KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 16.7.2025

COM(2025) 580 final

2025/0580(CNS)

Wniosek

DYREKTYWA RADY

w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych (wersja przekształcona)

{SEC(2025) 560 final} - {SWD(2025) 560 final} - {SWD(2025) 561 final}

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Dyrektywa Rady 2011/64/UE w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych 1 (zwana dalej „dyrektywą”) definiuje i klasyfikuje wyroby tytoniowe (papierosy, cygara i cygaretki, tytoń do palenia) oraz określa mające zastosowanie minimalne stawki podatku akcyzowego. Celem dyrektywy jest zapewnienie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego UE, a jednocześnie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego.

Stwierdzono jednak, że dyrektywa nie pozwala już na osiągnięcie w pełni tych celów, co wskazano w ocenie dyrektywy opublikowanej 10 lutego 2020 r. 2 W ocenie zwrócono uwagę na główne ograniczenia obecnych ram regulacyjnych. W szczególności z biegiem czasu zmniejszyły się ogólne korzyści dla funkcjonowania rynku, ponieważ przepisy dotyczące minimalnych stawek akcyzy doprowadziły tylko do umiarkowanego podnoszenia stawek podatkowych i cen w państwach członkowskich. Ocena wykazała, że obecne przepisy dyrektywy stały się mniej skuteczne w zniechęcaniu do konsumpcji. Minimalne stawki określone w dyrektywie nie zmieniły się lub zmieniły się w ograniczonym zakresie w ostatnich latach, w związku z czym straciły swój wpływ na politykę fiskalną większości państw członkowskich.

Wysoka liczba palaczy w UE jest nadal dużym powodem do niepokoju, przy czym wśród młodych ludzi odsetek palaczy wynosi 21 % 3 . Ogłoszenie europejskiego planu walki z rakiem podkreśla kluczową rolę opodatkowania w ograniczaniu konsumpcji tytoniu i zniechęcaniu młodych ludzi do palenia. Istniejące różnice w UE prowadzą w niektórych przypadkach do wysokich poziomów niezamierzonych przepływów transgranicznych, co powoduje znaczne uszczuplenie dochodów podatkowych niektórych państw członkowskich, a przynosi znaczne dodatkowe dochody innym. Niektóre państwa członkowskie zaniepokojone są również zakresem, w jakim przepływy transgraniczne osłabiają politykę zdrowia publicznego. W ocenie podkreślono także, że ograniczenia obecnych ram prawnych najlepiej unaocznia pojawienie się nowych wyrobów, takich jak papierosy elektroniczne („e-papierosy”), podgrzewane wyroby tytoniowe oraz nowoczesne wyroby nowej generacji zawierające nikotynę, ponieważ dyrektywa nie jest w stanie zapewnić zharmonizowanego systemu opodatkowania nowych produktów. Zagraża to sprawnemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. W rezultacie wiele państw członkowskich wprowadziło podatki akcyzowe od płynów e-papierosów i podgrzewanego tytoniu, których poziomy są różne w poszczególnych państwach członkowskich. Brak harmonizacji w odniesieniu do tych wyrobów ogranicza zdolność państw członkowskich do monitorowania zmian na rynku i kontrolowania przemieszczania tych wyrobów.

Ponadto nadal bardzo duży jest nielegalny obrót wyrobami tytoniowymi i w dalszym ciągu jest on powodem do niepokoju w całej UE. Przekierowywanie surowca tytoniowego do nielegalnej produkcji w obrębie UE jest coraz większym problemem dla większości państw członkowskich. W ocenie stwierdzono, że potrzebne jest bardziej kompleksowe podejście, uwzględniające wszystkie aspekty ograniczania użycia tytoniu, w tym zdrowie publiczne, podatki, walkę z nielegalnym handlem i kwestie środowiskowe.

W świetle tych ustaleń oraz z uwagi na brak skuteczności, adekwatności i spójności dyrektywy należy zreformować obecne przepisy w celu:

–zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

–zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i przyczynienia się do osiągnięcia celów europejskiego planu walki z rakiem;

–zintensyfikowania walki z oszustwami i uchylaniem się od opodatkowania oraz zabezpieczenia dochodów państw członkowskich.

Cele te zostaną osiągnięte głównie poprzez zmianę struktury stawek minimalnych i niektórych definicji wyrobów tradycyjnych oraz rozszerzenie zakresu dyrektywy na nowe wyroby i surowiec tytoniowy.

Dyrektywa jest częścią szerszych ram polityki UE, które określają wspólne przepisy dotyczące wszystkich wyrobów podlegających akcyzie i prawodawstwo w zakresie unii celnej, a także politykę ograniczania użycia tytoniu i politykę przeciwdziałania nielegalnemu handlowi, oszustwom podatkowym i unikaniu opodatkowania.

Niniejszy przegląd jest częścią europejskiego planu walki z rakiem 4 , ponieważ opodatkowanie tytoniu jest jednym z najskuteczniejszych instrumentów służących zarówno ograniczeniu rozpowszechnienia palenia tytoniu, jak i zniechęcaniu młodych ludzi do rozpoczynania palenia. Inicjatywa ta wspiera realizację celu wspomnianego planu poprzez lepsze przystosowanie opodatkowania tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych do celów zdrowotnych, dostosowanie do zmian i nowych tendencji rynkowych, wprowadzenie zharmonizowanych przepisów dotyczących nowych wyrobów i surowca tytoniowego oraz zmianę przepisów dotyczących wyrobów tytoniowych (cygar, cygaretek, tytoniu do fajek wodnych i podgrzewanych wyrobów tytoniowych).

Niniejsza inicjatywa jest przedkładana wraz ze zmianą dyrektywy Rady (UE) 2020/262 5 ustanawiającej ogólne zasady dotyczące wyrobów objętych podatkiem akcyzowym. Ta poprawka techniczna zagwarantuje pewność prawa i zapewni, że ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego będą miały zastosowanie do nowo zdefiniowanych: tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych oraz do surowca tytoniowego 6 .

2 czerwca 2020 r. Rada przyjęła konkluzje 7 w sprawie przeglądu dyrektywy w oparciu o ustalenia z oceny, w których to konkluzjach podkreśliła, że zmiany w dyrektywie są niezbędne dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego w całej UE. Rada zwróciła się do Komisji Europejskiej o przedłożenie wniosku ustawodawczego dotyczącego przeglądu dyrektywy na podstawie oceny skutków. Również Parlament Europejski poparł ambitny przegląd dyrektywy i unijnych stawek minimalnych, uznając, że przyczyni się to w większym stopniu do osiągnięcia celów zdrowotnych 8 .

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Wniosek jest zgodny z celami dyrektywy, tj. zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego, a także z nadrzędnym celem, jakim jest zapewnienie skutecznego zarządzania akcyzą, które przyczynia się do osiągnięcia celów dyrektywy Rady (UE) 2020/262 ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego i jest z nią zgodne 9 . W dyrektywie Rady (UE) 2020/262 ustanowiono zharmonizowane warunki wymagalności podatku akcyzowego oraz wymogi dotyczące przemieszczania i kontroli w odniesieniu do wszystkich towarów objętych podatkiem akcyzowym (alkohol, wyroby tytoniowe i produkty energetyczne), a jej celem jest jednocześnie zapewnienie, by państwa członkowskie ostatecznie pobierały prawidłowe należności podatkowe.

•Spójność z innymi politykami Unii

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawą niniejszego wniosku jest art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) 16 . Artykuł ten przewiduje, że Rada, stanowiąc jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, uchwala przepisy dotyczące harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków pośrednich.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 5 TFUE cele niniejszego wniosku nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez same państwa członkowskie, natomiast możliwe jest ich skuteczniejsze osiągnięcie na szczeblu Unii. Wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, gdyż koncentruje się na obszarach, w których w grę wchodzą kwestie transgraniczne.

Niedostatkom obecnej dyrektywy można zaradzić jedynie w drodze jej przeglądu. Prawie wszystkie państwa członkowskie walczą ze spadkiem rzeczywistej wartości unijnego minimalnego opodatkowania poprzez podwyższanie krajowych stawek akcyzy. Konsumenci mogą jednak mieć dostęp do tańszych wyrobów tytoniowych ze względu na transgraniczne zakupy, substytucję i nielegalny rynek, a wszystkie te czynniki osłabiają politykę zdrowia publicznego. Ponadto niejasne definicje niektórych wyrobów tytoniowych na szczeblu UE (w szczególności tytoniu do fajek wodnych i cygaretek) doprowadziły do zróżnicowania krajowych podejść do stawek i systemów podatkowych i skutkują stosowaniem praktyk unikania opodatkowania.

Brak regulacji na szczeblu UE i jednoznacznych przepisów dotyczących nowych wyrobów (takich jak e-papierosy i podgrzewany tytoń) funkcjonujących jako substytuty tradycyjnego tytoniu doprowadził do powstania różnych systemów podatkowych w państwach członkowskich, co z kolei skutkuje trudnościami administracyjnymi. Rozbieżne podejścia krajowe zakłócają konkurencję, uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i osłabiają politykę ograniczania użycia tytoniu. Wśród zainteresowanych stron panuje powszechna zgoda co do potrzeby zharmonizowania przepisów dotyczących nowych wyrobów w unijnym prawodawstwie w dziedzinie akcyzy. W konkluzjach Rady w sprawie oceny dyrektywy podkreślono pilną potrzebę aktualizacji unijnych ram regulacyjnych w celu uniknięcia niepewności prawa i rozbieżności regulacyjnych w UE 17 . Ponadto należy uściślić, że państwa członkowskie są odpowiedzialne za wdrożenie konkretnych działań mających na celu zapobieganie obrotowi w unii celnej UE nielegalnymi i podrabianymi wyrobami oraz wprowadzaniu takich wyrobów do unii celnej.

W większości państw członkowskich przemieszczanie surowca tytoniowego musi być zgłaszane właściwym organom. Państwa członkowskie zgadzają się jednak również co do tego, że ściśle krajowy zakres tych systemów sprawia, iż są one znacznie mniej skuteczne. Jak podkreślono w konkluzjach Rady, transgraniczne przemieszczanie surowca tytoniowego nie może być skutecznie kontrolowane ze względu na brak odpowiednich unijnych przepisów dotyczących kontroli.

Kwestie, które godzą w interesy państw członkowskich, mają wspólne korzenie i nie mogą być rozwiązywane samodzielnie przez poszczególne państwa członkowskie. W związku z tym konieczny jest wniosek dotyczący zmiany przepisów dyrektywy. Żadna alternatywna inicjatywa krajowa, dwustronna ani inna inicjatywa międzynarodowa nie zapewniłaby takiego samego poziomu skuteczności, jeśli chodzi o rozwiązanie tej kwestii dla wszystkich zainteresowanych stron na szczeblu UE.

•Proporcjonalność

•Wybór instrumentu

Jako instrument służący zmianie dyrektywy 2011/64/UE proponuje się dyrektywę. Żadna alternatywna inicjatywa krajowa, dwustronna ani inna inicjatywa międzynarodowa nie zapewniłaby takiego samego poziomu skuteczności pod względem funkcjonowania rynku wewnętrznego, a istotna wartość dodana wynika w związku z tym z ustanowienia wspólnych definicji nowych wyrobów – substytutów tradycyjnych wyrobów tytoniowych – i surowca tytoniowego do celów podatku akcyzowego na szczeblu UE oraz wymogów dotyczących przemieszczania i kontroli tych nowych wyrobów i surowca tytoniowego.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Niniejszy wniosek opiera się na (i) analizie badania oceniającego przeprowadzonego w latach 2018–2019; (ii) sprawozdaniu Komisji przedłożonym Radzie w 2020 r. oraz (iii) badaniu z 2021 r. zatytułowanym „Analiza skutków przeglądu przepisów dotyczących podatku akcyzowego od wyrobów tytoniowych” 26 , zaktualizowanym w 2025 r. na podstawie najnowszych zmian rynkowych i regulacyjnych 27 .To badanie, w którym zebrano i przeanalizowano informacje dotyczące kosztów i korzyści w celu określenia skali problemów zidentyfikowanych w sprawozdaniu Komisji z oceny, a także wyniki konsultacji stanowiły wkład do oceny skutków towarzyszącej niniejszemu wnioskowi.

•Ocena skutków

Rada ds. Kontroli Regulacyjnej przeanalizowała ocenę skutków wniosku w dniu 19 lipca 2022 r. Rada wydała pozytywną opinię zawierającą zalecenia, które zostały uwzględnione. W załączniku 1 do dokumentu roboczego służb Komisji towarzyszącego niniejszemu wnioskowi przedstawiono opinię Rady ds. Kontroli Regulacyjnej, jej zalecenia oraz wyjaśnienie, w jaki sposób zostały one uwzględnione. Odpowiednie uzupełnienia/doprecyzowania obejmują następujące elementy:

·Wprowadzenie dowodów na poparcie zasadniczej roli opodatkowania w ograniczaniu używania tytoniu pochodzących z różnych źródeł, w tym z WHO, Banku Światowego i ocen akademickich. Dodanie schematu logiki interwencji leżącej u podstaw przeglądu dyrektywy.

·Rozszerzenie analizy istotnych skutków dla podmiotów gospodarczych i dla zatrudnienia, z uwzględnieniem wysokiego stopnia koncentracji sektora tytoniowego. Doprecyzowanie skutków dla MŚP w oparciu o test MŚP, mając na uwadze, że ma to największe znaczenie dla sektora płynów do e-papierosów, który jest zdominowany przez MŚP.

·Wyjaśnienie modelowania ekonometrycznego (metody, kluczowe założenia i poziom bazowy). Bardziej uporządkowane przedstawienie wszystkich istotnych skutków. Przedstawienie wpływu na środowisko, mając na uwadze, że dyrektywa nie jest motywowana żadnymi względami środowiskowymi.

·Bardziej uporządkowane przedstawienie kosztów i korzyści dla każdego obszaru polityki. W celu zapewnienia jasności nie przedstawiono jednak połączonej analizy skutków, ponieważ przedmiotowe trzy obszary interwencji mają różne cele (jak przedstawiono w przeglądzie logiki interwencji), a zatem różne koszty i korzyści, które wpływają na różne grupy podmiotów gospodarczych i rynków.

·Doprecyzowanie głównej słabości obecnych stałych nominalnych minimalnych stawek podatkowych (tj. utraty przez nie adekwatności w przypadku zmiany ogólnego poziomu cen w poszczególnych państwach członkowskich, a także między państwami członkowskimi). Dodanie wyjaśnienia, że wybór nowego podejścia zapewniłby lepsze odzwierciedlenie przystępności cenowej wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów na szczeblu krajowym w stawkach podatku w celu wywarcia bardziej ukierunkowanego wpływu na konsumpcję.

·Bardziej przejrzyste uwzględnienie w treści sprawozdania opinii różnych zainteresowanych stron na temat problemów, wariantów strategicznych i przewidywanych skutków.

Jako że w następstwie oceny skutków nie przedstawiono wówczas wniosku ustawodawczego, w 2024 r. zlecono przeprowadzenie badania mającego na celu aktualizację zmian rynkowych i regulacyjnych oraz analizę tych zmian. Badanie potwierdziło, że proponowane warianty są nadal najbardziej adekwatne, a ich skutki – odpowiednio oszacowane. Ocenę skutków zaktualizowano w niezbędnym zakresie, tak aby uwzględnić tę ostatnio przeprowadzoną analizę i odzwierciedlić w proponowanych zharmonizowanych unijnych stawkach minimalnych inflację, która wystąpiła od 2022 r. Przeprowadzono również ocenę wpływu na MŚP i ocenę wpływu na konkurencyjność i oceny te są dostępne w odpowiednich załącznikach do oceny skutków, zgodnie z nowymi wymogami w zakresie lepszego stanowienia prawa.

W ocenie skutków rozważono trzy główne obszary interwencji (zmiana unijnych minimalnych stawek akcyzy, rozszerzenie zakresu dyrektywy na nowe wyroby i na surowiec tytoniowy), które zostały następnie podzielone na konkretne warianty strategiczne.

Każdy z tych wariantów oceniono, wyrażając minimalne unijne stawki podatkowe w ujęciu nominalnym lub częściowym parytecie siły nabywczej (PPP).

Warianty obliczania unijnych stawek minimalnych

W swoich konkluzjach z 2 czerwca 2020 r. Rada podkreśliła, że przy wszelkich przyszłych zmianach przepisów należy uwzględnić szczególną sytuację gospodarczą państw członkowskich. W związku z tym w ocenie skutków rozważono warianty obejmujące zmienione i nowe unijne stawki minimalne, dostosowane dla każdego państwa członkowskiego w zależności od siły nabywczej jego mieszkańców, oraz unijne stawki minimalne wyrażone w wartościach nominalnych. W praktyce, jeśli w danym państwie członkowskim silny wzrost gospodarczy napędzałby siłę nabywczą, minimalny podatek akcyzowy dla tego państwa członkowskiego zostałby zwiększony (a gdyby siła nabywcza zmalała – obniżony). Podejście oparte na PPP koryguje również rozbieżne tendencje inflacyjne, ponieważ wzrost cen jest w dostosowaniu w pełni uwzględniany.

W ocenie skutków nie rekomendowano przejścia na dostosowanie oparte w pełni na PPP, ponieważ spowodowałoby to znaczne wahania cen, a tym samym destabilizację rynku, ze względu na fakt, że siła nabywcza jest w poszczególnych państwach członkowskich bardzo różna. Zamiast tego proponuje się, aby dwie trzecie stawki minimalnej dla każdego państwa członkowskiego było wyrażone w wartościach nominalnych, a jedna trzecia była dostosowana do siły nabywczej na podstawie wskaźnika poziomu cen danego państwa członkowskiego. Te proporcje składnika nominalnego i składnika siły nabywczej są konwencjonalne. Zapewniają one równowagę między rosnącą konwergencją poziomów cen (zapobiegając również obniżeniu zmienionych unijnych stawek minimalnych poniżej obecnych poziomów w niektórych państwach członkowskich) a rozłożeniem skutków między państwa członkowskie, co zmniejszy obciążenie dla państw, w których podatki akcyzowe w ujęciu realnym są już wyższe od średniej UE.

Zmiana minimalnych unijnych stawek akcyzy i niektórych kategorii tradycyjnych wyrobów tytoniowych

Rozważono trzy warianty, zakładające ograniczone oraz wysokie podwyżki stawek podatku akcyzowego. Warianty przewidujące podniesienie minimalnych stawek podatkowych dla tytoniu drobno krojonego, cygar, cygaretek i innego tytoniu do palenia mają na celu stopniowe zmniejszanie różnic między tymi stawkami a stawką ustaloną dla papierosów, zwiększenie konwergencji między wyrobami w perspektywie średnioterminowej oraz zminimalizowanie ryzyka substytucji między wyrobami. Ponadto wszystkie trzy warianty obejmują wprowadzenie odrębnych kategorii dla cygaretek i tytoniu do fajek wodnych, aby umożliwić państwom członkowskim przyjęcie systemu opodatkowania lepiej dostosowanego do ich potrzeb w zależności od struktury konsumpcji i analizy ryzyka w odniesieniu do tych konkretnych wyrobów. Odrębna kategoria dla tytoniu do fajek wodnych, w przypadku której zakłada się niewielki wzrost minimalnej stawki podatkowej, zwiększyłaby pewność prawa i pomogłaby państwom członkowskim w zwalczaniu nielegalnego handlu (szacuje się, że około 60 % tytoniu do fajek wodnych spożywanego w UE pochodzi z nielegalnych źródeł), a organom podatkowym umożliwiłaby skuteczniejsze monitorowanie rynku tytoniu do fajek wodnych. Wszystkie trzy rozważane warianty pozwoliłyby osiągnąć cele dyrektywy. Przyczyniłyby się one – w zależności od wybranego wariantu – w dużym lub bardzo dużym stopniu do zmniejszenia przystępności cenowej wyrobów tytoniowych, a tym samym do osiągnięcia długoterminowego celu europejskiego planu walki z rakiem („pokolenie wolne od tytoniu” do 2040 r., w którym mniej niż 5 % ludności używa tytoniu). Najskuteczniejsze do celów ograniczania używania tytoniu byłoby najwyższe zwiększenie. Pozwoliłoby to UE wejść zdecydowanie na drogę w kierunku osiągnięcia długoterminowego celu europejskiego planu walki z rakiem. Mogłoby to również doprowadzić do znacznego wzrostu podatku akcyzowego w prawie połowie państw członkowskich, a w przypadku niektórych – do bezprecedensowego wzrostu, zwłaszcza w odniesieniu do wyrobów, które w przeszłości były objęte niskimi stawkami opodatkowania, takich jak cygara i cygaretki, co utrudnia przewidywanie wszystkich skutków rynkowych (obniżona sprzedaż, wysokie koszty przestrzegania przepisów dla podmiotów gospodarczych). Podejście oparte częściowo na PPP łagodzi jednak najbardziej skrajne skutki, umożliwiając realizację ambitniejszych celów. Szacuje się, że powiązane dochody podatkowe UE-27 wyniosłyby 13,9 mld EUR.

Podwyższenie unijnych minimalnych stawek podatkowych sprawiłoby, że przedmiotowe wyroby stałyby się mniej przystępne cenowo dla konsumentów, przez co spadłaby sprzedaż podmiotów gospodarczych. Niekoniecznie musiałoby to jednak pociągnąć za sobą wzrost kosztów administracyjnych dla przedsiębiorstw i państw członkowskich.

Wpływ na zatrudnienie zależy od segmentu rynku. Uprawa tytoniu, jego produkcja i sprzedaż detaliczna różnią się znacznie pod względem funkcji produkcyjnych, nakładu pracy i struktury rynku. Tak samo jest i w przypadku skutków. Ogólny wpływ na zatrudnienie w całej gospodarce byłby marginalny i skoncentrowany w kilku państwach członkowskich 28 .

Rozszerzenie zakresu dyrektywy na nowe wyroby

Nowe wyroby (płyny do e-papierosów, inne wyroby tytoniowe, woreczki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe) zdobywają coraz większą popularność, zwłaszcza wśród ludzi młodych, i poza nieodłącznym zagrożeniem dla zdrowia publicznego, jakie stanowią te wyroby, mogą one również otworzyć drogę do konwencjonalnego palenia. Proponuje się harmonizację przepisów poprzez włączenie nowych wyrobów, które pojawiły się na rynkach UE od czasu ostatniej zmiany dyrektywy, w celu stworzenia równych warunków działania, zarówno jeśli chodzi o tradycyjne wyroby tytoniowe, jak i nowe wyroby substytucyjne. Rozważono różne scenariusze podwyższenia unijnych minimalnych stawek podatku od tradycyjnych wyrobów tytoniowych, od umiarkowanego do znacznego, w oparciu o praktyki krajowe zarówno pod względem stawek, jak i struktury, odpowiednio uwzględniając przy tym przyszłe ryzyko substytucji wyrobów.

Preferowany scenariusz zakłada zbliżenie stawek dla nowych wyrobów do unijnych stawek minimalnych obowiązujących w przypadku innego tytoniu do palenia. Proponowana harmonizacja poprzez nałożenie podatku akcyzowego na nowe wyroby usunęłaby bariery rynkowe wynikające z rozdrobnienia przepisów i systemów państw członkowskich, poprawiłaby ogólną spójność ram regulacyjnych, a tym samym ułatwiłaby handel wewnątrzunijny i zapewniła podmiotom gospodarczym, a zwłaszcza MŚP, równe warunki działania na całym rynku wewnętrznym. Oprócz wyraźnego zidentyfikowania niektórych wyrobów preferowanym podejściem jest stworzenie kategorii generalnej obejmującej wszystkie inne wyroby zawierające nikotynę, tak aby dostosować ramy UE do zmian na rynku i zlikwidować ewentualne luki prawne. Ponieważ środki cenowe i podatkowe są skutecznym sposobem ograniczania konsumpcji tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych przez różne grupy ludności, w szczególności ludzi młodych, preferowany wariant – wprowadzenie wysokich minimalnych unijnych stawek podatkowych – jest proporcjonalny i najbardziej spójny z długoterminowymi celami europejskiego planu walki z rakiem.

Ponadto stosowanie wymogów dyrektywy horyzontalnej dotyczących przemieszczania i kontroli (mających obecnie zastosowanie wyłącznie do wyrobów tytoniowych na mocy obecnej dyrektywy) zapewni wydajne i skuteczne zarządzanie akcyzą, bowiem będzie wspierać pobór dochodów, które nie są obecnie pobierane (zwłaszcza w przypadku płynów do e-papierosów). Szacuje się, że wprowadzenie stawek podatku akcyzowego na nowe wyroby zwiększy dochody w ramach preferowanego wariantu o kwotę od 900 do 1 700 mln EUR.

Preferowany wariant opiera się na rozszerzeniu sprawdzonych systemów informatycznych (EMCS i system wymiany informacji dotyczących podatku akcyzowego) do obsługi wyrobów akcyzowych. Powiązane obowiązki administracyjne są zgodne z zasadą „domyślnej cyfrowości”.

Jeśli chodzi o wpływ na koszty administracyjne i oszczędności w tym zakresie, większość dodatkowych kosztów administracyjnych poniosłyby MŚP prowadzące działalność w segmencie płynów do e-papierosów, a zwłaszcza te mające siedzibę w państwach, w których segment ten obecnie nie podlega opodatkowaniu. Proponowana harmonizacja poprzez nałożenie podatku akcyzowego na nowe wyroby usunęłaby jednak bariery rynkowe wynikające z rozdrobnienia przepisów i systemów państw członkowskich, a tym samym ułatwiłaby handel wewnątrzunijny i zapewniła podmiotom gospodarczym, a zwłaszcza MŚP, równe warunki działania na całym rynku wewnętrznym.

Rozszerzenie zakresu dyrektywy na surowiec tytoniowy

Proponuje się włączenie surowca tytoniowego jako nowej kategorii wyrobów, przez co objęty byłby on przepisami dyrektywy horyzontalnej dotyczącymi przemieszczania i kontroli. Umożliwiłoby to państwom członkowskim lepszą kontrolę łańcuchów dostaw i pomogłoby im w walce z przekierowywaniem surowca tytoniowego do nielegalnej produkcji. Rozważono dwa warianty: minimalną zerową unijną stawkę podatkową (wariant 1) lub tę samą minimalną unijną stawkę podatkową co w przypadku innego tytoniu do palenia (wariant 2). Wyniki analizy wskazują na zmniejszenie utraconych dochodów podatkowych o około 1,3 mld EUR w przypadku zastosowania wariantu 1 i 2,6 mld EUR w przypadku wariantu 2. Biorąc pod uwagę, że utratę wpływów z podatku akcyzowego spowodowaną nielegalnym handlem tytoniem i substytucyjnymi wyrobami tytoniowymi szacuje się ogółem na około 13 mld EUR, wpływ proponowanych środków w ujęciu względnym przełożyłby się na odzyskanie od 10 % do 20 % defraudowanych obecnie dochodów podatkowych. Ponieważ proponowane warianty nie mają na celu bezpośredniego generowania dochodów podatkowych, z wyjątkiem dochodów uzyskanych dzięki ograniczeniu oszustw, preferowanym wariantem jest wariant 1, ponieważ jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

Rozważono wszystkie warianty, a także scenariusz odniesienia oparty na zasadzie „nie czyń poważnych szkód” dla środowiska. Tytoń jest rośliną, która w uprawie potrzebuje znacznej ilości wody, a produkcja wyrobów z tytoniu jest stosunkowo energochłonna. Wyrzucane niedopałki papierosów szkodzą również środowisku, ponieważ filtry nie ulegają biodegradacji i mogą pozostać w środowisku przez bardzo długi czas w postaci mikrodrobin plastiku. Jakiekolwiek ograniczenie konsumpcji tytoniu uzyskane dzięki opodatkowaniu zmniejszyłoby zatem teoretycznie tego typu skutki. Jest to zgodne z celami Europejskiego prawa o klimacie 29 . W przypadku e-papierosów i wyrobów tytoniowych bezdymnych (w tym bezdymnych podgrzewanych wyrobów tytoniowych) istnieje znaczny niedobór informacji na temat ich wpływu na środowisko. Koszty środowiskowe na jednostkę produkcji e-papierosów mogą być jednak wyższe niż koszty produkcji na jednostkę zwykłych papierosów.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

•Prawa podstawowe

4.WPŁYW NA BUDŻET

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Opodatkowanie wyrobów tytoniowych jest regularnie monitorowane poprzez gromadzenie informacji od państw członkowskich na podstawie decyzji wykonawczej Komisji 30 . Ponadto Dyrekcja Generalna Komisji ds. Podatków i Unii Celnej (TAXUD) i państwa członkowskie aktualizują bazę danych dotyczącą obowiązujących stawek podatkowych (baza danych „Podatki w Europie”). System identyfikowalności i zabezpieczeń Komisji, ustanowiony zgodnie z dyrektywą w sprawie wyrobów tytoniowych, umożliwia monitorowanie łańcucha dostaw tytoniu w czasie rzeczywistym 31 .

Komitet ds. Podatku Akcyzowego, czyli komitet doradczy odpowiedzialny za kwestie akcyzy, któremu przewodniczy Komisja i który składa się z przedstawicieli wszystkich państw członkowskich, będzie monitorował wdrażanie i funkcjonowanie zmienionych przepisów. Komitet będzie składał sprawozdania na temat kwestii związanych z wdrażaniem oraz sposobów rozwiązywania problemów wskazanych w ocenie skutków. Będzie on omawiał i wyjaśniał ewentualne różnice między państwami członkowskimi w interpretacji obowiązujących zasad. Jeżeli konieczne będą nowe zmiany legislacyjne, można również skonsultować się z grupą ekspertów ds. opodatkowania pośredniego.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Przejście od stawek nominalnych do podejścia opartego częściowo na parytecie siły nabywczej (PPP): art. 12

W obecnej wersji dyrektywy minimalne unijne stawki podatku akcyzowego dla każdej kategorii wyrobów są wyrażone w wartościach nominalnych, tj. jako stała kwota pieniężna mająca zastosowanie do wszystkich państw członkowskich. Jest to zgodne z podejściem tradycyjnie stosowanym przy harmonizacji podatków pośrednich. Z punktu widzenia ograniczenia użycia tytoniu podejście to nie może jednak zapewnić trwałego rozwiązania, ponieważ połączenie inflacji i wzrostu dochodów prowadzi z czasem do gwałtownego spadku stawek minimalnych. Ponadto, ze względu na znaczną i utrzymującą się różnorodność warunków gospodarczych w państwach członkowskich (nie tylko pod względem dochodów, ale również ogólnego poziomu cen), każda nominalna stawka minimalna ustalona na szczeblu UE jest na ogół zbyt niska, aby wywierać pożądany wpływ w krajach o wyższym dochodzie. Aby zapewnić sprawiedliwe rozłożenie skutków, proponuje się następujące podejście oparte częściowo na PPP:

·Zastąpienie obecnego podejścia, w ramach którego minimalna stawka podatku akcyzowego jest wyrażona w pełni w wartościach nominalnych, podejściem, zgodnie z którym 2/3 podatku jest wyrażone w wartościach nominalnych, a 1/3 w PPP, tj. zakładającym dostosowanie poziomów za pomocą wskaźnika poziomu cen danego państwa członkowskiego. Po podzieleniu parytetów siły nabywczej przez nominalne kursy wymiany dla poszczególnych państw wskaźnik poziomu cen umożliwia porównywanie państw. Wskaźnik poziomu cen został zdefiniowany w art. 12 ust. 3 jako wskaźnik wyrażający poziom cen w danym państwie członkowskim w odniesieniu do skorygowanego spożycia indywidualnego w stosunku do średniej ważonej UE. Wskaźnik ten jest publikowany i aktualizowany co roku przez Eurostat (zbiór danych PRC_PPP_IND). Państwa członkowskie powinny korzystać z najnowszego dostępnego wskaźnika 32 (art. 12 ust. 3).

·W celu uwzględnienia zmian wskaźnika poziomu cen w czasie minimalne stawki podatku akcyzowego stosowane w poszczególnych państwach członkowskich aktualizowane są co trzy lata. Wybór trzyletniego okresu w wystarczającym stopniu umożliwia regularne aktualizacje w celu zapewnienia adekwatności, a jednocześnie pozwala uniknąć nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych i niepewności, do których prowadziłaby coroczna aktualizacja. Powszechną praktyką w niektórych państwach członkowskich jest również ustalanie polityki podatkowej na okres trzech lat.

·Jednocześnie, aby zapewnić trwałość kursu polityki w czasie, proponuje się aktualizację minimalnej stawki podatku akcyzowego w świetle średnich tendencji inflacyjnych w UE, ustalonych w oparciu o zharmonizowany indeks cen konsumpcyjnych (HICP) (art. 12 ust. 2). HICP mierzy zmiany w czasie cen towarów i usług konsumpcyjnych nabywanych przez gospodarstwa domowe w celu zapewnienia porównywalnego pomiaru inflacji. Indeks ten dostępny jest w ujęciu miesięcznym i rocznym, w podziale na szczegółowe kategorie konsumpcji. Aby określić procentową zmianę HICP w ciągu poprzednich trzech lat kalendarzowych, państwa członkowskie powinny wykorzystywać najnowszą dostępną roczną średnią unijną wartość indeksów dla wszystkich pozycji przedstawianą przez Eurostat 33 . Aby zachować spójność z dostosowaniem wskaźnika poziomu cen, proponuje się, aby aktualizacja ta odbywała się co 3 lata i została odzwierciedlona w obliczeniach minimalnej stawki podatku akcyzowego mającej zastosowanie w poszczególnych państwa członkowskich.

Zmiana minimalnych unijnych stawek podatkowych dla niektórych kategorii tradycyjnych wyrobów tytoniowych: art. 4, 6, 16 i 20

Stosując takie samo podejście jak w obowiązującej dyrektywie, proponuje się utrzymanie obecnej struktury podatku akcyzowego (podatek proporcjonalny lub specyficzny lub połączenie obu tych rodzajów podatku) oraz różnych minimalnych stawek podatku akcyzowego dla niektórych wyrobów tytoniowych. Podatek specyficzny zapewnia minimalny poziom opodatkowania wszystkich wyrobów i ogranicza zachęty do substytucji wyrobów z pobudek podatkowych, natomiast podatek proporcjonalny automatycznie dostosowuje się do wzrostu cen. Struktura mieszana łączy oba te aspekty.

Składnik proporcjonalny pozwala zapobiec zbyt szybkiej dezaktualizacji poziomów ustalonych na szczeblu UE i utrzymać ich adekwatność w umiarkowanie zamożniejszych gospodarkach UE. Składnik specyficzny pomaga uniknąć rozwoju segmentu niskich cen. Obecne minimalne stawki akcyzy w UE stają się coraz mniej skuteczne w ograniczaniu konsumpcji tytoniu. Należy zmienić minimalne poziomy opodatkowania, aby osiągnąć równowagę między większą konwergencją, prawidłowym funkcjonowaniem rynku wewnętrznego i unikaniem niezamierzonych konsekwencji (takich jak substytucja, nielegalna konsumpcja, uchylanie się od opodatkowania).

Ponadto, chociaż w ciągu ostatniej dekady poziom rozpowszechnienia palenia tytoniu w UE zmniejszył się (z 28 % do 24 % między 2012 a 2023 r.), nadal istnieją znaczne różnice między poszczególnymi państwami i grupami ludności. Bez interwencji, nawet przy obecnym tempie malejącego spożycia, długoterminowy cel europejskiego planu walki z rakiem nie zostanie osiągnięty. 

Wprowadza się odrębne definicje cygaretek (art. 4) i tytoniu do fajek wodnych (art. 6), aby zwiększyć pewność prawa i umożliwić państwom członkowskim przyjęcie systemu opodatkowania lepiej dostosowanego do ich potrzeb w zależności od struktury konsumpcji i analizy ryzyka w odniesieniu do tych konkretnych wyrobów, a w przypadku tytoniu do fajek wodnych – aby pomóc państwom członkowskim w zwalczaniu nielegalnego handlu poprzez umożliwienie organom podatkowym skuteczniejszego monitorowania tego rynku.   

Rozróżnienie między cygarami i cygaretkami w art. 4 ust. 2 opiera się na właściwościach fizycznych tych wyrobów, zgodnie z definicjami istniejącymi w prawie Unii 34 . W art. 6 rozróżnia się tytoń do fajek wodnych od innego tytoniu do palenia w oparciu o ich właściwości fizyczne i sposób, w jaki wyroby te są wykorzystywane przez konsumentów, zgodnie z definicjami istniejącymi w prawie UE 35 .

Wprowadzono (art. 16 i 20) wyższe minimalne unijne stawki podatkowe na wyroby tytoniowe (papierosy, cygara, cygaretki, tytoń drobno krojony do skręcania papierosów, tytoń do fajek wodnych, podgrzewany tytoń i inny tytoń do palenia).

Dla cygar, cygaretek, innego tytoniu do palenia, tytoniu do fajek wodnych, podgrzewanego tytoniu i innych wyrobów tytoniowych proponuje się stopniowe podwyższanie unijnych stawek minimalnych w celu zmniejszenia różnic między tymi stawkami a stawką ustaloną dla papierosów, tak aby osiągnąć stopniową konwergencję między wyrobami oraz zminimalizować ryzyko substytucji między wyrobami (art. 20 ust. 2). Przewiduje się czteroletni okres przejściowy, z podwyżką podatku akcyzowego po 2 latach (art. 20 ust. 4 i 5).

Aby ograniczyć substytucję z pobudek podatkowych i zagwarantować pewność prawa, proponuje się włączenie w zakres dyrektywy nowych wyrobów – płynów do e-papierosów, innych wyrobów tytoniowych (tytoń do żucia, tytoń do nosa), woreczków nikotynowych i innych wyrobów nikotynowych (art. 2), w oparciu o obecne praktyki i oczekiwania państw członkowskich. Obecnie większość państw członkowskich stosuje podatek akcyzowy na podgrzewane wyroby tytoniowe i płyny do e-papierosów.

Nowe definicje wprowadzono w art. 7, 8, 9 i 10, a nowe minimalne stawki podatkowe UE określono w art. 20 i 22. W art. 28 określono, że Komisja dokona przeglądu minimalnych stawek podatku akcyzowego na podgrzewany tytoń, płyny do papierosów elektronicznych, woreczki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, biorąc pod uwagę zmiany regulacyjne i rynkowe. Wreszcie, stosując takie samo podejście jak w przypadku innego tytoniu do palenia, w odniesieniu do woreczków nikotynowych i innych wyrobów nikotynowych przewiduje się czteroletni okres przejściowy, z podwyżką podatku akcyzowego po 2 latach, odpowiadającą 50 % minimalnych stawek podatku akcyzowego (art. 22 ust. 3 i 4).

Art. 151 Aktu Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji przyznaje Szwecji odstępstwo od zakazu sprzedaży tytoniu do stosowania doustnego, pod warunkiem że Szwecja podejmie wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, aby takie wyroby nie były wprowadzane do obrotu w państwach członkowskich, do których zakaz ma w pełni zastosowanie. W związku z tym, ponieważ tytoń do stosowania doustnego nie może być legalnie wprowadzany do obrotu w żadnym państwie członkowskim innym niż Szwecja 36 , harmonizacja podatków pośrednich od takich wyrobów nie jest wymagana, w rozumieniu art. 113 TFUE.

Jak stwierdzono w sprawozdaniu Komisji z oceny, brak kontroli nad surowcem tytoniowym jest szczególnie niepokojący i istnieją dowody na coraz częstsze przekierowywanie tego surowca do nielegalnej produkcji papierosów w UE. W szczególności brak zharmonizowanej definicji surowca tytoniowego był postrzegany przez zainteresowane strony jako główna przeszkoda dla właściwego monitorowania transgranicznego. 

Proponuje się rozszerzenie zakresu dyrektywy na surowiec tytoniowy (art. 1) oraz wprowadzenie minimalnej unijnej stawki akcyzy od tego wyrobu wynoszącej zero (art. 23). Umożliwiłoby to stosowanie wymogów dyrektywy horyzontalnej w zakresie przemieszczania i kontroli akcyzy. Jednocześnie państwa członkowskie zyskają elastyczność w ustalaniu dodatnich stawek w zależności od poziomu uchylania się od opodatkowania, z jakim mają do czynienia. Proponuje się stosowanie wymogów dotyczących przemieszczania i kontroli na etapie pierwszego przetwarzania, po dojrzewaniu i suszeniu tytoniu. Przemieszczanie zebranego tytoniu z pola do gospodarstwa lub do punktów skupu nie byłoby objęte EMCS. Oznacza to, że plantatorzy tytoniu i ich organizacje są zwolnieni ze stosowania EMCS, pod warunkiem że nie przeprowadzają oni innego przetwarzania niż suszenie lub dojrzewanie.

Dostosowanie do dyrektywy Rady (UE) 2020/262 ustanawiającej ogólne zasady dotyczące wyrobów objętych podatkiem akcyzowym: art. 26

Art. 17 ust. 1 lit. b) dyrektywy przewiduje fakultatywne zwolnienie z podatku akcyzowego wyrobów tytoniowych zniszczonych pod nadzorem administracyjnym. Art. 6 i 45 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 zawierają jednak obowiązek, aby całkowite zniszczenie lub nieodwracalna, całkowita lub częściowa, utrata wyrobów akcyzowych wynikająca z zezwolenia właściwych organów danego państwa członkowskiego na zniszczenie tych wyrobów nie były uznawane za dopuszczenie do konsumpcji (tj. nie powodowały zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego).

Usunięcie nieaktualnych przepisów: art. 14, 16, 18 i 20

Odstępstwa dla niektórych państw członkowskich oraz wzmianki o okresach przejściowych zostaną usunięte z art. 14, 16, 18 i 20 dyrektywy, ponieważ wygasły i w związku z tym nie są już wymagane.    

🡻 2011/64/UE

⇨ nowy

2025/0580 (CNS)

Wniosek

DYREKTYWA RADY

w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych ⇨ tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ (wersja przekształcona)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

⇩ nowy

(1)W dyrektywie Rady 2011/64/UE należy wprowadzić szereg zmian 37 . W celu zapewnienia jasności dyrektywa ta powinna zostać przekształcona.

(2)Od czasu przyjęcia dyrektywy 2011/64/UE rynek tytoniu znacznie się zmienił. W obrocie pojawiły się nowe wyroby funkcjonujące jako substytuty wyrobów tytoniowych i zawierające tytoń lub nikotynę. W odpowiedzi państwa członkowskie wprowadziły w odniesieniu do tych substytutów różne środki krajowe, które zakłócają konkurencję i utrudniają prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. W interesie jednolitego i sprawiedliwego opodatkowania te substytuty wyrobów tytoniowych powinny podlegać zharmonizowanej strukturze podatku akcyzowego i zharmonizowanym minimalnym stawkom podatku akcyzowego w Unii. Niniejsza dyrektywa nie powinna harmonizować przepisów podatkowych dotyczących tytoniu do stosowania doustnego, których wprowadzanie do obrotu jest zakazane zgodnie z art. 17 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE. Należy sprecyzować, że niniejsza dyrektywa nie powinna harmonizować przepisów podatkowych dotyczących tytoniu do stosowania doustnego wprowadzanych do obrotu w państwie członkowskim zgodnie z art. 151 Aktu przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji. 

🡻 2011/64/UE motyw 1 (dostosowany)

Dyrektywy Rady 92/79/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od papierosów, 92/80/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od wyrobów tytoniowych innych niż papierosy oraz 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych zostały kilkakrotnie znacząco zmienione. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości wymienione dyrektywy powinny zostać ujednolicone poprzez zgromadzenie ich w jednym akcie.

🡻 2011/64/UE motyw 2 (dostosowany)

⇨ nowy

(3)⌦ Należy zadbać o to, by ⌫ uUnijne przepisy podatkowe dotyczące ⇨ tytoniu i substytucyjnych ⇦ wyrobów tytoniowych ⌦ nadal zapewniały ⌫ wymagają zapewnienia prawidłowego funkcjonowaniea rynku wewnętrznego i równocześnie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ⌦ ludzkiego ⌫ , zgodnie z wymogiem art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, że ⇨ tytoń i substytucyjne ⇦ wyroby tytoniowe mogą być przyczyną poważnych problemów zdrowotnych ⇨ , że w europejskim planie walki z rakiem 38 ustanowiono cel polegający na zapewnieniu Europy wolnej od tytoniu ⇦ i że Unia jest stroną Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o Ograniczeniu Użycia Tytoniu. Należy uwzględniać istniejącą sytuację właściwą dla każdego z różnych rodzajów wyrobów tytoniowych. ⇨ Aby osiągnąć ten podwójny cel, UE i państwa członkowskie powinny zintensyfikować wysiłki na rzecz zwalczania nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi, w szczególności nielegalnego przywozu tytoniu i wyrobów tytoniowych z państw trzecich 39 . Nowe wyroby (płyny do e-papierosów, inne wyroby tytoniowe, woreczki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe) zdobywają coraz większą popularność, zwłaszcza wśród ludzi młodych, i poza nieodłącznym zagrożeniem dla zdrowia publicznego, jakie stanowią te wyroby, mogą one również otworzyć drogę do konwencjonalnego palenia. ⇦

🡻 2011/64/UE motyw 3 (dostosowany)

⇨ nowy

(4)Jednym z celów Traktatu o Unii Europejskiej jest ustanowienie unii gospodarczej, której cechy są podobne do tych występujących na rynku krajowym, w obrębie której istnieje zdrowa konkurencja. W odniesieniu do wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ osiągnięcie tego celu przewiduje, że stosowanie w państwach członkowskich podatków mających wpływ na konsumpcję wyrobów w tym ⌦ danym ⌫sektorze nie zakłóca warunków konkurencji i nie hamuje swobodnego przepływu tych wyrobów w Unii.⌦  ⌫

⇩ nowy

(5)Należy zapewnić, by tytoń i substytucyjne wyroby tytoniowe były zdefiniowane do celów niniejszej dyrektywy, bez uszczerbku dla definicji takich wyrobów do celów regulowania ich produkcji, prezentowania i sprzedaży w UE.

🡻 2011/64/UE motyw 4

⇨ nowy

(6)Różne rodzaje wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦, rozróżnianych według ich cech oraz według sposobu ich użycia, powinny zostać zdefiniowane.

🡻 2011/64/UE motyw 6 (dostosowany)

(7)Tytoń zrolowany, nadający się do palenia w tej postaci po prostej obróbce, również powinien zostać uznany za papierosy do celów jednolitego opodatkowania tych produktów.

🡻 2011/64/UE motyw 5 (dostosowany)

⇨ nowy

(8)Należy dokonać rozróżnienia między tytoniem drobno krojonym przeznaczonym do skręcania papierosów, a innym tytoniem do palenia ⇨ , tytoniem do fajek wodnych i podgrzewanym tytoniem, by zwiększyć pewność prawa i wzmocnić walkę z oszustwami. Należy również dokonać rozróżnienia między cygarami a cygaretkami, aby zapewnić spójność prawną i umożliwić państwom członkowskim dostosowanie w razie potrzeby systemów podatkowych, tak by zapobiegać substytucji wyrobów z pobudek podatkowych ⇦ .

🡻 2011/64/UE motyw 8 (dostosowany)

⇨ nowy

(9)W interesie jednolitego i sprawiedliwego opodatkowania należy ustanowić definicję papierosów, cygar, i cygaretek ⇨ , tytoniu drobno krojonego do skręcania papierosów, ⇦ oraz innego tytoniu do palenia ⇨ , tytoniu do fajek wodnych, podgrzewanego tytoniu i innych wyrobów tytoniowych ⇦ w taki sposób, aby, odpowiednio,: tytoń zrolowany, który w zależności od jego długości można uznać za dwa papierosy lub większą ich liczbę, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako dwa papierosy lub większa ich liczba,; rodzaj cygara, który jest podobny pod wieloma względami do papierosa, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako papieros; ⇨ cygaro o maksymalnej masie 3 g było traktowane jako cygaretka, ⇦ tytoń do palenia, który jest podobny pod wieloma względami do tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, był traktowany do celów podatku akcyzowego jako tytoń drobno krojony, ⇨ tytoń, który może być wykorzystywany w fajkach wodnych, był traktowany jako tytoń do fajek wodnych, tytoń podgrzewany lub w inny sposób aktywowany w wyniku reakcji chemicznej był traktowany jako podgrzewany tytoń, inny tytoń przygotowany i przeznaczony do konsumpcji przez ludzi był traktowany jako inne wyroby tytoniowe, ⇦ a odpady tytoniowe zostały wyraźnie zdefiniowane. W związku z trudnościami gospodarczymi, jakie dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych z Niemiec i Węgier mogłoby spowodować natychmiastowe wprowadzenie w życie, Niemcy i Węgry powinny zostać upoważnione do odroczenia stosowania definicji cygar i cygaretek do dnia 1 stycznia 2015 r.

⇩ nowy

(10)Substytucyjne wyroby tytoniowe często zastępują wyroby tytoniowe, ułatwiając wprowadzanie nikotyny do ciała ludzkiego. W interesie jednolitego i sprawiedliwego opodatkowania należy ustanowić definicję płynów do papierosów elektronicznych, woreczków nikotynowych i innych wyrobów nikotynowych.

🡻 2011/64/UE motyw 7

⇨ nowy

(11)Producent powinien zostać zdefiniowany jako osoba fizyczna lub prawna, która faktycznie przygotowuje wyroby tytoniowe ⇨ i substytucyjne wyroby tytoniowe ⇦ ⇨ lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie takiego wyrobu i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym ⇦ i ustala maksymalną detaliczną cenę sprzedaży dla każdego z państw członkowskich, w którym dane wyroby mają być dopuszczone do konsumpcji.

🡻 2011/64/UE motyw 13

⇨ nowy

(12)Dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego niezbędne jest ustanowienie minimalnych podatków akcyzowych dla wszystkich kategorii wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych.   Należy ustanowić różne minimalne podatki akcyzowe dla każdej kategorii tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych, aby odzwierciedlić różnice w charakterystyce poszczególnych wyrobów i sposobie ich stosowania ⇦ .

⇩ nowy

(13)Aby zapobiec dezaktualizacji minimalnej unijnej stawki podatku akcyzowego z biegiem czasu, należy aktualizować ją dla każdej kategorii wyrobów co trzy lata na podstawie zmian unijnego zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych publikowanego przez Eurostat.

(14)Aby zapewnić zrównoważone rozłożenie skutków między państwa członkowskie, należy uwzględnić sytuację gospodarczą państw członkowskich poprzez dostosowanie minimalnych unijnych stawek podatku akcyzowego o wskaźnik poziomu cen każdego państwa członkowskiego publikowany przez Eurostat. Dostosowanie takie powinno być poddawane przeglądowi co trzy lata.

🡻 2011/64/UE motyw 11 (dostosowany)

(15)Struktura podatku akcyzowego na papierosy musi ⌦ powinna ⌫ zawierać, oprócz specyficznego składnika obliczanego na sztukę wyrobu, proporcjonalny składnik oparty na detalicznej cenie sprzedaży, obejmujący ⌦ obejmującej ⌫ wszystkie podatki. Podatek obrotowy nakładany na papierosy ma taki sam skutek jak proporcjonalny podatek akcyzowy i fakt ten powinien być wzięty pod uwagę, w przypadku gdy ustalany jest stosunek między specyficznym składnikiem podatku akcyzowego a całkowitym ciężarem podatkowym.

🡻 2011/64/UE motyw 12

(16)Bez uszczerbku dla mieszanej struktury podatkowej i maksymalnego udziału specyficznego składnika w całkowitym obciążeniu podatkowym, państwa członkowskie należy wyposażyć w skuteczne środki służące nakładaniu specyficznego lub minimalnego podatku akcyzowego na papierosy, tak aby zapewnić stosowanie w całej Unii co najmniej pewnej minimalnej kwoty opodatkowania.

🡻 2011/64/UE motyw 14

(17)W odniesieniu do papierosów należy zapewnić neutralne warunki konkurencji dla producentów, zmniejszyć rozdrobnienie rynków wyrobów tytoniowych oraz sprzyjać osiągnięciu celów zdrowotnych. Zatem minimum oparte na cenie powinno odnosić się do średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, a minimum kwotowe powinno mieć zastosowanie do wszystkich papierosów. Z tych samych przyczyn średnia ważona cena detaliczna sprzedaży powinna stanowić również poziom odniesienia dla pomiarów znaczenia specyficznego podatku akcyzowego w obrębie całego obciążenia podatkowego.

🡻 2011/64/UE motyw 16 (dostosowany)

⇨ nowy

(18)Taka zbieżność ⇨ Pewien stopień zbieżności ⇦ przyczyniłaby się również do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego. Poziom opodatkowania jest jednym z głównych czynników wpływających na cenę wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦, która z kolei wpływa na zwyczaje ⌦ konsumpcyjne ⌫ związane z paleniem wśród konsumentów. Oszustwa i przemyt podważają determinowane podatkami poziomy cen, w szczególności cen papierosów i tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, a tym samym zagrażają osiągnięciu celów dotyczących kontroli tytoniu i celów w zakresie ochrony zdrowia.

🡻 2011/64/UE motyw 20 (dostosowany)

⇨ nowy

(19)⇨  Z uwagi na szczególną sytuację społeczną i gospodarczą ⇦ Portugalii należy przyznać ⌦ Portugalii ⌫ możliwość stosowania obniżonych stawek w odniesieniu do papierosów produkowanych przez drobnych producentów i konsumowanych w najbardziej peryferyjnych regionach Azorów i Madery.

🡻 2011/64/UE motyw 22 (dostosowany)

Aby zapobiec zachwianiu równowagi gospodarczej i społecznej na Korsyce, jest ważne i uzasadnione, aby zapewnić odstępstwo do dnia 31 grudnia 2015 r., dzięki któremu Francja może stosować stawkę podatku akcyzowego, która jest niższa od stawki krajowej na papierosy i inne wyroby tytoniowe dopuszczone do konsumpcji na Korsyce. Do tego dnia zasady podatkowe dla wyrobów tytoniowych dopuszczonych tam do konsumpcji powinny zostać ujednolicone z zasadami obowiązującymi dla Francji kontynentalnej. Niemniej jednak należy uniknąć zbyt raptownej zmiany i dlatego powinno się wprowadzać stopniowy wzrost podatku akcyzowego obecnie nałożonego na papierosy oraz na tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów na Korsyce.

🡻 2011/64/UE motyw 17

⇨ nowy

(20)Jeśli chodzi o wyroby inne niż papierosy, dla wszystkich wyrobów należących do tej samej grupy wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ powinien zostać ustanowiony zharmonizowany rozkład ciężaru podatku. Ustalenie całkowitego minimalnego podatku akcyzowego, wyrażonego w procencie, w kwocie od kilograma lub od danej liczby sztuk ⇨ oraz w kwocie od mililitra ⇦ jest najwłaściwsze dla funkcjonowania rynku wewnętrznego.

🡻 2011/64/UE motyw 15 (dostosowany)

⇨ nowy

(21)Jeśli chodzi o ceny i poziomy W odniesieniu do cen i poziomów podatku akcyzowego, w szczególności w przypadku w odniesieniu do papierosów, które stanowią zdecydowanie najważniejszą ⇨ największą ⇦ kategorię wyrobów tytoniowych, jak również w przypadkuw odniesieniu do tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów, nadal istnieją znaczne różnice pomiędzy państwami członkowskimi, które mogą zakłócać działanie rynku wewnętrznego. Dlatego pewien stopień zbieżności pomiędzy poziomami podatków stosowanymi w państwach członkowskich pomógłby w ograniczeniu oszustw i przemytu w Unii.

🡻 2011/64/UE motyw 18 (dostosowany)

(22)Jeśli chodzi o tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów, unijne minimum oparte na cenie powinno być wyrażone w taki sposób, aby uzyskać skutki podobne do uzyskiwanych w przypadku papierosów, a za punkt odniesienia powinna służyć średnia ważona detaliczna cena sprzedaży.

🡻 2011/64/UE motyw 19 (dostosowany)

⇨ nowy

(23)Należy zbliżyć minimalne poziomy dla tytoniu drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów do minimalnych poziomów mających zastosowanie do papierosów, tak, aby w większym stopniu uwzględnić istniejący stopień konkurencji pomiędzy tymi dwoma wyrobami, odzwierciedlonyej w obserwowanych wzorcach spożycia⌦ konsumpcji ⌫, jak również ich równie szkodliwy charakter. ⇨ Podobnie podwyższenie unijnych stawek minimalnych w odniesieniu do cygar, cygaretek i innego tytoniu do palenia ma na celu zmniejszenie różnicy między tymi stawkami a stawką ustaloną dla papierosów, aby osiągnąć stopniową konwergencję między wyrobami oraz zminimalizować ryzyko substytucji między wyrobami ⇦ .

⇩ nowy

(24)Jeśli chodzi o tytoń do fajek wodnych, państwa członkowskie powinny mieć możliwość ustalenia niższego minimalnego poziomu opodatkowania niż w przypadku innego tytoniu do palenia, tak aby uwzględnić specyfikę rynku tytoniu do fajek wodnych.

(25)Aby uwzględnić różnorodność obecnych form podgrzewanego tytoniu oraz być przygotowanym na jego przyszłe formy, najwłaściwsze dla funkcjonowania rynku wewnętrznego jest ustalenie całkowitego minimalnego podatku akcyzowego, wyrażonego w procencie, w kwocie od kilograma lub od danej liczby sztuk. Całkowity minimalny podatek akcyzowy powinien być zatem wyrażony w kwocie od kilograma lub w kwocie od danej liczby sztuk, w zależności od rodzaju danego podgrzewanego wyrobu tytoniowego.

(26)Aby zapewnić neutralne warunki konkurencji w sektorze tytoniu, konieczne jest również ustalenie minimalnych poziomów opodatkowania tytoniu do fajek wodnych, podgrzewanego tytoniu, innych wyrobów tytoniowych i substytucyjnych wyrobów tytoniowych, które z perspektywy podatkowej mogą być postrzegane jako substytuty wyrobów tytoniowych.

(27)Jeśli chodzi o płyny do papierosów elektronicznych, wszystkie te płyny powinny podlegać minimalnemu poziomowi opodatkowania, przy czym płyny o stężeniu nikotyny wyższym niż 15 mg/ml powinny być objęte wyższą stawką, aby odzwierciedlić różnorodność produktów i zapobiec unikaniu opodatkowania za pomocą mieszanin typu „zrób to sam”.

🡻 2011/64/UE motyw 9

⇨ nowy

(28)Jeśli chodzi o podatek akcyzowy, harmonizacja struktur musi w szczególności zapobiegać zakłócaniu konkurencji w odniesieniu do różnych kategorii wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ należących do tej samej grupy przez skutki nałożenia podatku i w konsekwencji doprowadzić do otwarcia rynków krajowych państw członkowskich.

🡻 2011/64/UE motyw 21 (dostosowany)

⇨ nowy

(29)⌦ Należy ustanowić ⌫ oOkresy przejściowe ⇨ wynoszące cztery lata w odniesieniu do cygar, cygaretek, tytoniu do fajek wodnych, podgrzewanego tytoniu, innego tytoniu do palenia, innych wyrobów tytoniowych, woreczków nikotynowych i innych wyrobów nikotynowych, przy założeniu podwyższenia akcyzy po dwóch latach ⇦ ⌦ , tak aby ⌫ powinny umożliwić państwom członkowskim sprawne dostosowanie do poziomów całkowitego podatku akcyzowego, ograniczając tym samym ewentualne skutki uboczne.

⇩ nowy

(30)Aby zapobiec przekierowywaniu surowca tytoniowego do nielegalnej produkcji i wynikającemu z niego uchylaniu się od opodatkowania, surowiec tytoniowy powinien podlegać podatkowi akcyzowemu. Należy zatem zdefiniować surowiec tytoniowy. Ustalenie zerowej minimalnej stawki akcyzy na surowiec tytoniowy jest proporcjonalne do celu, jakim jest przeciwdziałanie uchylaniu się od opodatkowania i oszustwom podatkowym oraz unikanie podwójnego opodatkowania.

🡻 2011/64/UE motyw 10

⇨ nowy

(31)Bezwzględna konieczność konkurencji zakłada istnienie systemu swobodnie kształtujących się cen dla wszystkich grup wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych. W związku z tym producenci, ich przedstawiciele lub uprawnieni pełnomocnicy w Unii powinni mieć swobodę w ustalaniu maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży dla każdego z państw członkowskich, w którym dane wyroby mają być dopuszczone do konsumpcji. ⇦

🡻 2011/64/UE motyw 23 (dostosowany)

⇨ nowy

(32)Większość ⇨ Należy zezwolić ⇦ państw członkowskich przyznaje wyłączenia państwom członkowskim na przyznawanie wyłączeń od podatku akcyzowego lub dokonuje dokonywanie zwrotów tego podatku w odniesieniu do niektórych typów ⌦ rodzajów ⌫ wyrobów tytoniowych ⇨ i substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ w zależności od ich wykorzystania; wyłączenia lub zwroty w przypadku szczególnych sposobów wykorzystania powinny zostać sprecyzowane w niniejszej dyrektywie.

⇩ nowy

(33)Aby można było ocenić funkcjonowanie niniejszej dyrektywy, Komisja powinna regularnie przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy, zawierające w szczególności analizę poziomów opodatkowania, biorąc pod uwagę prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, zdrowie publiczne, rzeczywistą wartość stawek podatku akcyzowego oraz różnicę między należnym a pobranym dochodem z akcyzy.

(34)Dla zapewnienia jasności prawa i przejrzystości należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczących zmiany minimalnych stawek unijnych określonych w niniejszej dyrektywie w celu odzwierciedlania zmian zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa 40 . W szczególności, aby zapewnić Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, Rada otrzymuje wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a ich eksperci mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(35)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania obowiązku przekazywania informacji przez państwa członkowskie należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do określenia wykazu danych statystycznych, które mają być przekazywane przez państwa członkowskie, niezbędnych do sporządzenia przez Komisję sprawozdania dotyczącego stosowania niniejszej dyrektywy. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 41 .

(36)Należy ustalić minimalne poziomy dla nowych wyrobów tytoniowych i nikotynowych w celu zmniejszenia istniejących różnic w opodatkowaniu, przy jednoczesnym uwzględnieniu obecnych i przyszłych zmian na rynku Komisja powinna dokonać przeglądu niniejszej dyrektywy, biorąc pod uwagę przyszły przegląd dyrektywy 2014/40/UE (dyrektywa w sprawie wyrobów tytoniowych), i rozważyć ewentualne wyrównanie poziomów opodatkowania dla różnych kategorii wyrobów, zwiększając odpowiednio minimalne poziomy opodatkowania podgrzewanego tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. f) i art. 22.

(37)Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno być ograniczone do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszymi dyrektywami. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszych dyrektyw.

🡻 2011/64/UE motyw 24

Konieczne jest zapewnienie procedury umożliwiającej okresowy przegląd stawek lub kwot ustanowionych w niniejszej dyrektywie na podstawie sprawozdania Komisji i z uwzględnieniem wszystkich odpowiednich czynników.

🡻 2011/64/UE motyw 25 (dostosowany)

(38)Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać obowiązków państw członkowskich odnoszących się do terminów transpozycji do prawa krajowego i ⌦ dat ⌫ rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w ⌦ części B załącznika I ⌫ załączniku I część B ⌦ do dyrektywy 2011/64/UE, ⌫

🡻 2011/64/UE

⇨ nowy

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ 1

PRZEDMIOT

Artykuł 1

1.    Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady ogólne harmonizacji struktury i stawek podatku akcyzowego, który jest nakładany przez państwa członkowskie na ⇨ surowiec tytoniowy, ⇦ wyroby tytoniowe ⇨ i substytucyjne wyroby tytoniowe ⇦ .

⇩ nowy

2.    Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do tytoniu do stosowania doustnego wprowadzanego do obrotu w państwie członkowskim zgodnie z art. 151 Aktu przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

ROZDZIAŁ 2

DEFINICJE

Artykuł 2

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „wyroby tytoniowe” oznaczają:

a)papierosy;

b)cygara;

c)i cygaretki;

dc)tytoń do palenia:

(i)tytoń drobno krojony do skręcania papierosów;

(ii)inny tytoń do palenia;.

⇩ nowy

e)tytoń do fajek wodnych;

f)podgrzewany tytoń;

g)inne wyroby tytoniowe.

2.Do celów niniejszej dyrektywy „substytucyjne wyroby tytoniowe” oznaczają:

a)płyny do papierosów elektronicznych;

b)woreczki nikotynowe;

c)inne wyroby nikotynowe.

3.Do celów niniejszej dyrektywy „surowiec tytoniowy” oznacza każdą formę zebranego tytoniu, dojrzewanego lub suszonego, który nie jest wyrobem tytoniowym w rozumieniu art. 3–8.

4.Do celów niniejszej dyrektywy „nikotyna” oznacza wszystkie formy nikotyny, w tym nikotynę syntetyczną i jej analogi.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

⇨ nowy

2.    Wyroby składające się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria określone w art. 3 lub art. 5 ust. 1, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia.

4. Niezależnie od akapitu pierwszego Nnie traktuje się jako wyrobów tytoniowych ⇨ lub substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ wyrobów, które nie zawierają tytoniu i które wykorzystywane są wyłącznie w celach medycznych.

53.    Niezależnie od istniejących przepisów unijnych definicje, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu oraz art. 3, 4 i 5 ⇨ –11 ⇦, pozostają bez uszczerbku dla wyboru systemu lub poziomu opodatkowania, który jest stosowany wobec różnych grup wyrobów, o których mowa w tych artykułach.

Artykuł 3

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „papierosy” oznaczają:

a)tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarem ani cygaretką w rozumieniu art. 4 ust. 1;

b)tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w „tutkach” z bibuły papierosowej;

c)tytoń zrolowany, który w drodze prostej nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

2.    Tytoń zrolowany, o którym mowa w ust. 1, uznaje się do celów podatku akcyzowego uznaje się za dwa papierosy w przypadku gdy – wyłączając filtr lub ustnik – jest on dłuższy niż 8 cm, ale nie dłuższy niż 11 cm, za trzy papierosy w przypadku gdy – wyłączając filtr lub ustnik – jest on dłuższy niż 11 cm, ale nie dłuższy niż 14 cm i tak dalej.

⌦ 3.    Wyroby składające się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym wchodzące w zakres definicji zawartej w ust. 1, są traktowane jako papierosy. ⌫ 

Artykuł 4

1.    Do celów niniejszej dyrektywy za cygara lub cygaretki uznaje się następujące wyroby, jeśli mogą one być oraz, biorąc pod uwagę ich właściwości i zwykłe oczekiwania konsumentów, są przeznaczone wyłącznie do palenia w tej postaci:

a)tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu ⇨ pokrywającym wyrób w całości, w tym w stosownych przypadkach filtr, ale bez żadnej dodatkowej warstwy częściowo pokrywającej zewnętrzne owinięcie; w przypadku cygar z ustnikiem zewnętrzne owinięcie nie przykrywa ustnika ⇦;

b)tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w normalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu >o zewnętrznym owinięciu z tytoniu odtworzonego, w normalnym kolorze cygara,< pokrywającym wyrób w całości, w stosownych przypadkach łącznie z filtrem, ale nie ustnik – w przypadku cygar z ustnikiem >w tym w stosownych przypadkach filtr, ale – w przypadku cygar z ustnikiem – nie ustnik< , jeżeligdzie waga jednej sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 g i nie więcej niż 10 g, a obwód równy co najmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 mm.

⇩ nowy

2.     Cygaretki to cygara o maksymalnej masie do 3 g.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Niemcy i Węgry mogą nadal stosować następujący akapit do dnia 31 grudnia 2014 r.

Za cygara lub cygaretki przeznaczone do palenia uznaje się następujące wyroby, jeśli mogą one być palone w tej postaci:

a)tytoń zrolowany w całości zrobiony z naturalnego tytoniu;

b)tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu;

c)tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w normalnym kolorze cygara pokrywającym wyrób w całości, w stosownych przypadkach łącznie z filtrem, ale nie ustnik – w przypadku cygar z ustnikiem, oraz spoiwo, oba z odtworzonego tytoniu, gdzie waga jednej sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 1,2 g, i gdzie owinięcie jest ułożone w kształcie spirali z kątem ostrym wynoszącym przynajmniej 30o względem pionowej osi cygara;

d)tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w normalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu pokrywającym wyrób w całości, w stosownych przypadkach łącznie z filtrem, ale nie ustnik – w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga jednej sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 g, a obwód równy co najmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 mm.

3.    Produkty >Wyroby< składające się w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym ⌦ wchodzące w zakres definicji ⌫ spełniające kryteria określonej w ust. 1, są traktowane jako cygara i ⌦ lub ⌫ cygaretki.

Artykuł 5

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „tytoń do palenia” oznacza:

a)tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;

b)odpady tytoniowe, oddane do sprzedaży detalicznej, które nie są objęte art. 3 i art. 4 ust. 1, a nadają się do palenia. Do celów niniejszego artykułu za „odpady tytoniowe” uznaje się pozostałości liści tytoniu i produkty uboczne uzyskane podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych.

2.    Tytoń do palenia, w którym więcej niż 25 % w masie drobin tytoniu posiada szerokość cięcia mniejszą niż 1,5 mm, jest uznawany za tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów.

Państwa członkowskie mogą również uznać tytoń do palenia, ⌦ w którym ⌫ którego więcej niż 25 % w masie drobin tytoniu posiada szerokość cięcia 1,5 mm lub więcej i który został sprzedany lub miał być sprzedany do celów skręcania papierosów za jako tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów.

⌦ 3.    Wyroby składające się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym wchodzące w zakres definicji zawartej w ust. 1, są traktowane jako tytoń do palenia.  ⌫

⇩ nowy

Artykuł 6

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „tytoń do fajek wodnych” oznacza tytoń, który może być używany w fajkach wodnych do wytwarzania wydzielanych substancji, które przed wdychaniem przez użytkownika przechodzą przez płyn.

2.    Wyroby składające się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym wchodzące w zakres definicji zawartej w ust. 1, są traktowane jako tytoń do fajek wodnych.

3.    Wyroby, które wchodzą w zakres definicji zawartych zarówno w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, jak i w art. 5 i mogą być używane zarówno jako tytoń do fajek wodnych za pomocą fajki wodnej, jak i jako tytoń do palenia, są traktowane jako tytoń do palenia.

4.    Wyroby, które wchodzą w zakres definicji zawartych zarówno w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, jak i w art. 7 i mogą być używane zarówno jako tytoń do fajek wodnych za pomocą fajki wodnej, jak i jako podgrzewany tytoń, są traktowane jako podgrzewany tytoń.

Artykuł 7

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „podgrzewany tytoń” oznacza tytoń, który jest podgrzewany lub w inny sposób aktywowany w wyniku reakcji chemicznej lub przy pomocy niektórych innych środków w celu wytwarzania wydzielanej substancji zawierającej nikotynę lub inne substancje chemiczne, przeznaczone do wdychania przez użytkownika w sposób inny niż za pomocą fajki wodnej, o której mowa w art. 6 ust. 1.

2.    Wyroby składające się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym wchodzące w zakres definicji zawartej w ust. 1, z wyłączeniem płynów do papierosów elektronicznych zdefiniowanych w art. 9 ust. 1, są traktowane jako podgrzewany tytoń.

3.    Wyroby, które wchodzą w zakres definicji zawartej zarówno w ust. 1 niniejszego artykułu, jak i w art. 3, są traktowane jako papierosy.

4.    Wyroby, które wchodzą w zakres definicji zawartej zarówno w ust. 1 niniejszego artykułu, jak i w art. 4, są traktowane jako cygara lub cygaretki.

5.    Wyroby, które wchodzą w zakres definicji zawartej zarówno w ust. 1 niniejszego artykułu, jak i w art. 5, są traktowane jako tytoń do palenia.

Artykuł 8

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „inne wyroby tytoniowe” oznaczają wyroby zawierające tytoń, przygotowane i przeznaczone do konsumpcji przez ludzi, z wyłączeniem papierosów, cygar, cygaretek, tytoniu do palenia, tytoniu do fajek wodnych i podgrzewanego tytoniu.

2.    Wyrób zawierający tytoń uznaje się za przygotowany i przeznaczony do konsumpcji przez ludzi, jeżeli poprzez poddanie go prostej nieprzemysłowej obróbce staje się on zdolny do wydzielania nikotyny w celu wprowadzania jej do ciała ludzkiego lub zdolny do ułatwiania takiego wprowadzania.

Artykuł 9

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „płyny do papierosów elektronicznych” oznaczają którekolwiek z poniższych:

a)płyny zawierające nikotynę, które mogą być stosowane w papierosach elektronicznych lub podobnych urządzeniach odparowywujących lub do ponownego napełniania papierosów elektronicznych;

b)płyny niezawierające nikotyny, które są przeznaczone do stosowania w papierosach elektronicznych lub podobnych urządzeniach odparowywujących lub do ponownego napełniania papierosów elektronicznych.

2.    Do celów niniejszej dyrektywy „papieros elektroniczny” oznacza wyrób, który może być wykorzystywany do spożycia pary za pomocą ustnika lub jakikolwiek element tego wyrobu, w tym kartridż, zbiorniczek i urządzenie bez kartridża lub zbiorniczka, i który może być jednorazowego użytku lub wielokrotnego napełniania za pomocą pojemnika zapasowego lub zbiorniczka, lub wielokrotnego ładowania za pomocą kartridży jednorazowych.

Artykuł 10

1.    Do celów niniejszej dyrektywy „woreczki nikotynowe” oznaczają wyroby zawierające nikotynę przeznaczone do spożycia doustnego, które są zmieszane z włóknami roślinnymi lub równoważnym substratem, przedstawiane w porcjach wielkości saszetki lub porowatych saszetkach, lub w równoważnej formie, i które nie zawierają tytoniu.

2.    Do celów niniejszej dyrektywy „inne wyroby nikotynowe” oznaczają wyroby przeznaczone do konsumpcji przez ludzi, zawierające nikotynę i niezawierające tytoniu, które mogą być wykorzystywane do wprowadzania nikotyny do ciała ludzkiego, inne niż woreczki nikotynowe zdefiniowane w ust. 1 niniejszego artykułu i płyny do papierosów elektronicznych zdefiniowane w art. 9 ust. 1.

🡻 2011/64/UE

⇨ nowy

Artykuł 116

Za producenta uznaje się osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii, która przekształca tytoń w wyroby przemysłowe przeznaczone do sprzedaży detalicznej ⇨ wytwarza dany wyrób lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie takiego wyrobu i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym ⇦.

⇩ nowy

Rozdział 3

OBLICZANIE PODATKU AKCYZOWEGO OD WYROBÓW TYTONIOWYCH ORAZ SUBSTYTUCYJNYCH WYROBÓW TYTONIOWYCH

Artykuł 12

1.    Każde państwo członkowskie zapewnia, aby skumulowana wartość podatku specyficznego lub podatku proporcjonalnego, lub obu tych podatków, z wyłączeniem VAT („całkowity podatek akcyzowy”) od wyrobów tytoniowych oraz substytucyjnych wyrobów tytoniowych była zgodna z minimalnymi poziomami opodatkowania określonymi w art. 16, art. 20 ust. 2 oraz art. 22 ust. 2. Minimalne poziomy opodatkowania mające zastosowanie w państwach członkowskich w odniesieniu do wyrobów tytoniowych oraz substytucyjnych wyrobów tytoniowych, jak określono w art. 16, art. 20 ust. 2 oraz art. 22 ust. 2, 3 i 4, dostosowywane są co trzy lata zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

2.    Unijna stawka stosowana do określenia minimalnego poziomu opodatkowania dla danego wyrobu, jak określono w art. 16, art. 20 ust. 2 oraz art. 22 ust. 2, dostosowywana jest przez zwiększenie lub zmniejszenie kwoty bazowej wyrażonej w euro o procentową zmianę w ostatnich trzech latach kalendarzowych rocznej średniej unijnej wartości zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych dla wszystkich pozycji publikowanego przez Eurostat.

3.    Część stawki minimalnej wyrażona w kwocie od kilograma, od mililitra lub od danej liczby sztuk, mająca zastosowanie w państwie członkowskim jest sumą jednej trzeciej stawki unijnej dla odnośnej kategorii pomnożonej przez wskaźnik poziomu cen i podzielonej przez sto oraz dwóch trzecich stawki unijnej dla odnośnej kategorii. Wskaźnik poziomu cen to wskaźnik publikowany przez Eurostat, wyrażający poziom cen w danym państwie członkowskim w odniesieniu do skorygowanego spożycia indywidualnego w stosunku do średniej ważonej UE. Państwa członkowskie stosują wskaźnik poziomu cen z roku poprzedzającego rok, w którym dokonywane jest dostosowanie.

4.    Od 1 stycznia 2031 r. każde państwo członkowskie zapewnia, by całkowity podatek akcyzowy od wyrobów tytoniowych oraz substytucyjnych wyrobów tytoniowych był zgodny z minimalnymi poziomami opodatkowania określonymi w art. 16, art. 20 ust. 2 oraz art. 22 ust. 2 i był dostosowywany zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym dokonywane jest dostosowanie.

5.    Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 31 w celu zmiany minimalnych stawek unijnych określonych w art. 16, art. 20 ust. 2 oraz art. 22 ust. 2 w taki sposób, by odzwierciedlały one dostosowanie dokonane zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

6.    Ustępy 1–5 niniejszego artykułu nie maja zastosowania do okresu przejściowego ustanowionego w art. 20 ust. 4 i 5 oraz art. 22 ust. 3 i 4.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

⇨ nowy

ROZDZIAŁ 43

PRZEPISY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PAPIEROSÓW

Artykuł 137

1.    Papierosy wyprodukowane w Unii i te przywożone z państw trzecich podlegają proporcjonalnemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu według maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży, włączając opłaty celne, a także specyficznemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu na sztukę wyrobu.

Niezależnie od przepisów akapitu pierwszego Ppaństwa członkowskie mogą wyłączyć opłaty celne z podstawy obliczania proporcjonalnego podatku akcyzowego nakładanego na papierosy.

2.    Stawka proporcjonalnego podatku akcyzowego oraz kwota specyficznego podatku akcyzowego ⌦ są ⌫ muszą być takie same dla wszystkich papierosów.

3.    Na ostatnim etapie harmonizacji struktur we wszystkich państwach członkowskich ustanawia się w odniesieniu do papierosów ten sam stosunek między specyficznym podatkiem akcyzowym a sumą proporcjonalnego podatku akcyzowego i podatkiem obrotowym, w taki sposób, aby rozpiętość cen sprzedaży detalicznej jasno odzwierciedlała różnicę w cenach dostawy producenta.

4.    W razie konieczności podatek akcyzowy od papierosów może obejmować minimalny składnik podatku, pod warunkiem że rygorystycznie przestrzega się stosowania mieszanej struktury podatkowej oraz przedziału dla specyficznego składnika podatku akcyzowego określonego ⌦ , o którym mowa ⌫ w art. 148.

Artykuł 148

1.    Udział specyficznego składnika podatku akcyzowego w kwocie całego obciążenia podatkowego na papierosy jest ustalany w odniesieniu do średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

2.    Średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży oblicza się w odniesieniu do całkowitej wartości wszystkich papierosów dopuszczonych do konsumpcji, na podstawie detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki, podzielonej przez całkowitą liczbę papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Jest ona określana w terminie do 1 marca każdego roku na podstawie danych dotyczących wszystkich takich dopuszczeń do konsumpcji, które miały miejsce w poprzednim roku kalendarzowym.

3.    Do dnia 31 grudnia 2013 r. specyficzny składnik podatku akcyzowego wynosi nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 76,5 % wielkości całego obciążenia podatkowego wynikającego z dodania następujących wartości:

a)specyficznego podatku akcyzowego;

b)proporcjonalnego podatku akcyzowego i podatku od wartości dodanej (VAT) nałożonych na średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży.

34.    Od dnia 1 stycznia 2014 r. Sspecyficzny składnik podatku akcyzowego od papierosów wynosi nie mniej niż 7,5 % i nie więcej niż 76,5 % wielkości całego obciążenia podatkowego wynikającego z dodania następujących wartości:

a)specyficznego podatku akcyzowego;

b)proporcjonalnego podatku akcyzowego i VAT nałożonych na średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży.

45.    Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 i 4, Ww przypadku gdy następuje zmiana średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów w państwie członkowskim, doprowadzając tym samym specyficzny składnik podatku akcyzowego, wyrażony jako procent całkowitego obciążenia podatkowego, do poziomu poniżej 5 % lub 7,5 %, w zależności od przypadku, lub powyżej 76,5 % całkowitego obciążenia podatkowego, państwo członkowskie, którego to dotyczy, może powstrzymać się od dostosowania kwoty specyficznego podatku akcyzowego do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym zaistniała zmiana.

56.    Z zastrzeżeniem ust. 3, 34 i 45 niniejszego artykułu oraz art. 137 ust. 1 akapit drugi państwa członkowskie mogą nakładać minimalny podatek akcyzowy na papierosy.

Artykuł 159

1.    Państwa członkowskie stosują do papierosów minimalne podatki konsumpcyjne ⌦ do papierosów ⌫ zgodnie z zasadami przewidzianymi w niniejszym rozdziale art. 13–18.

2.    Ustęp 1 ma zastosowanie do podatków, które, zgodnie z niniejszym rozdziałem art. 13–18, nakładane są na papierosy i które zawierają:

a)specyficzny podatek akcyzowy od sztuki >wyrobu< produktu;

b)proporcjonalny podatek akcyzowy obliczany na podstawie maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży;

c)VAT proporcjonalny do detalicznej ceny sprzedaży.

Artykuł 1610

1.    Całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny i podatek proporcjonalny z wyłączeniem VAT) od papierosów wynosi co najmniej ⇨ 63 ⇦ 57 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Taki podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż ⌦ unijna stawka w wysokości ⌫ ⇨ 215 ⇦ 64 EUR za 1 000 papierosów ⇨ , dostosowana zgodnie z art. 12 ⇦ , niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

Jednakże państwa członkowskie, które nakładają podatek akcyzowy odpowiadającywynoszący co najmniej ⌦ unijnej stawce w wysokości ⌫ ⇨ 274 ⇦ 101 EUR za 1 000 papierosów ⇨ , dostosowanej zgodnie z art. 12, ⇦ na podstawie średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, nie muszą spełniać wymogu ⇨ całkowitego podatku akcyzowego w wysokości 63 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji ⇦ 57 % ustanowionego w akapicie pierwszym ⌦ niniejszego artykułu ⌫ .

2.    Od dnia 1 stycznia 2014 r. całkowity podatek akcyzowy od papierosów wynosi co najmniej 60 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji. Taki podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 90 EUR za 1000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

Jednakże państwa członkowskie, które nakładają podatek akcyzowy wynoszący co najmniej 115 EUR za 1000 papierosów na podstawie średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, nie muszą spełniać wymogu 60 % ustanowionego w akapicie pierwszym.

Bułgaria, Estonia, Grecja, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska oraz Rumunia mogą stosować okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2017 r., aby spełnić wymogi, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim.

3.    Państwa członkowskie stopniowo zwiększają podatki akcyzowe w celu spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2, w terminach określonych w tym ustępie.

Artykuł 1711

1.    W przypadku gdy następuje zmiana średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów w państwie członkowskim, która powoduje spadek całkowitego podatku akcyzowego poniżej poziomów określonych, odpowiednio, w art. 16 akapit pierwszy zdanie pierwsze10 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze, państwo członkowskie, którego to dotyczy, może powstrzymać się od dostosowania tego podatku do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym zaistniała zmiana.

2.    W przypadku gdy państwo członkowskie podwyższa stawkę VAT w odniesieniu do papierosów, może ono obniżyć całkowity podatek akcyzowy do kwoty, która wyrażona jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży jest równa wzrostowi stawki VAT, również wyrażonej jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, nawet jeżeli takie dostosowanie powoduje obniżenie całkowitego podatku akcyzowego poniżej poziomów wyrażonych jako procent średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, określonych, odpowiednio, w art. 1610 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze akapit pierwszy zdanie pierwsze.

Państwo członkowskie podwyższa jednak ten podatek ponownie, tak aby osiągnąć co najmniej te poziomy do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym dokonano takiego obniżenia.

Artykuł 1812

1.    Portugalia może stosować obniżoną stawkę, maksymalnie o 50 % niższą niż stawka określona w art. 1610 w odniesieniu do papierosów konsumowanych w najbardziej peryferyjnych regionach Azorów i Madery, produkowanych przez drobnych producentów, u których wielkość rocznej produkcji nie przekracza 500 ton.

2.    Na zasadzie odstępstwa od art. 10, od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Francja może nadal stosować obniżoną stawkę podatku akcyzowego na papierosy dopuszczone do konsumpcji w departamentach na Korsyce do kontyngentu rocznego 1200 ton. Obniżona stawka wynosi:

a)do dnia 31 grudnia 2012 r. – co najmniej 44 % ceny na papierosy w najbardziej poszukiwanej klasie cenowej w tych departamentach;

b)od dnia 1 stycznia 2013 r. – co najmniej 50 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji; podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 88 EUR za 1 000 papierosów niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży;

c)od dnia 1 stycznia 2015 r. – co najmniej 57 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów dopuszczonych do konsumpcji; podatek akcyzowy wynosi nie mniej niż 90 EUR za 1000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży.

ROZDZIAŁ 54

PRZEPISY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO WYROBÓW TYTONIOWYCH INNYCH NIŻ PAPIEROSY

Artykuł 1913

Następujące grupy wyrobów tytoniowych produkowanych w Unii i ⌦ lub ⌫ przywożonych z państw trzecich objęte są w każdym państwie członkowskim minimalnym podatkiem akcyzowym ustanowionym w art. 2014:

a)cygara;

b)i cygaretki;

cb)tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów;

dc)inne tytonie ⌦ inny tytoń ⌫ do palenia;.

⇩ nowy

e)tytoń do fajek wodnych;

f)podgrzewany tytoń;

g)inne wyroby tytoniowe.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

⇨ nowy

Artykuł 2014

1.    Państwa członkowskie stosują podatek akcyzowy ⌦ w odniesieniu do wyrobów tytoniowych innych niż papierosy ⌫, który może być:

a)podatkiem proporcjonalnym naliczonym na podstawie maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży każdego produktu ⌦ wyrobu ⌫, swobodnie określonym ⌦ określonej ⌫ przez producentów mających siedzibę w Unii oraz importerów z państw trzecich zgodnie z art. 2515; lub

b)specyficznym podatkiem wyrażonym w kwocie od kilograma lub w przypadku cygar, i cygaretek ⇨ i podgrzewanego tytoniu – ⇦ alternatywnie od danej ilości sztuk; lub

c)połączeniem obydwu, czyli elementu proporcjonalnego z elementem specyficznym.

W przypadkach, ⌦ W przypadku ⌫ gdy podatek akcyzowy jest albo proporcjonalny, albo połączony, państwa członkowskie mogą ustanowić minimalną kwotę podatku akcyzowego.

2.    Całkowity podatek akcyzowy (podatek specyficzny i/lub podatek proporcjonalny z wyłączeniem VAT) wyrażony w procencie, w kwocie od kilograma lub od danej liczby sztuk jest co najmniej równowartością stawek lub kwot minimalnych określonych dla:

Od dnia 1 stycznia 2013 r. całkowity podatek akcyzowy od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 43 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 47 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2015 r. całkowity podatek akcyzowy od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 46 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 54 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2018 r. całkowity podatek akcyzowy od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 48 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 60 EUR za kilogram.

Od dnia 1 stycznia 2020 r. całkowity podatek akcyzowy od tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów wynosi co najmniej 50 % średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji lub co najmniej 60 EUR za kilogram.

Średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży oblicza się w odniesieniu ⌦ poprzez odniesienie ⌫ do całkowitej wartości tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji⌦ , ⌫ na podstawie detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki, podzielonej przez całkowitą ilość tytoniu do palenia drobno krojonego przeznaczonego do skręcania papierosów dopuszczonego do konsumpcji. Jest ona określana w terminie do 1 marca każdego roku na podstawie danych dotyczących wszystkich takich dopuszczeń do konsumpcji, które miały miejsce w poprzednim roku kalendarzowym.

3.    Stawki procentowe lub kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, ⌦ są stosowane ⌫ obowiązują w odniesieniu do wszystkich wyrobów należących do danej grupy wyrobów tytoniowych, bez rozróżnień w ramach każdej z takich grup ze względu na jakość, wygląd, pochodzenie wyrobów, użyte surowce, charakterystykę produkujących je przedsiębiorstw lub jakiekolwiek inne kryteria.

⇩ nowy

4.    Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, w okresie od 1 stycznia 2028 r. do 31 grudnia 2029 r. państwa członkowskie zapewniają, aby stawki podatku akcyzowego wynosiły co najmniej 12 EUR za 1 000 sztuk lub za kilogram lub 5 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku cygar lub cygaretek, co najmniej 22 EUR za kilogram lub 20 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku innego tytoniu do palenia i tytoniu do fajek wodnych, co najmniej 88 EUR za 1 000 sztuk lub 125 EUR za kilogram lub 45 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku podgrzewanego tytoniu oraz co najmniej 0 EUR za kilogram lub 0 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku innych wyrobów tytoniowych.

5.    Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, w okresie od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2031 r. państwa członkowskie zapewniają, aby stawki podatku akcyzowego wynosiły co najmniej 71,5 EUR za 1 000 sztuk lub za kilogram lub 20 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku cygar lub cygaretek, co najmniej 71,5 EUR za kilogram lub 25 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku innego tytoniu do palenia, co najmniej 54 EUR za kilogram lub 25 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku tytoniu do fajek wodnych, co najmniej 98 EUR za 1 000 sztuk lub 140 EUR za kilogram lub 50 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku podgrzewanego tytoniu oraz co najmniej 71,5 EUR za kilogram lub 25 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki w przypadku innych wyrobów tytoniowych.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Francja może nadal stosować obniżoną stawkę podatku akcyzowego na wyroby tytoniowe inne niż papierosy, dopuszczone do konsumpcji w departamentach na Korsyce. Obniżona stawka wynosi:

⇩ nowy

ROZDZIAŁ 6

PRZEPISY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO SUBSTYTUCYJNYCH WYROBÓW TYTONIOWYCH

Artykuł 21

Następujące grupy substytucyjnych wyrobów tytoniowymi produkowanych w Unii lub przywożonych z państw trzecich objęte są w każdym państwie członkowskim minimalnym podatkiem akcyzowym, jak określono w art. 22:

a)płyny do papierosów elektronicznych;

b)woreczki nikotynowe;

c)inne wyroby nikotynowe.

Artykuł 22

1.    Państwa członkowskie stosują podatek akcyzowy w odniesieniu do substytucyjnych wyrobów tytoniowych, który może być jednym z poniższych:

a)podatkiem proporcjonalnym naliczonym na podstawie maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży każdego wyrobu, swobodnie określonej przez producentów mających siedzibę w Unii oraz importerów z państw trzecich zgodnie z art. 25;

b)specyficznym podatkiem wyrażonym w kwocie od kilograma;

c)połączeniem obydwu, czyli elementu proporcjonalnego z elementem specyficznym.

W przypadku gdy podatek akcyzowy jest albo proporcjonalny, albo połączony, państwa członkowskie mogą ustanowić minimalną kwotę podatku akcyzowego.

2.    Całkowity podatek akcyzowy od płynów do papierosów elektronicznych, wyrażony w procencie lub w kwocie od mililitra, jest co najmniej równowartością następujących stawek lub kwot minimalnych określonych dla:

a)płynów zawierających od 0 mg nikotyny na mililitr do maksymalnie 15 mg nikotyny na mililitr: 20 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki lub unijna stawka w wysokości 0,12 EUR za mililitr, dostosowana zgodnie z art. 12;

b)płynów zawierających więcej niż 15 mg nikotyny na mililitr: 40 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki lub unijna stawka w wysokości 0,36 EUR za mililitr, dostosowana zgodnie z art. 12.

3.    Państwa członkowskie mogą stosować okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2031 r., aby osiągnąć stawki lub kwoty minimalne określone w ust. 4 niniejszego artykułu.

Od 1 stycznia 2030 r. całkowity podatek akcyzowy, wyrażony w procencie lub w kwocie od kilograma, jest co najmniej równowartością następujących stawek lub kwot minimalnych określonych dla:

a)woreczków nikotynowych: 25 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki lub unijna stawka w wysokości 71,5 EUR za kilogram;

b)innych wyrobów nikotynowych: 25 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki.

4.    Od 1 stycznia 2032 r. państwa członkowskie, o których mowa w ust. 3 zdanie pierwsze niniejszego artykułu, zapewniają, by całkowity podatek akcyzowy, wyrażony w procencie lub w kwocie od kilograma, był co najmniej równowartością następujących stawek lub kwot minimalnych określonych dla:

a)woreczków nikotynowych: 50 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki lub unijna stawka w wysokości 143 EUR za kilogram, dostosowana zgodnie z art. 12;

b)innych wyrobów nikotynowych: 50 % detalicznej ceny sprzedaży obejmującej wszystkie podatki.

5. Stawki procentowe lub kwoty, o których mowa w ust. 1–4, są stosowane w odniesieniu do wszystkich wyrobów należących do danej grupy substytucyjnych wyrobów tytoniowych, bez rozróżnień w ramach każdej z takich grup ze względu na jakość, wygląd, pochodzenie wyrobów, użyte surowce, charakterystykę produkujących je przedsiębiorstw lub jakiekolwiek inne kryteria.

ROZDZIAŁ 7

Przepisy mające zastosowanie do SUROWCA TYTONIOWEGO

Artykuł 23

Surowiec tytoniowy produkowany w Unii i przywożony z państw trzecich objęty jest w każdym państwie członkowskim minimalnym podatkiem akcyzowym w wysokości 0 EUR za kilogram.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

⇨ nowy

ROZDZIAŁ 85

USTALENIE MAKSYMALNEJ DETALICZNEJ CENY SPRZEDAŻY WYROBÓW TYTONIOWYCH ⌦ ORAZ SUBSTYTUCYJNYCH WYROBÓW TYTONIOWYCH ⌫ , POBIERANIE PODATKÓW AKCYZOWYCH, ZWOLNIENIA I ZWROTY

Artykuł 2415

1.    Producenci lub, w stosownych przypadkach, ich przedstawiciele, lub uprawnieni pełnomocnicy w Unii oraz importerzy ⇨ wyrobów tytoniowych ⇦ tytoniu oraz ⇨ substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ z państw trzecich mają swobodę w ustalaniu maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży dla każdego ze swoich wyrobów, dla każdego z państw członkowskich, w którym dane wyroby mają być dopuszczone do konsumpcji.

Przepisy akapitu pierwszego nie mogą jednakże utrudniać wprowadzania w życie krajowych regulacji prawnych odnoszących się do kontroli poziomu cen lub przestrzegania nałożonych cen, pod warunkiem że ⌦ regulacje te ⌫ są one zgodne z ustawodawstwem unijnym.

2.    W celu ułatwienia nałożenia podatku akcyzowego państwa członkowskie mogą dla każdej grupy wyrobów tytoniowych ⇨ oraz substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ ustalić skalę cen sprzedaży detalicznej, pod warunkiem że każda skala będzie posiadała wystarczający zakres i będzie wystarczająco różnorodna, aby faktycznie odpowiadać różnorodności wyrobów pochodzących z Unii.

Każda skala obowiązuje w odniesieniu do wszystkich wyrobów należących do grupy wyrobów tytoniowych oraz ⇨ substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦, których dotyczy, bez rozróżnienia w oparciu o jakość, wygląd, pochodzenie wyrobów lub użytych materiałów, cech charakterystycznych przedsiębiorstw lub jakichkolwiek innych kryteriów.

ROZDZIAŁ 95

POBIERANIE PODATKÓW AKCYZOWYCH, ZWOLNIENIA I ZWROTY

Artykuł 2516

1.    Na ostatnim etapie harmonizacji podatku akcyzowego zharmonizowane zostają przynajmniej przepisy dotyczące pobierania podatków akcyzowych. Podczas poprzedzającego etapu podatek akcyzowy jest co do zasady pobierany za pomocą znaków podatkowych. ⌦ W przypadku gdy ⌫ Jeśli państwa członkowskie pobierają podatek akcyzowy za pomocą znaków podatkowych, zobowiązane są one do udostępniania tych znaków podatkowych producentom i pośrednikom w innych państwach członkowskich. Jeśli ⌦ W przypadku gdy ⌫ państwa członkowskie pobierają podatki akcyzowe za pomocą innych środków, zapewniają one, aby żadne przeszkody, czy to administracyjne, czy też techniczne nie wpływały z tego powodu na handel między państwami członkowskimi.

2.    Importerzy i producenci unijni wyrobów tytoniowych ⇨ oraz substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦ podlegają systemowi określonemu w ust. 1 w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących nakładania i płacenia podatku akcyzowego.

Artykuł 2617

⇩ nowy

1.    W przypadku gdy państwa członkowskie stosują podatek akcyzowy w odniesieniu do surowca tytoniowego, zwracają kwotę podatku akcyzowego, która została zapłacona za surowiec tytoniowy wykorzystywany do wytwarzania wyrobów tytoniowych.

Państwa członkowskie określają warunki i formalności, którym podlegają takie zwroty.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

⇨ nowy

2.    Zwolnienie od podatku akcyzowego lub zwrot zapłaconego podatku akcyzowego może nastąpić dla:

a)denaturowanych wyrobów tytoniowych używanych do celów przemysłowych lub w ogrodnictwie;

b)wyrobów tytoniowych niszczonych pod nadzorem administracyjnym;

bc)wyrobów tytoniowych ⇨ oraz substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦, które są przeznaczone wyłącznie do testów naukowych i testów związanych z jakością produktu;⌦  ⌫

cd)wyrobów tytoniowych ⇨ oraz substytucyjnych wyrobów tytoniowych ⇦, które są ponownie ⌦ obrabiane ⌫ obrobione przez producenta.

Państwa członkowskie określają warunki i formalności, którym podlegają ⌦ te ⌫ wymienione powyżej zwolnienia lub zwroty.

ROZDZIAŁ 106

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 2718

1.    Komisja publikuje raz w roku wartość euro w walutach krajowych, która ma mieć zastosowanie do kwot całkowitego podatku akcyzowego.

Stosowane mają być kursy wymiany ustalone pierwszego dnia roboczego października oraz opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; mają one zastosowanie od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego.

2.    Państwa członkowskie mogą utrzymać kwoty podatków akcyzowych obowiązujące w chwili dokonywania rocznego dostosowania przewidzianego w ust. 1, jeżeli przeliczenie kwot podatków akcyzowych wyrażonych w euro powodowałoby wzrost podatku akcyzowego wyrażonego w walucie krajowej o mniej niż 5 % lub mniej niż 5 EUR, w zależności od tego, która z tych kwot będzie niższa.

Artykuł 2819

1.    ⇨ Do 31 grudnia 2032 r. ⇦ ⌦ , a następnie ⌫ cCo ⇨ 5 ⇦ cztery lata Komisja przedkłada ⇨ Parlamentowi Europejskiemu i ⇦ Radzie sprawozdanie ⇨ dotyczące stosowania ⇦ oraz, w stosownych przypadkach, wniosek dotyczący stawek i struktury podatku akcyzowego, określonych w niniejszej dyrektywyie.

W swoim sprawozdaniu Komisja ⇨ analizuje minimalne poziomy opodatkowania ⇦ uwzględnia w swoim sprawozdaniu, ⌦ uwzględniając ⌫ prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego ⇨, zdrowie publiczne ⇦ , rzeczywistą wartość stawek podatku akcyzowego i szersze cele Traktatu ⌦ o funkcjonowaniu Unii Europejskiej⌫. ⇨ W sprawozdaniu ocenia się stosowanie i skutki przepisów dotyczących surowca tytoniowego pod względem ich wpływu na uchylanie się od opodatkowania i oszustwa podatkowe. ⇦

⇩ nowy

Państwa członkowskie przedkładają Komisji, na jej wniosek, dostępne informacje niezbędne do sporządzenia sprawozdania, w tym informacje niezbędne do porównania kwoty akcyzy pobranej i kwoty akcyzy należnej każdego roku na ich terytorium.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

⇨ nowy

2.    Podstawę sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, stanowią w szczególności informacje przekazane przez państwa członkowskie.

3.    Zgodnie z procedurą ⇨ sprawdzającą ⇦, o której mowa w art. ⇨ 30 ust. 2 ⇦ 43 dyrektywy Rady 2008/118/WE 42 , Komisja ⇨ przyjmuje akty wykonawcze ⇦ ⌦ określające ⌫ określa wykaz danych statystycznych ⇨ , które mają być przekazywane przez państwa członkowskie, ⇦ niezbędnych do ⌦ sporządzenia ⌫ sprawozdania, z wyłączeniem danych dotyczących poszczególnych osób fizycznych lub podmiotów prawnych. Poza danymi łatwo dostępnymi dla państw członkowskich wspomniany wykaz zawiera jedynie dane, których gromadzenie i zbieranie nie powoduje nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego dla państw członkowskich.

4.   Komisja nie publikuje ani nie ujawnia w żaden inny sposób danych, jeśli prowadziłoby to do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej.

⇩ nowy

4.    Należy ustalić minimalne poziomy dla nowych wyrobów tytoniowych i nikotynowych w celu zmniejszenia istniejących różnic w opodatkowaniu, przy jednoczesnym uwzględnieniu obecnych i przyszłych zmian na rynku Komisja bez zbędnej zwłoki dokonuje przeglądu niniejszej dyrektywy, biorąc pod uwagę przyszły przegląd dyrektywy 2014/40/UE (dyrektywa w sprawie wyrobów tytoniowych), i rozważyć ewentualne wyrównanie poziomów opodatkowania dla różnych kategorii wyrobów, zwiększając odpowiednio minimalne poziomy opodatkowania podgrzewanego tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. f) i art. 22.

⇩ nowy

Artykuł 29

1.    Komisję wspomaga Komitet ds. Podatku Akcyzowego ustanowiony na mocy art. 52 ust. 1 dyrektywy (UE) 2020/262. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.    W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 30

1.    Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.    Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 12 ust. 5, powierza się Komisji na czas nieokreślony.

3.    Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12 ust. 5, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.    Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.    Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go Radzie.

6.    Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 ust. 5 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Rada nie wyraziła sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, Rada poinformowała Komisję, że nie wniesie sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Rady.

7.    Komisja informuje Parlament Europejski o przyjęciu aktów delegowanych, o zgłoszonych sprzeciwach lub o odwołaniu przez Radę przekazanych uprawnień.

🡻 2011/64/UE

Artykuł 3120

⇩ nowy

1.    Do dnia 31 grudnia 2027 r. państwa członkowskie przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1, art. 2 ust. 1 lit. e), f) i g), art. 2 ust. 2–5, art. 4 ust. 1 lit. a), art. 4 ust. 2, art. 6–12, art. 16 i 17, art. 19 lit. e), f) i g), art. 20 ust. 1 lit. b), art. 20 ust. 2, 4 i 5, art. 21–24, art. 25 ust. 2, art. 26 i art. 28 ust. 1. Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia [1 stycznia 2028 r].

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektywy uchylonej niniejszą dyrektywą odczytuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Sposób dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określany jest przez państwa członkowskie.

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

⇨ nowy

2.    Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3221

Dyrektywy 92/79/EWG, 92/80/EWG oraz 95/59/WE, zmienione dyrektywami wymienionymi w załączniku I część A tracą ⌦ Dyrektywa 2011/64/UE traci ⌫ moc ⇨ ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2028 r. ⇦ ,bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego i ⌦ dat ⌫ rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w ⌦ części B załącznika I ⌫ załączniku I część B ⌦ , do dyrektywy 2011/64/UE ⌫ .

Odesłania do uchylonych dyrektyw odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 3322

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie ⌦ dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ⌫ z dniem 1 stycznia 2011 r.

⇩ nowy

Art. 2 ust. 1 lit. a)–d), art. 3, art. 4 ust. 1 lit. b), art. 4 ust. 3, art. 5, art. 13, 14, 15 i 18, art. 19 lit. a)–d), art. 20 ust. 1 lit. a) i c), art. 20 ust. 3, art. 25 ust. 1, art. 27 i art. 28 ust. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2028 r.

🡻 2011/64/UE

Artykuł 3423

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

(1)     Dyrektywa Rady 2011/64/UE w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, Dz.U. L 176 z 5.7.2011, s. 24.

(2)     Ocena dyrektywy Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, SWD(2020) 33 final.

(3)    Demografia i statystyka palenia tytoniu w UE: Statystyki dotyczące spożycia tytoniu – Statistics Explained – Eurostat

(4)     Europejski plan walki z rakiem , SWD (2021) 44 final.

(5)     Dyrektywa Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiająca ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie), Dz.U. L 58 z 27.2.2020, s. 4.

(6)    Wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę (UE) 2020/262 w odniesieniu do ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego stosowanego do tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych, COM(2025) 581.

(7)     Konkluzje Rady w sprawie struktury i stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych .

(8)     Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 marca 2022 r. zawierająca zalecenia dla Komisji w sprawie sprawiedliwego i prostszego opodatkowania wspierającego strategię odbudowy gospodarczej (działania następcze PE w związku z lipcowym planem działania Komisji i jej 25 inicjatywami w dziedzinie VAT, opodatkowania przedsiębiorstw i opodatkowania osób fizycznych) .

(9)     Dyrektywa Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiająca ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie), Dz.U. L 58 z 27.2.2020, s. 4.

(10)     Zalecenie Rady w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego i aerozoli, zastępujące zalecenie Rady 2009/C 296/02 .

(11)     Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE, OJ L 127 z 29.4.2014, s. 1.

(12)    Ramowa konwencja Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu jest prawnie wiążącym traktatem międzynarodowym, którego celem jest ograniczenie wpływu konsumpcji tytoniu na zdrowie i gospodarkę.

(13)     KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY – Plan działania na rzecz sprawiedliwego i prostego opodatkowania wspierającego odbudowę gospodarczą (COM(2020)312 final).

(14)     Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 marca 2022 r. zawierająca zalecenia dla Komisji w sprawie sprawiedliwego i prostszego opodatkowania wspierającego strategię odbudowy gospodarczej (działania następcze PE w związku z lipcowym planem działania Komisji i jej 25 inicjatywami w dziedzinie VAT, opodatkowania przedsiębiorstw i opodatkowania osób fizycznych) .

(15)     KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO – Drugi plan działania na rzecz walki z nielegalnym handlem wyrobami tytoniowymi na lata 2018–2022 (COM/2018/846 final).

(16)    Wersja skonsolidowana Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej , Dz.U. C 326 z 26.10.2012, s. 47.

(17)     Konkluzje Rady w sprawie struktury i stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych .

(18)     SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY w sprawie oceny REFIT dyrektywy 2011/64/UE oraz struktury i stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, COM(2015) 621.

(19)     Konkluzje Rady w sprawie struktury i stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych , 8.3.2016.

(20)     Badanie Economisti Associati dotyczące dyrektywy Rady 2011/64/UE w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, 2017 r.

(21)     SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY dotyczące dyrektywy 2011/64/UE w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, COM(2018) 17 final.

(22)     Badanie Economisti Associati dotyczące dyrektywy Rady 2011/64/UE w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, 2019 r.

(23)     Ocena dyrektywy Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, SWD(2020) 33 final.

(24)     Dyrektywa Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiająca ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie), Dz.U. L 58 z 27.2.2020, s. 4.

(25)     Wniosek dotyczący dyrektywy Rady ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) , SWD (2018) 261 final.

(26)    Economisti Associati „Impact analysis of the review of Tobacco excise tax rules”, 2021 r. Nieopublikowane.

(27)    Economisti Associati ‘Specific Assignment: Study on the impact analysis of a review of tobacco taxation rules: update with recent market and regulatory developments’, 2025 r., nieopublikowane.

(28)    W ujęciu względnym najbardziej dotknięta tym problemem mogłaby zostać Bułgaria, bowiem w tym państwie członkowskim występuje stosunkowo wysoka koncentracja plantatorów tytoniu i ponadprzeciętna koncentracja produkcji. Wielu plantatorów tytoniu jest również w Grecji i w Polsce. W ujęciu bezwzględnym produkcja jest najbardziej skoncentrowana w Niemczech.

(29)    Wyznaczenie kierunku długoterminowych działań na rzecz osiągnięcia do 2050 r. celu neutralności klimatycznej w ramach wszystkich polityk w sposób sprawiedliwy społecznie i racjonalny pod względem kosztów. Europejskie prawo o klimacie ustanawia wiążący unijny cel klimatyczny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych netto o co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z 1990 r.

(30)     Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 lipca 2011 r. w sprawie wykazu danych statystycznych dotyczących struktury i stawek podatku akcyzowego nakładanego na wyroby tytoniowe, który ma zostać dostarczony przez państwa członkowskie zgodnie z dyrektywami Rady 92/79/EWG i 92/80/EWG, Dz.U. L 197 z 29.7.2011, s. 17.

(31)    W przypadku papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów od 20 maja 2019 r., a w przypadku wszystkich pozostałych wyrobów tytoniowych – od 20 maja 2024 r.

(32)    Na przykład w 2025 r. ze wskaźnika rachunków narodowych „Wskaźniki poziomu cen (UE27_2020=100)”.

(33)    Na przykład w odniesieniu do stawek obowiązujących od 2031 r. – zmiana procentowa średniego HICP w UE między 2027 r. a 2029 r.

(34)    Art. 8 dyrektywy Rady 2007/74/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zwolnienia towarów przywożonych przez osoby podróżujące z państw trzecich z podatku od wartości dodanej i akcyzy, Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 6 oraz art. 32 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie), Dz.U. L 58 z 27.2.2020, s. 4.

(35)     Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE, OJ L 127 z 29.4.2014, s. 1.

(36)    Art. 17  dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylającej dyrektywę 2001/37/WE, Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 1.

(37)    Dyrektywa Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 176 z 5.7.2011, s. 24, ELI:  http://data.europa.eu/eli/dir/2011/64/oj ).

(38)     Europejski plan walki z rakiem , COM (2021) 44 final.

(39)    W przypadku Cypru „zielona linia”, o której mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 866/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie systemu na podstawie art. 2 Protokołu 10 do Aktu Przystąpienia (ELI:  http://data.europa.eu/eli/reg/2004/866/2015-08-31 )

(40)    Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1, ELI:  http://data.europa.eu/eli/agree_interinstit/2016/512/oj .

(41)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13, ELI:  https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2011/182/oj) .

(42)    OJ L 9 z 14.1.2009, s. 12.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 16.7.2025

COM(2025) 580 final

ZAŁĄCZNIK

do

wniosku dotyczącego dyrektywy Rady

w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do tytoniu i substytucyjnych wyrobów tytoniowych

{SEC(2025) 560 final} - {SWD(2025) 560 final} - {SWD(2025) 561 final}

🡻 2011/64/UE (dostosowany)

ZAŁĄCZNIK I

CZĘŚĆ A

CZĘŚĆ B

ZAŁĄCZNIK II

🡹

ZAŁĄCZNIK

(1)    Na zasadzie odstępstwa od daty ustalonej w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/10/WE:    a)    Republika Federalna Niemiec jest upoważniona do wprowadzenia w życie przepisów niezbędnych do zapewnienia zgodności z art. 3 ust. 1 dyrektywy 2002/10/WE najpóźniej do dnia 1 stycznia 2008 r.;    b)    Królestwo Hiszpanii i Republika Grecka jest upoważniona do wprowadzenia w życie przepisów niezbędnych do zapewnienia zgodności z art. 1 ust. 1 dyrektywy 2002/10/WE (w odniesieniu do art. 2 ust. 1 zdanie drugie dyrektywy 92/79/EWG) najpóźniej do dnia 1 stycznia 2008 r.