Bruksela, dnia 12.9.2025

COM(2025) 487 final

2025/0276(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

(Europejskie zielone obligacje)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)


UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w związku z planowanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

2.Kontekst wniosku

2.1.Porozumienie EOG

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie EOG weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. Unia i jej państwa członkowskie są stroną Porozumienia EOG.

2.2.Wspólny Komitet EOG

Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu i są wiążące dla stron. Odpowiedzialność za koordynację spraw dotyczących EOG po stronie UE spoczywa na Sekretariacie Generalnym Komisji Europejskiej. 

2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG

Oczekuje się, że Wspólny Komitet EOG przyjmie decyzję Wspólnego Komitetu EOG („planowany akt”) dotyczącą zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG.

Celem planowanego aktu jest uwzględnienie w Porozumieniu EOG rozporządzenia (UE) 2023/2631 w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem (europejskie zielone obligacje) 1 oraz rozporządzenia (UE) 2023/2869 zmieniającego niektóre rozporządzenia w odniesieniu do ustanowienia i działania europejskiego pojedynczego punktu dostępu 2 .

Planowane akty będą wiążące dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

Komisja przedkłada załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Po przyjęciu stanowiska należy je przedstawić Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.

Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawiera obszerne dostosowania instytucjonalne, które odzwierciedlają zasadniczo aktualne podejście dotyczące usług finansowych do roli unijnych organów nadzoru finansowego i Urzędu Nadzoru EFTA w dziedzinie rynków europejskich zielonych obligacji, co wykracza poza to, co można uznać za zwykłe dostosowania techniczne w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 3 . Rada ustala zatem stanowisko Unii.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 4 .

4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Porozumienia EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.

Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94 jest uzależniona głównie od materialnej podstawy prawnej aktu prawnego Unii, który ma zostać uwzględniony w Porozumieniu EOG.

Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Ponieważ decyzja Wspólnego Komitetu włącza do Porozumienia EOG rozporządzenie (UE) 2023/2631 oraz rozporządzenie (UE) 2023/2869, niniejszą decyzję Rady należy oprzeć na tej samej materialnej podstawie prawnej co uwzględnione akty. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest w związku z tym art. 114 TFUE.

4.3.Podsumowanie

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 114 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE oraz art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2894/94.

5.Publikacja planowanego aktu

Ponieważ akt Wspólnego Komitetu EOG zmieni załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2025/0276 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

(Europejskie zielone obligacje)


(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym 5 , w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym 6 („Porozumienie EOG”) weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.

(2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG.

(3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie 7 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 oraz rozporządzenie 8 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2869.

(4)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG.

(5)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do proponowanej zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

   W imieniu Rady

   Przewodniczący

(1)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, Dz.U. L, 2023/2631, 30.11.2023.
(2)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2869 z dnia 13 grudnia 2023 r. zmieniające niektóre rozporządzenia w odniesieniu do ustanowienia i działania europejskiego pojedynczego punktu dostępu, Dz.U. L, 2023/2869, 20.12.2023.
(3)    Rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.
(4)    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.
(5)    Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.
(6)    Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
(7)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, Dz.U. L, 2023/2631, 30.11.2023.
(8)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2869 z dnia 13 grudnia 2023 r. zmieniające niektóre rozporządzenia w odniesieniu do ustanowienia i działania europejskiego pojedynczego punktu dostępu, Dz.U. L, 2023/2869, 20.12.2023.

Bruksela, dnia 12.9.2025

COM(2025) 487 final

ZAŁĄCZNIK

do

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG







(Europejskie zielone obligacje)


ZAŁĄCZNIK

PROJEKT DECYZJI WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

nr […]

z dnia […] r.

zmieniającej załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem 1 .

(2)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2869 z dnia 13 grudnia 2023 r. zmieniające niektóre rozporządzenia w odniesieniu do ustanowienia i działania europejskiego pojedynczego punktu dostępu 2 .

(3)Przy określaniu, które państwa należy umieścić w wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy w swoim ustawodawstwie krajowym, państwa EFTA w jak największym stopniu uwzględniają unijny wykaz jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych.

(4)Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku IX do Porozumienia EOG po pkt 29bdc (rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/528) dodaje się punkt w brzmieniu:

„29be.    32023 R 2631: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem (Dz.U. L, 2023/2631, 30.11.2023), zmienione:

-32023 R 2869: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2869 z dnia 13 grudnia 2023 r. (Dz.U. L, 2023/2869, 20.12.2023).”.

Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

a)    niezależnie od postanowień Protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia państwo członkowskie (państwa członkowskie) i właściwe organy należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu, odpowiednio państwa EFTA oraz ich właściwe organy;

b)    o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, ESMA i Urząd Nadzoru EFTA współpracują ze sobą, wymieniają informacje i konsultują się między sobą do celów rozporządzenia, w szczególności przed podjęciem jakiegokolwiek działania;

c)    odniesienia do uprawnień ESMA na podstawie art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 w tym rozporządzeniu odczytuje się jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w pkt 31i tego załącznika i zgodnie z tym punktem, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA;

d)    w art. 9, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »jurysdykcje wymienione w załączniku I do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych« odczytuje się jako »jurysdykcje niechętne współpracy zgodnie z ustawodawstwem krajowym danego państwa EFTA«;

e)    decyzje, decyzje tymczasowe, zgłoszenia, zwykłe wnioski, unieważnienia decyzji i innych środków Urzędu Nadzoru EFTA na mocy art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 1, 34 ust. 2, art. 43 ust. 1, art. 54–56 i art. 59–61 przyjmowane są bez zbędnej zwłoki na podstawie projektów przygotowanych przez ESMA z własnej inicjatywy lub na wniosek Urzędu Nadzoru EFTA;

f)    w art. 15a ust. 1 słowa »prawo Unii« zastępuje się słowami »Porozumienie EOG«;

g)    w art. 22:

(i)    w ust. 1 po słowach »w ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku kontrolerów zewnętrznych europejskich zielonych obligacji z siedzibą w państwie EFTA, Urzędu Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 2 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urzędu Nadzoru EFTA«;

h)w art. 23 ust. 2–5, art. 24 ust. 1 i art. 32 ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

(i)    w art. 33:

(i)w ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku kontrolerów zewnętrznych z siedzibą w państwie EFTA, Urzędu Nadzoru EFTA«;

(ii)w ust. 3 i 5 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

j)    w art. 34:

(i)w ust. 2 po słowach » ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku kontrolerów zewnętrznych z siedzibą w państwie EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA«;

(ii)w ust. 3 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

k)    w art. 37 po słowie »ESMA« dodaje się słowa », Urzędu Nadzoru EFTA«;

l)    w art. 43:

(i)    w ust. 1 zdanie pierwsze po słowach »zwrócić się do ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku kontrolerów zewnętrznych z siedzibą w państwie EFTA, Urzędu Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 1 lit. a) i ust. 2–8 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urzędem Nadzoru EFTA«;

m)    odesłania do prawa Unii w art. 33 ust. 6, art. 47 ust. 2 i art. 49 ust. 4 należy rozumieć jako odniesienia do Porozumienia EOG;

n)    w art. 54:

(i)    w ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku osób z siedzibą w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 2, 3 i 5 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«;

(iii)    ust. 3 lit. g) w odniesieniu do państw EFTA odczytuje się jako:

   »informuje o prawie do skierowania decyzji do rozpatrzenia przez Trybunał EFTA zgodnie z art. 36 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«;

(iv)    w ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Urząd Nadzoru EFTA niezwłocznie przekazuje ESMA informacje otrzymane na mocy niniejszego artykułu.«;

o)    w art. 55:

(i)    w ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku gdy osoba będąca przedmiotem dochodzenia ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA są uprawnieni do udzielania Urzędowi Nadzoru EFTA wsparcia w wykonywaniu jego obowiązków wynikających z niniejszego artykułu i mają prawo do uczestnictwa w dochodzeniach na wniosek ESMA.«;

(iii)    w ust. 2, 3, 4 i 5 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«;

(iv)    ust. 3 zdanie drugie w odniesieniu do państw EFTA odczytuje się jako:

   »W decyzji określa się przedmiot i cel dochodzenia, okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, jak również środki odwoławcze przysługujące na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 uwzględnionego w Porozumieniu EOG oraz prawo do zaskarżenia decyzji do Trybunału EFTA zgodnie z art. 36 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«;

v)    ust. 6, w odniesieniu do państw EFTA, otrzymuje brzmienie:

   »W przypadku wystąpienia o zezwolenie, o którym mowa w ust. 5, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości sprawdza, czy decyzja Urzędu Nadzoru EFTA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot dochodzenia. Sprawdzając, czy środki przymusu są proporcjonalne, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości może zwrócić się do Urzędu Nadzoru EFTA o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności w odniesieniu do przesłanek, na podstawie których Urząd Nadzoru EFTA podejrzewa, że doszło do naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia, a także do wagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru udziału osoby, wobec której stosowane są środki przymusu. Krajowy organ wymiaru sprawiedliwości nie może jednak dokonywać kontroli konieczności przeprowadzania dochodzenia ani żądać dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy ESMA lub Urzędu Nadzoru EFTA. Zgodność z prawem decyzji Urzędu Nadzoru EFTA podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału EFTA zgodnie z Porozumieniem między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«;

p)    w art. 56:

(i)    w ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku osób prawnych z siedzibą w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Urząd Nadzoru EFTA niezwłocznie przekazuje ESMA informacje uzyskane na mocy niniejszego artykułu.«;

(iii)    w ust. 2–8 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«;

(iv)    w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez Urząd są uprawnieni do udzielania Urzędowi Nadzoru EFTA wsparcia w wykonywaniu jego obowiązków wynikających z niniejszego artykułu i mają prawo do uczestnictwa w kontrolach na miejscu.«;

v)    ust. 4 zdanie drugie w odniesieniu do państw EFTA odczytuje się jako:

   »W decyzji tej określa się przedmiot i cel kontroli, datę jej rozpoczęcia oraz wskazuje okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, jak również prawo do zaskarżenia decyzji do Trybunału EFTA zgodnie z art. 36 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«;

(vi)    ust. 9, w odniesieniu do państw EFTA, otrzymuje brzmienie:

»W przypadku wystąpienia o zezwolenie, o którym mowa ust. 8, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości sprawdza, czy decyzja Urzędu Nadzoru EFTA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot kontroli. Sprawdzając, czy środki przymusu są proporcjonalne, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości może zwrócić się do Urzędu Nadzoru EFTA o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności w odniesieniu do przesłanek, na podstawie których Urząd Nadzoru EFTA podejrzewa, że doszło do naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, a także do wagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru udziału osoby, wobec której stosowane są środki przymusu. Krajowy organ wymiaru sprawiedliwości nie może jednak dokonywać kontroli konieczności przeprowadzania dochodzenia ani żądać dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy ESMA lub Urzędu Nadzoru EFTA. Zgodność z prawem decyzji Urzędu Nadzoru EFTA podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału EFTA zgodnie z Porozumieniem między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«;

q)    w art. 57:

(i)po pierwszym wystąpieniu słowa »ESMA« dodaje się słowa », Urzędowi Nadzoru EFTA«;

(ii)po drugim wystąpieniu słowa »ESMA« dodaje się słowa », lub Urząd Nadzoru EFTA«;

r)    W art. 58 po słowie »ESMA« dodaje się słowa », Urząd Nadzoru EFTA«;

s)    w art. 59:

(i)    w ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku osób z siedzibą w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 2 i 3 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

(iii)    w ust. 4 dodaje się akapity w brzmieniu:

   »Urząd Nadzoru EFTA niezwłocznie powiadamia osobę odpowiedzialną za naruszenie o działaniu podjętym na podstawie ust. 1, a także przekazuje tę informację właściwym organom państw EFTA oraz Komisji. W terminie 10 dni roboczych od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, ESMA ogłasza publicznie podjęte działania na swojej stronie internetowej. Urząd Nadzoru EFTA również ogłasza publicznie na swojej stronie internetowej wszelkie przyjęte przez siebie decyzje w terminie 10 dni roboczych od daty ich przyjęcia.

   Publiczne ogłoszenie, o którym mowa w akapicie trzecim, zawiera następujące elementy:

a)    pouczenie o prawie do zaskarżenia decyzji do Trybunału EFTA przysługującym osobie odpowiedzialnej za naruszenie;

b)    w stosownych przypadkach informację potwierdzającą, że postępowanie, o którym mowa w lit. a), zostało wszczęte i precyzującą, że postępowania wszczęte przed Trybunałem EFTA nie mają skutku zawieszającego;

c)    informację o możliwości zawieszenia przez Trybunał EFTA zgodnie z art. 40 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości stosowania zaskarżonej decyzji.«;

t)    w art. 60:

(i)    w ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku gdy kontroler zewnętrzny lub którakolwiek z osób, o których mowa w art. 54 ust. 1, ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 2 i 4 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

u)    w art. 61:

(i)    w ust. 1 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w przypadku osób z siedzibą w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«;

(ii)    w ust. 4 zdanie pierwsze po słowach »decyzji ESMA« dodaje się słowa »lub, odpowiednio, decyzji Urzędu Nadzoru EFTA«;

(iii)    w ust. 4 zdanie drugie po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

v)    w art. 62:

(i)    w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Urząd Nadzoru EFTA podaje do wiadomości publicznej również każdą grzywnę i każdą okresową karę pieniężną nałożoną zgodnie z art. 60 i 61, z zastrzeżeniem określonych w niniejszym ustępie warunków ujawniania grzywien i okresowych kar pieniężnych przez ESMA.«;

(ii)    w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Stały Komitet Państw EFTA określa przypisanie kwot kar pieniężnych i okresowych kar pieniężnych pobranych przez Urząd Nadzoru EFTA.«;

(iii)    w ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Jeżeli Urząd Nadzoru EFTA w momencie zamykania dochodzenia postanowi nie nakładać grzywny ani kary pieniężnej, informuje o tym ESMA, Stały Komitet Państw EFTA i właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich, podając uzasadnienie swojej decyzji.«;

w)    w art. 63:

(i)    w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Jeżeli w trakcie wykonywania obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia Urząd Nadzoru EFTA stwierdzi, że wiele wskazuje na możliwe istnienie faktów mogących stanowić co najmniej jedno naruszenie wymienione w art. 60 ust. 1, po konsultacjach z Urzędem Urząd Nadzoru EFTA wyznacza spośród swojego personelu niezależnego urzędnika dochodzeniowego, aby przeprowadził dochodzenie w tej sprawie. Urzędnikiem dochodzeniowym nie może zostać osoba, która jest lub była bezpośrednio bądź pośrednio zaangażowana w nadzór nad danym kontrolerem zewnętrznym lub w procedurę dokonywania wpisu do rejestru tego kontrolera; urzędnik dochodzeniowy wykonuje swoje funkcje niezależnie od Kolegium Urzędu Nadzoru EFTA i Rady Organów Nadzoru ESMA.«;

(ii)    w ust. 2, 5 i 7 w odniesieniu do państw EFTA, po słowach »Radzie Organów Nadzoru ESMA« dodaje się słowa »i Urzędowi Nadzoru EFTA«;

(iii)    w ust. 4, w odniesieniu do państw EFTA, po wyrazie »ESMA« wprowadza się wyrazy »i Urząd Nadzoru EFTA«;

(iv)    w ust. 8, w odniesieniu do państw EFTA, dodaje się akapity w brzmieniu:

   »Na podstawie akt sprawy zawierających ustalenia urzędnika dochodzeniowego oraz – na wniosek zainteresowanych osób – po zapoznaniu się ze stanowiskiem tych osób zgodnie z art. 64, Urząd Nadzoru EFTA decyduje, czy osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, dopuściły się naruszenia lub naruszeń wymienionych w art. 60 ust. 1, a jeżeli tak – stosuje środek nadzorczy zgodnie z art. 59 i nakłada grzywnę zgodnie z art. 60.

   Urząd Nadzoru EFTA przekazuje ESMA wszystkie informacje i akta niezbędne do wykonywania jego obowiązków wynikających z niniejszego ustępu.«;

v)    w ust. 9 po słowach »Rady Organów Nadzoru ESMA« dodaje się słowa »lub Urzędu Nadzoru EFTA«;

(vi)    w ust. 11 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

x)    w art. 64:

(i)    w ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

   »Przed przygotowaniem jakiegokolwiek projektu na potrzeby Urzędu Nadzoru EFTA zgodnie z art. 59, 60 i 61 ESMA zapewnia osobom, do których skierowana jest taka decyzja, możliwość przedstawienia swojego stanowiska w odniesieniu do ustaleń ESMA. Podstawę projektu ESMA stanowią wyłącznie ustalenia, co do których osoby te mogły zająć stanowisko.

   Podstawę decyzji Urzędu Nadzoru EFTA przyjętych zgodnie z art. 59, 60 i 61 mogą stanowić wyłącznie ustalenia, co do których osoby, do których skierowana jest taka decyzja, mogły przedstawić swoje stanowisko.«;

(ii)    w ust. 2 i 3 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«;

(iii)    w ust. 3, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »akt sprawy prowadzonych przez ESMA« odczytuje się jako »akt sprawy prowadzonych przez ESMA i Urząd Nadzoru EFTA«;

y)    w art. 66 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

   »Jeżeli chodzi o kontrolerów zewnętrznych z siedzibą w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA pobiera opłaty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz z aktami delegowanymi Komisji, o których mowa w ust. 3.«;

z)    w art. 67 ust. 2 po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, stosownie do przypadku, Urzędu Nadzoru EFTA«”.

Artykuł 2

Tekst rozporządzenia (UE) 2023/2631 w językach islandzkim i norweskim, który zostanie opublikowany w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, jest autentyczny.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem [...] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG 3 *.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

   W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

   Przewodniczący

   […]

   Sekretarze

   Wspólnego Komitetu EOG

   […]



Deklaracja państw EFTA

do decyzji nr […] włączającej do Porozumienia rozporządzenie (UE) 2023/2631

W rozporządzeniu (UE) 2023/2631 w szczególności reguluje się korzystanie z usług kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich i tworzy się system dotyczący kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich oparty na ocenie równoważności, uznawaniu lub zatwierdzaniu, umożliwiający kontrolerom zewnętrznym z państw trzecich świadczenie usług kontroli zewnętrznej. Włączenie tego rozporządzenia do Porozumienia EOG pozostaje bez uszczerbku dla zakresu Porozumienia EOG w odniesieniu do relacji z państwami trzecimi.

(1)    Dz.U. L, 2023/2631, 30.11.2023.
(2)    Dz.U. L, 2023/2869, 20.12.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2023/2869/oj  
(3)    *    [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]