KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 26.3.2025

COM(2025) 126 final

2025/0064(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do przedłużenia planu działania UE–Izrael

UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia UE–Izrael, utworzonej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony („układ eurośródziemnomorski”) 1 , w odniesieniu do przyjęcia zalecenia dotyczącego przedłużenia planu działania UE–Izrael 2 .

2.Kontekst wniosku

2.1.Układ eurośródziemnomorski

Układ eurośródziemnomorski został podpisany w Brukseli w dniu 20 listopada 1995 r. i wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2000 r. Stanowi on podstawę prawną stosunków dwustronnych między UE a Izraelem. Układ ma na celu:

–zapewnienie odpowiednich ram dla dialogu politycznego, umożliwiających rozwój bliskich stosunków politycznych między stronami;

–zwiększenie wymiany handlowej, między innymi poprzez rozszerzenie handlu towarami i usługami, wzajemną liberalizację prawa przedsiębiorczości, dalszą stopniową liberalizację zamówień publicznych, swobodny przepływ kapitału;

–intensyfikację współpracy w dziedzinie nauki i technologii z myślą o wspieraniu harmonijnego rozwoju stosunków gospodarczych między Wspólnotą a Izraelem, i w ten sposób sprzyjanie wzrostowi działalności gospodarczej, poprawie warunków życia i zatrudnienia oraz wzrostowi wydajności i stabilności finansowej w UE i Izraelu;

–stymulowanie współpracy regionalnej w celu utrwalenia pokojowego współistnienia oraz stabilności gospodarczej i politycznej;

–wspieranie współpracy w innych dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Układ wszedł w życie z dniem 1 czerwca 2000 r.

2.2.Rada Stowarzyszenia

Rada Stowarzyszenia ustanowiona na mocy układu eurośródziemnomorskiego składa się z jednej strony z członków Rady Unii Europejskiej i członków Komisji Europejskiej, a z drugiej strony z członków rządu Państwa Izrael. Spotyka się ona raz do roku na szczeblu ministerialnym oraz, gdy wymagają tego okoliczności, z inicjatywy jej przewodniczącego oraz zgodnie z warunkami określonymi w jej regulaminie wewnętrznym. Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzje i zalecenia w drodze wzajemnego porozumienia stron. Pomiędzy sesjami może ona podejmować decyzje lub formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli strony wyrażą na to zgodę, zgodnie z art. 10 regulaminu wewnętrznego.

2.3.Planowany akt Rady Stowarzyszenia

Rada Stowarzyszenia ma przyjąć zalecenie dotyczące przedłużenia planu działania UE–Izrael („planowany akt”). Zgodnie z art. 10 regulaminu wewnętrznego Rady Stowarzyszenia zalecenie zostanie przyjęte w drodze procedury pisemnej.

Celem planowanego aktu jest przedłużenie o dwa lata okresu obowiązywania planu działania UE–Izrael w celu zapewnienia kontynuacji współpracy między stronami. Zgodnie z art. 69 ust. 1 układu eurośródziemnomorskiego zalecenia Rady Stowarzyszenia nie są prawnie wiążące. Biorąc jednak pod uwagę, że układ eurośródziemnomorski wyraźnie przewiduje przyjmowanie zaleceń przez Radę Stowarzyszenia, takie zalecenia należy uznać za mające skutki prawne.

3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej na mocy układu eurośródziemnomorskiego, w odniesieniu do przyjęcia zalecenia w sprawie przedłużenia o dwa lata okresu obowiązywania planu działania UE–Izrael, oparte jest na tekście zalecenia załączonego do niniejszej decyzji

Obie strony wielokrotnie potwierdzały bogactwo i witalność stosunków między Unią Europejską a Izraelem oraz ich pełne zaangażowanie na rzecz trwałego rozwoju dwustronnych stosunków we wszystkich obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Niedawny konflikt w Strefie Gazy w związku z brutalnymi atakami terrorystycznymi Hamasu na Izrael 7 października 2023 r. oraz kruche zawieszenie broni i brak stabilności w regionie nie sprzyjają podjęciu strategicznych rozmów w perspektywie krótkoterminowej. Przedłużenie planu działania zapewniłoby dłuższy okres na zaangażowanie się w dialog strategiczny.

Ponadto w kontekście trwających prac nad nowym paktem na rzecz regionu śródziemnomorskiego i nowej strategii na rzecz Bliskiego Wschodu przedłużenie okresu obowiązywania planu działania jest w interesie stron, ponieważ plan określa perspektywy partnerstwa i priorytety działań na rzecz rozwoju stosunków dwustronnych. Plan działania jest zgodny z europejską polityką sąsiedztwa.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 3 .

4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Rada Stowarzyszenia jest organem utworzonym przez umowę, a mianowicie układ eurośródziemnomorski.

Akt, który ma zostać przyjęty przez Radę Stowarzyszenia, stanowi akt mający skutki prawne.

Planowany akt ma skutki prawne, ponieważ art. 69 układu eurośródziemnomorskiego wyraźnie przewiduje przyjmowanie przez Radę Stowarzyszenia zaleceń, które zatem wywołują skutki prawne na mocy prawa międzynarodowego, i przedłuży o dwa lata okres obowiązywania obecnego planu działania UE–Izrael.

W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do współpracy z państwem trzecim w ramach układu stowarzyszeniowego i europejskiej polityki sąsiedztwa.

Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 217 TFUE.

4.3.Podsumowanie

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 217 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

5.Publikacja planowanego aktu

Ponieważ akt Rady Stowarzyszenia zmieni okres obowiązywania planu działania UE–Izrael, po przyjęciu należy go opublikować, jeśli Rada Stowarzyszenia tak zadecyduje, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zgodnie z regulaminem wewnętrznym Rady Stowarzyszenia UE–Izrael) oraz w Reshumot (Dziennik Urzędowy Izraela).

2025/0064 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony 4 , został zawarty przez Unię na mocy decyzji Rady 2000/384/WE, EWWiS 5 i wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2000 r.

(2)W związku z niedawnym konfliktem w Strefie Gazy po brutalnych atakach terrorystycznych Hamasu na Izrael 7 października 2023 r. oraz z uwagi na kruche zawieszenie broni i brak stabilności w regionie.

(3)UE zamierza przyjąć nowy pakt na rzecz regionu śródziemnomorskiego oraz nową strategię na rzecz Bliskiego Wschodu.

(4)Na podstawie art. 69 układu eurośródziemnomorskiego Rada Stowarzyszenia może podejmować decyzje i formułować odpowiednie zalecenia.

(5)Rada Stowarzyszenia ma przyjąć zalecenie w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania planu działania UE–Izrael 6 w drodze procedury pisemnej.

(6)Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia, gdyż zalecenie będzie miało skutki prawne.

(7)Przedłużenie okresu obowiązywania planu działania UE–Izrael o dwa lata umożliwi stronom kontynuowanie współpracy w ciągu nadchodzących lat, w tym negocjowanie priorytetów partnerstwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, oparte jest na projekcie zalecenia Rady Stowarzyszenia załączonym do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 26.3.2025

COM(2025) 126 final

ZAŁĄCZNIK

wniosku dotyczącego DECYZJI RADY

ZAŁĄCZNIK

ZALECENIE NR xxx RADY STOWARZYSZENIA UE–IZRAEL zatwierdzające przedłużenie planu działania UE–Izrael

RADA STOWARZYSZENIA UE–IZRAEL,

uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony 1 ,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Układ eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony („układ śródziemnomorski”) 2 , został podpisany w Brukseli dnia 20 listopada 1995 r. i wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2000 r.

(2)Art. 69 układu eurośródziemnomorskiego upoważnia Radę Stowarzyszenia do podejmowania decyzji i formułowania odpowiednich zaleceń.

(3)Art. 10 regulaminu wewnętrznego Rady Stowarzyszenia przewiduje możliwość podjęcia decyzji lub wydania zalecenia w drodze procedury pisemnej między sesjami, jeżeli obie strony wyrażą na to zgodę.

(4)Przedłużenie okresu obowiązywania planu działania UE–Izrael 3 o dwa lata umożliwi stronom kontynuowanie współpracy w ciągu nadchodzących lat, w tym negocjowanie priorytetów partnerstwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

Artykuł 1

Rada Stowarzyszenia, stanowiąc w drodze procedury pisemnej, zaleca przedłużenie okresu obowiązywania planu działania UE–Izrael o dwa lata od dnia przyjęcia niniejszego zalecenia.

Artykuł 2

Niniejsze zalecenie staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

W imieniu Rady Stowarzyszenia UE–Izrael

Przewodniczący