Bruksela, dnia 12.6.2024

SWD(2024) 251 final

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI

Operacyjna lista kontrolna oraz wykaz aktów wykonawczych i delegowanych Komisji, które mają zostać przyjęte w celu wdrożenia paktu o migracji i azylu










Towarzyszący dokumentowi:

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

Wspólny plan wdrażania paktu o migracji i azylu

{COM(2024) 251 final}


Operacyjna lista kontrolna

Europejski pakt o migracji i azylu

Niniejsza lista kontrolna zawiera orientacyjny i niewyczerpujący opis działań niezbędnych do wdrożenia paktu. W stosownych przypadkach podano odniesienia do konkretnych przepisów prawnych.

Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

Uwagi/powiązania funkcjonalne

Preambuła polityczna

Wzmocnienie podejścia strategicznego

Wspólny plan wdrażania 3 miesiące po wejściu w życie (art. 84 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Szablon do celów opracowywania strategii krajowej (art. 7 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Strategia UE (18 miesięcy po wejściu w życie) (art. 8 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Krajowe plany wdrażania 6 miesięcy po wejściu w życie (art. 84 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Strategia krajowa (12 miesięcy po wejściu w życie) (art. 7 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Odniesienie do wszystkich elementów oraz innych dokumentów zgodnie z zakresem strategii

Szczególne odniesienie do ES 8 dotyczącego kryzysu (strategia zostanie zaktualizowana rok po wystąpieniu sytuacji kryzysowej).



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

1. Wspólny system informacyjny – przygotowanie Eurodac do wdrożenia paktu

Zapewnienie dostępności kluczowych funkcji Eurodac i gotowości systemów państw członkowskich do korzystania z tych funkcji

Regulacyjne

Projekt aktu wykonawczego w sprawie statystyk międzysystemowych (Komisja) (art. 12 ust. 3 rozporządzenia Eurodac).

Aktualizacja 9 aktów o charakterze nieustawodawczym regulowanych innymi rozporządzeniami mającymi znaczenie dla Eurodac/interoperacyjności.

Administracyjne/koordynacyjne

Zwołanie komitetu regulacyjnego ds. Eurodac (wprowadzonego w rejestrze dokumentów procedury komitetowej).

Komitet kontaktowy Eurodac.

Agencje UE

eu-LISA

Przyjęcie i opracowanie centralnego dokumentu kontroli interfejsu Eurodac 1 , odzwierciedlającego nowe funkcje Eurodac (eu-LISA) (art. 4 ust. 1 i art. 63 ust. 4 rozporządzenia Eurodac).

Określenie i uwzględnienie wymogów dotyczących interoperacyjności Eurodac. 

Opracowanie we współpracy z Komisją dokumentu koncepcyjnego dotyczącego rozwiązań technicznych i kluczowych funkcji na potrzeby przejścia.

Aktualizacja instrukcji obsługi.

Opracowanie rozwiązań technologicznych umożliwiających wsparcie ze strony zespołów Fronteksu i zespołów wsparcia ds. azylu EUAA (motyw 26 rozporządzenia Eurodac).

Opracowanie i zapewnienie szkoleń w zakresie technicznego wykorzystania Eurodac.

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby (w tym zapewnienie podstawy prawnej dla właściwych organów w odniesieniu do dostępu do systemu, ochrona danych).

Wskazanie wyznaczonych organów i organów weryfikujących Eurodac, powiadomienie Komisji do 12.09.2024 r. (art. 61 ust. 1 rozporządzenia Eurodac).

Administracyjne

Uzgodnienie z państwami członkowskimi i eu-LISA dokumentu kontroli interfejsu do 12.12.24 r. (art. 63 ust. 4).

Uzgodnienie z innymi państwami członkowskimi funkcji priorytetowych.

Rozważenie wprowadzenia/podjęcie decyzji w sprawie wagi centralnych rozwiązań technicznych w stosunku do krajowych rozwiązań technicznych.

Opracowanie/zmiana odpowiednich standardowych procedur operacyjnych dotyczących wymiany informacji między organami i rejestracji informacji w Eurodac.

Wdrożenie kluczowych funkcji Eurodac w zakresie gromadzenia i rozpowszechniania informacji za pośrednictwem krajowych punktów dostępu (art. 63 rozporządzenia Eurodac).

Zdolność

Zasoby ludzkie: zapewnienie wystarczającej liczby przeszkolonych pracowników na potrzeby nowych wymogów biznesowych (motyw rozporządzenia Eurodac).

Zapewnienie terminowego zamawiania i dostarczania odpowiedniego sprzętu (urządzenia Eurodac, łączność, pobieranie wizerunku twarzy) (motyw 49 Eurodac).

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do końca czerwca 2024 r. państwa członkowskie, Komisja i eu-LISA powinny osiągnąć wspólne porozumienie w sprawie kluczowych funkcji Eurodac, aby zapewnić ich wdrożenie do 12 czerwca 2026 r.

Do końca czerwca 2024 r. państwa członkowskie, Komisja i eu-LISA powinny osiągnąć wspólne porozumienie co do rodzaju rozwiązania technicznego, które ma zostać wdrożone (scentralizowanego lub nie).

Do września 2024 r. Komisja powinna zwołać posiedzenie komitetu regulacyjnego ds. Eurodac.

Do 12 grudnia 2024 r. państwa członkowskie powinny osiągnąć porozumienie w sprawie dokumentu kontroli interfejsu Eurodac.

Do 12 grudnia 2024 r. Komisja powinna zapewnić porozumienie w sprawie stabilnych tekstów aktów wykonawczych i delegowanych niezbędnych do zapewnienia kluczowych funkcji Eurodac.

Do 12 czerwca 2026 r. uruchomiony zostanie zmodernizowany system Eurodac.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do elementu składowego (ES) 2 (nowy system dotyczący granic zewnętrznych), na potrzeby kontroli przesiewowej i procedur granicznych, ES 4 (spójne procedury), ES 6 (sprawiedliwy i skuteczny system: wprowadzenie nowych przepisów dotyczących odpowiedzialności) oraz ES 7 (urzeczywistnienie solidarności), ES 10 dotyczącego przesiedleń: państwa członkowskie muszą być gotowe do wprowadzania nowych danych do Eurodac. Obejmuje szkolenia dla właściwych organów na temat tego, jakie dane należy wprowadzać i kiedy.



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

2. Nowy system graniczny

Zapewnienie płynnego funkcjonowania procedur kontroli przesiewowej i procedur granicznych w zakresie azylu i powrotów razem ze wszystkimi gwarancjami

Regulacyjne

Akt wykonawczy Komisji ustanawiający odpowiednią zdolność 12.08.24 r. (art. 47 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Administracyjne/koordynacyjne

Opracowanie – we współpracy z EUAA i Fronteksem – modeli procesów przepływu pracy i hipotetycznych modeli odpowiedniej zdolności, opracowanie orientacyjnych wymogów dotyczących personelu i przyjmowania na potrzeby kontroli przesiewowej i procedur granicznych.

Przegląd i w razie potrzeby aktualizacja Praktycznego podręcznika dla straży granicznej.

Organizowanie wspólnych dyskusji z udziałem funkcjonariuszy straży granicznej, urzędników ds. azylu, pracowników zajmujących się sprawami powrotowymi.

Działania ukierunkowane na wsparcie powrotowej procedury granicznej (procedura wizowa przewidziana w art. 25a; unijny koordynator ds. powrotów; „ukierunkowane działania powrotowe”).

Włączenie kontroli przesiewowej do cyklu polityki europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami (strategie zintegrowanego zarządzania granicami/ocena Schengen) (motyw 23 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej).

Agencje UE

Wytyczne EUAA dotyczące skutecznych alternatyw dla detencji (art. 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie powrotowej procedury granicznej).

Regularne sprawozdania dotyczące spójności określające unijny wskaźnik przyznawania azylu i różnice w tym zakresie.

Monitorowanie EUAA w celu zapewnienia szczególnego uwzględnienia rodzin z małoletnimi podlegających procedurze granicznej (art. 45 ust. 4 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej; art. 14 i art. 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EUAA). 

Wytyczne/szkolenia EUAA dla organów ds. kontroli przesiewowej dotyczące kontroli stanu zdrowia, potrzeby szczególnego traktowania, tożsamości i kontroli bezpieczeństwa.

EUAA dostosuje wytyczne/moduły szkoleniowe, w tym procesy przepływu pracy do celów kontroli przesiewowej; zestaw narzędzi do kontroli przesiewowych/badań identyfikujących osoby wymagające szczególnego traktowania; praktyczne narzędzie dla urzędników pierwszego kontaktu; aktualizacja wytycznych dotyczących oceny wieku).

Szkolenia i wsparcie operacyjne w zakresie kontroli przesiewowej oferowane przez Frontex. 

Frontex ma uwzględnić kwestię kontroli przesiewowej w załączniku do strategii technicznej i operacyjnej w zakresie europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami.

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby.

Administracyjne

Przegląd procesu administracyjnego, procesów przepływu pracy i standardowej procedury operacyjnej, aby pomóc w organizacji kontroli granicznych i procedur azylowych/procedur powrotu w formie jednego procesu i dostosowania do ograniczeń i obowiązków sprawozdawczych (art. 51, 49 i 50 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej). Przeprowadzenie przeglądu/rozważenie utworzenia zintegrowanego systemu zarządzania sprawami; wyposażonego w funkcje umożliwiające terminowe gromadzenie i udostępnianie istotnych danych ilościowych i jakościowych oraz informacji na temat funkcjonowania procedury granicznej oraz umożliwiające uzyskanie dostępu do danych/wprowadzanie danych wszystkim właściwym organom do odpowiednich celów.

Ustanowienie protokołów środków/określenie działań mających na celu zapewnienie dostępności migrantów i zapobieganie ucieczkom, w tym alternatyw dla detencji (art. 43 ust. 2 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Uwzględnienie kontroli przesiewowej w krajowych strategiach zintegrowanego zarządzania granicami.

Włączenie kontroli przesiewowej (tożsamości, bezpieczeństwa, podatności na zagrożenia, zdrowia) do istniejących procesów przepływu pracy w zakresie zatrzymania/powrotu.

Zdolność

Określenie lokalizacji obiektów na potrzeby przeprowadzenia kontroli przesiewowej i procedur granicznych (art. 54 ust. 3 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Osiągnięcie odpowiedniej zdolności w zakresie kontroli przesiewowej i wynikających z niej procedur granicznych, z uwzględnieniem dostępnych norm i wskaźników EUAA (art. 4 ust. 7, art. 47 ust. 5 i art. 54 ust. 3 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Określenie i zaspokojenie potrzeb infrastrukturalnych w celu zapewnienia zgodności z normami dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania i innymi zobowiązaniami prawnymi wynikającymi ze wszystkich odpowiednich przepisów (np. obiektów, w tym dla rodzin i dzieci, środków detencyjnych/alternatyw dla detencji (art. 10–13 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania), a także łączności): rozważenie oceny, zamówienia/nabycia/budowy.

Rekrutowanie i szkolenie niezbędnego personelu, takiego jak funkcjonariusze straży granicznej, urzędnicy ds. azylu, pracownicy zajmujący się sprawami powrotowymi, tłumacze ustni, specjaliści ds. kontroli służących identyfikacji osób wymagających szczególnego traktowania, personel medyczny do przeprowadzania kontroli stanu zdrowia, personel specjalizujący się w ocenie wieku, doradcy, urzędnicy ds. ochrony dzieci (art. 8 ust. 1–2 i 9 oraz art. 12 i 13 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Zapewnienie zdolności sądowej do rozpatrywania odwołań w ramach procedury granicznej (identyfikacja przebiegu postępowania sądowego, personel) (art. 51 i 67 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Ocena i zaspokojenie potrzeb w zakresie sprzętu (np. urządzenia Eurodac, opieka medyczna, edukacja i WASH – „woda, urządzenia sanitarne i higiena”).

Rozwijanie zdolności w zakresie gromadzenia danych na potrzeby sprawozdawczości na temat odpowiednich zdolności (art. 49 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Zapewnienie, aby należycie upoważnione organy ds. kontroli przesiewowej miały dostęp do baz danych UE i Interpolu oraz do danych Europolu (art. 8 ust. 9 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej).

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do 12 sierpnia 2024 r. Komisja przyjmie akt wykonawczy ustanawiający odpowiednią zdolność każdego państwa członkowskiego.

Do 12 grudnia 2024 r. EUAA powinna przyjąć wytyczne dotyczące wymogów dla personelu w procedurze granicznej oraz wytyczne EUAA dotyczące różnych praktyk w zakresie alternatyw dla detencji w kontekście procedury granicznej.

Do 11 kwietnia 2026 r. (tj. dwa miesiące przed datą rozpoczęcia stosowania): państwa członkowskie powiadomią Komisję o miejscach, w których prowadzone będą procedury graniczne.

Do 12 czerwca 2026 r. państwa członkowskie zobowiązane są zakończyć tworzenie swoich odpowiednich zdolności.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do ES 3 (nowe podejście do przyjmowania) dotyczące przepisów dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania.

Odniesienie do ES 4 (procedury) i 6 (odpowiedzialność), ponieważ informacje należy przekazywać już na etapie kontroli przesiewowej (również po to, aby umożliwić państwu członkowskiemu stosowanie przepisów dotyczących braku zgodności), a w przypadku stwierdzenia, że dana osoba stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego, odpowiedzialnym państwem członkowskim jest państwo członkowskie przeprowadzające kontrolę bezpieczeństwa.

Odniesienie do ES 7 (solidarność), ponieważ kontrola bezpieczeństwa poprzedzająca relokację powinna zwykle mieć miejsce podczas kontroli przesiewowej.

Odniesienie do ES 9 (zabezpieczenia) związane z kontrolą przesiewową i procedurami granicznymi (procedurą azylową i procedurą powrotu).



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

3. Nowe podejście do przyjmowania

Zapewnienie osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową odpowiedniego poziomu życia w stosunku do przewidywanych potrzeb.

Administracyjne/koordynacyjne

Wsparcie za pośrednictwem komitetu kontaktowego ds. przyjmowania w zakresie transpozycji i w celu ułatwienia wypracowania wspólnej wykładni.

Agencje UE

Sieć przyjmowania EUAA w celu określenia dobrych praktyk.

Standardowy szablon na potrzeby przekazywania informacji opracowany przez EUAA (art. 5 ust. 1 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania)

EUAA: Wytyczne dotyczące alternatyw dla detencji.

Przeprowadzenie przez EUAA przeglądu norm i wskaźników, praktycznych wytycznych, narzędzi i szkoleń dotyczących przyjmowania w celu dostosowania ich do nowych przepisów; (por. ES 2 i 9).

Regulacyjne

 

Przeprowadzenie przeglądu krajowych ram regulacyjnych i przyjęcie środków służących transpozycji dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania do 12 czerwca 2026 r. (rozważenie nowych wariantów w dyrektywie w sprawie warunków przyjmowania dotyczących pobytu i przydziału geograficznego, zapewnienie alternatyw dla detencji).

Administracyjne 

Przekazanie Komisji do 12 czerwca 2026 r. tekstów przepisów transponujących dyrektywę w sprawie warunków przyjmowania (art. 35 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Zgłoszenie Komisji organów odpowiedzialnych za wypełnianie obowiązków wynikających z dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania (art. 30 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Przegląd istniejących systemów i procesów, np. dostosowanie opcji mieszkaniowych, usług, pomocy w zakresie profilu wnioskodawcy i szczególnych potrzeb.

Przeprowadzenie przeglądu/rozważenie utworzenia zintegrowanego systemu zarządzania sprawami, zapewniającego zdolność do gromadzenia i udostępniania odpowiednich danych ilościowych i jakościowych oraz informacji na temat poziomów zdolności przyjmowania (art. 9 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją); ułatwienie skutecznego dostępu do usług.

Rozważenie wprowadzenia procedur i procesów w celu odzwierciedlenia nowych środków ukierunkowanych na zapobieganie wtórnemu przemieszczaniu się lub nadużyciom oraz reagowanie na nie (obowiązek pobytu, ograniczenie swobody przemieszczania się, ograniczenie świadczeń materialnych w ramach przyjmowania) oraz powiązanych wymogów informacyjnych (art. 5, 7–9, 21 i 23 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Ocena/określenie prognozowanych potrzeb (w tym w zakresie gotowości, na granicy i do celów relokacji) w zakresie świadczeń materialnych w ramach przyjmowania odpowiadających odpowiedniemu poziomowi życia.

Zdolność 

Zapewnienie świadczeń materialnych w ramach przyjmowania adekwatnych do przewidywanych potrzeb, w tym szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania. Rozważenie kwestii infrastruktury, zakwaterowania; pomocy gotówkowej, kwoty pieniężnej, żywności, odzieży, artykułów higieny osobistej itp. (art. 2 pkt 7 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Określenie i osiągnięcie zdolności w zakresie alternatyw dla detencji (art. 10 ust. 5 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Zapewnienie zdolności do udzielenia wystarczającego i dostosowanego dostępu do opieki zdrowotnej w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego oraz dostępu do edukacji dla małoletnich (art. 16 i 22 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Zapewnienie zdolności do szybszego wdrażania środków preintegracyjnych (edukacja/dostęp do rynku pracy/kursy językowe – szkolenie zawodowe (art. 16–18 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania), ocena umiejętności, wsparcie w dostępie do zatrudnienia, np. dopasowywanie umiejętności), w tym przez ewentualne partnerstwa.

Zapewnienie wystarczającej liczby odpowiednio wyszkolonych pracowników, np. tłumaczy ustnych i pisemnych, pracowników socjalnych, personelu medycznego, urzędników ds. ochrony dzieci (art. 20 ust. 8, art. 25 ust. 2, art. 26 ust. 6, art. 28 ust. 2 i art. 33 ust. 2 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania)

Zapewnienie, aby szkolenia obejmowały podstawowe elementy europejskiego programu szkoleń dla pracowników służb azylowych w zakresie przyjmowania (art. 33 ust. 1 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Rozważenie utworzenia partnerstw na rzecz wdrażania we współpracy z organami lokalnymi i regionalnymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i organizacjami międzynarodowymi oraz przydzielenie im niezbędnych zasobów (art. 33 ust. 2 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania). 

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do końca 2025 r. EUAA zapewni standardowy szablon na potrzeby przekazywania informacji.

Do 12 czerwca 2026 r. państwa członkowskie dokonają transpozycji wymogów przekształconej dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania do prawa krajowego.

Do 12 czerwca 2026 r. państwa członkowskie powiadomią Komisję o organach odpowiedzialnych za wypełnianie obowiązków wynikających z dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania. Zachęca się państwa członkowskie do wcześniejszego powiadomienia, przed upływem przewidzianego w przepisach terminu, aby ułatwić kontakty z Komisją do celów wdrażania.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do ES 2 (granice) w kwestii obowiązku zapewnienia na granicy odpowiedniej zdolności do spełnienia wymogów dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania, aby uznać ją za odpowiednią, oraz zgodności z dyrektywą w sprawie warunków przyjmowania również podczas kontroli przesiewowej osób ubiegających się o azyl.

Odniesienie do ES 2 i 6: udzielanie informacji o braku uprawnień do świadczeń materialnych w ramach przyjmowania (tylko podstawowe potrzeby) w przypadku obecności w państwie członkowskim, w którym osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie powinna być (konsekwencja nieprzestrzegania przepisów).

Odniesienie do ES 3 i 10 w kwestii zapisu daty rejestracji potrzebnej do uzyskania dostępu do zatrudnienia w terminie 6 miesięcy.

Odniesienie do ES 7 (solidarność) w kwestii relokacji: państwa członkowskie wnoszące wkład przez relokację muszą dysponować zdolnością przyjmowania do celów relokacji i sprawozdawczości, biorąc pod uwagę, że dane i informacje na temat poziomów zdolności przyjmowania są jednym ze wskaźników europejskiego rocznego sprawozdania dotyczącego azylu i migracji.

Odniesienie do ES 8 (gotowość, planowanie kryzysowe i reagowanie kryzysowe) w odniesieniu do obowiązku sporządzenia planu kryzysowego dotyczącego przyjmowania.

Odniesienie do ES 9 (zabezpieczenia).



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

4. Sprawiedliwe i skuteczne procedury, które są spójne

Szybkie podjęcie decyzji w sprawie procedur azylowych oraz spójność praktyk decyzyjnych i wyników. 

Administracyjne/koordynacyjne

Zorganizowanie grupy ekspertów ds. procedur azylowych i kwalifikacji w celu zapewnienia wspólnej wykładni nowych przepisów oraz ułatwienia identyfikacji dobrych praktyk.

Agencje UE

EUAA ustanowi sieć podmiotów odpowiedzialnych, składających się z przedstawicieli właściwych organów w celu określenia i wymiany dobrych praktyk. 

EUAA zaktualizuje (a w razie potrzeby opracuje nowe) wytyczne, normy i wskaźniki, praktyczne narzędzia i moduły szkoleniowe, w tym dla administracji krajowych, sądów i trybunałów.

EUAA będzie zapewniać informacje o kraju pochodzenia i wytyczne dla poszczególnych krajów.

EUAA: dostosowanie wytycznych dotyczących systemu wczesnego ostrzegania i gotowości do nowego pakietu; sprawdzenie kompletności obecnych wskaźników.

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby.

Zapewnienie prawidłowego stosowania nowych przepisów (w tym etapów, harmonogramów, odwołań i kolejnych wniosków).

Administracyjne

Zapewnienie, aby przydział nowych obowiązków był dostosowany do nowych ram i etapów procedury (przyjmowanie, rejestrowanie, składanie wniosków) (art. 4 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Przegląd/opracowanie procesów przepływu pracy na potrzeby wymiany informacji między służbami krajowymi i z innymi państwami członkowskimi (art. 27 ust. 3 i art. 55 ust. 2 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Opracowanie/dostosowanie metod pracy i standardowych procedur operacyjnych w odniesieniu do różnych etapów przy pełnym poszanowaniu harmonogramów każdej procedury.

Przeprowadzenie przeglądu organizacji urzędów ds. azylu, z uwzględnieniem istniejących wyzwań związanych z zaległościami i średnim czasem trwania procedury azylowej.

Przegląd wydawania decyzji azylowych i powiadamiania o nich (art. 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej)

Dostosowanie, w stosownych przypadkach, procedur w celu uwzględnienia nowych elementów „skutecznej ochrony” w odniesieniu do bezpiecznego kraju trzeciego/kraju pierwszego azylu (art. 8 ust. 1 oraz art. 36 i 37 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Dostosowanie procedur w celu uwzględnienia nowych elementów alternatywy ochrony wewnętrznej i pozbawienia statusu w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa/czynów przestępczych (art. 14 i 19 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Podnoszenie świadomości na temat istnienia informacji o kraju pochodzenia i wytycznych dla poszczególnych krajów opracowanych przez EUAA oraz zapewnienie korzystania z nich, w tym wśród sędziów (art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 2 lit. a) i art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Zdolność

Zapewnienie wystarczającej liczby odpowiednio wyszkolonych pracowników (pracowników zajmujących się sprawami azylowymi, tłumaczy ustnych) z uwzględnieniem bieżących zaległości i przewidywanych potrzeb, w szczególności do wykonywania nowych obowiązkowych zadań, takich jak ocena alternatywy ochrony wewnętrznej (art. 8 rozporządzenia o kwalifikowaniu), pozbawienie statusu uchodźcy (art. 14 ust. 1 lit. d) i e) rozporządzenia o kwalifikowaniu); włączenie europejskiego programu szkoleń dla pracowników służb azylowych do zakresu szkoleń (art. 4 ust. 8 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej), zapewnienie odpowiedniego wyposażenia urzędów ds. azylu (art. 4 ust. 7 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do 12 czerwca 2025 r. Komisja dokona przeglądu koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego i w stosownych przypadkach zaproponuje ukierunkowane zmiany.

Do 12 czerwca 2026 r. państwa członkowskie powiadomią Komisję o organach odpowiedzialnych za przyjmowanie, rejestrowanie i składanie wniosków na podstawie rozporządzenia w sprawie procedury azylowej.

Do 12 czerwca 2026 r. państwa członkowskie wyznaczą krajowy punkt kontaktowy do celów tego rozporządzenia o kwalifikowaniu i przekażą jego adres Komisji. Komisja przekazuje te informacje pozostałym państwom członkowskim.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do ES 8 (gotowość, planowanie kryzysowe i reagowanie kryzysowe) w odniesieniu do obowiązku sporządzenia planu kryzysowego dotyczącego przygotowanych systemów azylowych, systemów przyjmowania i systemów migracyjnych.



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

5. Skuteczne i sprawiedliwe powroty

 

Przyspieszenie procedur powrotu i stworzenie ścisłego powiązania między procedurą azylową i procedurą powrotu.

Administracyjne/koordynacyjne

Ukierunkowane działania w ramach prac unijnego koordynatora ds. powrotów.

Koordynacja kompleksowego podejścia w zakresie powrotów.

Sprawozdania na podstawie art. 25a.

Ukierunkowanie na cyfryzację unijnego systemu powrotów.

Agencje UE

Wytyczne EUAA dotyczące alternatyw dla detencji (art. 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie powrotowej procedury granicznej).

Wsparcie ze strony Fronteksu na wszystkich etapach dobrowolnych i przymusowych powrotów.

Wsparcie ze strony Fronteksu za pośrednictwem unijnego programu reintegracji.

Wsparcie ze strony Fronteksu w zakresie identyfikacji i doradztwa w zakresie powrotów.

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby.

Ustanowienie procedury zapewniającej wydawanie odmownych decyzji azylowych łącznie z decyzjami nakazującymi powrót jednocześnie lub bez zbędnej zwłoki (art. 37 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej); ustanowienie struktur wspólnych terminów odwołań od obu decyzji (art. 67 ust. 1 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Administracyjne

Przegląd procedur oraz ustanowienie procesów – w tym procesów przepływu pracy – w odniesieniu do zarządzania sprawami, obejmujących wszystkie etapy od końca prawa do pozostania po wsparcie reintegracji.

Utworzenie zintegrowanego systemu zarządzania sprawami/ukierunkowanie na ten system, obejmujący kwestie dotyczące azylu i powrotów oraz skuteczny informatyczny system zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów.

Zdolność

Zapewnienie wystarczającej liczby odpowiednio wyszkolonych pracowników.

Przegląd i zaspokojenie potrzeb infrastrukturalnych. 

Rozwijanie zdolności do skutecznego stosowania alternatyw dla detencji.

Ustanowienie struktur doradztwa w zakresie powrotów.

Wdrożenie programów wspomaganych dobrowolnych powrotów i środków reintegracyjnych.

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do końca 2024 r. wszystkie państwa członkowskie powinny aktywnie korzystać z opracowanego przez Frontex unijnego programu reintegracji.

Do stycznia 2025 r. Frontex, ściśle współpracując z Komisją i państwami członkowskimi, ustanowi kompleksowy system planowania koncentrujący się na priorytetowych państwach trzecich o kluczowym znaczeniu.

Do czerwca 2025 r. koordynator ds. powrotów opracuje – w ramach „ukierunkowanego działania” – podręcznik, który pomoże podmiotom zaangażowanym w działania w dziedzinie powrotów w państwach członkowskich połączyć swoje działania za pomocą skutecznych procesów przepływu pracy.

W 2025 r. Komisja ustanowi mechanizmy wspierające te państwa członkowskie, które nie wydają jeszcze decyzji nakazujących powrót wraz z odmownymi decyzjami azylowymi, w celu rozwijania zdolności w tym zakresie.

Do połowy 2026 r., opierając się na przeprowadzonej przez Frontex analizie luk, Frontex pomoże wszystkim państwom członkowskim we wprowadzeniu informatycznego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do ES 9 dotyczącego zabezpieczeń indywidualnych.



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

6. Sprawiedliwy i skuteczny system – wprowadzenie nowych przepisów dotyczących odpowiedzialności

Zapewnienie skutecznego i stabilnego podziału odpowiedzialności w całej Unii oraz ograniczenie zachęt do wtórnego przemieszczania się

Regulacyjne

Zwołanie komitetu regulacyjnego ds. rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją (art. 77 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Przyjęcie przepisów zastępujących rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 1560/2003, w tym aktualizacja szablonów na potrzeby DubliNetu. 

Administracyjne/koordynacyjne

Zwołanie komitetu kontaktowego ds. rozporządzenia dublińskiego w celu określenia wytycznych, harmonizacji itp.

Przygotowanie – we współpracy z eu-LISA – dokumentu koncepcyjnego w sprawie stopniowej modernizacji DubliNetu.

Wspieranie wspólnej struktury wykazów dyplomów i innych dokumentów poświadczających kwalifikacje oraz placówek edukacyjnych w celu wsparcia stosowania nowych kryteriów odpowiedzialności (art. 30 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją). 

Agencje UE

EUAA: szablon na potrzeby spraw związanych z rodziną + wytyczne dotyczące poszukiwania i identyfikacji członków rodziny (art. 22 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

EUAA: opracowanie ulotek i materiałów informacyjnych, wytycznych dotyczących zdalnych przesłuchań (art. 20 ust. 2 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją)

EUAA dostosuje zakres sieci jednostek dublińskich (art. 54 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

EUAA zaktualizuje wytyczne dotyczące stosowania przepisów dotyczących odpowiedzialności.

eu-LISA: techniczna i operacyjna modernizacja DubliNetu (pierwszy etap w latach 2024–2026) oraz zapewnienie adekwatności formularzy DubliNetu i modernizacji technologii i zabezpieczeń.

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby

(np. skuteczne środki odwoławcze, brak uprawnień do korzystania z warunków przyjmowania, nowe harmonogramy).

Administracyjne

Przegląd/dostosowanie struktury jednostki dublińskiej, jej funkcjonowania, metod pracy i standardowych procedur operacyjnych w celu wdrożenia nowych procedur i krótszych terminów (wnioski o przejęcie, powiadomienia o wtórnym przejęciu, relokacje i kompensacje odpowiedzialności) (art. 36, 63 i 67 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją). Rozważenie utworzenia wyspecjalizowanych zespołów (motyw 8 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Przegląd i dostosowanie struktur koordynacyjnych i procesów przepływu pracy między jednostkami dublińskimi a innymi organami (np. kontrola przesiewowa, ściganie przestępstw, przyjmowanie).

Rozważenie wprowadzenia/przegląd/tworzenie informatycznych systemów zarządzania sprawami, w tym w celu zapewnienia gromadzenia i wymiany odpowiednich danych ilościowych i jakościowych oraz informacji, w stosownych przypadkach, rozważenie ewentualnej automatyzacji elementów proceduralnych.

Rozważenie wprowadzenia wykazu dyplomów i innych dokumentów poświadczających kwalifikacje oraz upoważnionych instytucji edukacyjnych na poziomie co najmniej drugim Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Kształcenia w celu wsparcia stosowania nowych kryteriów odpowiedzialności (art. 30 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Zapewnienie priorytetowego traktowania spraw związanych z dziećmi i rodziną na każdym etapie procedur związanych z odpowiedzialnością (art. 23 ust. 1, art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1 i art. 46 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Rozważenie wprowadzenia/przegląd ustaleń dotyczących poszukiwania członków rodziny i powiązanego partnerstwa w tym zakresie (art. 23 ust. 3 i 6 oraz art. 40 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Zdolność

Zapewnienie niezbędnych zasobów kadrowych, materialnych i finansowych organom, w szczególności krajowym jednostkom dublińskim, obejmującym nowe funkcje, procedury i terminy (art. 52 ust. 1–2 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją), w tym rozważenie specjalizacji wymaganej na podstawie nowych przepisów (motyw 8 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Zapewnienie wystarczającej liczby odpowiednio wyszkolonych pracowników (art. 52 ust. 3 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Zapewnienie odpowiedniego personelu, logistyki, infrastruktury, aby umożliwić skuteczne wdrażanie decyzji o przekazaniu (np. ograniczenie liczby ucieczek, poprawa komunikacji między państwami członkowskimi, zwiększenie elastyczności w odpowiedzialnym państwie członkowskim oraz wsparcie dla przekazującego państwa członkowskiego).

Zapewnienie aktualizacji i pełnej funkcjonalności DubliNetu na szczeblu krajowym.

Zapewnienie, w stosownych przypadkach, odpowiednich narzędzi i systemów informatycznych do zarządzania sprawami.

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do września 2024 r. Komisja zwoła komitet regulacyjny ds. rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją.

Komisja będzie dążyć, by do 12 czerwca 2025 r. przyjąć akty wykonawcze zastępujące przepisy wykonawcze do rozporządzenia dublińskiego.

Komisja będzie dążyć, by do 12 czerwca 2025 r. przyjąć akty delegowane wymagane na mocy rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją.

Do września 2024 r. Komisja wyda dokument koncepcyjny dotyczący stopniowej modernizacji systemu DubliNet.

Do kwietnia 2025 r. EUAA opracuje szablon na potrzeby spraw związanych z rodziną oraz wytyczne dotyczące poszukiwania i identyfikacji członków rodziny.

Do 12 marca 2026 r. państwa członkowskie powinny powiadomić Komisję o właściwych organach odpowiedzialnych za wypełnianie obowiązków wynikających z rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją. Wkrótce potem Komisja opublikuje skonsolidowany wykaz tych organów.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Dokument roboczy służb Komisji w sprawie wdrażania dublińskiego planu działania (https://home-affairs.ec.europa.eu/system/files/2023-11/SWD on Enhancing the effectiveness of the Dublin III Regulation identifying good practices in the Member States_en.pdf).

Odniesienie do ES 1 (wspólny system informacyjny) – państwa członkowskie muszą być gotowe do wprowadzenia nowych danych do Eurodac, aby nowe przepisy dotyczące odpowiedzialności i solidarności sprawnie funkcjonowały.

Odniesienie do ES 2 (nowy system graniczny), ponieważ niektóre informacje na temat obowiązków należy dostarczyć już na etapie kontroli przesiewowej i kontroli bezpieczeństwa, co ma wpływ na procedury (jeżeli wnioskodawca stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego, odpowiedzialnym państwem członkowskim jest państwo członkowskie przeprowadzające kontrolę).

Odniesienie do ES 3 (przyjmowanie), zgodność z dyrektywą w sprawie warunków przyjmowania – świadczenia materialne w ramach przyjmowania; możliwość ustanowienia specjalnych miejsc/ośrodków wyłącznie na potrzeby przekazywania na podstawie rozporządzenia dublińskiego; możliwość zorganizowania systemu przyjmowania w celu ograniczenia liczby ucieczek, zwłaszcza w przypadku osób podlegających przekazaniu na podstawie rozporządzenia dublińskiego, przepisy dotyczące braku uprawnień do świadczeń materialnych w ramach przyjmowania, jeżeli osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową nie przebywają w państwach członkowskich, w których mają przebywać.

Odniesienie do ES 7 (solidarność), biorąc pod uwagę fakt, że zdolność do rozpatrywania spraw dotyczących relokacji i kompensacji odpowiedzialności spoczywa na jednostkach dublińskich (personel, system zarządzania sprawami).

Odniesienie do ES 9 (zabezpieczenia).



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

7. Urzeczywistnienie solidarności (rozporządzenie w sprawie zarządzania azylem i migracją)

Zapewnienie, aby żadne państwo członkowskie nie zostało pozostawione samo sobie, gdy znajduje się pod presją, oraz aby we wszystkich państwach członkowskich skutecznie funkcjonował stały obowiązkowy, lecz elastyczny mechanizm solidarnościowy.

Regulacyjne

Zwołanie komitetu regulacyjnego ds. rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją (jak ES 6 powyżej).

Decyzja wykonawcza Komisji i wniosek Komisji w sprawie aktu wykonawczego Rady do 15 października 2025 r. (art. 11 i 12 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Akt wykonawczy Komisji dotyczący przygotowywania i przedstawiania informacji i dokumentów (art. 67 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Akt wykonawczy Komisji dotyczący finansowych wkładów solidarnościowych (art. 64 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Administracyjne/koordynacyjne

Test („projekt próbny”) europejskiego rocznego sprawozdania dotyczącego azylu i migracji w 2024 r. z wykorzystaniem sieci ds. planu gotowości i zarządzania kryzysowego.

Komisja: 1) regularne sprawozdania sytuacyjne; 2) przyjęcie pierwszego europejskiego rocznego sprawozdania dotyczącego azylu i migracji (art. 9 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Wyznaczenie koordynatora ds. solidarności (w tym zapewnienie niezbędnych zasobów finansowych i ludzkich do skutecznego wykonywania powierzonych mu zadań) oraz ustanowienie i zwołanie unijnego forum szczebla technicznego ds. solidarności, w którym uczestniczy EUAA (art. 14 i 15 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Zapewnienie (wraz z EUAA) narzędzi na potrzeby identyfikacji/kierowania (art. 67 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją), standardowego formularza kontroli bezpieczeństwa (art. 67 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją); określenie i rozpowszechnienie dobrych praktyk. 

Rozszerzone posiedzenia komitetu kontaktowego ds. rozporządzenia dublińskiego w celu zapewnienia wyjaśnień, wymiany informacji i dobrych praktyk.

Agencje UE

EUAA, Frontex, Europol, FRA i eu-LISA będą gromadzić i dostarczać odpowiednie dane ilościowe i jakościowe, informacje i analizy (art. 9 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

EUAA: przygotowanie szablonów i standardowych procedur operacyjnych dotyczących deklarowanych zobowiązań i wkładów solidarnościowych.

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby.

Administracyjne

Ustanowienie procedur/struktur uczestnictwa w mechanizmie solidarnościowym; wyznaczenie koordynatora krajowego, ustanowienie krajowego mechanizmu koordynacji.

Określenie wewnętrznej procedury na potrzeby terminowego podejmowania zobowiązań w celu podjęcia decyzji na unijnym forum wysokiego szczebla ds. solidarności (art. 13 i 57 ust. 3 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją) (np. koordynacja międzyresortowa, konsultacje z właściwymi organami).

Opracowanie niezbędnych standardowych procedur operacyjnych i struktur koordynacyjnych na potrzeby terminowego i kompletnego gromadzenia i przekazywania informacji/danych w celu przygotowania europejskiego rocznego sprawozdania dotyczącego azylu i migracji przed 1 czerwca, z aktualizacją 1 września (art. 9 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Opracowanie niezbędnych standardowych procedur operacyjnych i wewnętrznych procesów przepływu pracy w celu wdrożenia każdej wybranej relokacji jako państwo członkowskie będące beneficjentem lub państwo członkowskie wnoszące wkład w ustawowym terminie (art. 67 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją). Rozważenie wprowadzenia identyfikacji kwalifikujących się osób; wymogów informacyjnych, ocen najlepszego interesu dzieci/zabezpieczeń, kontroli i weryfikacji bezpieczeństwa.

Zasoby ludzkie i infrastruktura

Zapewnienie zdolności (personelu, przetwarzania danych) w zakresie wysokiej jakości i terminowej sprawozdawczości w odniesieniu do europejskiego rocznego sprawozdania dotyczącego azylu i migracji, w tym udziału w posiedzeniach poświęconych planom działania w lipcu i wrześniu 2025 r. (art. 6 i 9 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Zapewnienie zdolności do a) identyfikowania potrzeb oraz b) skutecznej absorpcji wkładów solidarnościowych (określenie ewentualnych potrzeb, które mają być finansowane z puli finansowej) (art. 6, art. 11 ust. 1, art. 58 ust. 2, art. 59 ust. 2 i art. 64 ust. 2 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Przeprowadzenie przeglądu/ustanowienie zdolności (zasoby ludzkie, infrastruktura, sprzęt) w zakresie wdrożenia relokacji jako państwo członkowskie będące beneficjentem i państwo członkowskie wnoszące wkład, w ścisłym terminie 1,5 miesiąca na finalizację procesu relokacji: (art. 6 i 67 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją). W szczególności:

zapewnienie odpowiedniej liczby osób przeprowadzających przesłuchania i tłumaczy ustnych, policji/organów bezpieczeństwa/organów ds. przyjmowania, pracowników socjalnych, przedstawicieli, jednostki dublińskiej;

infrastruktura/logistyka: transport; zdolność przyjmowania/ewentualne ośrodki relokacji/ośrodki przesłuchań (zdalnych).

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do 30 października 2024 r. Komisja zakończy testy europejskiego rocznego sprawozdania dotyczącego azylu i migracji i przedstawi wyniki unijnej sieci ds. gotowości i zarządzania na wypadek kryzysu migracyjnego.

Do początku 2025 r. Komisja wyznaczy koordynatora ds. solidarności i zapewni zasoby niezbędne do skutecznego wykonywania powierzonych mu zadań.

Do początku maja 2025 r. Komisja zwróci się do państw członkowskich i agencji UE o niezbędne informacje z myślą o rozpoczęciu pierwszego rocznego cyklu zarządzania migracją w dniu 1 czerwca 2025 r.

Komisja będzie dążyć, by do 12 czerwca 2025 r. przyjąć dwa akty wykonawcze przewidziane w odniesieniu do solidarności (dotyczące odpowiednio kwestii relokacji i wkładów finansowych).

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do ES 2 (system graniczny), ponieważ kontrola bezpieczeństwa poprzedzająca relokację powinna mieć miejsce podczas kontroli przesiewowej.

Odniesienie do ES 3 (przyjmowanie) w odniesieniu do relokacji, ponieważ państwa członkowskie wnoszące wkład w relokację muszą mieć zdolność przyjmowania, by przeprowadzić relokację.

Odniesienie do ES 6 (odpowiedzialność), biorąc pod uwagę fakt, że zdolność do rozpatrywania spraw dotyczących relokacji i kompensacji odpowiedzialności spoczywa na jednostkach dublińskich (personel, system zarządzania sprawami), oraz informacje o tym, czy niedociągnięcia systemowe w zakresie odpowiedzialności mogą spowodować poważne konsekwencje.

Odniesienie do ES 8 (gotowość, planowanie kryzysowe, kryzys), ponieważ koncepcja dobrego przygotowania obejmuje planowanie kryzysowe, a państwa członkowskie muszą przekazać Komisji informacje na temat gotowości na potrzeby przygotowania europejskiego rocznego sprawozdania dotyczącego azylu i migracji.



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

8. Gotowość, planowanie kryzysowe i reagowanie kryzysowe

Zapewnienie, aby gotowość i planowanie kryzysowe umożliwiały większą odporność na zmiany sytuacji migracyjnej, zmniejszenie ryzyka wystąpienia sytuacji kryzysowych i wspieranie szybkiej, skutecznej i skoordynowanej reakcji w przypadku kryzysu migracyjnego.

Administracyjne/koordynacyjne

Wsparcie na żądanie przy opracowywaniu planów kryzysowych we współpracy z EUAA.

Unijny mechanizm na potrzeby zapewnienia gotowości i zarządzania kryzysami związanymi z migracją (wymiana wiedzy/dobrych praktyk) we współpracy z EUAA.

EUAA opracuje szablon krajowych planów kryzysowych dotyczących przyjmowania (i azylu) (art. 32 ust. 2 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby (np. transpozycja dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania w zakresie planowania kryzysowego).

Administracyjne

Opracowanie do 12 kwietnia 2025 r. krajowych planów kryzysowych dotyczących przyjmowania (i azylu) na podstawie szablonu opracowanego przez EUAA (art. 32 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Ustanowienie/przegląd uzgodnień administracyjnych, w tym koordynacji międzyresortowej, w celu zapewnienia opracowania, przyjęcia, wdrożenia i regularnego przeglądu planów kryzysowych dotyczących migracji i azylu (procedur migracyjnej i azylowej).

Zapewnienie gromadzenia i wymiany odpowiednich informacji (art. 9 i 10 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Rozważenie systemowych przeglądów gotowości operacyjnej i planowania kryzysowego.

Zdolność

Zapewnienie zdolności do zwiększenia/zmniejszenia skali potrzebnych zasobów, takich jak:

personel,

sprzęt (w tym IT),

logistyka,

zdolność przyjmowania,

inna infrastruktura.

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do końca 2024 r. EUAA opracuje szablon krajowych planów kryzysowych.

Do 12 kwietnia 2025 r. państwa członkowskie przyjmą swoje krajowe plany kryzysowe i powiadomią o nich EUAA.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do ES 7 (solidarność), ponieważ posiadanie planu kryzysowego stanowi element dobrze przygotowanych systemów azylowych, systemów przyjmowania i systemów migracyjnych, a ze struktury koordynacji/wdrażania określonej w rozporządzeniu w sprawie zarządzania azylem i migracją korzysta się także w sytuacjach kryzysowych.

Odniesienie do ES 3 (przyjmowanie) w kwestii planów kryzysowych dotyczących przyjmowania i różnych świadczeń materialnych w ramach przyjmowania w wyjątkowych przypadkach (i procedur azylowych – ES 2).



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

2.6.

9. Wzmocnione zabezpieczenia dla osób ubiegających się o azyl i osób wymagających szczególnego traktowania oraz intensywniejsze monitorowanie przestrzegania praw podstawowych

Zapewnienie szybkich i skutecznych procedur przy jednoczesnej ochronie godności ludzkiej oraz rzeczywistego i skutecznego prawa do azylu, w tym dla osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. Zapobieganie sporom sądowym.

Administracyjne/koordynacyjne

Spotkania ekspertów i koordynacja odpowiednich sieci oraz określanie najlepszych praktyk (np. unijna sieć praw dziecka, koordynatorzy europejskiej gwarancji dla dzieci, Europejska Sieć Sądowa w sprawach cywilnych i handlowych).

Specjalne posiedzenie grupy ekspertów Komisji ds. migrujących dzieci.

Agencje UE

Wytyczne EUAA dotyczące alternatyw dla detencji (art. 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie powrotowej procedury granicznej).

EUAA opracuje szablon na potrzeby przekazywania informacji (art. 5 ust. 1 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

FRA opracuje wytyczne dotyczące monitorowania praw podstawowych (FRA) (art. 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej i art. 43 ust. 4 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Przeprowadzenie przez EUAA przeglądu norm i wskaźników podatności na zagrożenia w celu dostosowania do nowych przepisów, wsparcie przez moduły szkoleniowe, wytyczne i materiały informacyjne.

Przeprowadzenie przez FRA przeglądu wytycznych dotyczących małoletnich/opieki prawnej.

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

W razie potrzeby dostosowanie krajowych ram regulacyjnych, w szczególności jeżeli chodzi o zapewnianie bezpłatnego doradztwa prawnego we wszystkich procedurach; alternatywy dla detencji; gwarancje ochrony dzieci (np. wielodyscyplinarna ocena wieku/zastępstwo prawne/opieka prawna nad małoletnimi bez opieki).

Zapewnienie ram prawnych na potrzeby niezależnego mechanizmu monitorowania praw podstawowych na potrzeby kontroli przesiewowej i procedury granicznej (art. 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej, art. 43 ust. 4 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Zapewnienie przepisów prawa krajowego do celów prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanych naruszeń praw podstawowych w związku z kontrolą przesiewową i odpowiednie skierowanie sprawy do postępowania cywilnego lub karnego (art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej).

Organizacja

Przygotowanie materiałów informacyjnych i odpowiedniego procesu rozpowszechniania informacji, aby mieć pewność, że we wszystkich procedurach i w trakcie przyjmowania przekazywane informacje prawne i proceduralne są odpowiednie i zrozumiałe oraz że obejmują prawa i obowiązki i konsekwencje nieprzestrzegania przepisów, są dostosowane do szczególnych zagrożeń i profili osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (specjalne potrzeby proceduralne lub potrzeby w zakresie przyjmowania), w stosownych przypadkach. Procesy przepływu pracy obejmujące potwierdzenie otrzymanych informacji (art. 8 ust. 2 i 7 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej; art. 5 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania; art. 19–20 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją; art. 42 rozporządzenia Eurodac; art. 11 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej).

Przegląd i dostosowanie procesów i standardowych procedur operacyjnych w celu określenia, oceny i monitorowania szczególnych potrzeb w zakresie procedur lub przyjmowania w nowych terminach (art. 20 ust. 3 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej i 25 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Określenie konkretnych procesów przepływu pracy i procedur w celu zapewnienia, aby procedura graniczna nie miała zastosowania/kończyła się w przypadku, gdy nie można zaspokoić szczególnych potrzeb, oraz odpowiednio w celu przyznania pierwszeństwa rodzinom z dziećmi lub zmniejszenia ich priorytetu, a także w celu zapewnienia, aby małoletni bez opieki byli wykluczeni z procedury granicznej, chyba że z poważnych względów stanowią oni zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego (motyw 67, art. 44 ust. 2–3 i art. 53 ust. 1 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Przegląd/opracowanie instrukcji lub protokołów w celu oceny alternatyw dla detencji oraz indywidualnych ocen stosowania detencji i możliwych skutecznych alternatyw (art. 10 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Zapewnienie włączenia nowych terminów kontroli sądowej decyzji dotyczących detencji do powiązanych procesów przepływu pracy (art. 11 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Zapewnienie instrukcji, protokołów i procedur zapewniających gwarancje w zakresie detencji dotyczące dzieci (zasadniczo nieumieszczanie w detencji, ocena najlepszego interesu) (art. 13 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Przegląd/opracowanie procesów, procedur i standardowych procedur operacyjnych w celu zapewnienia porad prawnych w całym postępowaniu na wszystkich etapach administracyjnych i we wszystkich procedurach oraz pomocy prawnej dotyczącej odwołania (art. 21 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją; art. 16–19 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Przegląd/opracowanie procesów/procedur/standardowych procedur operacyjnych w celu przeprowadzenia oceny najlepszego interesu dziecka i zapewnienia jego priorytetowego traktowania we wszystkich procedurach i podczas przyjmowania (art. 26 ust. 1 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania; art. 22 ust. 1 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej; art. 23 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją; art. 20 ust. 5 rozporządzenia o kwalifikowaniu; art. 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej; art. 14 ust. 1 rozporządzenia Eurodac; motyw 8 rozporządzenia w sprawie sytuacji kryzysowej; motyw 5 rozporządzenia w sprawie powrotowej procedury granicznej; art. 4 rozporządzenia w sprawie unijnych ram przesiedleń).

Rozważenie opracowania zintegrowanego systemu zarządzania sprawami w synergii z krajowymi służbami odpowiedzialnymi za ochronę dzieci, partnerstwami z organizacjami międzynarodowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego.

Przegląd i dostosowanie procesów i standardowych procedur operacyjnych w celu zapewnienia wielodyscyplinarnej oceny wieku (art. 25 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Przegląd/dostosowanie systemu wyznaczania przedstawicieli/opiekunów małoletnich bez opieki w celu wywiązania się z nowych terminów i spełnienia nowych wymogów (np. proporcje, wiedza fachowa, nadzór, poufność, skargi) (art. 14 rozporządzenia Eurodac; art. 27 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania; art. 23 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją; art. 23 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej; art. 13 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej; art. 33 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Zdolność

Osoby wymagające szczególnego traktowania

Ocena/uwzględnienie zdolności do identyfikowania i oceny szczególnych potrzeb oraz podejmowania działań następczych w związku z nimi w odpowiednim czasie na wszystkich etapach procedury i w ramach przyjmowania (art. 25 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania; art. 4 ust. 8, art. 13 ust. 5, 6 i 8, art. 20 ust. 5, art. 22 ust. 5, art. 23 ust. 9 i art. 34 ust. 3 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej; art. 12 ust. 3–4 rozporządzenia w sprawie kontroli przesiewowej).

Zapewnienie odpowiednio wyszkolonych pracowników, w tym pracowników socjalnych, tłumaczy ustnych, personelu medycznego, urzędników ds. ochrony dzieci itp.

Zapewnienie odpowiednich obiektów dla osób o szczególnych potrzebach proceduralnych lub o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, w tym w ramach procedury granicznej, zaspokajających potrzeby dzieci w zakresie rozwoju fizycznego, psychicznego, duchowego, moralnego i społecznego (uwzględnienie dostępu do usług, infrastruktury, dostępności, prywatności, otwartej przestrzeni, przepisów szczególnych dotyczących małoletnich bez opieki z poszanowaniem wymogów wobec dzieci umieszczonych w detencji (zob. art. 13, 25, 26 i 27 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Alternatywy dla detencji

Zapewnienie wystarczającej liczby pracowników, zasobów i infrastruktury na podstawie zidentyfikowanych alternatyw dla detencji i prognozowanych potrzeb.

Ogólne zabezpieczenia 

Przegląd i zapewnienie zdolności proporcjonalnej do potrzeb w zakresie bezpłatnej porady prawnej i bezpłatnej pomocy prawnej w przypadku odwołania, z uwzględnieniem zasobów, umowy o świadczenie usług z wykwalifikowanymi osobami trzecimi (art. 21 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją).

Gwarancje dla dzieci

Zapewnienie zdolności do przestrzegania zabezpieczeń w celu ochrony dzieci (w tym małoletnich bez opieki) w odniesieniu do przyjmowania i detencji, w tym procedur granicznych (np. art. 13, 16, 22, 26, 27 i art. 32 ust. 1 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania; art. 23 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Rozważenie roli i wzmocnienia zdolności krajowych służb odpowiedzialnych za ochronę dzieci na potrzeby oceny najlepszego interesu dziecka i szerzej zakrojonych działań następczych.

Ocena istniejących zdolności i zapewnienie odpowiednio wyszkolonych pracowników w ramach wszystkich procedur, np. specjalisty w zakresie oceny najlepszego interesu dziecka, oceny narażenia, przesłuchań (art. 2 pkt 13, art. 26 ust. 6 i art. 33 ust. 1 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania, motywy 47 i 61 oraz art. 22 ust. 6 i art. 23 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją, art. 22 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej; art. 33 i 38 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Przegląd i zaspokojenie potrzeb w zakresie zdolności w celu zapewnienia dostępu do edukacji w odpowiednim czasie oraz osiągnięcia celów w zakresie jakości i włączenia społecznego. Rozważenie kwestii pracowników, obiektów, logistyki, infrastruktury (art. 16 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania).

Zapewnienie dostępności wystarczającej liczby wykwalifikowanych pracowników na potrzeby wielodyscyplinarnej oceny wieku (w tym pediatrów, psychologów, pracowników socjalnych) (art. 25 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej).

Zapewnienie wystarczających i wykwalifikowanych przedstawicieli/opiekunów małoletnich bez opieki we wszystkich elementach procedury, a także zdolności nadzorczej; dążenie do zapewnienia ciągłości opieki, gdy małoletni stają się osobami korzystającymi z ochrony międzynarodowej (art. 27 dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania, art. 23 rozporządzenia w sprawie procedury azylowej, art. 23 rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją, motyw rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Zapewnienie zdolności w zakresie ciągłego wsparcia i usług dla małoletnich bez opieki podczas wchodzenia w dorosłość, w tym przygotowanie odpływu z systemu przyjmowania i środków na rzecz wczesnej integracji.

Monitorowanie

Ustanowienie systemu monitorowania praw podstawowych (wystarczająca liczba wykwalifikowanych pracowników, koszty utrzymania, ustalenia administracyjne, powiązania z organizacjami międzynarodowymi i pozarządowymi).

Państwa członkowskie ocenią potrzeby budżetowe i określą źródła finansowania (krajowe lub unijne) (zadanie horyzontalne mające zastosowanie do wszystkich elementów składowych).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do czwartego kwartału 2024 r. FRA przyjmie wytyczne dotyczące monitorowania praw podstawowych.

Do końca 2025 r. EUAA opracuje szablony i materiały dotyczące przekazywania informacji.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie do wszystkich elementów, biorąc pod uwagę obowiązek zapewnienia przestrzegania praw podstawowych w całym procesie wdrażania paktu.

Wcześniejsza identyfikacja i dostosowane warunki przyjmowania jako podstawa skuteczniejszej integracji osób, które otrzymają ochronę międzynarodową.

Odniesienie do znaczenia wsparcia dla małoletnich bez opieki w procesie wchodzenia w dorosłość.

Przekrojowy wymiar ochrony dzieci, odpowiadający konkretnym potrzebom, zgodnie z zaleceniem Komisji w sprawie zintegrowanych systemów ochrony dziecka w najlepszym interesie dziecka (C(2024) 2680 final).



Element składowy oraz

cele ogólne

Wymagane środki na szczeblu UE

Wymagane środki na szczeblu państw członkowskich

10. Włączenie społeczne i integracja oraz legalne drogi uzyskania ochrony

Zapewnienie osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej skutecznego dostępu do praw zapisanych w rozporządzeniu o kwalifikowaniu.

Usprawnienie legalnych dróg migracji do UE w celu zapewnienia zrównoważonego podejścia do migracji, zapewnienie bezpiecznych i legalnych dróg uzyskania ochrony uchodźcom znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji.

Ramy przesiedleń

Regulacyjne

Komisja zaproponuje dwuletni unijny plan przesiedleń i przyjmowania ze względów humanitarnych, a Rada zapewni jego terminowe przyjęcie (ma on zostać przyjęty jako akt wykonawczy Rady).

Administracyjne

Zwołanie Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń i Przyjmowania ze Względów Humanitarnych 

Grupa ekspertów Komisji ds. przesiedleń, która ma ułatwić wymianę najlepszych praktyk i pomóc w ich określeniu.

Agencje UE

EUAA: sieć ds. przesiedlenia i przyjęcia ze względów humanitarnych dzieli się najlepszymi praktykami, przyczynia się do poprawy budowania zdolności i wspiera wymianę operacyjną na rzecz państw członkowskich i odpowiednich zainteresowanych stron.

EUAA zapewni wsparcie operacyjne w celu wdrożenia rozporządzenia w sprawie unijnych ram przesiedleń (art. 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie unijnych ram przesiedleń).

Rozporządzenie o kwalifikowaniu

Posiedzenia grup ekspertów Komisji, aby ułatwić stosowanie nowych przepisów w stosownych przypadkach wspólnie z komitetami kontaktowymi ds. kwalifikacji i przyjmowania.

Agencje UE

EUAA opracuje/dostosuje ulotki i materiały informacyjne oraz wytyczne wspomagające stosowanie nowych przepisów.

Ramy przesiedleń

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

Dostosowanie krajowych ram regulacyjnych w razie potrzeby.

Administracyjne

Wyznaczenie krajowego punktu kontaktowego ds. wdrażania, w szczególności unijnego planu przesiedleń i przyjmowania ze względów humanitarnych (art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie unijnych ram przesiedleń).

Przegląd i dostosowanie krajowych procedur i praktyk w celu przestrzegania zobowiązań (np. weryfikacja procedury przyjmowania pod kątem kryteriów kwalifikowalności i podstaw odmowy przyjęcia).

Zdolność

Zapewnienie wystarczającej liczby wykwalifikowanych pracowników, w szczególności w odniesieniu do procedury przyjmowania.

Rozporządzenie o kwalifikowaniu

Regulacyjne

Sprawdzenie, czy krajowe ramy regulacyjne wymagają dostosowania.

W razie potrzeby dostosowanie krajowych ram regulacyjnych (np. w odniesieniu do dokumentów pobytowych i dokumentów podróży, swobody przemieszczania się, dostępu do edukacji, klauzul równego traktowania, „świadczeń podstawowych”, ewentualnego uzależnienia pomocy społecznej od środków integracyjnych).

Transpozycja art. 4 ust. 2 akapit trzeci i art. 4 ust. 3a dyrektywy 2003/109/WE (art. 40 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Administracyjne

Wyznaczenie krajowego punktu kontaktowego (art. 37 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Przegląd i dostosowanie procedur i procesów przepływu pracy w zakresie wydawania dokumentów pobytowych i dokumentów podróży, aby umożliwić wprowadzenie nowych terminów ich wydawania; jednolite formaty i normy oraz okres ważności (art. 23–25 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Przegląd/dostosowanie struktury opłat za dokumenty pobytowe zgodnie z przepisami (art. 24 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Przewidzenie „środków tymczasowych” w celu zapewnienia dostępu do praw, gdy dokumentów pobytowych nie wydano w terminie, oraz wprowadzenie środków w celu utrzymania jedności rodziny przy wydawaniu zezwoleń (art. 20 ust. 3 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Przegląd/dostosowanie procedur uwzględnienia niedozwolonego przemieszczania się osób korzystających z ochrony międzynarodowej przy obliczaniu okresu pobytu.

Przegląd/opracowanie procesów przepływu pracy w celu zapewnienia terminowego dostępu do środków na rzecz wczesnej integracji i wsparcia w okresie przejściowym po przyznaniu ochrony międzynarodowej osobom o nią się ubiegającym.

Przegląd/ustanowienie procedur walidacji umiejętności (tj. uznawania wcześniejszych wyników edukacyjnych oraz kwalifikacji) (art. 30 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Rozważenie stosowania unijnego narzędzia do tworzenia profilu umiejętności obywateli państw trzecich.

Zapewnienie, aby wszelkie obowiązkowe środki integracyjne były bezpłatne (chyba że wnioskodawca/beneficjent dysponuje wystarczającymi środkami).

Wyznaczenie organów, usługodawców lub punktów kontaktowych na potrzeby przekazywania informacji określonych w załączniku 1 (art. 27 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Zdolność

Zapewnienie zdolności do udzielania osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej informacji na temat praw i obowiązków związanych z ich statusem jak najszybciej po jego przyznaniu i zgodnie z załącznikiem I (art. 22 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Zapewnienie wystarczającej liczby pracowników i sprzętu do wydawania dokumentów pobytowych i dokumentów podróży w terminie lub przewidzenie środków (zezwolenia tymczasowe) zapewniających dostęp do praw.

Przegląd i dostosowanie zdolności do prognozowanych potrzeb w celu zapewnienia osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej dostępu do praw związanych z włączeniem społecznym.

Zwrócenie szczególnej uwagi na zapewnienie ustaleń dotyczących współpracy, partnerstw i umów o świadczenie usług z partnerami społecznymi i gospodarczymi, władzami lokalnymi i regionalnymi, organizacjami międzynarodowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, organizacjami kierowanymi przez migrantów.

Przegląd dokumentacji i ustaleń dotyczących szkoleń w celu zapewnienia niezbędnych szkoleń i poszanowania ustaleń dotyczących poufności dla wszystkich organów i organizacji zaangażowanych w powyższe działania.

Należy w szczególności uwzględnić zdolności w zakresie:

dostępu do rynku pracy i związanego z tym traktowania na równi z obywatelami danego państwa (art. 28 rozporządzenia o kwalifikowaniu); 

dostępu do edukacji dla dzieci i dorosłych (art. 29 rozporządzenia o kwalifikowaniu);

dostępu do procedur uznawania kwalifikacji i walidacji umiejętności lub ich ustanowienie (art. 30 rozporządzenia o kwalifikowaniu);

traktowania na równi z obywatelami danego państwa w kwestii zabezpieczenia społecznego i pomocy społecznej (art. 31 rozporządzenia o kwalifikowaniu);

zapewnienia opieki zdrowotnej na takich samych warunkach kwalifikowalności jak obywatele danego państwa, w tym odpowiedniej opieki zdrowotnej dla osób o specjalnych potrzebach (art. 32 rozporządzenia o kwalifikowaniu);

dostępu do zakwaterowania na takich samych warunkach jak w przypadku innych obywateli państw trzecich (art. 34 rozporządzenia o kwalifikowaniu);

odpowiednich środków integracyjnych, w szczególności kursów językowych, programów kształtujących świadomość obywatelską, programów integracyjnych oraz szkolenia zawodowego (art. 35 rozporządzenia o kwalifikowaniu).

Etapy pośrednie do rozważenia

Do trzeciego kwartału 2024 r. Komisja zwoła Komitet Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń i Przyjmowania ze Względów Humanitarnych.

Do 2025 r. Komisja przyjmie wniosek dotyczący pierwszego unijnego planu przesiedleń i przyjmowania ze względów humanitarnych (na lata 2026–2027).

Do 12 czerwca 2026 r. państwa członkowskie wyznaczą krajowy punkt kontaktowy do celów wdrożenia rozporządzenia o kwalifikowaniu.

Uwagi i powiązania funkcjonalne

Odniesienie ES 1 (Eurodac): przesiedlenie jest jedną z kategorii, które należy załadować do Eurodac.

Odniesienie ES 3 (przyjmowanie): wykorzystanie środków na rzecz wczesnej integracji w ramach dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania w odniesieniu do osób, które zaczynają korzystać z ochrony międzynarodowej.

Skróty:

dyrektywa w sprawie warunków przyjmowania – dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1346 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową,

EUAA – Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu,

Frontex – Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej,

rozporządzenie Eurodac – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1358 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania danych biometrycznych w celu skutecznego stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1351 i (UE) 2024/1350 i dyrektywy Rady 2001/55/WE oraz w celu identyfikowania nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców, w sprawie występowania z wnioskami o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, w sprawie zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 i (UE) 2019/818 oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013,

rozporządzenie o kwalifikowaniu – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1347 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako osób korzystających z ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony, zmieniające dyrektywę Rady 2003/109/WE oraz uchylające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE,

rozporządzenie w sprawie kontroli przesiewowej – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1356 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie wprowadzenia kontroli przesiewowej obywateli państw trzecich na granicach zewnętrznych oraz zmiany rozporządzeń (WE) nr 767/2008, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240 i (UE) 2019/817

rozporządzenie w sprawie powrotowej procedury granicznej – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1349 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia powrotowej procedury granicznej i zmiany rozporządzenia (UE) 2021/1148,

rozporządzenie w sprawie procedury azylowej – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1348 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia wspólnej procedury ubiegania się o ochronę międzynarodową w Unii i uchylenia dyrektywy 2013/32/UE,

rozporządzenie w sprawie unijnych ram przesiedleń – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1350 z dnia 14 maja 2024 r. ustanawiające unijne ramy przesiedleń i przyjmowania ze względów humanitarnych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2021/1147,

rozporządzenie w sprawie zarządzania azylem i migracją – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1351 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie zarządzania azylem i migracją, zmiany rozporządzeń (UE) 2021/1147 i (UE) 2021/1060 oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 604/2013.

Wykaz aktów wykonawczych i delegowanych Komisji, które mają zostać przyjęte w celu wdrożenia paktu o migracji i azylu

Zakres: jest to wykaz aktów wykonawczych i delegowanych Komisji przewidzianych w tekstach prawnych paktu, które mają na celu przygotowanie wdrożenia paktu. Wykaz ten zawiera również odniesienie do niezbędnych zmian w istniejących aktach wykonawczych. Nie uwzględniono aktów przewidzianych w ramach cyklu (np. decyzji wykonawczej Komisji w sprawie ustalenia państw członkowskich znajdujących się pod presją migracyjną, narażonych na ryzyko presji migracyjnej lub stojących w obliczu znaczącej sytuacji migracyjnej na podstawie rozporządzenia w sprawie zarządzania azylem i migracją, dwuletniego unijnego planu przesiedleń i przyjmowania ze względów humanitarnych na podstawie rozporządzenia w sprawie ram przesiedleń) ani aktów, które mogą zostać przyjęte w szczególnych okolicznościach (np. decyzje wykonawcze na mocy rozporządzenia w sprawie sytuacji kryzysowej).

Harmonogram przyjęcia: o ile nie wskazano inaczej, w tekstach prawnych nie określono dokładnego harmonogramu przyjęcia tych aktów. Należy je jednak przyjąć w odpowiednim czasie przed rozpoczęciem stosowania odnośnych tekstów ustawodawczych paktu, w tym w celu zapewnienia terminowego dostosowania sieci DubliNet i Eurodac.

1.Rozporządzenie Eurodac

1.Akt wykonawczy mający na celu określenie treści miesięcznych statystyk międzysystemowych (art. 12 ust. 3)

2.Akty objęte innymi rozporządzeniami niebędącymi częścią paktu, które muszą zostać zmienione ze względu na włączenie Eurodac do szerszych ram interoperacyjności

Na podstawie rozporządzeń w sprawie interoperacyjności 2 :

·C(2021) 4982 i C(2021) 4983 – rozporządzenia delegowane Komisji uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 o szczegółowe zasady funkcjonowania centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego (zmiana ze względu na Eurodac);

·C(2021) 5052 i C(2021) 5053 – decyzje wykonawcze Komisji określające szczegóły techniczne profili użytkowników europejskiego portalu wyszukiwania, zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 (zmiana ze względu na Eurodac i kontrolę przesiewową);

·C(2021) 5620 i C(2021) 5619 – decyzje wykonawcze Komisji ustanawiające standardowy formularz do celów informowania osób fizycznych o utworzeniu powiązania białego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 (zmiana ze względu na Eurodac);

·C(2021) 5988 i C(2021) 5989 – decyzje wykonawcze Komisji ustanawiające standardowy formularz do celów informowania osób fizycznych o utworzeniu powiązania czerwonego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 (zmiana ze względu na Eurodac);

·C(2021) 6176 i C(2021) 6174 – decyzje wykonawcze Komisji ustanawiające przepisy techniczne dotyczące tworzenia powiązań między danymi z różnych systemów informacyjnych UE na podstawie art. 28 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i art. 28 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 (zmiana ze względu na Eurodac);

·C(2022) 4775 i C(2022) 4759 – rozporządzenia delegowane Komisji i załączniki do nich uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 w odniesieniu do ustalania przypadków, w których dane dotyczące tożsamości uznaje się za tożsame lub zbliżone do celów wykrywania wielokrotnych tożsamości (zmiana ze względu na Eurodac);

·C(2023) 645 i C(2023) 649 – decyzje wykonawcze Komisji ustanawiające i rozwijające standard uniwersalnego formatu wiadomości (UMF) zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 (zmiana ze względu na Eurodac).

Na podstawie rozporządzenia w sprawie ETIAS 3 :

·C(2023) 950 – decyzja delegowana Komisji określająca warunki zgodności między danymi znajdującymi się w rekordzie, wpisie lub pliku innych przeglądanych systemów informacyjnych UE a plikiem wniosku ETIAS (zmiana ze względu na Eurodac).

Na podstawie rozporządzenia w sprawie VIS 4 :

·(wkrótce zostanie przyjęta) decyzja delegowana uzupełniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 w odniesieniu do podręcznika procedur i zasad niezbędnych do zapytań, weryfikacji i ocen [w przypadku wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych], przygotowana na podstawie art. 9h i 22b (zmiana ze względu na Eurodac).

3.Rozporządzenie w sprawie kontroli przesiewowej

Możliwość przyjęcia („w razie potrzeby”) aktów wykonawczych (harmonogram przyjęcia: otwarty, przeprowadzona zostanie ocena konieczności przyjęcia takich aktów wykonawczych):

·w sprawie określenia szczegółowej procedury i specyfikacji dotyczących pozyskiwania danych (w kontekście pozyskiwania danych dotyczących przestępstw terrorystycznych i innych form poważnych przestępstw zawartych w ECRIS-TCN) (art. 15 ust. 5);

·aby określić procedurę współpracy między organami odpowiedzialnymi za przeprowadzanie kontroli przesiewowej oraz, odpowiednio, krajowymi biurami Interpolu i jednostkami krajowymi Europolu w celu ustalenia zagrożenia dla bezpieczeństwa wewnętrznego (art. 16 ust. 8).

4.Rozporządzenie w sprawie procedury azylowej

·Akt wykonawczy w celu obliczenia liczby odpowiadającej odpowiedniej zdolności każdego państwa członkowskiego oraz określenia maksymalnej liczby wniosków, które państwo członkowskie ma obowiązek rozpatrzyć w ramach procedury granicznej w ciągu roku (harmonogram przyjęcia: po raz pierwszy w ciągu dwóch miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia, a następnie w dniu 15 października co trzy lata) (art. 57 ust. 1).

5.Rozporządzenie w sprawie zarządzania azylem i migracją

Akty wykonawcze dotyczące:

·ustanowienia szablonu do celów opracowywania strategii krajowych (art. 7 ust. 6);

·zidentyfikowania członków rodziny lub krewnych małoletniego bez opieki przebywających na terytorium innego państwa członkowskiego, zawierające standardowy formularz wymiany istotnych informacji między państwami członkowskimi (art. 23 ust. 7);

·określenia jednolitych metod konsultacji i wymiany informacji między państwami członkowskimi na temat małoletnich bez opieki (art. 25 ust. 7);

·określenia jednolitych metod konsultacji i wymiany informacji między państwami członkowskimi w sprawie stosowania przepisów dotyczących zależności (art. 34 ust. 4);

·określenia jednolitych metod przygotowywania i składania wniosków o przejęcie (art. 39 ust. 3);

·ustanowienia wykazów, ze wskazaniem odpowiednich dowodów i poszlak do celów stosowania kryteriów odpowiedzialności (art. 40 ust. 4);

·sporządzenia standardowego formularza do udzielania odpowiedzi na wnioski o przejęcie, w tym określania uzasadnionych powodów udzielenia odpowiedzi odmownej (art. 40 ust. 8);

·ustanowienia jednolitych metod przygotowywania i składania powiadomień o wtórnym przejęciu (art. 41 ust. 5);

·określenia wzoru przepustki, który mają stosować państwa członkowskie, gdy jest to konieczne do przeprowadzenia przekazań (art. 46 ust. 1);

·ustanowienia jednolitych metod konsultacji i wymiany informacji między państwami członkowskimi, w szczególności w przypadkach przekazań przełożonych lub opóźnionych, przekazań w wyniku automatycznego przyjęcia, przekazań dotyczących małoletnich lub osób zależnych oraz przekazań pod nadzorem (art. 46 ust. 4);

·standardowego formularza do przekazywania danych, które muszą zostać wymienione przed przekazaniem (art. 48 ust. 4);

·wspólnego świadectwa zdrowia niezbędnego do wymiany danych dotyczących zdrowia przed przekazaniem (art. 50 ust. 1);

·jednolitych metod i praktycznych ustaleń dotyczących wymiany danych dotyczących zdrowia (art. 50 ust. 5);

·ustanowienia bezpiecznych kanałów łączności elektronicznej między właściwymi organami krajowymi państw członkowskich oraz między tymi organami a Agencją ds. Azylu w celu przekazywania informacji, danych biometrycznych, wniosków, powiadomień, odpowiedzi i wszelkiej innej korespondencji pisemnej oraz zapewnienia, aby wysyłający automatycznie otrzymywali elektroniczne poświadczenie dostarczenia (art. 52 ust. 4);

·przepisów w sprawie funkcjonowania wkładów finansowych (art. 64 ust. 3);

·ustanowienia jednolitych metod przygotowywania i przekazywania informacji i dokumentów do celów relokacji (art. 67 ust. 14).

Akty delegowane dotyczące:

·akty delegowane na podstawie art. 25 ust. 6 w sprawie małoletnich bez opieki dotyczące:

1.identyfikowania członków rodziny, rodzeństwa lub krewnych małoletnich bez opieki;

2.kryteriów służących ustaleniu, czy istnieją udowodnione więzi rodzinne;

3.kryteriów służących ocenie zdolności danego krewnego do zaopiekowania się małoletnim bez opieki, w tym w przypadku gdy członkowie rodziny, rodzeństwo lub krewni małoletniego bez opieki przebywają w większej liczbie państw członkowskich.

·akty delegowane na podstawie art. 34 ust. 3 w sprawie osób zależnych dotyczące:

1.elementów, które należy brać pod uwagę przy ocenie stosunku zależności;

2.kryteriów służących ustaleniu, czy istnieją udowodnione więzi rodzinne;

3.kryteriów oceny zdolności danej osoby do opieki nad osobą zależną;

4.elementów, które należy uwzględniać przy ocenie długotrwałej niezdolności danej osoby do podróży.

(1)

Pojęcie to oznacza protokoły ustanowione przez eu-LISA, w których określa się kwestię wymiany informacji między systemem centralnym (w siedzibie eu-LISA) a systemami krajowymi w państwach członkowskich. 

(2)

Rozporządzenie (UE) 2019/817 w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW; oraz rozporządzenie (UE) 2019/818 w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze współpracy policyjnej i sądowej, azylu i migracji oraz zmieniające rozporządzenia (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1862 i (UE) 2019/816.

(3)

 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226.

(4)

 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS).