Bruksela, dnia 31.5.2024

COM(2024) 365 final

2024/0128(COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1806 w odniesieniu do Vanuatu


UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Republika Vanuatu jest wymieniona w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2018/1806 1 wśród państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich na pobyt nie dłuższy niż 90 dni w okresie 180 dni.

Zwolnienie obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego ma zastosowanie od 28 maja 2015 r., kiedy to podpisano Umowę między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącą zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”) 2 i rozpoczęto jej tymczasowe stosowanie zgodnie z art. 8 ust. 1 Umowy. Umowa weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2017 r.

Od 25 maja 2015 r. Vanuatu prowadzi programy obywatelstwa dla inwestorów pozwalające obywatelom państw trzecich, którzy objęci są obowiązkiem wizowym, bez większych przeszkód uzyskać obywatelstwo państwa zwolnionego z obowiązku wizowego, a tym samym obejść procedurę wizową Schengen i uzyskać możliwość bezwizowego wjazdu do UE.

Na podstawie konkretnych informacji i danych, sprawozdań i statystyk oraz kontaktów z władzami Vanuatu Komisja doszła do wniosku, że prowadzone przez to państwo programy obywatelstwa dla inwestorów, w ich obecnej formie i funkcjonowaniu, podważają cele unijnej polityki wizowej, która przewiduje kontrolę obywateli państw trzecich objętych obowiązkiem wizowym pod kątem kryteriów określonych w art. 21 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 3 i w równoważnych przepisach krajowych tych państw członkowskich, w których rozporządzenie (WE) nr 810/2009 nie ma jeszcze w pełni zastosowania. Sposób, w jaki wspomniane programy są wdrażane, stanowi ryzyko obejścia unijnej procedury wydawania wiz krótkoterminowych oraz wiążącej się z nią oceny ryzyka dla bezpieczeństwa i ryzyka migracyjnego.

Na podstawie art. 8 ust. 4 Umowy strony mogą zawiesić stosowanie wszystkich lub niektórych jej postanowień, w szczególności ze względu na porządek publiczny lub ochronę bezpieczeństwa narodowego. Na tej podstawie Komisja przyjęła 12 stycznia 2022 r. wniosek dotyczący decyzji Rady 4 w sprawie częściowego zawieszenia stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych. 3 marca 2022 r. Rada przyjęła decyzję 5 . Zawieszenie Umowy ograniczało się do paszportów zwykłych wydanych po 25 maja 2015 r., kiedy liczba osób, których wnioski składane w ramach prowadzonych przez Vanuatu programów obywatelstwa dla inwestorów były rozpatrywane pozytywnie, zaczęła znacząco wzrastać.

Zawieszenia Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych dokonano decyzją Rady (UE) 2022/366, Komisja musiała też jednak uruchomić mechanizm zawieszający przewidziany w art. 8 rozporządzenia (UE) 2018/1806.

W związku z tym, zgodnie z art. 8 ust. 2 lit. d), art. 8 ust. 3 i art. 8 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1806, na podstawie stwierdzenia, że przyznanie obywatelstwa przez Vanuatu w ramach programów obywatelstwa dla inwestorów stanowi wzrost zagrożenia dla bezpieczeństwa wewnętrznego i porządku publicznego państw członkowskich, Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/693 6 w sprawie tymczasowego zawieszenia, na okres dziewięciu miesięcy, zwolnienia z obowiązku wizowego obywateli Vanuatu posiadających paszporty zwykłe wydane począwszy od 25 maja 2015 r., mające zastosowanie od 4 maja 2022 r. do 3 lutego 2023 r.

Po tym, jak weszło w życie zawieszenie zwolnienia oraz zgodnie z art. 8 ust. 6 lit. a) akapit ostatni rozporządzenia (UE) 2018/1806, Komisja rozpoczęła pogłębiony dialog z Vanuatu w celu zaradzenia okolicznościom, które doprowadziły do tymczasowego zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego.

W pierwszym dziewięciomiesięcznym okresie zawieszenia strony odbyły tylko jedno spotkanie w ramach dialogu 12 maja 2022 r. Komisja zaproponowała Vanuatu wyznaczenie interlokutora i odbywanie co miesiąc spotkań technicznych. W tym okresie Vanuatu nie przekazało Komisji żadnych dalszych kontaktów ani informacji.

Biorąc pod uwagę, że nie zaradzono wzrostowi zagrożenia dla bezpieczeństwa wewnętrznego i porządku publicznego państw członkowskich w okresie dziewięciu miesięcy określonym w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2022/693, oraz zgodnie z art. 8 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (UE) 2018/1806, 1 grudnia 2022 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane (UE) 2023/222 7 przedłużające o 18 miesięcy tymczasowe zawieszenie zwolnienia z obowiązku wizowego i rozszerzające jego zakres na wszystkich obywateli Vanuatu.

Tym rozporządzeniem delegowanym zmieniono odpowiednio załącznik II do rozporządzenia (UE) 2018/1806, dodając przypis obok wzmianki o Vanuatu, wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego zawiesza się w odniesieniu do wszystkich obywateli Vanuatu na okres od 4 lutego 2023 r. do 3 sierpnia 2024 r.

Jednocześnie, na wniosek Komisji 8 , Rada przyjęła decyzję w sprawie całkowitego zawieszenia stosowania Umowy 9 .

Na tym drugim etapie zawieszenia Komisja kontynuowała dialog z Vanuatu; odbyto cztery spotkania w okresie od lutego 2023 r. do kwietnia 2024 r. oraz wymieniono liczne informacje na piśmie. Większość zastrzeżeń związanych z programami obywatelstwa dla inwestorów prowadzonymi przez Vanuatu, na które Komisja zwróciła uwagę w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2022/693, utrzymuje się jednak do tej pory. Chociaż Vanuatu przyjęło w 2023 r. szereg zmian ustawodawczych mających na celu zaradzenie tym zastrzeżeniom, nie przedstawiło zadowalającego dowodu na to, że zmiany te są należycie wdrażane i są wystarczające do ograniczenia zagrożenia dla bezpieczeństwa wynikającego z prowadzenia przez to państwo programów obywatelstwa dla inwestorów. 

Zgodnie z art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2018/1806 Komisja przedłożyła sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie 10 , w którym szczegółowo opisała dialog z Vanuatu i stwierdziła, że Vanuatu nie zaradziło okolicznościom, które doprowadziły do zawieszenia. W związku z tym, zgodnie z art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2018/1806, Komisja uważa, że rozporządzenie (UE) 2018/1806 należy zmienić w celu przeniesienia odniesienia do Vanuatu z załącznika II do załącznika I, wprowadzając tym samym na stałe obowiązek wizowy wobec obywateli Vanuatu.

Zgodnie z art. 8 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2018/1806, jeżeli Komisja przedłożyła taki wniosek ustawodawczy, okres zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego w odniesieniu do Vanuatu powinien zostać przedłużony o sześć miesięcy, a przypis odpowiednio zmieniony przez przyjęcie rozporządzenia delegowanego Komisji. Przedłużenie to jest konieczne, aby utrzymać zawieszenie, a jednocześnie zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędny czas na przeanalizowanie i przyjęcie wniosku Komisji 11 .

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Rozporządzenie (UE) 2018/1806 zawiera wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizę podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Rozporządzenie (UE) 2018/1806 stosują wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Irlandii. Jest ono także stosowane przez Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię. Rozporządzenie to jest częścią wspólnej unijnej polityki wizowej w zakresie pobytów krótkoterminowych nie dłuższych niż 90 dni w okresie 180 dni.

•Spójność z innymi politykami Unii

Inicjatywa ta jest spójna z polityką UE w dziedzinie zarządzania granicami i bezpieczeństwa, ponieważ jej głównym celem jest przeciwdziałanie zagrożeniom dla bezpieczeństwa strefy Schengen.

Celem wniosku jest w szczególności zapobieganie ewentualnym nadużyciom związanym z ruchem bezwizowym ze strony obywateli państwa prowadzącego programy obywatelstwa dla inwestorów, które stwarzają szereg zagrożeń dla państw członkowskich w zakresie porządku i bezpieczeństwa publicznego.

Niniejszy wniosek uwzględnia stosunki zewnętrzne Unii i jej państw członkowskich z danym państwem trzecim.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który upoważnia Unię do opracowywania środków dotyczących wspólnej polityki w zakresie wiz i innych dokumentów uprawniających do krótkiego pobytu. Proponowane zmienione rozporządzenie będzie stanowiło rozwinięcie dorobku Schengen.

•Pomocniczość, proporcjonalność i wybór instrumentu

Niezbędnej zmiany rozporządzenia (UE) 2018/1806 należy dokonać w drodze rozporządzenia. Państwa członkowskie, działając pojedynczo, nie są w stanie osiągnąć odnośnego celu polityki. Nie istnieją inne (nielegislacyjne) możliwości osiągnięcia tego celu.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Od czasu wejścia w życie zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego Komisja regularnie informowała państwa członkowskie i konsultowała się z nimi na forum Grupy Roboczej ds. Wiz w sprawie dialogu z Vanuatu. W okresie zawieszenia Komisja odbyła liczne spotkania i prowadziła pisemną wymianę informacji z władzami Vanuatu w kontekście pogłębionego dialogu.

•Ocena skutków

Analizę i dowody potwierdzające decyzję polityczną dotyczącą ponownego wprowadzenia obowiązku wizowego wobec obywateli Vanuatu przedstawiono w sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady towarzyszącym niniejszemu wnioskowi. Jak wyjaśniono powyżej, w świetle zagrożenia dla bezpieczeństwa wewnętrznego i porządku publicznego państw członkowskich związanego z programami obywatelstwa dla inwestorów prowadzonymi przez Vanuatu, Komisja uważa, że zgodnie z art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2018/1806 konieczne jest przedłożenie wniosku w sprawie przeniesienia Vanuatu do wykazu państw trzecich, których obywatele potrzebują wizy Schengen. W związku z tym, ponieważ nie istnieje wybór między alternatywnymi wariantami strategicznymi, a wniosek prawdopodobnie nie doprowadzi do znaczących skutków gospodarczych, środowiskowych ani społecznych i nie pociąga za sobą znacznych wydatków, ocena skutków nie jest wymagana.

•Prawa podstawowe

Wniosek nie ma negatywnego wpływu na ochronę praw podstawowych w Unii Europejskiej.

4.WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Zmienione rozporządzenie będzie bezpośrednio stosowane od dnia swojego wejścia w życie i zostanie natychmiast wdrożone przez państwa członkowskie. Nie ma potrzeby opracowania planu wdrożenia.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Proponuje się zmianę rozporządzenia (UE) 2018/1806 przez przeniesienie odniesienia do Vanuatu z załącznika II (wykaz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich na pobyt nie dłuższy niż 90 dni w okresie 180 dni) do załącznika I (wykaz państw trzecich, których obywatele mają obowiązek posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich).

2024/0128 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1806 w odniesieniu do Vanuatu

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 12 wymienione są państwa trzecie, których obywatele mają posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu w przypadku, gdy ich całkowity pobyt jest nie dłuższy niż 90 dni w okresie 180 dni.

(2)Republika Vanuatu jest wymieniona w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2018/1806 wśród państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich na pobyt nie dłuższy niż 90 dni w okresie 180 dni. Zwolnienie obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego ma zastosowanie od 28 maja 2015 r., kiedy to podpisano Umowę między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącą zniesienia wiz krótkoterminowych 13 („Umowa”) i rozpoczęto jej tymczasowe stosowanie zgodnie z art. 8 ust. 1 Umowy. Umowa weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2017 r.

(3)Od dnia 25 maja 2015 r. Vanuatu prowadzi programy obywatelstwa dla inwestorów, za pośrednictwem których obywatele państw trzecich, którzy w przeciwnym razie podlegaliby obowiązkowi wizowemu, mają możliwość uzyskania – w zamian za inwestycje – obywatelstwa Vanuatu, a tym samym bezwizowego dostępu do Unii.

(4)Ponieważ uznano, że przyznanie obywatelstwa przez Vanuatu w ramach programów obywatelstwa dla inwestorów stanowi obejście unijnej procedury wydawania wiz krótkoterminowych oraz wiążącej się z nią oceny ryzyka dla bezpieczeństwa i ryzyka migracyjnego, a także wzrost zagrożenia dla bezpieczeństwa wewnętrznego i porządku publicznego państw członkowskich, 3 marca 2022 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2022/366 14 częściowo zawieszającą stosowanie Umowy, zgodnie z jej art. 8 ust. 4. Zawieszenie stosowania Umowy ograniczało się do paszportów zwykłych wydanych począwszy od 25 maja 2015 r., czyli od kiedy zaczęła znacząco rosnąć liczba osób, których wnioski składane w ramach prowadzonych przez Vanuatu programów obywatelstwa dla inwestorów są rozpatrywane pozytywnie.

(5)27 kwietnia 2022 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/693 15 w sprawie tymczasowego zawieszenia zwolnienia obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego od 4 maja 2022 r. do 3 lutego 2023 r., zgodnie z art. 8 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1806.

(6)Po rozpoczęciu stosowania w dniu 4 maja 2022 r. tymczasowego zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego oraz zgodnie z art. 8 ust. 6 lit. a) akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2018/1806 Komisja nawiązała pogłębiony dialog z Vanuatu w celu zaradzenia okolicznościom, które doprowadziły do tymczasowego zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego. Vanuatu nie zaangażowało się jednak w znaczący sposób na tym etapie dialogu.

(7)Ze względu na utrzymywanie się tych okoliczności i brak działań ze strony Vanuatu, które mogłyby tym okolicznościom zaradzić, Rada uchyliła począwszy od 4 lutego 2023 r. decyzję (UE) 2022/366 i całkowicie zawiesiła stosowanie Umowy decyzją (UE) 2022/2198 16 .

(8)Zgodnie z art. 8 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (UE) 2018/1806 1 grudnia 2022 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane (UE) 2023/222 tymczasowo zawieszające zwolnienie z obowiązku wizowego od 4 lutego 2023 r. do 3 sierpnia 2024 r. 17

(9)Po rozpoczęciu stosowania tego rozporządzenia delegowanego Komisja kontynuowała dialog z Vanuatu; odbyto cztery spotkania w okresie od lutego 2023 r. do kwietnia 2024 r. oraz wymieniono liczne informacje na piśmie.

(10)Większość zastrzeżeń związanych z programami obywatelstwa dla inwestorów prowadzonymi przez Vanuatu, przedstawionych przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2022/693, utrzymuje się. Chociaż Vanuatu przyjęło w 2023 r. szereg zmian ustawodawczych mających na celu zaradzenie tym zastrzeżeniom, nie przedstawiło zadowalającego dowodu na to, że zmiany te są wdrażane i są wystarczające do ograniczenia zagrożeń dla bezpieczeństwa wynikających z jego programów obywatelstwa dla inwestorów.

(11)Programy obywatelstwa dla inwestorów prowadzone przez Vanuatu wciąż nie wiążą się z żadnym wymogiem rzeczywistego pobytu lub fizycznej obecności wnioskodawców w Vanuatu. Procesem składania wniosków nadal zarządzają wyspecjalizowane agencje znajdujące się poza Vanuatu, dzięki czemu wnioskodawca nie musi nawiązywać bezpośredniego kontaktu z władzami Vanuatu. W trakcie procedury składania wniosku nie odbywają się rozmowy z wnioskodawcą. Brak wymogu przeprowadzenia bezpośredniej rozmowy ogranicza możliwości władz Vanuatu, jeżeli chodzi o dokonanie właściwej oceny wnioskodawcy lub potwierdzenie informacji zawartych we wniosku, w tym ich prawdziwości i wiarygodności.

(12)Wnioski są nadal rozpatrywane bardzo szybko. W szczególności proces kontroli i dokładania należytej staranności w odniesieniu do wniosku trwa maksymalnie 14 dni, z możliwością przedłużenia do 30 dni. Odsetek odrzuconych wniosków jest nadal niezwykle niski, co potwierdza ocenę Komisji dotyczącą niskiej wiarygodności postępowania sprawdzającego. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Vanuatu w 2022 r. i 2023 r. Vanuatu otrzymało 1988 wniosków o przyznanie obywatelstwa w zamian za inwestycje, z których tylko 27 odrzucono.

(13)W marcu 2023 r. Vanuatu zmieniło ustawę o obywatelstwie, zastępując instytucje i procedury, którym podlega postępowanie sprawdzające i kontrola należytej staranności w odniesieniu do wniosków. W szczególności poprzednia Komisja Kontroli Wewnętrznej powołana przez Premiera została zastąpiona przez trzy instytucje: Policję Vanuatu, Jednostkę Analityki Finansowej i Służby Imigracyjne Vanuatu. Instytucje te przeprowadzają kontrole, w tym w bazach danych Interpolu, i składają sprawozdania Sekretarzowi Generalnemu Komisji ds. Obywatelstwa. Chociaż z jednej strony ta nowa procedura wydaje się zmniejszać ryzyko przyznania obywatelstwa osobom umieszczonym w bazach danych Interpolu, z drugiej strony nie zawiera ona innych elementów niezbędnych do właściwej oceny braku zagrożenia dla bezpieczeństwa ze strony wnioskodawców. W szczególności brak jest wystarczających środków umożliwiających władzom Vanuatu weryfikację prawdziwości dokumentów wydanych przez państwo pochodzenia lub zamieszkania wnioskodawcy, w tym dokumentów tożsamości i informacji z rejestrów karnych, ponieważ władze te nie wymieniają informacji z państwem pochodzenia lub zamieszkania wnioskodawców.

(14)W latach 2022 i 2023 państwa pochodzenia osób, których wnioski rozpatrzono pozytywnie, obejmują w większości kraje, których obywatele muszą posiadać wizę na pobyt krótkoterminowy w Unii. W 2023 r. większość wniosków pochodziła od obywateli Chin (519) i Rosji (237). W przeciwieństwie do innych państw trzecich prowadzących programy obywatelstwa dla inwestorów Vanuatu nadal akceptuje i rozpatruje wnioski obywateli rosyjskich pomimo agresji wojskowej Rosji wobec Ukrainy.

(15)Przed 2021 r. osoby, które nabyły obywatelstwo Vanuatu w ramach programu obywatelstwa dla inwestorów, mogły następnie ubiegać się o zmianę nazwiska w Vanuatu. Podczas dialogu Vanuatu poinformowało Komisję, że w 2021 r. zmieniono odpowiednie przepisy, w wyniku czego osoby posiadające podwójne obywatelstwo nie mogą dokonać zmiany nazwiska w Vanuatu. Vanuatu poinformowało jednak również Komisję, że nie prowadzi żadnych rejestrów zmian nazwisk od 2019 r., w związku z czym nie może podać żadnych informacji na temat liczby osób, które nabyły obywatelstwo w drodze inwestycji, a następnie zmieniły swoje imię i nazwisko, ani na temat jakichkolwiek kontroli następczych tych osób.

(16)Vanuatu poinformowało Komisję, że zgodnie z jego orzecznictwem możliwe jest cofnięcie obywatelstwa, jeżeli zostało ono uzyskane w wyniku oszustwa lub z naruszeniem prawa, ale nie przedstawiło informacji na temat faktycznych przypadków cofnięcia obywatelstwa uzyskanego w ramach programów dla inwestorów. Vanuatu nie wdrożyło ponadto żadnego strukturalnego mechanizmu monitorowania ex post, aby wyeliminować potencjalne luki w zakresie bezpieczeństwa związane z ponad 10 000 paszportów wydanych przed zmianą przepisów, ani rzekomo solidniejszej procedury kontroli. W lutym 2023 r. Vanuatu powołało komisję dochodzeniową, której zadaniem było zbadanie wszelkich domniemanych nadużyć popełnionych podczas prowadzenia programów od czasu ich ustanowienia. W kwietniu 2024 r. Vanuatu poinformowało, że dochodzenie prowadzone przez komisję dochodzeniową jest nadal w toku i że nie może podać konkretnej daty przekazania jej ustaleń.

(17)Zgodnie z art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2018/1806, przed końcem obowiązywania rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/222, Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie 18 , w którym szczegółowo opisała dialog z Vanuatu i stwierdziła, że Vanuatu nie zaradziło okolicznościom, które doprowadziły do zawieszenia.

(18)Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1806 przez przeniesienie odniesienia do Vanuatu z załącznika II do załącznika I i przywrócenie na stałe obowiązku wizowego wobec obywateli Vanuatu.

(19)W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 19 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B decyzji Rady 1999/437/WE 20 .

(20)W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 21 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B i C decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE 22 .

(21)W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 23 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B i C decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE 24 .

(22)Niniejsze rozporządzenie nie stanowi rozwinięcia przepisów dorobku Schengen, które mają zastosowanie wobec Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE 25 . Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

(23)W odniesieniu do Cypru niniejsze rozporządzenie jest aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r.,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2018/1806 wprowadza się następujące zmiany:

1)w załączniku I część 1, po pozycji „Uzbekistan” dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Vanuatu”;

2)w załączniku II część 1 skreśla się następujący wpis:

„Vanuatu (*)

_________

*Zawiesza się zwolnienie wszystkich obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego od 4 lutego 2023 r. do 3 lutego 2025 r.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego    W imieniu Rady

Przewodnicząca    Przewodniczący

(1)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 303 z 28.11.2018, s. 39).
(2)    Umowa między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 173 z 3.7.2015, s. 48).
(3)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1).
(4)    Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie częściowego zawieszenia stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych, COM(2022) 6 final.
(5)    Decyzja Rady (UE) 2022/366 z dnia 3 marca 2022 r. w sprawie częściowego zawieszenia stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 69 z 4.3.2022, s. 105).
(6)    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/693 z dnia 27 kwietnia 2022 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia zwolnienia obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego (Dz.U. L 129 z 3.5.2022, s. 18).
(7)    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/222 z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia zwolnienia wszystkich obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego (Dz.U. L 32 z 3.2.2023, s. 1).
(8)    Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawieszenia stosowania wszystkich postanowień Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych, COM(2022) 531 final.
(9)    Decyzja Rady (UE) 2022/2198 z dnia 8 listopada 2022 r. w sprawie zawieszenia stosowania wszystkich postanowień Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 292 z 11.11.2022, s. 47).
(10)    Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zawieszenia zwolnienia obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego, COM(2024)366.
(11)    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) …/… zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1806 w odniesieniu do przedłużenia tymczasowego zawieszenia zwolnienia obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego, C(2024)3650.
(12)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 303 z 28.11.2018, s. 39, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2018/1806/oj ).
(13)    Dz.U. L 173 z 3.7.2015, s. 48, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2015/1035/oj .
(14)    Decyzja Rady (UE) 2022/366 z dnia 3 marca 2022 r. w sprawie częściowego zawieszenia stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 69 z 4.3.2022, s. 105, ELI:  http://data.europa.eu/eli/dec/2022/366/oj ).
(15)    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/693 z dnia 27 kwietnia 2022 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia zwolnienia obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego (Dz.U. L 129 z 3.5.2022, s. 18, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2022/693/oj ).
(16)    Decyzja Rady (UE) 2022/2198 z dnia 8 listopada 2022 r. w sprawie zawieszenia stosowania wszystkich postanowień Umowy między Unią Europejską a Republiką Vanuatu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 292 z 11.11.2022, s. 47, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2022/2198/oj ).
(17)    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/222 z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia zwolnienia wszystkich obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego (Dz.U. L 32 z 3.2.2023, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2023/222/oj ).
(18)    Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zawieszenia zwolnienia obywateli Vanuatu z obowiązku wizowego, COM(2024) 366.
(19)    Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/1999/439(1)/oj .
(20)    Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31, ELI:  http://data.europa.eu/eli/dec/1999/437/oj ).
(21)    Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2008/178(1)/oj .
(22)    Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1, ELI:  http://data.europa.eu/eli/dec/2008/146/oj ).
(23)    Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21, ELI: http://data.europa.eu/eli/prot/2011/350/oj .
(24)    Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19, ELI:  http://data.europa.eu/eli/dec/2011/350/oj ).
(25)    Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20, ELI:  http://data.europa.eu/eli/dec/2002/192/oj ).