KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 3.11.2023
COM(2023) 696 final
2023/0392(NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
(ETS dla sektorów transportu morskiego i instalacji stacjonarnych)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
UZASADNIENIE
1.Przedmiot wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w związku z planowanym przyjęciem decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
2.Kontekst wniosku
2.1.Porozumienie EOG
Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) gwarantuje obywatelom i podmiotom gospodarczym EOG równe prawa i obowiązki w ramach rynku wewnętrznego. Porozumienie przewiduje objęcie prawodawstwem UE dotyczącym czterech swobód wszystkich 30 państw EOG, a mianowicie państw członkowskich UE, Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Ponadto Porozumienie EOG obejmuje współpracę w innych ważnych dziedzinach, takich jak badania i rozwój, kształcenie, polityka społeczna, środowisko, ochrona konsumentów, turystyka i kultura, zwanych wspólnie „działaniami wspierającymi i politykami horyzontalnymi”. Porozumienie EOG weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. Unia i jej państwa członkowskie są stroną Porozumienia EOG.
2.2.Wspólny Komitet EOG
Za zarządzanie Porozumieniem EOG odpowiada Wspólny Komitet EOG. Jest to forum wymiany poglądów dotyczących funkcjonowania Porozumienia EOG. Jego decyzje podejmowane są w drodze konsensusu i są wiążące dla stron. Odpowiedzialność za koordynację spraw dotyczących EOG po stronie UE spoczywa na Sekretariacie Generalnym Komisji Europejskiej.
2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu EOG
Oczekuje się, że Wspólny Komitet EOG przyjmie decyzję Wspólnego Komitetu EOG („planowany akt”) dotyczącą zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.
Celem planowanego aktu jest włączenie do Porozumienia EOG rozporządzenia (UE) 2023/957 zmieniającego rozporządzenie (UE) 2015/757 w celu włączenia transportu morskiego do unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji oraz monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dodatkowych gazów cieplarnianych i emisji z dodatkowych typów statków 1 , dyrektywy (UE) 2023/959 zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz decyzję (UE) 2015/1814 w sprawie ustanowienia i funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych 2 , decyzji (UE) 2023/852 w sprawie zmiany decyzji (UE) 2015/1814 w odniesieniu do liczby uprawnień, które mają zostać umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej na potrzeby unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. 3 , oraz decyzji Komisji (UE) 2023/1575 w sprawie puli uprawnień, które mają zostać wydane w całej Unii na 2024 r. w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji 4 .
Planowany akt będzie wiążący dla stron zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.
3.Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii
Komisja przedkłada załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG do przyjęcia przez Radę jako stanowisko Unii. Po przyjęciu stanowiska należy je przedstawić Wspólnemu Komitetowi EOG w najbliższym możliwym terminie.
Załączony projekt decyzji Wspólnego Komitetu EOG przewiduje specjalną klauzulę przeglądową dotyczącą stosowania rozdziału IVa dyrektywy 2003/87/WE, a do czasu wyniku tego przeglądu przepisy rozdziału IVa dotyczące uprawnień i monitorowania nie będą miały zastosowania do Liechtensteinu. Wykracza to poza zwykłe dostosowanie techniczne w rozumieniu rozporządzenia Rady nr 2894/94 5 . Rada ustala zatem stanowisko Unii.
Uzasadnieniem tego dostosowania są szczególne okoliczności w Liechtensteinie, ponieważ państwo to zawarło dwustronny traktat ze Szwajcarią, który przewiduje, po pierwsze, że Liechtenstein ustanawia taką samą stawkę podatku od emisji CO2 jak Szwajcaria (obecnie 120 EUR za tonę CO2), oraz po drugie, że szwajcarskie organy posiadają wyłączne kompetencje do administrowania podatkiem od emisji CO2, w tym w zakresie poboru podatku na granicy między Liechtensteinem a Austrią i płaconego przez szwajcarskie podmioty. Wynika to z faktu, że wszystkie dostawy paliwa do Liechtensteinu pochodzą ze Szwajcarii, a przechowywaniem paliwa zajmują się podmioty szwajcarskie. W związku z tym w odniesieniu do Liechtensteinu przewidziano przegląd okresu obowiązywania odstępstwa umarzającego stosowanie ETS2, na wypadek gdyby w momencie podejmowania kolejnej decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej włączenia zmian do dyrektywy 2003/87EWG krajowe podatki od emisji dwutlenku węgla były wyższe niż cena ETS2. Oczekuje się, że nastąpi to po zaplanowanym na lipiec 2026 r. przeglądzie dyrektywy 2003/87/WE, o którym mowa w art. 30. Przepisy w zakresie uprawnień, monitorowania i raportowania dotyczące podmiotów objętych regulacją nie będą miały zastosowania do Liechtensteinu przed wejściem w życie odnośnej decyzji Wspólnego Komitetu.
4.Podstawa prawna
4.1.Proceduralna podstawa prawna
4.1.1.Zasady
Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.
Pojęcie „aktów mających skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 6 .
4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Wspólny Komitet EOG jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Porozumienia EOG. Akt, który ma zostać przyjęty przez Wspólny Komitet EOG, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 103 i 104 Porozumienia EOG.
Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy. W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94.
4.2.Materialna podstawa prawna
4.2.1.Zasady
Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE w związku z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94 jest uzależniona głównie od materialnej podstawy prawnej aktu prawnego Unii, który ma zostać uwzględniony w Porozumieniu EOG.
Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.
4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Ponieważ decyzja Wspólnego Komitetu włącza do Porozumienia EOG rozporządzenie (UE) 2023/957, dyrektywę (UE) 2023/959, decyzję (UE) 2023/852 i decyzję Komisji (UE) 2023/1575, niniejszą decyzję Rady należy oprzeć na tej samej materialnej podstawie prawnej co uwzględniane akty. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 192 ust. 1 TFUE.
4.3.Wniosek
Podstawą prawną proponowanej decyzji powinny być art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE oraz art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2894/94.
5.Publikacja planowanego aktu
Ponieważ akt Wspólnego Komitetu EOG zmieni załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2023/0392 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
(ETS dla sektorów transportu morskiego i instalacji stacjonarnych)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym 7 , w szczególności jego art. 1 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym 8 („Porozumienie EOG”) weszło w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.
(2)Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.
(3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/957 9 , dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 10 , decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/852 11 oraz decyzję Komisji (UE) 2023/1575 12 .
(4)W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.
(5)Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, które należy zająć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 3.11.2023
COM(2023) 696 final
ZAŁĄCZNIK
do
wniosku dotyczącego
DECYZJI RADY
w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
(ETS dla sektorów transportu morskiego i instalacji stacjonarnych)
ZAŁĄCZNIK
PROJEKT DECYZJI WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
Nr […]
z dnia [...] r.
zmieniającej załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
WSPÓLNY KOMITET EOG,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/957 z dnia 10 maja 2023 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/757 w celu włączenia transportu morskiego do unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji oraz monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dodatkowych gazów cieplarnianych i emisji z dodatkowych typów statków 1 .
(2)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r. zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz decyzję (UE) 2015/1814 w sprawie ustanowienia i funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych 2 .
(3)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/852 z dnia 19 kwietnia 2023 r. w sprawie zmiany decyzji (UE) 2015/1814 w odniesieniu do liczby uprawnień, które mają zostać umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej na potrzeby unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. 3
(4)W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję Komisji (UE) 2023/1575 z dnia 27 lipca 2023 r. w sprawie puli uprawnień, które mają zostać wydane w całej Unii na 2024 r. w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji 4 .
(5)Całkowita liczba uprawnień, które mają zostać wydane na 2027 r. w ramach nowego systemu handlu uprawnieniami do emisji w odniesieniu do sektora budowlanego, sektora transportu drogowego i sektorów dodatkowych, zostanie opublikowana przez Komisję do 1 stycznia 2025 r. i, podobnie jak w przypadku obecnego systemu handlu uprawnieniami do emisji, Komisja ustali ten pułap jako pulę uprawnień dla całego EOG. Dane wejściowe powinny dostarczyć państwa EOG-EFTA, z którymi będą również prowadzone konsultacje w trakcie przygotowywania odpowiedniej decyzji Komisji.
(6)Włączenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 pozostaje bez uszczerbku dla dokonanej przez państwa EFTA oceny rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/955 z dnia 10 maja 2023 r. w sprawie ustanowienia Społecznego Funduszu Klimatycznego w kontekście zakresu stosowania Porozumienia EOG.
(7)Na podstawie unii regionalnej Liechtensteinu ze Szwajcarią oraz zgodnie z dwustronnym traktatem w sprawie opłat środowiskowych 5 w Liechtensteinie obowiązuje podatek od emisji CO2, którego administrowanie, w tym pobór, monitorowanie i raportowanie, jest dokonywane przez organy i podmioty szwajcarskie. W związku z tym w przypadku Liechtensteinu – w kontekście nowego systemu handlu uprawnieniami do emisji w odniesieniu do sektora budowlanego, sektora transportu drogowego i sektorów dodatkowych – za właściwe należy uznać dokonanie przeglądu daty wygaśnięcia odstępstwa na podstawie art. 30e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, zwolnienie z powiązanych przepisów administracyjnych do tego czasu, a także odpowiednie dostosowania danych dotyczących źródeł emisji.
(8)Zgodnie z dyrektywą (UE) 2023/959 państwa EFTA są ujęte w opublikowanych decyzją (UE) 2023/1575 danych liczbowych dotyczących puli uprawnień, które mają zostać wydane w całej Unii na 2024 r., i rocznej redukcji uprawnień, które mają zostać wydane, wynikającej z zastosowania współczynnika liniowego redukcji.
(9)W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załącznik XX do Porozumienia EOG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku XX do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:
1.w pkt 21al (dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) wprowadza się następujące zmiany:
(i)dodaje się tiret w brzmieniu:
„–32023 L 0959: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r. (Dz.U. L 130 z 16.5.2023, s. 134).”;
(ii)dostosowanie d) otrzymuje brzmienie:
„d)art. 3d ust. 4, art. 3ga ust. 3 akapit drugi zdanie czwarte, art. 10 ust. 3, art. 30d ust. 6 i art. 30e ust. 3 lit. h) akapit pierwszy nie mają zastosowania do państw EFTA.”;
(iii)w dostosowaniu e) słowa „w art. 9 dodaje się ustępy w brzmieniu” zastępuje się słowami „po art. 9 akapit pierwszy dodaje się ustępy w brzmieniu”;
(iv)skreśla się dostosowanie j); dostosowania od f) do i) otrzymują oznaczenia od g) do j);
(v)po dostosowaniu e) dodaje się dostosowanie w brzmieniu:
„f)po art. 9 akapit drugi dodaje się akapit w brzmieniu:
»W odniesieniu do państw EFTA dane liczbowe uwzględniane przy obliczaniu puli uprawnień dla całego EOG, które będą wydawane od 2024 r. zgodnie z niniejszym artykułem, określono w części B dodatku.«”;
(vi)dostosowania t) i u) otrzymują oznaczenia z) i za); dostosowania od l) do s) otrzymują oznaczenia od o) do v); dostosowanie k) otrzymuje oznaczenie l);
(vii)po dostosowaniu j) dodaje się dostosowanie w brzmieniu:
„k)w art. 10a ust. 1 po słowach »art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE« dodaje się słowa », lub równoważnymi obowiązkami zgodnie z prawem krajowym państw EFTA«”;
(viii)po dostosowaniu l) dodaje się dostosowania w brzmieniu:
„m)w art. 12 ust. 3-d po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:
»Decyzje dotyczące państw EFTA są podejmowane przez Wspólny Komitet EOG zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu EOG.«;
n)po art. 12 ust. 3-c dodaje się akapit w brzmieniu:
»Decyzje dotyczące wspólnych wniosków dwóch państw EFTA są podejmowane przez Wspólny Komitet EOG zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu EOG.«”;
(ix)tekst dostosowania o) otrzymuje brzmienie:
„w art. 16 ust. 3 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:
»Państwa EFTA określają kary za przekroczenie emisji, które są równoważne z karami w państwach członkowskich UE.«”;
(x)tekst dostosowania s) otrzymuje brzmienie:
„w art. 18b ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
»W celu wypełnienia swoich zadań wynikających z dyrektywy państwa EFTA i Urząd Nadzoru EFTA mogą zwrócić się o pomoc do EMSA lub innej właściwej organizacji i mogą w tym celu zawierać wszelkie odpowiednie porozumienia z tymi organizacjami.«”;
(xi)po dostosowaniu v) dodaje się dostosowanie w brzmieniu:
„w)w art. 30d ust. 4 akapit szósty dodaje się zdanie w brzmieniu:
»Sytuacja, o której mowa w niniejszym akapicie, pozostaje bez wpływu na odsetek uprawnień państw EFTA udostępnionych Społecznemu Funduszowi Klimatycznemu zgodnie z art. 10a ust. 8b niniejszej dyrektywy, na ust. 3 niniejszego artykułu i na niniejszy ustęp.”;
x)w odniesieniu do państw EFTA art. 30e ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:
»dane państwo EFTA powiadomi Urząd Nadzoru EFTA o tym krajowym podatku od emisji dwutlenku węgla najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od daty wejścia w życie decyzji wspólnego Komitetu EOG xx/2023 z dnia xx [niniejsza decyzja] oraz udokumentuje stawkę opodatkowania poprzez wskazanie odpowiedniego instrumentu krajowego dotyczącego obecnej stawki podatkowej i wyznaczonych stawek podatkowych do 2030 r.; odnośne państwo EFTA powiadomi Urząd Nadzoru EFTA o wszelkich późniejszych zmianach krajowego podatku od emisji dwutlenku węgla; Urząd Nadzoru EFTA niezwłocznie, a nie później niż miesiąc po tej dacie, przekazuje Komisji wszelkie powiadomienia państwa EFTA;«;
y)w art. 30e ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
»W przypadku Liechtensteinu stosowanie daty wygaśnięcia odstępstwa, tj. 31 grudnia 2030 r., zostanie poddane przeglądowi w ramach kolejnej decyzji Wspólnego Komitetu dotyczącej dyrektywy 2003/87/WE, co nastąpi po przeglądzie dyrektywy w lipcu 2026 r., z uwzględnieniem odpowiednich przepisów mających zastosowanie w Liechtensteinie w kontekście unii regionalnej ze Szwajcarią, a w szczególności podatku od emisji CO2 i jego administrowania na podstawie dwustronnego traktatu w sprawie opłat środowiskowych, mając na uwadze równoważność tych przepisów z systemem handlu uprawnieniami do emisji w odniesieniu do sektora budowlanego, sektora transportu drogowego i sektorów dodatkowych, a także, w miarę możliwości, z uwzględnieniem wyników przeprowadzonego przez Komisję przeglądu wdrożenia przepisów rozdziału IVa dyrektywy 2003/87/WE zgodnie z art. 30i tej dyrektywy.
Art. 30b i 30f dyrektywy 2003/87/WE nie stosuje się do Liechtensteinu do czasu wejścia w życie kolejnej decyzji Wspólnego Komitetu w sprawie dyrektywy 2003/87/WE. Wszelkie dane istotne dla dostosowań w odniesieniu do Liechtensteinu puli uprawnień, które mają zostać wydane w całej Unii w ramach ustanowionego na mocy rozdziału IVa dyrektywy 2003/87/WE systemu handlu uprawnieniami do emisji, czerpie się z właściwych dla Liechtensteinu wykazów emisji gazów cieplarnianych UNFCCC, dopóki dane z monitorowania, o których mowa w art. 30f dyrektywy, nie są dostępne.«”;
(xii)tekst części B dodatku do dostosowania za) otrzymuje brzmienie:
„CZĘŚĆ B
Dane liczbowe państw EFTA związane z obliczeniem i dostosowaniem
puli uprawnień w całym EOG, które mają być wydane w okresie od 2021 r. do 2030 r.
zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE
W celu określenia tych danych liczbowych zastosowano współczynnik liniowy wynoszący 2,2 % od 2021 r. do 2023 r., 4,3 % od 2024 r. do 2027 r. i 4,4 % od 2028 r.
|
Pułap emisji 2021–2030 |
Islandia |
Norwegia |
|
2021 |
1 432 642 |
16 304 948 |
|
2022 |
1 393 440 |
15 858 793 |
|
2023 |
1 354 238 |
15 412 638 |
|
2024 |
1 227 504 |
14 242 697 |
|
2025 |
1 148 901 |
13 331 215 |
|
2026 |
1 045 721 |
12 140 314 |
|
2027 |
967 476 |
11 235 954 |
|
2028 |
887 411 |
10 310 563 |
|
2029 |
807 347 |
9 385 171 |
|
2030 |
727 282 |
8 459 779 |
Dane te nie obejmują uprawnień odpowiadających włączeniu do zakresu dyrektywy w sprawie ETS emisji gazów cieplarnianych innych niż emisje CO2 z transportu morskiego od 1 stycznia 2026 r. oraz uwzględnieniu emisji ze statków morskich od 1 stycznia 2027 r. w oparciu o ich emisje za ostatni rok, dla którego dostępne są dane.”;
2.w pkt 21alj (decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1814) dodaje się tiret w brzmieniu:
„–32023 D 0852: decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/852 z dnia 19 kwietnia 2023 r. (Dz.U. L 110 z 25.4.2023, s. 21),
-32023 L 0959: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r. (Dz.U. L 130 z 16.5.2023, s. 134).”;
3.po pkt 21apn (decyzja Komisji (UE) 2020/1722) dodaje się punkt w brzmieniu:
„21apo. 32023 D 1575: decyzja Komisji (UE) 2023/1575 z dnia 27 lipca 2023 r. w sprawie puli uprawnień, które mają zostać wydane w całej Unii na 2024 r. w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz.U. L 192 z 31.7.2023, s. 30).”;
4.w pkt 21aw (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757) wprowadza się następujące zmiany:
(i)tytuł otrzymuje brzmienie:
„rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE”;
(ii)dodaje się tiret w brzmieniu:
„–32023 R 0957: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/957 z dnia 10 maja 2023 r. (Dz.U. L 130 z 16.5.2023, s. 105).”.
Artykuł 2
Teksty rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/957, dyrektywy (UE) 2023/959 i decyzji (UE) 2023/852 oraz (UE) 2023/1575 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] lub w dniu następującym po dniu otrzymania przez Wspólny Komitet EOG ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG, w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy 6 *.
[Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 31 grudnia 2023 r.]
Artykuł 4
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
Przewodniczący
[…]
Sekretarze
Wspólnego Komitetu EOG
[…]