KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 14.4.2023
COM(2023) 230 final
Zalecenie
DECYZJA RADY
upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie zasad handlu cyfrowego z Republiką Korei i Singapurem
{SWD(2023) 85 final}
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Cyfryzacja gospodarki wpływa na skalę, zakres i tempo handlu międzynarodowego. Umożliwia przedsiębiorstwom dotarcie do większej liczby klientów na całym świecie, a zatem większą sprzedaż towarów i usług, a także znaczne zwiększenie wyboru dostępnego dla konsumentów. Ponadto zapewnia przedsiębiorstwom możliwość korzystania z nowych i innowacyjnych narzędzi cyfrowych w celu pokonania barier dla wzrostu gospodarczego. Zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) odnoszą korzyści z tych możliwości i mogą stać się bardziej zintegrowane z globalnymi łańcuchami wartości.
Handel towarami i usługami prowadzony drogą elektroniczną („handel cyfrowy”) nabiera coraz większego znaczenia w skali światowej. Handel cyfrowy oznacza zarówno fizyczne dostarczanie towarów i usług, których zakup jest możliwy drogą cyfrową (np. zakup książki za pośrednictwem platformy internetowej), jak i cyfrowe dostarczanie towarów i usług (takich jak oprogramowanie, e-książki lub przepływy danych), obejmujące zarówno transakcje między przedsiębiorstwami, jak i transakcje między przedsiębiorstwami a konsumentami. Szacuje się, że w 2019 r. globalna wartość handlu elektronicznego osiągnęła 22 bln EUR – jest to wzrost o 4 % w porównaniu z 2018 r. – co stanowi około 30 % światowego produktu krajowego brutto (PKB).
Obowiązujące przepisy dotyczące handlu międzynarodowego nie zawsze uwzględniają szczególny charakter handlu cyfrowego, co powoduje niepewność przedsiębiorstw co do zasad, które będą miały wpływ na ich działalność i inwestycje w państwach trzecich, a dla klientów – co do zasad, które będą miały zastosowanie do ich transakcji. Rośnie liczba przepisów krajowych regulujących gospodarkę cyfrową, które mogą tworzyć nieuzasadnione bariery w handlu cyfrowym. Aby zwiększyć pewność prawa dla przedsiębiorstw i ułatwić handel cyfrowy, państwa na całym świecie dążą do ustanowienia zasad dotyczących tego handlu. W 2019 r. członkowie Światowej Organizacji Handlu (WTO) rozpoczęli wielostronne negocjacje w sprawie handlu elektronicznego. W ostatnich latach opracowywano również coraz więcej regionalnych i dwustronnych umów odnoszących się do handlu cyfrowego. Chociaż UE jak dotąd nie zaangażowała się w dwustronne negocjacje sektorowe w sprawie umów o handlu cyfrowym, zawarła umowy o wolnym handlu obejmujące kompleksowe postanowienia dotyczące handlu cyfrowego ze Zjednoczonym Królestwem, Chile i Nową Zelandią.
W unijnej strategii współpracy w regionie Indo-Pacyfiku z września 2021 r. Komisja i Wysoki Przedstawiciel do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa ogłosili zamiar sformalizowania partnerstw cyfrowych z niektórymi kluczowymi partnerami UE w regionie, w tym w szczególności z Singapurem i Republiką Korei. W dniu 28 listopada 2022 r. UE zainicjowała partnerstwo cyfrowe z Republiką Korei, a z Singapurem – w dniu 1 lutego 2023 r. Istotnym aspektem tych partnerstw są kwestie handlowe, a ich kluczowym celem – zasady handlu cyfrowego. Chociaż zasady handlu cyfrowego nie są wiążące, mają one znaczną wartość polityczną, ponieważ odzwierciedlają wspólne rozumienie najistotniejszych kwestii związanych z handlem cyfrowym. W dniu 30 listopada 2022 r. UE podpisała zasady handlu cyfrowego z Republiką Korei, a w dniu 31 stycznia 2023 r. –z Singapurem. W tych podpisanych zasadach handlu cyfrowego wskazano wysoki poziom zbieżności między podejściem obydwu państw i podejściem UE do handlu cyfrowego.
Dwustronne stosunki handlowe między UE a Republiką Korei i Singapurem zostały już zliberalizowane i wzmocnione umowami o wolnym handlu zawartymi między UE a Republiką Korei w 2011 r. oraz między UE a Singapurem w 2019 r. Chociaż są to kompleksowe umowy o wolnym handlu, które zawierają istotne zobowiązania w zakresie handlu towarami i usługami między stronami, nie przewidują one kompleksowych postanowień dotyczących handlu cyfrowego, ponieważ UE nie zaproponowała postanowień w tym zakresie swoim partnerom negocjacyjnym w momencie negocjowania tych umów o wolnym handlu. Od tego czasu UE opracowała bardziej szczegółowe przepisy dotyczące handlu cyfrowego, które mają zastosowanie do jej stosunków dwustronnych z kilkoma partnerami handlowymi, w tym ze Zjednoczonym Królestwem, Chile i Nową Zelandią.
UE i Republika Korei oraz UE i Singapur to kluczowe partnerstwa w regionie Indo-Pacyfiku. Ponadto umowa ramowa między UE a Republiką Korei z 2010 r., ustanawiająca partnerstwo strategiczne, daje podstawę do ściślejszej współpracy gospodarczej i politycznej. UE i Republikę Korei oraz UE i Singapur łączą głębokie i dynamiczne stosunki gospodarcze. Na skutek umowy o wolnym handlu oraz umowy o ochronie inwestycji między UE a Singapurem państwo to stało się największym partnerem handlowym i inwestycyjnym UE w Azji Południowo-Wschodniej. W 2021 r. miało ono jedenasty co do wielkości PKB na mieszkańca na świecie, a w sprawozdaniu na temat globalnej konkurencyjności („Global Competitiveness Report”) Światowego Forum Ekonomicznego (WEF) z 2020 r. zajęło szóste miejsce pod względem wprowadzania ICT i umiejętności cyfrowych. W 2020 r. wartość rocznego handlu towarami i usługami między UE a Singapurem wyceniono na ponad 90 mld EUR. Singapur jest jedną z najbardziej otwartych i cyfrowych gospodarek na świecie. Republika Korei jest również kluczowym partnerem UE w regionie Indo-Pacyfiku. Jej gospodarka od lat 60. XX wieku odnotowuje szybki wzrost – w 2021 r. stała się dziesiątą największą na świecie pod względem PKB. W sprawozdaniu WEF na temat globalnej konkurencyjności z 2020 r. Republika Korei znalazła się na pierwszym miejscu, jeśli chodzi o wprowadzenie ICT, i na dziesiątym pod względem umiejętności cyfrowych. W 2020 r. wartość rocznego handlu towarami i usługami między UE a Republiką Korei opiewała na ponad 120 mld EUR. Negocjowanie zasad handlu cyfrowego z Singapurem i Republiką Korei niesie ze sobą duży potencjał w zakresie tworzenia nowych możliwości dla unijnych przedsiębiorstw i konsumentów. Ułatwi to funkcjonowanie unijnych przedsiębiorstw w tych krajach, zwłaszcza mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, a także zwiększy zaufanie konsumentów UE do środowiska internetowego.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Inicjatywa ta opiera się na Traktacie o Unii Europejskiej (TUE), który stanowi, że UE powinna zachęcać wszystkie kraje do integracji w ramach gospodarki światowej, między innymi drogą stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym.
Opiera się również na unijnej strategii współpracy w regionie Indo-Pacyfiku z września 2021 r., w której uznano, że region ten jest liderem gospodarki cyfrowej, i zaproponowano ustanowienie partnerstw cyfrowych z Republiką Korei, Singapurem i Japonią.
Inicjatywa jest spójna z przeprowadzonym przez Komisję w lutym 2021 r. przeglądem polityki handlowej, w którym zapowiedziano zamiar zwiększenia zaangażowania dwustronnego i zbadania silniejszych ram współpracy w kwestiach cyfrowych związanych z handlem z partnerami o podobnych poglądach oraz pogłębienia dialogu regulacyjnego z takimi partnerami.
Jest ona zgodna z umowami o wolnym handlu, które już wzmocniły i zliberalizowały dwustronne stosunki handlowe między Unią Europejską a Republiką Korei oraz między Unią Europejską a Singapurem, ale które nie przewidują kompleksowych zasad handlu cyfrowego.
Wniosek jest spójny z partnerstwami cyfrowymi i zasadami handlu cyfrowego zainicjowanymi z Republiką Korei oraz z Singapurem – obrazującymi dużą zbieżność między podejściami UE i tych państw do handlu cyfrowego – i opiera się na nich. Inicjatywa nie ogranicza bieżącej ani przyszłej współpracy między UE a tymi państwami w kontekście partnerstw cyfrowych.
Inicjatywa ta uwzględnia dotychczasowe postępy w toczących się negocjacjach w sprawie handlu elektronicznego między członkami WTO.
Negocjując umowy o wolnym handlu, UE systematycznie proponuje ambitne zasady regulacyjne dotyczące handlu cyfrowego. Proponowane wytyczne negocjacyjne są zgodne z podejściem stosowanym przez UE w negocjacjach w sprawie umów o wolnym handlu, w tym ostatnio ze Zjednoczonym Królestwem w odniesieniu do umowy o handlu i współpracy między Zjednoczonym Królestwem a UE, z Chile w ramach zaawansowanej umowy ramowej między UE a Chile oraz z Nową Zelandią w odniesieniu do umowy o wolnym handlu między UE a Nową Zelandią.
•Spójność z innymi politykami Unii
Zasady zaproponowane w wytycznych negocjacyjnych opierają się na unijnych przepisach dotyczących rynku wewnętrznego w dziedzinie handlu cyfrowego i są z nimi w pełni zgodne. Proponowane wytyczne negocjacyjne potwierdzają również, że wszelkie zasady lub zobowiązania ustalone przez UE powinny być zgodne z ramami prawnymi UE i powinny utrzymywać przestrzeń polityczną niezbędną do wdrożenia strategii cyfrowej UE.
Proponowane wytyczne negocjacyjne są spójne z Europejską deklaracją praw i zasad cyfrowych w cyfrowej dekadzie podpisaną przez Parlament Europejski, Radę i Komisję Europejską w dniu 15 grudnia 2022 r., którą UE zamierza promować w ramach międzynarodowych stosunków handlowych.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Art. 218 ust. 3 TFUE stanowi, że Komisja przedstawia zalecenia Radzie, która przyjmuje decyzję upoważniającą do podjęcia rokowań i mianującą negocjatora Unii. Zgodnie z art. 218 ust. 4 TFUE Rada może kierować wytyczne do negocjatora oraz wyznaczyć specjalny komitet, w konsultacji z którym należy prowadzić rokowania.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Zgodnie z art. 5 ust. 3 TUE zasada pomocniczości nie ma zastosowania do obszarów podlegających wyłącznej kompetencji UE. Wspólna polityka handlowa jest obszarem wyłącznych kompetencji Unii na podstawie art. 3 TFUE.
•Proporcjonalność
Inicjatywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zakładanych celów polityki.
•Wybór instrumentu
Zalecenie Komisji dotyczące decyzji Rady upoważniającej do podjęcia rokowań jest zgodne z art. 218 ust. 3 TFUE. Stanowi on, że Komisja przedstawia swoje zalecenia Radzie, która przyjmuje decyzję upoważniającą do podjęcia rokowań.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa
Nie dotyczy.
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Współpraca z zainteresowanymi stronami w zakresie handlu cyfrowego w odniesieniu do Republiki Korei i Singapuru miała miejsce w kontekście przygotowywania i negocjowania partnerstw cyfrowych i zasad handlu cyfrowego.
Dalsze konsultacje publiczne w sprawie tej inicjatywy nie były konieczne, ponieważ kluczowe zasady stanowiące podstawę proponowanych rokowań są już uwzględnione w zasadach handlu cyfrowego z Republiką Korei i Singapurem i powielają zasady, które UE zawarła już w istniejących umowach o wolnym handlu ze Zjednoczonym Królestwem, Chile i Nową Zelandią i których stosowanie UE chce zapewnić w wyniku negocjacji w sprawie handlu elektronicznego na forum WTO. Inne istotne elementy, które mogą pojawić się w trakcie negocjacji, nie są znane z wyprzedzeniem.
Komisja regularnie konsultuje się z zainteresowanymi stronami, między innymi w ramach dialogu ze społeczeństwem obywatelskim.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
•Ocena skutków
Nie przeprowadzono oceny skutków, ponieważ zmierzenie skutków gospodarczych inicjatywy w porównaniu z obecną sytuacją jest szczególnie trudne, biorąc pod uwagę, że planowane zasady handlu cyfrowego ułatwią dwustronne stosunki handlowe, które już zostały zliberalizowane i wzmocnione dzięki istniejącym umowom o wolnym handlu z Republiką Korei i Singapurem. Takie umowy o wolnym handlu zawierają już kompleksowe postanowienia dotyczące dostępu do rynku zarówno towarów, jak i usług, a zatem inicjatywa będzie miała przede wszystkim wpływ na zapewnienie dodatkowej pewności prawa podmiotom zaangażowanym w handel cyfrowy w zliberalizowanych sektorach. Ponadto UE ma ograniczone możliwości, ponieważ planowane zasady na potrzeby negocjacji są bardzo podobne do tych już uwzględnionych w umowach o wolnym handlu zawartych między UE a Zjednoczonym Królestwem, między UE a Chile oraz między UE a Nową Zelandią, a także do tych, których stosowanie UE chce zapewnić w wyniku wielostronnych negocjacji w sprawie handlu cyfrowego w ramach WTO. Nie można zidentyfikować i ocenić ex ante żadnych dodatkowych merytorycznych propozycji, które mogą przedstawić pozostałe strony. Inicjatywie towarzyszy dokument roboczy służb Komisji, w którym opisano kontekst przyszłych rokowań, przy podkreśleniu rosnącego znaczenia handlu cyfrowego oraz wysiłków państw na całym świecie na rzecz opracowania międzynarodowych przepisów w tej dziedzinie. Przedstawiono w nim również różne podejścia do zasad handlu cyfrowego przyjęte przez Unię Europejską, Republikę Korei i Singapur.
•Sprawność regulacyjna i uproszczenie
Nie dotyczy.
•Prawa podstawowe
Inicjatywa jest w pełni zgodna z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z jej art. 8 dotyczącym ochrony danych osobowych.
4.WPŁYW NA BUDŻET
Inicjatywa nie ma wpływu na budżet.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
Oczekuje się, że negocjacje zostaną zakończone w 2024 r.
•Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)
•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku
Przepisy te mają na celu zalecenie przyjęcia przez Radę decyzji upoważniającej do podjęcia rokowań i wyznaczenie negocjatora Unii. Rada może kierować wytyczne do negocjatora.
Zalecenie
DECYZJA RADY
upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie zasad handlu cyfrowego z Republiką Korei i Singapurem
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 3 i 4,
uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Unię Europejską i Republikę Korei oraz Unię Europejską i Singapur łączą głębokie i dynamiczne stosunki gospodarcze. Republika Korei i Singapur są bliskimi partnerami strategicznymi Unii Europejskiej w regionie Indo-Pacyfiku oraz ważnymi partnerami handlowymi Unii Europejskiej w Azji. Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Korei obowiązuje od 2011 r., a między UE i Singapurem – od 2019 r. Przedmiotowe umowy o wolnym handlu zawierają istotne zobowiązania w zakresie handlu towarami i usługami między stronami, ale nie obejmują kompleksowych postanowień dotyczących handlu cyfrowego.
(2)Zgodnie z unijną strategią współpracy w regionie Indo-Pacyfiku z września 2021 r. Unia Europejska dąży do pogłębienia współpracy z Republiką Korei i Singapurem w zakresie handlu cyfrowego. W dniu 28 listopada 2022 r. Unia Europejska i Republika Korei zawarły partnerstwo cyfrowe, a w dniu 30 listopada 2022 r. uzgodniły niewiążące zasady handlu cyfrowego. W dniu 1 lutego 2023 r. Unia Europejska i Singapur zawarły partnerstwo cyfrowe, a w dniu 31 stycznia 2023 r. uzgodniły niewiążące zasady handlu cyfrowego.
(3)Zasady handlu cyfrowego uzgodnione z Republiką Korei i Singapurem wskazują na wysoki poziom zbieżności podejść tych państw z podejściem Unii Europejskiej do handlu cyfrowego.
(4)Unia Europejska uzgadnia zasady handlu cyfrowego podczas szeregu negocjacji w sprawie dwustronnych umów o wolnym handlu z państwami trzecimi. Unia Europejska uczestniczy również w wielu rokowaniach, w trakcie których opracowywane są zasady handlu cyfrowego i w trwających negocjacjach w sprawie handlu elektronicznego na forum WTO. W związku z tym należy upoważnić Komisję do podjęcia rokowań w sprawie wiążących zasad handlu cyfrowego, które są spójne ze wspomnianymi umowami i mają takie same cele, jak te, które Unia Europejska zamierza osiągnąć w toczących się negocjacjach,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się Komisję do prowadzenia, w imieniu Unii, negocjacji w sprawie zasad handlu cyfrowego z Republiką Korei i Singapurem.
Artykuł 2
Wytyczne negocjacyjne skierowane do Komisji dotyczące rokowań w sprawie zasad handlu elektronicznego z Republiką Korei i Singapurem określono w addendum do decyzji.
Artykuł 3
Negocjacje prowadzone są w konsultacji z [nazwa specjalnego komitetu do uzupełnienia przez Radę].
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 14.4.2023
COM(2023) 230 final
ZAŁĄCZNIK
do
zalecenia dotyczącego decyzji Rady
upoważniającej do podjęcia rokowań w sprawie zasad handlu cyfrowego z Republiką Korei i Singapurem
{SWD(2023) 85 final}
UZUPEŁNIENIE
Wytyczne negocjacyjne dotyczące rokowań w sprawie zasad handlu cyfrowego z Republiką Korei i Singapurem
1.CHARAKTER I ZAKRES POSTANOWIEŃ
1)Negocjacje mają na celu ustanowienie zasad dotyczących handlu towarami i usługami za pomocą środków elektronicznych („handel cyfrowy”) między Republiką Korei a UE oraz między Singapurem a UE. Takie zasady powinny ułatwiać dwustronne stosunki handlowe między Unią Europejską a Republiką Korei oraz między Unią Europejską a Singapurem. Stosunki te zostały już wzmocnione i zliberalizowane dzięki umowom o wolnym handlu zawartym między UE a oboma krajami. Przedmiotowe zasady powinny być spójne z zasadami określonymi w tych umowach o wolnym handlu i opierać się na dużej zbieżności podejść do kwestii handlu cyfrowego odzwierciedlonej w zasadach handlu cyfrowego podpisanych między UE a Republiką Korei w listopadzie 2022 r. oraz między UE a Singapurem w styczniu 2023 r. Zasady te stanowią kluczowe cele cyfrowych partnerstw, które UE zawarła z obydwoma państwami.
2)Rokowania mają na celu wzmocnienie dwustronnego handlu cyfrowego, ułatwienie działalności przedsiębiorstw, w tym mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, w szczególności, poprzez zwiększenie zaufania konsumentów do środowiska internetowego oraz stworzenie nowych możliwości promowania wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu.
3)Negocjacje mają również na celu wspieranie otwartych rynków cyfrowych, które są konkurencyjne, przejrzyste, sprawiedliwe i wolne od nieuzasadnionych barier w handlu międzynarodowym i inwestycjach.
4)Zasady te powinny opierać się na istniejących zasadach i zobowiązaniach określonych w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO). Powinny one, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, uwzględniać niedawne i trwające negocjacje w sprawie handlu i inwestycji na szczeblu dwustronnym i wielostronnym oraz opierać się na nich.
5)W trakcie negocjacji Unia będzie propagować prawa i zasady określone w Europejskiej deklaracji praw i zasad cyfrowych w cyfrowej dekadzie proklamowanej przez Parlament Europejski, Radę i Komisję Europejską w dniu 15 grudnia 2022 r.
2.PROPONOWANA TREŚĆ ZASAD I ZOBOWIĄZAŃ
1)W ramach negocjacji należy opracować zasady dotyczące aspektów handlu cyfrowego. Powinny one mieć na celu poprawę warunków handlu cyfrowego z korzyścią dla przedsiębiorstw i konsumentów w Unii Europejskiej oraz zwiększenie udziału mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw w globalnych łańcuchach wartości.
2)Rokowania powinny być prowadzone w sposób otwarty i integracyjny. W związku z tym mogą one obejmować każdy aspekt handlu cyfrowego uzgodniony przez strony negocjacji.
3)Uznając przekrojowy charakter handlu cyfrowego, negocjacje mogą obejmować:
a)ułatwianie transakcji elektronicznych (np. podpisy elektroniczne, uwierzytelnianie elektroniczne);
b)opłaty celne z tytułu transmisji elektronicznych i przekazywanych treści;
c)zaufanie konsumentów (np. ochrona konsumentów korzystających z usług online, ochrona przed niezamówionymi wiadomościami elektronicznymi);
d)transgraniczny przepływ danych oparty na zaufaniu, wymogi dotyczące lokalizacji danych oraz ochronę danych osobowych;
e)zaufanie przedsiębiorców (np. ochrona kodu źródłowego, przymusowy transfer technologii);
f)lepszy dostęp do handlu elektronicznego (np. dostęp do internetu, treści w internecie i dane publiczne lub odpowiedzialność pośredników internetowych i dostęp do ich usług);
g)środki ułatwiające wymianę handlową mające znaczenie dla handlu elektronicznego (np. obrót bez użytku dokumentów papierowych, fakturowanie elektroniczne), z należytym uwzględnieniem Porozumienia WTO o ułatwieniach w handlu;
h)aspekty praw własności intelektualnej związane z handlem elektronicznym, w tym tajemnice handlowe;
i)przejrzystość oraz
j)współpracę (np. między stronami negocjacji, organami ochrony konsumentów).
4)Wszelkie zasady lub zobowiązania ustalone przez Unię Europejską powinny być zgodne z ramami prawnymi UE i powinny utrzymywać autonomię regulacyjną niezbędną do opracowywania i wdrażania unijnej polityki w zakresie danych i unijnej polityki cyfrowej.
5)Unia Europejska nie może w szczególności zgadzać się na zasady lub zobowiązania, które mogłyby mieć wpływ na jej ramy prawne dotyczące cyberbezpieczeństwa, zwłaszcza na wysoki wspólny poziom bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii Europejskiej.
6)W kontekście postępującej cyfryzacji handlu i znaczenia międzynarodowych przepływów danych dla transgranicznego handlu i transgranicznych inwestycji podejście Unii Europejskiej w tych rokowaniach powinno być spójne z podejściem stosowanym w tej dziedzinie w odniesieniu do zakończonych oraz, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, niedawno prowadzonych lub będących w toku negocjacji w sprawie dwustronnych i wielostronnych umów handlowych i inwestycyjnych. W szczególności rokowania powinny doprowadzić do przyjęcia postanowień obejmujących transgraniczne przepływy danych, które to postanowienia eliminują nieuzasadnione wymogi dotyczące lokalizacji danych, nie mając jednocześnie wpływu na unijne przepisy o ochronie danych osobowych, ani nie poddając ich negocjacjom, a w szczególności powinny być zgodne z unijnymi ramami prawnymi dotyczącymi ochrony danych osobowych i nieosobowych.
7)Unia Europejska i jej państwa członkowskie muszą zachować możliwość utrzymania i rozwijania swoich zdolności w zakresie definiowania i wdrażania polityki kulturalnej i audiowizualnej w celu zachowania swojej różnorodności kulturowej. Unia Europejska nie może ustalać zasad ani zobowiązań dotyczących usług audiowizualnych. Unia Europejska nie może przyjmować zobowiązań dotyczących usług świadczonych lub działań realizowanych w ramach wykonywania władzy publicznej.
8)Ponadto Unia Europejska nie może zgadzać się na zasady ani zobowiązania, które mogłyby mieć wpływ na jej ramy prawne dotyczące ochrony praw własności intelektualnej.
9)Zasady i zobowiązania nie powinny uniemożliwiać Unii Europejskiej, jej państwom członkowskim oraz ich organom władzy krajowej, regionalnej i samorządowej regulowania działalności gospodarczej w interesie publicznym w celu realizacji uzasadnionych celów polityki publicznej, takich jak ochrona i wspieranie zdrowia publicznego, usługi społeczne, edukacja publiczna, bezpieczeństwo, ochrona środowiska, moralność publiczna, ochrona społeczna i ochrona konsumentów, zapewnienie integralności i stabilności systemu finansowego Unii, ochrona prywatności i ochrona danych oraz promowanie i ochrona różnorodności kulturowej. Wysoka jakość usług publicznych w Unii Europejskiej powinna zostać zachowana zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności z Protokołem nr 26 w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym, a zastrzeżenia Unii Europejskiej w tej dziedzinie, w tym zgodnie z GATS, powinny zostać uwzględnione.