KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 24.10.2023
COM(2023) 655 final
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
Jakość benzyny i oleju napędowego stosowanych w transporcie drogowym w Unii Europejskiej
(rok sprawozdawczy 2021)
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
Jakość benzyny i oleju napędowego stosowanych w transporcie drogowym w Unii Europejskiej
(rok sprawozdawczy 2021)
1. Wprowadzenie
Zgodnie z art. 7a dyrektywy 98/70/WE 1 odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie jakości paliw”) i art. 5 dyrektywy Rady (UE) 2015/652 ustanawiającej metody obliczania i wymogi w zakresie sprawozdawczości zgodnie z dyrektywą 98/70/WE 2 państwa członkowskie mają obowiązek składać co roku sprawozdanie na temat intensywności emisji gazów cieplarnianych paliw i energii dostarczanych na ich terytoriach. Ten obowiązek sprawozdawczy miał zastosowanie po raz pierwszy w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2017 w związku ze stosowaniem i transpozycją dyrektywy Rady (UE) 2015/652. Niniejsze sprawozdanie roczne obejmuje dane przedstawione przez państwa członkowskie za 2021 r.
Ponadto zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy 98/70/WE państwa członkowskie mają obowiązek składać sprawozdanie zawierające krajowe dane dotyczące jakości paliw za poprzedni rok kalendarzowy.
Niniejsze sprawozdanie roczne zawiera zestawienie informacji przedstawionych przez państwa członkowskie w związku z wyżej wspomnianymi wymogami w zakresie sprawozdawczości. Opracowano je na podstawie danych za rok 2021 przekazanych Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) przez państwa członkowskie.
2. Ilości i intensywność emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia poszczególnych rodzajów paliwa i energii
Art. 7a dyrektywy w sprawie jakości paliw, w związku z dyrektywą Rady (UE) 2015/652, określa wymogi w zakresie sprawozdawczości, zgodnie z którymi należy podać następujące informacje:
·całkowitą ilość każdego rodzaju paliwa lub energii dostarczanych na potrzeby transportu drogowego i maszyn jezdnych nieporuszających się po drogach (w tym statków żeglugi śródlądowej, gdy nie znajdują się na morzu), ciągników rolniczych i leśnych oraz rekreacyjnych jednostek pływających, gdy nie znajdują się na morzu;
·emisję gazów cieplarnianych w całym cyklu życia w przeliczeniu na jednostkę energii, w tym tymczasowe średnie wartości szacowanych emisji z biopaliw wynikających z pośredniej zmiany użytkowania gruntów 3 ;
·surowiec i ścieżkę produkcji biopaliwa stosowane w przypadku poszczególnych biopaliw dostarczanych na terytoria państw członkowskich.
W dyrektywie w sprawie jakości paliw zobowiązuje się państwa członkowskie do nałożenia na dostawców wymogu zmniejszenia do dnia 31 grudnia 2020 r. intensywności emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw transportowych, tj. emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia w przeliczeniu na jednostkę energii uzyskanej z paliw i energii dostarczonej, o co najmniej 6 % w stosunku do podstawowej normy dla paliw w 2010 r. wynoszącej 94,1 gCO2eq/MJ. W ocenie osiągnięcia celu redukcji emisji o co najmniej 6 % nie uwzględnia się emisji gazów cieplarnianych wynikających z pośredniej zmiany użytkowania gruntów. W dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii (UE) 2018/2001 4 przewidziano szereg środków mających na celu rozwiązanie problemu pośredniej zmiany użytkowania gruntów, w tym pułap dotyczący biopaliw produkowanych z roślin spożywczych i pastewnych, a w powiązanym akcie delegowanym 5 wyznaczono szczegółowe kryteria określania surowców na biopaliwa charakteryzujących się wysokim ryzykiem spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, które mają być stopniowo wycofane do 2030 r., oraz kryteria certyfikacji biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów.
W 2021 r. wszystkie państwa członkowskie (27) oraz Zjednoczone Królestwo (łącznie z Irlandią Północną 6 ), Norwegia i Islandia dostarczyły dane dotyczące redukcji emisji gazów cieplarnianych w odpowiednim formacie. Porównania między zagregowanymi danymi liczbowymi odnoszą się do UE-27 dla wszystkich lat referencyjnych.
2.1 Emisje gazów cieplarnianych i odległość od poziomu docelowego na rok 2020
Z przedstawionych danych wynika, że w 2021 r. średnia intensywność emisji gazów cieplarnianych paliw i energii dostarczanych w 27 państwach członkowskich, które złożyły sprawozdanie, wyniosła 89 g CO2eq//MJ, co przekłada się na oszczędność 60 Mt ekwiwalentu dwutlenku węgla (CO2eq) w ciągu roku 2021. Jest to wartość 5,5 % poniżej poziomu bazowego w 2010 r., wynoszącego 94,1 g CO2eq/MJ (zbliżona do poziomu redukcji osiągniętej przez 27 państw członkowskich UE w 2020 r.), co oznacza, że do osiągnięcia celu 6 % należy zmniejszyć intensywność emisji gazów cieplarnianych ze wszystkich paliw kopalnych, biopaliw i dostarczanej energii o dodatkowe 0,5 %.
Z danych zgłoszonych za rok 2021 wynika, że postępy poczynione przez unijnych dostawców paliw znacznie różnią się w poszczególnych państwach członkowskich UE. Trzynaście państw członkowskich (Belgia, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Niemcy, Węgry, Luksemburg, Malta, Niderlandy, Słowacja i Szwecja) osiągnęło swój cel polegający na zmniejszeniu intensywności emisji gazów cieplarnianych paliw transportowych o 6 % do 2020 r. w porównaniu z rokiem 2010, zatem liczba państw, które osiągnęły ten cel, zwiększyła się o dwa (zob. wykres 1). Największe postępy w ciągu roku osiągnęły Finlandia i Szwecja ze wzrostem o 6,0 i 2,5 punktu procentowego w latach 2020–2021 w stosunku do poziomu bazowego w 2010 r., a następnie Portugalia ze wzrostem o 1,4 punktu procentowego. Większość państw członkowskich poczyniła jednak minimalne postępy, tj. poniżej 1,0 punktu procentowego (11 państw członkowskich) lub utrzymała ten sam poziom (6 państw członkowskich); w niektórych państwach członkowskich wyniki spadły nawet poniżej poziomu z ostatnich lat (7 państw członkowskich).
Jeżeli chodzi o dystans pozostały do osiągnięcia celu, Polska (5,3 %) jest już stosunkowo blisko osiągnięcia celu 6 %, natomiast Portugalia, Rumunia, Słowenia, Francja, Litwa i Grecja osiągnęły redukcje w przedziale od 4 % do 5 %. Ponadto w siedmiu państwach członkowskich (Hiszpania, Austria, Włochy, Irlandia, Łotwa, Bułgaria i Chorwacja) redukcja intensywności emisji gazów cieplarnianych pozostaje na poziomie niższym niż 4 %. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sprawozdaniu technicznym EEA nr 2023/03 dotyczącym „intensywności emisji gazów cieplarnianych paliw transportowych w UE w 2021 r.” 7 .
Wykres 1: Redukcja intensywności emisji gazów cieplarnianych paliw osiągnięta przez unijnych dostawców paliw w państwach członkowskich w okresach 2010–2020 i 2010–2021 (źródło: EEA)
Ponadto w 2021 r. redukcję emisji w segmencie wydobywczym 8 zgłosiło piętnaście państw członkowskich (Austria, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Niemcy, Węgry, Włochy, Luksemburg, Malta, Polska, Rumunia, Słowacja i Słowenia), przyczyniając się do osiągnięcia całkowitej redukcji emisji gazów cieplarnianych w tych państwach członkowskich w zakresie od 0,1 do 2,7 punktu procentowego. W związku z tym całkowita zgłoszona redukcja emisji w segmencie wydobywczym wynosiła 4 795 kt CO2eq w 2021 r., co skutkowało dodatkową redukcją intensywności emisji gazów cieplarnianych paliw o 0,4 punktów procentowych z 5,1 % do 5,5 % (zob. tabela 5 w załączniku do sprawozdania). Wartość redukcji emisji w sektorze wydobywczym zgłaszana przez dostawcę musi być określona ilościowo i ujęta w sprawozdawczości zgodnie z wymogami określonymi w dyrektywie Rady (UE) 2015/652. Szczegółowe informacje na temat podejść do określania ilościowego, monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do redukcji emisji w sektorze wydobywczym można znaleźć w odpowiednich wytycznych 9 .
Uwzględniając emisje wynikające z pośredniej zmiany użytkowania gruntów 10 , średnia intensywność emisji gazów cieplarnianych paliw dostarczonych w 2021 r. w UE była o 3,7 % niższa niż w 2010 r. Oznacza to, że w 2021 r. ograniczenie emisji wyniosło 40 Mt CO2eq. Zgodnie z art. 7d dyrektywy 98/70/WE ustanawiającym sposób obliczania emisji gazów cieplarnianych z biopaliw w całym cyklu życia emisje wynikające z pośredniej zmiany użytkowania gruntów nie są uwzględniane przy ocenie osiągnięcia celu redukcji emisji o co najmniej 6 %.
Konieczne będą kolejne działania w celu dekarbonizacji paliw wykorzystywanych w transporcie i przyczynienia się do realizacji ambitniejszych celów klimatycznych, określonych w Europejskim Zielonym Ładzie i późniejszym pakiecie legislacyjnym „Gotowi na 55” zaproponowanym przez Komisję 14 lipca 2021 r. W sprawie większości wniosków ustawodawczych osiągnięto porozumienie polityczne i są one bliskie przyjęcia lub już zostały przyjęte. Porozumienie polityczne osiągnięte w odniesieniu do dyrektywy w sprawie energii odnawialnej znacznie zwiększa ogólny poziom ambicji w zakresie dekarbonizacji paliw transportowych i nośników energii. Do 2030 r. państwa członkowskie będą musiały zmniejszyć intensywność emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 14,5 % w porównaniu z poziomem bazowym z 2010 r. lub będą potrzebować co najmniej 29-procentowego udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii w sektorze transportu. W celu uproszczenia prawodawstwa nowy cel w zakresie transportu określony w dyrektywie w sprawie energii odnawialnej uchyli cel redukcji o 6 % określony w dyrektywie w sprawie jakości paliw. Ponadto rozporządzenia w sprawie inicjatyw ReFuelEU Aviation i FuelEU Maritime mają na celu zwiększenie produkcji i upowszechnienie zrównoważonych paliw alternatywnych w sektorach lotniczym i morskim.
2.2 Dostawy paliw
W niniejszej sekcji podsumowano dane przekazane przez państwa członkowskie, przy czym w danych tych uwzględniono wszystkie paliwa kopalne, biopaliwa i paliwa pochodzenia niebiologicznego objęte zakresem stosowania dyrektywy w sprawie jakości paliw w odniesieniu do transportu drogowego i maszyn jezdnych nieporuszających się po drogach.
Całkowite dostawy paliw zgłoszone przez 27 państw członkowskich w 2021 r. wyniosły 11 592 petadżuli (PJ), co stanowi wzrost o 10 % w porównaniu z 2020 r., głównie w wyniku ożywienia gospodarczego po kryzysie COVID-19. W dostawach tych dominowały paliwa kopalne (93,3 %), następne w kolejności były biopaliwa (6,7 %), a energia elektryczna miała bardzo niewielki udział (0,03 %) (zob. sekcja 2.4). W 2021 r. nie zgłoszono żadnych odnawialnych paliw pochodzenia niebiologicznego.
W 2021 r. wśród dostarczanych paliw kopalnych nadal dominował olej napędowy (do silników wysokoprężnych) (56,4 %; 6 543 PJ), a następne w kolejności były: benzyna (22,7 %; 2 629 PJ) i olej napędowy 11 (12,7 %; 1 472 PJ). Łączny udział gazu płynnego (LPG) i gazu ziemnego wyniósł 1,4 % (165 PJ) (zob. wykres 2).
Wykres 2: Udział w dostawie energii w podziale na rodzaje paliwa w 2021 r.
(źródło: EEA)
2.3 Zużycie biopaliwa
Całkowite zużycie biopaliw w 27 państwach członkowskich nieznacznie wzrosło w 2021 r. w porównaniu z 2020 r. z 723 PJ do 781 PJ. Nadal dominował w nim biodiesel (ester metylowy kwasu tłuszczowego, FAME) stanowiący 60,8 % całkowitego zużycia biopaliw (475 PJ), a następne w kolejności były: hydrorafinowany olej roślinny (HVO; 19,2 %; 150 PJ) i bioetanol (14,0 %; 109 PJ). Bioeter tert-butylowo-etylowy (bio-ETBE) stanowił 1,7 % (13 PJ), a biogaz 1,8 % (14 PJ) całkowitego zużycia biopaliw. Udział wszystkich pozostałych biopaliw wyniósł 2,6 % lub 20 PJ (zob. wykres 3). Jak z tego wynika, około 80 % wszystkich biopaliw jest mieszanych z olejem napędowym. Szczegółowe informacje na temat wszystkich biopaliw i ścieżek można znaleźć w sprawozdaniu technicznym EEA nr 2023/03.
Wykres 3: Udział w dostawie energii pochodzącej z biopaliw w podziale na rodzaje paliwa w 2021 r. (źródło: EEA)
2.4 Zużycie energii elektrycznej
Składanie sprawozdań dotyczących zużycia energii elektrycznej przez dostawców paliw jest dobrowolne, a dane dotyczące zużycia energii elektrycznej przez pojazdy elektryczne i motocykle przekazało jedenaście państw członkowskich (w porównaniu z piętnastoma w 2020 r.) (zob. tabela 1). Całkowita zgłoszona ilość energii elektrycznej zużytej przez pojazdy elektryczne wzrosła do 9 859 593 GJ (bez korekty wydajności mechanizmu napędowego) z 6 218 196 GJ w 2020 r., co stanowi wzrost o ok. 60 %. Rzeczywiste zużycie energii elektrycznej przez pojazdy elektryczne w poszczególnych państwach członkowskich może być większe, ponieważ sprawozdawczość dotycząca energii elektrycznej nie jest obowiązkowa na mocy art. 7a i nie jest zgłaszana przez wiele państw członkowskich, chociaż przyczyniłaby się do osiągnięcia celu 6 %.
Tabela 1: Zużycie energii elektrycznej przez motocykle i pojazdy elektryczne w 2021 r. jako zgłoszony wkład dostawców paliw w spełnienie celu redukcji emisji gazów cieplarnianych (Źródło: EEA)
|
Państwo członkowskie |
Ilość energii |
Intensywność emisji gazów cieplarnianych |
|||
|
|
z wyłączeniem wydajności mechanizmu napędowego (GJ) |
wliczając wydajność mechanizmu napędowego (GJ) 12 |
zgłoszona przez państwo członkowskie (g CO2eq/MJ) |
zgłoszona przez państwo członkowskie (g CO2eq/kWh) |
|
|
Austria |
178 818 |
71 527 |
21,8 |
78 |
|
|
Czechy |
2 234 |
893 |
177,0 |
637 |
|
|
Estonia |
62 091 |
27 659 |
114,5 |
412 |
|
|
Francja |
2 853 505 |
1 141 402 |
15,8 |
56,9 |
|
|
Niemcy |
4 989 600 |
1 995 840 |
147 |
529 |
|
|
Węgry |
28 065 |
11 226 |
58,7 |
211 |
|
|
Włochy |
310 951 |
124 380 |
110,3 |
397 |
|
|
Niderlandy |
1 236 277 |
494 511 |
133,4 |
480 |
|
|
Słowacja |
10 158 |
4 063 |
13,1 |
47 |
|
|
Słowenia |
4 116 |
1 646 |
90,7 |
327 |
|
|
Hiszpania |
408 |
1 633 |
102.1 |
368 |
|
|
Szwecja |
10 158 |
4 063 |
13,1 |
47 |
|
|
Ogółem |
9 859 593 |
4 052 598 |
|
|
|
3. Przegląd danych dotyczących jakości paliwa w UE za 2021 r.
Zgodnie z art. 8 dyrektywy w sprawie jakości paliw wszystkie 27 państw członkowskich, Norwegia i Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej złożyły sprawozdania zawierające krajowe dane dotyczące jakości paliw za rok 2021.
W niniejszej sekcji przedstawiono dane dotyczące sprzedaży benzyny i oleju napędowego, a także zawartych w nich biokomponentów, w odniesieniu do transportu drogowego, przekazane przez 27 państw członkowskich UE. Pominięto pozostałe paliwa kopalne, biopaliwa i paliwa pochodzenia niebiologicznego, a także paliwa wykorzystywane w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach.
3.1 Benzyna i olej napędowy
W latach 2017–2021 udział oleju napędowego utrzymywał się na stałym poziomie, osiągając w 2021 r. wartość 72,6 % sprzedaży ogółem. Całkowita ilość sprzedanych olei napędowych w 2021 r. wzrosła o 6,4 % w porównaniu z 2020 r., prawdopodobnie w wyniku ożywienia gospodarczego po kryzysie COVID-19 w 2020 r. Podobnie sprzedaż benzyny w 2021 r. wzrosła o 9,7 % (zob. tabela 2).
Tabela 2: Sprzedaż oleju napędowego i benzyny dla UE-27 (w mln litrów i udziałach) w latach 2017–2021
|
|
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
2021 |
|
Sprzedaż oleju napędowego |
235 388 (73,3 %) |
241 653 (73,3 %) |
246 865 (73,0 %) |
217 395 (73,2 %) |
231 224 (72,6 %) |
|
Sprzedaż benzyny |
85 911 (26,7 %) |
87 994 (26,7 %) |
90 917 (27,0 %) |
79 659 (26,8 %) |
87 385 (27,4 %) |
|
Ogółem (olej napędowy i benzyna) |
321 299 |
329 629 |
337 782 |
297 054 |
318 609 |
Olej napędowy jest dominującym paliwem pod względem zużycia we wszystkich państwach członkowskich UE z wyjątkiem Cypru, gdzie udział benzyny wynosi 50 %. Inne państwa o stosunkowo wysokim zużyciu benzyny to Niderlandy, Grecja i Finlandia, gdzie udziały te wynoszą odpowiednio 48 %, 46 % i 38 %, inaczej niż w Bułgarii, na Łotwie i Litwie, gdzie udziały te wynoszą odpowiednio 18 %, 15 % i 14 %.
Nie ma istotnych zmian w rozkładzie sprzedaży benzyny pod względem badawczych liczb oktanowych (RON) w latach 2020–2021. Większość sprzedanej w 2021 r. benzyny stanowił gatunek benzyny o liczbie RON 95, którego udział w całkowitej sprzedaży benzyny nieznacznie wzrósł w porównaniu z 2020 r. Udział benzyny gatunków o 95 < RON < 98 zmalał, natomiast udział benzyny gatunków o RON ≥ 98 nie zmienił się w stosunku do roku poprzedniego (zob. tabela 3).
Tabela 3: Udział gatunków benzyny w łącznej sprzedaży w UE-27, według liczby RON
|
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
2021 |
|
|
RON 95 |
84,3 % |
80,0 % |
77,8 % |
79,3 % |
80,5 % |
|
95 < RON < 98 |
8,5 % |
14,9 % |
16,7 % |
14,3 % |
13,1 % |
|
RON ≥ 98 |
6,9 % |
4,9 % |
5,4 % |
6,4 % |
6,4 % |
|
RON = 91 |
0,2 % |
0,2 % |
0,1 % |
0,01 % |
0,03 % |
3.2 Zawartość biokomponentów
W 2021 r. prawie wszystkie benzyny i oleje napędowe sprzedawane w UE były wprowadzane do obrotu jako zawierające biokomponenty. Ze wszystkich sprzedanych benzyn 99,7 % zawierało biokomponenty 13 z następującym podziałem: 65,4 % zawierało do 5 % objętościowej zawartości etanolu (E5), natomiast 34,2 % zawierało do 10 % etanolu (E10), przy czym oba rodzaje pozostały na mniej więcej takim samym poziomie jak w 2020 r.; 0,4 % benzyny zawierało ponad 10 % etanolu (E+ 14 ).
Cały olej napędowy sprzedany w 2021 r. zawierał biokomponenty, 99,8 % oleju napędowego zawierało do 7 % FAME (B7), a 0,2 % zawierało więcej (B+) 15 . Udział B+ zmniejszył się w 2021 r. z powodu niższego wkładu Belgii i Francji (zob. tabela 4).
Tabela 4: Zastosowanie biokomponentów w benzynie i olejach napędowych sprzedawanych w UE-27 w latach 2017–2021
|
Rodzaj paliwa |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
2021 |
|
|
Benzyna |
E0 |
14,5 % |
4,9 % |
0,7 % |
0,0 % |
0,0 % 16 |
|
E5 |
66,7 % |
81,5 % |
73,3 % |
65,7 % |
65,4 % |
|
|
E10 |
18,6 % |
13,4 % |
25,7 % |
33,3 % |
34,2 % |
|
|
E+ |
0,1 % |
0,2 % |
0,4 % |
1,0 % |
0,4 % |
|
|
Olej napędowy |
B0 |
0,0 % |
0,0 % |
0,0 % |
0,0 % |
0,0 % |
|
B7 |
81,8 % |
99,2 % |
99,1 % |
86,2 % |
99,8 % |
|
|
B+ |
16,2 % |
0,8 % |
0,8 % |
13,8 % |
0,2 % |
|
3.3 Zgodność sprzedanego paliwa z limitami jakościowymi
Ogólnie w UE obserwuje się wysoki poziom zgodności z limitami jakości paliw. W przypadku próbek paliw pobranych w 2021 zgłoszono, że ogromna większość kluczowych parametrów mieściła się w dopuszczalnych limitach.
Irlandia, Litwa, Niderlandy i Szwecja sprawdziły i zgłosiły pełną zgodność w przypadku zarówno benzyny, jak i oleju napędowego. Osiem państw członkowskich sprawdziło i zgłosiło pełną zgodność w przypadku benzyny (Finlandia, Irlandia, Litwa, Malta, Niderlandy, Rumunia, Słowenia i Szwecja), a dziewięć – w przypadku oleju napędowego (Chorwacja, Cypr, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Niderlandy, Polska, Słowacja i Szwecja).
Państwa członkowskie zgłosiły łącznie 205 przypadków braku zgodności w odniesieniu do benzyny i 77 takich przypadków w odniesieniu do oleju napędowego, co odpowiada udziałowi odpowiednio 3,5 % i 1,6 % w całkowitej liczbie próbek pobranych w 2021 r. W przypadku benzyny parametrami najczęściej niezgodnymi ze specyfikacjami były: przekroczenia prężności par w okresie letnim (w piętnastu państwach członkowskich), zawartość substancji aromatycznych (w pięciu państwach członkowskich), badawcza liczba oktanowa (RON), motorowa liczba oktanowa (MON) oraz zawartość siarki (wymienione trzy parametry były przekroczone w czterech państwach członkowskich). W przypadku oleju napędowego parametrami najczęściej niezgodnymi ze specyfikacjami były: zawartość siarki i FAME (w sześciu państwach członkowskich w przypadku obu parametrów).
Wszystkie państwa członkowskie opisały działania podjęte w przypadku wykrycia próbek niezgodnych z wymaganiami. Działania te obejmują: informowanie właściwych organów, wszczynanie dochodzeń, nakładanie kar i grzywien oraz ponowne pobieranie próbek. W niewielkiej liczbie przypadków nie podjęto żadnych działań ze względu na fakt, że niezgodną z wymogami wartość parametrów uznano za bardzo bliską granic tolerancji.
Nie było zatem powodu, by Komisja wszczynała jakiekolwiek dochodzenia w tym obszarze. Można stwierdzić, że obowiązujący system monitorowania jakości paliw gwarantuje, że paliwa wysokiej jakości są sprzedawane w UE zgodnie z wymogami dyrektywy w sprawie jakości paliw.
Załącznik
Tabela 5: Wkład redukcji emisji w segmencie wydobywczym w realizację celu polegającego na redukcji intensywności emisji gazów cieplarnianych o 6 % w 2021 r., z wyłączeniem pośredniej zmiany użytkowania gruntów (źródło: EEA)
|
Państwo członkowskie |
Redukcja intensywności emisji gazów cieplarnianych, z wyłączeniem redukcji emisji w segmencie wydobywczym |
Wkład redukcji emisji w segmencie wydobywczym |
Redukcja intensywności emisji gazów cieplarnianych, z uwzględnieniem redukcji emisji w segmencie wydobywczym |
Intensywność emisji gazów cieplarnianych, z uwzględnieniem redukcji emisji w segmencie wydobywczym (g CO2eq/MJ) |
Intensywność emisji gazów cieplarnianych, z wyłączeniem redukcji emisji w segmencie wydobywczym (g CO2eq/MJ) |
Zgłoszone wartości emisji w segmencie wydobywczym (Kt ekwiwalentu CO2) |
|
Cypr |
3,4 % |
2,7 % |
6,1 % |
90,9 |
90,6 |
707,0 |
|
Dania |
3,8 % |
2,2 % |
6,0 % |
90,6 |
90,6 |
3922,3 |
|
Węgry |
4,2 % |
1,9 % |
6,1 % |
90,2 |
90,1 |
4164,1 |
|
Malta |
4,8 % |
1,9 % |
6,7 % |
89,6 |
88,2 |
130,0 |
|
Słowacja |
4,6 % |
1,4 % |
6,0 % |
89,7 |
89,9 |
1439,7 |
|
Estonia |
4,8 % |
1,4 % |
6,2 % |
89,6 |
89,5 |
562,5 |
|
Luksemburg |
5,2 % |
1,0 % |
6,3 % |
89,2 |
88,8 |
745,3 |
|
Polska |
4,3 % |
1,0 % |
5,3 % |
90,1 |
90,0 |
10011,6 |
|
Czechy |
5,2 % |
1,0 % |
6,1 % |
89,3 |
89,0 |
2471,1 |
|
Niemcy |
5,4 % |
0,9 % |
6,3 % |
89,0 |
88,3 |
18282,4 |
|
Rumunia |
4,0 % |
0,8 % |
4,8 % |
90,3 |
90,3 |
2501,9 |
|
Austria |
3,1 % |
0,8 % |
3,8 % |
91,2 |
91,1 |
2390,2 |
|
Słowenia |
4,1 % |
0,6 % |
4,7 % |
90,3 |
90,5 |
456,9 |
|
Chorwacja |
2,1 % |
0,1 % |
2,3 % |
92,1 |
92,0 |
121,0 |
|
Włochy |
3,6 % |
0,0 % 17 |
3,6 % |
90,8 |
89,9 |
49,0 |
|
Belgia |
6,2 % |
0,0 % |
6,2 % |
88,3 |
88,1 |
0,0 |
|
Bułgaria |
2,7 % |
0,0 % |
2,7 % |
91,5 |
90,3 |
0,0 |
|
Finlandia |
13,2 % |
0,0 % |
13,2 % |
81,6 |
87,4 |
0,0 |
|
Francja |
4,4 % |
0,0 % |
4,4 % |
90,0 |
90,0 |
0,0 |
|
Grecja |
4,0 % |
0,0 % |
4,0 % |
90,4 |
90,3 |
0,0 |
|
Irlandia |
3,1 % |
0,0 % |
3,1 % |
91,1 |
91,1 |
0,0 |
|
Łotwa |
2,8 % |
0,0 % |
2,8 % |
91,5 |
91,3 |
0,0 |
|
Litwa |
4,1 % |
0,0 % |
4,1 % |
90,2 |
91,0 |
0,0 |
|
Niderlandy |
6,3 % |
0,0 % |
6,3 % |
88,2 |
89,0 |
0,0 |
|
Portugalia |
4,8 % |
0,0 % |
4,8 % |
89,5 |
90,9 |
0,0 |
|
Hiszpania |
3,9 % |
0,0 % |
3,9 % |
90,5 |
90,6 |
0,0 |
|
Szwecja |
21,6 % |
0,0 % |
21,6 % |
73,7 |
76,1 |
0,0 |
|
EU27 |
5,1 % |
0,4 % |
5,5 % |
90,7 |
89,3 |
47954,9 |
Dyrektywa 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnosząca się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 93/12/EWG, Dz.U. L 350 z 28.12.1998, s. 58.
Dyrektywa Rady (UE) 2015/652 z dnia 20 kwietnia 2015 r. ustanawiająca metody obliczania i wymogi w zakresie sprawozdawczości zgodnie z dyrektywą 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych, Dz.U. L 107 z 25.4.2015, s. 26.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1513 z dnia 9 września 2015 r. zmieniająca dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniająca dyrektywę 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 8.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82.
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/807 z dnia 13 marca 2019 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 w odniesieniu do określania surowców o wysokim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, w przypadku których zaobserwowano znaczącą ekspansję obszaru produkcji na tereny zasobne w pierwiastek węgla oraz certyfikowania biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, Dz.U. L 133 z 21.5.2019, s. 1
Po zakończeniu okresu przejściowego dyrektywa Rady (UE) 2015/652 określająca odpowiednie obowiązki sprawozdawcze nie ma już zastosowania do Zjednoczonego Królestwa jako całości. Zgodnie z art. 5 ust. 4 w związku z załącznikiem 2 pkt 47 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu ( https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:12020W/TXT ) dyrektywa Rady (UE) 2015/652 nadal ma jednak zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej.
„Emisje w segmencie wydobywczym” oznaczają wszystkie emisje gazów cieplarnianych występujące przed wprowadzeniem surowca do rafinerii lub zakładu przetwórczego, w którym produkuje się paliwo.
https://ec.europa.eu/clima/system/files/2016-11/guidance_note_on_uer_en.pdf
W obliczeniach tych uwzględniono tymczasowe szacowane emisje biopaliw wynikające z pośredniej zmiany użytkowania gruntów ujęte w zestawieniu w załączniku V do dyrektywy w sprawie jakości paliw.
„Olej napędowy” oznacza paliwo stosowane w maszynach mobilnych nieporuszających się po drogach zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 3 dyrektywy w sprawie jakości paliw.
Zgodnie z częścią 1 załącznika I do dyrektywy Rady (UE) 2015/652 cel redukcji emisji gazów cieplarnianych oblicza się na podstawie ilości energii elektrycznej z zastosowaniem czynnika dostosowania w odniesieniu do technologii elektrycznej, co odpowiada uwzględnieniu wydajności mechanizmu napędowego.
Obejmuje to bioetanol bezpośrednio mieszany z benzyną lub przetwarzany na ETBE, a następnie mieszany z benzyną.
E+ to benzyna o zawartości etanolu > 10 % (% v/v).
B+ to olej napędowy o zawartości biodiesla > 7 % (% v/v).
Jedynie Łotwa, Malta i Słowacja zgłosiły 247 mln litrów sprzedanej benzyny bez zawartości biopaliw, co odpowiada udziałowi 0,3 % w całkowitej sprzedaży benzyny w 2021 r. (ze względu na niski udział wartość tę pominięto w tabeli 4).
Zgłoszony wkład redukcji emisji w sektorze wydobywczym dla Włoch wynosi 0,004 %. Ze względu na zaokrąglenie w górę wartość w tabeli wynosi 0,0 %.