(2)

Baterie stanowią istotne źródło energii i są jednym z głównych czynników umożliwiających zrównoważony rozwój, zieloną mobilność, pozyskiwanie czystej energii i neutralność klimatyczną. Przewiduje się, że w najbliższych latach popyt na baterie gwałtownie wzrośnie, w szczególności w przypadku pojazdów elektrycznych w transporcie drogowym, w których baterie wykorzystuje się do celów trakcyjnych, czyniąc ten rynek coraz bardziej strategicznym na poziomie światowym. Nieustannie będą następować znaczące postępy naukowe i techniczne w dziedzinie technologii baterii. Mając na względzie strategiczne znaczenie baterii oraz w celu zapewnienia wszystkim zainteresowanym podmiotom pewności prawa i uniknięcia dyskryminacji, barier w handlu i zakłóceń na rynku baterii, konieczne jest określenie przepisów dotyczących parametrów zrównoważonego charakteru, wydajności, bezpieczeństwa, zbierania baterii oraz poddawania ich recyklingowi i ich drugiego cyklu życia, jak również informacji o bateriach. Niezbędne jest opracowanie zharmonizowanych ram regulacyjnych na potrzeby postępowania z bateriami, które są wprowadzane do obrotu w Unii, w całym ich cyklu życia.

(2)

Baterie stanowią istotne źródło energii i są jednym z głównych czynników umożliwiających zrównoważony rozwój, zieloną mobilność, pozyskiwanie czystej energii i neutralność klimatyczną. Przewiduje się, że w najbliższych latach popyt na baterie gwałtownie wzrośnie, w szczególności w przypadku pojazdów elektrycznych w transporcie drogowym i lekkich środków transportu , w których baterie wykorzystuje się do celów trakcyjnych, czyniąc ten rynek coraz bardziej strategicznym na poziomie światowym. Nieustannie będą następować znaczące postępy naukowe i techniczne w dziedzinie technologii baterii. Mając na względzie strategiczne znaczenie baterii oraz w celu zapewnienia wszystkim zainteresowanym podmiotom pewności prawa i uniknięcia dyskryminacji, barier w handlu i zakłóceń na rynku baterii, konieczne jest określenie przepisów dotyczących parametrów zrównoważonego charakteru, wydajności, bezpieczeństwa, zbierania baterii oraz poddawania ich recyklingowi i ich drugiego cyklu życia, jak również informacji o bateriach dla konsumentów i podmiotów gospodarczych . Niezbędne jest opracowanie zharmonizowanych ram regulacyjnych na potrzeby postępowania z bateriami, które są wprowadzane do obrotu w Unii, w całym ich cyklu życia.

(2a)

Niezbędna jest także aktualizacja prawodawstwa unijnego w zakresie gospodarowania zużytymi bateriami oraz podjęcie środków mających na celu ochronę środowiska i zdrowia ludzkiego poprzez zapobieganie niekorzystnym skutkom wytwarzania odpadów i gospodarowania nimi lub ograniczanie tych skutków, poprzez ograniczanie wpływu wykorzystywania zasobów oraz poprzez poprawę efektywności użytkowania zasobów. Środki te mają kluczowe znaczenie dla przejścia na neutralną dla klimatu gospodarkę o obiegu zamkniętym i nietoksyczne środowisko oraz dla długoterminowej konkurencyjności i strategicznej autonomii Unii. Mogą one stworzyć istotne możliwości gospodarcze dzięki zwiększeniu synergii między gospodarką o obiegu zamkniętym a polityką energetyczną, klimatyczną, transportową, przemysłową i badawczą, a także chronić środowisko i ograniczyć emisje gazów cieplarnianych.

(10)

Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich rodzajów baterii i akumulatorów wprowadzanych do obrotu lub oddawanych do użytku w Unii osobno lub wmontowanych do urządzeń bądź w inny sposób dostarczanych wraz z elektrycznymi i elektronicznymi urządzeniami i pojazdami. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie niezależnie od tego, czy bateria została zaprojektowana specjalnie dla danego produktu czy jest baterią ogólnego stosowania i bez względu na to, czy została wmontowana do produktu czy jest dostarczana razem z produktem, w którym ma być wykorzystywana bądź oddzielnie od niego.

(10)

Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich rodzajów baterii i akumulatorów wprowadzanych do obrotu lub oddawanych do użytku w Unii osobno lub wmontowanych do urządzeń bądź w inny sposób dostarczanych wraz z elektrycznymi i elektronicznymi urządzeniami i pojazdami , niezależnie od tego, czy zostały wyprodukowane w Unii, czy przywiezione . Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie niezależnie od tego, czy bateria została zaprojektowana specjalnie dla danego produktu czy jest baterią ogólnego stosowania i bez względu na to, czy została wmontowana do produktu czy jest dostarczana razem z produktem, w którym ma być wykorzystywana bądź oddzielnie od niego.

(12)

W ramach szerokiego zakresu rozporządzenia stosowne jest rozróżnienie różnych kategorii baterii według ich projektu i zastosowania, niezależnie do składu chemicznego baterii. Klasyfikację na baterie przenośne, z jednej strony, oraz baterie przemysłowe i akumulatory samochodowe, z drugiej strony, na podstawie dyrektywy 2006/66/WE należy dodatkowo rozszerzyć, aby odzwierciedlić nowe zmiany w stosowaniu baterii. Baterie, które są stosowane do celów trakcyjnych w pojazdach elektrycznych i na podstawie dyrektywy 2006/66/WE zaliczane są do kategorii baterii przemysłowych, stanowią dużą i zwiększającą się część rynku ze względu na szybki wzrost segmentu elektrycznych pojazdów transportu drogowego. W związku z tym właściwe jest zaklasyfikowanie tych baterii stosowanych do celów trakcyjnych jako nowej kategorii akumulatorów pojazdów elektrycznych. Baterie stosowane do celów trakcyjnych w innych pojazdach transportowych, w tym w transporcie kolejowym, wodnym i lotniczym, nadal należą do kategorii baterii przemysłowych na mocy niniejszego rozporządzenia. Rodzaj baterii przemysłowych obejmuje szeroką grupę baterii przeznaczonych do wykorzystania do działalności przemysłowej, infrastruktury komunikacyjnej, działalności rolniczej lub wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej. Oprócz tego niewyczerpującego wykazu przykładów za baterię przemysłową należy uznać każdą baterię, która nie jest ani baterią przenośną, ani akumulatorem samochodowym, ani akumulatorem pojazdu elektrycznego. Do celów niniejszego rozporządzenia baterie wykorzystywane do magazynowania energii w środowisku prywatnym lub domowym uznaje się za baterie przemysłowe. Ponadto w celu zapewnienia, aby wszystkie baterie stosowane w lekkich środkach transportu, takich jak elektryczne rowery i hulajnogi, były klasyfikowane jako baterie przenośne, konieczne jest doprecyzowanie definicji baterii przenośnych i wprowadzenie limitu masy takich baterii.

(12)

W ramach szerokiego zakresu rozporządzenia stosowne jest rozróżnienie różnych kategorii baterii według ich projektu i zastosowania, niezależnie do składu chemicznego baterii. Klasyfikację na baterie przenośne, z jednej strony, oraz baterie przemysłowe i akumulatory samochodowe, z drugiej strony, na podstawie dyrektywy 2006/66/WE należy dodatkowo rozszerzyć, aby odzwierciedlić nowe zmiany w stosowaniu baterii i ich zróżnicowanie na rynku . Baterie, które są stosowane do celów trakcyjnych w pojazdach elektrycznych i na podstawie dyrektywy 2006/66/WE zaliczane są do kategorii baterii przemysłowych, stanowią dużą i zwiększającą się część rynku ze względu na szybki wzrost segmentu elektrycznych pojazdów transportu drogowego. W związku z tym właściwe jest zaklasyfikowanie tych baterii stosowanych do celów trakcyjnych jako nowej kategorii akumulatorów pojazdów elektrycznych. Baterie stosowane do celów trakcyjnych w innych pojazdach transportowych, w tym w transporcie kolejowym, wodnym i lotniczym, nadal należą do kategorii baterii przemysłowych na mocy niniejszego rozporządzenia. Baterie stosowane do celów trakcyjnych w lekkich środkach transportu, takich jak rowery elektryczne i skutery elektryczne, nie zostały wyraźnie sklasyfikowane jako baterie na mocy dyrektywy 2006/66/WE, a stanowią znaczną część rynku ze względu na ich rosnące zastosowanie w zrównoważonej mobilności miejskiej. W związku z tym właściwe jest zaklasyfikowanie tych baterii stosowanych do celów trakcyjnych w lekkich środkach transportu jako nowej kategorii baterii, a mianowicie jako baterii do lekkich środków transportu. Rodzaj baterii przemysłowych obejmuje szeroką grupę baterii przeznaczonych do wykorzystania do działalności przemysłowej, infrastruktury komunikacyjnej, działalności rolniczej lub wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej. Oprócz tego niewyczerpującego wykazu przykładów za baterię przemysłową należy uznać każdą baterię, która nie jest ani baterią przenośną, ani akumulatorem samochodowym, ani baterią do lekkich środków transportu, ani akumulatorem pojazdu elektrycznego. Do celów niniejszego rozporządzenia baterie wykorzystywane do magazynowania energii w środowisku prywatnym lub domowym uznaje się za baterie przemysłowe.

(13)

Baterie należy projektować i produkować w taki sposób, aby zoptymalizować ich wydajność, trwałość i bezpieczeństwo oraz zminimalizować ich ślad środowiskowy. Należy określić szczególne wymogi zrównoważonego charakteru baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania i akumulatorów pojazdów elektrycznych z magazynem wewnętrznym o pojemności powyżej 2 kWh , ponieważ baterie te stanowią segment rynku o największym przewidywanym wzroście w najbliższych latach.

(13)

Baterie należy projektować i produkować w taki sposób, aby zoptymalizować ich wydajność, trwałość i bezpieczeństwo oraz zminimalizować ich ślad środowiskowy. Należy określić szczególne wymogi zrównoważonego charakteru baterii przemysłowych , baterii do lekkich środków transportu i akumulatorów pojazdów elektrycznych, ponieważ baterie te stanowią segment rynku o największym przewidywanym wzroście w najbliższych latach.

(15)

Aby chronić zdrowie ludzkie i środowisko oraz zmniejszyć obecność takich substancji w odpadach, należy ograniczyć stosowanie substancji niebezpiecznych w bateriach. W związku z tym oprócz ograniczeń przewidzianych w załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (29) właściwe jest określenie ograniczenia stosowania rtęci i  kadmu w niektórych rodzajach baterii. Baterie stosowane w pojazdach, w przypadku których korzysta się ze zwolnienia na podstawie załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE (30), należy wyłączyć z zakazu zawierania kadmu.

(15)

Aby chronić zdrowie ludzkie i środowisko oraz zmniejszyć obecność takich substancji w odpadach, należy ograniczyć stosowanie substancji niebezpiecznych w bateriach. W związku z tym oprócz ograniczeń przewidzianych w załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (29) właściwe jest określenie ograniczenia stosowania rtęci , kadmu i  ołowiu w niektórych rodzajach baterii. Baterie stosowane w pojazdach, w przypadku których korzysta się ze zwolnienia na podstawie załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE (30), należy wyłączyć z zakazu zawierania kadmu. Komisja ze wsparciem ze strony Agencji powinna dokonać całościowej i systemowej oceny substancji niebezpiecznych w bateriach. Ocena ta powinna w szczególności koncentrować się na substancjach chemicznych zawartych w bateriach i stosowanych w dużych ilościach na rynku, na ewoluujących i nowych składach chemicznych oraz na dostępności odpowiednich alternatyw dla kwasowo-ołowiowych baterii przemysłowych i kwasowo-ołowiowych akumulatorów samochodowych oraz dla przemysłowych baterii niklowo-kadmowych.

(17)

Procedurę przyjmowania nowych i zmiany obecnych ograniczeń stosowania substancji niebezpiecznych w bateriach należy w pełni dostosować do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Aby zapewnić skuteczne podejmowanie decyzji, koordynację i zarządzanie powiązanymi aspektami technicznymi, naukowymi i administracyjnymi niniejszego rozporządzenia zgodnie ze swoimi stosownymi wytycznymi , Europejska Agencja Chemikaliów utworzona na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 („Agencja”) powinna wykonywać określone zadania w odniesieniu do oceny zagrożeń wynikających ze stosowania substancji w procesie wytwarzania i w wykorzystywaniu baterii, jak również zagrożeń, które mogą wystąpić po ich wycofaniu z użytku, a także oceny elementów społeczno-gospodarczych i analizy alternatyw. W związku z tym Komitety Agencji ds. Oceny Ryzyka i Analizy Społeczno-Ekonomicznej powinny ułatwiać wykonywanie niektórych zadań nałożonych na Agencję na mocy niniejszego rozporządzenia.

(17)

Procedurę przyjmowania nowych i zmiany obecnych ograniczeń stosowania substancji niebezpiecznych w bateriach należy w pełni dostosować do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Aby zapewnić skuteczne podejmowanie decyzji, koordynację i zarządzanie powiązanymi aspektami technicznymi, naukowymi i administracyjnymi niniejszego rozporządzenia , powinna istnieć dobra współpraca, koordynacja i wymiana informacji między państwami członkowskimi , Europejską Agencją Chemikaliów utworzoną na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 („Agencja”) , Komisją i zainteresowanymi stronami. Państwa członkowskie lub Agencja powinny wykonywać określone zadania w odniesieniu do oceny zagrożeń wynikających ze stosowania substancji w procesie wytwarzania i w wykorzystywaniu baterii, jak również zagrożeń, które mogą wystąpić po ich wycofaniu z użytku, a także oceny elementów społeczno-gospodarczych i analizy alternatyw zgodnie ze stosownymi wytycznymi Agencji . W związku z tym Komitety Agencji ds. Oceny Ryzyka i Analizy Społeczno-Ekonomicznej powinny ułatwiać wykonywanie niektórych zadań nałożonych na Agencję na mocy niniejszego rozporządzenia.

(17a)

Aby zapewnić spójność niniejszego rozporządzenia z wszelkimi przyszłymi zmianami przepisów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 lub z innymi przyszłymi przepisami Unii dotyczącymi kryteriów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do niebezpiecznych substancji i chemikaliów, Komisja powinna ocenić, czy konieczna jest zmiana art. 6, art. 71 lub załącznika I do niniejszego rozporządzenia lub wszystkich tych przepisów. W celu zmiany tych przepisów należy w stosownym przypadku przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(18)

Oczekiwany znaczny rozwój baterii w sektorach takich jak mobilność i magazynowanie energii powinien ograniczyć emisje dwutlenku węgla, jednak aby zmaksymalizować ten potencjał, konieczne jest, aby cały cykl życia tych baterii charakteryzował się niskim śladem węglowym. Zgodnie z wytycznymi pt. „Product Environmental Footprint Category Rules for High Specific Energy Rechargeable Batteries for Mobile Applications” [„Zasady dotyczące kategorii śladu środowiskowego produktu odnoszące się do baterii wielokrotnego ładowania o wysokim poziomie określonego zużycia energii do zastosowań mobilnych”] (31) zmiana klimatu jest drugą największą powiązaną kategorią skutków w przypadku baterii po wykorzystywaniu minerałów i metali. W związku z tym dokumentacji technicznej baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania i akumulatorów pojazdów elektrycznych z magazynem wewnętrznym i  o pojemności powyżej 2 kWh wprowadzanych do obrotu w Unii powinna towarzyszyć deklaracja dotycząca śladu węglowego , która, w stosownych przypadkach, powinna dotyczyć konkretnej partii produkcyjnej. Baterie są produkowane w partiach w określonych ilościach i określonych terminach . Warunkiem wstępnym wprowadzenia wymogu, aby dokumentacja techniczna baterii zawierała deklarację dotyczącą śladu węglowego, i późniejszego ustanowienia klas efektywności pod względem śladu węglowego, które umożliwią identyfikację baterii o ogólnym niskim śladzie węglowym, jest harmonizacja technicznych przepisów obliczania śladu węglowego wszystkich baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania i akumulatorów pojazdów elektrycznych z magazynem wewnętrznym i  o pojemności powyżej 2 kWh wprowadzanych do obrotu w Unii. Nie oczekuje się, że informacje i jasne wymogi dotyczące etykietowania w odniesieniu do śladu węglowego baterii same w sobie doprowadzą do zmiany zachowań niezbędnej do zapewnienia osiągnięcia unijnego celu dekarbonizacji sektorów mobilności i magazynowania energii, zgodnie z uzgodnionymi na szczeblu międzynarodowym celami dotyczącymi zmiany klimatu (32). W związku z tym wprowadzone zostaną maksymalne progi śladu węglowego w następstwie przeprowadzenia specjalnej oceny skutków służącej określeniu tych wartości. Proponując poziom maksymalnego progu śladu węglowego, Komisja uwzględni między innymi względny rozkład wartości śladu węglowego w bateriach na rynku, stopień postępów w ograniczaniu śladu węglowego baterii wprowadzanych do obrotu w Unii oraz skuteczny i potencjalny wkład tego środka w realizację celów Unii w zakresie zrównoważonej mobilności i neutralności klimatycznej do 2050 r. W celu zapewnienia przejrzystości w odniesieniu do śladu węglowego baterii i transformacji unijnego rynku w kierunku baterii o niższej emisyjności, niezależnie od miejsca ich produkcji, uzasadnione jest stopniowe i łączne zwiększanie wymogów dotyczących śladu węglowego. Dzięki tym wymogom uniknięcie emisji dwutlenku węgla w cyklu życia baterii przyczyni się do osiągnięcia unijnego celu, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r. Może to umożliwić również wprowadzenie innych polityk na poziomie unijnym i krajowym, takich jak zachęty lub kryteria zielonych zamówień publicznych, ułatwiających produkcję baterii o niższym wpływie na środowisko.

(18)

Oczekiwany znaczny rozwój baterii w sektorach takich jak mobilność i magazynowanie energii powinien ograniczyć emisje dwutlenku węgla, jednak aby zmaksymalizować ten potencjał, konieczne jest, aby cały cykl życia tych baterii charakteryzował się niskim śladem węglowym. Zgodnie z wytycznymi pt. „Product Environmental Footprint Category Rules for High Specific Energy Rechargeable Batteries for Mobile Applications” [„Zasady dotyczące kategorii śladu środowiskowego produktu odnoszące się do baterii wielokrotnego ładowania o wysokim poziomie określonego zużycia energii do zastosowań mobilnych”] (31) emisje gazów cieplarnianych nasilające zmianę klimatu są drugą pod względem wielkości – po wydobyciu i wykorzystywaniu minerałów i metali – powiązaną kategorią skutków w przypadku baterii . W związku z tym dokumentacji technicznej baterii przemysłowych , baterii do lekkich środków transportu i  akumulatorów pojazdów elektrycznych wprowadzanych do obrotu w Unii powinna towarzyszyć deklaracja dotycząca śladu węglowego. Warunkiem wstępnym wprowadzenia wymogu, aby dokumentacja techniczna baterii zawierała deklarację dotyczącą śladu węglowego, i późniejszego ustanowienia klas efektywności pod względem śladu węglowego, które umożliwią identyfikację baterii o ogólnym niskim śladzie węglowym, jest harmonizacja technicznych przepisów obliczania śladu węglowego wszystkich baterii przemysłowych , baterii do lekkich środków transportu i  akumulatorów pojazdów elektrycznych wprowadzanych do obrotu w Unii. Nie oczekuje się, że informacje i jasne wymogi dotyczące etykietowania w odniesieniu do śladu węglowego baterii same w sobie doprowadzą do zmiany zachowań niezbędnej do zapewnienia osiągnięcia unijnego celu dekarbonizacji sektorów mobilności i magazynowania energii, zgodnie z uzgodnionymi na szczeblu międzynarodowym celami dotyczącymi zmiany klimatu (32). W związku z tym wprowadzone zostaną maksymalne progi śladu węglowego w następstwie przeprowadzenia specjalnej oceny skutków służącej określeniu tych wartości. Proponując poziom maksymalnego progu śladu węglowego, Komisja uwzględni między innymi względny rozkład wartości śladu węglowego w bateriach na rynku, stopień postępów w ograniczaniu śladu węglowego baterii wprowadzanych do obrotu w Unii oraz skuteczny i potencjalny wkład tego środka w realizację celów Unii w zakresie zrównoważonej mobilności i neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r. W celu zapewnienia przejrzystości w odniesieniu do śladu węglowego baterii i transformacji unijnego rynku w kierunku baterii o niższej emisyjności, niezależnie od miejsca ich produkcji, uzasadnione jest stopniowe i łączne zwiększanie wymogów dotyczących śladu węglowego. Dzięki tym wymogom uniknięcie emisji dwutlenku węgla w cyklu życia baterii przyczyni się do osiągnięcia unijnych celów klimatycznych, w szczególności celu, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r. Może to umożliwić również wprowadzenie innych polityk na poziomie unijnym i krajowym, takich jak zachęty lub kryteria zielonych zamówień publicznych, ułatwiających produkcję baterii o niższym wpływie na środowisko.

(18a)

Progi dotyczące maksymalnego śladu węglowego w cyklu życia powinny być dostosowane do przyszłych wyzwań i stopniowo ewoluować odpowiednio do najlepszych dostępnych procesów produkcji i wytwarzania. Dlatego przyjmując akt delegowany określający maksymalny próg śladu węglowego w cyklu życia, Komisja Europejska powinna wziąć pod uwagę najlepsze dostępne procesy produkcji i wytwarzania oraz dopilnować, aby wybrane kryteria techniczne były zgodne z celem niniejszego rozporządzenia, jakim jest zapewnienie, aby baterie wprowadzane na rynek Unii gwarantowały wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego, bezpieczeństwa, mienia i środowiska.

(19)

Niektóre substancje znajdujące się w bateriach, takie jak kobalt, ołów, lit czy nikiel, pozyskuje się z ograniczonych zasobów, które nie są łatwo dostępne w Unii, a niektóre są uznawane przez Komisję za surowce krytyczne. Jest to obszar, w którym Europa musi wzmocnić swoją strategiczną autonomię i zwiększyć odporność w ramach przygotowania się na potencjalne zakłócenia w dostawie spowodowane kryzysem zdrowotnym lub innymi kryzysami. Do osiągnięcia tego celu przyczyni się wzmocnienie zamkniętego obiegu i zwiększenie zasobooszczędności przy wzmożeniu recyklingu i odzyskiwania tych surowców.

(19)

Niektóre substancje znajdujące się w bateriach, takie jak kobalt, ołów, lit czy nikiel, pozyskuje się z ograniczonych zasobów, które nie są łatwo dostępne w Unii, a niektóre są uznawane przez Komisję za surowce krytyczne. Zgodnie ze strategią przemysłową Unii Europa musi wzmocnić swoją strategiczną autonomię , w tym ułatwić inwestycje w fabryki, które będą produkować baterie na masową skalę, i zwiększyć odporność w ramach przygotowania się na potencjalne zakłócenia w dostawie spowodowane kryzysem zdrowotnym lub innymi kryzysami. Do osiągnięcia tego celu przyczyni się wzmocnienie zamkniętego obiegu i zwiększenie zasobooszczędności przy wzmożeniu recyklingu i odzyskiwania tych surowców. Zastąpienie rzadkich surowców szerzej dostępnymi alternatywnymi materiałami, w tym surowcami odnawialnymi, również przyczyniłoby się do zwiększenia własnej produkcji baterii i strategicznej autonomii Unii. W związku z tym istotne jest, aby Unia i państwa członkowskie wspierały odpowiednie inicjatywy badawczo-rozwojowe.

(21)

W celu uwzględnienia ryzyka związanego z dostawami kobaltu, ołowiu, litu i niklu oraz ocenienia ich dostępności należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany poziomów docelowych minimalnego udziału kobaltu, ołowiu, litu lub niklu pochodzącego z recyklingu obecnego w masach czynnych baterii.

(21)

W celu uwzględnienia ryzyka związanego z dostawami kobaltu, ołowiu, litu i niklu oraz ocenienia ich dostępności , a także w perspektywie postępu technicznego i naukowego, Komisja powinna ocenić, czy właściwe jest dokonanie przeglądu poziomów docelowych minimalnego udziału kobaltu, ołowiu, litu lub niklu pochodzącego z recyklingu obecnego w masach czynnych baterii oraz, w stosownym przypadku, przedłożyć w tym celu wniosek ustawodawczy .

(21a)

W celu uwzględnienia zmian w technologiach produkcji baterii wpływających na rodzaje materiałów, które mogą być odzyskiwane, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez włączenie dodatkowych surowców i odpowiednich poziomów docelowych do wykazu minimalnego udziału materiałów pochodzących z recyklingu obecnych w masach czynnych baterii.

(22)

Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania przepisów dotyczących obliczania i weryfikowania ilości kobaltu, ołowiu, litu lub niklu odzyskanego z odpadów obecnego w  masach czynnych baterii na model baterii i partię baterii na zakład produkcyjny oraz wymogów informacyjnych w zakresie dokumentacji technicznej, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze.

(22)

Aby zapewnić jednolite warunki w całej Unii w odniesieniu do deklaracji dotyczącej materiałów odzyskanych, która ma być dostarczana w  ujednoliconym formacie, oraz w odniesieniu do dokumentacji technicznej, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do ustalenia formatu i dokumentacji technicznej dla deklaracji dotyczącej materiałów odzyskanych .

(23)

Baterie wprowadzane do obrotu w Unii powinny być trwałe i wysoce wydajne. W związku z tym niezbędne jest określenie wymogów w zakresie wydajności i trwałości baterii przenośnych ogólnego stosowania , jak również baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania i akumulatorów pojazdów elektrycznych. W przypadku akumulatorów pojazdów elektrycznych nieformalna grupa robocza EKG ONZ ds. pojazdów elektrycznych i środowiska opracowuje wymogi dotyczące trwałości w pojeździe, dlatego w niniejszym rozporządzeniu odstępuje się od ustanowienia dodatkowych wymogów trwałości . Z kolei w obszarze baterii służących magazynowaniu energii istniejące metody pomiaru służące do badania wydajności i trwałości baterii uznaje się za niewystarczająco dokładne i reprezentatywne, aby umożliwiały wprowadzenie wymogów minimalnych. Wprowadzeniu minimalnych wymogów dotyczących wydajności i trwałości tych baterii powinny towarzyszyć dostępne odpowiednie zharmonizowane normy lub wspólne specyfikacje.

(23)

Baterie wprowadzane do obrotu w Unii powinny być trwałe i wysoce wydajne. W związku z tym niezbędne jest określenie wymogów w zakresie wydajności i trwałości baterii przenośnych, jak również baterii przemysłowych , baterii do lekkich środków transportu i akumulatorów pojazdów elektrycznych. W przypadku akumulatorów pojazdów elektrycznych nieformalna grupa robocza EKG ONZ ds. pojazdów elektrycznych i środowiska opracowuje wymogi dotyczące trwałości w pojeździe, dlatego niniejsze rozporządzenie powinno być spójne z jej wnioskami . Z kolei w obszarze baterii służących magazynowaniu energii istniejące metody pomiaru służące do badania wydajności i trwałości baterii uznaje się za niewystarczająco dokładne i reprezentatywne, aby umożliwiały wprowadzenie wymogów minimalnych. Wprowadzeniu minimalnych wymogów dotyczących wydajności i trwałości tych baterii powinny towarzyszyć dostępne odpowiednie zharmonizowane normy lub wspólne specyfikacje.

(24)

W celu ograniczenia wpływu cyklu życia baterii na środowisko należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany parametrów wydajności i trwałości, jak również ustanowienia minimalnych wartości tych parametrów dla baterii przenośnych ogólnego stosowania oraz baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania.

(24)

W celu ograniczenia wpływu cyklu życia baterii na środowisko należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany parametrów wydajności i trwałości, jak również ustanowienia minimalnych wartości tych parametrów dla baterii przenośnych , baterii do lekkich środków transportu oraz baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania.

(24a)

W celu zapewnienia spójności unijnych przepisów dotyczących wydajności elektrochemicznej i trwałości akumulatorów pojazdów elektrycznych ze specyfikacjami technicznymi nieformalnej grupy roboczej EKG ONZ ds. pojazdów elektrycznych i środowiska oraz w świetle postępu naukowo-technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany parametrów wydajności i trwałości oraz minimalnych wartości tych parametrów dla akumulatorów pojazdów elektrycznych.

(25)

Niektóre baterie ogólnego stosowania nienadające się do powtórnego naładowania mogą wiązać się z nieefektywnym wykorzystaniem zasobów i energii. W celu zapewnienia, aby mniej baterii przenośnych ogólnego stosowania nienadających się do powtórnego naładowania o niskiej wydajności było wprowadzanych do obrotu, należy ustanowić obiektywne wymogi w zakresie wydajności i trwałości takich baterii, w  szczególności w  przypadku gdy z  oceny cyklu życia wynika , że alternatywne zastosowanie baterii wielokrotnego ładowania przyniosłoby ogólne korzyści dla środowiska.

(25)

Niektóre baterie ogólnego stosowania nienadające się do powtórnego naładowania mogą wiązać się z nieefektywnym wykorzystaniem zasobów i energii. Baterie nienadające się do powtórnego naładowania są jednak nadal stosowane w niektórych urządzeniach.  W celu zapewnienia, aby mniej baterii przenośnych ogólnego stosowania nienadających się do powtórnego naładowania o niskiej wydajności było wprowadzanych do obrotu, należy ustanowić obiektywne wymogi w zakresie wydajności i trwałości takich baterii . Komisja powinna ocenić , w  odniesieniu do określonych grup produktów, w  których stosowane są baterie nienadające się do powtórnego ładowania, na podstawie oceny cyklu życia, czy alternatywne zastosowanie baterii wielokrotnego ładowania przyniosłoby ogólne korzyści dla środowiska i czy w związku z tym należy stopniowo odchodzić od korzystania z baterii przenośnych ogólnego stosowania nienadających się do powtórnego naładowania . Powinna również istnieć możliwość uzupełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia wymogami ustanowionymi w środkach wykonawczych na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE  (1) dla poszczególnych produktów zasilanych bateriami.

(26)

Zapewnienie, by baterie przenośne wmontowane do urządzeń podlegały właściwemu selektywnemu zbieraniu, przetwarzaniu i wysokiej jakości recyklingowi, gdy zostaną odpadami, wymaga obowiązywania przepisów gwarantujących możliwość ich usunięcia i wymiany w takich urządzeniach. Zużyte baterie powinny być wymienne również w celu przedłużenia żywotności urządzeń, których są częścią. Przepisy ogólne niniejszego rozporządzenia można uzupełnić wymogami dla konkretnych produktów zasilanych bateriami ustanowionymi na podstawie środków wykonawczych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE (33). W przypadku gdy ze względów bezpieczeństwa w unijnym prawodawstwie określono bardziej szczegółowe wymogi dotyczące usuwania baterii z produktów (np. zabawek), zastosowanie mają te przepisy szczegółowe.

(26)

Zapewnienie, by baterie przenośne wmontowane do urządzeń podlegały właściwemu selektywnemu zbieraniu, przetwarzaniu i wysokiej jakości recyklingowi, gdy zostaną odpadami, wymaga obowiązywania przepisów gwarantujących możliwość ich usunięcia i wymiany w takich urządzeniach. Należy również ustanowić przepisy dotyczące baterii do lekkich środków transportu. Zużyte baterie powinny być wymienne również w celu przedłużenia żywotności urządzeń, których są częścią. Przepisy ogólne niniejszego rozporządzenia można uzupełnić wymogami dla konkretnych produktów zasilanych bateriami ustanowionymi na podstawie środków wykonawczych zgodnie z dyrektywą 2009/125/WE. W przypadku gdy ze względów bezpieczeństwa w unijnym prawodawstwie określono bardziej szczegółowe wymogi dotyczące usuwania baterii z produktów (np. zabawek), zastosowanie mają te przepisy szczegółowe. Należy również ustanowić przepisy zapewniające możliwość usunięcia i wymiany baterii przemysłowych, baterii do lekkich środków transportu, akumulatorów samochodowych i akumulatorów pojazdów elektrycznych, z uwzględnieniem ich zróżnicowanego charakteru i szczególnych wymogów bezpieczeństwa.

(26a)

Akumulatory samochodowe, akumulatory pojazdów elektrycznych i baterie przemysłowe powinny nadawać się do usunięcia i wymiany przez profesjonalne warsztaty. Należy ustanowić przepisy zapewniające możliwość usunięcia, wymiany i demontażu takich baterii. Istotne jest, aby możliwa była ocena bezpieczeństwa naprawionych baterii na podstawie dostosowanych do nich prób nieniszczących. W celu ułatwienia naprawy akumulatorów samochodowych, akumulatorów pojazdów elektrycznych i baterii przemysłowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o kryteria dotyczące możliwości usunięcia, wymiany i demontażu akumulatorów samochodowych, akumulatorów pojazdów elektrycznych i baterii przemysłowych. Aby stworzyć możliwość oceny bezpieczeństwa takich naprawionych baterii, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określenia odpowiednich metod prób nieniszczących.

(26b)

Aby jeszcze bardziej ograniczyć ilość odpadów, w przepisach wykonawczych dotyczących ekoprojektu dla poszczególnych produktów oraz w przyszłej inicjatywie dotyczącej zrównoważonych produktów należy promować interoperacyjność baterii, złączy i ładowarek do różnych rodzajów produktów.

(26c)

Interoperacyjność ładowarek do określonych kategorii baterii mogłaby ograniczyć niepotrzebne odpady i koszty z korzyścią dla konsumentów i innych użytkowników końcowych. Powinna zatem istnieć możliwość ładowania akumulatorów pojazdów elektrycznych i baterii do lekkich środków transportu oraz baterii wielokrotnego ładowania wmontowanych do określonych kategorii sprzętu elektrycznego i elektronicznego za pomocą uniwersalnych ładowarek, które umożliwiają interoperacyjność każdej kategorii baterii. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem zawierać przepisy zobowiązujące Komisję do oceny najlepszego sposobu wprowadzenia zharmonizowanych norm dotyczących uniwersalnych ładowarek, mających zastosowanie nie później niż od dnia 1 stycznia 2026 r. w odniesieniu do tych kategorii baterii. W stosownym przypadku do oceny należy dołączyć wniosek ustawodawczy.

(27)

Niezawodne baterie mają podstawowe znaczenie dla funkcjonowania i bezpieczeństwa wielu produktów, urządzeń i usług. W związku z tym baterie należy projektować i produkować w sposób zapewniający ich bezpieczne funkcjonowanie i wykorzystywanie. Aspekt ten ma szczególne znaczenie w odniesieniu do stacjonarnych systemów magazynowania energii, których obecnie nie obejmuje unijne prawodawstwo. Należy zatem określić te parametry układów magazynowania energii , które powinny zostać uwzględnione w badaniach bezpieczeństwa.

(27)

Niezawodne baterie mają podstawowe znaczenie dla funkcjonowania i bezpieczeństwa wielu produktów, urządzeń i usług. W związku z tym baterie należy projektować i produkować w sposób zapewniający ich bezpieczne funkcjonowanie i wykorzystywanie , tak aby nie powodowały szkód dla ludzi, środowiska lub mienia . Aspekt ten ma szczególne znaczenie w odniesieniu do baterii w stacjonarnych systemach magazynowania energii, których obecnie nie obejmuje unijne prawodawstwo. Należy zatem określić te parametry, które powinny zostać uwzględnione w badaniach bezpieczeństwa dla tych baterii i uzupełnione odpowiednimi normami CEN, CENELEC i IEC .

(28)

Aby przekazać użytkownikom końcowym przejrzyste, rzetelne i wyraźne informacje o bateriach i ich głównych właściwościach oraz zużytych bateriach w celu umożliwienia użytkownikom końcowym podjęcia świadomych decyzji przy zakupie i pozbywaniu się baterii, a podmiotom gospodarującym odpadami właściwe przetwarzanie zużytych baterii, na bateriach należy umieszczać etykiety. Etykiety umieszczane na bateriach powinny zawierać wszystkie niezbędne informacje na temat ich głównych właściwości, w tym ich pojemności i zawartości określonych substancji niebezpiecznych. Na potrzeby zapewnienia dostępności informacji w czasie informacje te należy udostępniać również za pośrednictwem kodów QR.

(28)

Aby przekazać użytkownikom końcowym przejrzyste, rzetelne i wyraźne informacje o bateriach i ich głównych właściwościach oraz zużytych bateriach w celu umożliwienia użytkownikom końcowym podjęcia świadomych decyzji przy zakupie i pozbywaniu się baterii, a podmiotom gospodarującym odpadami właściwe przetwarzanie zużytych baterii, na bateriach należy umieszczać etykiety. Etykiety umieszczane na bateriach powinny zawierać wszystkie niezbędne informacje na temat ich głównych właściwości, w tym ich pojemności , charakterystyki produkcji i zawartości określonych substancji niebezpiecznych. Na potrzeby zapewnienia dostępności informacji w czasie informacje te należy udostępniać również za pośrednictwem kodów QR , które powinny być zgodne z wytycznymi normy ISO IEC 18004. Kod QR wydrukowany lub wyryty na wszystkich bateriach powinien zapewniać dostęp do paszportu produktu baterii. Etykiety i kody QR powinny być dostępne dla osób z niepełnosprawnościami zgodnie z wymogami ustanowionymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882  (1) .

(29)

Informacje o wydajności baterii mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia, by użytkownicy końcowi jako konsumenci otrzymywali odpowiednie informacje we właściwym czasie, a w szczególności by mieli wspólną podstawę do porównania różnych baterii przed dokonaniem zakupu. Dlatego baterie przenośne ogólnego stosowania i akumulatory samochodowe należy oznaczyć etykietą zawierającą informacje dotyczące minimalnej średniej trwałości w konkretnych zastosowaniach. Ponadto należy wskazać użytkownikowi końcowemu właściwy sposób usunięcia zużytych baterii.

(29)

Informacje o wydajności baterii mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia, by użytkownicy końcowi , zwłaszcza konsumenci, otrzymywali odpowiednie informacje we właściwym czasie, a w szczególności by mieli wspólną podstawę do porównania różnych baterii przed dokonaniem zakupu. Dlatego baterie przenośne , baterie do lekkich środków transportu i akumulatory samochodowe należy oznaczyć etykietą zawierającą informacje dotyczące minimalnej średniej trwałości w konkretnych zastosowaniach oraz oczekiwanej żywotności . Ponadto należy wskazać użytkownikowi końcowemu właściwy sposób usunięcia zużytych baterii.

(30)

Baterie przemysłowe wielokrotnego ładowania i akumulatory pojazdów elektrycznych z magazynem wewnętrznym o pojemności powyżej 2 kWh powinny zawierać system zarządzania baterią, w którym przechowywane są dane, tak aby użytkownik końcowy lub każda inna osoba trzecia działająca w jego imieniu mogli w dowolnym momencie ustalić stan zdrowia baterii i ich przewidywaną żywotność . Aby wykorzystać baterię do innych celów lub poddać ją regeneracji , dostępu do systemu zarządzania baterią należy udzielić w dowolnym momencie osobie, która nabyła baterię lub każdej osobie trzeciej działającej w jej imieniu na potrzeby przeprowadzenia oceny wartości końcowej baterii, ułatwienia ponownego użycia, wykorzystania do innych celów lub regeneracji baterii oraz do celów udostępnienia baterii niezależnym agregatorom prowadzącym elektrownie wirtualne w sieciach elektroenergetycznych, określonym w dyrektywie Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 (34). Wymóg ten powinien mieć zastosowanie oprócz prawa Unii w zakresie homologacji typu pojazdów, w tym specyfikacji technicznych, które mogą być wynikiem prac nieformalnej grupy roboczej EKG ONZ ds. pojazdów elektrycznych i środowiska nad dostępem do danych w pojazdach elektrycznych.

(30)

Baterie w stacjonarnych systemach magazynowania energii, baterie do lekkich środków transportu i akumulatory pojazdów elektrycznych zawierają system zarządzania baterią, w którym przechowywane są dane . Ten system zarządzania baterią powinien zawierać informacje dotyczące stanu zdrowia, bezpieczeństwa i przewidywanej żywotności baterii , tak aby użytkownik końcowy lub każda inna osoba trzecia działająca w jego imieniu mogli w dowolnym momencie ustalić te aspekty . Aby ułatwić ponowne użycie, wykorzystanie do innych celów lub regenerację baterii , dostępu do danych wyłącznie do odczytu z systemu zarządzania baterią , w tym niezbędnych funkcji umożliwiających zarządzanie usługami pojazd-sieć, należy udzielić w dowolnym momencie osobie, która nabyła baterię lub każdej osobie trzeciej działającej w jej imieniu, na potrzeby przeprowadzenia oceny wartości końcowej baterii, ułatwienia przygotowania do ponownego użycia, ponownego użycia, przygotowania do wykorzystania do innych celów, wykorzystania do innych celów lub regeneracji baterii oraz do celów udostępnienia baterii niezależnym agregatorom prowadzącym elektrownie wirtualne w sieciach elektroenergetycznych, określonym w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 (34). Akumulatory pojazdów elektrycznych i baterie do lekkich środków transportu, aby ich upowszechnianie i wykorzystanie w Unii było łatwiejsze, powinny mieć funkcję udostępniania w czasie rzeczywistym tylko do odczytu danych pokładowych dotyczących stanu zdrowia baterii, poziomu naładowania baterii, wartości zadanej mocy baterii i pojemności baterii. System zarządzania akumulatorami pojazdów elektrycznych powinien mieć również funkcję komunikacji, aby umożliwić inteligentne funkcje ładowania, takie jak ładowanie pojazd-sieć, pojazd-inny odbiornik, pojazd-pojazd, pojazd-powerbank i pojazd-budynek. Wymóg ten powinien mieć zastosowanie oprócz prawa Unii w zakresie homologacji typu pojazdów, w tym specyfikacji technicznych, które mogą być wynikiem prac nieformalnej grupy roboczej EKG ONZ ds. pojazdów elektrycznych i środowiska nad dostępem do danych w pojazdach elektrycznych. Specyfikacje techniczne oparte na ogólnych przepisach technicznych EKG ONZ, gdy zaczną obowiązywać w prawie Unii, należy uznać za punkt odniesienia dla danych dotyczących parametrów służących określeniu stanu zdrowia i przewidywanej żywotności baterii, które mają być zawarte w systemie zarządzania bateriami.

(31)

Pomiaru szeregu wymogów specyficznych dla danego produktu wynikających z niniejszego rozporządzenia, w tym wymogów dotyczących wydajności, trwałości, wykorzystywania do innych celów i bezpieczeństwa należy dokonywać, stosując wiarygodne, dokładne i powtarzalne metody, w których uwzględnia się powszechnie uznane najnowocześniejsze metodyki dokonywania pomiarów i obliczeń. W celu zapewnienia, aby na rynku wewnętrznym nie występowały bariery w handlu, normy należy zharmonizować na poziomie Unii. Takie metody i normy powinny w jak największym możliwym stopniu uwzględniać rzeczywiste użytkowanie baterii, odzwierciedlać standardowy zakres zachowania konsumenta i być odporne na zamierzone i niezamierzone obchodzenie wymogów. Po przyjęciu odniesienia do takiej normy zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/ 2012  (35) i opublikowaniu go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ustala się domniemanie zgodności ze wspomnianymi wymogami specyficznymi dla danego produktu przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że wyniki takich metod wykazują, że osiągnięto minimalne wartości określone dla tych istotnych wymogów. W przypadku braku opublikowanych norm w czasie stosowania wymogów specyficznych dla danego produktu Komisja powinna przyjąć w drodze aktów wykonawczych wspólne specyfikacje, a zgodność z takimi specyfikacjami powinna również uzasadniać domniemanie zgodności. Jeżeli w późniejszym czasie we wspólnych specyfikacjach zostaną wykryte braki, Komisja powinna w drodze aktów wykonawczych zmienić lub uchylić przedmiotowe wspólne specyfikacje.

(31)

Pomiaru szeregu wymogów specyficznych dla danego produktu wynikających z niniejszego rozporządzenia, w tym wymogów dotyczących wydajności, trwałości, wykorzystywania do innych celów i bezpieczeństwa należy dokonywać, stosując wiarygodne, dokładne i powtarzalne metody, w których uwzględnia się powszechnie uznane najnowocześniejsze metodyki dokonywania pomiarów , norm i obliczeń. W celu zapewnienia, aby na rynku wewnętrznym nie występowały bariery w handlu, normy należy zharmonizować na poziomie Unii. Takie metody i normy powinny w jak największym możliwym stopniu uwzględniać rzeczywiste użytkowanie baterii, odzwierciedlać standardowy zakres zachowania konsumenta i być odporne na zamierzone i niezamierzone obchodzenie wymogów. Po przyjęciu odniesienia do takiej normy zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/ 2012  (35) i opublikowaniu go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ustala się domniemanie zgodności ze wspomnianymi wymogami specyficznymi dla danego produktu przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że wyniki takich metod wykazują, że osiągnięto minimalne wartości określone dla tych istotnych wymogów. Aby uniknąć dublowania norm, zmaksymalizować efektywność oraz uwzględnić najwyższą wiedzę fachową i najnowocześniejszą wiedzę, w  przypadku braku normy Komisja powinna starać się zwrócić o jej opracowanie do co najmniej jednej z europejskich organizacji normalizacyjnych. W przypadku braku opublikowanych norm w czasie stosowania wymogów specyficznych dla danego produktu lub w przypadku niezadowalającej reakcji ze strony stosownej europejskiej organizacji normalizacyjnej Komisja powinna w wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach i po konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami przyjąć w drodze aktów wykonawczych wspólne specyfikacje, a zgodność z takimi specyfikacjami powinna również uzasadniać domniemanie zgodności. Jeżeli w późniejszym czasie we wspólnych specyfikacjach zostaną wykryte braki, Komisja powinna w drodze aktów wykonawczych zmienić lub uchylić przedmiotowe wspólne specyfikacje.

(31a)

Aktywny udział w pracach międzynarodowych komitetów normalizacyjnych jest ważnym strategicznym warunkiem wstępnym wprowadzenia przyszłych technologii na rynek. W niektórych przypadkach udział Unii w tych komitetach był niedostateczny. W związku z tym Komisja i państwa członkowskie powinny aktywnie wspierać prace europejskich przedsiębiorstw w takich międzynarodowych komitetach normalizacyjnych. Przed rozważeniem przyjęcia norm w prawodawstwie wtórnym Komisja powinna starannie ocenić prace wykonane na szczeblu międzynarodowym.

(31b)

Komisja powinna zapewnić spójność zharmonizowanych norm i wspólnych specyfikacji w niniejszym rozporządzeniu, a także podczas przeglądu rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

(32)

Aby zagwarantować skuteczny dostęp do informacji do celów nadzoru rynku, dostosować się do nowych technologii i zapewnić odporność na wypadek światowych kryzysów, takich jak pandemia COVID-19, należy umożliwić udzielanie informacji na temat zgodności z wszystkimi aktami Unii mającymi zastosowanie do baterii przez internet w formie jednej deklaracji zgodności UE.

(32)

Aby zagwarantować skuteczny dostęp do informacji do celów nadzoru rynku, dostosować się do nowych technologii i zapewnić odporność na wypadek światowych kryzysów, takich jak pandemia COVID-19, informacje na temat zgodności z wszystkimi aktami Unii mającymi zastosowanie do baterii mogą być przekazywane przez internet w formie jednej deklaracji zgodności UE.

(35)

Wybrane moduły nie odzwierciedlają jednak niektórych szczególnych aspektów baterii i tym samym konieczne jest dostosowanie modułów wybranych do przeprowadzenia procedury oceny zgodności. W celu uwzględnienia nowatorskiego i złożonego wymiaru wymogów dotyczących zrównoważonego charakteru, bezpieczeństwa i  etykietowania określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz na potrzeby zapewnienia zgodności baterii wprowadzanych do obrotu z wymogami prawnymi należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do celów zmiany procedur oceny zgodności poprzez dodanie etapów weryfikacji lub zmodyfikowanie modułu oceny na podstawie przemian następujących na rynku baterii lub w łańcuchu wartości baterii.

(35)

Wybrane moduły nie odzwierciedlają jednak niektórych szczególnych aspektów baterii i tym samym konieczne jest dostosowanie modułów wybranych do przeprowadzenia procedury oceny zgodności. W celu uwzględnienia nowatorskiego i złożonego wymiaru wymogów dotyczących zrównoważonego charakteru, bezpieczeństwa , etykietowania i  informowania określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz na potrzeby zapewnienia zgodności baterii wprowadzanych do obrotu z wymogami prawnymi należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do celów zmiany procedur oceny zgodności poprzez dodanie etapów weryfikacji lub zmodyfikowanie modułu oceny na podstawie przemian następujących na rynku baterii lub w łańcuchu wartości baterii. Aby zapewnić zgodność ze zrównoważonymi wymogami oraz wypełnianie obowiązków w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości określonych w niniejszym rozporządzeniu, potrzebne są solidne procedury oceny zgodności.

(38)

Ze względu na nowość i złożoność wymogów dotyczących zrównoważonego charakteru, bezpieczeństwa i  etykietowania baterii, a także w celu zapewnienia spójnego poziomu jakości wykonywania oceny zgodności baterii należy ustanowić wymogi mające zastosowane do organów notyfikujących uczestniczących w ocenie, notyfikacji i monitorowaniu jednostek notyfikowanych. W szczególności należy zapewnić, aby organ notyfikujący był obiektywny i bezstronny w odniesieniu do tej działalności. Ponadto organy notyfikujące powinny mieć obowiązek ochrony poufności informacji, które otrzymują, niemniej jednak powinny one mieć możliwość wymiany informacji na temat jednostek notyfikowanych z organami krajowymi, organami notyfikującymi z innych państw członkowskich oraz z Komisją w celu zapewnienia spójności w ocenie zgodności.

(38)

Ze względu na nowość i złożoność wymogów dotyczących zrównoważonego charakteru, wydajności, bezpieczeństwa i etykietowania baterii oraz wymogów informacyjnych , a także w celu zapewnienia spójnego poziomu jakości wykonywania oceny zgodności baterii należy ustanowić wymogi mające zastosowane do organów notyfikujących uczestniczących w ocenie, notyfikacji i monitorowaniu jednostek notyfikowanych. W szczególności należy zapewnić, aby organ notyfikujący był obiektywny i bezstronny w odniesieniu do tej działalności i posiadał wystarczającą liczbę kompetentnych pod względem technicznym członków personelu do wykonywania swoich zadań . Ponadto organy notyfikujące powinny mieć obowiązek ochrony poufności informacji, które otrzymują, niemniej jednak powinny one mieć możliwość wymiany informacji na temat jednostek notyfikowanych z organami krajowymi, organami notyfikującymi z innych państw członkowskich oraz z Komisją w celu zapewnienia spójności w ocenie zgodności.

(39)

Istotne jest, by wszystkie jednostki notyfikowane realizowały swe zadania na takim samym poziomie oraz zgodnie z warunkami uczciwej konkurencji i autonomii. Z tego względu należy ustanowić wymogi wobec jednostek oceniających zgodność, które chcą otrzymywać notyfikacje, aby wykonywać działania związane z oceną zgodności. Wymogi te powinny mieć w dalszym ciągu zastosowanie jako warunek wstępny utrzymania kompetencji jednostki notyfikowanej. W celu zapewnienia autonomii jednostki notyfikowanej od jednostki tej oraz od zatrudnianego przez nią personelu należy wymagać utrzymania niezależności od podmiotów gospodarczych w łańcuchu wartości baterii oraz od innych przedsiębiorstw, w tym od stowarzyszeń przedsiębiorców oraz spółek dominujących i spółek zależnych. Na jednostce notyfikowanej powinien spoczywać obowiązek dokumentowania jej niezależności oraz przekazywania tej dokumentacji organowi notyfikującemu.

(39)

Istotne jest, by wszystkie jednostki notyfikowane realizowały swe zadania na takim samym poziomie oraz zgodnie z warunkami uczciwej konkurencji i autonomii. Z tego względu należy ustanowić wymogi wobec jednostek oceniających zgodność, które chcą otrzymywać notyfikacje, aby wykonywać działania związane z oceną zgodności. Wymogi te powinny mieć w dalszym ciągu zastosowanie jako warunek wstępny utrzymania kompetencji jednostki notyfikowanej. W celu zapewnienia autonomii jednostki notyfikowanej od jednostki tej oraz od zatrudnianego przez nią personelu należy wymagać utrzymania niezależności od podmiotów gospodarczych w łańcuchu wartości baterii oraz od innych przedsiębiorstw, w tym od stowarzyszeń przedsiębiorców oraz spółek dominujących i spółek zależnych. Na jednostce notyfikowanej powinien spoczywać obowiązek dokumentowania jej niezależności oraz przekazywania tej dokumentacji organowi notyfikującemu. Należy również wymagać rotacji zespołów i odpowiednich okresów karencji.

(42)

Usługi świadczone przez jednostki notyfikowane w państwie członkowskim mogą dotyczyć baterii udostępnianych na rynku w całej Unii, dlatego należy zapewnić pozostałym państwom członkowskim i  Komisji możliwość wnoszenia sprzeciwu wobec jednostek notyfikowanych. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w celu zażądania od organu notyfikującego podjęcia działań naprawczych w przypadku, gdy jednostka notyfikowana nie spełnia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu lub przestała je spełniać.

(42)

Usługi świadczone przez jednostki notyfikowane w państwie członkowskim mogą dotyczyć baterii udostępnianych na rynku w całej Unii, dlatego należy zapewnić pozostałym państwom członkowskim, Komisji , podmiotom gospodarczym i odpowiednim zainteresowanym stronom możliwość wnoszenia sprzeciwu wobec jednostek notyfikowanych . W trakcie postępowania wyjaśniającego Komisja powinna zasięgać porady unijnej jednostki badawczej wyznaczonej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/1020 . W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w celu zażądania od organu notyfikującego podjęcia działań naprawczych w przypadku, gdy jednostka notyfikowana nie spełnia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu lub przestała je spełniać.

(43)

W celu ułatwienia i przyśpieszenia procedury oceny zgodności, certyfikacji oraz – co za tym idzie – dostępu do rynku, a także mając na względzie nowość i złożoność wymogów dotyczących zrównoważonego charakteru, bezpieczeństwa i  etykietowania baterii, kluczowe znaczenie ma ciągły dostęp jednostek notyfikowanych do wszystkich niezbędnych przyrządów i pomieszczeń wykorzystywanych do badań oraz stosowanie przez te jednostki procedur bez tworzenia niepotrzebnych obciążeń dla podmiotów gospodarczych. Z tego samego powodu oraz w celu zapewnienia równego traktowania podmiotów gospodarczych konieczne jest, aby jednostki notyfikowane spójnie stosowały procedury oceny zgodności.

(43)

W celu ułatwienia i przyśpieszenia procedury oceny zgodności, certyfikacji oraz – co za tym idzie – dostępu do rynku, a także mając na względzie nowość i złożoność wymogów dotyczących zrównoważonego charakteru, bezpieczeństwa i  etykietowania baterii oraz wymogów informacyjnych , kluczowe znaczenie ma ciągły dostęp jednostek notyfikowanych do wszystkich niezbędnych przyrządów i pomieszczeń wykorzystywanych do badań oraz stosowanie przez te jednostki procedur bez tworzenia niepotrzebnych obciążeń dla podmiotów gospodarczych. Z tego samego powodu oraz w celu zapewnienia równego traktowania podmiotów gospodarczych konieczne jest, aby jednostki notyfikowane spójnie stosowały procedury oceny zgodności.

(51)

Aby ułatwić komunikację między podmiotami gospodarczymi, organami nadzoru rynku i konsumentami, podmioty gospodarcze powinny, w ramach swoich danych kontaktowych, podawać oprócz adresu pocztowego również adres strony internetowej.

(51)

Aby ułatwić komunikację między podmiotami gospodarczymi, organami nadzoru rynku i konsumentami, podmioty gospodarcze powinny, w ramach swoich danych kontaktowych, podawać numer telefonu, adres pocztowy, adres poczty elektronicznej i adres strony internetowej.

(52)

Niezbędne jest zapewnienie zgodności wprowadzanych na rynek Unii baterii z państw trzecich z wymogami niniejszego rozporządzenia – niezależnie od tego, czy baterie te są przywożone jako samodzielne baterie, czy też są zawarte w produktach – w szczególności zapewnienie poddania tych baterii przez wytwórców odpowiednim procedurom oceny zgodności. Należy zatem ustanowić przepisy dotyczące importerów, aby mieć pewność, że baterie, które importerzy wprowadzają do obrotu i oddają do użytku, spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia oraz że organy krajowe mogą skontrolować oznakowanie CE na bateriach i dokumentację sporządzoną przez wytwórców.

(52)

Niezbędne jest zapewnienie zgodności wprowadzanych na rynek Unii baterii z państw trzecich z wymogami niniejszego rozporządzenia oraz z odpowiednimi przepisami Unii  – niezależnie od tego, czy baterie te są przywożone jako samodzielne baterie, czy też są zawarte w produktach – w szczególności zapewnienie poddania tych baterii przez wytwórców odpowiednim procedurom oceny zgodności. Szczególną uwagę należy zwrócić na zagwarantowanie solidności i niezależności kontroli przeprowadzanych przez stronę trzecią w odniesieniu do wymogów niniejszego rozporządzenia dotyczących procesu produkcji baterii. W związku z tym należy w pełni zagwarantować zgodność z deklaracją dotyczącą śladu węglowego, poziom zawartości materiałów z recyklingu, a także wypełnianie obowiązków należytej staranności w obszarze praw człowieka i ochrony środowiska określonych w niniejszym rozporządzeniu. Należy zatem ustanowić przepisy dotyczące importerów, aby mieć pewność, że baterie, które importerzy wprowadzają do obrotu i oddają do użytku, spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia oraz że organy krajowe mogą skontrolować oznakowanie CE na bateriach i dokumentację sporządzoną przez wytwórców. Organy te, w szczególności podczas przeprowadzania kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii z państw trzecich, powinny zapewniać spójne egzekwowanie prawa Unii poprzez skuteczny i jednolity poziom kontroli, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/1020.

(53)

Wprowadzając baterię do obrotu lub oddając ją do użytku, każdy importer powinien podać na baterii swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz adres pocztowy. W przypadku gdy wielkość baterii uniemożliwia takie oznaczenie, należy wprowadzić wyjątki od tej zasady. Dotyczy to przypadków , w których importer musiałby otworzyć opakowanie, aby umieścić na baterii swoją nazwę i  adres, lub w  których bateria jest za mała , by umieścić na niej te informacje .

(53)

Wprowadzając baterię do obrotu lub oddając ją do użytku, każdy importer powinien podać na baterii swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz adres pocztowy , adres poczty elektronicznej i numer telefonu . W przypadku gdy wielkość baterii uniemożliwia takie oznaczenie, ponieważ bateria jest zbyt mała, aby umieścić na niej tę informację, należy wprowadzić wyjątki od tej zasady. Należy również przewidzieć wyjątki w przypadkach , w których importer musiałby otworzyć opakowanie, aby umieścić na baterii swoją nazwę i  inne dane kontaktowe. W tych wyjątkowych przypadkach importer powinien podać te informacje w dokumencie dołączonym do baterii lub w  inny łatwo dostępny sposób. Jeśli istnieje opakowanie , należy go użyć w celu podania tych informacji .

(56)

Dystrybutorzy i  importerzy , ze względu na bliski związek z rynkiem, powinni być zaangażowani w zadania związane z nadzorem rynku, realizowane przez organy krajowe, oraz powinni być przygotowani do aktywnego udziału w wykonywaniu tych zadań poprzez dostarczanie tym organom wszystkich niezbędnych informacji dotyczących danych baterii.

(56)

Dystrybutorzy , importerzy i  dostawcy usług realizacji zamówień, w tym platformy handlowe , ze względu na bliski związek z rynkiem, powinni być zaangażowani w zadania związane z nadzorem rynku, realizowane przez organy krajowe, oraz powinni być przygotowani do aktywnego udziału w wykonywaniu tych zadań poprzez dostarczanie tym organom wszystkich niezbędnych informacji dotyczących danych baterii.

(57)

Zapewnienie identyfikowalności baterii w całym łańcuchu dostaw upraszcza nadzór rynku i zwiększa jego skuteczność. Skuteczny system identyfikacji ułatwia organom nadzoru rynku realizację zadania polegającego na identyfikacji podmiotów gospodarczych, które wprowadziły do obrotu, udostępniły na rynku lub oddały do użytku baterie niespełniające wymogów. Podmioty gospodarcze powinny zatem być zobowiązane do przechowywania przez określony czas informacji na temat swoich transakcji dotyczących baterii.

(57)

Zapewnienie identyfikowalności baterii w całym łańcuchu dostaw upraszcza nadzór rynku i zwiększa jego skuteczność oraz zapewnia konsumentom przejrzystość . Skuteczny system identyfikacji ułatwia organom nadzoru rynku realizację zadania polegającego na identyfikacji podmiotów gospodarczych, które wprowadziły do obrotu, udostępniły na rynku lub oddały do użytku baterie niespełniające wymogów. Podmioty gospodarcze powinny zatem być zobowiązane do przechowywania przez określony czas informacji na temat swoich transakcji dotyczących baterii , w tym w formie elektronicznej .

(59)

Tylko kilka krajów dostarcza te materiały i w niektórych przypadkach niskie standardy sprawowania rządów mogą pogorszyć problemy środowiskowe i społeczne. Wydobycie i rafinacja kobaltu i  niklu są związane z wieloma kwestiami społecznymi i środowiskowymi, w tym z potencjalnymi zagrożeniami dla środowiska i zdrowia ludzi. Chociaż skutki społeczne i środowiskowe produkcji grafitu naturalnego są mniej poważne, w jego wydobyciu duży udział ma działalność rzemieślnicza i na małą skalę, która odbywa się głównie w warunkach nieformalnych i może prowadzić do poważnych skutków dla zdrowia i środowiska, w tym braku odpowiedniego zamykania kopalni i braku rekultywacji, co prowadzi do zniszczenia ekosystemów i gleb. W przypadku litu oczekiwany wzrost jego wykorzystania w produkcji baterii prawdopodobnie będzie wywierał dodatkową presję na procesy ekstrakcji i rafinacji, dlatego należałoby włączyć lit do zakresu obowiązków w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw . Spodziewany ogromny wzrost popytu na baterie w Unii nie powinien przyczyniać się do wzrostu takich zagrożeń środowiskowych i społecznych.

(59)

Tylko kilka krajów dostarcza te materiały i w niektórych przypadkach niskie standardy sprawowania rządów mogą pogorszyć problemy środowiskowe i społeczne. Wydobycie i rafinacja kobaltu , miedzi, niklu, żelaza i  boksytu są związane z wieloma kwestiami społecznymi i środowiskowymi, w tym z potencjalnymi zagrożeniami dla środowiska i zdrowia ludzi. Chociaż skutki społeczne i środowiskowe produkcji grafitu naturalnego są mniej poważne, w jego wydobyciu duży udział ma działalność rzemieślnicza i na małą skalę, która odbywa się głównie w warunkach nieformalnych i może prowadzić do poważnych skutków dla zdrowia i środowiska, w tym braku odpowiedniego zamykania kopalni i braku rekultywacji, co prowadzi do zniszczenia ekosystemów i gleb. W przypadku litu oczekiwany wzrost jego wykorzystania w produkcji baterii prawdopodobnie będzie wywierał dodatkową presję na procesy ekstrakcji i rafinacji, dlatego należałoby włączyć lit do zakresu obowiązków w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii . Spodziewany ogromny wzrost popytu na baterie w Unii nie powinien przyczyniać się do wzrostu takich zagrożeń środowiskowych i społecznych za granicą .

(60)

Niektóre z tych surowców, takie jak kobalt, lit i grafit naturalny, uznaje się za surowce krytyczne dla UE (38), a ich zrównoważone pozyskiwanie jest niezbędne dla odpowiedniego funkcjonowania unijnego ekosystemu baterii.

(60)

Niektóre z tych surowców, takie jak boksyt, kobalt, lit i grafit naturalny, uznaje się za surowce krytyczne dla UE (38), a ich zrównoważone pozyskiwanie jest niezbędne dla odpowiedniego funkcjonowania unijnego ekosystemu baterii.

(62)

W Unii ogólne wymogi dotyczące należytej staranności dotyczące niektórych materiałów i metali wprowadzono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821 (39). Rozporządzenie to nie dotyczy jednak minerałów i materiałów wykorzystywanych do produkcji baterii.

(62)

Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych stanowią, że podmioty gospodarcze powinny zachowywać należytą staranność jako środek do sprostania ich społecznej odpowiedzialności w odniesieniu do praw człowieka i środowiska. W Unii ogólne wymogi dotyczące należytej staranności dotyczące niektórych materiałów i metali wprowadzono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821 (39). Rozporządzenie to nie dotyczy jednak minerałów i materiałów wykorzystywanych do produkcji baterii.

(63)

W związku z tym, biorąc pod uwagę spodziewany wykładniczy wzrost popytu na baterie w UE, podmiot gospodarczy wprowadzający baterie do obrotu w  UE powinien ustanowić strategię w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw. Należy zatem ustanowić wymogi w celu wyeliminowania zagrożeń społecznych i środowiskowych związanych z wydobyciem, przetwarzaniem i  handlem niektórymi surowcami do celów produkcji baterii.

(63)

Obowiązek szanowania praw człowieka, praw socjalnych, zdrowia ludzkiego i środowiska powinien odnosić się do całej działalności wytwórczej i innych powiązanych relacji biznesowych podmiotu gospodarczego w całym łańcuchu wartości baterii. W związku z tym, biorąc pod uwagę spodziewany wykładniczy wzrost popytu na baterie w UE oraz fakt , że wydobycie, przetwarzanie i sprzedaż niektórych surowców, chemikaliów i surowców wtórnych, które są wykorzystywane do produkcji baterii i pojawiają się w  procesie przetwarzania zużytych baterii, wiążą się ze szczególnym ryzykiem, należy ustanowić pewne wymogi dotyczące procesu należytej staranności w łańcuchu wartości baterii w celu wyeliminowania zagrożeń społecznych i środowiskowych związanych z wydobyciem, przetwarzaniem i  sprzedażą niektórych surowców, chemikaliów i surowców wtórnych do celów produkcji baterii , z przetwarzaniem zużytych baterii, z samym procesem produkcji, jak również ze wszystkimi innymi powiązanymi relacjami biznesowymi .

(64)

Wprowadzając strategię w zakresie należytej staranności opartą na analizie ryzyka należy opierać się na uznanych na szczeblu międzynarodowym zasadach należytej staranności zawartych w dokumentach takich jak dziesięć zasad inicjatywy Global Compact (40), wytyczne dotyczące społecznej oceny cyklu życia produktów (41), Trójstronna deklaracja zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej MOP (42) oraz wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w celu odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej (43), które odzwierciedlają wzajemne porozumienie między rządami i zainteresowanymi stronami, które to zasady należy dostosować do określonego kontekstu i okoliczności każdego podmiotu gospodarczego. Jeśli chodzi o wydobycie i przetwarzanie naturalnych zasobów mineralnych stosowanych w produkcji baterii oraz handel nimi, wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w zakresie odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (44) („wytyczne OECD dotyczące należytej staranności”) stanowią długotrwałe działanie rządów i zainteresowanych stron w celu ustanowienia dobrych praktyk w tej dziedzinie.

(64)

Wprowadzając proces w zakresie należytej staranności oparty na analizie ryzyka należy opierać się na uznanych na szczeblu międzynarodowym standardach i zasadach należytej staranności zawartych w dokumentach takich jak wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, dziesięć zasad inicjatywy Global Compact (40), wytyczne dotyczące społecznej oceny cyklu życia produktów (41), Trójstronna deklaracja zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej MOP (42) , wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w celu odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej (43), które odzwierciedlają wzajemne porozumienie między rządami i zainteresowanymi stronami, które to zasady należy dostosować do określonego kontekstu i okoliczności każdego podmiotu gospodarczego. Jeśli chodzi o wydobycie i przetwarzanie naturalnych zasobów mineralnych z obszarów wysokiego ryzyka stosowanych w produkcji baterii oraz handel nimi, wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w zakresie odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (44) („wytyczne OECD dotyczące należytej staranności”) stanowią uznane w skali międzynarodowej standardy dotyczące konkretnego ryzyka rażących naruszeń praw człowieka w związku z pozyskiwaniem niektórych surowców w kontekście konfliktu i handlem nimi oraz długotrwałe działanie rządów i zainteresowanych stron w celu ustanowienia dobrych praktyk w tej dziedzinie.

(65)

Zgodnie z  wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności  (45) należyta staranność jest ciągłym, proaktywnym i reaktywnym procesem, w ramach którego przedsiębiorstwa mogą zapewnić poszanowanie praw człowieka i nie przyczyniają się do konfliktów (46). Należyta staranność oparta na analizie ryzyka odnosi się do kroków, jakie przedsiębiorstwa powinny podjąć w celu zidentyfikowania i  wyeliminowania faktycznego lub potencjalnego ryzyka w celu zapobiegania niekorzystnym skutkom związanym z ich działalnością lub decyzjami dotyczącymi pozyskiwania lub łagodzenia tych skutków . Przedsiębiorstwo może ocenić ryzyko stwarzane przez jego działalność i stosunki oraz przyjąć środki ograniczające ryzyko zgodnie z odpowiednimi normami przewidzianymi w prawie krajowym i międzynarodowym, zaleceniami dotyczącymi odpowiedzialnego prowadzenia działalności przez organizacje międzynarodowe, narzędziami wspieranymi przez rząd, dobrowolnymi inicjatywami sektora prywatnego oraz wewnętrznymi strategiami i systemami przedsiębiorstwa. Podejście takie pomaga również w dostosowaniu zakresu operacji zapewnienia należytej staranności do rozmiaru działalności przedsiębiorstwa lub stosunków w łańcuchu dostaw.

(65)

Zgodnie z  ze standardami i zasadami ONZ, MOP i OCED należyta staranność jest ciągłym, proaktywnym i reaktywnym procesem, w ramach którego przedsiębiorstwa mogą zapewnić poszanowanie praw człowieka i  środowiska i nie przyczyniają się do konfliktów (46). Należyta staranność oparta na analizie ryzyka odnosi się do kroków, jakie przedsiębiorstwa powinny podjąć w celu zidentyfikowania , powstrzymywania i  łagodzenia niekorzystnych skutków związanych z ich działalnością lub decyzjami dotyczącymi pozyskiwania oraz w celu zapobiegania tym skutkom i rozliczania za nie. Podmioty gospodarcze powinny prowadzić świadome, skuteczne i rzeczowe konsultacje ze społecznościami dotkniętymi tymi skutkami. Przedsiębiorstwo może ocenić ryzyko stwarzane przez jego działalność i stosunki oraz przyjąć środki ograniczające ryzyko , które mogą obejmować żądanie dodatkowych informacji, negocjacje w celu naprawy sytuacji lub zawieszenie lub zaprzestanie współpracy z dostawcami, zgodnie z odpowiednimi normami przewidzianymi w prawie krajowym i międzynarodowym, zaleceniami dotyczącymi odpowiedzialnego prowadzenia działalności przez organizacje międzynarodowe, narzędziami wspieranymi przez rząd, dobrowolnymi inicjatywami sektora prywatnego oraz wewnętrznymi strategiami i systemami przedsiębiorstwa. Podejście takie pomaga również w dostosowaniu zakresu operacji zapewnienia należytej staranności do rozmiaru działalności przedsiębiorstwa lub stosunków w łańcuchu dostaw. Wymogi dotyczące należytej staranności w łańcuchu wartości baterii powinny mieć zastosowanie do każdego podmiotu gospodarczego, który wprowadza baterie na rynek europejski, w tym do platform internetowych.

(65a)

Chociaż systemy należytej staranności w sektorze prywatnym mogą wspierać podmioty gospodarcze w ich działaniach związanych z należytą starannością, podmioty gospodarcze powinny być indywidualnie odpowiedzialne za wypełnianie obowiązków w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii określonych w niniejszym rozporządzeniu.

(65b)

Państwa członkowskie powinny zapewnić podmiotom gospodarczym, w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom, konkretną pomoc techniczną, tak aby mogły one spełniać wymogi należytej staranności w łańcuchu wartości baterii.

(66)

Należy przyjąć lub zmienić obowiązkowe strategie w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw oraz co najmniej odnieść się do najczęstszych kategorii ryzyka społecznego i środowiskowego. Powinno to obejmować obecne i przewidywalne skutki – z jednej strony dla życia społecznego, w szczególności praw człowieka, zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, a także bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy oraz praw pracowniczych, a z drugiej strony dla środowiska, w szczególności dla zużycia wody, ochrony gleby, zanieczyszczenia powietrza i różnorodności biologicznej, w tym życia społeczności.

(66)

Należy przyjąć lub zmienić obowiązkowe strategie w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii oraz co najmniej odnieść się do najczęstszych kategorii ryzyka społecznego i środowiskowego. Powinno to obejmować obecne i przewidywalne skutki – z jednej strony dla życia społecznego, w szczególności praw człowieka, zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, a także bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy oraz praw pracowniczych, a z drugiej strony dla środowiska, w szczególności dla zużycia wody, ochrony gleby, zanieczyszczenia powietrza , zmiany klimatu i różnorodności biologicznej, w tym życia społeczności.

(67)

Jeśli chodzi o kategorie ryzyka społecznego, strategia w zakresie należytej staranności powinna uwzględniać zagrożenia w łańcuchu dostaw baterii w odniesieniu do ochrony praw człowieka, w tym zdrowia ludzkiego, ochrony dzieci i równouprawnienia płci, zgodnie z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka (47). Strategia w zakresie należytej staranności powinna obejmować informacje na temat tego, w jaki sposób podmiot gospodarczy przyczynił się do zapobiegania naruszeniom praw człowieka, oraz na temat instrumentów stosowanych w strukturze biznesowej podmiotu w celu zwalczania korupcji i przekupstwa. Strategia w zakresie należytej staranności powinna również zapewniać prawidłowe wdrażanie przepisów podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (48) wymienionych w załączniku I do trójstronnej deklaracji MOP.

(67)

Jeśli chodzi o kategorie ryzyka społecznego, strategia w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii powinna uwzględniać zagrożenia w łańcuchu wartości baterii w odniesieniu do ochrony praw człowieka, w tym zdrowia ludzkiego , praw ludności rdzennej , ochrony dzieci i równouprawnienia płci, zgodnie z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka (47). Strategia w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii powinna obejmować informacje na temat tego, w jaki sposób podmiot gospodarczy przyczynił się do zapobiegania naruszeniom praw człowieka, oraz na temat instrumentów stosowanych w strukturze biznesowej podmiotu w celu zwalczania korupcji i przekupstwa. Strategia w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii powinna również zapewniać prawidłowe wdrażanie przepisów podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (48) wymienionych w załączniku I do trójstronnej deklaracji MOP.

(68)

W odniesieniu do kategorii ryzyka środowiskowego strategia w zakresie należytej staranności powinna uwzględniać ryzyko w łańcuchu dostaw baterii w odniesieniu do ochrony środowiska naturalnego i różnorodności biologicznej zgodnie z Konwencją o różnorodności biologicznej (49), która obejmuje również uwzględnienie społeczności lokalnych oraz ochronę i rozwój tych społeczności.

(68)

W odniesieniu do kategorii ryzyka środowiskowego strategia w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii powinna uwzględniać ryzyko w łańcuchu wartości baterii w odniesieniu do ochrony środowiska naturalnego i różnorodności biologicznej zgodnie z Konwencją o różnorodności biologicznej (49), która obejmuje również uwzględnienie społeczności lokalnych oraz ochronę i rozwój tych społeczności. Powinna ona również uwzględniać zagrożenia związane ze zmianą klimatu, zgodnie z porozumieniem paryskim i jego celem, jakim jest ograniczenie globalnego ocieplenia do poziomu poniżej 1,5 stopnia Celsjusza w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej, a także zagrożenia dla środowiska ujęte w innych konwencjach międzynarodowych dotyczących środowiska.

(69)

Obowiązki w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw dotyczące identyfikacji i łagodzenia ryzyka społecznego i środowiskowego związanego z surowcami wykorzystywanymi do produkcji baterii powinny przyczynić się do wdrożenia rezolucji nr 19 UNEP w sprawie zarządzania zasobami mineralnymi, w której uznano istotny wkład sektora górniczego w realizację Agendy 2030 i celów zrównoważonego rozwoju.

(69)

Obowiązki w zakresie należytej staranności w łańcuchu wartości baterii dotyczące identyfikacji i łagodzenia ryzyka społecznego i środowiskowego związanego z surowcami wykorzystywanymi do produkcji baterii powinny przyczynić się do wdrożenia rezolucji nr 19 UNEP w sprawie zarządzania zasobami mineralnymi, w której uznano istotny wkład sektora górniczego w realizację Agendy 2030 i celów zrównoważonego rozwoju.

(69a)

Nawet jeśli dołożono należytej staranności, może dojść do powstania szkody. Podmioty gospodarcze powinny aktywnie naprawiać takie szkody, samodzielnie lub we współpracy z innymi podmiotami. Podmioty te powinny ponosić odpowiedzialność za wszelkie niekorzystne skutki, które one same lub podmioty, które kontrolują lub mogą kontrolować, spowodowały lub do których się przyczyniły. Osoby poszkodowane powinny mieć prawo do zadośćuczynienia za szkody i dostęp do wymiaru sprawiedliwości.

(70)

Inne instrumenty prawne UE ustanawiające wymogi dotyczące należytej staranności w  łańcuchu dostaw powinny mieć zastosowanie , o ile w niniejszym rozporządzeniu nie ma szczegółowych przepisów o takim samym celu, charakterze i skutkach, które mogą zostać dostosowane w świetle przyszłych zmian legislacyjnych.

(70)

Inne instrumenty prawne UE ustanawiające wymogi dotyczące należytej staranności powinny mieć zastosowanie do przedsiębiorstw z UE i spoza UE, które zamierzają wprowadzać baterie do obrotu w  Unii, aby zapewnić równe warunki działania , o ile w niniejszym rozporządzeniu nie ma szczegółowych przepisów o takim samym celu, charakterze i skutkach, które mogą zostać dostosowane w świetle przyszłych zmian legislacyjnych.

(71)

Aby dostosować się do rozwoju łańcucha wartości baterii, w tym zmian zakresu i charakteru stosownego ryzyka społecznego i środowiskowego, oraz do postępu naukowo-technicznego w odniesieniu do baterii i składów chemicznych baterii, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do celów zmiany wykazu surowców i kategorii ryzyka oraz wymogów dotyczących należytej staranności w łańcuchu dostaw .

(71)

Aby dostosować się do rozwoju łańcucha wartości baterii, w tym zmian zakresu i charakteru stosownego ryzyka społecznego i środowiskowego, oraz do postępu naukowo-technicznego w odniesieniu do baterii i składów chemicznych baterii, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do celów zmiany wykazu surowców i kategorii ryzyka oraz wymogów dotyczących należytej staranności w łańcuchu wartości baterii .

(71a)

W przypadku przyjęcia w przyszłości przepisów Unii ustanawiających ogólne zasady zrównoważonego ładu korporacyjnego i należytej staranności Komisja powinna ocenić, czy te nowe przepisy unijne wymagają zmiany art. 39 ust. 2–5 lub załącznika X, lub obu tych elementów. W celu zmiany tych przepisów należy w stosownym przypadku przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(72)

Zharmonizowane przepisy dotyczące gospodarowania odpadami są niezbędne, aby zapewnić, by we wszystkich państwach członkowskich producenci i inne podmioty gospodarcze byli objęci tymi samymi przepisami we wdrażaniu rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do baterii. Maksymalizacja selektywnego zbierania zużytych baterii oraz zapewnienie, aby wszystkie zbierane baterie podlegały recyklingowi za pośrednictwem procesów, za pomocą których osiąga się minimalne poziomy wydajności recyklingu, są konieczne, by osiągnąć wysoki poziom odzysku materiałów. W ocenie dyrektywy 2006/66/WE ustalono, że jednym z jej niedociągnięć jest brak szczegółowości przepisów, który prowadzi do niejednorodnego wdrażania i powoduje powstawanie znaczących barier dla funkcjonowania rynków recyklingu oraz niższy od optymalnego poziom recyclingu. W związku z powyższym w bardziej szczegółowych i zharmonizowanych przepisach należy uwzględnić kwestię unikania zakłócania rynku zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii, zapewnić jednolite wdrożenie wymogów w całej Unii i dalszą harmonizację jakości usług gospodarowania odpadami świadczonych przez podmioty gospodarcze oraz ułatwić wprowadzanie na rynek surowców wtórnych.

(72)

Zharmonizowane przepisy dotyczące gospodarowania odpadami są niezbędne, aby zapewnić, by we wszystkich państwach członkowskich producenci i inne podmioty gospodarcze byli objęci tymi samymi przepisami we wdrażaniu rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do baterii oraz by zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska w całej Unii. Rozszerzona odpowiedzialność producenta może przyczynić się do zmniejszenia ogólnego wykorzystania zasobów, w szczególności poprzez zmniejszenie liczby zużytych baterii oraz niekorzystnych skutków związanych z gospodarowaniem zużytymi bateriami . Maksymalizacja selektywnego zbierania zużytych baterii oraz zapewnienie, aby wszystkie zbierane baterie podlegały recyklingowi za pośrednictwem procesów, za pomocą których osiąga się minimalne poziomy wydajności recyklingu, są konieczne, by osiągnąć wysoki poziom odzysku materiałów. W ocenie dyrektywy 2006/66/WE ustalono, że jednym z jej niedociągnięć jest brak szczegółowości przepisów, który prowadzi do niejednorodnego wdrażania i powoduje powstawanie znaczących barier dla funkcjonowania rynków recyklingu oraz niższy od optymalnego poziom recyclingu. W związku z powyższym w bardziej szczegółowych i zharmonizowanych przepisach należy uwzględnić kwestię unikania zakłócania rynku zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii, zapewnić jednolite wdrożenie wymogów w całej Unii i dalszą harmonizację jakości usług gospodarowania odpadami świadczonych przez podmioty gospodarcze oraz ułatwić wprowadzanie na rynek surowców wtórnych.

(73)

Niniejsze rozporządzenie opiera się na przepisach dotyczących gospodarowania odpadami oraz ogólnych przepisach określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (50), które należy dostosować w taki sposób, by odzwierciedlić szczególną sytuację dotyczącą baterii. Aby zbieranie zużytych baterii było jak najbardziej wydajne, ważne jest, aby jego organizacja przebiegała w ścisłym związku z miejscem, w którym baterie są sprzedawane w państwie członkowskim, oraz blisko użytkownika końcowego. Ponadto zużyte baterie można zbierać razem ze zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym oraz razem z pojazdami wycofanymi z eksploatacji, poprzez krajowe systemy zbierania utworzone na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE (51) oraz na podstawie dyrektywy 2000/53/WE. Mimo że w niniejszym rozporządzeniu określa się przepisy szczegółowe odnoszące się do baterii, konieczne jest przyjęcie spójnego i uzupełniającego podejścia, które będzie opierać się na istniejących strukturach gospodarowania odpadami i w ramach którego będą one harmonizowane. W związku z tym, aby skutecznie realizować rozszerzoną odpowiedzialność producenta dotyczącą gospodarowania odpadami, należy określić obowiązki w odniesieniu do państw członkowskich, w których baterie są udostępniane na rynku po raz pierwszy.

(73)

Niniejsze rozporządzenie opiera się na przepisach dotyczących gospodarowania odpadami oraz ogólnych przepisach określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (50), które należy dostosować w taki sposób, by odzwierciedlić szczególny charakter zużytych baterii. Aby zbieranie zużytych baterii było jak najbardziej wydajne, ważne jest, aby jego organizacja przebiegała w ścisłym związku z miejscem, w którym baterie są sprzedawane w państwie członkowskim, oraz blisko użytkownika końcowego . Zużyte baterie powinny być zbierane oddzielnie od innych typów odpadów, takich jak metale, papier i tektura, szkło, tworzywa sztuczne, drewno, tekstylia i bioodpady . Ponadto zużyte baterie można zbierać razem ze zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym oraz razem z pojazdami wycofanymi z eksploatacji, poprzez krajowe systemy zbierania utworzone na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE (51) oraz na podstawie dyrektywy 2000/53/WE. Mimo że w niniejszym rozporządzeniu określa się przepisy szczegółowe odnoszące się do baterii, konieczne jest przyjęcie spójnego i uzupełniającego podejścia, które będzie opierać się na istniejących strukturach gospodarowania odpadami i w ramach którego będą one harmonizowane. W związku z tym, aby skutecznie realizować rozszerzoną odpowiedzialność producenta dotyczącą gospodarowania odpadami, należy określić obowiązki w odniesieniu do państw członkowskich, w których baterie są udostępniane na rynku po raz pierwszy.

(76)

Producentów powinna dotyczyć rozszerzona odpowiedzialność producenta w zakresie gospodarowania produkowanymi przez nich bateriami na etapie wycofywania z eksploatacji. Odpowiednio powinni oni ponosić koszty zbierania , przetwarzania i recyklingu wszystkich zbieranych baterii, sprawozdawczości w zakresie baterii i zużytych baterii oraz przekazywania do użytkowników końcowych i podmiotów gospodarujących odpadami informacji na temat baterii, a także na temat odpowiedniego ponownego użycia zużytych baterii i gospodarowania takimi bateriami . Obowiązki dotyczące rozszerzonej odpowiedzialności producenta powinny mieć zastosowanie do wszystkich form dostawy, w tym sprzedaży na odległość. Producenci powinni mieć możliwość wykonywania tych obowiązków wspólnie poprzez organizacje odpowiedzialności producenta przejmujące odpowiedzialność w ich imieniu. Producenci lub organizacje odpowiedzialności producenta powinni mieć obowiązek posiadania zezwolenia oraz powinni dokumentować, że posiadają zasoby finansowe na pokrycie kosztów związanych z rozszerzoną odpowiedzialnością producenta. W stosownych przypadkach, aby uniknąć zakłócenia rynku wewnętrznego oraz zapewnić jednolite warunki różnicowania wkładów finansowych przekazywanych przez producentów na rzecz organizacji odpowiedzialności producenta, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze.

(76)

Producentów powinna dotyczyć rozszerzona odpowiedzialność producenta w zakresie gospodarowania produkowanymi przez nich bateriami na etapie wycofywania z eksploatacji. Powinna ona obejmować zbiór przepisów określających szczegółowe obowiązki operacyjne i finansowe producentów produktów, w których odpowiedzialność producenta jest rozszerzona na pokonsumencki etap cyklu życia produktu. Odpowiednio powinni oni ponosić co najmniej koszty , o których mowa w art. 8a ust. 4 lit. a) dyrektywy 2008/98/WE, w tym koszty organizacji selektywnej zbiórki, przygotowania do wykorzystania do innych celów i regeneracji , przetwarzania , przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytych baterii, sprawozdawczości w zakresie baterii i zużytych baterii oraz kampanii uświadamiających mających na celu zachęcenie użytkowników końcowych do pozbywania się zużytych baterii w odpowiedni sposób . Obowiązki dotyczące rozszerzonej odpowiedzialności producenta powinny mieć zastosowanie do wszystkich form dostawy, w tym sprzedaży na odległość i sprzedaży przez internet . Producenci powinni mieć możliwość wykonywania tych obowiązków wspólnie poprzez organizacje odpowiedzialności producenta przejmujące odpowiedzialność w ich imieniu. Producenci lub organizacje odpowiedzialności producenta powinni mieć obowiązek posiadania zezwolenia oraz powinni dokumentować, że posiadają zasoby finansowe na pokrycie kosztów związanych z rozszerzoną odpowiedzialnością producenta. W stosownych przypadkach, aby uniknąć zakłócenia rynku wewnętrznego oraz zapewnić jednolite warunki różnicowania wkładów finansowych przekazywanych przez producentów na rzecz organizacji odpowiedzialności producenta, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze.

(76a)

Wprowadzenie wymogów dotyczących odpowiedzialności producenta powinno przyczynić się do obniżenia kosztów i poprawienia wyników, a także do zapewnienia równych szans, w tym dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw handlu elektronicznego, oraz do uniknięcia przeszkód w sprawnym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. Powinno ono również przyczynić się do uwzględnienia w cenach produktów kosztów ich wycofania z eksploatacji i tworzyć zachęty dla producentów, by przy projektowaniu swoich produktów przestrzegali przepisów dotyczących zrównoważonego rozwoju. Ogólnie rzecz biorąc, wymogi takie powinny poprawić zarządzanie programami rozszerzonej odpowiedzialności producenta i zwiększyć ich przejrzystość oraz ograniczyć możliwość wystąpienia konfliktu interesów między organizacjami odpowiedzialnymi za rozszerzoną odpowiedzialność producenta a podmiotami gospodarującymi odpadami, z którymi zawarły one umowy. Wymogi te powinny mieć zastosowanie zarówno do nowych, jak i istniejących systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

(77)

Niniejsze rozporządzenie powinno regulować rozszerzoną odpowiedzialność producenta wyłącznie w odniesieniu do baterii, w związku z czym przepisy dotyczące systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta określone w dyrektywie 2008/98/WE nie powinny mieć zastosowania do baterii .

(77)

Niniejsze rozporządzenie powinno regulować rozszerzoną odpowiedzialność producenta wyłącznie w odniesieniu do baterii, w związku z czym należy je uznać za uzupełnienie przepisów dotyczących systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta określonych w dyrektywie 2008/98/WE , które należy rozumieć jako wymogi minimalne .

(78)

Aby zapewnić wysoką jakość recyklingu w łańcuchach dostaw baterii, zwiększyć wykorzystanie wysokiej jakości surowców wtórnych oraz chronić środowisko, regułę powinien stanowić wysoki poziom zbierania i recyklingu zużytych baterii. Zbieranie zużytych baterii jest fundamentalnym i kluczowym krokiem w zamykaniu obiegu cennych materiałów zawartych w bateriach przez ich recykling oraz w utrzymaniu łańcucha wartości baterii wewnątrz Unii , ułatwiając tym samym dostęp do odzyskanych materiałów, które można ponownie wykorzystać do produkcji nowych produktów.

(78)

Aby zapewnić wysoką jakość recyklingu w łańcuchach wartości baterii, zwiększyć wykorzystanie wysokiej jakości surowców wtórnych oraz chronić środowisko, regułę powinien stanowić wysoki poziom zbierania i recyklingu zużytych baterii. Zbieranie zużytych baterii jest fundamentalnym i kluczowym krokiem w zamykaniu obiegu cennych materiałów zawartych w bateriach przez ich recykling oraz w utrzymaniu łańcucha wartości baterii wewnątrz Unii i zwiększeniu jej strategicznej autonomii w tym sektorze, ułatwiając dostęp do odzyskanych materiałów, które można ponownie wykorzystać do produkcji nowych produktów. Odpowiednie środki dotyczące zbierania, przetwarzania, przygotowania do ponownego użycia, przygotowania do wykorzystania do innych celów i recyklingu zużytych baterii powinny być zawarte w krajowych planach gospodarowania odpadami. Plany gospodarowania odpadami państw członkowskich powinny zatem zostać uaktualnione na podstawie przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

(79)

Za finansowanie i organizację selektywnego zbierania zużytych baterii powinni odpowiadać producenci wszystkich baterii. Powinni oni prowadzić taką zbiórkę, ustanawiając sieć zbierania, która obejmie całe terytorium państw członkowskich, będzie blisko użytkownika końcowego oraz która nie będzie ukierunkowana wyłącznie na obszary i baterie, w przypadku których zbieranie przynosi zyski. Sieć zbierania powinna obejmować dystrybutora, uprawniony zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji, punkty zbierania odpadów oraz inne podmioty z ich własnej inicjatywy, takie jak organy publiczne i szkoły. Aby zweryfikować i poprawić wydajność sieci zbierania i kampanii informacyjnych, należy prowadzić regularne badania dotyczące składu, co najmniej na poziomie NUTS 2 (53), na temat zmieszanych odpadów komunalnych oraz zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zbieranego w celu określenia liczby zużytych baterii przenośnych w nim zawartych.

(79)

Za finansowanie lub finansowanie i organizację selektywnego zbierania zużytych baterii powinni odpowiadać producenci wszystkich baterii. Powinni oni prowadzić taką zbiórkę, ustanawiając system zwrotu i sieć zbierania, która obejmie całe terytorium państw członkowskich, będzie blisko użytkownika końcowego oraz która nie będzie ukierunkowana wyłącznie na obszary i baterie, w przypadku których zbieranie przynosi zyski. Sieć zbierania powinna obejmować dystrybutora, uprawniony zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji, punkty zbierania odpadów oraz inne podmioty z ich własnej inicjatywy, takie jak organy publiczne i szkoły. Aby zweryfikować i poprawić wydajność sieci zbierania i kampanii informacyjnych, należy prowadzić regularne badania dotyczące składu, co najmniej na poziomie NUTS 2 (53), na temat zmieszanych odpadów komunalnych oraz zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zbieranego w celu określenia liczby zużytych baterii przenośnych w nim zawartych.

(81)

Biorąc pod uwagę wpływ na środowisko oraz utratę materiałów ze względu na zużyte baterie, które nie są zbierane osobno, a co za tym idzie nie są przetwarzane w sposób przyjazny dla środowiska, w odniesieniu do baterii przenośnych w dalszym ciągu powinien mieć zastosowanie docelowy poziom zbierania określony w dyrektywie 2006/66/WE i powinien on być stopniowo podnoszony. Niniejsze rozporządzenie zakłada, że baterie przenośne obejmują również baterie zasilające lekkie środki transportu. Ponieważ obecny wzrost sprzedaży tego rodzaju baterii utrudnia obliczenie ilości tych baterii wprowadzanych do obrotu i  zbieranych pod koniec ich cyklu życia , należy wyłączyć te baterie przenośne z obecnego poziomu zbierania baterii przenośnych. Wyłączenie to należy poddać przeglądowi wraz z celem dotyczącym zbierania zużytych baterii przenośnych, przy czym przegląd ten może również dotyczyć zmian w metodyce obliczania poziomu zbierania baterii przenośnych. Komisja przygotuje sprawozdanie stanowiące podstawę tych przeglądów .

(81)

Biorąc pod uwagę wpływ na środowisko oraz utratę materiałów ze względu na zużyte baterie, które nie są zbierane osobno, a co za tym idzie nie są przetwarzane w sposób przyjazny dla środowiska, w odniesieniu do baterii przenośnych w dalszym ciągu powinien mieć zastosowanie docelowy poziom zbierania określony w dyrektywie 2006/66/WE i powinien on być stopniowo podnoszony. Aby zmaksymalizować zbieranie i  ograniczyć ryzyko dla bezpieczeństwa , należy ocenić wykonalność i potencjalne korzyści wynikające z ustanowienia ogólnounijnego systemu kaucyjnego dla baterii, w szczególności dla baterii przenośnych ogólnego stosowania. Krajowe systemy kaucyjne nie powinny uniemożliwiać przyjęcia zharmonizowanego systemu ogólnounijnego.

(82a)

Aby zaktualizować metodykę obliczania i weryfikacji docelowego poziomu zbierania zużytych baterii do lekkich środków transportu w celu odzwierciedlenia ilości, jaką można zebrać, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Kluczowe znaczenie ma utrzymanie lub podniesienie w nowej metodyce poziomu ambicji w zakresie ochrony środowiska, jeśli chodzi o zbieranie zużytych baterii, w porównaniu z istniejącą metodyką.

(82b)

Komisja powinna również rozważyć wprowadzenie metodyki obliczeń do wyznaczania poziomu selektywnego zbierania w celu odzwierciedlenia ilości zużytych przenośnych baterii, jaką można zebrać. Kluczowe znaczenie ma utrzymanie lub podniesienie w nowej metodyce poziomu ambicji w zakresie ochrony środowiska, jeśli chodzi o zbieranie zużytych baterii, w porównaniu z istniejącą metodyką.

(84)

Mając na względzie hierarchię postępowania z odpadami ustanowioną w art. 4 dyrektywy 2008/98/WE, w której priorytetami są zapobieganie, przygotowywanie do ponownego użycia i recykling, a także zgodnie z art. 11 ust. 4 dyrektywy 2008/98/WE oraz zgodnie z art. 5 ust. 3 lit. f) dyrektywy 1999/31/WE (54) zebranych baterii nie należy spalać ani składować na składowisku .

(84)

Mając na względzie hierarchię postępowania z odpadami ustanowioną w art. 4 dyrektywy 2008/98/WE, w której priorytetami są zapobieganie, przygotowywanie do ponownego użycia i recykling, a także zgodnie z art. 11 ust. 4 dyrektywy 2008/98/WE (54) oraz zgodnie z art. 5 ust. 3 lit. f) dyrektywy 1999/31/WE zebranych baterii nie należy poddawać przetwarzaniu na energię z odpadów ani operacjom trwałego składowania .

(87)

Prowadzenie przetwarzania i recyklingu poza danym państwem członkowskim lub poza Unią powinno być możliwe wyłącznie wtedy, gdy przesyłanie zużytych baterii odbywa się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1013/2006 (58) oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1418/2007 (59), a także wtedy, gdy przetwarzanie i recykling spełniają wymogi mające zastosowanie w przypadku tego rodzaju odpadów zgodnie z ich klasyfikacją w zmienionej decyzji Komisji 2000/532/WE (60). Należy dokonać przeglądu tej zmienionej decyzji, aby odzwierciedlić wszystkie składy chemiczne baterii. Jeżeli takie przetwarzanie lub recykling odbywają się poza Unią, aby móc zaliczyć je na poczet poziomów wydajności recyklingu i celów dotyczących recyklingu, operator, w imieniu którego prowadzono przetwarzanie lub recykling, powinien być zobowiązany do sprawozdawczości w tym zakresie względem właściwego organu danego państwa członkowskiego oraz do udowodnienia, że przetwarzanie przebiega zgodnie z warunkami odpowiadającymi warunkom określonym w niniejszym rozporządzeniu. W celu określenia, jakie wymogi dotyczące takiego przetwarzania można uznać za równoważne, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do celów określenia szczegółowych przepisów obejmujących kryteria oceny równoważnych warunków.

(87)

Prowadzenie przetwarzania , przygotowania do ponownego użycia, przygotowania do wykorzystania do innych celów i recyklingu poza danym państwem członkowskim lub poza Unią powinno być możliwe wyłącznie wtedy, gdy przesyłanie zużytych baterii odbywa się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1013/2006 (58) oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1418/2007 (59), a także wtedy, gdy przetwarzanie i recykling spełniają wymogi mające zastosowanie w przypadku tego rodzaju odpadów zgodnie z ich klasyfikacją w zmienionej decyzji Komisji 2000/532/WE (60). Należy dokonać przeglądu tej zmienionej decyzji, aby odzwierciedlić wszystkie składy chemiczne baterii , m.in. dodać kody zużytych baterii litowo-jonowych, żeby ułatwić właściwe sortowanie zużytych baterii litowo-jonowych i sprawozdawczość w tym zakresie . Jeżeli takie przetwarzanie lub recykling odbywają się poza Unią, aby móc zaliczyć je na poczet poziomów wydajności recyklingu i celów dotyczących recyklingu, operator, w imieniu którego prowadzono przetwarzanie lub recykling, powinien być zobowiązany do sprawozdawczości w tym zakresie względem właściwego organu danego państwa członkowskiego oraz do udowodnienia na podstawie dokumentów zatwierdzonych przez właściwy organ państwa przeznaczenia , że przetwarzanie przebiega zgodnie z warunkami odpowiadającymi warunkom określonym w niniejszym rozporządzeniu oraz zgodnie z odpowiednimi wymogami w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego określonymi w innych przepisach Unii . W celu określenia, jakie wymogi dotyczące takiego przetwarzania można uznać za równoważne, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do celów określenia szczegółowych przepisów obejmujących kryteria oceny równoważnych warunków.

(87a)

W przypadku gdy zużyte baterie są wywożone z Unii w celu przygotowania do ponownego użycia, przygotowania do wykorzystania do innych celów lub recyklingu, właściwe organy państw członkowskich powinny skutecznie korzystać z uprawnień przewidzianych w art. 50 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, aby wymagać dokumentów potwierdzających zgodność z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Właściwe organy państw członkowskich powinny mieć możliwość współpracy z innymi odpowiednimi podmiotami, takimi jak właściwe organy w państwie przeznaczenia, niezależne organy weryfikacyjne będące stroną trzecią lub organizacje odpowiedzialności producenta ustanowione w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producentów, które mogą przeprowadzać kontrole fizyczne i inne kontrole obiektów w państwach trzecich.

(88)

Baterie przemysłowe oraz akumulatory pojazdów elektrycznych , które nie spełniają już swojego pierwotnego celu, do którego zostały wyprodukowane, można wykorzystywać do innych celów jako stacjonarne baterie do magazynowania energii. W związku z powstawaniem rynku drugiego cyklu życia używanych baterii przemysłowych i akumulatorów pojazdów elektrycznych oraz w celu wsparcia praktycznego zastosowania hierarchii postępowania z odpadami, należy zdefiniować przepisy szczegółowe w celu umożliwienia odpowiedzialnego wykorzystania używanych baterii do innych celów, uwzględniając jednocześnie zasadę ostrożności oraz zapewniając użytkownikom końcowym bezpieczeństwo używania takich baterii. Każda taka używana bateria powinna podlegać ocenie stanu zdrowia i dostępnej pojemności, aby zapewnić zrównoważony charakter korzystania z niej w jakimkolwiek innym celu niż pierwotny. W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania przepisów związanych z oszacowaniem stanu zdrowia baterii, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze.

(88)

Baterie, które nie spełniają już swojego pierwotnego celu, do którego zostały wyprodukowane, można wykorzystywać do innych celów jako stacjonarne baterie do magazynowania energii. W związku z powstawaniem rynku drugiego cyklu życia używanych baterii oraz w celu wsparcia praktycznego zastosowania hierarchii postępowania z odpadami, należy zdefiniować przepisy szczegółowe w celu umożliwienia odpowiedzialnego wykorzystania używanych baterii do innych celów, uwzględniając jednocześnie zasadę ostrożności oraz zapewniając użytkownikom końcowym bezpieczeństwo używania takich baterii. Każda taka używana bateria powinna podlegać ocenie stanu zdrowia i dostępnej pojemności, aby zapewnić zrównoważony charakter korzystania z niej w jakimkolwiek innym celu niż pierwotny. Baterie, w przypadku których stwierdzono, że nadają się do wykorzystania w celu innym niż pierwotny, powinny w najlepszym przypadku być wykorzystane do innych celów.  W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania przepisów związanych z oszacowaniem stanu zdrowia baterii, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze.

(89)

Producenci i dystrybutorzy powinni być aktywnie zaangażowani w przekazywanie użytkownikom końcowym informacji, że baterie należy zbierać osobno, że dostępne są systemy zbierania oraz że użytkownicy końcowi pełnią ważną rolę w zapewnianiu optymalnego dla środowiska gospodarowania zużytymi bateriami. Zarówno jeżeli chodzi o ujawnianie informacji wszystkim użytkownikom końcowym, jak i o sprawozdawczość w odniesieniu do baterii, należy wykorzystywać nowoczesne technologie informatyczne. Informacje te należy przekazywać albo za pomocą klasycznych sposobów, takich jak kampanie na zewnątrz, plakaty, kampanie w mediach społecznościowych, albo za pomocą bardziej innowacyjnych sposobów, takich jak elektroniczny dostęp do stron internetowych przez kody QR umieszczone na bateriach.

(89)

Producenci i dystrybutorzy , w tym internetowe platformy handlowe, powinni być aktywnie zaangażowani w przekazywanie użytkownikom końcowym informacji, że baterie należy zbierać osobno, że dostępne są systemy zbierania oraz że użytkownicy końcowi pełnią ważną rolę w zapewnianiu optymalnego dla środowiska gospodarowania zużytymi bateriami , w szczególności poprzez wyjaśnienie, w jaki sposób bezpieczniejsze i czystsze strumienie odpadów mogą przyczynić się do ograniczenia wywozu odpadów do państw trzecich i zapewnienia zamkniętych obiegów materiałów w Unii . Zarówno jeżeli chodzi o ujawnianie informacji wszystkim użytkownikom końcowym, jak i o sprawozdawczość w odniesieniu do baterii, należy wykorzystywać nowoczesne technologie informatyczne. Informacje te należy przekazywać albo za pomocą klasycznych sposobów, takich jak kampanie na zewnątrz, plakaty, kampanie w mediach społecznościowych, albo za pomocą bardziej innowacyjnych sposobów, takich jak elektroniczny dostęp do stron internetowych przez kody QR umieszczone na bateriach , w sposób dostępny i zrozumiały .

(90)

Aby umożliwić weryfikację zgodności z obowiązkami dotyczącymi zbierania i przetwarzania baterii, a także skuteczność tych obowiązków, konieczne jest, aby odpowiednie podmioty przedstawiały właściwym organom sprawozdania. Producenci baterii oraz inne zbierające baterie podmioty gospodarujące odpadami powinny w stosownych przypadkach składać za każdy rok kalendarzowy sprawozdanie obejmujące dane na temat sprzedanych baterii oraz na temat zebranych zużytych baterii. Jeżeli chodzi o przetwarzanie i recykling, obowiązki sprawozdawcze powinny spoczywać odpowiednio na podmiotach gospodarujących odpadami i na podmiotach zajmujących się recyklingiem.

(90)

Aby umożliwić weryfikację zgodności z obowiązkami dotyczącymi zbierania i przetwarzania baterii, a także skuteczność tych obowiązków, konieczne jest, aby odpowiednie podmioty przedstawiały właściwym organom sprawozdania. Producenci baterii oraz inne zbierające baterie podmioty gospodarujące odpadami powinny w stosownych przypadkach składać za każdy rok kalendarzowy sprawozdanie obejmujące dane na temat sprzedanych baterii oraz na temat zebranych zużytych baterii. Jeżeli chodzi o przetwarzanie i recykling, obowiązki sprawozdawcze powinny spoczywać odpowiednio na podmiotach gospodarujących odpadami i na podmiotach zajmujących się recyklingiem. Podmioty gospodarujące odpadami, które dokonują przetwarzania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, powinny podlegać procedurze selekcji przeprowadzanej przez producentów danych baterii lub przez organizacje odpowiedzialności producenta działające w ich imieniu, zgodnie z art. 8 i 8a dyrektywy 2008/98/WE.

(95)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 (62) określono przepisy dotyczące nadzoru rynku i kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii. W celu zapewnienia, aby produkty korzystające ze swobodnego przepływu towarów spełniały wymogi zapewniające wysoki poziom ochrony interesów publicznych, takich jak zdrowie i bezpieczeństwo ludzi oraz ochrona mienia i środowiska, wspomniane rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do baterii objętych niniejszym rozporządzeniem. W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2019/1020.

(95)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 (62) określono przepisy dotyczące nadzoru rynku i kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii. W celu zapewnienia, aby produkty korzystające ze swobodnego przepływu towarów spełniały wymogi zapewniające wysoki poziom ochrony interesów publicznych, takich jak zdrowie i bezpieczeństwo ludzi oraz ochrona mienia i środowiska, wspomniane rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do baterii objętych niniejszym rozporządzeniem , w tym baterii wyprodukowanych poza Unią i wprowadzanych na rynek unijny . W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2019/1020.

(97)

Powinna istnieć procedura, w ramach której zainteresowane strony są informowane o środkach, które będą wdrażane w odniesieniu do baterii stanowiących zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska. Procedura ta powinna również umożliwiać organom nadzoru rynku w państwach członkowskich podejmowanie – we współpracy z zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi – działań na wczesnym etapie w odniesieniu do takich baterii. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do przyjmowania aktów w celu określenia, czy krajowe środki w odniesieniu do niezgodnych baterii są uzasadnione.

(97)

Powinna istnieć procedura, w ramach której zainteresowane strony są informowane o środkach, które będą wdrażane w odniesieniu do baterii stanowiących zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska. Procedura ta powinna również umożliwiać organom nadzoru rynku w państwach członkowskich podejmowanie – we współpracy z zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi – działań na wczesnym etapie w odniesieniu do takich baterii. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do przyjmowania aktów w celu szybkiego określenia, czy krajowe środki w odniesieniu do niezgodnych baterii są uzasadnione.

(98)

Organy nadzoru rynku powinny mieć prawo wymagać od podmiotów gospodarczych podjęcia działań naprawczych na podstawie ustalenia, że albo bateria nie spełnia wymogów niniejszego rozporządzenia, albo podmiot gospodarczy narusza przepisy dotyczące wprowadzania do obrotu lub udostępniania na rynku baterii, lub też przepisy dotyczące zrównoważonego charakteru, bezpieczeństwa i  etykietowania lub należytej staranności w łańcuchu dostaw.

(98)

Organy nadzoru rynku powinny mieć prawo wymagać od podmiotów gospodarczych podjęcia działań naprawczych na podstawie ustalenia, że albo bateria nie spełnia wymogów niniejszego rozporządzenia, albo podmiot gospodarczy narusza przepisy dotyczące wprowadzania do obrotu lub udostępniania na rynku baterii, lub też przepisy dotyczące zrównoważonego charakteru, bezpieczeństwa , etykietowania i  informowania lub należytej staranności w łańcuchu dostaw.

(98a)

Aby zapewnić skuteczność i spójność badań baterii w całej Unii w ramach nadzoru rynku ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2019/1020, a także zapewnić niezależne doradztwo techniczne i naukowe w trakcie ocen baterii stwarzających zagrożenie, Komisja powinna wyznaczyć unijną jednostkę badawczą. Ponadto zgodność z unijnymi ramami prawnymi dotyczącymi baterii ustanowionymi niniejszym rozporządzeniem należy propagować również na szczeblu krajowym.

(98b)

Swobodny przepływ towarów w Unii jest często hamowany przez bariery ustanowione na szczeblu krajowym, które utrudniają pełne urzeczywistnienie rynku wewnętrznego i ograniczają możliwości przedsiębiorstw w zakresie prowadzenia działalności i rozwoju, w szczególności MŚP, które stanowią podstawę gospodarki Unii. W związku z tym państwa członkowskie powinny w pełni korzystać z możliwości zawierania między sobą porozumień umożliwiających ustanowienie procedury arbitrażowej, aby szybko rozstrzygać spory powstałe w związku z dostępem do rynku wewnętrznego baterii.

(99)

Sektor zamówień publicznych odgrywa ważną rolę w ograniczaniu wpływu na środowisko działalności człowieka oraz stymulowaniu transformacji rynku w kierunku bardziej zrównoważonych produktów. Instytucje zamawiające zgodnie z definicją określoną w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (63) oraz w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (64), a także podmioty zamawiające zgodnie z definicją określoną w dyrektywie 2014/25/UE powinny ponosić odpowiedzialność za wpływ na środowisko związany z zakupem baterii lub produktów zawierających baterie, aby propagować i stymulować rynek czystej i energooszczędnej mobilności oraz magazynowania energii, a tym samym przyczyniać się do osiągania celów unijnych polityk: środowiskowej, klimatycznej i energetycznej.

(99)

Sektor zamówień publicznych odgrywa ważną rolę w ograniczaniu wpływu na środowisko działalności człowieka oraz stymulowaniu transformacji rynku w kierunku bardziej zrównoważonych produktów. Instytucje zamawiające zgodnie z definicją określoną w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (63) oraz w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (64), a także podmioty zamawiające zgodnie z definicją określoną w dyrektywie 2014/25/UE powinny ponosić odpowiedzialność za wpływ na środowisko związany z zakupem baterii lub produktów zawierających baterie i zapewniać faktyczne przestrzeganie przez podmioty gospodarcze wymogów społecznych i środowiskowych , aby propagować i stymulować rynek czystej i energooszczędnej mobilności oraz magazynowania energii, a tym samym przyczyniać się do osiągania celów unijnych polityk: środowiskowej, klimatycznej i energetycznej. Ponadto ułatwienie MŚP dostępu do zamówień publicznych na rynku baterii i zachęcanie większej liczby zainteresowanych stron na szczeblu lokalnym i unijnym do przyłączenia się również znacząco przyczyniłoby się do osiągnięcia tych celów.

(105)

Komisja powinna przyjmować akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie określające, czy dany środek krajowy przedsięwzięty w odniesieniu do zgodności baterii, która stanowi ryzyko, jest uzasadniony, gdy w należycie uzasadnionych przypadkach wymagają tego szczególnie pilne potrzeby związane z ochroną zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska.

(105)

Komisja powinna bez zwłoki przyjmować akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie określające, czy dany środek krajowy przedsięwzięty w odniesieniu do zgodności baterii, która stanowi ryzyko, jest uzasadniony, gdy w należycie uzasadnionych przypadkach wymagają tego szczególnie pilne potrzeby związane z ochroną zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska.

(106)

Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia i zapewnić egzekwowanie tych przepisów. Przewidziane kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

(106)

Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia i zapewnić egzekwowanie tych przepisów. Przewidziane kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W celu zapewnienia jednolitego egzekwowania przepisów w całej Unii należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do opracowania zharmonizowanych kryteriów lub wskazówek dotyczących kar oraz odszkodowań za szkody dla osób fizycznych.

(109a)

Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia należy brać pod uwagę skutki środowiskowe, społeczne i gospodarcze. Ponadto w celu zapewnienia równych warunków działania ważne jest, aby przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia w równym stopniu uwzględniać wszystkie odpowiednie dostępne technologie, pod warunkiem że technologie te umożliwiają zachowanie pełnej zgodności baterii z wszelkimi odpowiednimi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Poza tym nie należy nakładać nadmiernych obciążeń administracyjnych na podmioty gospodarcze, w szczególności na MŚP.

(110)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zagwarantowanie funkcjonowania rynku wewnętrznego , a jednocześnie zapewnienie spełniania przez baterie wprowadzone do obrotu wymagań zapewniających wysoki poziom ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, mienia oraz środowiska, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na potrzebę harmonizacji możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tego celu,

(110)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zagwarantowanie funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewnienie , aby baterie wprowadzone do obrotu oraz operacje związane z zużytymi bateriami spełniały wymagania zapewniające wysoki poziom ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, mienia oraz środowiska, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na potrzebę harmonizacji możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tego celu,

ba)

sprzęcie specjalnie przeznaczonym do zapewnienia bezpieczeństwa obiektów jądrowych, zgodnie z definicją w art. 3 dyrektywy Rady 2009/71/Euratom  (1a) .

1)

„bateria” oznacza każde źródło energii elektrycznej wytwarzanej przez bezpośrednie przetwarzanie energii chemicznej i składające się z co najmniej jednego ogniwa baterii nienadającej się do powtórnego naładowania, ogniwa baterii wielokrotnego ładowania lub grup ogniw baterii;

1)

„bateria” oznacza każde źródło energii elektrycznej wytwarzanej przez bezpośrednie przetwarzanie energii chemicznej i składające się z co najmniej jednego ogniwa baterii nienadającej się do powtórnego naładowania, ogniwa baterii wielokrotnego ładowania lub grup ogniw baterii , takich jak zestawy baterii lub moduły baterii ;

(6)

—

nie jest przeznaczona do celów przemysłowych; oraz

—

nie jest przeznaczona wyłącznie do zastosowań przemysłowych; oraz

—

nie jest akumulatorem pojazdów elektrycznych ani akumulatorem samochodowym;

—

nie jest baterią do lekkich środków transportu ani akumulatorem pojazdów elektrycznych, ani akumulatorem samochodowym;

(8)

„baterie przenośne ogólnego stosowania” oznaczają baterie przenośne o następujących wspólnych formatach: 4,5 wolta (3R12), D, C, AA, AAA, AAAA, A23, 9 woltów (PP3);

(8)

„baterie przenośne ogólnego stosowania” oznaczają baterie przenośne o następujących wspólnych formatach: 4,5 wolta (3R12), ogniwa guzikowe, D, C, AA, AAA, AAAA, A23, 9 woltów (PP3);

(9)

„lekkie środki transportu” oznaczają pojazdy kołowe posiadające silnik elektryczny o mocy mniejszej niż 750 watów, na których podróżni siedzą, kiedy pojazd się porusza , i  które mogą być napędzane samym silnikiem elektrycznym lub poprzez połączenie silnika i siły człowieka;

(9)

„bateria do lekkich środków transportu” oznacza każdą baterię w pojazdach , które mogą być napędzane samym silnikiem elektrycznym lub poprzez połączenie silnika i siły człowieka , w tym w posiadających homologację typu pojazdach należących do kategorii pojazdów określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013  (1a) , i o masie poniżej 25 kg ;

(10)

„akumulator samochodowy” oznacza każdą baterię używaną wyłącznie w  rozrusznikach samochodowych , oświetleniu lub zapłonie samochodu ;

(10)

„akumulator samochodowy” oznacza każdą baterię używaną przede wszystkim w  rozrusznikach , oświetleniu lub zapłonie albo innych funkcjach pomocniczych samochodów i maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach ;

(11)

„bateria przemysłowa” oznacza każdą baterię zaprojektowaną do zastosowania przemysłowego, oraz każdą inną baterię z wyłączeniem baterii przenośnych, akumulatorów pojazdów elektrycznych i akumulatorów samochodowych;

(11)

„bateria przemysłowa” oznacza każdą baterię zaprojektowaną wyłącznie do zastosowania przemysłowego, oraz każdą inną baterię , w tym baterie w stacjonarnych systemach magazynowania energii, z wyłączeniem baterii przenośnych , baterii do lekkich środków transportu , akumulatorów pojazdów elektrycznych i akumulatorów samochodowych;

(12)

„akumulator pojazdów elektrycznych” oznacza każdą baterię zaprojektowaną specjalnie w celu zapewniania trakcji do pojazdów hybrydowych i elektrycznych w  transporcie drogowym ;

(12)

„akumulator pojazdów elektrycznych” oznacza każdą baterię zaprojektowaną specjalnie w celu zapewniania energii do trakcji pojazdu kategorii L, przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013, o masie powyżej 25 kg, lub do pojazdu kategorii M, N lub O, przewidzianego w  rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858  (1a);

(13)

„stacjonarny system magazynowania energii” oznacza baterię przemysłową wielokrotnego ładowania z magazynem wewnętrznym zaprojektowaną specjalnie w celu magazynowania energii elektrycznej oraz przekazywania energii elektrycznej do sieci, niezależnie od miejsca wykorzystania baterii i jej użytkownika;

(13)

„bateria w stacjonarnym systemie magazynowania energii” oznacza baterię przemysłową wielokrotnego ładowania zaprojektowaną specjalnie w celu magazynowania energii elektrycznej oraz przekazywania energii elektrycznej po podłączeniu do sieci energetycznej , niezależnie od miejsca wykorzystania baterii i jej użytkownika;

(21)

„kod QR” oznacza kod matrycowy, który zawiera odnośnik do informacji na temat modelu baterii ;

(21)

„kod QR” oznacza kod matrycowy w formacie nadającym się do odczytu maszynowego , który zawiera odnośnik do informacji , zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia ;

(22)

„system zarządzania baterią” oznacza urządzenie elektroniczne, które kontroluje elektryczne i termiczne funkcje baterii lub zarządza nimi, które przechowuje dane na temat parametrów służących określeniu stanu zdrowia i oczekiwanej żywotności, określonych w załączniku VII, oraz zarządza takimi danymi oraz które komunikuje się z pojazdem lub sprzętem, w który wmontowano baterię;

(22)

„system zarządzania baterią” oznacza urządzenie elektroniczne, które kontroluje elektryczne i termiczne funkcje baterii lub zarządza nimi, aby wpłynąć na bezpieczeństwo, wydajność i okres użytkowania baterii, które przechowuje dane na temat parametrów służących określeniu stanu zdrowia i oczekiwanej żywotności, określonych w załączniku VII, oraz zarządza takimi danymi oraz które komunikuje się z pojazdem lub sprzętem, w który wmontowano baterię;

(26a)

(26b)

(38)

„organizacja odpowiedzialności producenta” oznacza podmiot prawny, który organizuje pod względem finansowym lub operacyjnym wypełnianie obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta w imieniu kilku producentów;

(38)

„organizacja odpowiedzialności producenta” oznacza podmiot prawny, który organizuje pod względem finansowym lub finansowym i operacyjnym wypełnianie obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta w imieniu kilku producentów;

(39)

„zużyte baterie” oznaczają każdą baterię , która stanowi odpad w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98/WE;

(39)

„zużyte baterie” oznaczają każdą baterię lub ogniwo baterii objęte definicją odpadu w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98/WE;

(40)

„ponowne użycie” oznacza całkowite lub częściowe bezpośrednie ponowne użycie baterii do pierwotnego celu, do którego została ona zaprojektowana;

(40)

„ponowne użycie” oznacza całkowite lub częściowe bezpośrednie ponowne użycie baterii niebędącej odpadem do tego samego celu, do którego została ona zaprojektowana;

(41)

„substancja niebezpieczna” oznacza każdą substancję spełniającą kryteria klasyfikacji dla którejkolwiek z  poniższych klas lub kategorii zagrożeń określonych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/ 2008 Parlamentu Europejskiego i Rady  (67):

(41)

„substancja niebezpieczna” oznacza każdą substancję spełniającą kryteria klasyfikacji dla którejkolwiek z klas lub kategorii zagrożeń określonych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/ 2008  (67):

a)

klasy zagrożenia 2.1–2.4, 2.6 i 2.7, 2.8 typy A i B, klasy 2.9, 2.10, 2.12, klasa 2.13 kategorie 1 i 2, klasa 2.14 kategorie 1 i 2 oraz klasa 2.15 typy A–F;

b)

klasy zagrożenia 3.1–3.6, klasa 3.7 – działanie szkodliwe na funkcje rozrodcze i płodność lub na rozwój, klasa 3.8 – działanie inne niż narkotyczne, klasy 3.9 i 3.10;

c)

klasa zagrożenia 4.1;

d)

klasa zagrożenia 5.1;

(36)

„należyta staranność w łańcuchu dostaw” oznacza obowiązki podmiotu gospodarczego, który wprowadza baterie przemysłowe wielokrotnego ładowania lub akumulatory pojazdów elektrycznych do obrotu , dotyczące jego systemu zarządzania, zarządzania ryzykiem, weryfikacji zewnętrznych przeprowadzanych przez jednostki notyfikowane oraz ujawniania informacji, mające na celu wskazywanie i eliminowanie faktycznego i możliwego ryzyka związanego z zaopatrzeniem, przetwarzaniem i handlem surowcami niezbędnymi do produkcji baterii;

(36)

„należyta staranność w łańcuchu wartości baterii” oznacza obowiązki podmiotu gospodarczego, który wprowadza baterie do obrotu, w odniesieniu do kategorii ryzyka społecznego i środowiskowego , dotyczące jego systemu zarządzania, zarządzania ryzykiem, weryfikacji zewnętrznych przeprowadzanych przez jednostki notyfikowane oraz ujawniania informacji, mające na celu wskazywanie i eliminowanie faktycznego i możliwego ryzyka związanego z zaopatrzeniem, przetwarzaniem i handlem surowcami , chemikaliami i surowcami wtórnymi niezbędnymi do produkcji baterii i przetwarzania zużytych baterii, związanego z jego działalnością produkcyjną i z powiązanymi relacjami biznesowymi, a także przeciwdziałanie temu ryzyku ;

(36a)

(36b)

ba)

wymogi dotyczące należytej staranności określone w art. 39.

ca)

informacje na temat wykorzystanych surowców, w tym udziału materiałów odnawialnych;

d)

całkowity ślad węglowy baterii obliczony jako kg ekwiwalentu dwutlenku węgla;

d)

całkowity ślad węglowy baterii, obliczony jako kg ekwiwalentu dwutlenku węgla , i ślad węglowy baterii, obliczony jako kg ekwiwalentu dwutlenku węgla na 1 kWh całkowitej energii dostarczonej w przewidywanym okresie użytkowania przez system baterii ;

a)

akt delegowany zgodnie z art. 73, aby uzupełnić niniejsze rozporządzenie poprzez ustanowienie metodyki obliczania całkowitego śladu węglowego baterii, o którym mowa w lit. d), zgodnie z kluczowymi elementami określonymi w załączniku II;

a)

akt delegowany zgodnie z art. 73, aby uzupełnić niniejsze rozporządzenie poprzez ustanowienie metodyki obliczania i weryfikowania śladu węglowego baterii, o którym mowa w lit. d), zgodnie z kluczowymi elementami określonymi w załączniku II.

a)

akt delegowany zgodnie z art. 73 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie metodyki obliczania i weryfikacji ilości kobaltu, ołowiu, litu lub niklu odzyskanego z odpadów obecnego w masie czynnej w bateriach, o których mowa w akapicie pierwszym;

b)

akt wykonawczy określający format i dokumentację techniczną dla deklaracji dotyczącej materiałów odzyskanych. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 3.

a)

ze względu na bezpieczeństwo , wydajność, względy medyczne lub względy integralności danych niezbędna jest ciągłość zasilania i  wymagane jest stałe połączenie pomiędzy urządzeniem i baterią przenośną ; lub

a)

niezbędna jest ciągłość zasilania, a stałe połączenie pomiędzy urządzeniem a przenośną baterią jest wymagane ze względów bezpieczeństwa i  producent może udowodnić, że na rynku nie jest dostępna żadna alternatywa ;

aa)

niezbędna jest ciągłość zasilania, a stałe połączenie pomiędzy urządzeniem a przenośną baterią jest wymagane ze względów medycznych lub związanych z integralnością danych i producent może udowodnić, że na rynku nie jest dostępna żadna alternatywa;

b)

funkcjonowanie baterii jest możliwe tylko wtedy, gdy została ona wbudowana w strukturę urządzenia.

b)

funkcjonowanie baterii jest możliwe tylko wtedy, gdy została ona wbudowana w strukturę urządzenia i producent może udowodnić, że na rynku nie jest dostępna żadna alternatywa .

-

b)

od dnia 1 stycznia 2027 r. – w odniesieniu do baterii przenośnych i akumulatorów samochodowych – informacji, o których mowa w ust. 2;

b)

od dnia 1 stycznia 2027 r. – w odniesieniu do baterii przenośnych , baterii do lekkich środków transportu i akumulatorów samochodowych – informacji, o których mowa w ust. 2;

ba)

od dnia 1 stycznia 2023 r. – w odniesieniu do baterii przenośnych ogólnego stosowania – informacji, o których mowa w ust. 2a;

e)

od [12 miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] – w odniesieniu do baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania i akumulatorów pojazdów elektrycznych  – do sprawozdania, o którym mowa w art. 39 ust. 6;

e)

od [12 miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] – w odniesieniu do wszystkich baterii – do sprawozdania, o którym mowa w art. 39 ust. 6;

f)

od dnia 1 lipca 2024 r. – w odniesieniu do akumulatorów pojazdów elektrycznych i  baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania z magazynem wewnętrznym i  o pojemności powyżej 2 kWh  – do deklaracji dotyczącej śladu węglowego, o której mowa w art. 7 ust. 1;

f)

od lipca 2024 r. – w odniesieniu do akumulatorów pojazdów elektrycznych, baterii do lekkich środków transportu i  baterii przemysłowych – do deklaracji dotyczącej śladu węglowego, o której mowa w art. 7 ust. 1;

g)

od dnia 1 stycznia 2026  r. – w odniesieniu do akumulatorów pojazdów elektrycznych i baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania z magazynem wewnętrznym i o pojemności powyżej 2 kWh  – do klasy efektywności pod względem śladu węglowego, o której mowa w art. 7 ust. 2;

g)

od dnia 1 lipca 2025  r. – w odniesieniu do akumulatorów pojazdów elektrycznych , baterii do lekkich środków transportu i baterii przemysłowych z magazynem wewnętrznym – do klasy efektywności pod względem śladu węglowego, o której mowa w art. 7 ust. 2;

h)

od dnia 1 stycznia 2027  r. w odniesieniu do baterii przemysłowych wielokrotnego ładowania , akumulatorów samochodowych i akumulatorów pojazdów elektrycznych z magazynem wewnętrznym i o pojemności powyżej 2 kWh  – do informacji na temat ilości kobaltu, ołowiu, litu i niklu odzyskanego z odpadów i obecnego w masie czynnej w baterii, zgodnie z art. 8;

h)

od dnia 1 lipca 2025  r. w odniesieniu do baterii przenośnych, z wyjątkiem baterii przenośnych ogólnego stosowania, baterii do lekkich środków transportu, baterii przemysłowych , akumulatorów samochodowych i akumulatorów pojazdów elektrycznych – do informacji na temat ilości kobaltu, ołowiu, litu i niklu odzyskanego z odpadów i obecnego w masie czynnej w baterii, zgodnie z art. 8;

ja)

od 1 stycznia 2026 r. w odniesieniu do baterii do lekkich środków transportu, akumulatorów pojazdów elektrycznych i baterii przemysłowych – informacji zawartych w paszporcie baterii, o którym mowa w art. 65.