KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 23.3.2021
COM(2021) 138 final
Zalecenie
DECYZJA RADY
upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie umowy o ułatwieniach inwestycyjnych między Unią Europejską a Republiką Angoli
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 23.3.2021
COM(2021) 138 final
Zalecenie
DECYZJA RADY
upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie umowy o ułatwieniach inwestycyjnych między Unią Europejską a Republiką Angoli
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
W dniu 19 grudnia 2019 r. Rada przyjęła decyzję 1 zmieniającą wytyczne negocjacyjne dotyczące negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z państwami i regionami Afryki, Karaibów i Pacyfiku w zakresie, w jakim są one objęte kompetencjami Unii („wytyczne negocjacyjne z 2019 r.”). Te nowe wytyczne negocjacyjne uaktualniły szeroki mandat i wytyczne negocjacyjne wydane przez Radę w dniu 12 czerwca 2002 r. (9930/02).
Zgodnie z sekcją 6.2 akapit pierwszy zmienionych wytycznych negocjacyjnych: „Inwestycje. Zgodnie z celem polegającym na »zwalczaniu i ostatecznym wyeliminowaniu ubóstwa w sposób spójny z celami zrównoważonego rozwoju« (oraz w odniesieniu do art. 1, 29, 75–78, a także w odniesieniu do załącznika II do umowy z Kotonu i odpowiednich postanowień umowy ją zastępującej, z chwilą rozpoczęcia jej stosowania) strony postanawiają ustanowić ramy, które będą ułatwiać, zwiększać i stymulować zrównoważone i korzystne dla obu stron inwestycje, z uwzględnieniem wielostronnych inicjatyw na rzecz ułatwiania inwestycji. Ramy te będą opierać się na zasadach niedyskryminacji, otwartości, przejrzystości i stabilności. Strony będą wspierać rozwój atrakcyjnego i stabilnego otoczenia inwestycyjnego poprzez popieranie stabilnych i przejrzystych zasad obowiązujących inwestorów i będą dążyć do zwiększenia włączenia społecznego pod względem finansowym i do poprawy dostępu do finansowania”.
Angola jeszcze nie jest stroną umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a grupą państw SADC UPG 2 , a umowa ta nie zawiera postanowień dotyczących ułatwiania inwestycji.
We wspólnie wydanym oświadczeniu 3 z dnia 8 września 2020 r. wiceprzewodniczący wykonawczy Komisji Europejskiej Valdis Dombrovskis oraz minister handlu i przemysłu Angoli Victor Fernandes potwierdzili „zamiar rozpoczęcia wstępnych rozmów na temat umowy inwestycyjnej między UE a Angolą – w dodatku do umowy o partnerstwie gospodarczym – skupiającej się na ułatwianiu inwestycji”.
Na podstawie obowiązujących wytycznych negocjacyjnych zaktualizowanych w 2019 r. Rada upoważnia Komisję do negocjowania z państwami i regionami AKP umów o partnerstwie gospodarczym obejmujących szeroki zakres tematów, w tym postanowienia dotyczące ułatwiania inwestycji 4 . W związku z powyższym oraz w związku z gotowością Angoli do negocjowania umowy z UE w tej sprawie Komisja zaleca podjęcie rokowań z Angolą w sprawie umowy o ułatwieniach inwestycyjnych. Aby zapewnić spójność i zgodność z negocjacjami dotyczącymi ułatwiania inwestycji prowadzonymi z innymi państwami AKP, negocjacje z Angolą należy prowadzić w oparciu o przepisy zawarte w wytycznych negocjacyjnych z 2019 r. dotyczące ułatwiania inwestycji (sekcja 6.2 akapit pierwszy).
Ogólnym celem takiej umowy byłaby poprawa klimatu inwestycyjnego oraz ułatwienie uruchamiania i utrzymywania inwestycji między stronami na podstawie nowoczesnych i uproszczonych zasad, środków i procedur dotyczących bezpośrednich inwestycji zagranicznych. W ten sposób umowa sprzyjałaby zrównoważonemu rozwojowi, wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy oraz zacieśniłaby dwustronne stosunki inwestycyjne między UE a Angolą. Zapewniłaby również solidną platformę służącą dywersyfikacji gospodarki Angoli i jej integracji z gospodarką światową.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Powyższe cele są w pełni spójne z Traktatem o Unii Europejskiej (TUE), który stanowi, że UE powinna zachęcać wszystkie kraje do integracji w ramach gospodarki światowej, między innymi drogą stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym 5 .
Cele te są również w pełni zgodne z celami umowy z Kotonu i umowy ją zastępującej oraz z zasadami ogólnymi w nich promowanymi.
Jest to także zgodne z kompleksową unijną strategią współpracy z Afryką 6 , w której „proponuje się, aby UE poczyniła ambitniejsze ustalenia zmierzające do ułatwienia, przyciągnięcia i wsparcia inwestycji w Afryce”.
Niniejszy wniosek stanowiłby również uzupełnienie toczących się obecnie w ramach Światowej Organizacji Handlu negocjacji w sprawie ułatwiania inwestycji na rzecz rozwoju.
•Spójność z innymi politykami Unii
Cele te są spójne z innymi politykami UE, w szczególności z polityką rozwojową UE.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Proceduralną podstawę prawną tego aktu stanowi art. 218 ust. 3 i 4 TFUE. W przypadku gdy Komisja zaleca podjęcie rokowań w sprawie umowy międzynarodowej, nie wskazuje ona merytorycznej podstawy prawnej.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Przedmiot planowanych rokowań dotyczy zasadniczo wspólnej polityki handlowej. Zgodnie z art. 5 ust. 3 TUE zasada pomocniczości nie ma zastosowania do obszarów podlegających wyłącznej kompetencji UE. Wspólna polityka handlowa wymieniona jest w art. 3 TFUE jako dziedzina objęta wyłącznymi kompetencjami Unii. Zgodnie m.in. z art. 207 TFUE polityka ta obejmuje rokowania w sprawie umów handlowych.
Zalecenie Komisji jest zgodne z zasadą proporcjonalności, ponieważ zawarcie umowy międzynarodowej stanowi główny instrument przyjmowania wzajemnych praw i obowiązków wspólnie z podmiotem prawa międzynarodowego, takim jak państwo obce.
•Wybór instrumentu
Decyzja Rady Unii Europejskiej.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa
Nie dotyczy.
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
W okresie od czerwca do listopada 2020 r. Komisja przeprowadziła konsultacje publiczne 7 , w których zwróciła się do Parlamentu Europejskiego, państw członkowskich, zainteresowanych stron i społeczeństwa obywatelskiego o informacje dotyczące przeglądu polityki handlowej Unii Europejskiej, w tym sposobów wzmocnienia stosunków handlowych i inwestycyjnych UE z krajami sąsiadującymi i Afryką.
Komisja regularnie konsultuje się z zainteresowanymi stronami, między innymi w ramach grupy ekspertów ds. umów handlowych 8 oraz dialogu ze społeczeństwem obywatelskim 9 .
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
Niniejszy wniosek opiera się na ekspertyzach zewnętrznych zebranych w ramach projektu realizowanego przez Bank Światowy i zleconego przez Komisję Europejską. W sprawozdaniach podkreślono w szczególności, że inwestorzy 10 wskazali jako kluczowe czynniki wpływające na ich decyzje inwestycyjne w krajach rozwijających się brak przejrzystości i przewidywalności w kontaktach z agencjami publicznymi, nagłe zmiany przepisów ustawowych i wykonawczych oraz opóźnienia w uzyskiwaniu rządowych zezwoleń i zatwierdzeń. Są to kwestie, które zostałyby włączone w zakres wniosku.
•Ocena skutków
Decyzja Rady w sprawie wytycznych negocjacyjnych z 2019 r. obejmowała już ułatwienia inwestycyjne, które miały być przedmiotem rokowań z państwami i regionami AKP. Niniejsza decyzja jest wymogiem proceduralnym, który sam w sobie nie będzie miał dodatkowego wpływu w porównaniu z decyzją Rady w stosunku do wytycznych negocjacyjnych z 2019 r.
•Sprawność regulacyjna i uproszczenie
Nie dotyczy.
•Prawa podstawowe
Niniejsza inicjatywa jest w pełni zgodna z Kartą Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
4.WPŁYW NA BUDŻET
Inicjatywa nie ma wpływu na budżet.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
Nie dotyczy.
•Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)
Nie dotyczy.
•Aspekty proceduralne
Komisja będzie prowadzić rokowania w imieniu UE. Zgodnie z art. 218 ust. 4 TFUE proponuje się, aby Rada Unii Europejskiej wyznaczyła specjalny komitet, w konsultacji z którym należy prowadzić rokowania.
Parlament Europejski będzie informowany na wszystkich etapach procedury zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE.
Komisja podaje do publicznej wiadomości niniejsze zalecenie niezwłocznie po jego przyjęciu.
Komisja zaleca, aby upoważnienie zostało podane do publicznej wiadomości natychmiast po jego przyjęciu przez Radę.
Zalecenie
DECYZJA RADY
upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie umowy o ułatwieniach inwestycyjnych między Unią Europejską a Republiką Angoli
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 3 i 4,
uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Należy podjąć rokowania w celu zawarcia umowy o ułatwieniach inwestycyjnych z Angolą.
(2)Decyzja Rady (UE) 2020/13 11 zmieniła wytyczne negocjacyjne dotyczące negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z państwami i regionami Afryki, Karaibów i Pacyfiku w zakresie, w jakim są one objęte kompetencjami Unii
(3)Aby zapewnić spójność i zgodność z negocjacjami w sprawie ułatwiania inwestycji prowadzonymi z innymi państwami AKP, negocjacje z Angolą należy prowadzić w oparciu o wytyczne negocjacyjne dotyczące ułatwiania inwestycji zawarte w decyzji (UE) 2020/13,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się Komisję do prowadzenia negocjacji, w imieniu Unii, w sprawie umowy o ułatwieniach inwestycyjnych z Republiką Angoli.
Artykuł 2
Wytyczne negocjacyjne określono w sekcji 6.2 akapit pierwszy addendum do decyzji (UE) 2020/13.
Artykuł 3
Rokowania prowadzone są w konsultacji z [nazwa komitetu specjalnego do uzupełnienia przez Radę].
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Rady
Przewodniczący