KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 2.12.2020

COM(2020) 712 final

2020/0345(COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie skomputeryzowanego systemu łączności w zakresie transgranicznych postępowań cywilnych i karnych (system e-CODEX) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1726

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

{SEC(2020) 408 final} - {SWD(2020) 541 final} - {SWD(2020) 542 final}

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

•Spójność z innymi politykami Unii

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Ponieważ system e-CODEX ułatwiłby współpracę sądową zarówno w sprawach cywilnych, jak i karnych, podstawą prawną systemu jest połączenie art. 81 i 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W szczególności system e-CODEX ułatwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych zgodnie z art. 81 ust. 2. W sprawach karnych art. 82 ust. 1 stanowi podstawę prawną prawa UE do działania w dziedzinie współpracy sądowej z myślą o ułatwieniu współpracy między organami sądowymi lub równoważnymi organami państw członkowskich w ramach ścigania karnego i wykonywania orzeczeń.

•Pomocniczość

Mechanizm bezpiecznej wymiany informacji w transgranicznych postępowaniach sądowych można najskuteczniej stworzyć na szczeblu UE. W przypadku braku działań ze strony UE istnieje duże prawdopodobieństwo, że państwa członkowskie opracują systemy krajowe bez uwzględnienia możliwości zapewnienia interoperacyjności między nimi. Chociaż zarządzanie operacyjne na szczeblu UE wiąże się z kosztami, jest to najlepszy sposób na stworzenie interoperacyjnego systemu łączności transgranicznej między właściwymi organami, a zatem najlepszy sposób na osiągnięcie celu ogólnego, tj. utworzenia wspólnego obszaru bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który działa jeszcze skuteczniej.

Ustanowienie wspólnego systemu cyfrowej wymiany transgranicznej na szczeblu UE zapewni gotowe rozwiązanie, które będzie można wykorzystywać w różnych procedurach prawnych, zapewniając jednocześnie interoperacyjność systemów krajowych. Taki system jest bardziej skuteczny niż funkcjonowanie różnych systemów na szczeblu krajowym, które niekoniecznie umożliwiałyby łączność transgraniczną między państwami członkowskimi. Ponadto posiadanie wspólnego systemu na szczeblu UE przyniesie korzyści skali, ponieważ UE będzie musiała zarządzać tylko jednym rozwiązaniem informatycznym służącym do bezpiecznej łączności transgranicznej w obszarze sprawiedliwości. Wniesie on również wartość dodaną dla państw członkowskich, ponieważ oczekuje się, że koszty cyfryzacji ich procedur transgranicznych zmniejszą się, stając się mniejszą przeszkodą dla współpracy.

•Proporcjonalność

•Wybór instrumentu

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

•Ocena skutków

•Prawa podstawowe

4.WPŁYW NA BUDŻET

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Podmiot zarządzający systemem e-CODEX będzie nadal za niego odpowiedzialny do chwili udanego zakończenia procesu przekazania/przejęcia. Proces przekazywania systemu agencji eu-LISA ma trwać nie dłużej niż 6 miesięcy i ma rozpocząć się dnia 1 stycznia 2023 r. W tym okresie podmiot zarządzający systemem e-CODEX pozostanie w pełni odpowiedzialny za system e-CODEX. Okres ten pozwoli eu-LISA na poczynienie niezbędnych przygotowań do przejęcia systemu. Agencja powinna zatrudnić niezbędny personel i odpowiednio zaplanować działania związane z zamówieniami.

Dwa lata po przejęciu przez eu-LISA odpowiedzialności za system e-CODEX, a następnie co 2 lata, eu-LISA musi przedstawiać Komisji kompleksowe sprawozdanie z działalności dotyczące rozwoju technicznego i funkcjonowania systemu e-CODEX w okresie sprawozdawczym, z uwzględnieniem kwestii jego bezpieczeństwa. Sprawozdania te będą opierać się na informacjach przekazywanych corocznie przez państwa członkowskie i Komisję. Będą zawierały wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX; spis transgranicznych postępowań cywilnych i karnych prowadzonych z wykorzystaniem systemu e-CODEX; informacje o stopniu cyfryzacji każdego z transgranicznych postępowań cywilnych lub karnych; informacje o liczbie komunikatów biznesowych wysłanych do każdego z pozostałych państw członkowskich uczestniczących w poszczególnych transgranicznych postępowaniach cywilnych i karnych oraz komunikatów od nich otrzymanych; a także informacje o liczbie i rodzaju zdarzeń wpływających na bezpieczeństwo systemu e-CODEX.

Trzy lata po przejęciu przez eu-LISA odpowiedzialności za system e-CODEX, a następnie co 4 lata, Komisja musi sporządzić ogólną ocenę systemu e-CODEX, w tym ocenę stosowania rozporządzenia oraz analizę osiągniętych wyników w stosunku do postawionych celów. Pierwsza ocena powinna obejmować również ocenę funkcjonowania Komisji ds. Zarządzania Programem oraz tego, czy powinna ona zostać utrzymana. Uwzględniając wynik tej oceny, Komisja może podjąć wszelkie niezbędne przyszłe działania.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

2020/0345 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie skomputeryzowanego systemu łączności w zakresie transgranicznych postępowań cywilnych i karnych (system e-CODEX) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1726

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 2 oraz art. 82 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Zapewnienie obywatelom i przedsiębiorstwom skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz ułatwianie współpracy sądowej między państwami członkowskimi należą do najważniejszych celów unijnej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości zapisanych w tytule V Traktu.

(2)Istotne jest zatem utworzenie odpowiednich kanałów w celu zapewnienia możliwości skutecznej cyfrowej współpracy systemów wymiaru sprawiedliwości. Kluczowe znaczenie ma zatem ustanowienie na szczeblu unijnym instrumentu technologii informacyjnej, który umożliwia szybką, bezpośrednią, interoperacyjną, niezawodną i bezpieczną transgraniczną elektroniczną wymianę danych dotyczących konkretnych spraw. Taki system umożliwiający obywatelom i przedsiębiorstwom wymianę dokumentów i dowodów w postaci cyfrowej z organami sądowymi lub innymi właściwymi organami, jeżeli zostanie to przewidziane w prawie krajowym lub prawie Unii, powinien przyczyniać się do poprawy dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

(3)Istnieją narzędzia opracowane na potrzeby cyfrowej wymiany danych dotyczących konkretnych spraw, niewymagające zastępowania istniejących systemów zaplecza, które już ustanowiono w państwach członkowskich, ani wprowadzania w takich systemach kosztownych zmian. Głównym opracowanym dotychczas narzędziem tego rodzaju jest system elektronicznej wymiany informacji z dziedziny e-sprawiedliwości (e-CODEX).

(4)System e-CODEX jest narzędziem, które opracowano specjalnie w celu ułatwienia transgranicznej elektronicznej wymiany komunikatów w obszarze sprawiedliwości. W kontekście rozpowszechniania transformacji cyfrowej postępowań w sprawach cywilnych i karnych celem systemu e-CODEX jest zapewnienie skuteczniejszej łączności transgranicznej między właściwymi organami oraz ułatwienie obywatelom i przedsiębiorstwom dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Dotychczas systemem tym zarządzało konsorcjum państw członkowskich i organizacji finansowane ze środków w ramach unijnych programów.

(5)System e-CODEX składa się z dwóch elementów: oprogramowania bramy sieciowej Domibus Gateway, służącego do wymiany komunikatów z innymi bramami sieciowymi, oraz oprogramowania łącznika Domibus Connector, które zapewnia szereg funkcji związanych z transmisją komunikatów między systemami krajowymi. Brama sieciowa opiera się na module eDelivery utrzymywanym przez Komisję, natomiast zarządzaniem operacyjnym łącznika zajmuje się konsorcjum państw członkowskich i organizacji finansowane ze środków w ramach unijnych programów (podmiot zarządzający systemem e-CODEX). Oprogramowanie łącznika zapewnia funkcje takie jak weryfikacja podpisów elektronicznych za pośrednictwem biblioteki zabezpieczeń i potwierdzenie odbioru. Ponadto podmiot zarządzający systemem e-CODEX opracował wzory cyfrowych formularzy, które można wykorzystać w szczególnych postępowaniach cywilnych i karnych, w przypadku których podmiot ten prowadził pilotaż systemu.

(6)Biorąc pod uwagę znaczenie systemu e-CODEX dla transgranicznej wymiany w obszarze sprawiedliwości w Unii, powinny istnieć trwałe unijne ramy prawne ustanawiające system e-CODEX i zawierające przepisy dotyczące jego funkcjonowania i rozwijania. W takich ramach prawnych należy wyraźnie zdefiniować i opracować elementy systemu e-CODEX, aby zapewnić jego trwałość techniczną. W systemie należy zdefiniować informatyczne elementy punktu dostępu, który powinien składać się z bramy sieciowej do celów bezpiecznej komunikacji z innymi zidentyfikowanymi bramami sieciowymi oraz łącznika do celów wspierania wymiany komunikatów. Powinien on także obejmować cyfrowe standardy proceduralne, w skład których wchodzą modele procesów biznesowych i wzory definiujące elektroniczny format dokumentów wykorzystywanych w kontekście tych procedur w celu wspierania wykorzystania punktów dostępu e-CODEX na potrzeby procedur prawnych przewidzianych w aktach prawnych przyjętych w obszarze współpracy sądowej oraz w celu umożliwienia wymiany informacji między punktami dostępu.

(7)Ponieważ konieczne jest zapewnienie długotrwałej stabilności systemu e-CODEX i zarządzania nim przy jednoczesnym uwzględnieniu niezależności krajowych organów wymiaru sprawiedliwości, należy wyznaczyć odpowiedni podmiot do celów zarządzania operacyjnego systemem.

(8)Najbardziej odpowiednim podmiotem do celów zarządzania operacyjnego systemem jest agencja, ponieważ jej struktura zarządzania umożliwia zaangażowanie państw członkowskich w operacyjne zarządzanie systemem poprzez członkostwo w zarządzie Agencji, grupach doradczych i Komisjach ds. Zarządzania Programem. Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 33 , posiada odpowiednie doświadczenie w zarządzaniu wielkoskalowymi systemami informatycznymi. To jej zatem należy powierzyć zarządzanie operacyjne systemem e-CODEX. Należy zatem skorygować istniejącą strukturę zarządzania eu-LISA przez dostosowanie zadań jej zarządu oraz ustanowienie Grupy Doradczej ds. e-CODEX. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1726. Należy także ustanowić specjalną Komisję ds. Zarządzania Programem.

(9)Zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) 2018/1726 rola zarządu eu-LISA polega na zapewnieniu zgodności wszelkich decyzji i działań Agencji mających wpływ na wielkoskalowe systemy informatyczne w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości z zasadą niezależności sądów. Struktura zarządzania Agencji oraz system jej finansowania stanowią dalszą gwarancję poszanowania tej zasady. Istotne jest także zaangażowanie w zarządzanie systemem e-CODEX za pośrednictwem Komisji ds. Zarządzania Programem przedstawicieli zawodów prawniczych i innych zainteresowanych stron.

(10)Biorąc pod uwagę priorytetowe zadania eu-LISA polegające na rozwijaniu systemu wjazdu/wyjazdu, europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych w odniesieniu do obywateli państw trzecich (ECRIS-TCN), zmienionego Systemu Informacyjnego Schengen (SIS), wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz Eurodac, jak również zarządzania nimi, a także strategiczne zadanie, jakim jest ustanowienie ram interoperacyjności między unijnymi systemami informatycznymi, eu-LISA nie powinna przejmować odpowiedzialności za system e-CODEX wcześniej niż dnia 1 lipca 2023 r.

(11)Z systemu e-CODEX można korzystać w transgranicznych postępowaniach cywilnych i karnych. Biorąc jednak pod uwagę, że jego oprogramowanie ma charakter otwarty, można go wykorzystać także w innych sytuacjach. Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do żadnego zastosowania systemu e-CODEX, które nie opiera się na aktach prawnych wymienionych w załączniku I.

(12)Agencja eu-LISA powinna odpowiadać za elementy systemu e-CODEX z wyjątkiem zarządzania operacyjnego oprogramowaniem bramy sieciowej Domibus Gateway, ponieważ obecnie oprogramowanie to zapewnia Komisja na poziomie międzysektorowym w ramach modułu eDelivery. Agencja powinna przejąć od podmiotu zarządzającego systemem e-CODEX pełną odpowiedzialność za zarządzanie operacyjne oprogramowaniem łącznika Domibus Connector i cyfrowymi standardami proceduralnymi. Biorąc pod uwagę fakt, że oprogramowanie Domibus Gateway i oprogramowanie Domibus Connector są integralnymi elementami systemu e-CODEX, eu-LISA powinna zapewnić kompatybilność łącznika z najnowszą wersją bramy sieciowej. W tym celu Komisja powinna włączyć eu-LISA do odpowiedniego organu zarządzania modułem eDelivery od momentu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(13)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 34 . W aktach wykonawczych przyjętych w tych ramach należy ustanowić minimalne specyfikacje techniczne i normy, w tym dotyczące bezpieczeństwa, stanowiące podstawę dla elementów systemu e-CODEX; wymogi dotyczące poziomu usług w przypadku działań prowadzonych przez eu-LISA i innych niezbędnych specyfikacji technicznych dotyczących tych działań; oraz sposoby przeprowadzania procesu przekazania/ przejęcia. W aktach wykonawczych można także ustanowić uzgodnienia techniczne wspierające wykorzystanie systemu e-CODEX w procedurach w obszarze współpracy sądowej.

(14)Należy określić szczególne obowiązki eu-LISA w odniesieniu do zarządzania operacyjnego systemem e‑CODEX.

(15)Państwa członkowskie powinny prowadzić wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX obsługiwanych na ich terytorium, a także powiadomić o nich eu-LISA, aby umożliwić interakcję między nimi w kontekście odpowiednich procedur. Z tego samego powodu Komisja powinna prowadzić podobny wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX obsługiwanych przez instytucje, organy i agencje Unii. Podmioty obsługujące punkty dostępu na szczeblu krajowym mogą być organami publicznymi, organizacjami reprezentującymi prawników praktyków lub prywatne przedsiębiorstwa. Mając na względzie zdecentralizowany charakter systemu e-CODEX, podczas gdy eu-LISA powinna zapewniać zarządzanie operacyjne systemem e-CODEX, odpowiedzialność za utworzenie i obsługę zatwierdzonego punktu dostępu e‑CODEX powinna spoczywać wyłącznie na podmiotach obsługujących odpowiednie punkty dostępu. Podmioty obsługujące zatwierdzony punkt dostępu e‑CODEX powinny ponosić odpowiedzialność za wszelkie szkody wynikające z jego działania.

(16)Krajowe systemy połączone za pośrednictwem systemu e-CODEX powinny umożliwiać monitorowanie jego wydajności i skuteczności przez zapewnienie mechanizmu monitorowania wyników, rezultatów i skutków instrumentów, które umożliwiają przekazywanie elektronicznych danych w kontekście transgranicznych postępowań cywilnych i karnych w Unii. Systemy połączone z zatwierdzonymi punktami dostępu e-CODEX powinny zatem umożliwiać systematyczne gromadzenie i utrzymywanie zbiorczych danych dotyczących stosowania transgranicznych postępowań cywilnych i karnych zgodnie z odpowiednimi przepisami aktów prawnych wymienionych w załączniku I. Powinno to nie tylko zmniejszyć nakład pracy państw członkowskich w związku z gromadzeniem stosownych danych oraz zapewnić wzajemną rozliczalność i przejrzystość, ale także znacznie ułatwić monitorowanie ex post aktów prawnych przyjętych przez Komisję w ramach współpracy w sprawach cywilnych i karnych. Zebrane informacje powinny obejmować wyłącznie dane zagregowane i nie powinny stanowić danych osobowych.

(17)Wykonując swoje zadania, eu-LISA powinna utrzymywać wysoki poziom bezpieczeństwa. Podejmując działania ukierunkowane na dalszy rozwój techniczny oprogramowania, eu-LISA powinna stosować zasadę uwzględniania bezpieczeństwa na etapie projektowania oraz zasadę uwzględniania ochrony danych w fazie projektowania i domyślnej ochrony danych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725. Podmioty obsługujące zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX powinny ponosić odpowiedzialność za bezpieczeństwo danych przekazywanych za pośrednictwem ich punktów dostępu.

(18)W przypadku konieczności przetwarzania informacji niejawnych z wykorzystaniem systemu e-CODEX system należy akredytować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa informacji eu-LISA.

(19)Aby umożliwić eu-LISA odpowiednie przygotowanie przejęcia, podmiot zarządzający systemem e-CODEX powinien do dnia 31 grudnia 2022 r. opracować dokument przekazania zawierający szczegółowe ustalenia dotyczące przekazania systemu e-CODEX, w tym kryteria udanego procesu przekazania i jego zakończenia, zgodnie z aktami wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie niniejszego rozporządzenia. Dokument przekazania powinien obejmować elementy systemu e‑CODEX, w tym bramę sieciową, łącznik i cyfrowe standardy proceduralne, a także odpowiednie produkty pomocnicze. Komisja powinna monitorować proces przekazania/przejęcia, aby zapewnić jego zgodność z aktami wykonawczymi i dokumentem przekazania, a przejęcie powinno mieć miejsce dopiero po zadeklarowaniu przez Komisję, że proces zakończył się pomyślnie. Po przedstawieniu dokumentu przekazania oraz do momentu udanego przekazania eu-LISA systemu e-CODEX podmiot zarządzający systemem e-CODEX nie powinien dostarczać żadnych nowych wersji systemu, lecz powinien zapewnić wyłącznie wykonywanie czynności naprawczych związanych z konserwacją systemu e-CODEX.

(20)Przekazanie powinno również zapewniać przeniesienie wszelkich praw własności intelektualnej i praw do użytkowania związanych z systemem e-CODEX oraz odpowiednich produktów pomocniczych, tak aby umożliwić eu-LISA wypełnianie jej obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia. Jeżeli jednak chodzi o główne elementy oprogramowania systemu, umowne przeniesienie nie powinno być konieczne, ponieważ oprogramowanie Domibus jest oprogramowaniem otwartym i obejmuje je licencja publiczna Unii Europejskiej (EUPL).

(21)Aby Komisja mogła regularnie przeprowadzać ocenę systemu e-CODEX, eu-LISA powinna co dwa lata przedkładać Komisji sprawozdanie z technicznego rozwoju i funkcjonowania systemu e-CODEX. Aby wnieść swój wkład w sprawozdanie, państwa członkowskie powinny przekazywać eu-LISA odpowiednie informacje dotyczące punktów dostępu działających na ich terytorium, a Komisja powinna przekazywać podobne informacje dotyczące punktów dostępu obsługiwanych przez instytucje, organy i agencje Unii.

(22)Niniejsze rozporządzenie nie powinno stanowić żadnej szczegółowej podstawy prawnej na potrzeby przetwarzania danych osobowych. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 35 i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 36 mają zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez punkty dostępu e-CODEX obsługiwane przez zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX, które są ustanowione na terytorium państw członkowskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(23)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 37 ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez instytucje, organy i agencje Unii w kontekście niniejszego rozporządzenia.

(24)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

(25)Zgodnie z art. 1, 2 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

[albo]

(26)Zgodnie z art. 3 i art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia powiadomiła o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

(27)Przeprowadzono konsultacje z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię na temat ... 38 ,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ 1
Przepisy ogólne

Artykuł 1
Przedmiot

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się zdecentralizowany system informatyczny do celów łączności transgranicznej, który ma ułatwić elektroniczną wymianę dokumentów, wniosków, formularzy prawnych, dowodów lub innych informacji w sposób bezpieczny i niezawodny w transgranicznych postępowaniach cywilnych i karnych (ang. e-Justice Communication via Online Data EXchange – system e-CODEX).

W rozporządzeniu określa się przepisy dotyczące:

a)definicji i elementów składowych systemu e-CODEX;

b)zarządzania operacyjnego systemem e-CODEX przez Agencję Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA);

c)obowiązków Komisji, państw członkowskich i podmiotów obsługujących zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX.

Artykuł 2
Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do elektronicznego przekazywania informacji w kontekście transgranicznych postępowań cywilnych i karnych za pośrednictwem systemu e‑CODEX zgodnie z aktami prawnymi przyjętymi w obszarze współpracy sądowej, które wymieniono w załączniku I.

Artykuł 3
Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)„punkt dostępu e-CODEX” oznacza oprogramowanie punktu dostępu zainstalowane na infrastrukturze sprzętowej, które jest w stanie w sposób zaufany przekazywać informacje innym punktom dostępu e-CODEX oraz otrzymywać informacje od innych takich punktów;

b)„zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX” oznacza punkt dostępu e-CODEX, o którym powiadomiono eu-LISA zgodnie z art. 5 ust. 4 lub art. 7 ust. 1 i który obsługuje cyfrowy standard proceduralny, o którym mowa w art. 4 ust. 3;

c)„podmiot obsługujący zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX” oznacza instytucję, organ lub agencję Unii, krajowy organ publiczny lub osobę prawną, które obsługują zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX;

d)„system połączony” oznacza system informatyczny, który jest połączony z punktem dostępu e-CODEX do celów łączności z innymi punktami dostępu e-CODEX;

e)„centralna platforma testowa” oznacza punkt dostępu e-CODEX wykorzystywany wyłącznie na potrzeby testowania i zapewniający zestaw funkcji, z których mogą korzystać podmioty obsługujące zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX w celu weryfikacji prawidłowego działania swoich punktów dostępu oraz prawidłowego stosowania cyfrowych standardów proceduralnych e-CODEX w systemach połączonych związanych z tymi punktami dostępu;

f)„model procesów biznesowych” oznacza graficzne i tekstowe odwzorowanie modelu konceptualnego składającego się z kilku powiązanych, uporządkowanych działań lub zadań, zawierające odpowiednie modele danych oraz informacje na temat kolejności wykonywania tych działań lub zadań, z myślą o zapewnieniu merytorycznej interakcji między co najmniej dwiema stronami;

g)„zarządzanie operacyjne” oznacza wszystkie zadania niezbędne do utrzymania funkcjonowania systemu e‑CODEX zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

ROZDZIAŁ 2
Elementy składowe systemu e-CODEX, jego funkcje i obowiązki z nim związane

Artykuł 4
Elementy składowe systemu e-CODEX

1.System e-CODEX obejmuje punkty dostępu e-CODEX oraz cyfrowe standardy proceduralne.

2.Punkt dostępu e-CODEX składa się z:

a)bramy sieciowej składającej się z oprogramowania, opartej na wspólnym zestawie protokołów i umożliwiającej bezpieczną wymianę informacji z innymi bramami sieciowymi za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej przy wykorzystaniu tego samego wspólnego zestawu protokołów;

b)łącznika umożliwiającego powiązanie systemów połączonych z bramą sieciową, o której mowa w lit. a), składającego się z oprogramowania opartego na wspólnym zestawie otwartych protokołów, umożliwiającego:

(i)tworzenie, rejestrowanie i łączenie komunikatów;

(ii)weryfikację ich integralności i autentyczności;

(iii)tworzenie opatrzonych znacznikiem czasu dowodów otrzymania przekazanych komunikatów.

3.Cyfrowy standard proceduralny składa się z modeli procesów biznesowych i wzorów definiujących elektroniczny format dokumentów wykorzystywanych w kontekście procedur określonych w aktach prawnych wymienionych w załączniku I.

Artykuł 5
Obowiązki Komisji

1.Do dnia 31 grudnia 2022 r. w drodze aktów wykonawczych Komisja ustanawia:

a)minimalne specyfikacje techniczne i normy, w tym dotyczące bezpieczeństwa, stanowiące podstawę dla elementów systemu e-CODEX, o których mowa w art. 4;

b)wymogi dotyczące poziomu usług w odniesieniu do działań, które mają być prowadzone przez eu-LISA zgodnie z art. 6, a także inne niezbędne specyfikacje techniczne dotyczące tych działań;

c)szczegółowe uzgodnienia dotyczące przekazania/przejęcia procesu, o którym mowa w art. 9.

2.Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe specyfikacje techniczne dotyczące cyfrowych standardów proceduralnych określonych w art. 4 ust. 3.

3.Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1 i 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 17 ust. 2.

4.Komisja prowadzi wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX, które są obsługiwane przez instytucje, organy i agencje Unii, a także transgranicznych postępowań cywilnych i karnych oraz formularzy, do stosowania których każdy z punktów dostępu jest upoważniony. Niezwłocznie powiadamia ona eu-LISA o wszelkich zmianach, co pozostaje bez uszczerbku dla rocznego powiadomienia, o którym mowa w art. 14.

5.Komisja wyznacza do pięciu korespondentów e-CODEX. Do wnioskowania o wsparcie techniczne ze strony eu-LISA, o którym mowa art. 6 ust. 2 lit. f), w związku z systemem e-CODEX obsługiwanym przez instytucje, organy i agencje Unii, a także do otrzymania takiego wsparcia upoważnieni są wyłącznie korespondenci e-CODEX.

Artykuł 6
Obowiązki eu-LISA

1.Agencja eu-LISA odpowiada za zarządzanie operacyjne elementami systemu e-CODEX, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. b) oraz w art. 4 ust. 3, a także za zarządzanie operacyjne elementami oprogramowania wspierającego wymienionymi w załączniku II.

2.Zarządzanie operacyjne systemem e-CODEX obejmuje przede wszystkim następujące działania:

a)rozwijanie i utrzymywanie oprogramowania, o którym mowa w ust. 1, naprawianie błędów oraz dystrybucję tego oprogramowania do zatwierdzonych punktów dostępu e‑CODEX;

b)opracowywanie, przechowywanie, dystrybucję do zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX i aktualizowanie całej dokumentacji dotyczącej elementów składowych systemu e-CODEX i elementów oprogramowania wspierającego, o których mowa w ust. 1;

c)opracowywanie, przechowywanie, aktualizowanie i dystrybucję do zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX pliku konfiguracyjnego zawierającego wyczerpujący wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX, w tym procedur i formularzy, do stosowania których każdy z tych punktów dostępu jest upoważniony;

d)wprowadzanie zmian technicznych w systemie e-CODEX oraz dodawanie nowych funkcji publikowanych jako nowe wersje e-CODEX, aby odpowiedzieć na pojawiające się wymogi określane w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 5 ust. 2, lub przez Grupę Doradczą ds. e-CODEX;

e)wspieranie i koordynację testowania, w tym w odniesieniu do łączności, obejmującego zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX;

f)wsparcie techniczne dla korespondentów e-CODEX w odniesieniu do systemu e-CODEX;

g)utrzymywanie i dystrybucję do zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX modeli procesów biznesowych, wzorów definiujących elektroniczny format dokumentów, o których mowa w art. 4 ust. 3, oraz podstawowych uprzednio zdefiniowanych modeli gromadzenia danych;

h)publikację na stronie internetowej eu-LISA wykazu zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX, o których powiadomiono eu-LISA, oraz transgranicznych postępowań cywilnych i karnych, do stosowania których każdy z tych punktów dostępu jest upoważniony;

i)odpowiadanie na wnioski o doradztwo i wsparcie techniczne ze strony służb Komisji w kontekście opracowywania aktów wykonawczych, o których mowa w art. 5 ust. 2;

j)przygotowywanie i dystrybucję do zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX nowych modeli procesów biznesowych i wzorów definiujących elektroniczny format dokumentów, o których mowa w art. 4 ust. 3, w tym przez organizację i pomoc w organizacji warsztatów z korespondentami e-CODEX.

3.Agencja eu-LISA odpowiada za następujące dodatkowe zadania:

a)zapewnianie, obsługę i utrzymywanie informatycznej infrastruktury sprzętowej i oprogramowania niezbędnych do wykonywania jej zadań w obiektach technicznych eu-LISA;

b)zapewnianie, obsługę i utrzymywanie centralnej platformy testowej;

c)informowanie ogółu społeczeństwa za pośrednictwem internetu o systemie e-CODEX poprzez zestaw wielkoskalowych kanałów komunikacji, jak np. strony internetowe lub platformy mediów społecznościowych;

d)przygotowywanie, aktualizowanie i dystrybucja w internecie informacji innych niż informacje techniczne związanych z systemem e-CODEX oraz działań prowadzonych przez eu-LISA.

4.W godzinach pracy eu-LISA udostępnia na żądanie zasoby, aby zapewnić pojedynczy punkt kontaktowy, do którego zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX mogą zgłaszać problemy dotyczące bezpieczeństwa. W następstwie takich powiadomień eu-LISA analizuje dany problem dotyczący bezpieczeństwa i w stosownych przypadkach informuje zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX, którego dotyczy dany problem dotyczący bezpieczeństwa.

Artykuł 7
Obowiązki państw członkowskich

1.Państwa członkowskie prowadzą wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX obsługiwanych na ich terytorium, a także transgranicznych postępowań cywilnych i karnych oraz formularzy, do stosowania których każdy z tych punktów dostępu jest upoważniony. Niezwłocznie powiadamiają one eu-LISA o wszelkich zmianach, co pozostaje bez uszczerbku dla corocznego powiadomienia, o którym mowa w art. 14.

2.Każde państwo członkowskie wyznacza do pięciu korespondentów e-CODEX. Do wnioskowania o wsparcie techniczne, o którym mowa art. 6 ust. 2 lit. f), i do otrzymania takiego wsparcia upoważnieni są wyłącznie wspomniani korespondenci.

Artykuł 8
Obowiązki podmiotów obsługujących zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX

1.Podmiot obsługujący zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX odpowiada za jego bezpieczne ustanowienie i funkcjonowanie. Obowiązek ten obejmuje dokonywanie niezbędnych dostosowań łącznika, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), aby był on kompatybilny z każdym systemem połączonym, oraz wszelkich niezbędnych dostosowań technicznych do systemów połączonych.

2.Podmiot obsługujący zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX zapewnia w swoim systemie lub systemach połączonych mechanizm umożliwiający pobranie odpowiednich danych na temat wykorzystania systemu do celów transgranicznych postępowań cywilnych i karnych zgodnie z odpowiednimi przepisami aktów prawnych wymienionych w załączniku I.

3.Odpowiedzialność za wszelkie szkody wynikające z funkcjonowania zatwierdzonego punktu dostępu e-CODEX oraz wszelkich systemów połączonych ponosi podmiot obsługujący dany zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX.

Artykuł 9
Przekazanie i przejęcie

1.Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2022 r. podmiot zarządzający systemem e-CODEXprzekazuje eu-LISA wspólny dokument przekazania, określający szczegółowe uzgodnienia dotyczące przekazania systemu e-CODEX, w tym kryteria udanego procesu przekazania i jego zakończenia, a także powiązaną dokumentację, które określono w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 1 lit. c), w tym przepisy dotyczące praw własności intelektualnej lub praw do użytkowania związanych z systemem e-CODEX, a także oprogramowanie wspierające wymienione w załączniku II umożliwiające eu-LISA wykonywanie jej obowiązków zgodnie z art. 6.

2.W ciągu maksymalnie sześciu miesięcy od dostarczenia dokumentu przekazania, o którym mowa w ust. 1, nastąpi proces przekazania/przejęcia między podmiotem zarządzającym systemem e-CODEX a eu-LISA. W tym okresie podmiot zarządzający systemem e-CODEX pozostaje w pełni odpowiedzialny za system e-CODEX i zapewnia, aby w systemie wykonywane były wyłącznie czynności naprawcze związane z konserwacją, z wyłączeniem jakichkolwiek innych rodzajów zmian w systemie. W szczególności podmiot zarządzający nie dostarcza żadnych nowych wersji systemu e-CODEX.

3.Komisja monitoruje proces przekazania/przejęcia w celu zapewnienia prawidłowego wdrożenia szczegółowych ustaleń dotyczących tego procesu przez podmiot zarządzający systemem e-CODEX i eu-LISA na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 1.

4.Agencja eu-LISA przejmuje odpowiedzialność za system e-CODEX w dniu, w którym Komisja poinformuje o tym, że proces przekazania/przejęcia, o którym mowa w ust. 2, zakończył się powodzeniem, jednak nie wcześniej niż w dniu 1 lipca 2023 r.

Artykuł 10
Bezpieczeństwo

1.Po udanym przejęciu systemu e-CODEX eu-LISA odpowiada za utrzymanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa podczas wykonywania swoich zadań, w tym bezpieczeństwa informatycznej infrastruktury sprzętowej i oprogramowania, o których mowa w art. 6 ust. 3. W szczególności eu-LISA zapewnia opracowanie i utrzymanie planu bezpieczeństwa systemu e-CODEX oraz obsługę systemu e-CODEX zgodnie z tym planem bezpieczeństwa, z uwzględnieniem klasyfikacji informacji przetwarzanych w ramach systemu e-CODEX oraz przepisów eu-LISA dotyczących bezpieczeństwa informacji. Taki plan przewiduje regularne kontrole i audyty bezpieczeństwa, w tym oceny bezpieczeństwa oprogramowania systemu e-CODEX z udziałem podmiotów obsługujących punkt dostępu e-CODEX.

2.Podczas wykonywania swoich obowiązków eu-LISA stosuje zasadę uwzględniania bezpieczeństwa na etapie projektowania oraz zasadę uwzględniania ochrony danych w fazie projektowania i domyślnej ochrony danych. Za pośrednictwem systemu e-CODEX nie można przekazywać informacji niejawnych, chyba że eu-LISA udzieli akredytacji danemu systemowi, a właściwe krajowe organy bezpieczeństwa państw członkowskich udzielą akredytacji odpowiednim punktom dostępu.

3.Podmiot obsługujący zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX ponosi wyłączną odpowiedzialność za bezpieczeństwo tego punktu dostępu, w tym za bezpieczeństwo danych przekazywanych za jego pośrednictwem.

Niezwłocznie powiadamia on eu-LISA oraz państwo członkowskie, które prowadzi wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX, jeżeli dany punkt dostępu znajduje się w wykazie, lub – w przypadku punktu dostępu obsługiwanego przez instytucję, organ lub agencję Unii – Komisję o wszelkich kwestiach związanych z bezpieczeństwem.

Agencja eu-LISA opracowuje zasady bezpieczeństwa i wytyczne dotyczące punktów dostępu e-CODEX. Podmiot obsługujący zatwierdzony punkt dostępu e-CODEX przekazuje eu-LISA oświadczenia potwierdzające jego zgodność z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa punktów dostępu e-CODEX. Oświadczenia te są aktualizowane co roku lub za każdym razem, gdy konieczna jest zmiana.

Artykuł 11
Grupa Doradcza ds. e-CODEX

1.Od dnia 1 stycznia 2023 r. Grupa Doradcza ds. e-CODEX ustanowiona na podstawie art. 27 ust. 1 lit. dc) rozporządzenia (UE) 2018/1726 zapewnia eu-LISA niezbędną wiedzę specjalistyczną dotyczącą systemu e-CODEX, w szczególności w kontekście sporządzania rocznego programu prac i rocznego sprawozdania z działalności. Grupa monitoruje również stan wdrożenia w państwach członkowskich. Grupa Doradcza jest informowana o wszelkich kwestiach związanych z bezpieczeństwem.

2.W czasie procesu przekazania/przejęcia Grupa Doradcza ds. e-CODEX organizuje regularne posiedzenia, odbywające się co najmniej raz na dwa miesiące do momentu udanego zakończenia procesu przejęcia.

3.Po każdym posiedzeniu Grupa Doradcza ds. e-CODEX przekazuje sprawozdanie Komisji ds. Zarządzania Programem. Grupa Doradcza zapewnia techniczną wiedzę ekspercką w celu wsparcia Komisji ds. Zarządzania Programem w realizacji jej zadań oraz śledzi stan wdrożenia w państwach członkowskich.

4.Grupa Doradcza ds. e-CODEX angażuje w swoje prace organizacje zawodowe i inne zainteresowane strony, które uczestniczyły w zarządzaniu systemem e-CODEX w momencie jego przekazania.

Artykuł 12
Komisja ds. Zarządzania Programem

1.Do dnia 1 stycznia 2023 r. zarząd eu-LISA ustanowi Komisję ds. Zarządzania Programem e-CODEX składającą się z dziesięciu członków.

2.W skład Komisji ds. Zarządzania Programem wchodzi ośmiu członków powołanych przez zarząd, przewodniczący Grupy Doradczej, o której mowa w art. 11, oraz jeden członek powołany przez Komisję. Zarząd zapewnia, aby członkowie mianowani przez niego do Komisji ds. Zarządzania Programem posiadali niezbędne doświadczenie i wiedzę ekspercką w zakresie funkcjonowania systemu e-CODEX.

3.Agencja eu-LISA uczestniczy w pracach Komisji ds. Zarządzania Programem. W tym celu przedstawiciele eu-LISA uczestniczą w posiedzeniach Komisji ds. Zarządzania Programem, aby składać sprawozdania z prac dotyczących systemu e-CODEX i innych powiązanych prac i działań.

4.Posiedzenia Komisji ds. Zarządzania Programem odbywają się raz na trzy miesiące, a w razie konieczności częściej. Zapewnia ona odpowiednie zarządzanie systemem e‑CODEX, w szczególności podczas procesu przekazania/przejęcia oraz w odniesieniu do wykonywania aktów przyjętych na podstawie art. 5 ust. 2. Komisja ds. Zarządzania Programem regularnie, w miarę możliwości raz na dwa miesiące, przedkłada zarządowi eu-LISA pisemne sprawozdania z postępów w realizacji projektu. Komisja ds. Zarządzania Programem nie ma uprawnień do podejmowania decyzji ani do reprezentowania członków zarządu.

5.Komisja ds. Zarządzania Programem ustanawia swój regulamin, który zawiera w szczególności przepisy dotyczące:

a)wyboru przewodniczącego;

b)miejsc odbywania posiedzeń;

c)przygotowywania posiedzeń;

d)dopuszczania do udziału w spotkaniach ekspertów, w tym organizacji zawodowych i innych zainteresowanych stron, które uczestniczyły w zarządzaniu systemem e-CODEX w momencie jego przekazania;

e)planów w zakresie komunikacji zapewniających pełne informacje członkom zarządu, którzy nie uczestniczą w posiedzeniach.

6.Komisji ds. Zarządzania Programem przewodniczy państwo członkowskie, które jest w pełni związane aktami prawnymi wymienionymi w załączniku I i korzysta w określonym zakresie z systemu e-CODEX, jak również jest w pełni związane aktami prawnymi regulującymi opracowywanie, tworzenie, funkcjonowanie i użytkowanie wszystkich wielkoskalowych systemów informatycznych zarządzanych przez eu-LISA.

7.eu-LISA zwraca wszystkie koszty podróży i utrzymania poniesione przez członków Komisji ds. Zarządzania Programem. Zastosowanie ma odpowiednio art. 10 regulaminu wewnętrznego eu-LISA.

8.eu-LISA zapewnia prowadzenie sekretariatu Komisji ds. Zarządzania Programem.

Artykuł 13
Szkolenia

Agencja eu-LISA wykonuje zadania związane z zapewnianiem szkoleń z zakresu technicznego użytkowania systemu e‑CODEX zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1726, w tym zapewnia materiały szkoleniowe online.

Artykuł 14
Powiadomienia

1.Do dnia 31 stycznia każdego roku po udanym przejęciu systemu e-CODEX przez eu-LISA państwa członkowskie przekazują eu-LISA następujące informacje:

a)wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX, które są obsługiwane na ich terytorium, a także transgranicznych postępowań cywilnych i karnych oraz formularzy, do stosowania których każdy z tych punktów dostępu e-CODEX jest upoważniony, o którym mowa w art. 7 ust. 1;

b)wykaz transgranicznych postępowań cywilnych i karnych, w przypadku których korzystają z systemu e-CODEX, oraz zakres, w jakim system e-CODEX może być wykorzystany w odniesieniu do każdego z tych postępowań;

c)liczbę komunikatów wysłanych i otrzymanych przez każdy zatwierdzony punkt dostępu e‑CODEX działający na ich terytorium, pogrupowanych według odpowiednich zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX oraz transgranicznych postępowań cywilnych i karnych;

d)liczbę i rodzaj zdarzeń napotkanych przez podmioty obsługujące zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX na terytorium danego państwa członkowskiego, które bezpośrednio wpływają na bezpieczeństwo systemu e-CODEX.

2.Do dnia 31 stycznia każdego roku po udanym przejęciu systemu e-CODEX przez eu-LISA Komisja przekazuje eu-LISA następujące informacje:

a)wykaz zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX, które są obsługiwane przez instytucje, organy i agencje Unii, a także transgranicznych postępowań cywilnych i karnych oraz formularzy, do stosowania których każdy z tych punktów dostępu e-CODEX jest upoważniony, o którym mowa w art. 5 ust. 4;

b)wykaz transgranicznych postępowań cywilnych i karnych, w przypadku których korzystają z systemu e-CODEX, oraz zakres, w jakim system e-CODEX może być wykorzystany w odniesieniu do każdego z tych postępowań;

c)liczbę komunikatów wysłanych i otrzymanych przez każdy zatwierdzony punkt dostępu e-‑CODEX obsługiwany przez instytucje, organy i agencje Unii, pogrupowanych według odpowiednich zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX oraz transgranicznych postępowań cywilnych i karnych;

d)liczbę i rodzaj zdarzeń napotkanych przez podmioty obsługujące zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX obsługiwane przez instytucje, organy i agencje Unii, które bezpośrednio wpływają na bezpieczeństwo systemu e-CODEX.

Artykuł 15
Monitorowanie i sprawozdawczość

1.Po raz pierwszy dwa lata po przejęciu odpowiedzialności za system e-CODEX, a następnie co dwa lata, eu-LISA przedstawia Komisji sprawozdanie dotyczące technicznego funkcjonowania i użytkowania systemu e-CODEX, z uwzględnieniem kwestii bezpieczeństwa systemu.

2.Agencja eu-LISA konsoliduje dane otrzymane od Komisji i państw członkowskich zgodnie z art. 14 i w ramach sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, przedstawia następujące wskaźniki:

a)wykaz i liczbę transgranicznych postępowań cywilnych i karnych, do obsługi których w okresie sprawozdawczym wykorzystano system e-CODEX;

b)liczbę zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX dla każdego państwa członkowskiego oraz każdego postępowania cywilnego i karnego;

c)etapy transgranicznych postępowań cywilnych i karnych, w przypadku których można wykorzystać system e-CODEX, dla poszczególnych państw członkowskich;

d)liczbę komunikatów wysyłanych za pośrednictwem systemu w odniesieniu do każdego z rodzajów postępowań cywilnych i karnych między poszczególnymi zatwierdzonymi punktami dostępu e-CODEX;

e)liczbę i rodzaj zdarzeń wpływających na bezpieczeństwo systemu e-CODEX oraz informacje o zgodności z planem bezpieczeństwa e-CODEX.

3.Po raz pierwszy trzy lata po przejęciu przez eu-LISA odpowiedzialności za system e‑CODEX, a następnie co cztery lata, Komisja sporządza ogólną ocenę systemu e-CODEX. Ta ogólna ocena obejmuje ocenę stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz analizę osiągniętych wyników w stosunku do postawionych celów, a także może zawierać propozycje możliwych przyszłych działań. Przy okazji pierwszej oceny Komisja ponownie przeanalizuje również rolę Komisji ds. Zarządzania Programem oraz kwestę kontynuacji jej działalności. Komisja przekazuje sprawozdania z oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 16
Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2018/1726

W rozporządzeniu (UE) 2018/1726 wprowadza się następujące zmiany:

1)w art. 1 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Agencja jest odpowiedzialna za rozwijanie skomputeryzowanego systemu łączności w zakresie transgranicznych postępowań cywilnych i karnych (systemu e-CODEX) i zarządzanie operacyjne tym systemem, w tym za zmiany techniczne.”;

2)dodaje się art. 8b w brzmieniu:

„Artykuł 8b

Zadania związane z systemem e-CODEX

W odniesieniu do systemu e-CODEX Agencja wykonuje:

a)zadania powierzone jej na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) XXX/20XX*;

b)zadania związane ze szkoleniami w zakresie technicznego użytkowania systemu e-CODEX, w tym z zapewnianiem materiałów szkoleniowych online.

__________

*    w sprawie skomputeryzowanego systemu łączności w zakresie transgranicznych postępowań cywilnych i karnych (system e-CODEX) oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 2018/1726 (Dz.U. L z [...], s. [...]).”;

3)art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.Agencja monitoruje rozwój prac badawczych istotnych dla zarządzania operacyjnego systemami SIS II, VIS, Eurodac, EES, ETIAS, DubliNet, ECRIS-TCN, e-CODEX oraz innymi wielkoskalowymi systemami informatycznymi, o których mowa w art. 1 ust. 5.”;

4)w art. 19 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)lit. ff) otrzymuje brzmienie:

„ff)przyjmuje sprawozdania dotyczące technicznego funkcjonowania:

(i)SIS – na podstawie art. 60 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1861* oraz art. 74 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1862**;

(ii)VIS – na podstawie art. 50 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i art. 17 ust. 3 decyzji 2008/633/WSiSW;

(iii)EES – na podstawie art. 72 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/2226;

(iv)ETIAS – na podstawie art. 92 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

(v)ECRIS-TCN i wzorcowej implementacji ECRIS – na podstawie art. 36 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816***;

(vi)elementów interoperacyjności – na podstawie art. 78 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/817 i art. 74 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/818;

(vii)systemu e‑CODEX – na podstawie art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) XXX z 20XX r. [niniejszego rozporządzenia]

__________

*    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1861 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmiany konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz zmiany i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 (Dz.U. L 312 z 7.12.2018, s. 14).

**    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1862 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zmiany i uchylenia decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1986/2006 i decyzji Komisji 2010/261/UE (Dz.U. L 312 z 7.12.2018, s. 56).

***    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816 z dnia 17 kwietnia 2019 r. ustanawiające scentralizowany system służący do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN) na potrzeby uzupełnienia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1726 (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 1).” ;

b)lit. mm) otrzymuje brzmienie:

„mm)zapewnia coroczną publikację następujących wykazów:

(i)wykazu właściwych organów upoważnionych do bezpośredniego wyszukiwania danych zawartych w SIS zgodnie z art. 41 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2018/1861 i art. 56 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2018/1862, wraz z wykazem biur krajowych systemów SIS (N.SIS) i biur SIRENE zgodnie odpowiednio z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1861 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1862;

(ii)wykazu właściwych organów zgodnie z art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2226;

(iii)wykazu właściwych organów zgodnie z art. 87 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

(iv)wykazu organów centralnych zgodnie z art. 34 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/816;

(v)wykazu organów zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/817 i art. 67 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/818;

(vi)wykazu zatwierdzonych punktów dostępu e-CODEX zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) XXX z 20XX r. [w sprawie systemu e-CODEX – niniejszego rozporządzenia];”;

5)w art. 27 ust. 1 dodaje się literę dc) w brzmieniu:

„dc)Grupa Doradcza ds. e-CODEX;”.

ROZDZIAŁ 3
Przepisy końcowe

Artykuł 17
Procedura komitetowa

1.Komisję wspiera komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 18
Koszty

1.Koszty poniesione w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 6, pokrywa się z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

2.Koszty zadań, o których mowa w art. 7 i 8, ponoszą odpowiednio państwa członkowskie i podmioty prowadzące zatwierdzone punkty dostępu e-CODEX.

Artykuł 19
Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1,1.Tytuł wniosku/inicjatywy

1,2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

1,3.Charakter wniosku/inicjatywy

1,4.Cele

1,5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1,6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

1,7.Planowane tryby zarządzania

2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2,1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

2,2.System zarządzania i kontroli

2,3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

3,1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

3,2.Szacunkowy wpływ na wydatki 

3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu

3,3.Szacunkowy wpływ na dochody

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie skomputeryzowanego systemu łączności w zakresie transgranicznych postępowań cywilnych i karnych (system e-CODEX) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1726

1.2.Dziedziny polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa (klaster programów)

Inwestowanie w ludzi, Spójność społeczna i wartości, „Sprawiedliwość, Prawa i Wartości”

1.3.Wniosek/inicjatywa dotyczy:

◻ nowego działania 

◻ nowego działania, będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego 39  

⌧ przedłużenia bieżącego działania 

◻ połączenia lub przekształcenia co najmniej jednego działania pod kątem innego/nowego działania

1.4.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.4.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy

Celem niniejszego wniosku prawnego jest ustanowienie systemu e-CODEX i powierzenie eu‑LISA („Agencji”) zarządzania operacyjnego tym systemem oraz wprowadzania dalszych zmian technicznych do systemu w ramach obowiązków Agencji określonych w art. 6.

System e-CODEX został opracowany w latach 2010–2016 przez 21 państw członkowskich UE przy udziale innych państw/terytoriów i organizacji. Całkowity koszt opracowania projektu wyniósł około 24 mln EUR, z czego 50 % sfinansowano z dotacji UE, a 50 % sfinansowały uczestniczące państwa członkowskie. W latach 2016–2018 na utrzymanie systemu e-CODEX przyznano dodatkowe 2 mln EUR (projekt Me-CODEX), a w latach 2019–2021 na utrzymanie systemu udostępniono dodatkowe 3 mln EUR w formie dotacji (projekt Me-CODEX II). Przewiduje się, że przekazanie systemu e-CODEX eu-LISA odbędzie się w pierwszej połowie 2023 r. W związku z tym potrzebny będzie kolejny projekt, który pokryje koszty utrzymania systemu w latach 2021–2023.

System jest i nadal będzie obsługiwany przez jego użytkowników (państwa członkowskie) w sposób zdecentralizowany, przy czym każde państwo członkowskie obsługuje co najmniej jeden punkt dostępu e-CODEX. Ustanawiając punkt dostępu, państwo członkowskie będzie korzystało z oprogramowania, którego administratorem będzie eu-LISA, i otrzyma od Agencji pomoc techniczną na etapach instalacji i konfiguracji punktu dostępu. Agencja zapewni również wsparcie przy operacyjnym wdrażaniu punktów dostępu.

Komisja zachowuje swoją rolę polityczną w monitorowaniu i kierowaniu pracami prowadzonymi w ramach eu-LISA, określając wysokopoziomowe elementy systemu e-CODEX w drodze aktów wykonawczych oraz dążąc do utrwalenia systemu e-CODEX jako bezpiecznego kanału komunikacji wykorzystywanego do współpracy sądowej w kontekście wykazu transgranicznych postępowań sądowych w UE.

Wymaganie krótkoterminowe: rozpoczęcie działalności przez eu-LISA w odniesieniu do realizacji zadań określonych w art. 6 do dnia 30 czerwca 2023 r.

Wymaganie długoterminowe: stopniowe tworzenie systemu e-CODEX jako głównego rozwiązania cyfrowego w zakresie współpracy transgranicznej między organami sądowymi i transgranicznych postępowań sądowych w Unii Europejskiej.

1.4.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii (może wynikać z różnych czynników, np. korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tego punktu „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.

Przyczyny działania na poziomie europejskim (ex ante): W przypadku braku działań ze strony UE istnieje ryzyko, że państwa członkowskie będą niezależnie opracowywały krajowe systemy informatyczne, co doprowadzi do braku interoperacyjności między nimi. Zarządzanie operacyjne oraz dalsze zmiany techniczne na szczeblu UE stanowią jedyny sposób na stworzenie interoperacyjnego systemu łączności transgranicznej między organami sądowymi.

Oczekiwana wygenerowana wartość dodana UE (ex post): projekty pilotażowe e-CODEX prowadzone przez państwa członkowskie pokazują możliwości systemu w zakresie cyfryzacji procedur, takich jak europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń lub europejski nakaz zapłaty w dziedzinie prawa cywilnego, lub w zakresie wymiany wniosków o wzajemną pomoc prawną i europejskich nakazów dochodzeniowych w dziedzinie prawa karnego.

Zarządzanie systemem e-CODEX przez eu-LISA przyczyni się do wyeliminowania tych czynników ograniczających dzięki wymienionym poniżej aspektom.

Zapewnienie gotowego rozwiązania przyniesie korzyści skali, ponieważ UE będzie musiała utrzymywać tylko jedno rozwiązanie informatyczne służące do bezpiecznej łączności transgranicznej w obszarze sądownictwa. W związku z tym oczekuje się, że ponoszone przez państwa członkowskie koszty cyfryzacji procedur transgranicznych zmniejszą się, stając się mniejszą przeszkodą dla współpracy. W przypadku gdy państwa członkowskie nie dysponują narzędziami umożliwiającymi spełnienie wymogów systemowych, UE mogłaby zapewnić oprogramowanie wzorcowe oparte na systemie e-CODEX.

Ustanowienie systemu e-CODEX jako stabilnego i trwałego rozwiązania wzbudzi zaufanie państw członkowskich w kwestii tego, że inwestycje w lokalne systemy, które mają zostać podłączone do systemu e-CODEX, nie będą krótkotrwałe, a tym samym będą mogły generować oczekiwany zwrot z inwestycji.

Dalsze wnioski ustawodawcze UE dotyczące cyfryzacji procesów sądowych mogłyby już teraz wskazywać na e-CODEX jako preferowany system informatyczny do celów łączności transgranicznej, co ułatwiłoby późniejszy proces wdrażania.

1.4.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Bez stabilnej i jasno określonej struktury zarządzania i konfiguracji operacyjnej systemy takie jak e-CODEX, nawet jeżeli zostaną uznane przez wszystkich uczestników za niezwykle użyteczne, nigdy nie rozwiną się poza etap pilotażowy i przez to nie zapewnią rzeczywistej unijnej wartości dodanej.

1.4.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia

Inicjatywa ta ma na celu wsparcie transformacji cyfrowej wykazu aktów prawnych przyjętych w dziedzinie współpracy sądowej poprzez pomoc w ustanowieniu bezpiecznego kanału komunikacyjnego między właściwymi organami, które są zaangażowane w ich stosowanie.

System e-CODEX jest jednym z kluczowych elementów polityki Komisji w dziedzinie e-sprawiedliwości, mającym na celu zwiększenie dostępu do wymiaru sprawiedliwości i jego skuteczności w państwach członkowskich, i uwzględniono go w planie działania na lata 2019–2023 dotyczącym e-sprawiedliwości 40 . W kontekście jednolitego rynku cyfrowego, którego celem jest zapewnienie szybkiej, bezpiecznej i godnej zaufania infrastruktury i usług, rozwiązania w zakresie wspierania e-sprawiedliwości były częścią planu działania na rzecz administracji elektronicznej z 2016 r. 41 Europejski portal „e-Sprawiedliwość” jest punktem kompleksowej obsługi w zakresie informacji sądowych w UE i oferuje obywatelom – w państwach członkowskich, w których dopuszcza się przekazywanie informacji drogą elektroniczną – możliwość występowania z drobnymi roszczeniami i wnioskami o wydanie europejskich nakazów zapłaty drogą elektroniczną, za pomocą systemu e-CODEX.

System e-CODEX jest jedną z infrastruktur usług cyfrowych w dziedzinie e-sprawiedliwości w ramach instrumentu „Łącząc Europę” 42 .

Ponadto Komisja wykorzystała i utrzymała jeden z elementów systemu e-CODEX jako moduł eDelivery w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, co pokazuje, że jest to system przydatny nie tylko w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości, ale także w innych obszarach.

Dotychczas e-CODEX rozwijano i utrzymywano z wykorzystaniem finansowania lub współfinansowania UE. Wraz z przyjęciem niniejszego wniosku nie będzie już konieczne dalsze finansowanie za pomocą dotacji, co doprowadzi do oszczędności kosztów dla budżetu UE.

Jeżeli chodzi o synergię, niniejszy wniosek zapewni państwom członkowskim UE możliwość skorzystania z inwestycji, które już poczyniono w celu stworzenia systemu e-CODEX, a także uniknięcie ponoszenia dalszych kosztów związanych z opracowaniem innego systemu w celu zaspokojenia tych samych potrzeb biznesowych w obszarze sądownictwa.

1.5.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy

◻ Ograniczony czas trwania

–◻    Okres trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.

–◻    Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na zobowiązania oraz od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na płatności.

⌧ Nieograniczony czas trwania

–Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 2022 do 2023 r.,

–po którym następuje faza operacyjna.

1.6.Planowane tryby zarządzania 43  

◻ Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję

–◻ w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii;

–◻    przez agencje wykonawcze

◻ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

⌧ Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

–◻ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;

–◻ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);

–◻ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;

–⌧ organom, o których mowa w art. 70 i 71 rozporządzenia finansowego;

–◻ organom prawa publicznego;

–◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;

–◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;

–◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.

–W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

Uwagi

2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Określić częstotliwość i warunki.

W art. 15 rozporządzenia – „Monitorowanie i sprawozdawczość” – nałożono na Agencję obowiązek składania Komisji sprawozdań z działań związanych z systemem e-CODEX.

To konkretne narzędzie ma na celu uzupełnienie istniejących mechanizmów określonych w art. 39 rozporządzenia (UE) 2018/1726 ustanawiającego Agencję.

2.2.System zarządzania i kontroli

2.2.1.Uzasadnienie dla systemu zarządzania, mechanizmów finansowania wykonania, warunków płatności i proponowanej strategii kontroli

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na istniejące tryby zarządzania w odniesieniu do Agencji.

2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia

Główne ryzyko w perspektywie krótkoterminowej wiąże się z tym, czy eu-LISA jest w stanie terminowo poradzić sobie z dodatkowymi zadaniami wynikającymi z niniejszego rozporządzenia, biorąc pod uwagę jej obecne priorytetowe zadania polegające na rozwijaniu systemu wjazdu/wyjazdu, europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych w odniesieniu do obywateli państw trzecich (ECRIS-TCN), zmodernizowanego Systemu Informacyjnego Schengen (SIS), wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz Eurodac, jak również zarządzania nimi.

Ryzyko to jest ograniczane poprzez opóźnienie zakończenia fazy przekazania systemu e-CODEX agencji eu-LISA do dnia 1 lipca 2023 r. oraz poprzez fakt, że zakres przekazania zaproponowany w niniejszym rozporządzeniu jest stosunkowo niewielki, a zasoby nie są wspólne z zasobami dotyczącymi innych bieżących wniosków prawnych i są od nich niezależne.

2.2.3.Przewidywane metody kontroli

Jako Agencja unijna eu-LISA stosuje odpowiednie horyzontalne metody kontroli agencji zdecentralizowanych.

Przepisy finansowe dotyczące eu-LISA, oparte na ramowym rozporządzeniu finansowym dotyczącym agencji, określają zasady nominacji audytora wewnętrznego oraz wymagania w zakresie audytu wewnętrznego.

Każdy akt wykonawczy rozszerzający zakres systemu e-CODEX o nowy rodzaj postępowań sądowych zawiera zmienioną ocenę skutków finansowych regulacji zapewniającą przydzielenie eu-LISA odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich.

Agencja wdraża ramy kontroli wewnętrznej w oparciu o ramy kontroli wewnętrznej Komisji Europejskiej oraz pierwotne zintegrowane ramy kontroli wewnętrznej Komitetu Organizacji Sponsorujących. Jednolity dokument programowy musi zawierać informacje na temat systemów kontroli wewnętrznej, natomiast skonsolidowane roczne sprawozdanie z działalności musi zawierać informacje na temat wydajności i skuteczności systemów kontroli wewnętrznej, w tym w odniesieniu do oceny ryzyka.

Nadzór wewnętrzny zapewnia również jednostka audytu wewnętrznego eu-LISA na podstawie rocznego planu kontroli, w szczególności biorąc pod uwagę ocenę ryzyka w eu-LISA.

2.2.4.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na efektywność kosztową istniejących sposobów kontroli w odniesieniu do Agencji.

2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony, np. ze strategii zwalczania nadużyć finansowych.

Jako Agencja unijna eu-LISA stosuje odpowiednie środki horyzontalne w celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych bezprawnych działań, zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) 2018/1726.

3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

3.1.Dział wieloletnich ram finansowych i proponowane nowe linie budżetowe po stronie wydatków

3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki

3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

eu-LISA			2021 r.	2022 r.	2023 r.	2024 r.	2025 r.	2026 r.	2027 r.	Po 2027 r.	OGÓŁEM
CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1: Utrzymanie i dalszy rozwój systemu e-CODEX	Środki na zobowiązania	(1)	0	0,053	1,430	1,831	1,831	1,789	1,789	1,789	8,723
	Środki na płatności	(2)	0	0,053	1,430	1,831	1,831	1,789	1,789	1,789	8,723
OGÓŁEM środki na DZIAŁ 2 wieloletnich ram finansowych	Środki na zobowiązania	=1+1a+3a	0	0,053	1,430	1,831	1,831	1,789	1,789	1,789	8,723
	Środki na płatności	=2+2a+3a	0	0,053	1,430	1,831	1,831	1,789	1,789	1,789	8,723

Dział wieloletnich ram finansowych

7

„Wydatki administracyjne Komisji”

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki eu-LISA

–◻    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

–⌧    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Łączna liczba wymaganych członków personelu wewnętrznego wynosi 5 EPC:

·5 EPC zapewnią nowi członkowie personelu wewnętrznego – dwóch pracowników zatrudnionych na czas określony (AD 5–7) i trzech pracowników kontraktowych (FG IV);

·2 EPC (2 pracowników kontraktowych) zostanie zatrudnionych już od dnia 1 września 2022 r. w celu rozpoczęcia procesu rekrutacji i zapewnienia pełnego zespołu na początku procesu przejęcia (1 stycznia 2023 r.).

Usługi techniczne zostaną zapewnione dzięki zamówieniom publicznym u zewnętrznych usługodawców (łącznie 8 po zakończeniu przekazania eu-LISA).

Dalsze koszty oblicza się w odniesieniu do podróży i codziennego utrzymania jednego przedstawiciela z każdego państwa członkowskiego, który ma uczestniczyć w:

·4 posiedzeniach Grupy Doradczej rocznie 48 ;

·4 posiedzeniach Komisji ds. Zarządzania Programem rocznie;

·4 posiedzeniach w sprawie sprawozdań z postępów w realizacji projektów rocznie w pierwszych trzech latach, następnie zredukowanych do 2 rocznie;

·3 warsztatach na temat modeli biznesowych rocznie.

Uwzględniono koszty podróży służbowych, aby umożliwić personelowi eu-LISA udział w posiedzeniach komitetu organizowanych w celu przyjęcia aktów wykonawczych na podstawie art. 5 rozporządzenia.

Koszt sprzętu i oprogramowania ma na celu pokrycie potrzeb operacyjnych i uzupełnienie istniejącej infrastruktury sprzętowej w eu-LISA w odniesieniu do art. 6 ust. 3 lit. a) niniejszego rozporządzenia. Po początkowej inwestycji zastosowano 20-procentową stawkę na koszty utrzymania (wymianę sprzętu, licencji na oprogramowanie itp.). Jeżeli chodzi o powierzchnię ośrodka przetwarzania danych, jej wykorzystanie jest znikome, biorąc pod uwagę fakt, że nowy sprzęt (w razie potrzeby) ogranicza się do czterech serwerów kasetowych w głównej lokalizacji i tego samego w lokalizacji zapasowej.

3.2.3.Synteza szacunkowego wpływu na środki administracyjne

–◻    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

–⌧    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

DZIAŁ 7  wieloletnich ram finansowych
Zasoby ludzkie		0,075	0,150	0,150	0,150	0,150	0,150	0,825
Pozostałe wydatki administracyjne		0,084	0,007	0,007	0,007	0,007	0,007	0,119
Suma cząstkowa DZIAŁU 7  wieloletnich ram finansowych		0,159	0,157	0,157	0,157	0,157	0,157	0,944

Poza DZIAŁEM 7 49   wieloletnich ram finansowych
Zasoby ludzkie
Pozostałe wydatki o charakterze administracyjnym
Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 7  wieloletnich ram finansowych

OGÓŁEM

0

0,159

0,157

0,157

0,157

0,157

0,157

0,944

Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne wydatki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Wydatki administracyjne obejmują 1 urzędnika AD w DG ds. Sprawiedliwości i Konsumentów Komisji. Jego główne funkcje (zob. dalej) obejmują:

–nadzorowanie prac nad aktami wykonawczymi przewidzianymi w art. 5, zorganizowanie procesu przekazania, a następnie pełnienie funkcji politycznego urzędnika łącznikowego w stosunku do Agencji;

–koszty podróży służbowych pracowników Komisji w celu uczestniczenia w posiedzeniach organizowanych przez eu-LISA (10 rocznie – udział w posiedzeniach zarządu, Komisji ds. Zarządzania Programem i Grupy Doradczej);

–podróże i codzienne utrzymanie jednego przedstawiciela z każdego państwa członkowskiego, który ma uczestniczyć w posiedzeniach komitetu w sprawie przyjęcia aktów wykonawczych przewidzianych w art. 5 rozporządzenia (planowanych na 2022 r.).

3.2.3.1.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

Podsumowanie dla Agencji eu-LISA

–◻    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.

–⌧    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Urzędnicy (grupa zaszeregowania AD)
Urzędnicy (grupa zaszeregowania AST)
Personel kontraktowy		0,053	0,240	0,240	0,240	0,240	0,240	1,253
Personel tymczasowy			0,300	0,300	0,300	0,300	0,300	1,500
Oddelegowani eksperci krajowi

OGÓŁEM

0,053

0,540

0,540

0,540

0,540

0,540

2,753

W celu realizacji kluczowych zadań proponuje się 5 członków personelu wewnętrznego (dwóch pracowników zatrudnionych na czas określony i trzech pracowników kontraktowych). Potrzebna jest specjalna pula zasobów na potrzeby systemu e-CODEX, aby uniknąć konkurowania o zasoby związane z działaniami z zakresu spraw wewnętrznych. Zainteresowane strony z państw członkowskich są szczególnie wrażliwe na kwestię zagwarantowania przydzielenia specjalnych zasobów do systemu e-CODEX.

Z pomocą zewnętrznych usługodawców zasoby te pozwolą zarządzać utrzymaniem istniejącego systemu, dalszym rozwojem systemu e-CODEX oraz stopniowym rozszerzaniem wsparcia w ramach e-CODEX na potrzeby procedur prawnych w dziedzinie współpracy sądowej w tempie jednej lub dwóch rocznie, w zależności od stopnia złożoności.

Szacunkowy wpływ na personel (dodatkowe EPC) – plan zatrudnienia

Szacunkowy wpływ na personel (dodatkowy) – personel zewnętrzny

W związku z oczekiwanym przyjęciem rozporządzenia do dnia 1 stycznia 2022 r. konieczne będzie zakończenie rekrutacji kluczowego personelu do dnia 1 stycznia 2023 r., a pozostałego personelu do dnia 1 lipca 2023 r. Kluczowy personel będzie pracował w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 1 lipca 2023 r. w celu zapewnienia udanego przejęcia systemu e-CODEX od konsorcjum państw członkowskich zarządzających systemem e-CODEX. Począwszy od dnia 1 lipca 2023 r. Agencja stanie się całkowicie odpowiedzialna za wszystkie działania określone w art. 6 rozporządzenia.

Podsumowanie dla DG ds. Sprawiedliwości i Konsumentów

–◻    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.

–⌧    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy

Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Opis zadań do wykonania:

3.2.4.Udział osób trzecich w finansowaniu

Wniosek/inicjatywa:

–⌧    nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

–◻    przewiduje współfinansowanie ze strony osób trzecich szacowane zgodnie z poniższymi szacunkami:

Środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

3.3.Szacunkowy wpływ na dochody

–⌧    Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

–◻    Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

–◻    wpływ na zasoby własne

–◻    wpływ na dochody inne

Wskazać, czy dochody są przypisane do linii budżetowej po stronie wydatków ◻    

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

W przypadku wpływu na dochody przeznaczone na określony cel należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.

Pozostałe uwagi (np. metoda/wzór użyte do obliczenia wpływu na dochody albo inne informacje).

(1)    Tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(2)    Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz.U. L 399 z 30.12.2006, s. 1).

(3)    Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 1).

(4)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 655/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające procedurę europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym w celu ułatwienia transgranicznego dochodzenia wierzytelności w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 59).

(5)    Z technicznego punktu widzenia zamiast internetu można również wykorzystać sieć TESTA-ng; jednak nie jest to wymagane.

(6)    Aby ułatwić bezpieczną i interoperacyjną komunikację, w pierwotnym projekcie e-CODEX zaproponowano trzy kluczowe elementy składowe: dwukierunkowe doręczanie wiadomości (obecnie moduł eDelivery instrumentu „Łącząc Europę”); tworzenie i śledzenie wiadomości („łącznik” e-CODEX) oraz standardy/szablony formularzy cyfrowych (schematy XML e-CODEX).

(7)    Belgia, Czechy, Niemcy, Estonia, Irlandia, Grecja, Hiszpania, Francja, Chorwacja, Włochy, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Niderlandy, Austria, Polska, Portugalia, Rumunia, Finlandia i Zjednoczone Królestwo.

(8)    Jersey, Norwegia, Turcja, CCBE i CNUE.

(9)    Ze środków Programu na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (DG ds. Sieci Komunikacyjnych, Treści i Technologii) oraz dotacji na działania za pośrednictwem programu „Sprawiedliwość” (DG ds. Sprawiedliwości i Konsumentów).

(10)    Ocena skutków zawiera wykaz procedur transgranicznych, w przypadku których w projektach pilotażowych wykorzystano system e-CODEX.

(11)    https://e-justice.europa.eu/home.do

(12)    Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającym postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz.U. L 399 z 30.12.2006, s. 1).

(13)    Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającym europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 1).

(14)    Wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów) (COM(2018) 379 final). Wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych (COM(2018) 378 final).

(15)    Ocena dokonana w 2016 r. przez Komisję (trzech ekspertów zewnętrznych) dotycząca projektu komunikacji w kwestii e-sprawiedliwości w drodze elektronicznej wymiany informacji (e-CODEX), przedstawionego w Programie na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji, umowa o udzielenie dotacji nr 270968.

(16)    COM(2020) 710.

(17)    UE przyjęła szereg aktów prawnych zgodnie z zasadą wzajemnego uznawania, dotyczących: europejskiego nakazu aresztowania – decyzja ramowa 2002/584 (Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1); postanowień o zabezpieczeniu mienia i środków dowodowych – decyzja ramowa 2003/577 (Dz.U. L 196 z 2.8.2003, s. 45); kar o charakterze pieniężnym – decyzja ramowa 2005/214 (Dz.U. L 76 z 22.3.2005, s. 16); nakazów konfiskaty – decyzja ramowa 2006/783 (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 59); przekazywania więźniów i kar pozbawienia wolności – decyzja ramowa 2008/909 (Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 27); decyzji w sprawie zawieszenia i kar alternatywnych – decyzja ramowa 2008/947 (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 102); europejskiego nakazu nadzoru w postępowaniach przedsądowych – decyzja ramowa 2009/829 (Dz.U. L 294 z 11.11.2009, s. 20); zapobiegania konfliktom jurysdykcji i rozstrzygania ich – decyzja ramowa 2009/948 (Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 42); europejskiego nakazu dochodzeniowego – dyrektywa 2014/41/UE (Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 1); europejskiego nakazu ochrony – dyrektywa 2011/99/UE (Dz.U. L 338 z 21.12.2011, s. 2). Ponadto w 2016 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty (COM(2016) 819 final), a w 2018 r. wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiego nakazu wydania dowodów dotyczącego elektronicznego materiału dowodowego w sprawach karnych i europejskiego nakazu zabezpieczenia dowodów dotyczącego elektronicznego materiału dowodowego w sprawach karnych (COM(2018) 225 final).

(18)    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/41/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych (Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 1).

(19)    Niemcy (Nadrenia Północna-Westfalia), Francja, Niderlandy, Austria, European Bailiff’s Foundation, European Lawyers’ Foundation i Uniwersytet Arystotelesa w Salonikach.

(20)    Konkluzje Rady „Dostęp do wymiaru sprawiedliwości – wykorzystanie możliwości wynikających z cyfryzacji” (Dz.U. C 342 I z 14.10.2020 r., s. 1).

(21)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej (Dz.U. L 138 z 22.5.2019, s. 27) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze współpracy policyjnej i sądowej, azylu i migracji (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 85).

(22)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), zmiany rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 99).

(23)    Plan działania na lata 2019–2023 dotyczący e-sprawiedliwości (Dz.U. C 96 z 13.3.2019, s. 9).

(24)    Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania UE na rzecz administracji elektronicznej na lata 2016–2020 – Przyspieszenie transformacji cyfrowej w administracji” (COM(2016) 179 final).

(25)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument Łącząc Europę, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).

(26)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), zmiany rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 99).

(27)    https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:52015DC0495

(28)    Badanie przeprowadzone w ramach pakietu roboczego nr 3 wchodzącego w skład projektu e-CODEX (e-CODEX D3.5/D3.7/D3.8, Sprawozdanie końcowe na temat pakietu roboczego nr 3).

(29)    Komisja Europejska (2017 r.). Long Term Sustainability of Digital Service Infrastructures [Długoterminowa stabilność infrastruktury usług cyfrowych], Luksemburg: Urząd Publikacji Unii Europejskiej http://publications.europa.eu/resource/cellar/4374d088-c8ee-11e7-9b01-01aa75ed71a1.0001.01/DOC_1

(30)    Future analysis „Governance model for the European Union IT Agency (eu-LISA)” [Analiza przyszłości „Model zarządzania agencją Unii Europejskiej ds. IT (eu-LISA)”] – https://www.riigikantselei.ee/sites/default/files/content-editors/uuringud/governance_mode_for_the_european_union_it_agency_eu-lisa_final_report.pdf  

(31)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

(32)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).

(33)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), zmiany rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 99).

(34)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(35)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(36)    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).

(37)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

(38)    Dz.U. [...] z [...], s. [...].

(39)    O którym mowa w art. 58 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

(40)    Plan działania na lata 2019–2023 dotyczący e-sprawiedliwości (Dz.U. C 96 z 13.3.2019, s. 9).

(41)    Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania UE na rzecz administracji elektronicznej na lata 2016–2020 – Przyspieszenie transformacji cyfrowej w administracji” (COM(2016) 179 final).

(42)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument Łącząc Europę, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).

(43)    Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: https://myintracomm.ec.europa.eu/budgweb/EN/man/budgmanag/Pages/budgmanag.aspx  

(44)    Środki zróżnicowane/środki niezróżnicowane.

(45)    EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.

(46)    Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.

(47)    Produkty odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).

(48)    Większa liczba w 2023 r. ze względu na potrzebę zwiększonej współpracy w okresie przekazania.

(49)    Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne linie „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

(50)    Stan na dzień 1 września 2022 r.

(51)    CA = personel kontraktowy; LA = personel miejscowy; SNE = oddelegowany ekspert krajowy; INT = personel tymczasowy; JPD = młodszy specjalista w delegaturze.

(52)    W ramach pułapu cząstkowego na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne linie „BA”).

(53)    W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 20 % na poczet kosztów poboru.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 2.12.2020

COM(2020) 712 final

ZAŁĄCZNIKI

do

wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

w sprawie skomputeryzowanego systemu łączności w zakresie transgranicznych postępowań cywilnych i karnych (system e-CODEX) oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 2018/1726

{SEC(2020) 408 final} - {SWD(2020) 541 final} - {SWD(2020) 542 final}

ZAŁĄCZNIK I

Instrumenty prawne wchodzące w zakres niniejszego rozporządzenia

Instrumenty w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych

1)Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych 1

2)Decyzja Rady z dnia 28 maja 2001 r. ustanawiająca europejską sieć sądową w sprawach cywilnych i handlowych (2001/470/WE) 2

3)Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych 3

4)Dyrektywa Rady 2003/8/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. w celu usprawnienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sporach transgranicznych poprzez ustanowienie minimalnych wspólnych zasad odnoszących się do pomocy prawnej w sporach o tym charakterze 4

5)Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 5 .

6)Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych 6

7)Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty 7

8)Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń 8  

9)Rozporządzenie (WE) NR 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych („Rzym II”) 9

10)Rozporządzenie nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych („doręczanie dokumentów”) oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 10

11)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/52/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie niektórych aspektów mediacji w sprawach cywilnych i handlowych 11

12)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) 12

13)Rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych 13

14)Rozporządzenie Rady (UE) nr 1259/2010 z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia w życie wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodu i separacji prawnej 14

15)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego 15

16)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (wersja przekształcona) 16

17)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 606/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych 17

18)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 655/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające procedurę europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym w celu ułatwienia transgranicznego dochodzenia wierzytelności w sprawach cywilnych i handlowych 18

19)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego 19

20)Rozporządzenie Rady (UE) 2016/1103 z dnia 24 czerwca 2016 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach dotyczących małżeńskich ustrojów majątkowych 20

21)Rozporządzenie Rady (UE) 2016/1104 z dnia 24 czerwca 2016 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach dotyczących skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich 21

22)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1191 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli poprzez uproszczenie wymogów dotyczących przedkładania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 22

23)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniającej dyrektywę (UE) 2017/1132 (dyrektywa o restrukturyzacji i upadłości) 23

Instrumenty w dziedzinie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych

1)Konwencja sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej dotycząca ekstradycji między państwami członkowskimi Unii Europejskiej 24  

2)Konwencja sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie uproszczonej procedury ekstradycyjnej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej 25

3)Konwencja ustanowiona przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej, o wzajemnej pomocy w sprawach karnych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej 26  

4)Protokół ustanowiony przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej do Konwencji o pomocy w sprawach karnych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej 27  

5)Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi 28

6)Decyzja ramowa Rady 2002/465/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych 29

7)Decyzja ramowa Rady 2003/577/WSiSW z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie wykonania w Unii Europejskiej postanowień o zabezpieczeniu mienia i środków dowodowych 30

8)Dyrektywa Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. odnosząca się do kompensaty dla ofiar przestępstw 31

9)Decyzja Ramowa Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym 32

10)Decyzja ramowa Rady 2006/783/WSiSW z dnia 6 października 2006 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do nakazów konfiskaty 33  

11)Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej 34  

12)Decyzja ramowa 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych 35  

13)Decyzja ramowa Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. zmieniająca decyzje ramowe 2002/584/WSiSW, 2005/214/WSiSW, 2006/783/WSiSW, 2008/909/WSiSW oraz 2008/947/WSiSW i tym samym wzmacniająca prawa procesowe osób oraz ułatwiająca stosowanie zasady wzajemnego uznawania do orzeczeń wydanych pod nieobecność danej osoby na rozprawie 36

14)Decyzja ramowa Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania 37

15)Decyzja ramowa Rady 2009/948/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie zapobiegania konfliktom jurysdykcji w postępowaniu karnym i w sprawie rozstrzygania takich konfliktów 38

16)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/99/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony 39

17)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW 40

18)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/41/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych 41

19)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1805 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty 42

20)[Wniosek dotyczący rozporządzenia (UE) w sprawie europejskiego nakazu wydania dowodów dotyczącego elektronicznego materiału dowodowego w sprawach karnych i europejskiego nakazu zabezpieczenia dowodów dotyczącego elektronicznego materiału dowodowego w sprawach karnych 43 ]

ZAŁĄCZNIK II

Oprogramowanie i związana z nim dokumentacja, które mają zostać przekazane eu-LISA na podstawie art. 9

1)Centralna platforma testowa (ang. Central Testing Platform – oprogramowanie zapewniające zestaw funkcji, które można wykorzystać do weryfikacji prawidłowego działania punktów dostępu e-CODEX i prawidłowego stosowania cyfrowych standardów proceduralnych e-CODEX w systemach połączonych związanych z tymi punktami dostępu)

2)Narzędzie do zarządzania konfiguracją (ang. Configuration Management Tool – oprogramowanie wykorzystywane do wspierania wykonywania zadania określonego w art. 6 ust. 2 lit. c))

3)Metadata Workbench (oprogramowanie wykorzystywane do wspierania wykonywania części zadań określonych w art. 6)

(1)    Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.

(2)    Dz.U. L 174 z 27.6.2001, s. 25.

(3)    Dz.U. L 174 z 27.6.2001, s. 1.

(4)    Dz.U. L 26 z 31.1.2003, s. 41.

(5)    Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1.

(6)    Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 15.

(7)    Dz.U. L 399 z 30.12.2006, s. 1.

(8)    Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 1.

(9)    Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 40.

(10)    Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 79.

(11)    Dz.U. L 136 z 24.5.2008, s. 3.

(12)    Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6.

(13)    Dz.U. L 7 z 10.1.2009, s. 1.

(14)    Dz.U. L 343 z 29.12.2010, s. 10.

(15)    Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 107.

(16)    Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1.

(17)    Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 4.

(18)    Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 59.

(19)    Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 19.

(20)    Dz.U. L 183 z 8.7.2016, s. 1.

(21)    Dz.U. L 183 z 8.7.2016, s. 30.

(22)    Dz.U. L 200 z 26.7.2016, s. 1.

(23)    Dz.U. L 172 z 26.6.2019, s. 18.

(24)    Dz.U. C 313 z 23.10.1996, s. 12.

(25)    Dz.U. C 78 z 30.3.1995, s. 2.

(26)    Dz.U. C 197 z 12.7.2000, s. 3.

(27)    Dz.U. C 326 z 21.11.2001, s. 2.

(28)    Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1.

(29)    Dz.U. L 162 z 20.6.2002, s. 1.

(30)    Dz.U. L 196 z 2.8.2003, s. 45.

(31)    Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 15.

(32)    Dz.U. L 76 z 22.3.2005, s. 16.

(33)    Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 59.

(34)    Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 27.

(35)    Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 102.

(36)    Dz.U. L 81 z 27.3.2009, s. 24.

(37)    Dz.U. L 294 z 11.11.2009, s. 20.

(38)    Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 42.

(39)    Dz.U. L 338 z 21.12.2011, s. 2.

(40)    Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

(41)    Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 1.

(42)    Dz.U. L 303 z 28.11.2018, s. 1.

(43)    COM(2018) 225 final (wniosek jest w trakcie procesu legislacyjnego).