KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 28.11.2019
COM(2019) 618 final
2019/0271(NLE)
Wniosek
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
zmieniająca decyzję wykonawczą Rady 2013/677/UE w sprawie upoważnienia Luksemburga do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej 1 („dyrektywa VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu upraszczania poboru VAT lub zapobiegania niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.
W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 2 maja 2019 r., Luksemburg wystąpił z wnioskiem o upoważnienie dotyczące dalszego przyznawania zwolnień z VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekracza określonego progu, jak przewidziano w art. 285 dyrektywy VAT, oraz podwyższenia tego progu z 30 000 EUR do 35 000 EUR.
Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT pismem z dnia 21 czerwca 2019 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Luksemburg. Pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. Komisja powiadomiła władze luksemburskie, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Przepisy tytułu XII rozdział 1 dyrektywy VAT umożliwiają państwom członkowskim stosowanie procedury szczególnej w odniesieniu do małych przedsiębiorstw, która przewiduje możliwość przyznania zwolnienia z podatku podatnikom, których roczny obrót nie przekracza określonego progu. Podatnicy objęci tym zwolnieniem nie muszą naliczać podatku VAT za swoje dostawy i w konsekwencji nie mogą odliczać podatku VAT od swoich nakładów.
Możliwość stosowania specjalnych przepisów w zakresie VAT, w tym zwolnień lub stopniowego obniżania podatku na rzecz małych przedsiębiorstw, została po raz pierwszy wprowadzona w art. 14 dyrektywy Rady 67/228/EWG 2 . Państwa członkowskie, które nie skorzystały z możliwości przewidzianej na mocy tych przepisów, zostały następnie upoważnione, zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b) dyrektywy 77/388/EWG 3 obecnie przekształconym w art. 285 akapit pierwszy dyrektywy VAT, do przyznania zwolnienia z podatku VAT wyłącznie podatnikom, których roczny obrót nie przekracza kwoty 5 000 EUR lub jej równowartości w walucie krajowej. Zgodnie z art. 285 akapit drugi dyrektywy VAT takie państwa członkowskie mogą również zastosować stopniowe obniżanie podatku w odniesieniu do podatników, których roczny obrót przekracza pułap określony przez te państwa do celów stosowania zwolnienia.
Do końca 2012 r. Luksemburg był upoważniony do przyznawania zwolnienia z VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekraczał 10 000 EUR. Jednocześnie, na podstawie art. 285 akapit drugi dyrektywy VAT, Luksemburg skorzystał z możliwości stopniowego obniżania podatku w odniesieniu do podatników, których roczny obrót wynosi od 10 000 EUR do 25 000 EUR.
Następnie, na podstawie art. 285 akapit pierwszy wspomnianej dyrektywy, Luksemburg wystąpił o odstępstwo polegające na zastosowaniu progu obrotu w wysokości 25 000 EUR w odniesieniu do systemu zwolnień dla małych przedsiębiorstw przy jednoczesnym zniesieniu stosowania stopniowego obniżania podatku i takie odstępstwo mu przyznano. Decyzją wykonawczą Rady 2013/677/UE 4 upoważniono Luksemburg do stosowania, do dnia 31 grudnia 2016 r., wymienionego środka stanowiącego odstępstwo.
Decyzją wykonawczą Rady 2017/319/UE 5 upoważniono Luksemburg do przedłużenia obowiązywania środka stanowiącego odstępstwo do dnia 31 grudnia 2019 r., a jednocześnie do podwyższenia progu z 25 000 EUR do 30 000 EUR.
Obecny wniosek Luksemburga o przedłużenie terminu wygaśnięcia odstępstwa, przy jednoczesnym zwiększeniu progu z 30 000 EUR do 35 000 EUR, opiera się na tym samym uzasadnieniu, jakie przedstawiono we wcześniejszych wnioskach. W szczególności Luksemburg utrzymuje, że środek stanowiący odstępstwo ogranicza obciążenie administracyjne zarówno dla małych przedsiębiorstw, jak i dla administracji podatkowej. W tym względzie środek stanowiący odstępstwo upraszcza procedurę poboru podatku, a zatem jest objęty celami art. 395 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy VAT.
Luksemburg podkreśla, że wnioskowane odstępstwo jest zgodne z filozofią wniosku Komisji z 2018 r. w sprawie nowych przepisów upraszczających w odniesieniu do podatku VAT dla małych przedsiębiorstw 6 , jako że wniosek zezwala państwom członkowskim na ustalenie maksymalnego progu rocznego obrotu wymaganego do zwolnienia z VAT na 85 000 EUR (lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej).
Zdaniem władz luksemburskich, zgodnie z wymogami art. 395 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT, przedmiotowy szczególny środek miałby jedynie nieznaczny wpływ na ogólną kwotę dochodów z VAT pobieranego na etapie ostatecznej konsumpcji (nie więcej niż 0,1 %).
W szczególności odnotowano, że w 2017 r. 105 podatników o rocznych obrotach od 10 000 EUR do 30 000 EUR skorzystało ze zwolnienia (w porównaniu z 64 w 2015 r. i 73 w 2016 r.). W odniesieniu do tego roku liczba ta odpowiada 0,14 % podatników zarejestrowanych do celów VAT. Luksemburg szacuje maksymalną utratę dochodów z VAT z tytułu zwolnienia na kwotę 271 525,60 EUR. Kwota ta stanowiła 0,01 % całkowitej kwoty wpływów z podatku VAT za 2017 r. Luksemburg oczekuje, że podniesienie progu do 35 000 EUR może mieć wpływ na 1106 podatników, co stanowiłoby 1,5 % podatników zarejestrowanych do celów VAT w 2017 r. Przy założeniu, że żaden z tych podatników nie zdecydowałby się na zasady ogólne VAT, utrata przychodów wynikająca ze zwiększenia progu zwolnienia z 30 000 EUR do 35 000 EUR nie powinna przekroczyć 0,1 % łącznych przychodów z VAT.
Z informacji przedstawionych przez Luksemburg wynika, że wniosek o przedłużenie obowiązywania środka stanowiącego odstępstwo ma na celu zwolnienie małych przedsiębiorstw z wielu obowiązków wynikających z zasad ogólnych VAT, a także zmniejszenie obciążenia administracji podatkowej w zakresie poboru podatków i kontroli małych przedsiębiorstw. Mogłoby to umożliwić administracji podatkowej skoncentrowanie działań kontrolnych na większych podatnikach. Środek stanowiący odstępstwo jest zatem zgodny z art. 395 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy VAT, który zezwala państwom członkowskim na wprowadzenie szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów tej dyrektywy w celu uproszczenia procedury poboru VAT. W tym kontekście należy zauważyć, że korzystanie przez podatników ze środka odbywa się i będzie się odbywać na zasadzie dobrowolności.
Jak zostało to wykazane przez władze luksemburskie, nie oczekuje się, że środek stanowiący odstępstwo będzie miał znaczący wpływ na ogólną kwotę dochodów podatkowych Luksemburga pobieranych na etapie ostatecznej konsumpcji. Nie oczekuje się również, by miał on negatywny wpływ na zasoby własne Unii pochodzące z podatku VAT. W związku z tym środek stanowiący odstępstwo jest zgodny z art. 395 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT.
W świetle powyższego oraz biorąc pod uwagę fakt, że ramy prawne UE i stan faktyczny nie uległy zmianie, przedłużenie terminu wygaśnięcia środka stanowiącego odstępstwo wydaje się być uzasadnione. W związku z tym proponuje się, aby wniosek został rozpatrzony pozytywnie.
Wniosek Luksemburga nie wskazuje terminu obowiązywania wnioskowanego odstępstwa. Odstępstwa od dyrektywy VAT powinny być jednak zwykle ograniczone w czasie, aby umożliwić ocenę ich skuteczności i adekwatności. Ponadto, jak wspomniano wcześniej, przepisy art. 281–294 dyrektywy VAT dotyczące procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw są obecnie przedmiotem przeglądu. Wniosek z 2018 r. w sprawie uproszczenia przepisów dotyczących podatku VAT dla małych przedsiębiorstw wymaga, aby państwa członkowskie przyjęły i opublikowały – najpóźniej do dnia 30 czerwca 2022 r. – przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, które są niezbędne do zapewnienia zgodności z nowymi przepisami.
Proponuje się zatem przedłużenie obowiązywania odstępstwa do dnia 31 grudnia 2022 r. Niniejsza decyzja przestaje mieć zastosowanie w przypadku przyjęcia dyrektywy zmieniającej art. 281–294 dyrektywy VAT w odniesieniu do procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw, wskutek czego odnośne przepisy krajowe stałyby się skuteczne od dnia 1 lipca 2022 r., czyli przed upływem okresu obowiązywania środka stanowiącego odstępstwo, tj. przed dniem 31 grudnia 2022 r.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Podobne odstępstwa, umożliwiające zwolnienie z podatku VAT podatników, których roczny obrót nie przekracza określonego progu, jak przewidziano w art. 285 dyrektywy VAT, zostały przyznane innym państwom członkowskim. Malcie 7 przyznano próg w wysokości 20 000 EUR; Niderlandom 8 przyznano próg w wysokości 25 000 EUR; Polsce 9 , Estonii 10 i Łotwie 11 przyznano próg w wysokości 40 000 EUR; Chorwacji 12 i Litwie 13 przyznano próg w wysokości 45 000 EUR; Słowenii 14 przyznano próg w wysokości 50 000 EUR; Włochom 15 przyznano próg w wysokości 65 000 EUR; oraz Rumunii 16 przyznano próg w wysokości 88 500 EUR.
Środek jest również zgodny z wnioskiem z 2018 r. w sprawie uproszczenia przepisów dotyczących podatku VAT dla małych i średnich przedsiębiorstw, który to wniosek opiera się na planie działania w sprawie VAT 17 i ma na celu stworzenie nowoczesnego i uproszczonego systemu dla tych przedsiębiorstw. W szczególności środek ten ma na celu ograniczenie kosztów przestrzegania przepisów VAT oraz zakłóceń konkurencji, zarówno na szczeblu krajowym, jak i na szczeblu UE, ograniczenie negatywnych skutków efektu progowego oraz ułatwienie prowadzenia działalności gospodarczej, a także monitorowania przez administracje podatkowe.
Odstępstwa od dyrektywy VAT powinny być zawsze ograniczone w czasie, aby można było ocenić ich efekty. W świetle wymogów zawartych we wniosku z 2018 r. w sprawie uproszczenia przepisów dotyczących podatku VAT dla małych przedsiębiorstw proponuje się przedłużenie obowiązywania odstępstwa do dnia 31 grudnia 2022 r. lub do daty, od której państwa członkowskie zaczną stosować przepisy krajowe, które będą miały obowiązek przyjąć, w przypadku przyjęcia dyrektywy zmieniającej art. 281–294 dyrektywy VAT w odniesieniu do procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw.
Proponowany środek jest zatem zgodny z przepisami dyrektywy VAT.
Spójność z innymi politykami Unii
Środek jest zgodny z programem prac Komisji na rok 2017 18 , w którym wskazano, że obciążenia administracyjne dla małych przedsiębiorstw związane z przestrzeganiem przepisów dotyczących VAT są znaczne, a innowacje techniczne są źródłem nowych wyzwań dla skutecznego poboru podatków. W programie tym podkreślono również potrzebę uproszczenia podatku VAT dla mniejszych przedsiębiorstw.
Środek jest również zgodny ze strategią jednolitego rynku z 2015 r. 19 , w ramach której Komisja określiła środki mające wspomóc rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, między innymi poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych, które uniemożliwiają im pełne korzystanie z jednolitego rynku.
Ponadto środek jest zgodny z polityką UE dotyczącą małych i średnich przedsiębiorstw, określoną w komunikacie z 2016 r. w sprawie przedsiębiorstw typu start-up 20 , oraz w komunikacie z 2008 r. „Najpierw myśl na małą skalę” – Program „Small Business Act” dla Europy 21 , w którym wezwano państwa członkowskie do uwzględnienia szczególnego charakteru MŚP przy opracowaniu prawodawstwa, a tym samym do uproszczenia istniejącego otoczenia regulacyjnego.
2. PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Art. 395 dyrektywy VAT jest jedyną możliwą podstawą prawną.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Biorąc pod uwagę przepis dyrektywy VAT będący podstawą wniosku, należy stwierdzić, że wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
•Proporcjonalność
Decyzja dotyczy upoważnienia udzielonego państwu członkowskiemu w odpowiedzi na jego własny wniosek i nie stanowi jakiegokolwiek zobowiązania.
Biorąc pod uwagę ograniczony zakres odstępstwa, omawiany środek szczególny jest proporcjonalny do wyznaczonego celu, tj. uproszczenia poboru podatku VAT dla małych podatników, jak i dla organów podatkowych.
•Wybór instrumentu
Proponowany instrument to decyzja wykonawcza Rady.
Zgodnie z art. 395 dyrektywy VAT odstępstwo od wspólnych przepisów dotyczących podatku VAT jest możliwe jedynie na podstawie upoważnienia Rady, stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji. Decyzja wykonawcza Rady jest najwłaściwszym instrumentem, ponieważ może być skierowana do poszczególnych państw członkowskich.
3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie przeprowadzono konsultacji z zainteresowanymi stronami. Niniejszy wniosek opiera się na wniosku złożonym przez Luksemburg i dotyczy wyłącznie tego państwa członkowskiego.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.
•Ocena skutków
Wniosek w sprawie decyzji wykonawczej Rady ma na celu przedłużenie obowiązywania środka upraszczającego, który znosi wiele obowiązków związanych z podatkiem VAT w przypadku przedsiębiorstw, których roczny obrót nie przekracza równowartości 35 000 EUR. Może to mieć potencjalnie pozytywny wpływ na zmniejszenie obciążenia administracyjnego dla 1106 podatników (co stanowiłoby 1,5 % podatników VAT zarejestrowanych do celów podatku VAT w 2017 r.), a co za tym idzie, także dla administracji podatkowej. Luksemburg szacuje, że skutki dla budżetu z tytułu dochodów z VAT wyniosą nie więcej niż 0,1 % dochodów z VAT ogółem.
•Prawa podstawowe
Wniosek nie ma żadnych skutków dla ochrony praw podstawowych.
4.WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma negatywnego wpływu na budżet UE, ponieważ Luksemburg dokona obliczenia rekompensaty zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (EWG, EURATOM) 1553/89.
2019/0271 (NLE)
Wniosek
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
zmieniająca decyzję wykonawczą Rady 2013/677/UE w sprawie upoważnienia Luksemburga do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej 22 , w szczególności jej art. 395 ust. 1 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Zgodnie z art. 285 dyrektywy 2006/112/WE państwa członkowskie, które nie skorzystały z możliwości przewidzianej w art. 14 drugiej dyrektywy Rady 67/228/EWG 23 , mogą przyznać zwolnienie z podatku od wartości dodanej (VAT) podatnikom, których roczny obrót nie przekracza kwoty 5 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.
(2)Decyzją wykonawczą Rady 2013/677/UE 24 upoważniono Luksemburg, w drodze środka stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE („środek stanowiący odstępstwo”), do przyznania zwolnienia z VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekracza 25 000 EUR. Środek stanowiący odstępstwo został zatwierdzony do dnia 31 grudnia 2016 r.
(3)Decyzja wykonawcza 2013/677/UE została zmieniona decyzją wykonawczą Rady (UE) 2017/319 25 upoważniającą Luksemburg do zwolnienia z VAT podatników, których roczny obrót nie przekracza 30 000 EUR. Upoważnienie to ma zastosowanie do dnia 31 grudnia 2019 r. lub do dnia wejścia w życie dyrektywy zmieniającej art. 281–294 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw, w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza. Wniosek 26 dotyczący takiej dyrektywy został przedstawiony w 2018 r., ale nie został jeszcze przyjęty.
(4)W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 2 maja 2019 r., Luksemburg zwrócił się o upoważnienie do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo po dniu 31 grudnia 2019 r., z jednoczesnym podwyższeniem progu z 30 000 EUR do 35 000 EUR.
(5)Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 21 czerwca 2019 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Luksemburg. Pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. Komisja powiadomiła Luksemburg, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.
(6)Z informacji przekazanych przez władze luksemburskie wynika, że uzasadnienie środka stanowiącego odstępstwo pozostaje w dużej mierze niezmienione. Środek stanowiący odstępstwo ogranicza obciążenie administracyjne i koszty przestrzegania przepisów zarówno dla małych przedsiębiorstw, jak i dla organów podatkowych, i w związku z tym przyczynia się do uproszczenia procedury poboru VAT. Luksemburg szacuje, że podniesienie progu zwolnienia do 35 000 EUR może mieć wpływ na 1106 podatników, co stanowi 1,5 % podatników zarejestrowanych w Luksemburgu do celów VAT w 2017 r. Taki wzrost progu spowodowałby zatem dalsze zmniejszenie obciążeń administracyjnych i kosztów przestrzegania przepisów oraz przyczyniłby się do uproszczenia procedury poboru podatku.
(7)Ten środek stanowiący odstępstwo jest i pozostanie dla podatników całkowicie nieobowiązkowy. Podatnicy nadal będą mogli wybrać stosowanie zasad ogólnych VAT zgodnie z art. 290 dyrektywy 2006/112/WE.
(8)Według informacji przedstawionych przez Luksemburg podwyższenie progu środka stanowiącego odstępstwo będzie miało jedynie nieznaczny wpływ na ogólną kwotę dochodów podatkowych pobieranych na etapie ostatecznej konsumpcji.
(9)Środek stanowiący odstępstwo o podwyższonym progu nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Unii z tytułu VAT, ponieważ Luksemburg dokona obliczenia rekompensaty zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 27 ..
(10)Biorąc pod uwagę potencjalny pozytywny wpływ środka stanowiącego odstępstwo na zmniejszenie obciążeń administracyjnych i kosztów przestrzegania przepisów dla małych przedsiębiorstw oraz dla organów podatkowych, a także brak znaczącego wpływu na całkowite dochody z tytułu VAT, należy upoważnić Luksemburg do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo na kolejny okres oraz do podwyższenia progu do 35 000 EUR w odniesieniu do tego okresu.
(11)Przedłużenie upoważnienia do stosowania środka stanowiącego odstępstwo powinno być ograniczone w czasie. Termin powinien być wystarczający, aby umożliwić ocenę skuteczności i adekwatności progu. Należy zatem upoważnić Luksemburg do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo do dnia 31 grudnia 2022 r. Jeżeli jednak przyjęty zostanie wniosek dotyczący dyrektywy, o którym mowa w motywie 3, a data, od której mają mieć zastosowanie przepisy krajowe niezbędne do wykonania tej dyrektywy, będzie wcześniejsza niż 31 grudnia 2022 r., upoważnienie powinno przestać obowiązywać, gdy zaczną obowiązywać wspomniane przepisy krajowe.
(12)Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2013/677/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Art. 1 i 2 decyzji wykonawczej 2013/677/UE otrzymują brzmienie:
„Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE Luksemburg zostaje upoważniony do przyznania zwolnienia z VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekracza 35 000 EUR.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się do wcześniejszego z poniższych dni:
a)31 grudnia 2022 r.; lub
b)dnia, od którego państwa członkowskie mają stosować przepisy krajowe, do przyjęcia których będą zobowiązane w przypadku przyjęcia dyrektywy zmieniającej art. 281–294 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw.”.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2020 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Wielkiego Księstwa Luksemburga.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący