KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 10.4.2019
COM(2019) 173 final
2019/0092(NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie przydziału uprawnień do połowów na mocy protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau (lata 2019–2024)
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Na podstawie odpowiednich wytycznych negocjacyjnych 1 Komisja przeprowadziła negocjacje z rządem Republiki Gwinei Bissau w celu zawarcia nowego protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau 2 . W wyniku tych negocjacji nowy protokół parafowano dnia 15 listopada 2018 r. Protokół obejmuje okres pięciu lat, począwszy od daty jego tymczasowego stosowania, tj. od daty jego podpisania, zgodnie z art. 16.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Zgodnie z priorytetami reformy polityki rybołówstwa 3 nowy protokół oferuje statkom unijnym uprawnienia do połowów na wodach Republiki Gwinei Bissau na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych i z uwzględnieniem zaleceń Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT). Ten nowy protokół uwzględnia wyniki oceny ostatniego protokołu (na lata 2014–2017) oraz perspektywicznej oceny dotyczącej potrzeby zawarcia nowego protokołu. Obie oceny zostały przeprowadzone przez ekspertów zewnętrznych. Protokół umożliwi także Unii Europejskiej oraz Republice Gwinei Bissau bliższą współpracę w celu propagowania rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w wodach Republiki Gwinei Bissau oraz wsparcie wysiłków Republiki Gwinei Bissau na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki, w interesie obu stron.
W protokole określono uprawnienia do połowów w następujących kategoriach:
a)trawlery krewetkowe zamrażalnie;
b)trawlery zamrażalnie, trawlery do połowów ryb i głowonogów;
c)trawlery do połowów małych gatunków pelagicznych;
d)sejnery-zamrażalnie do połowów tuńczyka i taklowce;
e)klipry tuńczykowe.
W odniesieniu do pierwszych trzech kategorii uprawnienia do połowów są wyrażane jako nakład połowowy (GRT) dla dwóch pierwszych lat oraz limit połowowy (TAC) dla trzech ostatnich lat.
Należy ustanowić metodę podziału uprawnień do połowów między państwa członkowskie.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Wybraną podstawą prawną jest Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, którego art. 43 ust. 3 stanowi, że Rada przyjmuje, na wniosek Komisji, przydział uprawnień do połowów.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Obszar polityki należy do wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa
Konsultacje z zainteresowanymi stronami przeprowadzono w trakcie oceny ex post oraz oceny ex ante dotyczących ewentualnego nowego protokołu pomiędzy Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau. Podczas spotkań technicznych przeprowadzono również konsultacje z ekspertami z państw członkowskich oraz z sektora rybołówstwa. W wyniku tych konsultacji stwierdzono, że zawarcie nowego protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów byłoby korzystne dla Unii Europejskiej i Republiki Gwinei Bissau.
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
W ramach oceny przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi, przedstawicielami przemysłu, międzynarodowymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, a także z administracją rybołówstwa i społeczeństwem obywatelskim Republiki Gwinei Bissau. Konsultacje odbyły się również w ramach Komitetu Doradczego ds. Floty Dalekomorskiej.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
Komisja zwróciła się o przeprowadzenie ocen ex post i ex ante do niezależnego konsultanta, zgodnie z przepisami art. 31 ust. 10 rozporządzenia ustanawiającego wspólną politykę rybołówstwa.
4.WPŁYW NA BUDŻET
Projekt rozporządzenia nie ma wpływu na budżet Unii.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
Niniejsza procedura została zainicjowana równocześnie z procedurą dotyczącą decyzji Rady w sprawie podpisania, w imieniu Unii, protokołu do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau i procedurą dotyczącą decyzji Rady w sprawie jej zawarcia. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od chwili, gdy możliwe będzie prowadzenie działalności połowowej na podstawie umowy, tj. od dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu.
2019/0092 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie przydziału uprawnień do połowów na mocy protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau (lata 2019–2024)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43
ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)W dniu 17 marca 2008 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 241/2008 4 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (zwanej dalej „umową”) 5 ; umowa, która weszła w życie w dniu 15 kwietnia 2008 r., była następnie automatycznie przedłużana i pozostaje w mocy.
(2)Ostatni protokół do umowy wygasł w dniu 23 listopada 2017 r.
(3)Komisja wynegocjowała, w imieniu Unii Europejskiej, nowy protokół wykonawczy do umowy (zwany dalej „protokołem”). W wyniku negocjacji protokół został parafowany w dniu 15 listopada 2018 r.
(4)Zgodnie z decyzją Rady 2019/.../UE 6 protokół wykonawczy do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau został podpisany w dniu [wstawić datę podpisania].
(5)Należy przydzielić państwom członkowskim uprawnienia do połowów, o których mowa w protokole, na okres jego stosowania.
(6)Protokół będzie stosowany tymczasowo od daty jego podpisania, aby zapewnić szybkie rozpoczęcie działalności połowowej przez statki unijne. Niniejsze rozporządzenie należy zatem stosować począwszy od tej samej daty,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia „gatunki daleko migrujące” oznaczają gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r., z wyjątkiem gatunków z rodziny Alopiidae, gatunków z rodziny Sphyrnidae i następujących gatunków: Cethorinus maximus, Rhincodon typus, Carcharodon carcharias, Carcharinus falciformis, Carcharinus longimanus.
Artykuł 2
Uprawnienia do połowów
Uprawnienia do połowów ustalone na mocy protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau (lata 2019–2024) (zwanego dalej „protokołem”) są przydzielane państwom członkowskim zgodnie z art. 3 i 4:
Artykuł 3
Gatunki denne i małe gatunki pelagiczne.
Uprawnienia do połowów w odniesieniu do gatunków dennych i małych gatunków pelagicznych rozdziela się między państwa członkowskie w następujący sposób:
1) w pierwszym i drugim roku stosowania protokołu na podstawie nakładu połowowego (pojemność rejestrowa brutto, „GRT”):
a) trawlery krewetkowe zamrażalnie;
Hiszpania 2 500 GRT
Grecja 140 GRT
Portugalia 1 060 GRT
b) trawlery zamrażalnie do połowów ryb i głowonogów:
Hiszpania 2 900 GRT
Grecja 225 GRT
Włochy 375 GRT
c) trawlery do połowów małych gatunków pelagicznych:
Hiszpania 3 500 GRT
Portugalia 500 GRT
Litwa 5 000 GRT
Łotwa 5 000 GRT
Polska 1 000 GRT
2) począwszy od trzeciego roku stosowania protokołu na podstawie systemu określającego limity połowowe według gatunków (TAC):
a) trawlery krewetkowe zamrażalnie;
Hiszpania 1 650 ton
Grecja 100 ton
Portugalia 750 ton
b) trawlery zamrażalnie, trawlery do połowów ryb:
Hiszpania 9 500 ton
Grecja 500 ton
Włochy 1 000 ton
c) trawlery zamrażalnie, trawlery do połowów głowonogów:
Hiszpania 1 200 ton
Grecja 150 ton
Włochy 150 ton
d) trawlery do połowów małych gatunków pelagicznych;
Hiszpania 3 900 ton
Portugalia 700 ton
Litwa 6 000 ton
Łotwa 6 000 ton
Polska 1 400 ton
Artykuł 4
Gatunki daleko migrujące
Uprawnienia do połowów gatunków masowo migrujących przydziela się w następujący sposób:
a) sejnery-zamrażalnie do połowu tuńczyka i taklowce powierzchniowe:
Hiszpania: 14 statków
Francja: 12 statków
Portugalia: 2 statki
b) klipry tuńczykowe:
Hiszpania 10 statków
Francja 3 statki
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [wstawić datę podpisania protokołu].
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący