KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 7.3.2019
COM(2019) 102 final
2019/0051(NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
dotycząca stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku, oraz uchylająca decyzję 9449/1/14 REV 1
UZASADNIENIE
1.Przedmiot wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) w latach 20192023 w związku z przewidywanym przyjęciem środków ochrony i zarządzania.
2.Kontekst wniosku
2.1.Konwencja o współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku
Konwencja o współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku („konwencja NAFO”) ma na celu, poprzez ustanowienie NAFO, przyczynienie się, dzięki konsultacjom i współpracy, do zapewnienia optymalnego wykorzystania zasobów rybnych na obszarze objętym konwencją NAFO („obszar podlegający regulacji”), racjonalnego zarządzania nimi i ich ochrony. Konwencja weszła w życie w dniu 1 stycznia 1979 r. i została zmieniona czterokrotnie.
Czwarta zmiana, która weszła w życie w dniu 18 maja 2017 r., miała na celu zmodernizowanie NAFO w szczególności dzięki:
–wprowadzeniu podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem;
–usprawnieniu procesu decyzyjnego na forum NAFO;
–zwiększeniu obowiązków umawiających się stron, państw bandery i państw portu; oraz
–ustanowieniu formalnego mechanizmu rozstrzygania sporów.
Unia jest jedną ze stron konwencji NAFO i zatwierdziła ją zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3179/78 1 . Ratyfikowała ona czwartą zmianę konwencji decyzją Rady 2010/717/UE 2 .
2.2.Komisja Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku
Komisja Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku („Komisja NAFO”) jest organem ustanowionym przez konwencję NAFO, którego obowiązkiem jest zarządzanie zasobami rybnymi i ich ochrona w obszarze podlegającym regulacji. Organ ten przyjmuje środki w zakresie ochrony i egzekwowania, aby umożliwić optymalne wykorzystanie zasobów rybnych, które podlegają jego kompetencji.
Jako członek Komisji NAFO Unia ma prawo uczestnictwa i prawo głosu. Komisja NAFO podejmuje decyzje w drodze konsensusu.
2.3.Decyzje NAFO
Komisja NAFO posiada upoważnienie do przyjmowania środków ochrony i egzekwowania w odniesieniu do zasobów objętych jej kompetencją, a środki te są wiążące dla umawiających się stron.
Zgodnie z art. XIV.1 konwencji NAFO środki te wchodzą w życie 60 dni po dniu, w którym umawiające się strony zostały o nich powiadomione przez NAFO. Każda z umawiających się stron, która zgłosi sprzeciw wobec danego środka w terminie 60 dni od powiadomienia, nie jest tym środkiem związana.
3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na dorocznych posiedzeniach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), ustala się obecnie na dwóchetapach. Decyzja Rady określa podstawowe zasady i kierunki stanowiska Unii w perspektywie wieloletniej; podlega ono następnie dostosowaniu na potrzeby każdego dorocznego posiedzenia w drodze nieoficjalnych dokumentów Komisji, które są przedmiotem dyskusji w ramach grupy roboczej Rady.
W odniesieniu do NAFO podejście to jest wdrożone decyzją Rady 9449/1/14 REV 1 z dnia 19 maja 2014 r., która określa stanowisko Unii na forum NAFO na lata 2014–2018. Decyzja zawiera ogólne zasady i kierunki działań, ale uwzględnia również w możliwie największym stopniu specyfikę NAFO. Ponadto na wniosek państw członkowskich decyzja ustanawia standardowy proces doprecyzowania z roku na rok stanowiska Unii.
W decyzji Rady 9449/1/14 REV 1 przewidziano dokonanie przeglądu stanowiska Unii przed dorocznym posiedzeniem w 2019 r. Niniejszy wniosek określa stanowisko Unii na forum NAFO na lata 2019–2023, zastępując tym samym decyzję 9449/1/14 REV 1.
W decyzji 9449/1/14 REV 1 uwzględniono zasady i kierunki działań nowej wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 3 , jak również cele określone w komunikacie Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa 4 . Ponadto stanowisko Unii zostało w niej dostosowane do traktatu lizbońskiego.
Obecna modyfikacja uwzględnia, w kontekście skutków rybołówstwa, komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” 5 oraz wspólny komunikat Komisji i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zatytułowany „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów” 6 i konkluzje Rady w sprawie tego wspólnego komunikatu 7 .
4.Podstawa prawna
4.1.Proceduralna podstawa prawna
4.1.1.Zasady
Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.
Pojęcie „aktów mających skutki prawne” obejmuje akty mające skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego regulujących dany organ oraz instrumenty, które nie mają mocy wiążącej na mocy prawa międzynarodowego, ale „mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 8 .
4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Komisja NAFO jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie konwencji NAFO.
Akty, które ma przyjąć Komisja NAFO, to akty mające skutki prawne. Są one wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. XIV konwencji NAFO i mogą mieć decydujący wpływ na treść przepisów unijnych, w tym na:
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania 9 ;
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa 10 ; oraz
·rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi 11 .
Planowane akty nie uzupełniają, ani nie zmieniają ram instytucjonalnych konwencji NAFO.
W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.
4.2.Materialna podstawa prawna
4.2.1.Zasady
Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli akt ten ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. tę podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.
4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do rybołówstwa. Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 stanowi podstawę prawną określającą zasady, które mają znaleźć odzwierciedlenie w tym stanowisku.
Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 ust. 2 TFUE. Decyzja ma zastąpić decyzję 9449/1/14 REV 1, która obejmuje lata 2014–2018.
4.3.Podsumowanie
Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 ust. 2 TFUE, w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.
2019/0051 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
dotycząca stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku, oraz uchylająca decyzję 9449/1/14 REV 1
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z jego art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Rozporządzeniem (EWG) nr 3179/78 12 Unia Europejska zawarła Konwencję o współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku („konwencja NAFO”), na mocy której ustanowiono Organizację Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku („NAFO”). Zgodnie z decyzją Rady 2010/717/UE z dnia 8 listopada 2010 r. 13 , Unia przyjęła czwartą zmianę do konwencji NAFO, na podstawie której utworzono Komisję Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku („Komisja NAFO”).
(2)Komisja NAFO jest odpowiedzialna za przyjmowanie środków mających na celu zapewnienie długoterminowej ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów rybnych na obszarze objętym konwencją NAFO („obszar podlegający regulacji”) oraz ochrony ekosystemów morskich, w których te zasoby występują. Takie środki ochrony i zarządzania mogą stać się wiążące dla Unii.
(3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 14 stanowi, że Unia musi zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy, dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 wyraźnie stanowi, że te cele i zasady mają być stosowane przez Unię w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa.
(4)Zgodnie ze wspólnym komunikatem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej, zatytułowanym „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów” 15 oraz konkluzjami Rady na temat tego wspólnego komunikatu 16 propagowanie środków na rzecz wsparcia i zwiększenia skuteczności regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i, w stosownych przypadkach, środków usprawniających zarządzanie nimi jest kluczowe dla działań Unii na tych forach.
(5)Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” 17 odnosi się do konkretnych środków mających na celu ograniczenie zanieczyszczenia mórz tworzywami sztucznymi, jak również gubienia lub porzucania narzędzi połowowych na morzu.
(6)Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Komisji NAFO w latach 2019–2024, oraz uchylić decyzję Rady 9449/1/14 REV 1 18 , ponieważ środki NAFO w zakresie ochrony i egzekwowania będą wiążące dla Unii i mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na: rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 19 ; rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 20 ; i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 21 .
(7)W związku ze zmianami zachodzącymi w zasobach rybnych w obszarze podlegającym regulacji oraz związaną z tym koniecznością ustalenia stanowiska unijnego, które uwzględniłoby te zmiany, w tym nowe informacje naukowe i inne istotne informacje przedstawione przed posiedzeniami Komisji NAFO lub w ich trakcie, należy ustanowić procedury, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), w celu corocznego doprecyzowania stanowiska Unii na lata 2019–2023.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Komisji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku („NAFO”), jest określone w załączniku I.
Artykuł 2
Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie ma zostać zajęte na posiedzeniach Komisji NAFO, odbywa się zgodnie z załącznikiem II.
Artykuł 3
Stanowisko Unii określone w załączniku I podlega ocenie i, w stosownych przypadkach, modyfikacji dokonywanej przez Radę na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia corocznego posiedzenia Komisji NAFO w 2024 r.
Artykuł 4
Decyzja 9449/1/14 REV 1 z dnia 19 maja 2014 r. traci moc.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3179/78 z dnia 28 grudnia 1978 r. dotyczące zawarcia przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku (Dz.U. L 378 z 30.12.1978, s. 1).
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 7.3.2019
COM(2019) 102 final
ZAŁĄCZNIKI
do
wniosku w sprawie decyzji Rady
dotyczącej stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku, oraz uchylającej decyzję 9449/1/14 REV 1
ZAŁĄCZNIK I
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na forum Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku („NAFO”)
1.ZASADY
W ramach NAFO Unia Europejska:
a) działa zgodnie z celami i zasadami Unii realizowanymi w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), w szczególności poprzez stosowanie zasady ostrożnego zarządzania zasobami oraz celów dotyczących maksymalnego podtrzymywalnego połowu gatunków określonych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, aby wspierać wdrażanie podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem i ograniczającego wpływ działalności połowowej na środowisko, unikać przypadkowych połowów i w jak największym stopniu je ograniczać, stopniowo eliminować odrzuty, a także aby zminimalizować wpływ działalności połowowej na ekosystemy morskie i ich siedliska, jak również aby poprzez promowanie opłacalnego ekonomicznie i konkurencyjnego unijnego rybołówstwa zapewniać odpowiedni standard życia osobom zależnym od działalności połowowej i uwzględniać interesy konsumentów;
b) pracuje na rzecz odpowiedniego zaangażowania zainteresowanych stron w fazie przygotowywania środków NAFO i zapewnia zgodność przyjmowanych przez Komisję NAFO środków z konwencją NAFO;
c) gwarantuje zgodność środków podejmowanych przez Komisję NAFO z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r., porozumienia ONZ w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z 1995 r. oraz porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z 1993 r., a także porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa z 2009 r. o środkach stosowanych przez państwo portu;
d) propaguje stanowiska spójne z najlepszymi praktykami regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) w tym samym obszarze;
e) dąży do spójności i osiągnięcia synergii z unijną polityką w ramach dwustronnych stosunków z państwami trzecimi w dziedzinie rybołówstwa oraz gwarantuje spójność z innymi politykami, zwłaszcza w zakresie stosunków zewnętrznych, zatrudnienia, środowiska, handlu, rozwoju, badań naukowych i innowacyjności;
f)zapewnia przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań Unii;
g) działa zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa 1 ;
h) dąży do stworzenia dla floty unijnej równych warunków na obszarze podlegającym regulacji NAFO, w oparciu o takie same zasady i normy jak w obowiązującym prawie Unii, oraz do promowania jednolitego stosowania tych zasad i norm;
i) działa zgodnie z komunikatem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej, zatytułowanym „Międzynarodowe zarządzanie oceanami – program działań na rzecz przyszłości oceanów” 2 oraz z konkluzjami Rady na temat tego wspólnego komunikatu 3 , propaguje środki na rzecz wsparcia i zwiększenia skuteczności NAFO oraz, w stosownych przypadkach, poprawy jej zarządzania i wyników (w szczególności w dziedzinie nauki, zgodności z przepisami, przejrzystości i podejmowania decyzji) jako wkład w zrównoważone zarządzanie oceanami we wszystkich jego aspektach;
j) wspiera koordynację między regionalnymi organizacjami ds. zarządzania rybołówstwem a regionalnymi konwencjami morskimi oraz współpracę z organizacjami światowymi, stosownie do przypadku, w ramach ich mandatów, w razie potrzeby;
k)wspiera mechanizmy współpracy między regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa, które nie zajmują się połowami tuńczyka, które to mechanizmy są podobne do tzw. procesu z Kobe dotyczącego RFMO zajmujących się połowami tuńczyka.
2.KIERUNKI DZIAŁANIA
W stosownych przypadkach Unia Europejska stara się wspierać podejmowanie przez NAFO działań takich jak:
a) środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów rybnych w obszarze podlegającym regulacji NAFO w oparciu o najlepszą dostępną wiedzę naukową, w tym zasadę ostrożnego zarządzania zasobami i środki dotyczące całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i kwot, nakładu połowowego lub zdolności połowowych dla żywych zasobów morza objętych regulacjami NAFO, co pozwoliłoby osiągnąć produkcję na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu w sposób progresywny i stopniowy, najpóźniej do 2020 r. W razie konieczności należy rozważyć zastosowanie szczególnych środków w odniesieniu do stad ryb zagrożonych z powodu przełowienia w celu utrzymania nakładu połowowego na poziomie zgodnym z dostępnymi uprawnieniami do połowów;
b) środki mające na celu zapobieganie nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywanie i eliminowanie na obszarze podlegającym regulacji, w tym umieszczenie w wykazie statków NNN;
c) środki monitorowania, kontroli i nadzoru w obszarze podlegającym regulacji NAFO w celu zapewnienia skuteczności kontroli i zgodności ze środkami przyjętymi w ramach NAFO;
d) środki mające na celu zminimalizowanie negatywnego wpływu działalności połowowej na różnorodność biologiczną mórz oraz ekosystemy morskie i ich siedliska, w tym: środki służące zmniejszeniu zanieczyszczenia morza i niedopuszczaniu do wyrzucania tworzyw sztucznych do morza oraz ograniczeniu wpływu tworzyw sztucznych obecnych w morzu na różnorodność biologiczną mórz i ekosystemy, środki ochrony wrażliwych ekosystemów morskich znajdujących się na obszarach objętych konwencją NAFO i zgodne z tą konwencją a jednocześnie uwzględniające międzynarodowe wytyczne FAO dotyczące zarządzania połowami głębinowymi na morzu pełnym, oraz środki, których celem jest zapobieżenie w jak największym stopniu przypadkowym połowom oraz ich ograniczenie, zwłaszcza w odniesieniu do wrażliwych gatunków morskich, jak również stopniowe wyeliminowanie odrzutów;
e)środki służące zmniejszeniu wpływu porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych do oceanu narzędzi połowowych oraz mające na celu ułatwienie identyfikacji i odzysku takich narzędzi;
f) środki mające na celu zakaz połowów służących jedynie do pozyskiwania płetw rekinów oraz ustanowienie wymogu wyładunku wszystkich rekinów ze wszystkimi płetwami naturalnie połączonymi z korpusem;
g)wspólne strategie z innymi RFMO, w stosownych przypadkach, w szczególności z tymi, które są zaangażowane w zarządzanie rybołówstwem w tym samym regionie;
h)opracowywanie podejścia do kwestii związanych z wpływem wywieranym przez działalność inną niż połowowa na zasoby biologiczne mórz w obszarze podlegającym regulacji;
i)zalecenia, w stosownych przypadkach oraz w zakresie dozwolonym w ramach odpowiednich dokumentów statutowych, wspierające wdrażanie Konwencji dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP);
j)dodatkowe środki techniczne w oparciu o opinie organów pomocniczych i grup roboczych NAFO.
ZAŁĄCZNIK II
Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć
na posiedzeniach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku
Przed każdym posiedzeniem Komisji NAFO, kiedy organ ten ma podjąć decyzje mające skutki prawne dla Unii, należy podjąć niezbędne kroki, aby stanowisko wyrażone w imieniu Unii uwzględniało najnowsze informacje naukowe i inne istotne informacje przekazane Komisji, zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku I.
W tym celu i w oparciu o te informacje Komisja przekazuje Radzie lub jej organom przygotowawczym w odpowiednim terminie przed każdym corocznym posiedzeniem Komisji NAFO pisemny dokument zawierający szczegółowe określenie stanowiska Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, które ma być przedstawione w imieniu Unii.
Jeżeli podczas posiedzenia Komisji NAFO, w tym na miejscu, nie będzie możliwe osiągnięcie porozumienia, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy.