Bruksela, dnia 15.2.2019

COM(2019) 82 final

2019/0039(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o włączenie metoksychloru do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych


UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

Przyczyny i cele wniosku

Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych („konwencja”) zatwierdzona decyzją Rady 2006/507/WE 1 weszła w życie z dniem 17 maja 2004 r. Celem konwencji jest ochrona zdrowia ludzi oraz środowiska przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi (TZO). W oparciu o zasadę ostrożności konwencja zapewnia ramy eliminacji produkcji, stosowania, przywozu i wywozu trwałych zanieczyszczeń organicznych, bezpiecznego obchodzenia się z nimi oraz usuwania, a także eliminacji lub zmniejszenia uwalniania niektórych niezamierzonych TZO.

Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady 2 dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych wprowadza do prawa unijnego zobowiązania określone w konwencji i w Protokole do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości, dotyczącym trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwanym dalej „protokołem”), zatwierdzonym decyzją Rady nr 259/2004/WE 3 .

Art. 8 ust. 1 konwencji stanowi, że każda ze stron może złożyć do Sekretariatu wniosek o umieszczenie substancji w wykazie w załącznikach A, B lub C do konwencji, który to wniosek zostanie następnie zbadany przez Komitet ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych (POPRC) zgodnie z art. 8 ust. 3 i 4. Wniosek zawiera informacje określone w załączniku D. Na podstawie zalecenia POPRC Konferencja Stron podejmuje decyzję, czy należy wymienić substancję w załączniku A (eliminacja), w załączniku B (ograniczenie) i/lub w załączniku C (niezamierzona produkcja). Procedurę przyjmowania poprawek w załącznikach reguluje art. 22 konwencji.

Stosowanie metoksychloru jako substancji czynnej w środkach ochrony roślin i produktach biobójczych jest zakazane w Unii Europejskiej odpowiednio na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 4 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 5 . Ponadto metoksychlor nie jest zarejestrowany zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady 6 , w związku z czym nie może być produkowany ani wprowadzany do obrotu w Unii w ilości 1 tony (lub więcej) rocznie na producenta lub importera.

Zgodnie z dostępnymi informacjami i danymi dotyczącymi swoistych właściwości metoksychloru, które oceniono na podstawie kryteriów określonych w załączniku D do konwencji, można stwierdzić, że metoksychlor jest trwały, podlega bioakumulacji i działa toksycznie. Ponadto metoksychlor może przemieszczać się w środowisku na duże odległości, a jego obecność stwierdzono na odległych obszarach, takich jak Arktyka. Biorąc pod uwagę informacje dotyczące właściwości metoksychloru w zakresie trwałości, zdolności do bioakumulacji i toksyczności oraz transgranicznego przenoszenia tej substancji w środowisku na dalekie odległości, proponuje się uznanie metoksychloru za TZO, ponieważ spełnia on kryteria załącznika D do konwencji. Szczegółowe informacje na temat tej oceny są dostępne w dokumentacji naukowej towarzyszącej wnioskowi w sprawie umieszczenia metoksychloru w załączniku A do konwencji sztokholmskiej.

Pomimo tego, że kilka lat temu zakazano stosowania metoksychloru jako substancji czynnej w środkach ochrony roślin i produktach biobójczych w Unii i nie ma on innych znanych zastosowań, nie można wykluczyć, że metoksychlor jest nadal produkowany, stosowany lub emitowany w innych krajach. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia tej substancji chemicznej w środowisku na dalekie odległości, środki podjęte na szczeblu krajowym lub unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dlatego też niezbędne są szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.

Mając na uwadze następne posiedzenie POPRC we wrześniu 2019 r., Komisja powinna w imieniu Unii przedłożyć Sekretariatowi konwencji sztokholmskiej propozycję włączenia metoksychloru do załącznika A. Wniosek ten zostanie poddany przeglądowi zgodnie z kryteriami i procedurami przewidzianymi w konwencji, zanim Konferencja Stron podejmie decyzję w sprawie umieszczenia substancji w wykazie.

Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Wniosek jest spójny z wykonaniem rozporządzenia (WE) nr 850/2004, które wdraża konwencję sztokholmską w Unii, i uzupełnia ten proces. Jest on w pełni zgodny z celem, jakim jest ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi.

Spójność z innymi politykami Unii

Wniosek jest spójny z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 i rozporządzeniem (UE) nr 528/2012, ponieważ oba przewidują kryteria, które nie zezwalają na wprowadzanie do obrotu i stosowanie substancji trwałych, zdolnych do bioakumulacji i toksycznych (substancji PBT) oraz substancji zaklasyfikowanych jako TZO. W dokumencie w sprawie wspólnego porozumienia 7 bada się związek między konwencją sztokholmską, rozporządzeniem (WE) nr 850/2004 i rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006, w odniesieniu do ograniczeń i wymogów dotyczących zezwoleń, w celu zapewnienia spójności.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

Podstawa prawna

Proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji Rady jest art. 218 ust. 9 TFUE, który stanowi właściwą podstawę aktu określającego stanowisko Unii Europejskiej w odniesieniu do umowy międzynarodowej, w tym przypadku konwencji sztokholmskiej.

Materialną podstawą prawną jest art. 192 ust. 1 TFUE, jako że środki uzgodnione w ramach konwencji sztokholmskiej realizują głównie cel środowiskowy (tj. wyeliminowanie trwałych zanieczyszczeń organicznych).

Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Trwałe zanieczyszczenia organiczne stanowią globalne zagrożenie, a konwencja sztokholmska wdrażana jest w Unii na mocy rozporządzenia (WE) nr 850/2004. Ponieważ Unia jest stroną konwencji, wniosek w sprawie nowej substancji chemicznej powinna przedstawić Unia.

Proporcjonalność

Trwałe zanieczyszczenia organiczne stanowią globalne zagrożenie, a konwencja sztokholmska ma na celu wyeliminowanie produkcji i stosowania tych chemikaliów. W związku z tym proporcjonalne jest zaproponowanie objęcia tej substancji chemicznej konwencją, aby zapewnić podjęcie odpowiednich działań na poziomie globalnym.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Wniosek został przedyskutowany z państwami członkowskimi i z innymi zainteresowanymi stronami na kilku posiedzeniach organów właściwych na mocy rozporządzenia (WE) nr 850/2004, a ponadto w trakcie posiedzenia grupy ekspertów ds. substancji PBT Europejskiej Agencji Chemikaliów oraz w ramach procedury pisemnej, a otrzymane uwagi zostały omówione.

Ocena skutków

Nie przeprowadzono oceny skutków. Wniosek w sprawie włączenia substancji chemicznej do konwencji nie będzie miał żadnych skutków, ponieważ nie wydaje się, że jest ona stosowana w UE. Jeśli POPRC stwierdzi, że substancja chemiczna stanowi trwałe zanieczyszczenie organiczne, dokona on oceny wpływu potencjalnych środków zarządzania z uwzględnieniem informacji społeczno-ekonomicznych.

Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Wniosek nie ma wpływu na działalność handlową, ponieważ dana substancja chemiczna nie jest wykorzystywana do celów handlowych w Unii, a zatem nie przewiduje wyłączenia mikroprzedsiębiorstw ani nie wymaga wprowadzenia specjalnych zasad dla MŚP. Wniosek nie ma wpływu na konkurencyjność sektora w UE ani na handel, ponieważ substancja nie jest przedmiotem handlu między Unią a państwami trzecimi.

4.WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Plan wdrożenia, monitorowanie, ocena i sprawozdawczość nie są konieczne.

Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Wniosek upoważnia Komisję do złożenia wniosku w sprawie włączenia metoksychloru do konwencji sztokholmskiej w imieniu Unii Europejskiej.

2019/0039 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o włączenie metoksychloru do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W dniu 14 października 2004 r. Wspólnota Europejska przystąpiła do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych decyzją Rady 2006/507/WE 8 .

(2)Jako strona konwencji Unia może zgłaszać wnioski dotyczące poprawek do załączników do konwencji. W załączniku A do konwencji wymieniono trwałe zanieczyszczenia organiczne, które mają zostać wyeliminowane, w załączniku B wymieniono trwałe zanieczyszczenia organiczne, które mają zostać ograniczone, a załącznik C zawiera wykaz trwałych zanieczyszczeń organicznych, których uwalnianie z niezamierzonej produkcji ma zostać zmniejszone lub wyeliminowane.

(3)Zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi i sprawozdaniami z przeglądów, a także biorąc pod uwagę kryteria kwalifikacyjne zawarte w załączniku D do konwencji, metoksychlor wykazuje cechy trwałego zanieczyszczenia organicznego.

(4)Metoksychlor nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 9 , a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu lub stosowanie w Unii w środkach ochrony roślin. Metoksychlor nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 10 , a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu lub stosowanie w Unii w produktach biobójczych. Ponadto metoksychlor nie jest zarejestrowany zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady 11 , w związku z czym nie może być produkowany ani wprowadzany do obrotu w Unii w ilości 1 tony (lub więcej) rocznie na producenta lub importera.

(5)Chociaż metoksychlor został wycofany w Unii wiele lat temu, może być nadal stosowany jako pestycyd i rozproszony w środowisku poza obszarem Unii, co może być powodem stwierdzenia jego obecności w środowisku. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia metoksychloru w środowisku na dalekie odległości, środki podjęte na szczeblu krajowym lub unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dlatego też niezbędne są szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.

(6)W związku z tym Unia powinna przedłożyć Sekretariatowi konwencji wniosek dotyczący włączenia metoksychloru do załącznika A do konwencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Unia przedkłada wniosek dotyczący włączenia metoksychloru (nr CAS: 72-43-5, nr WE 200-779-9) do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych („konwencja”).

Komisja przekazuje do Sekretariatu konwencji w imieniu Unii wniosek wraz z wszelkimi informacjami wymaganymi zgodnie z załącznikiem D do konwencji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

   W imieniu Rady

   Przewodniczący

(1)    Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).
(2)    Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7).
(3)    Decyzja Rady (2004/259/WE) z dnia 19 lutego 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 81 z 19.3.2004, s. 35).
(4)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).
(5)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).
(6)    Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).
(7)     ://ec.europa.eu/growth/sectors/chemicals/reach/special-cases_en  
(8)    Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).
(9)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).
(10)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).
(11)    Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).