5.7.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 228/37 |
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Słuchać głosu obywateli Europy, by budować zrównoważoną przyszłość (Plan działania EKES-u na szczyt w Sybinie i późniejszy okres)”
(2019/C 228/06)
Sprawozdawcy: Vladimíra DRBALOVÁ
Peter SCHMIDT
Yves SOMVILLE
Decyzja Prezydium |
16.10.2018 |
Podstawa prawna |
Art. 29 ust. 2 regulaminu wewnętrznego |
Data przyjęcia na sesji plenarnej |
20.3.2019 |
Sesja plenarna nr |
542 |
Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) |
217/6/8 |
Słuchać głosu obywateli Europy, by budować zrównoważoną przyszłość
1. Wprowadzenie
1.1. |
EKES jest pomostem między instytucjami UE a obywatelami dzięki różnorodności swoich członków i jako taki chciałby zaproponować ambitną wizję przyszłości, w której Europa staje się światowym liderem w dziedzinie zrównoważonego rozwoju. |
1.2. |
Fundamentem Unii Europejskiej jest jeden z najbardziej udanych projektów pokojowych, społecznych i gospodarczych w historii Europy. Nasza Europa opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności i równości kobiet i mężczyzn, demokracji, praworządności i poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości (1). Wartości te muszą pozostać w centrum przyszłego rozwoju i polityki UE. |
1.3. |
Siedemdziesiąt lat pokoju i stabilności w Europie jest osiągnięciem historycznym i wyjątkowym. Umożliwił je projekt europejski i budowa Unii Europejskiej, które stworzyły związek między narodami Europy i, krok po kroku, powiązały państwa europejskie w dążeniu do wspólnego celu. Dlatego też UE jest nadal atrakcyjnym projektem dla krajów kandydujących, a także dla krajów uczestniczących w unijnej polityce sąsiedztwa. Europa musi być jednak przygotowana na nowe wydarzenia geopolityczne. EKES powinien odgrywać rolę w uświadamianiu, że pokój nie jest dany raz na zawsze. |
1.4. |
U podstaw integracji europejskiej znajduje się jednolity rynek we wszystkich wymiarach – gospodarczym, społecznym i środowiskowym. W związku z tym powinien on być w stanie generować trwały wzrost gospodarczy i innowacje, przyciągać inwestycje i wspierać trwałą konkurencyjność swoich przedsiębiorstw na zglobalizowanych rynkach. Należy jednak również zauważyć, że pozytywny wpływ jednolitego rynku nie rozkłada się równomiernie i że nie wszyscy obywatele mogą korzystać ze związanego z nim dobrobytu. |
1.5. |
Zrównoważony wzrost oznacza, że wzrost gospodarczy powinien opierać się nie tylko na ilości, ale również – a nawet bardziej – na jakości, co oznacza (i) brak eksploatacji środowiska lub pracy, (ii) sprawiedliwe warunki życia, (iii) wzrost gospodarczy mierzony nie tylko w ujęciu zmian rocznych, ale także poprzez stan majątku i jego podział, (iv) zaspokojenie potrzeb wszystkich w ramach zasobów planety, (v) rozwój gospodarek pozwalających nam prosperować, bez względu na ich wzrost lub jego brak, oraz (vi) zamknięty obieg dochodów między gospodarstwami domowymi, przedsiębiorstwami, bankami, rządami i handlem, działający na zasadach społecznych i ekologicznych. Wspólne energia, materiały, świat przyrody, społeczeństwo, władza oraz dobrobyt: tego brakuje w obecnym modelu. Nieopłacana praca opiekunów – głównie kobiet – jest pomijana, chociaż żadna gospodarka nie mogłaby funkcjonować bez nich (2). |
1.6. |
Tymczasem zrównoważona konkurencyjność jest modelem, który pozwala wyważyć dobrobyt gospodarczy, kwestie środowiskowe i integrację społeczną. W tym kontekście globalny wskaźnik konkurencyjności dostosowany do zrównoważonego rozwoju musi uwzględniać dwa nowe wymiary – środowiskowy i społeczny (3). |
1.7. |
Istotę Europy stanowią cztery swobody, a mianowicie swoboda przepływu produktów, obywateli, usług i kapitału, które razem umożliwiają rozwój handlu i gospodarki, zatrudnienie, kreatywność i innowacyjność, wymianę umiejętności i rozwój infrastruktury na obszarach oddalonych. Sprawnie funkcjonujące swobody gospodarcze i reguły konkurencji idą w parze z podstawowymi prawami socjalnymi, lecz nie powinny ich naruszać. |
1.8. |
Niemniej jednak UE stoi w obliczu wyjątkowych wewnętrznych i zewnętrznych wyzwań gospodarczych, społecznych, środowiskowych i politycznych (4), które zagrażają jej istnieniu, a są to m.in.: protekcjonizm na jednolitym rynku, nierówności społeczne, populizm, nacjonalizm i ekstremizm (5), a także ważne zmiany na scenie geopolitycznej i istotne przemiany technologiczne. |
1.9. |
Równie istotnym zagrożeniem dla ludności, gospodarki i ekosystemów Europy są szybko zmieniający się klimat, gwałtownie malejąca różnorodność biologiczna, inne zagrożenia dla środowiska naturalnego i zbiorowy brak realizacji skutecznej polityki. Dlatego też potrzebujemy zdecydowanej strategii UE na rzecz wdrożenia agendy ONZ 2030. Równiejsze społeczeństwa mają lepsze wyniki w zakresie ochrony środowiska i większą zdolność do realizacji zasad zrównoważonego rozwoju. |
1.10. |
Istnieje wyraźna potrzeba zajęcia się kwestią zapotrzebowania na wysokiej jakości miejsca pracy dla obywateli w całej Europie, zwłaszcza w regionach o wysokim bezrobociu – w szczególności w przypadku bezrobocia ludzi młodych – lub w obliczu zmian strukturalnych. Nakłada to na wszystkich – instytucje, rządy, partnerów społecznych i inne organizacje społeczeństwa obywatelskiego – obowiązek ponownego zdefiniowania, czym jest zrównoważona Europa, aby wspierać tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy. |
1.11. |
Istnieje pilna potrzeba zwiększenia dostępu do rynków pracy poprzez powiązanie tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy z systemem kształcenia w celu uzyskania odpowiednich zestawów umiejętności, na przykład za pomocą systemu dualnego. |
1.12. |
Wymiar społeczny i środowiskowy są ze sobą splecione, a gospodarka musi być czynnikiem umożliwiającym ożywienie społeczne, gospodarcze i kulturowe, zwłaszcza poprzez promocję i rozwój kluczowych umiejętności oraz większą dywersyfikację. Agenda ONZ 2030 musi zachęcać sektor prywatny, aby przyczynił się do osiągania zrównoważonych celów gospodarczych, społecznych i środowiskowych, a tym samym do wspierania sprawiedliwego i trwałego wzrostu dobrobytu dla wszystkich oraz ochrony praw socjalnych, praw człowieka i praw pracowniczych (6). |
1.13. |
Wymiar kulturowy projektu europejskiego, w całej jego różnorodności, musi być również w pełni uwzględniony we wszystkich obszarach polityki UE. Wymaga to zrozumienia i promowania dziedzictwa kulturowego, włączenia wymiaru kulturalnego i kreatywnego do edukacji oraz wspierania współczesnej twórczości jako siły napędowej spójności i rozwoju. |
1.14. |
Zrównoważony rozwój to przyszłościowy proces, który musi opierać się na silnej politycznej determinacji i zdecydowaniu w kształtowaniu zrównoważonej Unii Europejskiej poprzez kierowanie naszych gospodarek ku odpornej, opartej na współpracy, zasobooszczędnej, niskoemisyjnej i inkluzywnej przyszłości (7), w której zachowania, działania i decyzje rządów, przedsiębiorstw, pracowników, obywateli i konsumentów podejmowane są tak, by ich cele gospodarcze, środowiskowe i społeczne realizowane były w odpowiedzialny sposób.
|
2. Europa obywateli
2.1. |
W oczach europejskich obywateli Europa jest postrzegana coraz rzadziej jako element rozwiązania, a coraz częściej – jako część problemu. Obecne zagrożenia to nacjonalizm i protekcjonizm. W związku z utratą tożsamości i odejściem od wartości, zaniedbawszy wymiar kulturowy projektu europejskiego, Europa nie znajduje odpowiedzi adekwatnych do skali problemów lokalnych i globalnych. |
2.2. |
Uznanie uzasadnionych obaw obywateli, szczególnie młodych ludzi, i zwiększenie ich uczestnictwa w życiu demokratycznym jest bardzo ważne. Nadrzędne znaczenie ma poprawa i reforma istniejących mechanizmów uczestnictwa i konsultacji w UE. Kwestie dotyczące młodzieży są zintegrowane m.in. z Europejskim filarem praw socjalnych, Agendą na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i celami zrównoważonego rozwoju.
|
3. Społeczny wymiar Europy
3.1. |
Europejski model społeczny powinien zapewniać solidną i sprawiedliwą ochronę wszystkim obywatelom, zmniejszając jednocześnie ubóstwo i stwarzając wszystkim możliwości rozwoju. Godziwe dochody powinny zmniejszyć przepaść między osobami zamożnymi a tymi, którzy znajdują się w niekorzystnej sytuacji, i zapewnić wysoką jakość życia. Wszyscy powinni korzystać z godziwych standardów pracy, równości, wysokiego poziomu dobrostanu i mniejszych nierówności w zakresie zdrowia w poszczególnych krajach i między krajami oraz między pokoleniami. Głównymi zasadami rządzącymi krajowymi i europejskimi programami politycznymi muszą być: włączenie społecznie i ochrona socjalna, wysokiej jakości miejsca pracy, równość płci, przystępna cenowo i dostępna publiczna opieka zdrowotna dobrej jakości, dostęp do przystępnego cenowo mieszkalnictwa, wymiar sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, wysokiej jakości edukacja publiczna i równy dostęp do kultury.
|
4. Zrównoważone środowisko
4.1. |
Zagrożenia dla środowiska nadal zajmują główne miejsce w corocznym badaniu postrzegania zagrożeń (Global Risks Perception Survey). W tym roku były to trzy spośród pięciu głównych zagrożeń według prawdopodobieństwa i cztery według oddziaływania. Największe obawy budzą ekstremalne zjawiska pogodowe, ale respondenci coraz częściej niepokoją się niepowodzeniem polityki ochrony środowiska: po spadku w rankingu po konferencji paryskiej, „porażka łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej”wróciła w tym roku na drugie miejsce w kategorii oddziaływania (17). |
4.2. |
Na wymarłej planecie nie będzie ani życia, ani zatrudnienia, ani przedsiębiorczości. Załamanie się różnorodności biologicznej i zmiana klimatu oznacza, że bezwzględnym warunkiem wstępnym jest dla UE tworzenie wysokiej jakości miejsca pracy (18) i zapewnienie rozwiązań korzystnych dla pracodawców, pracowników i innych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. Opóźnianie dostosowania lub brak jakichkolwiek działań mogłoby znacznie zwiększyć całkowity koszt zmiany klimatu (19) i jej śmiertelny wpływ na różnorodność biologiczną, w tym skutki dla ludzkości. |
4.3. |
Projekt europejskiego paktu finansowo-klimatycznego jest od kilku lat przedmiotem dyskusji. Pakt ten pozwoliłby UE utrzymać pozycję lidera w zakresie zrównoważonego rozwoju i walki ze zmianą klimatu (20).
|
5. Europejski biznes jako silniejszy, zrównoważony lider na arenie międzynarodowej
5.1. |
Przedsiębiorstwa to czynnik umożliwiający rozwój społeczny i środowiskowy, a zrównoważona konkurencyjność jest niezbędnym warunkiem, aby przedsiębiorstwa mogły odgrywać swoją rolę w społeczeństwie. Przedsiębiorstwa w coraz większym stopniu działają w sposób zrównoważony, w oparciu o własne specyficzne warunki i zasoby oraz we współpracy z zainteresowanymi stronami, aby monitorować i oceniać wpływ ich działalności gospodarczej na społeczeństwo, ochronę środowiska, ochronę konsumentów i prawa człowieka oraz przedstawiać na ten temat sprawozdania. W związku z tym Europa musi przyjąć w swoich strategiach podejście, które jest zgodne z jej dążeniem do tego, by stać się światowym liderem w dziedzinie zrównoważonego rozwoju. Wśród przedsiębiorstw w Europie istnieją już pionierzy w tym względzie, ale muszą oni być bardziej ambitni i rozpowszechniać ten sposób myślenia o zrównoważonym rozwoju w ramach łańcuchów wartości, tak by stanowiło to szczególną zachętę dla MŚP. |
5.2. |
Wiele nowych modeli zmienia relacje między producentami, dystrybutorami i konsumentami. Niektóre z tych nowych modeli (np. gospodarka oparta na funkcjonalności, gospodarka dzielenia się i odpowiedzialne finansowanie) mają na celu podjęcie innych kluczowych wyzwań dla ludzi i planety, które mają kluczowe znaczenie dla zrównoważonego rozwoju, takich jak sprawiedliwość społeczna, partycypacyjne sprawowanie rządów oraz ochrona zasobów i kapitału naturalnego.
|
6. Wolny i sprawiedliwy handel
6.1. |
Polityka handlowa UE jest niezmiernie ważnym czynnikiem, który ma zastosowanie do całej UE i faktycznie łączy wszystkie jej państwa członkowskie. Polityka handlowa pomogła UE powiększać dobrobyt poprzez wymianę handlową z wieloma partnerami. Obecnie UE jest wiodącą potęgą w światowym handlu, ponad 30 mln miejsc pracy związanych jest z handlem międzynarodowym (25), odgrywa ważną rolę w handlu usługami i posiada znaczne nadwyżki w handlu towarami, na przykład z USA (ponad 107,9 mld EUR w pierwszych 11 miesiącach 2018 r.). Jednocześnie poprzez handel UE ucieleśnia i propaguje wartości związane z integracją społeczną i ochroną środowiska, które mają zasadnicze znaczenie dla kształtowania zrównoważonej globalizacji – innymi słowy takiej globalizacji, która przyniesie korzyści nie tylko dużym przedsiębiorstwom i inwestorom, ale także zwykłym ludziom, pracownikom, rolnikom, konsumentom i MŚP. |
6.2. |
Celem UE jest propagowanie – w ramach stosunków wielostronnych i dwustronnych oraz jednostronnie – wizji polityki handlowej, która łączy tradycyjne merkantylne podejście do dostępu do rynku (środki taryfowe i pozataryfowe) z celami zrównoważonego rozwoju i współgra z przeciwdziałaniem zmianie klimatu. |
6.3. |
Polityka handlowa UE umocniła rolę społeczeństwa obywatelskiego zarówno na etapie negocjacji, jak i w fazie wdrażania, dzięki wkładowi wewnętrznych grup doradczych. EKES popiera profesjonalizację wszystkich organizacji, dzięki którym obywatele mogą mieć więcej do powiedzenia w kwestii określania treści umów handlowych i więcej kontroli nad przestrzeganiem przez partnerów handlowych zobowiązań i standardów „jakościowych” (26).
|
7. Dobra i usługi publiczne
7.1. |
Zgodnie z zasadą 20. Europejskiego filaru praw socjalnych „Każdy ma prawo dostępu do podstawowych usług dobrej jakości, w tym wody, urządzeń sanitarnych, energii, transportu, usług finansowych i usług łączności cyfrowej” (28). Usługi te nie mogą funkcjonować wyłącznie według wspólnych zasad konkurencji i rynku: przepisy szczegółowe mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia każdemu obywatelowi przystępnego cenowo dostępu do tych usług, które uważa się za niezbędne i które są uznawane za wspólne wartości Unii (29).
|
8. Sprawiedliwe opodatkowanie
8.1. |
Polityka podatkowa w UE składa się z dwóch elementów: podatków bezpośrednich, które pozostają w wyłącznej gestii państw członkowskich, oraz podatków pośrednich, które mają wpływ na swobodny przepływ towarów i swobodę świadczenia usług na jednolitym rynku. W odniesieniu do podatków bezpośrednich UE wprowadziła jednak pewne zharmonizowane normy w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw i osób fizycznych, natomiast państwa członkowskie podjęły wspólne działania w celu zapobiegania unikaniu opodatkowania i podwójnemu opodatkowaniu. Niemniej UE musi w dalszym ciągu propagować sprawiedliwy system podatkowy, w ramach którego osoby fizyczne i prawne muszą płacić podatki od swoich dochodów i zysków w sposób proporcjonalny. Jeśli chodzi o opodatkowanie pośrednie, UE koordynuje i harmonizuje przepisy dotyczące podatku od wartości dodanej (VAT) oraz podatku akcyzowego. Gwarantuje to, że konkurencja na rynku wewnętrznym nie jest zakłócana przez zróżnicowanie stawek podatków pośrednich i przez systemy dające przedsiębiorstwom w jednym kraju nieuczciwą przewagę nad innymi. |
8.2. |
Brak przejrzystości, dyskryminacja, zakłócenia konkurencji i szkodliwe praktyki podatkowe powodują wzrost nierówności gospodarczych oraz ograniczenie inwestycji i miejsc pracy, co prowadzi do niezadowolenia społecznego, braku zaufania i deficytu demokracji. Dlatego sprawiedliwą politykę podatkową UE należy wdrażać w zgodzie z nadrzędną strategią na rzecz zrównoważonego rozwoju w celu wspierania konwergencji gospodarczej i społecznej, spójności społecznej i inwestycji w zrównoważony rozwój, a nie w sprzeczności z tą strategią.
|
9. Zarządzanie
9.1. |
Transformacja w kierunku zrównoważonego rozwoju wymaga nowego podejścia do zarządzania oraz nowych zasad i instrumentów przy określaniu i wdrażaniu polityk UE. Zrównoważony rozwój wymaga całościowego i międzysektorowego podejścia politycznego, aby zagwarantować, że wyzwania gospodarcze, społeczne i środowiskowe rozwiązywać się będzie kompleksowo.
|
10. Kompleksowe podejście do polityki migracyjnej
10.1 |
W debacie o przyszłości zrównoważonej Europy nie można pomijać podejścia Europy do kwestii migracji. Zmiany demograficzne pokazują, że Europa będzie potrzebowała migrantów, ich talentów, umiejętności i potencjału w zakresie przedsiębiorczości. Istnieje pilna potrzeba zmiany narracji i polityki migracyjnej w oparciu o ściślejszą współpracę z państwami trzecimi, aby zapewnić racjonalną debatę na podstawie faktów. Uchodźców i migrantów nie należy postrzegać jako zagrożenie, lecz jako szansę dla europejskiego modelu gospodarczego i społecznego (37). W tym celu potrzebujemy kompleksowego podejścia i strategii w dziedzinie migracji.
|
11. Budżet UE
11.1. |
EKES uznaje wysoką europejską wartość dodaną programów, na które we wnioskach Komisji dotyczących wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027 przypada największy wzrost wydatków (B+R+I, Erasmus+). EKES kwestionuje jednak to, że wzrosty te planowane są kosztem poważnych cięć środków przeznaczonych na Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), politykę spójności i wspólną politykę rolną (WPR) w wyniku dążenia do zmniejszenia budżetu UE z obecnego poziomu 1,16 % dochodu narodowego brutto (DNB) EU-27 do zaledwie 1,11 % w WRF po roku 2020. |
11.2. |
EKES kwestionuje proponowane cięcia planowanych środków na zobowiązania na rzecz WPR. Cięcia te uniemożliwią wdrożenie modelu zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich, będącego ogólnym celem nowej reformy WPR, oraz osiągnięcie innych celów ujętych w niedawnym komunikacie Komisji w sprawie przyszłości rolnictwa i produkcji żywności. |
11.3. |
Wniosek Komisji świadczy niestety o nadmiernej chęci utrzymania status quo, a EKES ubolewa nad niedostosowaniem między skalą i charakterem nowych wyzwań stojących przed UE a jej ambicjami i dostępnymi środkami umożliwiającymi ich realizację. |
11.4. |
Nieufność ludzi wobec krajowych i europejskich instytucji demokratycznych prowadzi do nasilenia ruchów politycznych kwestionujących demokratyczne wartości i zasady oraz samą UE. Przedstawiciele niektórych z tych ruchów politycznych wchodzą obecnie w skład rządów niektórych państw członkowskich UE.
|
12. Komunikacja
12.1. |
Nawet najbardziej ambitne koncepcje i programy polityczne na poziomie UE nie przyczynią się do przełamania dystansu, jaki dzieli obecnie Unię od jej obywateli, jeżeli nie będą one odpowiednio komunikowane. |
12.2. |
Ten rozdźwięk między inicjatywami, działaniami i decyzjami podejmowanymi na szczeblu UE a ich postrzeganiem przez obywateli prowadzi do błędnego koła niepoinformowanych lub źle poinformowanych obywateli, czego konsekwencją jest wzrost populizmu w większości państw członkowskich. Jednocześnie obserwujemy pojawienie się nastrojów antyeuropejskich wśród niektórych grup ludności, co czasem podważa nieustanne prace nad integracją europejską. |
12.3. |
W związku z tym pilnie potrzebna jest kompleksowa wspólna strategia komunikacyjna dla wszystkich instytucji UE, na wszystkich szczeblach, w tym wszystkich podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, po to by przeciwdziałać temu brakowi informacji, a także celowemu podawaniu informacji wprowadzających w błąd. |
12.4. |
Skuteczna polityka komunikacji musi przybrać formę rzeczywistego dialogu między tymi, którzy przekazują informacje, a tymi, którzy je otrzymują, tak by unikać podejścia odgórnego. |
12.5. |
Istotne, wiarygodne i żywe informacje na tematy europejskie pomagają kształtować świadomość spraw europejskich i wzbudzać zainteresowanie nimi. |
12.6. |
EKES – jako pomost między UE a jej obywatelami – powinien ułatwiać takie skoordynowane działania za pośrednictwem swoich 350 członków. Różnorodność członków EKES-u jest główną korzyścią z punktu widzenia kontaktów z maksimum obywateli w całej Europie. Należy zwłaszcza zwrócić większą uwagę na młodzież.
|
Bruksela, dnia 20 marca 2019 r.
Luca JAHIER
Przewodniczący
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
(1) Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 2.
(2) Ta definicja zrównoważonego wzrostu pochodzi od Kate Raworth z Oxford University's Environmental Change Institute. Raworth przedstawiła koncepcję tzw. doughnut economics, stanowiącą przełomową alternatywę dla ekonomiki wzrostu i nowy model zrównoważonego rozwoju gospodarczego na XXI w., który mógłby przyczynić się do likwidacji nierówności – https://www.kateraworth.com/doughnut/
(3) Definicja oparta na pracy Stena Thore’a i Ruzanny Tarverdyan na temat zrównoważonej konkurencyjności: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0040162516000664?via%3Dihub
(4) Opinia EKES-u z 18 października 2017 r.„Transformacja w kierunku bardziej zrównoważonej przyszłości Europy”(Dz.U. C 81 z 2.3.2018, s. 44).
(5) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z 25 października 2018 r. w sprawie wzrostu liczby neofaszystowskich aktów przemocy w Europie.
(6) Opinia EKES-u z 7 grudnia 2017 r.„Kluczowa rola handlu i inwestycji w osiąganiu i wdrażaniu celów zrównoważonego rozwoju”, Dz.U. C 129 z 11.4.2018, s. 27.
(7) Opinia EKES-u z 21 września 2016 r.„Zrównoważony rozwój: nakreślenie wewnętrznej i zewnętrznej polityki UE”, NAT/693, Dz.U. C 487 z 28.12.2016, s. 41.
(8) Opinia EKES-u z 14 listopada 2012 r. w sprawie zasad, procedur i działań służących wdrażaniu art. 11 ust. 1 i 2 traktatu lizbońskiego (Dz.U. C 11 z 15.1.2013, s. 8).
(9) Opinia EKES-u z 13 lipca 2016 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (zmiana) (Dz.U. C 389 z 21.10.2016, s. 35).
(10) Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie planu prac Unii Europejskiej na rzecz młodzieży na lata 2016–2018.
Eurochild Child Participation Strategy z 5 kwietnia 2017 r.
Program ONZ dotyczący młodzieży „Youth Participation in Development – Summary Guidelines for Development Partners”.
(11) Opinia EKES-u z 18 października 2018 r. w sprawie komunikatu Komisji „Angażowanie, łączenie i wzmacnianie pozycji osób młodych: nowa strategia UE na rzecz młodzieży”(Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 142).
(12) Opinia EKES-u z 17 września 2015 r.„Poprawa funkcjonowania UE dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony”(Dz.U. C 13 z 15.1.2016, s. 183).
(13) Rezolucja EKES-u z 5 lipca 2017 r. w sprawie „Biała księga Komisji w sprawie przyszłości Europy i dalsze działania”(Dz.U. C 345 z 13.10.2017, s. 11).
(14) Międzynarodowa Komisja MOP ds. Przyszłości Pracy „Work for a brighter future”z 22 stycznia 2019 r.
(15) Opinia EKES-u z 20 lutego 2019 r. w sprawie komunikatu Komisji „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2019 r. – Na rzecz silniejszej Europy w obliczu niepewności globalnej”(Dz.U. C 190 z 5.6.2019, s. 24).
(16) Dokument Komisji Europejskiej otwierający debatę „W kierunku zrównoważonej Europy 2030”z 30 stycznia 2019 r.
(17) The Global Risk Report 2019 dla światowego forum gospodarczego – streszczenie.
(18) Opinia EKES-u z 25 stycznia 2017 r. w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych (Dz.U. C 125 z 21.4.2017, s. 10).
(19) Sprawozdanie OECD „The economic consequences of Climate Change”z 2 września 2016 r.
(20) Opinia EKES-u z 17 października 2018 r. w sprawie europejskiego paktu finansowo-klimatycznego ( Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 8 ).
(21) Opinia EKES-u z 2 lipca 2015 r.„Protokół paryski – plan przeciwdziałania zmianie klimatu na świecie po 2020 r.”(Dz.U. C 383 z 17.11.2015, s. 74).
(22) Opinia EKES-u z 6 grudnia 2017 r.„Wkład społeczeństwa obywatelskiego w rozwój kompleksowej polityki żywnościowej w UE”(Dz.U. C 129 z 11.4.2018, s. 18).
(23) Opinia EKES-u z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie pakietu dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym (Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 98).
(24) „Manifesto for a Sustainable Europe for its Citizens”z 28 września 2018 r.
(25) Komunikat Komisji z 14 października 2015 r.„Handel z korzyścią dla wszystkich”.
(26) Opinia EKES-u z 23 stycznia 2019 r. w sprawie roli wewnętrznych grup doradczych w monitorowaniu wdrażania umów o wolnym handlu (Dz.U. C 159 z 10.5.2019, s. 28).
(27) Opinia EKES-u z 23 stycznia 2019 r. w sprawie reformy WTO pod kątem dostosowania do tendencji w handlu światowym (Dz.U. C 159 z 10.5.2019, s. 15).
(28) Usługi te, które Komisja określa jako „usługi podstawowe”i których pełen wykaz nie został ujęty w zasadzie 20., wchodzą w zakres „usług świadczonych w interesie ogólnym”podlegających zobowiązaniom z tytułu świadczenia usług publicznych. Pojęcie „usług podstawowych”nie istnieje w prawie UE, które mówi jedynie o usługach publicznych (transport) i usługach świadczonych w interesie ogólnym (o charakterze gospodarczym, niegospodarczym).
(29) EKES przygotowuje obecnie opinię z inicjatywy własnej „Z myślą o lepszym wdrażaniu filaru praw socjalnych, promowanie podstawowych usług”w ramach wkładu Komitetu na szczyt w Sybinie i dalszy okres.
(30) Opinia EKES-u z 17 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) (Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 165).
(31) Opinia EKES-u z 20 września 2017 r. w sprawie systemu opodatkowania na rzecz uczciwej konkurencji i wzrostu (Dz.U. C 434 z 15.12.2017, s. 18).
(32) Zob. przypis 31.
(33) Opinia EKES-u z 20 września 2017 r. w sprawie wspólnej (skonsolidowanej) podstawy opodatkowania osób prawnych (Dz.U. C 434 z 15.12.2017, s. 58).
(34) Opinia EKES-u z 12 lipca 2018 r. w sprawie opodatkowania zysków przedsiębiorstw wielonarodowych w gospodarce cyfrowej (Dz.U. C 367 z 10.10.2018, s. 73).
(35) Zob. przypis 22.
(36) Opinia EKES-u z 7 grudnia 2017 r. w sprawie korzyści z podejścia opartego na rozwoju lokalnym kierowanym przez społeczność dla zintegrowanego rozwoju lokalnego i rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. C 129 z 11.4.2018, s. 36).
(37) Opinia EKES-u z 12 grudnia 2018 r.„Koszty braku imigracji i braku integracji”(Dz.U. C 110 z 22.3.2019, s. 1).
(38) Sprawozdanie końcowe i zalecenia Grupy Wysokiego Szczebla ds. Zasobów Własnych w sprawie przyszłego finansowania UE – grudzień 2016 r.
(39) Opinia EKES-u z 19 września 2018 r. w sprawie pakietu dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 (Dz.U. C 440 z 6.12.2018, s. 106).
ZAŁĄCZNIK
Następujące poprawki, które uzyskały poparcie co najmniej jednej czwartej oddanych głosów, zostały odrzucone w trakcie debaty (art. 59 ust. 4 regulaminu wewnętrznego):
a) Punkt 1.5
Zmienić:
Zrównoważony wzrost oznacza, że wzrost gospodarczy powinien opierać się nie tylko na ilości, ale również – a nawet bardziej – na jakości, co oznacza (i) brak eksploatacji środowiska lub pracy, (ii) sprawiedliwe warunki życia, (iii) wzrost gospodarczy mierzony nie tylko w ujęciu zmian rocznych, ale także poprzez stan majątku i jego podział, (iv) zaspokojenie potrzeb wszystkich w ramach zasobów planety, (v) rozwój gospodarek pozwalających nam prosperować, bez względu na ich wzrost lub jego brak, oraz (vi) zamknięty obieg dochodów między gospodarstwami domowymi, przedsiębiorstwami, bankami, rządami i handlem, działający na zasadach społecznych i ekologicznych. Wspólne energia, materiały, świat przyrody, społeczeństwo, władza oraz dobrobyt: tego brakuje w obecnym modelu. Nieopłacana praca opiekunów – głównie kobiet – jest pomijana, chociaż żadna gospodarka nie mogłaby funkcjonować bez nich. Koncepcja zrównoważonego wzrostu odnosi się do wzrostu, który uwzględnia nie tylko aspekty gospodarcze, lecz również społeczne i środowiskowe. W ostatnich latach przedstawiono różne rodzaje modeli gospodarczych, na przykład „doughnut economics”, który ma na celu zaspokojenie podstawowych potrzeb wszystkich (w oparciu o dwanaście fundamentów społecznych) w ramach zasobów planety (określonych w dziewięciu poziomach krytycznych planety). W związku z tym dokonano propozycji pomiaru wzrostu z użyciem wskaźników wykraczających poza PKB.
Uzasadnienie
Celem jest wyjaśnienie faktu, że skreślony tekst nie jest powszechnie przyjętą definicją zrównoważonego wzrostu gospodarczego, lecz odnosi się do modelu gospodarczego przedstawionego przez Kate Raworth wzmiankowanego w przypisie. W tekście nie opisano również istoty modelu „doughnut”, lecz przemieszano związane z nim podstawowe warunki, cechy, konsekwencje i aspekty pomiaru.
Wynik głosowania
Za |
: |
75 |
Przeciw |
: |
132 |
Wstrzymało się |
: |
11 |
b) Punkt 1.6
Zmienić:
Tymczasem koncepcja zrównoważonej konkurencyjności odnosi się do modelu zrównoważona konkurencyjność jest modelem, który pozwala wyważyć dobrobyt gospodarczy, kwestie środowiskowe i integrację społeczną. Znajduje to odzwierciedlenie m.in. w stosowanym przez Światowe Forum Ekonomiczne globalnym wskaźniku W tym kontekście globalny wskaźnik konkurencyjności dostosowanym dostosowany do zrównoważonego rozwoju musi uwzględniać dwa nowe wymiary – środowiskowy i społeczny.
Uzasadnienie
Wskaźnik konkurencyjności dostosowany do zrównoważonego rozwoju uwzględnia konkretnie wymiar środowiskowy i społeczny.
Wynik głosowania
Za |
: |
64 |
Przeciw |
: |
147 |
Wstrzymało się |
: |
13 |
c) Ramka 1 (po punkcie 1.14), 2. tiret
Zmienić:
Konkurencyjność i zrównoważony rozwój nie są ze sobą sprzeczne, jeżeli aspekty społeczne i środowiskowe są nieodłączną częścią wyceny produktów i usług na rynku definicji konkurencyjności. Konkurencyjność nie może być definiowana tylko pod kątem ilości i cen, ale powinna również uwzględniać aspekt europejskich wartości, jakości i zrównoważonego rozwoju.
Uzasadnienie
Konkurencyjność na rynkach nie jest określana definicjami.
Wynik głosowania
Za |
: |
66 |
Przeciw |
: |
148 |
Wstrzymało się |
: |
9 |
d) Ramka 1 (po punkcie 1.14), 5. tiret
Zmienić:
Przedsiębiorstwa europejskie, europejscy pracownicy, konsumenci i całe społeczeństwo obywatelskie muszą wypełniać swoją rolę i obowiązki oraz działać jako przywódcy w oczach reszty świata w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju, jeżeli konkurencyjność i zrównoważony rozwój gospodarczy naszego europejskiego systemu mają być definiowane na nowo, z uwzględnieniem możliwości tej jedynej planety, jaką posiadamy.
Uzasadnienie
Wszystkie podmioty społeczeństwa obywatelskiego muszą wypełniać swoją rolę i obowiązki. I nie jest zależne od przyjętych definicji.
Wynik głosowania
Za |
: |
56 |
Przeciw |
: |
138 |
Wstrzymało się |
: |
9 |