KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 18.2.2019
COM(2019) 86 final
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z wykonywania uprawnień przekazanych Komisji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (rozporządzenie UE w sprawie drewna)
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z wykonywania uprawnień przekazanych Komisji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (rozporządzenie UE w sprawie drewna)
1.WPROWADZENIE
W rozporządzeniu (UE) nr 995/2010 (dalej „rozporządzenie UE w sprawie drewna” lub „rozporządzenie”) zakazuje się wprowadzania do obrotu nielegalnie pozyskanego drewna i produktów wytworzonych z takiego drewna. Rozporządzenie UE w sprawie drewna jest częścią szerokiego zestawu środków wprowadzonych w ramach planu działań UE na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT), który jest kompleksową odpowiedzią UE na powszechny problem nielegalnego pozyskiwania drewna i jego szkodliwego wpływu na lasy. Przyczynia się ono również do zmniejszenia emisji powodowanych wylesianiem i degradacją lasów, do zachowania funkcji ochronnej lasów, do zrównoważonej gospodarki leśnej i zwiększania zasobów węgla pierwiastkowego w lasach w krajach rozwijających się.
W rozporządzeniu UE w sprawie drewna ustanowiono trzy obowiązki:
1.wprowadzono zakaz wprowadzania do obrotu nielegalnie pozyskanego drewna (tj. drewna pozyskanego z naruszeniem przepisów obowiązujących w kraju pozyskania) lub produktów pochodzących z takiego drewna;
2.zobowiązano podmioty wprowadzające po raz pierwszy drewno i produkty z drewna do obrotu na rynku UE do postępowania z „należytą starannością”, tj. do podejmowania działań w obszarze zarządzania ryzykiem, aby zagwarantować, że na rynek UE wprowadzane będzie wyłącznie legalnie pozyskane drewno (drewno pozyskane zgodnie z przepisami obowiązującymi w kraju pozyskania) lub produkty pochodzące z takiego drewna;
3.zobowiązano podmioty handlowe zajmujące się handlem drewnem i produktami z drewna, które zostały już wprowadzone do obrotu na rynku UE, do rejestrowania informacji o ich dostawcach i klientach („obowiązek identyfikowalności”).
Rozporządzenie obejmuje swoim zakresem szeroki wachlarz produktów z drewna wymienionych w jego załączniku za pomocą kodów Nomenklatury scalonej UE. Przewidziano w nim również uznawanie przez Komisję „organizacji monitorujących”, których rola polega na zapewnianiu podmiotom operacyjnych systemów należytej staranności oraz na udzielaniu im pomocy w wypełnianiu ich obowiązków.
Rozporządzenie UE w sprawie drewna zostało przyjęte w grudniu 2010 r. i weszło w życie z dniem 3 marca 2013 r. W tym okresie Komisja przyjęła dwa akty o charakterze nieustawodawczym. Pierwszym z nich jest rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 607/2012 z dnia 6 lipca 2012 r. w sprawie szczegółowych przepisów dotyczących systemu zasad należytej staranności oraz częstotliwości i charakteru kontroli organizacji monitorujących, przyjęte na podstawie art. 18 ust. 2 rozporządzenia UE w sprawie drewna oraz art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Drugim aktem jest rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 363/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie zasad proceduralnych w odniesieniu do uznawania i cofania uznawania organizacji monitorujących zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 995/2010, przyjęte na podstawie art. 8 ust. 7 rozporządzenia UE w sprawie drewna.
2.PODSTAWA PRAWNA
Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia UE w sprawie drewna „Komisja może przyjmować akty delegowane [...] w zakresie dalszych właściwych kryteriów oceny ryzyka, które mogą być niezbędne do uzupełnienia kryteriów, o których mowa” w rozporządzeniu UE w sprawie drewna. W art. 8 ust. 7 rozporządzenia UE w sprawie drewna przewidziano możliwość przyjmowania aktów delegowanych w celu uzupełnienia zasad proceduralnych w odniesieniu do uznawania i cofania uznawania organizacji monitorujących, jeżeli wymaga tego doświadczenie. Zgodnie z art. 14 rozporządzenia UE w sprawie drewna Komisja „może przyjmować akty delegowane [...] poprzez zmianę i uzupełnianie wykazu drewna i produktów z drewna zamieszczonego w załączniku” do rozporządzenia UE w sprawie drewna.
Art. 15 ust. 1 rozporządzenia UE w sprawie drewna stanowi, że „Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 3, art. 8 ust. 7 i art. 14, przysługuje Komisji przez okres siedmiu lat od dnia 2 grudnia 2010 r.". Stanowi on również, że „Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy”, tj. siedem lat, „chyba że Parlament Europejski lub Rada cofnie je zgodnie z art. 16” rozporządzenia UE w sprawie drewna. W związku z tym okres przekazania uprawnień został automatycznie przedłużony od dnia 2 grudnia 2017 r. do dnia 1 grudnia 2024 r.
Ponadto art. 15 ust. 1 rozporządzenia UE w sprawie drewna nakłada na Komisję obowiązek sporządzenia sprawozdania dotyczącego przekazanych uprawnień nie później niż trzy miesiące przed upływem okresu trzech lat od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia UE w sprawie drewna, która to data przypadała na dzień 3 marca 2013 r. Komisja wywiązała się z tego obowiązku w dniu 18 lutego 2016 r.
Art. 15 ust. 1 odnosi się jedynie do pierwszego terminu składania sprawozdania trzy miesiące przed upływem trzyletniego okresu następującego po dacie rozpoczęcia stosowania (tj. do grudnia 2015 r.), a okres składania sprawozdania co trzy lata nie jest zsynchronizowany z siedmioletnim okresem przedłużenia. Niemniej jednak z praktyki sprawozdawczej dotyczącej przekazanych uprawnień, jak również z zastosowania w odniesieniu do trzyletniego okresu rodzajnika nieokreślonego „a” [uwaga tłumacza - dotyczy tekstu w jęz. angielskim] można wywnioskować, że oczekuje się, by Komisja składała w przyszłości sprawozdania na temat wykorzystania przekazanych uprawnień co trzy lata.
Zatem zgodnie ze wspomnianym porozumieniem Komisja przedstawia niniejsze drugie sprawozdanie w odniesieniu do przekazania uprawnień.
3.WYKONYWANIE PRZEKAZANYCH UPRAWNIEŃ
W drugim okresie po dacie rozpoczęcia stosowania rozporządzenia UE w sprawie drewna, do czasu przyjęcia niniejszego sprawozdania, Komisja nie wykonywała przekazanych jej uprawnień. W 2017 r. Komisja rozpoczęła ocenę skutków. Było to następstwem pierwszego przeglądu rozporządzenia UE w sprawie drewna. W ramach tego przeglądu stwierdzono między innymi, że obecny zakres produktów objętych rozporządzeniem UE w sprawie drewna nie jest optymalny ze względu na to, że jest niepełny. Celem oceny skutków była analiza adekwatności obecnego zakresu produktów objętych rozporządzeniem UE w sprawie drewna w świetle określonego w rozporządzeniu celu, jakim jest zwalczanie nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu, oraz ocena wszelkich istotnych skutków gospodarczych, środowiskowych i społecznych, jakie miałyby poszczególne warianty zmiany zakresu produktów objętych rozporządzeniem. Ocena ta objęła również konsultacje publiczne, które zostały przeprowadzone w okresie od 29 stycznia do 24 kwietnia 2018 r. Komisja podejmie działania następcze w związku z oceną skutków we właściwym czasie.