(1)

Nasze życie codzienne i gospodarki stają się bardziej zależne od technologii cyfrowych, dlatego obywatele w coraz większym stopniu narażeni są na poważne cyberincydenty. Przyszłe bezpieczeństwo zależy między innymi od poprawy zdolności technologicznych i przemysłowych Unii do ochrony przed zagrożeniami dla cyberbezpieczeństwa, ponieważ zarówno infrastruktura cywilna , jak i potencjał wojskowy opierają się na bezpiecznych systemach cyfrowych.

(1)

Ponad 80 % ludności Unii Europejskiej ma dostęp do internetu, a nasze życie codzienne i gospodarki stają się coraz bardziej zależne od technologii cyfrowych, obywatele są zatem w coraz większym stopniu narażeni na poważne cyberincydenty. Przyszłe bezpieczeństwo zależy między innymi od zwiększenia ogólnej odporności, od poprawy zdolności technologicznych i przemysłowych do ochrony Unii przed ciągle zmieniającymi się zagrożeniami dla cyberbezpieczeństwa, ponieważ zarówno infrastruktura, jak i potencjał w zakresie bezpieczeństwa opierają się na bezpiecznych systemach cyfrowych. Takie bezpieczeństwo można osiągnąć dzięki zwiększaniu świadomości zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa oraz rozwojowi kompetencji, możliwości i zdolności w całej Unii, dogłębnie uwzględniając zależności między infrastrukturą sprzętu i oprogramowania, sieciami, produktami i procesami, a także konsekwencje i obawy społeczne oraz etyczne.

(1a)

Cyberprzestępczość stanowi szybko rosnące zagrożenie dla Unii, jej obywateli i gospodarki. W 2017 r. 80 % przedsiębiorstw europejskich doświadczyło co najmniej jednego cyberincydentu. W maju 2017 r. atak za pomocą Wannacry objął ponad 150 państw i 230 000 systemów informatycznych i wywarł znaczący wpływ na infrastrukturę krytyczną, taką jak szpitale. Wskazuje to na konieczność wprowadzenia najwyższych norm cyberbezpieczeństwa i kompleksowych rozwiązań w tym zakresie, obejmujących ludzi, produkty, procesy i technologie w Unii, a także na konieczność wiodącej pozycji Unii w tej dziedzinie i autonomii cyfrowej.

(4)

Podczas Tallińskiego Szczytu Cyfrowego we wrześniu 2017 r. szefowie państw i rządów wezwali Unię, aby stała się „do 2025 r. światowym liderem w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w celu zapewnienia zaufania, pewności i ochrony naszym obywatelom, konsumentom i przedsiębiorstwom online oraz umożliwienia istnienia wolnego i podlegającego przepisom prawa internetu”.

(4)

Podczas Tallińskiego Szczytu Cyfrowego we wrześniu 2017 r. szefowie państw i rządów wezwali Unię, aby stała się „do 2025 r. światowym liderem w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w celu zapewnienia naszym obywatelom, konsumentom i przedsiębiorstwom zaufania, pewności i ochrony online oraz umożliwienia istnienia wolnego , bezpieczniejszego i podlegającego przepisom prawa internetu” , a także zadeklarowali „szersze korzystanie z rozwiązań w zakresie otwartego oprogramowania i otwartych standardów przy (prze)budowie systemów i rozwiązań ICT (m.in. aby uniknąć zależności od jednego dostawcy), w tym tych opracowanych lub promowanych w ramach unijnych programów na rzecz interoperacyjności i standaryzacji, np. ISA2” .

(4a)

Europejskie Centrum Kompetencji w dziedzinie Cyberbezpieczeństwa w kwestiach Przemysłu, Technologii i Badań Naukowych („Centrum Kompetencji”) powinno przyczynić się do zwiększenia odporności i niezawodności infrastruktury sieci i systemów informatycznych, w tym internetu i innej infrastruktury krytycznej dla funkcjonowania społeczeństwa, takiej jak systemy transportowe, systemy opieki zdrowotnej i bankowość.

(4b)

Centrum Kompetencji i jego działania powinny uwzględniać wdrażanie rozporządzenia (UE) 2019/XXX [wersja przekształcona rozporządzenia (WE) nr 428/2009 zgodnie z wnioskiem COM(2016)0616]  (1a) .

(5)

Znaczne zakłócenie funkcjonowania sieci i systemów informatycznych może wpływać na poszczególne państwa członkowskie i na Unię jako całość. Bezpieczeństwo sieci i systemów informatycznych ma zatem zasadnicze znaczenie dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego . Obecnie Unia jest uzależniona od dostawców cyberbezpieczeństwa spoza Europy. W strategicznym interesie Unii leży jednak zapewnienie, aby utrzymała i rozwijała podstawowe zdolności technologiczne w zakresie cyberbezpieczeństwa w celu ochrony swojego jednolitego rynku cyfrowego , a  w  szczególności ochrony sieci i  systemów informatycznych o znaczeniu krytycznym , oraz dostarczania kluczowych usług w zakresie cyberbezpieczeństwa.

(5)

Znaczne zakłócenie funkcjonowania sieci i systemów informatycznych może wpływać na poszczególne państwa członkowskie i na Unię jako całość. Najwyższy poziom bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych w całej Unii ma zatem zasadnicze znaczenie zarówno dla społeczeństwa, jak i gospodarki . Obecnie Unia jest uzależniona od dostawców cyberbezpieczeństwa spoza Europy. W strategicznym interesie Unii leży jednak zapewnienie, aby utrzymała ona i rozwijała podstawowe zdolności i możliwości technologiczne w zakresie cyberbezpieczeństwa w celu ochrony danych oraz krytycznych sieci i systemów informatycznych europejskich obywateli i przedsiębiorstw , w  tym infrastruktury krytycznej dla funkcjonowania społeczeństwa, takiej jak systemy transportowe, systemy opieki zdrowotnej i  bankowość, oraz jednolitego rynku cyfrowego , a także w celu dostarczania kluczowych usług w zakresie cyberbezpieczeństwa.

(6)

Chociaż w Unii istnieje bardzo wysoki poziom wiedzy fachowej i doświadczenia w zakresie badań naukowych, technologii i rozwoju przemysłu w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, to wysiłki środowisk branżowych i naukowych są rozproszone, brakuje zbieżności działań i wspólnej misji, co stanowi przeszkodę dla konkurencyjności w tej dziedzinie. Należy połączyć te wysiłki i wiedzę fachową, utworzyć sieć kontaktów i wykorzystać je w skuteczny sposób, aby wzmocnić i uzupełnić trwające badania naukowe, zdolności technologiczne i przemysłowe na szczeblu unijnym i na szczeblach krajowych.

(6)

Chociaż w Unii istnieje bardzo wysoki poziom wiedzy fachowej i doświadczenia w zakresie badań naukowych, technologii i rozwoju przemysłu w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, to wysiłki środowisk branżowych i naukowych są rozproszone, brakuje zbieżności działań i wspólnej misji, co stanowi przeszkodę dla konkurencyjności i skutecznej ochrony krytycznych danych, sieci i systemów w tej dziedzinie. Należy połączyć te wysiłki i wiedzę fachową, utworzyć sieć kontaktów i wykorzystać je w skuteczny sposób, aby wzmocnić i uzupełnić trwające badania naukowe, zdolności technologiczne i przemysłowe oraz umiejętności na szczeblu unijnym i na szczeblach krajowych. Choć sektor technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) stoi w obliczu ważnych wyzwań, takich jak zaspokojenie popytu na wykwalifikowanych pracowników, może skorzystać na tym, że reprezentuje różnorodność całego społeczeństwa oraz charakteryzuje się zrównoważoną reprezentacją płci, różnorodnością etniczną i niedyskryminacją osób z niepełnosprawnościami, jak również na tym, że ułatwia dostęp do wiedzy i szkoleń przyszłym ekspertom w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, w tym kształcenia w warunkach pozaformalnych, na przykład w ramach projektów dotyczących wolnego i otwartego oprogramowania, obywatelskich projektów technicznych, przedsiębiorstw typu start-up i mikroprzedsiębiorstw.

(6a)

Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) są kluczowymi podmiotami w unijnym sektorze cyberbezpieczeństwa, które ze względu na swoją elastyczność mogą zapewnić najnowocześniejsze rozwiązania. Jednak MŚP, które nie są wyspecjalizowane w zakresie cyberbezpieczeństwa, są również bardziej podatne na cyberincydenty ze względu na wysokie inwestycje i zasoby wiedzy wymagane do wprowadzenia skutecznych rozwiązań w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. W związku z tym konieczne jest, aby Centrum Kompetencji i sieć kompetencji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa (zwana dalej „siecią”) zapewniły MŚP specjalne wsparcie, ułatwiając im dostęp do wiedzy i szkoleń, tak aby umożliwić im wystarczające zabezpieczenie się, a tym, które działają w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, umożliwić wkład w rozwój wiodącej pozycji Unii w tej dziedzinie.

(6b)

Wiedza fachowa istnieje również poza kontekstem przemysłowym i badawczym. Niekomercyjne i przedkomercyjne projekty, nazywane „obywatelskimi projektami technicznymi”, wykorzystują otwarte standardy, otwarte dane oraz wolne i otwarte oprogramowanie w interesie społeczeństwa i dobra publicznego. Przyczyniają się one do zwiększenia odporności i świadomości oraz rozwoju kompetencji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i odgrywają ważną rolę w budowaniu zdolności przemysłu i badań w tej dziedzinie.

(6c)

W kontekście niniejszego rozporządzenia termin „zainteresowane strony” odnosi się między innymi do przemysłu, podmiotów publicznych i innych podmiotów zajmujących się kwestiami operacyjnymi i technicznymi w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, a także do społeczeństwa obywatelskiego, między innymi związków zawodowych, stowarzyszeń konsumentów, społeczności wolnego i otwartego oprogramowania oraz środowiska akademickiego i naukowego.

(8)

Centrum Kompetencji powinno być głównym unijnym instrumentem służącym łączeniu inwestycji w badania naukowe w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, technologię i rozwój przemysłowy oraz wdrażaniu odpowiednich projektów i inicjatyw razem z siecią kompetencji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa . Centrum to powinno zapewnić wsparcie finansowe związane z cyberbezpieczeństwem z programów „Horyzont Europa” i „Cyfrowa Europa” oraz, w stosownych przypadkach, powinno być otwarte na Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego i inne programy. Podejście to powinno przyczynić się do tworzenia synergii i koordynacji wsparcia finansowego związanego z  badaniami naukowymi , innowacjami, rozwojem technologiczno-przemysłowym w dziedzinie cyberbezpieczeństwa oraz do unikania powielania działań.

(8)

Centrum Kompetencji powinno być głównym unijnym instrumentem służącym łączeniu inwestycji w badania naukowe w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, technologię i rozwój przemysłowy oraz wdrażaniu odpowiednich projektów i inicjatyw razem z siecią. Centrum to powinno zapewnić wsparcie finansowe związane z cyberbezpieczeństwem z programów „Horyzont Europa” i „Cyfrowa Europa” , jak również z Europejskiego Funduszu Obronnego na działania i koszty administracyjne związane z obronnością, oraz, w stosownych przypadkach, powinno być otwarte na Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego i inne programy. Podejście to powinno przyczynić się do tworzenia synergii i koordynacji wsparcia finansowego związanego z  inicjatywami Unii na rzecz badań naukowych i rozwoju , innowacji i rozwoju technologiczno-przemysłowego w dziedzinie cyberbezpieczeństwa oraz do unikania powielania działań.

(8a)

„Uwzględnianie bezpieczeństwa na etapie projektowania” jako zasada ustanowiona we wspólnym komunikacie Komisji z 13 września 2017 r. pt. „Odporność, prewencja i obrona: budowa solidnego bezpieczeństwa cybernetycznego Unii Europejskiej” obejmuje najnowocześniejsze metody zwiększania bezpieczeństwa na wszystkich etapach cyklu życia produktu lub usługi, począwszy od bezpiecznych metod projektowania i rozwoju, zmniejszania płaszczyzny ataku oraz wprowadzania odpowiednich testów i kontroli bezpieczeństwa. W okresie eksploatacji i konserwacji producenci lub dostawcy muszą bezzwłocznie udostępniać aktualizacje eliminujące nowe luki lub zagrożenia przez szacowany okres eksploatacji produktu i w dłuższej perspektywie czasowej. Można to osiągnąć także przez umożliwianie osobom trzecim tworzenia i dostarczania takich aktualizacji. Zapewnianie aktualizacji jest szczególnie konieczne w przypadku wspólnie używanych infrastruktur, produktów i procesów.

(8b)

Z uwagi na zakres wyzwania związanego z cyberbezpieczeństwem oraz inwestycje w zdolności i możliwości w zakresie cyberbezpieczeństwa w innych częściach świata Unia i jej państwa członkowskie powinny zwiększyć wsparcie finansowe na badania, rozwój i działania wdrożeniowe w tej dziedzinie. Aby osiągnąć korzyści skali i porównywalny poziom ochrony w całej Unii, państwa członkowskie powinny skoncentrować wysiłki w ramach europejskich, dokonując, w stosownych przypadkach, inwestycji za pośrednictwem mechanizmu Centrum Kompetencji.

(8c)

W celu wspierania konkurencyjności unijnej i najwyższych norm cyberbezpieczeństwa na arenie międzynarodowej Centrum Kompetencji i środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa powinny dążyć do wymiany ze społecznością międzynarodową produktów, standardów i norm technicznych w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Normy techniczne obejmują tworzenie wzorcowych implementacji publikowanych jako otwarte licencje. Bezpieczny projekt, szczególnie w przypadku wzorcowych implementacji, ma kluczowe znaczenie dla ogólnej niezawodności i odporności powszechnie używanej infrastruktury sieciowej i infrastruktury systemów informatycznych, na przykład internetu i infrastruktury krytycznej.

(9)

Biorąc pod uwagę, że cele tej inicjatywy zostaną osiągnięte w najlepszy sposób, jeżeli uczestniczyć w  niej będą wszystkie państwa członkowskie lub jak najwięcej państw członkowskich, i aby zachęcić państwa członkowskie do uczestnictwa, wyłącznie państwa członkowskie, które wniosą wkład finansowy w koszty administracyjne i operacyjne Centrum Kompetencji, powinny dysponować prawem głosu.

(9)

Biorąc pod uwagę, że cele tej inicjatywy zostaną osiągnięte w najlepszy sposób, jeżeli wkład w  nią wniosą wszystkie państwa członkowskie lub jak najwięcej państw członkowskich, i aby zachęcić państwa członkowskie do uczestnictwa, wyłącznie państwa członkowskie, które wniosą wkład finansowy w koszty administracyjne i operacyjne Centrum Kompetencji, powinny dysponować prawem głosu.

(12)

Krajowe ośrodki koordynacji powinny zostać wybrane przez państwa członkowskie. Poza niezbędnym potencjałem administracyjnym ośrodki powinny posiadać wiedzę techniczną w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, zwłaszcza w obszarach takich jak kryptografia, usługi w zakresie bezpieczeństwa ICT, wykrywanie włamań, bezpieczeństwo systemu, bezpieczeństwo sieci, bezpieczeństwo oprogramowania i aplikacji lub ludzkie i społeczne aspekty bezpieczeństwa i prywatności, albo mieć do takiej wiedzy bezpośredni dostęp. Powinny one mieć również zdolność do skutecznego angażowania i koordynowania wysiłków przemysłu, sektora publicznego, w tym organów wyznaczonych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 (23), oraz środowiska naukowego.

(12)

Krajowe ośrodki koordynacji powinny zostać wybrane przez państwa członkowskie. Poza niezbędnym potencjałem administracyjnym ośrodki powinny posiadać wiedzę techniczną w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, zwłaszcza w obszarach takich jak kryptografia, usługi w zakresie bezpieczeństwa ICT, wykrywanie włamań, bezpieczeństwo systemu, bezpieczeństwo sieci, bezpieczeństwo oprogramowania i aplikacji lub ludzkie , etyczne, społeczne i środowiskowe aspekty bezpieczeństwa i prywatności, albo mieć do takiej wiedzy bezpośredni dostęp. Powinny one mieć również zdolność do skutecznego angażowania i koordynowania wysiłków przemysłu, sektora publicznego, w tym organów wyznaczonych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 (23), oraz środowiska naukowego , aby nawiązać stały dialog publiczno-prywatny na temat cyberbezpieczeństwa. Należy ponadto podnosić świadomość ogółu społeczeństwa w zakresie cyberbezpieczeństwa za pomocą odpowiednich środków komunikacji.

(14)

Powstające technologie, np. sztuczna inteligencja, internet rzeczy, obliczenia wielkiej skali (HPC) i informatyka kwantowa, łańcuch bloków oraz koncepcje takie jak bezpieczna tożsamość cyfrowa, jednocześnie tworzą nowe wyzwania dla cyberbezpieczeństwa i zapewniają rozwiązania . Ocena i zatwierdzenie odporności istniejących lub przyszłych systemów ICT będzie wymagać testowania rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa pod kątem ataków na urządzenia HPC i urządzenia kwantowe. Centrum Kompetencji, sieć i środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa powinny pomagać w rozwijaniu i rozpowszechnianiu najnowszych rozwiązań w zakresie cyberbezpieczeństwa. Jednocześnie Centrum Kompetencji i  sieć powinny służyć twórcom rozwiązań i operatorom w sektorach krytycznych takich jak sektor transportowy, energetyczny, zdrowia, finansowy, administracji, telekomunikacyjny, wytwórczy, obrony i przestrzeni kosmicznej, aby pomóc im w stawianiu czoła wyzwaniom związanym z cyberbezpieczeństwem.

(14)

Powstające technologie, np. sztuczna inteligencja, internet rzeczy, obliczenia wielkiej skali (HPC) i informatyka kwantowa, a także koncepcje takie jak bezpieczna tożsamość cyfrowa, tworzą nowe wyzwania dla cyberbezpieczeństwa i  jednocześnie zapewniają produkty i procesy . Ocena i zatwierdzenie odporności istniejących lub przyszłych systemów ICT będzie wymagać testowania produktów i procesów w zakresie bezpieczeństwa pod kątem ataków na urządzenia HPC i urządzenia kwantowe. Centrum Kompetencji, sieć , europejskie centra innowacji cyfrowych i środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa powinny pomagać w rozwijaniu i rozpowszechnianiu najnowszych produktów i procesów, w tym podwójnego zastosowania, w zakresie cyberbezpieczeństwa , w szczególności tych, które pomagają organizacjom stale budować zdolności, odporność i należyte zarządzanie. Centrum Kompetencji i sieć powinny stymulować cały cykl innowacji i przyczyniać się do eliminowania „doliny śmierci” w obszarze innowacji z zakresu technologii i usług w dziedzinie cyberbezpieczeństwa . Jednocześnie Centrum Kompetencji , sieć i  środowisko powinny służyć twórcom rozwiązań i operatorom w sektorach krytycznych takich jak sektor transportowy, energetyczny, zdrowia, finansowy, administracji, telekomunikacyjny, wytwórczy, obrony i przestrzeni kosmicznej, aby pomóc im w stawianiu czoła wyzwaniom związanym z cyberbezpieczeństwem , a także powinny badać różne motywy ataków na integralność sieci i systemów informatycznych, takie jak przestępczość, szpiegostwo przemysłowe, zniesławienie i dezinformacja .

(14a)

Ze względu na szybko zmieniający się charakter cyberzagrożeń i cyberbezpieczeństwa Unia musi być w stanie szybko i w sposób ciągły dostosowywać się do nowych zjawisk w tej dziedzinie. W związku z tym Centrum Kompetencji, sieć i środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa powinny być wystarczająco elastyczne, aby zapewnić wymaganą zdolność reagowania. Powinny one ułatwiać rozwiązania, które pomagają podmiotom utrzymywać stałą możliwość budowy zdolności do zwiększania własnej odporności i odporności Unii.

(14b)

Centrum Kompetencji powinno dążyć do wypracowania wiodącej pozycji Unii i wiedzy fachowej w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, by w ten sposób zagwarantować najwyższe normy bezpieczeństwa w Unii, zapewnić ochronę danych, systemów informatycznych, sieci i infrastruktury krytycznej w Unii, tworzyć nowe wysokiej jakości miejsca pracy w tym obszarze, zapobiegać ściąganiu europejskich ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa do państw trzecich (drenaż mózgów) oraz wnosić europejską wartość dodaną do już istniejących krajowych środków w zakresie cyberbezpieczeństwa.

(15)

Centrum Kompetencji powinno pełnić szereg kluczowych funkcji. Po pierwsze, Centrum Kompetencji powinno ułatwiać i wspierać koordynację pracy europejskiej sieci kompetencji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa oraz wspierać rozwój środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Centrum powinno realizować technologiczny plan w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i ułatwiać dostęp do wiedzy fachowej zebranej w ramach sieci i środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Po drugie, Centrum powinno wdrażać odpowiednie części programów „Cyfrowa Europa” i „Horyzont Europa” poprzez przydzielanie dotacji, zwykle na podstawie konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków. Po trzecie, Centrum Kompetencji powinno ułatwiać wspólne inwestycje Unii, państw członkowskich lub przemysłu.

(15)

Centrum Kompetencji powinno pełnić szereg kluczowych funkcji. Po pierwsze, Centrum Kompetencji powinno ułatwiać i wspierać koordynację pracy sieci oraz wspierać rozwój środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Centrum powinno realizować technologiczny plan w dziedzinie cyberbezpieczeństwa oraz gromadzić i udostępniać wiedzę fachową i ułatwiać dostęp do wiedzy fachowej zebranej w ramach sieci i środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa , a także ułatwiać dostęp do infrastruktury cyberbezpieczeństwa . Po drugie, Centrum powinno wdrażać odpowiednie części programów „Cyfrowa Europa” i „Horyzont Europa” poprzez przydzielanie dotacji, zwykle na podstawie konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków. Po trzecie, Centrum Kompetencji powinno ułatwiać wspólne inwestycje Unii, państw członkowskich lub przemysłu , a także oferować obywatelom i przedsiębiorstwom możliwości wspólnych szkoleń i programy podnoszenia świadomości zgodnie z programem „Cyfrowa Europa” w celu pokonania luki w umiejętnościach. Szczególną uwagę powinno zwracać na stworzenie MŚP odpowiednich warunków do działania w obszarze cyberbezpieczeństwa.

(16)

Centrum Kompetencji powinno stymulować i wspierać współpracę i koordynację działań środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, które obejmowałoby dużą, otwartą i zróżnicowaną grupę podmiotów zaangażowanych w technologię cyberbezpieczeństwa. Środowisko to powinno obejmować w szczególności podmioty prowadzące badania naukowe, branże po stronie podaży, branże po stronie popytu i sektor publiczny. Środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa powinno wnieść wkład w działania i plan prac Centrum Kompetencji i powinno również korzystać z działań na rzecz tworzenia środowiska prowadzonych przez Centrum Kompetencji i sieć, ale nie powinno być pod innymi względami uprzywilejowane w zakresie zaproszeń do składania wniosków lub zaproszeń do składania ofert.

(16)

Centrum Kompetencji powinno stymulować i wspierać długoterminową strategiczną współpracę i koordynację działań środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, które obejmowałoby dużą, otwartą , interdyscyplinarną i zróżnicowaną grupę podmiotów europejskich zaangażowanych w technologię cyberbezpieczeństwa. Środowisko to powinno obejmować w szczególności podmioty prowadzące badania naukowe, w tym badania nad etycznymi aspektami cyberbezpieczeństwa, branże po stronie podaży, branże po stronie popytu , w tym MŚP, i sektor publiczny. Środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa powinno wnieść wkład w działania i plan prac Centrum Kompetencji i powinno również korzystać z działań na rzecz tworzenia środowiska prowadzonych przez Centrum Kompetencji i sieć, ale nie powinno być pod innymi względami uprzywilejowane w zakresie zaproszeń do składania wniosków lub zaproszeń do składania ofert.

(16a)

Centrum Kompetencji powinno zapewniać ENISA odpowiednie wsparcie w realizacji zadań określonych w dyrektywie (UE) 2016/1148 („dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji”) oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/XXX  (1a) („akt ws. cyberbezpieczeństwa”). W związku z tym ENISA powinna przekazywać Centrum Kompetencji odpowiednie dane w ramach zadania polegającego na określeniu priorytetów w zakresie finansowania.

(17)

Aby odpowiedzieć na potrzeby zarówno branż po stronie podaży, jak i branż po stronie popytu, zadanie Centrum Kompetencji dotyczące zapewnienia wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa i pomocy technicznej gałęziom przemysłu powinno odnosić się zarówno do produktów i usług ICT, jak i wszystkich innych przemysłowych i technologicznych produktów i  rozwiązań , do których ma zostać włączone cyberbezpieczeństwo.

(17)

Aby odpowiedzieć na potrzeby sektora publicznego oraz zarówno branż po stronie podaży, jak i branż po stronie popytu, zadanie Centrum Kompetencji dotyczące zapewnienia wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa i pomocy technicznej sektorowi publicznemu oraz gałęziom przemysłu powinno odnosić się zarówno do produktów , procesów i usług ICT, jak i wszystkich innych przemysłowych i technologicznych produktów i  procesów , do których ma zostać włączone cyberbezpieczeństwo. W szczególności Centrum Kompetencji powinno ułatwiać wdrażanie dynamicznych rozwiązań na poziomie przedsiębiorstw, skupiających się na budowaniu zdolności całych organizacji, w tym ludzi, procesów i technologii, w celu skutecznej ochrony organizacji przed stale zmieniającymi się cyberzagrożeniami.

(17a)

Centrum Kompetencji powinno przyczyniać się do powszechnego wdrażania najnowocześniejszych produktów i rozwiązań z zakresu cyberbezpieczeństwa, w szczególności tych, które są uznawane na szczeblu międzynarodowym.

(18)

Chociaż Centrum Kompetencji i sieć powinny mieć na celu osiągnięcie synergii między cyberbezpieczeństwem cywilnym i cyberbezpieczeństwem obronnym, projekty finansowane w ramach programu „Horyzont Europa” będą wdrażane zgodnie z rozporządzeniem XXX [rozporządzenie w sprawie programu „Horyzont Europa”], w którym przewidziano, że działania w zakresie badań naukowych i innowacji przeprowadzane w ramach programu „Horyzont Europa” powinny dotyczyć głównie zastosowań cywilnych.

(18)

Chociaż Centrum Kompetencji i sieć powinny mieć na celu osiągnięcie synergii i koordynacji między cyberbezpieczeństwem cywilnym i cyberbezpieczeństwem obronnym, projekty finansowane w ramach programu „Horyzont Europa” będą wdrażane zgodnie z rozporządzeniem XXX [rozporządzenie w sprawie programu „Horyzont Europa”], w którym przewidziano, że działania w zakresie badań naukowych i innowacji przeprowadzane w ramach programu „Horyzont Europa” powinny dotyczyć głównie zastosowań cywilnych.

(19)

Aby zapewnić ustrukturyzowaną i zrównoważoną współpracę, relacje między Centrum Kompetencji a krajowymi ośrodkami koordynacji powinny opierać się na porozumieniu umownym.

(19)

Aby zapewnić ustrukturyzowaną i zrównoważoną współpracę, relacje między Centrum Kompetencji a krajowymi ośrodkami koordynacji powinny opierać się na porozumieniu umownym , które należy zharmonizować na poziomie Unii .

(20)

Należy stworzyć odpowiednie przepisy, aby zagwarantować odpowiedzialność i przejrzystość działania Centrum Kompetencji.

(20)

Należy stworzyć odpowiednie przepisy, aby zagwarantować odpowiedzialność i przejrzystość działania Centrum Kompetencji oraz finansowanych przedsiębiorstw .

(20a)

Realizacja projektów wdrożeniowych, w szczególności dotyczących infrastruktury i zdolności wdrażanych na szczeblu europejskim lub w drodze wspólnych zamówień, może zostać podzielona na różne fazy wdrażania, np. oddzielne przetargi na architekturę sprzętu i oprogramowania, ich produkcję oraz obsługę i konserwację, przy czym przedsiębiorstwa mogą uczestniczyć tylko w jednym z etapów i wymagane jest, aby beneficjenci na jednym lub kilku z tych etapów spełniali określone warunki dotyczące własności lub kontroli przez podmioty europejskie.

(20b)

Centrum Kompetencji powinno dążyć do jak największej synergii z ENISA, będącą wyspecjalizowaną agencją Unii ds. cyberbezpieczeństwa, a Rada Zarządzająca powinna konsultować się z ENISA – z uwagi na jej doświadczenie w tej dziedzinie – we wszystkich kwestiach dotyczących cyberbezpieczeństwa, w szczególności w odniesieniu do projektów związanych z badaniami naukowymi.

(20c)

W procedurze mianowania przedstawiciela do Rady Zarządzającej Parlament Europejski powinien zawrzeć szczegółowe informacje na temat mandatu, obejmującego obowiązek regularnego składania sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu lub właściwym komisjom.

(21)

W świetle wiedzy fachowej w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, jaką posiadają odpowiednio Wspólne Centrum Badawcze Komisji oraz Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), powinny one odgrywać aktywną rolę w środowisku posiadającym kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i Radzie Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych.

(21)

W świetle wiedzy fachowej w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, jaką posiadają odpowiednio Wspólne Centrum Badawcze Komisji oraz Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), a także aby zapewnić możliwie największą synergię, powinny one odgrywać aktywną rolę w środowisku posiadającym kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i Radzie Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych. ENISA powinna nadal realizować swoje cele strategiczne, zwłaszcza w dziedzinie certyfikacji cyberbezpieczeństwa, określone w rozporządzeniu (UE) 2019/XXX [akt ws. cyberbezpieczeństwa]  (1a) , natomiast Centrum Kompetencji powinno działać jako organ operacyjny w dziedzinie cyberbezpieczeństwa.

(24)

Rada Zarządzająca Centrum Kompetencji, składająca się z przedstawicieli państw członkowskich i Komisji, powinna określać ogólny kierunek działalności Centrum Kompetencji oraz zapewniać wykonywanie przez nie jego zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Rada Zarządzająca powinna posiadać uprawnienia niezbędne do uchwalania budżetu, kontroli jego wykonania, przyjmowania stosownych przepisów finansowych, ustalania przejrzystych procedur pracy w zakresie podejmowania decyzji przez Centrum Kompetencji, przyjmowania planu prac Centrum Kompetencji i wieloletniego planu strategicznego odzwierciedlającego priorytety w realizacji celów i zadań Centrum Kompetencji, uchwalania jej regulaminu wewnętrznego, powoływania dyrektora wykonawczego oraz podejmowania decyzji o przedłużeniu jego kadencji lub jej zakończeniu.

(24)

Rada Zarządzająca Centrum Kompetencji, składająca się z przedstawicieli państw członkowskich i Komisji, powinna określać ogólny kierunek działalności Centrum Kompetencji oraz zapewniać wykonywanie przez nie jego zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Rada Zarządzająca powinna posiadać uprawnienia niezbędne do uchwalania budżetu, kontroli jego wykonania, przyjmowania stosownych przepisów finansowych, ustalania przejrzystych procedur pracy w zakresie podejmowania decyzji przez Centrum Kompetencji, przyjmowania planu prac Centrum Kompetencji i wieloletniego planu strategicznego odzwierciedlającego priorytety w realizacji celów i zadań Centrum Kompetencji, uchwalania jej regulaminu wewnętrznego, powoływania dyrektora wykonawczego oraz podejmowania decyzji o przedłużeniu jego kadencji lub jej zakończeniu. Aby wykorzystać synergię, ENISA powinna być stałym obserwatorem w Radzie Zarządzającej i powinna wnosić wkład w prace Centrum Kompetencji, w tym w drodze konsultacji w sprawie wieloletniego planu strategicznego oraz w sprawie planu prac i wykazu działań wybranych do finansowania.

(24a)

Rada Zarządzająca powinna dążyć do promowania Centrum Kompetencji w skali globalnej, aby zwiększyć jego atrakcyjność i uczynić z niego światowej klasy podmiot doskonałości w dziedzinie cyberbezpieczeństwa.

(25)

Aby Centrum Kompetencji mogło prawidłowo i skutecznie funkcjonować, Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić, aby osoby, które mają zostać powołane na członków Rady Zarządzającej, posiadały odpowiednią zawodową wiedzę fachową i doświadczenie w obszarach funkcyjnych. Komisja i państwa członkowskie powinny również dołożyć starań, by ograniczyć rotację swoich przedstawicieli w Radzie Zarządzającej, tak aby zapewnić ciągłość jej pracy.

(25)

Aby Centrum Kompetencji mogło prawidłowo i skutecznie funkcjonować, Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić, aby osoby, które mają zostać powołane na członków Rady Zarządzającej, posiadały odpowiednią zawodową wiedzę fachową i doświadczenie w obszarach funkcyjnych. Komisja i państwa członkowskie powinny również dołożyć starań, by ograniczyć rotację swoich przedstawicieli w Radzie Zarządzającej, tak aby zapewnić ciągłość jej pracy , a także powinny dążyć do osiągnięcia równowagi płci .

(25a)

Waga głosu Komisji w głosowaniach nad decyzjami Rady Zarządzającej powinna być współmierna do wkładu z budżetu Unii na rzecz Centrum Kompetencji, zgodnie z odpowiedzialnością Komisji za zapewnienie właściwego zarządzania budżetem Unii w interesie Unii, jak określono w traktatach.

(26)

Sprawne funkcjonowanie Centrum Kompetencji wymaga, aby dyrektor wykonawczy był mianowany na podstawie swoich osiągnięć oraz udokumentowanych kompetencji administracyjnych i zarządczych, a także odpowiednich kompetencji i doświadczenia w zakresie cyberbezpieczeństwa, oraz aby pełnił swoje obowiązki w sposób całkowicie niezależny.

(26)

Sprawne funkcjonowanie Centrum Kompetencji wymaga, aby dyrektor wykonawczy był mianowany w przejrzysty sposób na podstawie swoich osiągnięć oraz udokumentowanych kompetencji administracyjnych i zarządczych, a także odpowiednich kompetencji i doświadczenia w zakresie cyberbezpieczeństwa, oraz aby pełnił swoje obowiązki w sposób całkowicie niezależny.

(27)

Centrum Kompetencji powinno posiadać organ doradczy w postaci Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych w celu zapewnienia regularnego dialogu z sektorem prywatnym, organizacjami konsumenckimi i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami. Rada Konsultacyjna ds. Przemysłowych i Naukowych powinna skupiać się na zagadnieniach istotnych dla zainteresowanych stron i kierować na nie uwagę Rady Zarządzającej Centrum Kompetencji. Skład Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych oraz przydzielone jej zadania, takie jak zasięganie jej opinii w sprawie planu prac, powinny zapewniać wystarczającą reprezentację zainteresowanych stron w pracach Centrum Kompetencji.

(27)

Centrum Kompetencji powinno posiadać organ doradczy w postaci Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych w celu zapewnienia regularnego i odpowiednio przejrzystego dialogu z sektorem prywatnym, organizacjami konsumenckimi i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami. Centrum powinno także zapewniać dyrektorowi wykonawczemu i Radzie Zarządzającej niezależne doradztwo w zakresie wdrażania i zamówień. Rada Konsultacyjna ds. Przemysłowych i Naukowych powinna skupiać się na zagadnieniach istotnych dla zainteresowanych stron i kierować na nie uwagę Rady Zarządzającej Centrum Kompetencji. Skład Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych oraz przydzielone jej zadania, takie jak zasięganie jej opinii w sprawie planu prac, powinny zapewniać wystarczającą reprezentację zainteresowanych stron w pracach Centrum Kompetencji. Każdej kategorii zainteresowanych stron z branży należy przydzielić minimalną liczbę miejsc, ze szczególnym uwzględnieniem reprezentacji MŚP.

(28)

Centrum Kompetencji powinno korzystać ze szczególnej wiedzy fachowej oraz szerokiego i odpowiedniego udziału zainteresowanych stron, stworzonego w ramach umownego partnerstwa publiczno-prywatnego w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w trakcie trwania programu „Horyzont 2020” za pośrednictwem swojej Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych.

(28)

Centrum Kompetencji i jego działalność powinny korzystać ze szczególnej wiedzy fachowej oraz szerokiego i odpowiedniego udziału zainteresowanych stron, stworzonego w ramach umownego partnerstwa publiczno-prywatnego w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w trakcie trwania programu „Horyzont 2020” , a także projektów pilotażowych w ramach programu „Horyzont 2020”dotyczących sieci kompetencji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, za pośrednictwem swojej Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych. W stosownych przypadkach Centrum Kompetencji oraz Rada Konsultacyjna ds. Przemysłowych i Naukowych powinny rozważyć odwzorowanie istniejących struktur, np. w formie grup roboczych.

(28a)

Centrum Kompetencji i jego organy powinny wykorzystywać doświadczenia i wkład poprzednich i obecnych inicjatyw, takich jak umowne partnerstwo publiczno-prywatne (cPPP) w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, Europejska Organizacja ds. Cyberbezpieczeństwa (ECSO) oraz projekt pilotażowy i działanie przygotowawcze dotyczące audytów wolnego i otwartego oprogramowania (EU FOSSA).

(29)

W Centrum Kompetencji powinny obowiązywać przepisy dotyczące zapobiegania konfliktom interesów i  zarządzania nimi . Centrum Kompetencji powinno również stosować odpowiednie przepisy unijne dotyczące publicznego dostępu do dokumentów zawarte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 (24). Przetwarzanie danych osobowych przez Centrum Kompetencji będzie podlegać przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr XXX/2018. Centrum Kompetencji powinno przestrzegać przepisów mających zastosowanie do instytucji Unii oraz przepisów krajowych dotyczących postępowania z informacjami, w szczególności ze szczególnie chronionymi informacjami jawnymi i informacjami niejawnymi UE.

(29)

W Centrum Kompetencji powinny obowiązywać przepisy dotyczące zapobiegania konfliktom interesów oraz ich identyfikacji i  eliminowania w odniesieniu do jego członków, organów i personelu, Rady Zarządzającej, a także Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych oraz środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Państwa członkowskie powinny zadbać o zapobieganie konfliktom interesów oraz ich identyfikację i eliminowanie w odniesieniu do krajowych ośrodków koordynacji . Centrum Kompetencji powinno również stosować odpowiednie przepisy unijne dotyczące publicznego dostępu do dokumentów zawarte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 (24). Przetwarzanie danych osobowych przez Centrum Kompetencji będzie podlegać przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr XXX/2018. Centrum Kompetencji powinno przestrzegać przepisów mających zastosowanie do instytucji Unii oraz przepisów krajowych dotyczących postępowania z informacjami, w szczególności ze szczególnie chronionymi informacjami jawnymi i informacjami niejawnymi UE.

(31)

Centrum Kompetencji powinno działać w otwarty i przejrzysty sposób pozwalający mu na czas udostępniać wszelkie stosowne informacje, jak również promować swoje działania, w tym działania informacyjne i upowszechnianie wiedzy wśród społeczeństwa. Regulamin wewnętrzny organów Centrum Kompetencji powinien być dostępny publicznie.

(31)

Centrum Kompetencji powinno działać w otwarty i przejrzysty sposób pozwalający mu na czas udostępniać wyczerpujące informacje, jak również promować swoje działania, w tym działania informacyjne i upowszechnianie wiedzy wśród społeczeństwa . Powinno przekazywać opinii publicznej i wszelkim zainteresowanym stronom wykaz członków środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa oraz podawać do wiadomości publicznej deklaracje interesów złożone zgodnie z art. 42. Regulamin wewnętrzny organów Centrum Kompetencji powinien być dostępny publicznie.

(31a)

Wskazane jest, aby zarówno Centrum Kompetencji, jak i krajowe ośrodki koordynacji w możliwie największym stopniu monitorowały i stosowały międzynarodowe standardy w celu zachęcania do wypracowania globalnych najlepszych praktyk.

(33a)

Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zdefiniowania elementów umów między Centrum Kompetencji i krajowymi ośrodkami koordynacji oraz w odniesieniu do określenia kryteriów oceny podmiotów i ich akredytacji jako członków środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa  (1a)  W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(34)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie utrzymanie i rozwijanie technologicznych i przemysłowych zdolności Unii w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, zwiększanie konkurencyjności unijnego sektora cyberbezpieczeństwa i uczynienia z cyberbezpieczeństwa przewagi konkurencyjnej innych gałęzi przemysłu Unii, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z uwagi na rozproszenie istniejących, ograniczonych zasobów oraz niezbędną wielkość inwestycji, lecz ze względu na uniknięcie niepotrzebnego powielania tych wysiłków, pomoc w osiąganiu masy krytycznej inwestycji i zapewnienie, by finansowanie publiczne wykorzystywano w sposób optymalny, mogą być lepiej realizowane na szczeblu unijnym , Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności , o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

(34)

Cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie podniesienie konkurencyjności i zdolności Unii w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w wyniku większego upowszechnienia produktów, procesów i usług z zakresu cyberbezpieczeństwa i dzięki temu zmniejszenie zależności cyfrowej Unii, utrzymanie i rozwijanie technologicznych i przemysłowych zdolności Unii w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, zwiększanie konkurencyjności unijnego sektora cyberbezpieczeństwa i uczynienie z cyberbezpieczeństwa przewagi konkurencyjnej innych gałęzi przemysłu Unii, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z uwagi na rozproszenie istniejących, ograniczonych zasobów oraz niezbędną wielkość inwestycji, lecz ze względu na uniknięcie niepotrzebnego powielania tych wysiłków, pomoc w osiąganiu masy krytycznej inwestycji i zapewnienie, by finansowanie publiczne wykorzystywano w sposób optymalny, mogą być lepiej realizowane na poziomie Unii. Ponadto jedynie działania na poziomie Unii mogą zapewnić najwyższy poziom cyberbezpieczeństwa we wszystkich państwach członkowskich, a tym samym zlikwidować istniejące w niektórych państwach członkowskich luki w zakresie bezpieczeństwa, które stwarzają luki w zakresie bezpieczeństwa w całej Unii. W związku z powyższym Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

1)

„cyberbezpieczeństwo” oznacza ochronę sieci i systemów informatycznych, ich użytkowników i innych osób przed zagrożeniami dla cyberbezpieczeństwa ;

1)

„cyberbezpieczeństwo” oznacza wszystkie działania niezbędne do ochrony przed zagrożeniami dla cyberbezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych, ich użytkowników oraz osób , których zagrożenia te dotyczą ;

1a)

2)

„produkty i  rozwiązania w dziedzinie cyberbezpieczeństwa” oznaczają produkty, usługi lub procesy ICT, których szczególnym celem jest ochrona przed zagrożeniami dla cyberbezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych, ich użytkowników oraz osób , których zagrożenia te dotyczą ;

2)

„produkty i  procesy” oznaczają komercyjne i niekomercyjne produkty, usługi lub procesy ICT, których szczególnym celem jest ochrona danych, sieci i systemów informatycznych, ich użytkowników oraz innych osób przed zagrożeniami dla cyberbezpieczeństwa ;

2a)

3)

„organ publiczny” oznacza jednostkę administracji rządowej lub innej administracji publicznej, w tym publiczne organy doradcze na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, bądź osobę fizyczną lub prawną, która na mocy prawa krajowego sprawuje publiczne funkcje administracyjne, łącznie ze szczególnymi obowiązkami;

3)

„organ publiczny” oznacza jednostkę administracji rządowej lub innej administracji publicznej, w tym publiczne organy doradcze na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, bądź osobę fizyczną lub prawną, która na mocy prawa unijnego i krajowego sprawuje publiczne funkcje administracyjne, łącznie ze szczególnymi obowiązkami;

4)

„uczestniczące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które dobrowolnie wnosi wkład finansowy w koszty administracyjne i operacyjne Centrum Kompetencji.

4)

„finansujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które dobrowolnie wnosi wkład finansowy w koszty administracyjne i operacyjne Centrum Kompetencji;

4a)

„europejskie centra innowacji cyfrowych” oznaczają podmiot prawny w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/XXX  (1a) .

a)

w  utrzymaniu i  rozwijaniu technologicznych i  przemysłowych zdolności w dziedzinie cyberbezpieczeństwa niezbędnych do zabezpieczenia jej jednolitego rynku cyfrowego;

a)

w rozwijaniu fachowych technologicznych, przemysłowych , społecznych, akademickich i naukowych zdolności i możliwości w dziedzinie cyberbezpieczeństwa niezbędnych do zabezpieczenia jej jednolitego rynku cyfrowego i dalszej ochrony danych unijnych obywateli, przedsiębiorstw i administracji publicznych ;

aa)

w zwiększaniu odporności i niezawodności infrastruktury sieci i systemów informatycznych, w tym infrastruktury krytycznej, internetu oraz powszechnie używanego sprzętu komputerowego i oprogramowania w Unii;

b)

w zwiększaniu konkurencyjności unijnego sektora cyberbezpieczeństwa i uczynieniu z cyberbezpieczeństwa przewagi konkurencyjnej innych gałęzi przemysłu Unii.

b)

w zwiększaniu konkurencyjności unijnego sektora cyberbezpieczeństwa i uczynieniu z cyberbezpieczeństwa atutu konkurencyjnego innych gałęzi przemysłu Unii.

ba)

w zwiększaniu świadomości zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa oraz związanych z nimi społecznych i etycznych implikacji i obaw w Unii oraz w niwelowaniu luki kompetencyjnej w zakresie cyberbezpieczeństwa w Unii;

bb)

w rozwoju wiodącej pozycji Unii w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i zapewnieniu najwyższych norm cyberbezpieczeństwa w całej Unii;

bc)

we wzmacnianiu konkurencyjności i zdolności Unii przy jednoczesnym ograniczaniu jej zależności cyfrowej w drodze większego upowszechniania produktów, procesów i usług z zakresu cyberbezpieczeństwa opracowanych w Unii;

bd)

w zwiększaniu zaufania obywateli, konsumentów i przedsiębiorstw do środowiska cyfrowego, a tym samym przyczynianiu się do osiągnięcia celów strategii jednolitego rynku cyfrowego;

1.

ułatwianie i pomoc w koordynacji pracy sieci krajowych ośrodków koordynacji („sieć”) , o której mowa w art. 6, oraz pracy środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa , o którym mowa w art. 8;

1.

utworzenie sieci, o której mowa w art. 6, oraz środowiska, o którym mowa w art. 8 , a także zarządzanie nimi i pomoc w ich działaniu ;

2.

wnoszenie wkładu we wdrażanie części dotyczącej cyberbezpieczeństwa programu „Cyfrowa Europa” ustanowionego rozporządzeniem nr XXX (26), w szczególności działań związanych z art. 6 rozporządzenia (UE) nr XXX [program „Cyfrowa Europa”], oraz programu „Horyzont Europa” ustanowionego rozporządzeniem nr XXX (27), w szczególności pkt 2.2.6 filaru II załącznika I do decyzji nr XXX ustanawiającej program szczegółowy służący realizacji programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont Europa” [numer referencyjny programu szczegółowego], oraz innych unijnych programów, jeżeli przewidziano to w aktach prawnych Unii;

2.

koordynowanie wdrażania części dotyczącej cyberbezpieczeństwa programu „Cyfrowa Europa” ustanowionego rozporządzeniem nr XXX (26), w szczególności działań związanych z art. 6 rozporządzenia (UE) nr XXX [program „Cyfrowa Europa”], oraz programu „Horyzont Europa” ustanowionego rozporządzeniem nr XXX (27), w szczególności pkt 2.2.6 filaru II załącznika I do decyzji nr XXX ustanawiającej program szczegółowy służący realizacji programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont Europa” [numer referencyjny programu szczegółowego], oraz innych unijnych programów, jeżeli przewidziano to w aktach prawnych Unii , a także wnoszenie wkładu we wdrażanie działań finansowanych z Europejskiego Funduszu Obrony ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2019/XXX ;

3.

poszerzanie możliwości, wiedzy i ulepszanie infrastruktury w zakresie cyberbezpieczeństwa z korzyścią dla gałęzi przemysłu, sektora publicznego i środowisk naukowych dzięki wykonywaniu następujących zadań:

3.

zwiększanie odporności, zdolności, poszerzanie możliwości, wiedzy i ulepszanie infrastruktury w zakresie cyberbezpieczeństwa z korzyścią dla społeczeństwa, gałęzi przemysłu, sektora publicznego i środowisk naukowych dzięki wykonywaniu następujących zadań , z wykorzystaniem najnowocześniejszej infrastruktury przemysłowej i badawczej w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz powiązanych z nią usług :

a)

w odniesieniu do nowoczesnej infrastruktury przemysłowej i badawczej w zakresie cyberbezpieczeństwa i  związanych z  nią usług – nabywanie, ulepszanie , obsługa takiej infrastruktury oraz udostępnianie jej i  związanych z nią usług szerokiemu kręgowi użytkowników z sektora przemysłu w całej Unii, w tym MŚP, sektorowi publicznemu oraz społeczności badawczej i naukowej;

a)

nabywanie, ulepszanie, obsługa i udostępnianie systemów Centrum Kompetencji oraz związanych z  nimi usług na sprawiedliwych warunkach , otwarcie i  jawnie szerokiemu kręgowi użytkowników z sektora przemysłu w całej Unii, szczególnie MŚP, sektorowi publicznemu oraz społeczności badawczej i naukowej;

b)

w odniesieniu do nowoczesnej infrastruktury przemysłowej i badawczej w zakresie cyberbezpieczeństwa i związanych z nią usług – zapewnianie wsparcia innym podmiotom, w tym wsparcia finansowego, jeżeli chodzi o nabywanie, ulepszanie, obsługę takiej infrastruktury oraz udostępnianie jej i związanych z  nią usług szerokiemu kręgowi użytkowników z sektora przemysłu w całej Unii, w tym MŚP, sektorowi publicznemu oraz społeczności badawczej i naukowej;

b)

zapewnianie wsparcia innym podmiotom, w tym wsparcia finansowego, jeżeli chodzi o nabywanie, ulepszanie, obsługę i udostępnianie takich systemów i związanych z  nimi usług szerokiemu kręgowi użytkowników z sektora przemysłu w całej Unii, szczególnie MŚP, sektorowi publicznemu oraz społeczności badawczej i naukowej;

ba)

zapewnianie wsparcia finansowego oraz pomocy technicznej przedsiębiorstwom typu start-up, MŚP, mikroprzedsiębiorstwom, stowarzyszeniom, indywidualnym ekspertom i obywatelskim projektom technicznym w dziedzinie cyberbezpieczeństwa;

bb)

finansowanie audytów kodów bezpieczeństwa oprogramowania i powiązanych udoskonaleń w odniesieniu do projektów dotyczących wolnego i otwartego oprogramowania, powszechnie wykorzystywanego na potrzeby infrastruktury, produktów i procesów;

c)

zapewnianie sektorowi przemysłu i organom publicznym wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz pomocy technicznej, w szczególności poprzez wspieranie działań mających na celu ułatwianie dostępu do wiedzy fachowej dostępnej w sieci i w środowisku posiadającym kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa;

c)

ułatwianie wymiany wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz pomocy technicznej między innymi wśród społeczeństwa obywatelskiego, sektora przemysłu, organów publicznych oraz społeczności akademickiej i naukowej , w szczególności poprzez wspieranie działań mających na celu ułatwianie dostępu do wiedzy fachowej dostępnej w sieci i w środowisku posiadającym kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w celu poprawy cyberodporności w Unii ;

ca)

promowanie „uwzględniania bezpieczeństwa na etapie projektowania” jako zasady w procesie tworzenia, utrzymywania, eksploatacji i aktualizacji infrastruktury, produktów i usług, w szczególności przez wspieranie najnowocześniejszych metod bezpiecznego projektowania, odpowiednich testów i audytów bezpieczeństwa, i łącznie z obowiązkiem producenta lub dostawcy do niezwłocznego udostępnienia aktualizacji mających na celu usunięcie nowych luk lub zagrożeń, również po szacowanym okresie użytkowania produktu, lub umożliwienia stronie trzeciej tworzenia i dostarczania takich aktualizacji;

cb)

wspomaganie polityki w zakresie udziału w tworzeniu kodów źródłowych oraz jej opracowywanie, w szczególności w odniesieniu do organów publicznych, które korzystają z projektów dotyczących wolnego i otwartego oprogramowania;

cc)

zbliżanie zainteresowanych stron z przemysłu, związków zawodowych, środowisk akademickich, organizacji badawczych i podmiotów publicznych w celu zapewnienia długoterminowej współpracy w zakresie opracowywania i wdrażania produktów i procesów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, w tym łączenia zasobów i dzielenia się zasobami oraz informacjami dotyczącymi takich produktów i procesów, w stosownych przypadkach;

4.

wnoszenie wkładu w powszechne wdrażanie w całej gospodarce nowoczesnych produktów i  rozwiązań w dziedzinie cyberbezpieczeństwa dzięki wykonywaniu następujących zadań:

4.

wnoszenie wkładu w powszechne wdrażanie w całej Unii nowoczesnych i zrównoważonych produktów i  procesów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa dzięki wykonywaniu następujących zadań:

a)

stymulowanie badań naukowych w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, rozwoju cyberbezpieczeństwa, a także absorpcji unijnych produktów i  rozwiązań w dziedzinie cyberbezpieczeństwa przez organy publiczne i branże wykorzystujące te produkty i  rozwiązania ;

a)

stymulowanie badań naukowych w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, rozwoju cyberbezpieczeństwa, a także absorpcji unijnych produktów i  całościowych procesów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w całym cyklu innowacji, między innymi przez organy publiczne, przemysł i  rynek ;

b)

wspomaganie organów publicznych, branż po stronie popytu i innych użytkowników w przyjmowaniu i wdrażaniu najnowszych rozwiązań w dziedzinie cyberbezpieczeństwa;

b)

wspomaganie organów publicznych, branż po stronie popytu i innych użytkowników w  zwiększaniu odporności dzięki przyjmowaniu i wdrażaniu najnowocześniejszych produktów i procesów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa;

c)

wspieranie w szczególności organów publicznych w organizacji udzielania zamówień publicznych lub przeprowadzanie zamówień na nowoczesne produkty i  rozwiązania w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w imieniu organów publicznych;

c)

wspieranie w szczególności organów publicznych w organizacji udzielania zamówień publicznych lub przeprowadzanie zamówień na najnowocześniejsze produkty i  procesy w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w imieniu organów publicznych , w tym przez zapewnianie wsparcia na potrzeby zamówień, aby zwiększyć bezpieczeństwo inwestycji publicznych i płynących z nich korzyści ;

d)

zapewnianie wsparcia finansowego i pomocy technicznej przedsiębiorstwom typu start-up oraz MŚP w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w  celu ich połączenia z  potencjalnymi rynkami i  przyciągnięcia inwestycji ;

d)

zapewnianie wsparcia finansowego i pomocy technicznej przedsiębiorstwom typu start-up i MŚP, mikroprzedsiębiorstwom, indywidualnym ekspertom, projektom dotyczącym powszechnie wykorzystywanego wolnego i otwartego oprogramowania oraz obywatelskim projektom technicznym w dziedzinie cyberbezpieczeństwa , aby poszerzać wiedzę fachową w  dziedzinie cyberbezpieczeństwa, połączyć ich z potencjalnymi rynkami i  możliwościami wdrażania, a także aby przyciągać inwestycje ;

5.

poprawa zrozumienia kwestii cyberbezpieczeństwa i wnoszenie wkładu w ograniczanie niedoborów kwalifikacji w zakresie cyberbezpieczeństwa w Unii dzięki realizacji następujących zadań:

5.

poprawa zrozumienia kwestii cyberbezpieczeństwa i wnoszenie wkładu w ograniczanie niedoborów kwalifikacji oraz wzmocnienie poziomu kwalifikacji w zakresie cyberbezpieczeństwa w Unii dzięki realizacji następujących zadań:

-a)

a)

wspieranie dalszego rozwoju umiejętności w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, w stosownych przypadkach z  udziałem odpowiednich agencji i  organów UE, w tym Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji;

a)

wspieranie dalszego rozwoju , łączenia i wymiany umiejętności i kompetencji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa na wszystkich odpowiednich poziomach kształcenia , wspieranie celu polegającego na osiągnięciu równowagi płci, ułatwianie osiągnięcia wspólnego wysokiego poziomu wiedzy w  zakresie cyberbezpieczeństwa oraz przyczynianie się do budowania odporności użytkowników i infrastruktury w całej Unii w koordynacji z siecią oraz, w stosownych przypadkach , we współpracy z  odpowiednimi agencjami i  organami UE, w tym Agencją Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji ENISA ;

a)

zapewnianie wsparcia finansowego na wysiłki badawcze w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, których podstawą jest wspólny, stale oceniany i ulepszany wieloletni program dotyczący strategii, przemysłu, technologii i badań naukowych;

a)

zapewnianie wsparcia finansowego na wysiłki badawcze w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, których podstawą jest wspólny, stale oceniany i ulepszany wieloletni plan dotyczący strategii, przemysłu, technologii i badań naukowych , o którym mowa w art. 13 ;

b)

wspieranie dużych projektów badawczych i demonstracyjnych dotyczących możliwości technologicznych nowej generacji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa we współpracy z przemysłem i siecią;

b)

wspieranie dużych projektów badawczych i demonstracyjnych dotyczących możliwości technologicznych nowej generacji w dziedzinie cyberbezpieczeństwa we współpracy z przemysłem , społecznością akademicką i  naukową, sektorem publicznym i organami publicznymi, w tym z siecią i środowiskiem ;

ba)

zapewnianie poszanowania praw podstawowych i etycznego postępowania w projektach badań naukowych w dziedzinie cyberbezpieczeństwa finansowanych przez Centrum Kompetencji;

bb)

monitorowanie zgłoszeń o lukach w zabezpieczeniach wykrytych przez środowisko i ułatwianie ujawniania luk, opracowywania łat, poprawek i rozwiązań oraz ich dystrybucja;

bc)

monitorowanie we współpracy z ENISA wyników badań w zakresie algorytmów samouczących się stosowanych w szkodliwych działaniach w cyberprzestrzeni oraz wspieranie wdrażania dyrektywy (UE) 2016/1148;

bd)

wspieranie badań naukowych w dziedzinie cyberprzestępczości;

be)

wspieranie badań naukowych i opracowania produktów i procesów, które można swobodnie analizować i wykorzystywać oraz którymi można się dzielić, zwłaszcza w dziedzinie zweryfikowanego i dającego się zweryfikować sprzętu i oprogramowania, w ścisłej współpracy z przemysłem, siecią i środowiskiem;

c)

wspieranie badań naukowych i innowacji w celu standaryzacji technologii cyberbezpieczeństwa;

c)

wspieranie badań naukowych i innowacji w celu formalnej i nieformalnej standaryzacji i certyfikacji technologii cyberbezpieczeństwa , w połączeniu z istniejącymi pracami i w stosownych przypadkach w ścisłej współpracy z europejskimi organizacjami normalizacyjnymi, jednostkami certyfikującymi i ENISA ;

ca)

zapewnienie specjalnego wsparcia dla MŚP poprzez ułatwienie im dostępu do wiedzy i szkoleń dzięki dostosowanemu do potrzeb dostępowi do rezultatów prac badawczo-rozwojowych wzmacnianych przez Centrum Kompetencji i sieć w celu zwiększenia konkurencyjności;

7.

zacieśnienie współpracy między kręgami cywilnymi i kręgami obronnymi w odniesieniu do technologii i aplikacji podwójnego zastosowania w dziedzinie cyberbezpieczeństwa dzięki wykonywaniu następujących zadań:

7.

zacieśnienie współpracy między kręgami cywilnymi i kręgami obronnymi w odniesieniu do technologii i aplikacji podwójnego zastosowania w dziedzinie cyberbezpieczeństwa dzięki wykonywaniu następujących zadań , reaktywnych i defensywnych technologii, aplikacji i usług cyberobrony:

8.

zwiększanie synergii między wymiarem cywilnym i wymiarem obronnym cyberbezpieczeństwa w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Obronnego dzięki wykonywaniu następujących zadań:

8.

zwiększanie synergii między wymiarem cywilnym i wymiarem obronnym cyberbezpieczeństwa w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Obronnego dzięki wykonywaniu następujących zadań , reaktywnych i defensywnych technologii, aplikacji i usług cyberobrony :

ba)

pomaganie i doradzanie Komisji w związku z wdrażaniem rozporządzenia (UE) 2019/XXX [przekształcenie rozporządzenia (WE) nr 428/2009 zgodnie z wnioskiem COM(2016)0616].

8a.

a)

zasady dotyczące funkcjonowania infrastruktury lub możliwości, w tym w stosownych przypadkach dotyczące powierzenia obsługi podmiotowi zajmującemu się hostingiem, w oparciu o kryteria, które określa Centrum Kompetencji;

a)

szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania infrastruktury lub możliwości, w tym w stosownych przypadkach dotyczące powierzenia obsługi podmiotowi zajmującemu się hostingiem, w oparciu o kryteria, które określa Centrum Kompetencji;

ba)

szczegółowe przepisy regulujące różne fazy wdrażania;

bb)

zasada, aby w wyniku wkładu Unii dostęp był otwarty w największym możliwym zakresie, a zamknięty tylko w koniecznym i aby możliwe było ponowne wykorzystanie.

a)

wspieranie Centrum Kompetencji w osiąganiu jego celów, a w szczególności w koordynowaniu działań środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa;

a)

wspieranie Centrum Kompetencji w osiąganiu jego celów, a w szczególności w  ustanawianiu i koordynowaniu działań środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa;

b)

ułatwianie przemysłowi i innym podmiotom na szczeblu państwa członkowskiego udziału w projektach transgranicznych;

b)

ułatwianie społeczeństwu obywatelskiemu, przemysłowi , w szczególności przedsiębiorstwom typu start-up i  MŚP, społeczności akademickiej i badawczej oraz innym podmiotom na szczeblu państwa członkowskiego udziału w projektach transgranicznych oraz promowanie go i zachęcanie do niego ;

ba)

funkcjonowanie – we współpracy z innymi podmiotami realizującymi podobne zadania – jako punkt kompleksowej obsługi w zakresie produktów i procesów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa finansowanych w ramach innych programów unijnych, takich jak InvestEU lub program na rzecz jednolitego rynku, w szczególności w przypadku MŚP;

c)

udział wspólnie z Centrum Kompetencji w określaniu i eliminowaniu stojących przed przemysłem wyzwań w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, które dotyczą konkretnych sektorów;

c)

udział wspólnie z Centrum Kompetencji w określaniu i eliminowaniu wyzwań w dziedzinie cyberbezpieczeństwa, które dotyczą konkretnych sektorów;

ca)

prowadzenie ścisłej współpracy z krajowymi organizacjami normalizacyjnymi w celu wsparcia absorpcji istniejących norm i zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności MŚP, w ustalanie nowych norm;

e)

dążenie do tworzenia synergii z odpowiednimi działaniami na szczeblu krajowym i  regionalnym;

e)

dążenie do tworzenia synergii z odpowiednimi działaniami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym ;

fa)

promowanie i rozpowszechnianie wspólnych minimalnych programów nauczania w dziedzinie cyberbezpieczeństwa we współpracy z właściwymi organami w państwach członkowskich;

g)

promowanie i rozpowszechnianie przez sieć, środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i Centrum Kompetencji odpowiednich wyników prac na szczeblu krajowym i  regionalnym;

g)

promowanie i rozpowszechnianie przez sieć, środowisko posiadające kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i Centrum Kompetencji odpowiednich wyników prac na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym ;

h)

ocena wniosków o włączenie do środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa składanych przez podmioty mające siedzibę w tym samym państwie członkowskim co ośrodek koordynacji.

h)

ocena wniosków o włączenie do środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa składanych przez podmioty i osoby fizyczne mające siedzibę lub zamieszkałe w tym samym państwie członkowskim co ośrodek koordynacji.

a)

badania naukowe;

a)

środowisko akademickie lub badania naukowe;

ca)

etyka;

cb)

formalna i techniczna standaryzacja oraz specyfikacje.

5a)

a)

przyjmuje wieloletni plan strategiczny obejmujący zestawienie głównych priorytetów oraz planowanych inicjatyw Centrum Kompetencji, w tym oszacowanie potrzeb finansowych i źródeł finansowania;

a)

przyjmuje wieloletni plan strategiczny obejmujący zestawienie głównych priorytetów oraz planowanych inicjatyw Centrum Kompetencji, w tym oszacowanie potrzeb finansowych i źródeł finansowania , uwzględniając doradztwo ENISA ;

b)

na podstawie wniosku dyrektora wykonawczego przyjmuje plan prac Centrum Kompetencji, roczne sprawozdanie finansowe i bilans oraz roczne sprawozdanie z działalności;

b)

na podstawie wniosku dyrektora wykonawczego przyjmuje plan prac Centrum Kompetencji, roczne sprawozdanie finansowe i bilans oraz roczne sprawozdanie z działalności , uwzględniając doradztwo ENISA ;

e)

przyjmuje kryteria i  procedury oceny i akredytacji podmiotów jako członków środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa ;

e)

przyjmuje procedury oceny i akredytacji podmiotów jako członków środowiska;

ea)

przyjmuje uzgodnienia robocze, o których mowa w art. 10 ust. 2;

ga)

przyjmuje dla Centrum Kompetencji przepisy dotyczące przejrzystości;

i)

ustanawia grupy robocze złożone z członków środowiska posiadającego kompetencje w dziedzinie cyberbezpieczeństwa ;

i)

ustanawia grupy robocze złożone z członków środowiska , uwzględniając doradztwo stałych obserwatorów ;

l)

promuje Centrum Kompetencji w skali globalnej, aby zwiększyć jego atrakcyjność i uczynić z  niego światowej klasy podmiot doskonałości w dziedzinie cyberbezpieczeństwa ;

l)

promuje współpracę Centrum Kompetencji z  globalnymi podmiotami ;

r)

przyjmuje strategię zwalczania nadużyć finansowych , która jest proporcjonalna do istniejących w tym zakresie zagrożeń, uwzględniając analizę kosztów i  korzyści w odniesieniu do środków, które mają zostać wdrożone;

r)

przyjmuje strategię zwalczania nadużyć finansowych i korupcji, proporcjonalną do istniejących w tym zakresie zagrożeń, z uwzględnieniem analizy kosztów i  korzyści środków, które mają zostać wdrożone , jak również przyjmuje kompleksowe środki ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia prawa Unii zgodnie z mającym zastosowanie ustawodawstwem Unii ;

s)

przyjmuje metodę obliczania wkładu finansowego państw członkowskich;

s)

przyjmuje wyczerpującą definicję wkładów finansowych państw członkowskich oraz metodę obliczania kwoty dobrowolnych wkładów państw członkowskich , które mogą być rozliczane jako wkłady finansowe zgodnie z tą definicją; takie obliczenia przeprowadza się na koniec każdego roku budżetowego ;

a)

zarządzania i organizacji Centrum Kompetencji i sieci;

b)

przydziału środków budżetowych na rzecz Centrum Kompetencji i sieci;

c)

wspólnych działań szeregu państw członkowskich, z ewentualnym wkładem z budżetu Unii zgodnie z decyzją o przydziale, o której mowa w lit. b).

c)

przygotowuje i przedkłada Radzie Zarządzającej do przyjęcia, po konsultacjach z Radą Zarządzającą i Komisją, projekt wieloletniego planu strategicznego oraz projekt rocznego planu prac Centrum Kompetencji, uwzględniając zakres zaproszeń do składania wniosków, zaproszeń do wyrażenia zainteresowania i zaproszeń do składania ofert potrzebnych do celów realizacji planu prac oraz powiązane szacunki wydatków proponowane przez państwa członkowskie i Komisję;

c)

przygotowuje i przedkłada Radzie Zarządzającej do przyjęcia, po konsultacjach z Radą Zarządzającą , Radą Konsultacyjną ds. Przemysłowych i  Naukowych, ENISA i Komisją, projekt wieloletniego planu strategicznego oraz projekt rocznego planu prac Centrum Kompetencji, uwzględniając zakres zaproszeń do składania wniosków, zaproszeń do wyrażenia zainteresowania i zaproszeń do składania ofert potrzebnych do celów realizacji planu prac oraz powiązane szacunki wydatków proponowane przez państwa członkowskie i Komisję;

h)

przygotowuje plan działania w następstwie wniosków z ocen retrospektywnych oraz przedkłada Komisji co dwa lata sprawozdania z postępów;

h)

przygotowuje plan działania w następstwie wniosków z ocen retrospektywnych oraz przedkłada Komisji i Parlamentowi Europejskiemu co dwa lata sprawozdania z postępów;

l)

zatwierdza wykaz działań wybranych do finansowania w oparciu o listę rankingową ustaloną przez zespół niezależnych ekspertów;

l)

zatwierdza , po zasięgnięciu opinii Rady Konsultacyjnej ds. Przemysłowych i Naukowych i ENISA, wykaz działań wybranych do finansowania w oparciu o listę rankingową ustaloną przez zespół niezależnych ekspertów;

s)

przygotowuje plan działania na podstawie wniosków ze sprawozdań z kontroli wewnętrznej lub zewnętrznej, a także z dochodzeń przeprowadzanych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), oraz składa sprawozdania z postępów prac dwa razy w roku Komisji i regularnie Radzie Zarządzającej;

s)

przygotowuje plan działania na podstawie wniosków ze sprawozdań z kontroli wewnętrznej lub zewnętrznej, a także z dochodzeń przeprowadzanych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), oraz składa sprawozdania z postępów prac dwa razy w roku Komisji i  Parlamentowi Europejskiemu oraz regularnie Radzie Zarządzającej;

v)

zapewnia skuteczną komunikację z instytucjami Unii;

v)

zapewnia skuteczną komunikację z instytucjami Unii oraz przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na wniosek ;

1)

zapewnia dyrektorowi wykonawczemu i Radzie Zarządzającej doradztwo strategiczne i  uwagi dotyczące przygotowywania planu prac i wieloletniego planu strategicznego w terminach ustalonych przez Radę Zarządzającą;

1)

zapewnia dyrektorowi wykonawczemu i Radzie Zarządzającej doradztwo strategiczne i  wkład we wdrażanie planów przez Centrum Kompetencji, jego ukierunkowanie i działalność w obszarach przemysłu i nauki, a także w przygotowanie planu prac i wieloletniego planu strategicznego w terminach ustalonych przez Radę Zarządzającą;

1a

3)

promuje przesyłanie informacji zwrotnych na temat planu prac i wieloletniego planu strategicznego Centrum Kompetencji oraz je gromadzi.

3)

promuje przesyłanie informacji zwrotnych na temat planu prac i wieloletniego planu strategicznego Centrum Kompetencji oraz je gromadzi , a także doradza Radzie Zarządzającej na temat możliwości poprawy strategicznego ukierunkowania i działania Centrum Kompetencji .

a)

1 981 668 000 EUR z programu „Cyfrowa Europa”, w tym do wysokości 23 746 000 EUR na pokrycie kosztów administracyjnych;

a)

1 780 954 875 EUR w cenach z 2018 r. (1 998 696 000 EUR w cenach bieżących) z programu „Cyfrowa Europa”, w tym do wysokości 21 385 465 EUR w cenach z 2018 r. ( 23 746 000 EUR w cenach bieżących) na pokrycie kosztów administracyjnych;

ba)

kwotę pochodzącą z Europejskiego Funduszu Obronnego na działania Centrum Kompetencji związane z obronnością, w tym na koszty administracyjne, takie jak koszty, jakie może ponieść Centrum Kompetencji, gdy występuje w charakterze kierownika projektu w przypadku działań prowadzonych w ramach Europejskiego Funduszu Obronnego.

a)

wkłady finansowe uczestniczących państw członkowskich na pokrycie kosztów administracyjnych;

a)

wkłady finansowe Unii i uczestniczących państw członkowskich na pokrycie kosztów administracyjnych;

b)

wkłady finansowe uczestniczących państw członkowskich na pokrycie kosztów operacyjnych;

b)

wkłady finansowe Unii i uczestniczących państw członkowskich na pokrycie kosztów operacyjnych;

ca)

Art. 22 [Własność wyników], art. 23 [Własność wyników] i art. 30 [Stosowanie zasad dotyczących informacji niejawnych] rozporządzenia (UE) 2019/XXX [Europejski Fundusz Obronny] stosuje się do udziału Centrum Kompetencji we wszystkich działaniach związanych z obronnością, o ile zostało to przewidziane w planie prac, a przyznawanie licencji niewyłącznych ogranicza się do osób trzecich z siedzibą w państwach członkowskich lub uznanych za prowadzących działalność w państwach członkowskich i kontrolowanych przez państwa członkowskie lub obywateli państw członkowskich.