21.1.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 23/218 |
P8_TA(2019)0150
Ustanowienie programu „Europejski Korpus Solidarności” ***I
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program „Europejski Korpus Solidarności” oraz uchylającego [rozporządzenie w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] i rozporządzenie (UE) nr 375/2014 (COM(2018)0440 – C8-0264/2018 – 2018/0230(COD))
(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
(2021/C 23/42)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0440), |
— |
uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 165 ust. 4, art. 166 ust. 4 oraz art. 214 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0264/2018), |
— |
uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
— |
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 17 października 2018 r. (1), |
— |
uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 6 grudnia 2018 r. (2), |
— |
uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji oraz opinie przedstawione przez Komisję Rozwoju, Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisję Budżetową oraz Komisję Rozwoju Regionalnego (A8-0079/2019), |
1. |
przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
2. |
zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie; |
3. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
P8_TC1-COD(2018)0230
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 marca 2019 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… ustanawiające program „Europejski Korpus Solidarności” oraz uchylające [rozporządzenie w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] i rozporządzenie (UE) nr 375/2014
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 165 ust. 4, 166 ust. 4 i 214 ust. 5,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Unia Europejska opiera się na solidarności jej obywateli i państw członkowskich. Unia w swoich działaniach kieruje się tą wspólną wartością zapisaną w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej , która zapewnia jedność niezbędną do stawiania czoła obecnym i przyszłym wyzwaniom społecznym, w podejmowaniu których młodzi Europejczycy chcą pomóc, wykazując swoją solidarność w praktyce. [Popr. 1] |
(1a) |
Z uwagi na znaczne nasilenie się kryzysów humanitarnych i sytuacji nadzwyczajnych na świecie oraz w celu większego propagowania postaw solidarnościowych i widoczności pomocy humanitarnej wśród obywateli Unii istnieje potrzeba rozwijania solidarności między państwami członkowskimi oraz z krajami trzecimi dotkniętymi kryzysami spowodowanymi przez człowieka lub klęskami żywiołowymi. [Popr. 2] |
(1b) |
Pomoc humanitarna opiera się na zasadach bezstronności, neutralności i niedyskryminacji zapisanych w międzynarodowym prawie humanitarnym i w prawie Unii. Pomoc humanitarna zapewnia reagowanie kryzysowe odpowiadające potrzebom, którego celem jest ochrona życia, zapobieganie ludzkiemu cierpieniu i łagodzenie go, zachowanie godności ludzkiej oraz ochrona grup podatnych na zagrożenia, które odniosły szkody z powodu klęsk żywiołowych lub katastrof spowodowanych przez człowieka. Zmniejszenie ryzyka wystąpienia takich katastrof oraz poprawa gotowości przez działania służące budowaniu zdolności i odporności również są zasadniczymi elementami pomocy humanitarnej. [Popr. 3] |
(2) |
W orędziu o stanie Unii z dnia 14 września 2016 r. podkreślono potrzebę inwestowania w młodzież i ogłoszono utworzenie Europejskiego Korpusu Solidarności („programu”) w celu stworzenia młodzieży z całej Unii możliwości wniesienia znaczącego wkładu do społeczeństwa, wyrażenia solidarności oraz rozwijania swoich umiejętności, a zatem nie tylko wykonywania pracy, ale i nabywania cennych ludzkich doświadczeń. |
(3) |
W komunikacie pt. „Europejski Korpus Solidarności” z dnia 7 grudnia 2016 r. (4) Komisja podkreśliła potrzebę wzmocnienia podstaw prac na rzecz solidarności w całej Europie, aby zapewnić młodzieży więcej lepszych możliwości podejmowania działań solidarnościowych o szerokim zasięgu tematycznym oraz aby wspierać podmioty krajowe , regionalne i lokalne w ich próbach stawienia czoła różnym wyzwaniom i kryzysom. Komunikatem tym Komisja rozpoczęła pierwszą fazę Europejskiego Korpusu Solidarności, w czasie której zmobilizowano różne programy unijne w celu zaoferowania młodzieży z całej Unii możliwości podjęcia wolontariatu, praktyki zawodowej lub pracy. [Popr. 4] |
(4) |
W art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej uznaje się solidarność za jedną z kluczowych zasad UE. Do zasady tej odnosi się również art. 21 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, jako do jednej z podstaw działań zewnętrznych UE. |
(4a) |
W kontekście niniejszego rozporządzenia solidarność rozumie się jako poczucie odpowiedzialności za innych i gotowość poświęcenia się dla wspólnego dobra, wyrażające się konkretnymi działaniami podejmowanymi bez oczekiwania w zamian jakiejkolwiek przysługi. [Popr. 5] |
(4b) |
Ważny przejaw solidarności stanowi pomoc osobom i społecznościom spoza Unii, które borykają się z klęskami żywiołowymi lub są szczególnie na nie narażone i potrzebują pomocy humanitarnej, zgodnie z podstawowymi zasadami neutralności, humanitarności, niezależności i bezstronności. [Popr. 6] |
(4c) |
Uczestniczący wolontariusze i organizacje realizujące działania w ramach Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej powinni przestrzegać zasad określonych w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej. [Popr. 7] |
(4d) |
Należy dalej umacniać solidarność z ofiarami kryzysów i katastrof w państwach trzecich, a także szerzyć wśród obywateli Unii ogólną wiedzę na temat pomocy humanitarnej i wolontariatu jako działania, które można prowadzić na każdym etapie życia, oraz zwiększać ich widoczność. [Popr. 8] |
(4e) |
Unia i państwa członkowskie zobowiązały się do wdrożenia Agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i określonych w niej celów zrównoważonego rozwoju zarówno wewnętrznie, jak i w drodze działań zewnętrznych. [Popr. 9] |
(4f) |
W swoich konkluzjach z 19 maja 2017 r. dotyczących wprowadzenia w życie związku pomiędzy pomocą humanitarną a rozwojem Rada uznała potrzebę wzmocnienia odporności przez lepsze powiązanie pomocy humanitarnej i współpracy na rzecz rozwoju oraz dalszego wzmocnienia związków operacyjnych pomiędzy uzupełniającymi się podejściami w zakresie pomocy humanitarnej, współpracy na rzecz rozwoju i zapobiegania konfliktom. [Popr.10] |
(5) |
Młodzieży należy zapewnić łatwo dostępne , integracyjne i wartościowe możliwości zaangażowania się w działania solidarnościowe, które mogłyby umożliwić im wyrażenie ich zaangażowania na rzecz społeczności oraz zdobycie przydatnego doświadczenia, przydatnych umiejętności , wiedzy i kompetencji w kontekście ich rozwoju osobistego, edukacyjnego, społecznego, obywatelskiego i zawodowego, a tym samym zwiększenie ich szans na zatrudnienie. Działania te powinny także wspierać mobilność sprzyjać mobilności młodych wolontariuszy, praktykantów i pracowników oraz wymianie międzykulturowej . [Popr. 11] |
(6) |
Działania solidarnościowe oferowane młodzieży powinny być wysokiej jakości, w takim sensie, iż powinny stanowić odpowiedź na niezaspokojone potrzeby społeczne, przyczyniać ; ich celem powinno być stawianie czoła wyzwaniom społecznym, większa solidarność oraz przyczynienie się do wzmocnienia społeczności, i uczestnictwa demokratycznego. Powinny one oferować młodzieży możliwość zdobycia cennej wiedzy , umiejętności i kompetencji, być dla nich . Powinny też być finansowo dostępne dla młodych ludzi oraz zostać wdrożone realizowane w bezpiecznych , integrujących i zdrowych warunkach. Należy zachęcać do dialogu z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz europejskimi sieciami wyspecjalizowanymi w pilnych problemach społecznych, aby jak najlepiej ustalić, jakie są potrzeby danej społeczności, i zapewnić, aby program był zorientowany na potrzeby. Działania solidarnościowe nie powinny mieć negatywnego wpływu na istniejące miejsca pracy ani praktyki zawodowe i powinny przyczyniać się do wzmocnienia zobowiązań podjętych przez przedsiębiorstwa w ramach społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, zarazem nie zastępując ich. [Popr. 12] |
(7) |
Europejski Korpus Solidarności zapewnia pojedynczy punkt dostępu do działań solidarnościowych w całej Unii Europejskiej i poza nią. Należy zapewnić spójność tych ram z innymi stosownymi politykami i programami Unii i komplementarność wobec nich. Europejski Korpus Solidarności wykorzystuje mocne strony i synergie poprzednich i istniejących programów, zwłaszcza wolontariatu europejskiego (5) i „Wolontariuszy pomocy UE” (6). Uzupełnia również starania państw członkowskich na rzecz wspierania młodzieży i ułatwiania im przejścia od szkoły do zatrudnienia w ramach gwarancji takich mechanizmów jak gwarancja dla młodzieży poprzez zapewnienie im dodatkowych możliwości wejścia na rynek pracy w formie praktyk zawodowych lub stanowisk pracy w dziedzinach związanych z solidarnością w ich państwach członkowskich lub w kontekście transgranicznym. Zapewniona jest również komplementarność wobec istniejących unijnych sieci istotnych z istniejącymi unijnymi sieciami istotnymi dla działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, takich takimi jak europejska sieć publicznych służb zatrudnienia oraz, sieci EURES i Eurodesk , oraz ze stosownymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym partnerami społecznymi i sieciami reprezentującymi młodzież i wolontariuszy . Ponadto należy zapewnić komplementarność między dotychczasowymi mechanizmami powiązanymi, zwłaszcza krajowymi programami na rzecz solidarności , takimi jak programy wolontariatu, służby cywilnej i programami wspierania mobilności młodzieży, a Europejskim Korpusem Solidarności, wykorzystując w stosownych przypadkach sprawdzone rozwiązania , aby wzajemnie zwiększać i wzbogacać oddziaływanie i zalety takich programów. Europejski Korpus Solidarności nie powinien zastąpić programów krajowych. Należy zapewnić wszystkim osobom młodym jednakowy dostęp do krajowych działań solidarnościowych. Komisja powinna opracować praktyczne wytyczne w sprawie komplementarności programu z innymi unijnymi programami i źródłami finansowania oraz w sprawie synergii między nimi. [Popr. 13] |
(8) |
Jeśli chodzi o wykładnię powiązanego prawodawstwa na szczeblu unijnym, zarówno działania w formie wolontariatu transgranicznego w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, jak i działania wolontariackie, które będą nadal wspierane na mocy rozporządzenia (UE) nr 1288/2013, powinno się uznawać za równoważne z działaniami podejmowanymi w ramach wolontariatu europejskiego. |
(8a) |
Zgodnie z założeniami programu nie należy powielać certyfikacji organizacji wysyłających i przyjmujących, która jest przeprowadzana zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 375/2014, a ponadto podczas wdrażania tego rozporządzenia od 2021 r. należy uznawać równoważność. [Popr. 14] |
(9) |
Europejski Korpus Solidarności otwiera osobom młodym nowe możliwości kształcenia pozaformalnego i nieformalnego, odbycia wolontariatu, praktyki zawodowej lub podjęcia pracy w dziedzinach związanych z solidarnością, a także daje im możliwość opracowywania i rozwijania projektów solidarnościowych z ich własnej inicjatywy. Takie możliwości wspierają ich rozwój osobisty, edukacyjny, społeczny, obywatelski i zawodowy. Europejski Korpus Solidarności wspiera również działania służące tworzeniu sieci kontaktów uczestników i organizacji Europejskiego Korpusu Solidarności, a także środki zapewniające jakość działań objętych wsparciem i usprawniające system walidacji efektów uczenia się. W ten sposób przyczynia się do europejskiej współpracy mającej znaczenie dla osób młodych oraz do zwracania uwagi na jej pozytywne skutki. Powinien on także przyczyniać się do umacniania społeczności i wspierania istniejących organizacji realizujących działania solidarnościowe. [Popr. 15] |
(10) |
Działania te powinny mieć wyraźną europejską wartość dodaną i korzystnie wpływać na społeczności, przy jednoczesnym wspieraniu rozwoju osobistego, edukacyjnego, społecznego, obywatelskiego i zawodowego indywidualnych osób; działanie może przybrać . Powinna istnieć możliwość, aby działania te przybierały formę wolontariatu, praktyki zawodowej i pracy, projektów lub działań służących tworzeniu sieci kontaktów, opracowanych w odniesieniu do różnych obszarów takich jak kształcenie i szkolenie, zatrudnienie, równouprawnienie płci, przedsiębiorczość (zwłaszcza przedsiębiorczość społeczna), obywatelstwo i udział w procesie demokratycznym, dialog międzykulturowy i międzywyznaniowy, włączenie społeczne, integracja osób niepełnosprawnych, środowisko i ochrona przyrody, działania w dziedzinie klimatu, zapobieganie klęskom żywiołowym, gotowość na wypadek ich wystąpienia i usuwanie ich skutków, rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich, dostarczanie artykułów żywnościowych i nieżywnościowych, zdrowie i dobrostan, kultura, w tym dziedzictwo kulturowe, kreatywność i kultura, wychowanie fizyczne i sport, pomoc i opieka społeczna, przyjmowanie i integracja obywateli państw trzecich ze zwróceniem szczególnej uwagi na pokonanie wyzwań stojących przed migrantami , współpraca i spójność terytorialna oraz współpraca transgraniczna. Takie działania solidarnościowe powinny obejmować solidny wymiar edukacyjno-szkoleniowy w postaci odpowiednich działań, które można zaoferować uczestnikom przed działaniem solidarnościowym, w jego trakcie i po nim. [Popr. 16] |
(11) |
Działania wolontariackie (zarówno w UE, jak i poza jej granicami) stanowią wzbogacające doświadczenie w kontekście uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, co wspiera rozwój osobisty, społeczno-edukacyjny i zawodowy osób młodych, ich aktywną postawę obywatelską , udział w procesie demokratycznym i szanse na zatrudnienie. Wolontariat powinien się opierać na pisemnym porozumieniu o wolontariacie i nie powinien wpływać negatywnie na potencjalną lub dotychczasową pracę za wynagrodzeniem ani nie powinien być postrzegany jako jej zamiennik. Komisja powinna współpracować z państwami członkowskimi w kwestiach polityki w zakresie wolontariatu w dziedzinie młodzieży, wykorzystując otwartą metodę koordynacji. [Popr. 17] |
(12) |
Łatwo dostępne praktyki zawodowe i miejsca pracy w dziedzinach związanych z solidarnością mogą zapewnić młodzieży dodatkowe możliwości wejścia na rynek pracy, przyczyniając się jednocześnie do rozwiązania kluczowych problemów społecznych. Może to poprawić szanse na zatrudnienie osób młodych, zwiększyć ich wydajność oraz ułatwić im powinny być wyraźnie oddzielone od wolontariatu zarówno pod względem finansowym, jak i organizacyjnym. Praktyki zawodowe nie powinny nigdy prowadzić do zastępowania rzeczywistego zatrudnienia. Niemniej płatne praktyki zawodowe i praca mogą stanowić dla osób młodych w niekorzystnej sytuacji oraz osób młodych o mniejszych możliwościach zachętę do uczestnictwa w działaniach solidarnościowych, które w przeciwnym wypadku mogłyby być dla nich niedostępne, a jednocześnie wnosić wyraźną europejską wartość dodaną dzięki przyczynianiu się do zaradzenia kluczowym nierozwiązanym problemom społecznym i do wzmocnienia społeczności lokalnych. Praktyki zawodowe mogą ułatwiać osobom młodym przejście od edukacji kształcenia do zatrudnienia oraz zwiększyć ich szanse na zatrudnienie , co ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia ich szans ich trwałej integracji na rynku pracy. Oferowane praktyki zawodowe i miejsca pracy stanowią dla młodzieży ważny etap wchodzenia na rynek pracy. Praktyki zawodowe i miejsca pracy oferowane w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności możliwości odbywania praktyk zawodowych powinny zawsze być opłacane przez organizację przyjmującą lub zatrudniającą uczestnika. W stosownym przypadku praktyki zawodowe powinny opierać się na pisemnej umowie o praktykę zawodową zgodnej z obowiązującym prawem kraju, w którym odbywa się praktyka zawodowa, i być zgodne z zasadami jakości określonymi w zaleceniu Rady z 10 marca 2014 r. w sprawie ram jakości staży (7). Oferowane praktyki zawodowe i miejsca pracy stanowią dla młodzieży ważny etap wchodzenia na rynek pracy, a towarzyszy im adekwatne wsparcie po zakończeniu działania. Stosowne podmioty rynku pracy, zwłaszcza publiczne i prywatne służby zatrudnienia, partnerzy społeczni oraz izby handlowe pośredniczą w podejmowaniu praktyk zawodowych i pracy. Jako Praca powinna być oparta na umowie o pracę zgodnie z prawem krajowym lub mającymi zastosowanie układami zbiorowymi – lub też z oboma tymi systemami – państwa uczestniczącego, w którym praca jest wykonywana. Okres wsparcia finansowego dla organizacji uczestniczących oferujących pracę nie powinien przekraczać dwunastu miesięcy. Organizacje uczestniczące powinny one ubiegać się o dofinansowanie za pośrednictwem stosownego organu wykonawczego Europejskiego Korpusu Solidarności, mającego na celu pośredniczenie między młodymi uczestnikami a pracodawcami oferującymi możliwość odbycia praktyki zawodowej lub podjęcia pracy w sektorach związanych z solidarnością. Praktykom zawodowym i pracy powinno towarzyszyć odpowiednie przygotowanie, szkolenie w miejscu pracy i wsparcie po ich zakończeniu w związku z udziałem uczestnika. W przypadku działań transgranicznych stosowne podmioty rynku pracy, w szczególności publiczne i prywatne służby zatrudnienia, partnerzy społeczni oraz izby handlowe, a także organizacje członkowskie EURES, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/589 (8) , mogłyby zapewniać ułatwienia w zakresie praktyk zawodowych i pracy. [Popr. 18] |
(12a) |
Należy dążyć do zapewnienia, by praktyki zawodowe i miejsca pracy były otwarte dla wszystkich młodych osób, zwłaszcza o mniejszych możliwościach, w tym młodych osób niepełnosprawnych, borykających się z trudnościami społecznymi lub kulturowymi, migrantów oraz mieszkańców odizolowanych obszarów wiejskich i najbardziej oddalonych regionów Unii. [Popr. 19] |
(13) |
Duch inicjatywy młodzieży jest istotną wartością dla społeczeństwa oraz rynku pracy. Europejski Korpus Solidarności przyczynia się do pielęgnowania tego aspektu poprzez oferowanie młodzieży możliwości opracowywania lub rozwijania ich własnych projektów ukierunkowanych na specyficzne wyzwania i służących społecznościom lokalnym. Projekty te stanowią okazję do wypróbowania pomysłów dotyczących opracowywania innowacyjnych rozwiązań dla wspólnych wyzwań z zastosowaniem podejścia oddolnego i wspierania osób młodych przy samodzielnym inicjowaniu działań solidarnościowych. Mogą one także służyć za punkt wyjścia w dalszym zaangażowaniu w działania solidarnościowe i być pierwszym krokiem na rzecz wspierania uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności w podejmowaniu samozatrudnienia i dalszej aktywnej działalności obywatelskiej jako wolontariusze, praktykanci lub zakładaniu pracownicy stowarzyszeń, organizacji pozarządowych lub innych podmiotów aktywnie działających w sektorach zaangażowanych w działania solidarnościowe, non-profit i działania na rzecz młodzieży. Europejski Korpus Solidarności powinien zasadniczo stworzyć atmosferę, w której osoby młode będą coraz bardziej zmotywowane do angażowania się w działania solidarnościowe i do służenia interesowi publicznemu. [Popr. 20] |
(13a) |
Wolontariusze mogą przyczynić się do zwiększenia zdolności Unii do udzielania pomocy humanitarnej odpowiadającej potrzebom i opartej na zasadach oraz do zwiększenia skuteczności sektora pomocy humanitarnej, pod warunkiem że zostali odpowiednio wyselekcjonowani, przeszkoleni i przygotowani do oddelegowania, tak aby zagwarantować, że posiadają niezbędne umiejętności i kompetencje, by móc w najbardziej skuteczny sposób nieść pomoc potrzebującym, oraz że mogą liczyć na wystarczające wsparcie i nadzór na miejscu. Dlatego wysoko wykwalifikowani, dobrze wyszkoleni i doświadczeni trenerzy lub mentorzy w terenie odgrywają ważną rolę w zwiększaniu skuteczności reakcji humanitarnej oraz we wspieraniu wolontariuszy. [Popr. 21] |
(14) |
Osoby młode i organizacje uczestniczące w Europejskim Korpusie Solidarności powinny czuć, że należą do wspólnoty osób i podmiotów zaangażowanych we wzmacnianie solidarności w całej Europie. Jednocześnie organizacje uczestniczące potrzebują wsparcia, aby móc zwiększać swoje zdolności oferowania coraz większej liczbie uczestników wysokiej jakości działań. Europejski Korpus Solidarności wspiera działania służące tworzeniu sieci kontaktów, mające na celu zwiększenie zaangażowania młodzieży i organizacji uczestniczących w tę wspólnotę, pielęgnowanie ducha Europejskiego Korpusu Solidarności, a także wspieranie wymiany przydatnych najlepszych praktyk i doświadczeń. Działania te przyczyniają się także do podnoszenia świadomości na temat Europejskiego Korpusu Solidarności wśród podmiotów publicznych i prywatnych, oraz obejmują gromadzenie szczegółowych i znaczących informacji zwrotnych od uczestników i organizacji uczestniczących na temat jego wdrożenia różnych etapach wdrażania Europejskiego Korpusu Solidarności. Informacje zwrotne powinny zawierać pytania dotyczące celów programu, aby lepiej ocenić ich osiąganie . [Popr. 22] |
(14a) |
Zapewnienie skutecznego wdrożenia programu wymaga zwiększenia widoczności i świadomości oraz dalszego promowania dostępnych możliwości finansowych przez kampanie informacyjne (w tym coroczny Dzień Informacyjny Europejskiego Korpusu Solidarności) oraz dynamiczne środki komunikacji z silnym naciskiem na media społecznościowe, gwarantując jak najwyższy poziom świadomości wśród grup docelowych, zarówno poszczególnych osób, jak i organizacji. [Popr. 23] |
(15) |
Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie jakości działań i innych możliwości oferowanych w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności i na cel włączenia, który ma zostać dzięki nim osiągnięty , w szczególności przez oferowanie uczestnikom odpowiednich szkoleń w internecie i poza nim , wsparcia językowego , rozsądnego zakwaterowania , ubezpieczenia, wsparcia administracyjnego uproszczonych procedur administracyjnych oraz wsparcia przed działaniem i po zakończeniu działania jego zakończeniu , a także na walidację uznawanie wiedzy, umiejętności i kompetencji zdobytych podczas udziału w Europejskim Korpusie Solidarności. Środki wsparcia powinny być opracowywane i udzielane we współpracy z organizacjami młodzieżowymi i innymi organizacjami non-profit oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w celu korzystania z ich wiedzy fachowej w tej dziedzinie. Bezpieczeństwo i ochrona wolontariuszy uczestników oraz beneficjentów mają nadal podstawowe ogromne znaczenie – wolontariusze . Wszystkie działania powinny być zgodne z zasadą „nie szkodzić”. Uczestnicy nie powinni uczestniczyć w operacjach być oddelegowywani do operacji prowadzonych w miejscach, w których toczą się międzynarodowe i wewnętrzne konflikty zbrojne , ani w obiektach, które nie spełniają międzynarodowych norm praw człowieka. Działania wiążące się z bezpośrednim kontaktem z dziećmi powinny być zgodne z zasadą nadrzędnego interesu dziecka oraz w razie potrzeby obejmować przeprowadzanie kontroli przeszłości uczestników lub podejmowanie innych środków mających na celu zapewnienie ochrony dziecka. [Popr. 24] |
(15a) |
Przypomina, że zgodnie z wytycznymi UE z 2017 r. dotyczącymi promowania i ochrony praw dziecka oraz z art. 9 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych Unia i jej państwa członkowskie mają promować i wspierać przejście od instytucjonalizacji osób wymagających szczególnego traktowania, takich jak osoby niepełnosprawne i dzieci, do opieki rodzinnej i środowiskowej. W tym kontekście program nie powinien wspierać środków ani inicjatyw, które ograniczają zaangażowanie na rzecz położenia kresu instytucjonalizacji lub wszelkim praktykom, które byłyby szkodliwe dla dzieci lub osób niepełnosprawnych. [Popr. 25] |
(15b) |
Unijnych zasad równych szans i niedyskryminacji należy w pełni przestrzegać na wszystkich etapach wdrażania programu, w tym w zakresie wskazywania i wyboru uczestników i organizacji. [Popr. 26] |
(16) |
Aby zapewnić wpływ działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności na rozwój osobisty, edukacyjny, społeczny, obywatelski i zawodowy uczestników, wiedza, umiejętności i kompetencje stanowiące efekty uczenia się uzyskane podczas działania powinny być właściwie zidentyfikowane i udokumentowane, zgodnie z uwarunkowaniami i specyfiką danego kraju oraz zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego (9). Aby dopilnować, by zarejestrowanym kandydatom oferowane były odpowiednie zajęcia solidarnościowe, informacje o tym, czego się w ich czasie nauczą, należy przekazywać im, zanim zdecydują się na udział. W tym celu należy zachęcać do wykorzystywania istniejących na poziomie unijnym i krajowym skutecznych instrumentów uznawania pozaformalnego i nieformalnego uczenia się, takich jak – w stosownych przypadkach – Youthpass i Europass. [Popr. 27] |
(16a) |
Agencje krajowe powinny również zachęcać młodych wolontariuszy do objęcia funkcji ambasadorów programu w celu dzielenia się swoim doświadczeniem za pośrednictwem sieci młodzieżowych, placówek edukacyjnych i warsztatów. Byli wolontariusze lub ambasadorzy mogliby także brać udział w szkoleniu przyszłych kandydatów. [Popr. 28] |
(17) |
Znak jakości powinien zapewniać przestrzeganie przez organizacje uczestniczące wartości, zasad i celów Unii, a także zasad i wymogów Europejskiego Korpusu Solidarności w zakresie ich praw i obowiązków , oraz norm bezpieczeństwa na wszystkich etapach uczestnictwa , w tym przed działaniem i po jego zakończeniu . Uzyskanie znaku jakości jest warunkiem wstępnym uczestnictwa, lecz nie powinno automatycznie prowadzić do finansowania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Znaki jakości należy różnicować według rodzaju działalności solidarnościowej. [Popr. 29] |
(18) |
Każdy podmiot chcący uczestniczyć w Europejskim Korpusie Solidarności powinien uzyskać znak jakości, pod warunkiem że zostały spełnione odpowiednie warunki. W celu zapewnienia przestrzegania przez organizacje uczestniczące zasad i wymogów Europejskiego Korpusu Solidarności w zakresie ich praw i obowiązków należy wprowadzić oddzielne znaki jakości dla wolontariatu w ramach działań solidarnościowych, wolontariatu wspierającego operacje pomocy humanitarnej oraz praktyk zawodowych i miejsc pracy, które powinny się różnić w zależności od funkcji organizacji uczestniczącej. Proces prowadzący do przyznania znaku jakości powinien być prowadzany prowadzony w sposób ciągły przez organy wykonawcze Europejskiego Korpusu Solidarności. Przyznany znak jakości należy poddawać okresowej regularnej ocenie i może powinien on zostać cofnięty, jeśli w wyniku przeprowadzonych kontroli okaże się, że warunki, które doprowadziły do jego przyznania, nie są już spełniane. Należy ograniczyć do minimum proces administracyjny, aby nie zniechęcać mniejszych organizacji. [Popr. 30] |
(19) |
Podmiot chcący ubiegać się o finansowanie w celu oferowania działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności powinien najpierw, jako warunek wstępny, uzyskać znak jakości. Ten wymóg nie dotyczy osób fizycznych ubiegających się o wsparcie finansowe w imieniu nieformalnej grupy uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności na ich projekty solidarnościowe. |
(19a) |
Należy przyjąć ogólną zasadę, że wnioski o przyznanie dotacji przedkłada się agencji krajowej państwa, w którym dana organizacja ma swoją siedzibę. Wnioski o przyznanie dotacji na działania solidarnościowe organizowane przez organizacje europejskie lub międzynarodowe, działania solidarnościowe zespołów wolontariuszy w priorytetowych dziedzinach określonych na szczeblu europejskim oraz działania solidarnościowe wspierające operacje pomocy humanitarnej w państwach trzecich są przedkładane Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) ustanowionej na mocy decyzji wykonawczej Komisji 2013/776/UE (10) . [Popr. 31] |
(20) |
Organizacje uczestniczące mogą pełnić kilka funkcji w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Jako podmiot przyjmujący będą wykonywać czynności związane z przyjmowaniem uczestników, obejmujące w stosownych przypadkach organizację działań i zapewnianie uczestnikom doradztwa i wsparcia podczas ich udziału w działaniu solidarnościowym, jak również informacji zwrotnych po zakończeniu działania. Jako podmiot wspierający będą wykonywać czynności związane z wysyłaniem uczestników i przygotowaniem ich do wyjazdu, podczas trwania działania solidarnościowego i po jego zakończeniu, obejmujące również szkolenie uczestników i kierowanie ich do lokalnych organizacji po zakończeniu działania w celu zwiększenia możliwości dalszego udziału w działaniach solidarnościowych. Agencje krajowe powinny również zachęcać wolontariuszy do zostania ambasadorami programu i wymiany osobistych doświadczeń poprzez sieci młodzieżowe i placówki edukacyjne, przyczyniając się w ten sposób do promowania programu. W tym celu agencje krajowe powinny zapewniać wsparcie wolontariuszom. [Popr. 32] |
(20a) |
W celu wspierania działań solidarnościowych wśród młodych ludzi organizacje uczestniczące powinny być podmiotami publicznymi lub prywatnymi albo organizacjami międzynarodowymi, o charakterze niedochodowym lub dochodowym, i mogą obejmować organizacje młodzieżowe, instytucje religijne i organizacje charytatywne, świeckie organizacje humanistyczne, organizacje pozarządowe lub inne podmioty społeczeństwa obywatelskiego. Program powinien zapewniać finansowanie wyłącznie niedochodowej części działań podejmowanych przez organizacje uczestniczące. [Popr. 33] |
(21) |
Należy ułatwić rozszerzenie zasięgu projektów Europejskiego Korpusu Solidarności. Jednocześnie należy podawać potencjalnym beneficjentom dokładne i stale aktualizowane informacje dotyczące tych możliwości. Należy również wdrożyć konkretne środki, aby pomóc promotorom projektów Europejskiego Korpusu Solidarnościowego w ubieganiu się o dotacje lub wykorzystaniu efektu synergii płynącego ze wsparcia w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz programów związanych z migracją, bezpieczeństwem, sprawiedliwością i obywatelstwem, zdrowiem i kulturą. [Popr. 34] |
(22) |
Centra Zasobów Europejskiego Korpusu Solidarności powinny pomóc organom wykonawczym, organizacjom uczestniczącym oraz osobom młodym działającym w Europejskim Korpusie Solidarności w podniesieniu jakości wdrożenia działań Europejskiego Korpusu Solidarności oraz w lepszej identyfikacji i walidacji kompetencji zdobytych w czasie tych działań, również poprzez przyznawanie certyfikatów Youthpass. |
(23) |
Należy stale ulepszać portal Europejskiego Korpusu Solidarności, aby zapewnić łatwy , nieograniczony i przyjazny dla użytkownika dostęp do Europejskiego Korpusu Solidarności oraz ustanowić zgodnie ze standardami określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 (11) . Portal Europejskiego Korpusu Solidarności stanowi punkt kompleksowej obsługi dla zainteresowanych osób indywidualnych i organizacji, między innymi do celów rejestracji, identyfikacji i dopasowywania profili i możliwości, tworzenia sieci kontaktów oraz i wirtualnych kontaktów relacji , szkoleń internetowych, wsparcia językowego i, wsparcia przed działaniem i po jego zakończeniu działania , mechanizmu informacji zwrotnych i oceny , a także do celów innych przydatnych funkcji, które mogą pojawić się w przyszłości. Chociaż punkt kompleksowej obsługi zapewnia korzyść w postaci zintegrowanego dostępu do różnych rodzajów działalności, osoby fizyczne mogą napotykać utrudnienia, w tym fizyczne i społeczne, w dostępie do portalu Europejskiego Korpusu Solidarności. Aby pokonać takie przeszkody, organizacje uczestniczące powinny zapewnić uczestnikom wsparcie przy rejestracji. [Popr. 35] |
(24) |
Należy nadal rozwijać portal Europejskiego Korpusu Solidarności uwzględniając europejskie ramy interoperacyjności (12), które zawierają szczegółowe wskazówki dotyczące sposobu tworzenia interoperacyjnych usług publicznych i które są stosowane realizowane w państwach członkowskich i innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego za pośrednictwem krajowych ram interoperacyjności. Europejskie ramy interoperacyjności zawierają 47 konkretnych zaleceń dla administracji publicznych, które to zalecenia dotyczą sposobu poprawy zarządzania ich działaniami związanymi z interoperacyjnością, ustanowienia związków między organizacjami, usprawnienia procesów wspierających cyfrowe usługi typu koniec-koniec oraz zapewniania, aby obowiązujące i nowe przepisy nie zagrażały wysiłkom na rzecz interoperacyjności. Ponadto portal należy opracować zgodnie ze standardami określonymi w dyrektywie (UE) 2016/2102. [Popr. 36] |
(24a) |
Aby zwiększyć przejrzystość procesu wdrażania i skuteczność programu, Komisja powinna regularnie konsultować się w sprawie wdrażania programu z kluczowymi zainteresowanymi stronami, w tym z uczestniczącymi w nim organizacjami. [Popr. 37] |
(24b) |
Dla sprawnego funkcjonowania programu i terminowego wdrażania działań zasadnicze znaczenie ma wprowadzenie w programach prac programu mechanizmów zapewniających, aby oferty były przedstawiane zarejestrowanym kandydatom w rozsądnym i względnie przewidywalnym czasie. Zarejestrowanym kandydatom należy zatem okresowo przesyłać informacje i aktualizacje dotyczące dostępnych praktyk i aktywnie zaangażowanych organizacji uczestniczących, aby zachęcać ich do zaangażowania w program po dokonaniu rejestracji, stwarzając im jednocześnie możliwość kontaktowania się bezpośrednio z podmiotami zaangażowanymi w działania solidarnościowe zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim. [Popr. 38] |
(25) |
Do przedmiotowego programu zastosowanie ma rozporządzenie [nowe rozporządzenie finansowe] (13) („rozporządzenie finansowe”). Określa ono zasady wykonania budżetu Unii, w tym zasady dotyczące dotacji, nagród, zamówień publicznych, wykonania pośredniego, pomocy finansowej, instrumentów finansowych i gwarancji budżetowych. |
(26) |
W szczególności, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (14) i rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (15) Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia administracyjne, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne przestępstwo, naruszające interesy finansowe Unii. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 (16) Prokuratura Europejska (EPPO) może prowadzić dochodzenia i ścigać nadużycia finansowe w UE i inne przestępstwa naruszające interesy finansowe Unii, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 (17). Zgodnie z rozporządzeniem finansowym każda osoba lub podmiot, które otrzymują środki finansowe Unii, w pełni współpracują w celu ochrony interesów finansowych Unii, przyznają konieczne prawa i dostęp Komisji, OLAF-owi, EPPO i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu (ETO) oraz zapewniają, aby wszelkie osoby trzecie uczestniczące w wykonaniu środków finansowych Unii przyznały tym organom równoważne prawa. |
(27) |
Europejski Korpus Solidarności skierowany jest do osób młodych w wieku 18–30 lat, a uczestnictwo w oferowanych przez Korpus działaniach powinno wymagać wcześniejszej rejestracji na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności. |
(27a) |
Unijne zasady równych szans i niedyskryminacji wskazują, że obywatele Unii oraz rezydenci długoterminowi zamieszkujący na terenie Unii, ze wszystkich środowisk i w każdym wieku, powinni móc angażować się jako aktywni obywatele. Z uwagi na szczególne wyzwania działań humanitarnych uczestnicy inicjatywy Wolontariusze pomocy UE powinni mieć co najmniej osiemnaście lat, mogą posiadać różne profile i reprezentować różne pokolenia o kompetencjach mających istotne znaczenie dla pomyślnej realizacji działań humanitarnych. [Popr. 39] |
(28) |
Należy skupić się na tym, aby działania objęte wsparciem Europejskiego Korpusu Solidarności były łatwo dostępne dla wszystkich osób młodych, zwłaszcza tych znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji w szczególności o mniejszych możliwościach, zgodnie ze szczegółowymi informacjami zawartymi w Strategii na rzecz Włączenia Społecznego i Różnorodności, opracowanej i stosowanej w ramach programu Erasmus+ . Należy wprowadzić specjalne środki na rzecz włączenia społecznego, i uczestnictwa osób młodych w niekorzystnej sytuacji o mniejszych możliwościach, takie jak odpowiednie formy działań solidarnościowych i spersonalizowane doradztwo , a także uwzględnić ograniczenia wynikające z odizolowania wielu obszarów wiejskich i najbardziej oddalonych regionów Unii oraz krajów i terytoriów zamorskich. W tym celu osoby młode o mniejszych możliwościach powinny, z zastrzeżeniem możliwości udziału w pełnym wymiarze godzin i w państwie innym niż państwo zamieszkania, mieć również możliwość uczestnictwa w niepełnym wymiarze godzin lub w państwie zamieszkania, a także powinny korzystać z innych środków mających na celu ułatwienie ich uczestnictwa w programie. Analogicznie, państwa uczestniczące powinny dążyć do przyjmowania wszelkich odpowiednich środków w celu usunięcia prawnych i administracyjnych przeszkód we właściwym funkcjonowaniu Europejskiego Korpusu Solidarności. Powinno to rozwiązać kwestie administracyjne – tam, gdzie to możliwe i bez uszczerbku dla dorobku Schengen i prawa Unii w zakresie wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich – powodujące trudności z uzyskaniem wiz i zezwoleń na pobyt, jak i kwestie związane z wystawianiem europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego w przypadku działań transgranicznych prowadzonych w Unii Europejskiej. [Popr. 40] |
(28a) |
Szczególną uwagą i szczególnym wsparciem należy objąć zdolności przyjmujących organizacji partnerskich w państwach trzecich oraz potrzebę włączenia pracy wolontariuszy do kontekstu lokalnego i ułatwienia interakcji wolontariuszy z lokalnymi podmiotami humanitarnymi, społecznością przyjmującą i społeczeństwem obywatelskim. [Popr. 41] |
(29) |
Mając na uwadze znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie z zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i osiągania celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, niniejszy program przyczyni się do uwzględnienia kwestii związanych ze zmianą klimatu i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki jakim jest przeznaczenie 25 % wydatków z budżetu Unii na realizację celów klimatycznych w budżecie Unii mają sięgnąć 25 % wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027, oraz celu rocznego na poziomie 30 % jak najszybciej, a najpóźniej do 2027 r . Stosowne działania zostaną określone na etapie przygotowania i realizacji programu oraz ponownie ocenione w kontekście odpowiednich ocen i procesów przeglądu. [Popr. 42] |
(30) |
Niniejsze rozporządzenie określa pulę środków finansowych na lata 2021–2027, które stanowią główną kwotę odniesienia w rozumieniu pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, dla Parlamentu Europejskiego i Rady podczas rocznej procedury budżetowej (18). |
(30a) |
Odpowiednia część budżetu powinna zostać przeznaczona na wymianę najlepszych praktyk między państwami członkowskimi oraz na rozwój sieci młodzieżowych. [Popr. 43] |
(31) |
Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia są wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. W przypadku dotacji pod uwagę bierze się korzystanie z płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych. |
(32) |
Państwa trzecie będące członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w programie w ramach współpracy ustanowionej na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), które przewiduje wprowadzenie w życie unijnych programów w drodze decyzji wydanej na mocy tego porozumienia. Państwa trzecie mogą uczestniczyć w programie również na podstawie innych instrumentów prawnych. Niniejsze rozporządzenie powinno przyznawać niezbędne uprawnienia i prawa dostępu właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, pozwalające im na całościowe wykonywanie ich odpowiednich kompetencji. Pełny udział państw trzecich w programie powinien podlegać warunkom ustanowionym w porozumieniach szczegółowych obejmujących kwestię uczestnictwa zainteresowanego państwa trzeciego w programie. Ponadto pełny udział wymaga ustanowienia agencji narodowej i zarządzania niektórymi działaniami w ramach programu na szczeblu zdecentralizowanym. Osoby indywidualne i podmioty z państw trzecich, które nie są stowarzyszone z programem, powinny mieć możliwość uczestnictwa w niektórych działaniach programu, jak określono w programie prac i opublikowanych przez Komisję zaproszeniach do składania wniosków. |
(33) |
Aby zmaksymalizować wpływ Europejskiego Korpusu Solidarności, należy wprowadzić przepisy umożliwiające państwom uczestniczącym i innym programom Unijnym przekazywanie dodatkowego finansowania krajowego, dostępnego zgodnie z przepisami dotyczącymi Europejskiego Korpusu Solidarności. |
(34) |
Zgodnie z [art. 88 nowej decyzji Rady w sprawie krajów i terytoriów zamorskich] (19) osoby i podmioty z siedzibą w krajach i terytoriach zamorskich kwalifikują się do finansowania z zastrzeżeniem zasad i celów programu oraz ewentualnych uzgodnień mających zastosowanie do państwa członkowskiego, z którym dany kraj lub terytorium zamorskie są powiązane. |
(35) |
Zgodnie z komunikatem Komisji „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE” (20) w programie należy uwzględnić szczególną sytuację tych regionów. Wprowadzone zostaną środki , w tym obejmujące wzmocnioną promocję, w celu zwiększenia udziału regionów najbardziej oddalonych we wszystkich działaniach. Takie środki będą regularnie monitorowane i poddawane ocenie. [Popr. 44] |
(36) |
Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, Komisja powinna przyjąć programy prac i poinformować o nich Parlament Europejski i Radę. Biorąc pod uwagę, że wdrażanie programu potrwa siedem lat, konieczne jest zapewnienie odpowiedniej elastyczności, tak aby można było dostosować program do zmieniających się realiów i priorytetów politycznych w celu realizowania działań solidarnościowych. W niniejszym rozporządzeniu nie określono szczegółowo, jak zdefiniowane zostaną działania, nie przesądza ono również o priorytetach politycznych lub odnośnych priorytetach budżetowych na kolejne siedem lat. W ramach rocznego programu prac zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (21) (rozporządzeniem finansowym) należy natomiast ustalić wtórne wybory strategiczne i priorytety polityczne, w tym szczegóły dotyczące konkretnych działań, które mają być realizowane w ramach poszczególnych rodzajów działalności. Program prac powinien również określać środki niezbędne do jego wdrożenia zgodnie z celami ogólnymi i szczegółowymi programu, kryteria wyboru i przyznania dotacji, a także inne wymagane elementy. Programy prac i wszelkie ich zmiany powinny zostać przyjęte w drodze aktów delegowanych. Aby zapewnić udział na podstawie aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, Komisja, przygotowując i opracowując te akty, powinna przeprowadzać odpowiednie konsultacje w czasie prac przygotowawczych, w tym na poziomie ekspertów, oraz dopilnowywać, aby stosowne dokumenty były jednocześnie, terminowo i w odpowiedni sposób przekazywanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie . [Popr. 45] |
(37) |
Zgodnie z pkt 22 i 23 Porozumienia międzyinstytucjonalnego na rzecz lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. zachodzi potrzeba oceny programu w oparciu o informacje zgromadzone w kontekście konkretnych wymogów dotyczących monitorowania, przy czym należy unikać nadmiernej regulacji i obciążeń administracyjnych, zwłaszcza względem państw członkowskich. Takie wymogi powinny obejmować konkretne mierzalne i realistyczne wskaźniki, które można poddać pomiarom w czasie i wykorzystać do oceny efektów programu w terenie. |
(38) |
Należy zapewnić odpowiednie działania informacyjne, reklamę i upowszechnianie możliwości i wyników działań objętych wsparciem w ramach programu, na szczeblu europejskim, regionalnym, krajowym i lokalnym. Program powinien być promowany poprzez dynamiczne środki komunikacji, ze szczególnym uwzględnieniem mediów społecznościowych, aby dotrzeć do dużej liczby potencjalnych kandydatów. Szczególną uwagę należy zwrócić na przedsiębiorstwa społeczne, zachęcając je do wspierania działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Działania informacyjne, reklama i upowszechnianie powinny być realizowane przez wszystkie organy wdrażające program, na unijnych stronach internetowych, w tym ramach unijnych programów związanych z Europejskim Korpusem Solidarności , a także powinny w stosownych przypadkach, przy wsparciu obejmować wsparcie innych kluczowych zainteresowanych stron. [Popr. 46] |
(39) |
Aby skuteczniej osiągnąć cele programu Komisja, państwa członkowskie i agencje narodowe powinny ściśle współpracować w ramach partnerstwa z organizacjami pozarządowymi, przedsiębiorstwami społecznymi, organizacjami młodzieżowymi , organizacjami reprezentującymi osoby z niepełnosprawnościami i lokalnymi zainteresowanymi stronami dysponującymi wiedzą fachową w zakresie działań solidarnościowych , w tym z infrastrukturami wolontariatu oraz agencjami wsparcia, takimi jak ośrodki wolontariackie . [Popr. 47] |
(40) |
W celu zapewnienia większej skuteczności informowania ogółu społeczeństwa oraz w celu wzmocnienia efektu synergii między działaniami informacyjnymi podejmowanymi z inicjatywy Komisji zasoby przydzielone na działania informacyjne na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny obejmować również instytucjonalne przekazywanie informacji na temat priorytetów politycznych Unii w sposób przystępny , pod warunkiem, że są one związane z ogólnym celem niniejszego rozporządzenia. [Popr. 48] |
(41) |
Aby zapewnić skuteczne i sprawne wdrożenie niniejszego rozporządzenia, program powinien w jak największym stopniu wykorzystywać już istniejące ustalenia w zakresie zarządzania. Należy zatem powierzyć wdrażanie programu istniejącym strukturom, mianowicie Komisji i agencjom narodowym odpowiedzialnym za zarządzanie działaniami, o których mowa w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. Komisja powinna regularnie konsultować się z kluczowymi zainteresowanymi stronami, w tym z organizacjami uczestniczącymi, w kwestiach związanych z wdrażaniem Europejskiego Korpusu Solidarności. |
(42) |
Aby zapewnić należyte zarządzanie finansami , optymalizację kosztów oraz pewność prawa w każdym państwie uczestniczącym, każda władza krajowa powinna wyznaczyć niezależny podmiot audytowy. Gdy jest to możliwe i aby zmaksymalizować wydajność, niezależny podmiot audytowy powinien być tym samym podmiotem, który wyznaczono do działań opisanych w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. [Popr. 49] |
(43) |
Państwa członkowskie powinny dążyć do przyjęcia wszelkich odpowiednich środków w celu usunięcia prawnych i administracyjnych przeszkód we właściwym funkcjonowaniu programu. Obejmuje to rozwiązanie – tam, gdzie to możliwe i bez uszczerbku dla prawa Unii w zakresie wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich – kwestii powodujących trudności z uzyskaniem wiz i dokumentów pobytowych , a także innych trudności prawnych, które mogłyby uniemożliwić dostęp ludzi młodych do programu . Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 (22) państwa członkowskie zachęca się do ustanowienia przyspieszonych procedur przyjmowania. [Popr. 50] |
(44) |
System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na odpowiednim poziomie szczegółowości na potrzeby monitorowania realizacji i oceny programu. Takie dane powinny być przekazywane Komisji w sposób zgodny z właściwymi przepisami o ochronie danych. |
(45) |
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te są wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (23). [Popr. 51] |
(46) |
Aby uprościć wymagania wobec beneficjentów, należy w możliwie najszerszym zakresie stosować uproszczone dotacje w formie płatności ryczałtowych, kosztów jednostkowych oraz stawek ryczałtowych. W uproszczonych dotacjach na działania programu w zakresie mobilności, których wysokość określa Komisja, należy uwzględnić koszty życia i utrzymania w państwie przyjmującym. Należy też zachęcać państwa członkowskie, aby zgodnie z prawem krajowym zwalniały dotacje z jakiegokolwiek opodatkowania i kosztów socjalnych. Takie samo zwolnienie należy stosować wobec podmiotów publicznych lub prywatnych, udzielających takiego wsparcia finansowego zainteresowanym osobom. |
(47) |
Zgodnie z rozporządzeniem finansowym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (24), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 i rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 interesy finansowe Unii należy chronić za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków zapobiegania nieprawidłowościom (w tym nadużyciom finansowym), ich wykrywania, korygowania i dochodzenia, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych. W celu przeglądu lub uzupełnienia wskaźników wykonania programu uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy przekazać Komisji. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
(48) |
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (25). Celem niniejszego rozporządzenia jest w szczególności zapewnienie pełnego przestrzegania prawa do równości kobiet i mężczyzn oraz prawa do niedyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, status społeczno-ekonomiczny, a także wspieranie stosowania art. 21 i 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. [Popr. 52] |
(49) |
Do niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają horyzontalne przepisy finansowe przyjęte przez Parlament Europejski i Radę na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy te, ustanowione rozporządzeniem finansowym, określają w szczególności procedurę ustanawiania i wykonania budżetu w drodze dotacji, zamówień, nagród i wykonania pośredniego oraz przewidują kontrole wykonywania obowiązków przez podmioty upoważnione do działań finansowych. Przepisy przyjęte na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczą również ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, jako że poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem wstępnym należytego zarządzania finansami i skutecznego unijnego finansowania. |
(50) |
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zwiększenie zaangażowania osób młodych i organizacji w łatwo dostępne działania solidarnościowe wysokiej jakości, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
(51) |
[Rozporządzenie w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r. |
(52) |
Celem zapewnienia kontynuacji wsparcia finansowego na podstawie programu niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2021 r., |
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Korpus Solidarności („program”).
Określa ono cele programu, budżet na lata 2021–2027, formy finansowania unijnego oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) |
„działanie solidarnościowe” oznacza tymczasowe integracyjne i odpowiednio finansowane działanie wysokiej jakości dotyczące ważnych wyzwań społecznych, przynoszące korzyść całej społeczności lub całemu społeczeństwu i przyczyniające się do realizacji celów Europejskiego Korpusu Solidarności, które może przybrać formę wolontariatu, praktyki zawodowej, pracy, projektów solidarnościowych i działań służących tworzeniu sieci kontaktów w różnych dziedzinach, również w tych, o których mowa w ust. 13, zapewniających europejską wartość dodaną i przestrzeganie przepisów w sprawie zdrowia i bezpieczeństwa oraz międzynarodowych norm w dziedzinie praw człowieka ;[Popr. 53] |
2) |
„zarejestrowany kandydat” oznacza osobę w wieku 17–30 lat, która przebywa legalnie w państwie uczestniczącym i zarejestrowała się na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności, aby wyrazić zainteresowanie podjęciem działania solidarnościowego, ale jeszcze w takim działaniu nie uczestniczy; [Popr. 54] |
3) |
„uczestnik” oznacza osobę w wieku 18–30 lat, która przebywa legalnie w państwie uczestniczącym, zarejestrowała się na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności i uczestniczy w działaniu solidarnościowym w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności; [Popr. 55] |
4) |
„osoby młode o mniejszych szansach” oznaczają młode osoby zmagające się z pewnymi trudnościami uniemożliwiającymi im skuteczny dostęp do możliwości oferowanych przez program z przyczyn ekonomicznych, społecznych, kulturowych, geograficznych lub zdrowotnych lub z powodu niepełnosprawności lub trudności w nauce potrzebujące dodatkowego wsparcia ze względu na różne przeszkody spowodowane np. niepełnosprawnością, problemami zdrowotnymi, trudnościami w nauce , pochodzeniem ze środowisk migracyjnych , różnicami kulturowymi , sytuacją ekonomiczną, społeczną i geograficzną, a także osoby ze społeczności zmarginalizowanych lub osoby zagrożone dyskryminacją ze względu na którykolwiek powód zapisany w art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ; [Popr. 56] |
5) |
„organizacja uczestnicząca” oznacza podmiot publiczny lub prywatny, o charakterze niedochodowym lub dochodowym, lokalny, regionalny, krajowy lub międzynarodowy, któremu przyznano znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności w związku z pełnioną rolą podmiotu przyjmującego lub wspierającego, bądź obydwoma tymi rolami, gwarantujący, że organizacja ta jest w stanie realizować działania solidarnościowe o wysokiej jakości zgodnie z celami programu; [Popr. 57] |
6) |
„wolontariat” oznacza fakultatywne działanie solidarnościowe, realizowane jako dobrowolne działanie nieodpłatne polegające na wykonywaniu czynności na rzecz pożytku publicznego , które przyczynia się do osiągnięcia dobrobytu społecznego i które uczestnik wykonuje w wolnym czasie i z własnej woli, bez prawa do wynagrodzenia, przez okres do dwunastu 12 miesięcy; [Popr. 58] |
7) |
„praktyka zawodowa” oznacza płatne działanie solidarnościowe, przybierające postać praktyki w miejscu pracy w ramach organizacji uczestniczącej, trwające od dwóch trzech do sześciu miesięcy, które można jednokrotnie jednorazowo przedłużyć na maksymalny okres 12 miesięcy, oferowane i opłacane przez organizację uczestniczącą przyjmującą uczestnika Europejskiego Korpusu Solidarności oraz obejmujące element edukacyjny umożliwiający zdobycie odpowiednich umiejętności i doświadczenia ; [Popr. 59] |
8) |
„praca” oznacza godziwie wynagradzane działanie solidarnościowe trwające przez okres od 2 trzech do 12 miesięcy, które obejmuje element edukacyjno-szkoleniowy, opiera się na umowie pisemnej oraz jest oferowane i opłacane przez organizację uczestniczącą zatrudniającą przyjmującą uczestnika Europejskiego Korpusu Solidarności , przy czym nie zastępuje istniejącej możliwości zatrudnienia ani nie jest jej zamiennikiem ; [Popr. 60] |
9) |
„projekt solidarnościowy” oznacza nieodpłatne krajowe lub transgraniczne działanie solidarnościowe prowadzone w kraju trwające przez okres do 12 miesięcy, realizowane przez grupy co najmniej pięciu uczestników Europejskiego Korpusu Solidarnościowego w celu uwzględnienia kluczowych wyzwań występujących w ich społecznościach, prezentujące wyraźną europejską wartość dodaną; [Popr. 61] |
10) |
„znak jakości” oznacza certyfikat przyznawany – na podstawie określonych wymagań różniących się w zależności od rodzaju podejmowanego działania solidarnościowego – organizacji uczestniczącej, która chce zapewnić działania solidarnościowe w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności jako podmiot przyjmujący lub podmiot wspierający , który to znak potwierdza, że organizacja uczestnicząca jest w stanie zapewnić jakość działań solidarnościowych na wszystkich etapach uczestnictwa, zgodnie z zasadami i celami programu ; [Popr. 62] |
11) |
„Centra Zasobów Europejskiego Korpusu Solidarności” oznaczają dodatkowe funkcje pełnione przez wyznaczone agencje narodowe w celu wspierania opracowywania, wdrażania i jakości działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności oraz identyfikowanie kompetencji zdobywanych przez uczestników w trakcie działań solidarnościowych; |
12) |
„unijne narzędzia przejrzystości i uznawalności” oznaczają instrumenty ułatwiające zainteresowanym stronom zrozumienie, docenienie oraz, w stosownych przypadkach, uznanie efektów uczenia się pozaformalnego i nieformalnego w całej Unii. Wszyscy uczestnicy otrzymają, po zakończeniu działań, świadectwo zawierające efekty uczenia się uzyskane podczas działania oraz umiejętności zdobyte w ich trakcie, takie jak Youthpass lub Europass; |
13) |
„działanie w zakresie pomocy humanitarnej” oznacza działanie wspierające operacje pomocy humanitarnej w państwach trzecich służące zapewnieniu pomocy doraźnej odpowiadającej potrzebom, którego celem jest ochrona życia, zapobieganie ludzkiemu cierpieniu i łagodzenie go, a także zachowanie godności ludzkiej w sytuacjach klęsk żywiołowych lub sytuacjach kryzysowych wywołanych przez człowieka; obejmuje ona wsparcie, pomoc doraźną i ochronę w sytuacjach kryzysów humanitarnych lub bezpośrednio w ich następstwie, działania wspierające mające zapewnić dostęp do potrzebujących i ułatwić swobodny przepływ pomocy, jak również akcje zmierzające do poprawy gotowości na wypadek klęsk żywiołowych i zmniejszenia ryzyka związanego z ich wystąpienia, łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju, a także działania na rzecz wzmocnienia odporności i zdolności w zakresie radzenia sobie z kryzysami i ich przezwyciężania; |
14) |
„państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest członkiem Unii; |
15) |
„państwo trzecie stowarzyszone z programem” oznacza państwo trzecie, które jest stroną umowy z Unią, umożliwiającej jego udział w programie, i które wypełnia wszystkie obowiązki określone w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do państw członkowskich; |
16) |
„państwo trzecie niestowarzyszone z programem” oznacza państwo trzecie, które nie uczestniczy w pełni w programie, lecz którego podmioty prawne mogą na zasadzie wyjątku korzystać z programu w należycie uzasadnionych przypadkach leżących w interesie Unii. |
Artykuł 3
Cele programu
1. Ogólnym celem programu jest promowanie solidarności jako wartości, głównie w drodze wolontariatu, zwiększenie udziału pokolenia osób młodych , które z większym prawdopodobieństwem będzie angażowało się w działania solidarnościowe, i organizacji w łatwo dostępnych działaniach solidarnościowych wysokiej jakości i w ten sposób przyczynienie się do wzmocnienia spójności społecznej , solidarności , demokracji, tożsamości europejskiej i demokracji aktywnej postawy obywatelskiej w Unii i poza jej granicami, a równocześnie odpowiedzieć wspieranie społeczności i reagowanie na wyzwania społeczne i humanitarne w terenie, przy szczególnych staraniach na rzecz promowania włączenia społecznego i równych szans . [Popr. 63]
2. Celem szczegółowym programu jest zapewnianie osobom młodym, w tym osobom o mniejszych szansach, łatwo dostępnych i integracyjnych możliwości angażowania się w działania solidarnościowe wywierające pozytywny wpływ na społeczeństwa w Europie i poza jej granicami, przy jednoczesnym podnoszeniu ich kompetencji w zakresie rozwoju osobowego, edukacyjnego, społecznego, kulturalnego, obywatelskiego i zawodowego oraz odpowiedniej ich walidacji, jak również sprzyjanie zwiększaniu ich szansom stałego zaangażowania obywatelskiego, szans na zatrudnienie i wchodzeniu wejście na rynek pracy. [Popr. 64]
2a. Informacje zwrotne przekazane przez uczestników i organizacje uczestniczące obejmują również ocenę osiągnięcia celów programu. [Popr. 65]
3. Cele programu są realizowane w ramach następujących komponentów działań:
a) |
uczestnictwo osób młodych w działaniach solidarnościowych podejmujących wyzwania społeczne, o którym mowa w art. 6 , oraz działania na rzecz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju ; [Popr. 66] |
b) |
uczestnictwo osób młodych i osób posiadających już wiedzę fachową w działaniach solidarnościowych w zakresie pomocy humanitarnej (Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej), o którym mowa w art. 10 , oraz określone w art. 11 działania prowadzone w Unii i poza jej granicami, które służą budowaniu zdolności organizacji przyjmujących w zakresie pomocy humanitarnej w państwach trzecich . [Popr. 67] |
3a. Cele operacyjne i odnośne priorytety polityczne działań, które mają być realizowane w ramach działalności podejmowanej w obrębie komponentów, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, są szczegółowo określone w rocznych programach prac, które mają zostać przyjęte zgodnie z art. 18. [Popr. 68]
ROZDZIAŁ II
DZIAŁANIA EUROPEJSKIEGO KORPUSU SOLIDARNOŚCI
Artykuł 4
Działania Europejskiego Korpusu Solidarności
1. Cele programu, określone w art. 3, realizowane są poprzez następujące rodzaje działań:
a) |
wolontariat, o który mowa w art. 7 i 11, |
b) |
praktyki zawodowe i miejsca pracy, o których mowa w art. 8 i które powinny charakteryzować się wysoką jakością , [Popr. 69] |
c) |
projekty solidarnościowe, o których mowa w art. 9, |
d) |
działania służące tworzeniu sieci kontaktów, o których mowa w art. 5, |
e) |
środki zapewniające jakość i wsparcie, o których mowa w art. 5. |
2. W ramach programu wspierane są działania solidarnościowe o wyraźnej europejskiej wartości dodanej, widocznej przykładowo w:
a) |
ich transgranicznym charakterze, w szczególności jeśli chodzi o mobilność i współpracę edukacyjną, |
b) |
ich potencjalnej komplementarności względem innych programów i polityk na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym, unijnym i międzynarodowym, |
c) |
ich europejskiemu wymiarowi, jeżeli chodzi o tematy, cele, podejścia, spodziewane wyniki i inne aspekty tych działań solidarnościowych, |
d) |
ich podejściu w kwestii inkluzywnym charakterze i faktycznej zdolności do angażowania młodzieży z różnych środowisk, w tym młodzieży z niepełnosprawnościami , [Popr. 70] |
e) |
ich wkładzie w skuteczne wykorzystanie unijnych narzędzi przejrzystości i uznawalności. |
2a. Roczne programy prac przyjęte na mocy art. 18 obejmują wykaz działań potencjalnie szkodliwych dla uczestników, beneficjentów i społeczeństwa lub nieodpowiednich dla uczestników, które nie mogą być prowadzone w ramach programu lub które podlegają specjalnym szkoleniom, kontrolom przeszłości lub innym środkom. [Popr. 71]
3. Działania solidarnościowe realizowane są zgodnie ze szczegółowymi wymogami ustanowionymi dla każdego z rodzajów działań realizowanych w ramach programu, o których mowa w art. 5, 7, 8, 9 i 11 oraz zgodnie z mającymi zastosowanie ramami regulacyjnymi w państwach uczestniczących.
4. Odniesienia do wolontariatu europejskiego w prawodawstwie Unii należy rozumieć jako odniesienia obejmujące działania wolontariackie w ramach rozporządzenia (UE) nr 1288/2013 i niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Działania wspólne dla obu komponentów
1. Działania służące tworzeniu sieci kontaktów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d) mają na celu:
a) |
wzmocnienie zdolności organizacji uczestniczących do oferowania wysokiej jakości , łatwo dostępnych i odpowiednio finansowanych projektów coraz większej liczbie uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności, [Popr. 72] |
b) |
przyciąganie nowych uczestników, zarówno osób młodych, osób posiadających pewne doświadczenie w zakresie inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”, jak i organizacji uczestniczących, [Popr. 73] |
ba) |
ułatwianie osobom z niepełnosprawnościami dostępu do wszystkich oferowanych działań, [Popr. 74] |
c) |
zapewnianie możliwości przekazywania informacji zwrotnych o działaniach solidarnościowych , jak również promowania programu jako ambasador oraz [Popr. 75] |
d) |
przyczynianie się do wymiany doświadczeń i zwiększanie poczucia przynależności osób i podmiotów uczestniczących w Europejskim Korpusie Solidarności, a tym samym wspieranie jego ogólnych pozytywnych skutków. |
2. Środki zapewniające jakość i wsparcie, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. e) obejmują:
a) |
środki służące zapewnieniu jakości wolontariatu, praktyk zawodowych lub miejsc pracy, obejmujące szkolenia, wsparcie językowe, dodatkowe ubezpieczenie, wsparcie przed rozpoczęciem działania solidarnościowego lub po jego zakończeniu, jak i dalsze stosowanie certyfikatu Youthpass, który potwierdza i dokumentuje kompetencje zdobyte przez uczestników w trakcie działań solidarnościowych, środki służące budowaniu potencjału oraz wsparcie administracyjne dla organizacji uczestniczących, |
aa) |
środki ochrony beneficjentów działań solidarnościowych, w tym ukierunkowane szkolenia dla uczestników, którzy podejmują działania solidarnościowe z korzyścią dla grup szczególnie wrażliwych, w tym dzieci, oraz kontrole przeszłości uczestników pracujących z dziećmi, [Popr. 76] |
ab) |
środki mające na celu promowanie włączenia społecznego i równości szans – w szczególności w celu uczestnictwa młodzieży o mniejszych szansach – takie jak odpowiednie formy działań solidarnościowych i zindywidualizowane wsparcie, [Popr. 77] |
ac) |
środki mające na celu zapewnienie budowania zdolności i wsparcia administracyjnego dla organizacji uczestniczących, [Popr. 78] |
b) |
opracowanie i utrzymanie znaków jakości dla podmiotów chcących zapewnić działania solidarnościowe w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, [Popr. 79] |
c) |
działalność Centrów Zasobów Europejskiego Korpusu Solidarności służąca wspieraniu i podnoszeniu jakości realizacji działań Europejskiego Korpusu Solidarności oraz usprawnianiu walidacji efektów tych działań, |
d) |
utworzenie, utrzymanie oraz aktualizację łatwo dostępnego portalu Europejskiego Korpusu Solidarności co najmniej we wszystkich językach urzędowych Unii i innych stosownych usług online, a także niezbędnych informatycznych systemów wsparcia i narzędzi internetowych , które powinny być zgodne z wymogami dostępności określonymi w dyrektywie (UE) 2016/2102 , [Popr. 80] |
da) |
środki zachęcające przedsiębiorstwa społeczne do wspierania działań programu lub umożliwiania pracownikom angażowania się w wolontariat w ramach programu, [Popr. 81] |
db) |
opracowanie jasnej i szczegółowej procedury skierowanej do uczestników i organizacji uczestniczących, w ramach której określone zostaną kolejne kroki i terminy wszystkich etapów działań solidarnościowych. [Popr. 82] |
ROZDZIAŁ III
UCZESTNICTWO OSÓB MŁODYCH W DZIAŁANIACH SOLIDARNOŚCIOWYCH PODEJMUJĄCYCH WYZWANIA SPOŁECZNE
Artykuł 6
Rodzaje działań i ich cel
1. Działania realizowane w ramach komponentu „Uczestnictwo osób młodych w działaniach solidarnościowych podejmujących wyzwania społeczne” przyczyniają się w szczególności do wzmocnienia spójności, solidarności , obywatelstwa i demokracji w Unii i poza jej granicami, odpowiadając równocześnie na wyzwania społeczne, przy szczególnych staraniach na rzecz promowania włączenia społecznego i równych szans . [Popr. 83]
2. W ramach komponentu wspierane są działania, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), b), c), d) i e), w następujący sposób:
a) |
wolontariat, o którym mowa w art. 7, |
b) |
praktyki zawodowe i miejsca pracy, o których mowa w art. 8 i które powinny charakteryzować się wysoką jakością , [Popr. 84] |
c) |
projekty solidarnościowe, o których mowa w art. 9, |
d) |
działania służące tworzeniu sieci kontaktów dla osób i organizacji uczestniczących w tym komponencie zgodnie z art. 5, |
e) |
środki zapewniające jakość i wsparcie, zgodnie z art. 5. |
Artykuł 7
Wolontariat w zakresie działań solidarnościowych
1. Wolontariat, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), obejmuje element solidny wymiar edukacyjno-szkoleniowy, szkolenia online i offline dostosowane do danego rodzaju działalności, które mają się odbyć przed rozpoczęciem działania i w jego trakcie, zmierza do wywarcia wyraźnego wpływu na określone potrzeby społeczności, nie zastępuje praktyki zawodowej ani pracy, nie jest równy zatrudnieniu i opiera się na pisemnym porozumieniu o wolontariacie zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa krajowego. Porozumienie takie zapewnia odpowiednią ochronę prawną, socjalną i finansową uczestnika . [Popr. 85]
2. Wolontariat może mieć miejsce co do zasady ma miejsce w państwie innym niż państwo zamieszkania uczestnika (wolontariat transgraniczny) lub . Wolontariat może mieć miejsce w państwie zamieszkania uczestnika (wolontariat krajowy) , jednak jest dostępny jedynie dla osób młodych o mniejszych szansach i obejmuje udział uczestników mających miejsce zamieszkania w państwie innym niż państwo, w którym dana działalność ma miejsce . [Popr. 86]
Artykuł 8
Praktyki zawodowe i miejsca pracy
1. Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), jest płatna i opiera się w stosownym wypadku na pisemnej umowie o praktykę zawodową zawieraną na początku praktyki zgodnie z mającymi zastosowanie ramami regulacyjnymi państwa, w którym praktyka się odbywa . Umowa o praktykę zawodową określa cele edukacyjne , warunki pracy i czas trwania praktyki, wynagrodzenie uczestnika oraz prawa i obowiązki stron, a także uwzględnia zasady ram jakości staży (2014/C 88/01). Praktyki zawodowe nie zastępują pracy. [Popr. 87]
2. Praca, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), jest oparta na umowie o pracę zgodnie z krajowymi ramami regulacyjnymi państwa uczestniczącego, jest oparta na pisemnej umowie o pracę zgodnej z wszystkimi warunkami zatrudnienia ustanowionymi w prawie krajowym, w mających zastosowanie układach zbiorowych lub w obu tych systemach uregulowań w państwie w którym praca jest wykonywana. Wsparcie finansowe dla organizacji uczestniczących oferujących miejsca pracy nie jest świadczone dłużej niż 12 miesięcy w przypadku, gdy trwanie umowy o pracę przekracza Jeżeli okres obowiązywania umowy o pracę przekracza dwanaście miesięcy, organizacjom uczestniczącym oferującym pracę udziela się wsparcia finansowego nie dłużej niż przez dwanaście 12 miesięcy. [Popr. 88]
3. Praktyki zawodowe i praca obejmują solidny element edukacyjno-szkoleniowy przed rozpoczęciem działania i w jego trakcie, aby pomóc uczestnikowi w zdobyciu odpowiedniego doświadczenia w celu rozwijania kompetencji przydatnych uczestnikom w ich rozwoju osobistym, edukacyjnym, społecznym, obywatelskim i zawodowym . [Popr. 89]
4. Mogą Mają one mieć co do zasady miejsce w państwie innym niż państwo zamieszkania uczestnika (wolontariat transgraniczny) lub . Mogą one mieć miejsce w państwie zamieszkania uczestnika (wolontariat krajowy) , jednak są dostępne jedynie dla osób młodych o mniejszych szansach i obejmują udział uczestników mających miejsce zamieszkania w państwie innym niż państwo, w którym dana działalność ma miejsce . [Popr. 90]
4a. Należy przeznaczyć odpowiedni budżet na finansowanie racjonalnych usprawnień umożliwiających skuteczny udział osobom z niepełnosprawnościami na równych zasadach z innymi osobami zgodnie z art. 27 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz z dyrektywą Rady 2000/78/WE (26) . [Popr. 91]
Artykuł 9
Projekty solidarnościowe
Projekt solidarnościowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. c), nie zastępuje praktyki zawodowej ani pracy.
ROZDZIAŁ IV
EUROPEJSKI OCHOTNICZY KORPUS POMOCY HUMANITARNEJ
Artykuł 10
Rodzaje działań i ich cel
1. Działania realizowane w ramach komponentu „Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej” przyczyniają się w szczególności do świadczenia pomocy humanitarnej odpowiadającej potrzebom, której celem jest ochrona życia, zapobieganie ludzkiemu cierpieniu i łagodzenie go, zachowanie godności ludzkiej w sytuacjach klęsk żywiołowych lub katastrof spowodowanych przez człowieka i rozwijanie zdolności i odporności społeczności podatnych na zagrożenia , słabych lub dotkniętych klęskami , a także ułatwienie przejścia od pomocy humanitarnej do zrównoważonego rozwoju sprzyjającemu włączeniu społecznemu w dłuższej perspektywie .[Popr. 92]
2. Działania ujęte w tym rozdziale prowadzone są zgodnie z zasadami Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej promującym podstawowe zasady pomocy humanitarnej: zasadą zasadę humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i niezależności , potwierdzając w ten sposób wyraźne zobowiązanie Unii do stosowania podejścia odpowiadającego potrzebom, bez dyskryminacji między społecznościami dotkniętymi klęskami lub w ich obrębie oraz z poszanowaniem prawa międzynarodowego . [Popr. 93]
2a. Unia udziela pomocy humanitarnej w sytuacjach, gdy w użyciu mogą być inne instrumenty związane ze współpracą na rzecz rozwoju, zarządzaniem kryzysowym i ochroną ludności. Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej pracuje w sposób spójny i komplementarny oraz unika pokrywania się z odnośnymi politykami i instrumentami unijnymi, w szczególności z unijną polityką w zakresie pomocy humanitarnej, polityką współpracy na rzecz rozwoju i Unijnym Mechanizmem Ochrony Ludności. [Popr. 94]
2b. W kontekście wspierania spójnej odpowiedzi międzynarodowej na kryzysy humanitarne działania ujęte w tym rozdziale są zgodne z działaniami koordynowanymi przez Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej. [Popr. 95]
2c. Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej przyczynia się do wzmocnienia perspektywy płci w ramach pomocy humanitarnej udzielanej przez Unię, wspierając właściwe reakcje humanitarne na szczególne potrzeby kobiet. Szczególną uwagę zwraca się na współpracę z grupami i sieciami kobiet, tak aby wspierać uczestnictwo i przywództwo kobiet w działalności humanitarnej oraz korzystać z ich zdolności i wiedzy fachowej w działaniach polegających na usuwaniu skutków katastrof, budowaniu pokoju, zmniejszaniu ryzyka wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wzmacnianiu odporności społeczności dotkniętych klęskami. [Popr. 96]
2d. Konkretne warunki wdrażania ustala się w ścisłej konsultacji z organizacjami przyjmującymi, w porozumieniu między organizacjami wysyłającymi a Europejskim Ochotniczym Korpusem Pomocy Humanitarnej, określając prawa i obowiązki, okres i miejsce oddelegowania oraz zadania do wykonania. [Popr. 97]
3. W ramach komponentu wspierane są działania, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), d) i e), w następujący sposób:
a) |
wolontariat, o którym mowa w art. 11, |
aa) |
projekty solidarnościowe, [Popr. 98] |
b) |
działania służące tworzeniu sieci kontaktów dla osób i organizacji uczestniczących w tym komponencie zgodnie z art. 5, |
c) |
środki zapewniające jakość i wsparcie, zgodnie z art. 5, ze szczególnym naciskiem na środki zapewniające ochronę i bezpieczeństwo uczestników. |
3a. Na podstawie wcześniejszej oceny potrzeb w państwach trzecich niniejsze rozporządzenie wspiera działania mające na celu wzmocnienie zdolności do udzielania pomocy humanitarnej z myślą o zwiększeniu gotowości lokalnej i reagowaniu na kryzysy humanitarne oraz zapewnieniu skutecznego i trwałego wpływu pracy wolontariuszy w terenie, w tym:
a) |
zarządzanie ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi, gotowość i reagowanie, coaching, szkolenia w zakresie zarządzania wolontariuszami i inne odpowiednie obszary dla pracowników i wolontariuszy z organizacji przyjmujących; |
b) |
wymianę najlepszych praktyk, pomoc techniczną, programy partnerskie, wymianę personelu i wolontariuszy, tworzenie sieci i inne odpowiednie działania. [Popr. 99] |
3b. Komisja w dalszym ciągu prowadzi, utrzymuje i aktualizuje bazę danych wolontariuszy pomocy UE, a także reguluje dostęp do niej oraz możliwości jej wykorzystywania, również w odniesieniu do dostępności i zdolności wolontariuszy pomocy UE, umożliwiając powracającym wolontariuszom kontynuację uczestnictwa. Przetwarzanie danych osobowych zgromadzonych w tej bazie lub na jej potrzeby dokonywane jest, w stosownych przypadkach, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (27) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (28) . [Popr. 100]
Artykuł 11
Wolontariat wspierający operacje pomocy humanitarnej
1. Wolontariat wspierający operacje pomocy humanitarnej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) obejmuje element edukacyjno-szkoleniowy, obejmuje odpowiednią edukację i szkolenia, również przed rozpoczęciem działania, związane z projektami, w których będą uczestniczyć młodzi ochotnicy, z położeniem odpowiedniego nacisku na zasady pomocy humanitarnej, o których mowa w art. 10 ust. 2, i zasadę „nie szkodzić”, oraz nie zastępuje praktyki zawodowej ani pracy i opiera się na pisemnym porozumieniu o wolontariacie. [Popr. 101]
1a. Inicjatywa Wolontariusze pomocy UE wspiera lokalnych wolontariuszy z państw trzecich. [Popr. 102]
2. Wolontariat w ramach tego komponentu może mieć miejsce jedynie w państwach trzecich: [Popr. 103]
a) |
w których odbywają się działania i operacje pomocy humanitarnej oraz |
b) |
w których nie toczą się międzynarodowe ani wewnętrzne konflikty zbrojne. |
2a. Na podstawie wcześniejszej oceny potrzeb w państwach trzecich przez organizacje wysyłające i przyjmujące oraz inne powiązane podmioty Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej wspiera działania zmierzające do:
a) |
wzmocnienia zdolności organizacji przyjmujących w zakresie pomocy humanitarnej w państwach trzecich w celu poprawy lokalnej gotowości i lokalnego reagowania na kryzysy humanitarne oraz zapewnienia skutecznego i zrównoważonego wpływu działalności Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej w terenie przez zarządzanie ryzykiem wystąpienia klęsk, gotowość i reagowanie na wystąpienie klęsk, przejście od pomocy humanitarnej do zrównoważonego rozwoju lokalnego, coaching i szkolenia z zakresu zarządzania wolontariuszami; |
b) |
wymiany najlepszych praktyk, pomocy technicznej i programów partnerskich oraz wymiany pracowników i wolontariuszy. [Popr. 104] |
2b. Ocena poziomu ryzyka w odniesieniu do bezpieczeństwa i ochrony wolontariuszy stanowi priorytet, szczególnie w krajach lub obszarach uznawanych za niestabilne, lub w których występują bezpośrednie zagrożenia. [Popr. 105]
2c. Kampanie informacyjne dotyczące Europejskiego Korpusu Solidarności odbywają się głównie na terytorium Unii, jeżeli odnoszą się do inicjatywy Wolontariusze pomocy UE, i skupiają się na pracy wolontariuszy i organizacji humanitarnych w oparciu o zasady pomocy humanitarnej: zasadę humanitaryzmu, niezależności, neutralności i bezstronności, które leżą u podstaw ich działań. [Popr. 106]
2d. Wolontariat musi zaspokajać rzeczywiste potrzeby i uzupełniać luki zidentyfikowane na poziomie lokalnym przez organizacje przyjmujące. [Popr. 107]
Artykuł 11a
Nabór i selekcja kandydatów na wolontariuszy
1. Na podstawie uprzedniej oceny potrzeb w państwach trzecich Komisja we współpracy z krajowymi agencjami i organizacjami przyjmującymi dokonuje naboru i selekcji kandydatów na wolontariuszy, którzy odbędą szkolenie.
2. Nabór i selekcję kandydatów na wolontariuszy przeprowadza się zgodnie z art. 14, przy poszanowaniu zasad niedyskryminacji, równości płci i równości szans.
3. Ograniczeń wiekowych, o których mowa w art. 2 i 15, nie stosuje się do wolontariatu wspierającego operacje pomocy humanitarnej na mocy niniejszego artykułu. [Popr. 108]
Artykuł 11b
Szkolenie kandydatów na wolontariuszy
1. Na podstawie istniejących programów i procedur Komisja ustanawia program szkoleniowy w celu przygotowania kandydatów na wolontariuszy mających wspierać i uzupełniać działania z zakresu pomocy humanitarnej.
2. Kandydaci na wolontariuszy, którzy przeszli procedurę naboru i selekcji zgodnie z procedurą składania wniosków, kwalifikują się do udziału w programie szkoleniowym realizowanym przez uprawnione organizacje. Indywidualny zakres i zawartość szkolenia, które musi ukończyć każdy kandydat na wolontariusza, ustala się w porozumieniu z certyfikowaną organizacją przyjmującą, w zależności od potrzeb, biorąc pod uwagę wcześniejsze doświadczenie kandydata na wolontariusza i planowane miejsce wolontariatu.
3. Program szkoleniowy obejmuje ocenę gotowości kandydatów na wolontariuszy, którzy zostaną oddelegowani do wspierania i uzupełniania działań z zakresu pomocy humanitarnej w państwach trzecich, a także do działania na rzecz potrzeb miejscowej ludności. [Popr. 109]
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY FINANSOWE
Artykuł 12
Budżet
1. Pula środków finansowych na realizację programu na lata 2021–2027 wynosi 1 112 988 000 EUR w cenach z 2018 r. [ 1 260 000 000 EUR w cenach bieżących]. [Popr. 110]
2. Kwota, o której mowa w ust. 1, może być wykorzystana na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programu, taką jak działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrola, audyt i ocena, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw. Odpowiednia część budżetu jest również przeznaczana na wymianę najlepszych praktyk między państwami członkowskimi oraz na rozwój sieci młodzieżowych. [Popr. 111]
2a. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 29 w celu zmiany niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić elastyczność i dostosowanie orientacyjnego podziału budżetu według działań określonych w art. 12a. Akty delegowane przyjęte na mocy tego artykułu odzwierciedlają nowe priorytety polityczne w drodze dostosowania podziału zgodnie z maksymalnym marginesem wynoszącym 20 %. [Popr. 112]
3. Bez uszczerbku dla rozporządzenia finansowego wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym programie prac mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2021 r.
4. Środki przydzielone państwom członkowskim w ramach zarządzania dzielonego mogą, na ich wniosek, zostać przeniesione do programu. Komisja wykonuje te środki bezpośrednio zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. a)] rozporządzenia finansowego lub pośrednio zgodnie z [lit. c) tego artykułu]. W miarę możliwości środki te wykorzystuje się na rzecz danego państwa członkowskiego.
Artykuł 12a
Podział budżetu na działania określone w art. 7, 8, 9 i 11
Orientacyjny podział budżetu na działania określone w art. 7, 8, 9 i 11 przedstawia się następująco:
a) |
wolontariat w zakresie działań solidarnościowych i projektów solidarnościowych, o których mowa w art. 7 i 9: 86 %; |
b) |
praktyki zawodowe i miejsca pracy, o których mowa w art. 8: 8 %; oraz |
c) |
wolontariat wspierający operacje pomocy humanitarnej, o których mowa w art. 11: 6 %. [Popr. 113] |
Artykuł 13
Formy finansowania unijnego i metody wdrażania
1. Program jest realizowany, w jednolity sposób, według metody zarządzania bezpośredniego zgodnie z rozporządzeniem finansowym lub według metody zarządzania pośredniego z podmiotami, o których mowa w art. [62 ust. 1 lit. c)] rozporządzenia finansowego.
2. Program może zapewniać finansowanie w dowolnej formie przewidzianej w rozporządzeniu finansowym, w szczególności w postaci dotacji, nagród i zamówień. Aby uprościć wymagania stawiane beneficjentom, stosuje się w możliwie najszerszym zakresie kwoty ryczałtowe, koszty jednostkowe oraz finansowanie ryczałtowe. [Popr. 114]
3. Z wkładów na mechanizm wzajemnego ubezpieczenia można pokryć ryzyko związane z odzyskaniem środków należnych od beneficjentów i wkłady te uznaje się za wystarczającą gwarancję w ramach rozporządzenia finansowego. Zastosowanie mają przepisy przewidziane w [art. X] rozporządzenia XXX [rozporządzenie zastępujące rozporządzenie dotyczące funduszu gwarancyjnego].
4. Zarówno w przypadku selekcji w ramach zarządzania bezpośredniego, jak i zarządzania pośredniego komisja oceniająca może składać się z ekspertów zewnętrznych.
ROZDZIAŁ VI
UCZESTNICTWO W EUROPEJSKIM KORPUSIE SOLIDARNOŚCI
Artykuł 14
Państwa uczestniczące
1. W wolontariacie, praktykach zawodowych, miejscach pracy, projektach solidarnościowych, działaniach służących tworzeniu sieci oraz środkach zapewniających jakość i wsparcie, o których mowa w art. 5, 7, 8, 9 i 11, mogą uczestniczyć państwa członkowskie oraz kraje i terytoria zamorskie.
2. W wolontariacie, działaniach służących tworzeniu sieci oraz środkach zapewniających jakość i wsparcie, o których mowa w art. 5 i 7, mogą uczestniczyć:
a) |
członkowie Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, którzy są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym, |
b) |
państwa przystępujące, kandydaci i potencjalni kandydaci, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami ich udziału w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami ustanowionymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami, |
c) |
państwa objęte europejską polityką sąsiedztwa, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych państw w programach Unii, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych i decyzjach rad stowarzyszenia lub w podobnych porozumieniach oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami ustanowionymi w porozumieniach między Unią a tymi państwami, |
d) |
inne państwa trzecie, zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu szczegółowym obejmującym kwestie uczestnictwa państwa trzeciego w dowolnym programie unijnym, o ile takie porozumienie:
|
3. Państwa, o których mowa w ust. 2, w pełni uczestniczą w programie jedynie w takim w zakresie, w jakim wypełniają wszystkie obowiązki, które niniejsze rozporządzenie nakłada na państwa członkowskie.
3a. Wkłady finansowe wnoszone do programu przez państwa trzecie i od nich oczekiwane zgłasza się po udostępnieniu wystarczających informacji obu organom władzy budżetowej w ramach rocznego lub okresowego sprawozdania z realizacji programu. [Popr. 115]
4. Uczestnictwo w wolontariacie i działaniach służących tworzeniu sieci, o których mowa w art. 5 i 7, może być otwarte dla każdego państwa trzeciego niestowarzyszonego z programem, szczególnie dla państw objętych europejską polityką sąsiedztwa.
Artykuł 15
Uczestnictwo osób fizycznych
1. Osoby młode w wieku 17–30 lat chcące uczestniczyć w Europejskim Korpusie Solidarności rejestrują się na portalu Europejskiego Korpusu Solidarności. W chwili rozpoczęcia wolontariatu, praktyki zawodowej, pracy lub projektu solidarnościowego młoda osoba musi jednak mieć ukończone 18 lat i nie więcej niż 30 lat.
1a. Uczestnikom przenoszącym się do innego państwa zapewnia się pełną opiekę zdrowotną, z której korzystają w państwie członkowskim będącym państwem ich zamieszkania, a nie jedynie pomoc medyczną w nagłym przypadku. Opieka zdrowotna jest świadczona zarówno za pośrednictwem publicznej służby zdrowia państwa członkowskiego, w którym prowadzona jest działalność, jak i – w przypadku braku takich usług lub w ewidentnym przypadku braku zgodności z normami jakości państwa członkowskiego zamieszkania – za pośrednictwem prywatnych usług opieki zdrowotnej w państwie członkowskim, w którym prowadzona jest działalność. [Popr. 116]
1b. Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia Komisja, państwa członkowskie i inne państwa uczestniczące wspierają włączenie społeczne i równe warunki dostępu, w tym w odniesieniu do uczestnictwa osób młodych o mniejszych szansach. [Popr. 117]
Artykuł 16
Organizacje uczestniczące
1. W Europejskim Korpusie Solidarności mogą uczestniczyć podmioty publiczne lub prywatne , o charakterze niedochodowym lub dochodowym, oraz organizacje międzynarodowe, o ile uzyskały w tym organizacje młodzieżowe, instytucje religijne, stowarzyszenia charytatywne, świeckie organizacje humanistyczne, organizacje pozarządowe lub inne podmioty społeczeństwa obywatelskiego, pod warunkiem że oferują one działania solidarnościowe, że posiadają osobowość prawną zgodnie z ustawodawstwem kraju, w którym są zarejestrowane, oraz uzyskały znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności. Znak jakości poświadcza, że dana działalność może zapewnić osiągnięcie celów określonych w art. 3 i obejmuje działania określone w art. 4. [Popr. 118]
2. Wniosek podmiotu o uzyskanie statusu organizacji uczestniczącej w Europejskim Korpusie Solidarności jest rozpatrywany przez właściwy organ wykonawczy Europejskiego Korpusu Solidarności, przy uwzględnieniu zasad równego traktowania, równości szans i niedyskryminacji, unikania zastępowania rzeczywistego zatrudnienia, świadczenia wysokiej jakości , łatwo dostępnych i sprzyjających włączeniu działań o charakterze edukacyjnym, skupiających się na rozwoju osobistym, społeczno-edukacyjnym i zawodowym, wyraźnej wartości dodanej dla określonych potrzeb społeczności, a także wymiaru uczenia się ukierunkowanego na rozwój osobisty, społeczno-edukacyjny i zawodowy , odpowiednich ustaleń dotyczących szkolenia, pracy i wolontariatu, bezpiecznego i godnego środowiska i warunków, oraz zasady niedochodowości, zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Wyżej wymienione zasady pozwalają ustalić, czy działania organizacji spełniają wymogi i cele Europejskiego Korpusu Solidarności. Znak jakości przyznawany jest wyłącznie organizacjom zobowiązującym się do przestrzegania tych zasad . [Popr. 119]
3. W wyniku oceny podmiotowi może zostać przyznany znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności. Szczególne wymogi, jakie należy spełnić, aby uzyskać znak jakości, różnią się w zależności od rodzaju działania solidarnościowego i funkcji jednostki. Uzyskany znak podlega okresowej ocenie i może zostać w przypadku niewłaściwego używania lub nieprzestrzegania zasad określonych w ust. 2 znak zostaje cofnięty. Każdy podmiot, który dokonuje istotnej zmiany zakresu swojej działalności, powiadamia o tym właściwy organ wykonawczy, tak by mógł on przeprowadzić ponowną ocenę. [Popr. 120]
4. Podmiot, który uzyskał znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności, uzyskuje dostęp do portalu Europejskiego Korpusu Solidarności jako podmiot przyjmujący lub podmiot wspierający, lub w obu tych rolach, i może składać zarejestrowanym kandydatom oferty działań solidarnościowych.
4a. Organizacjom uczestniczącym, którym przyznano znak jakości, udostępnia się platformę umożliwiającą łatwe wyszukiwanie odpowiednich kandydatów, aby ułatwić proces podejmowania działań solidarnościowych zarówno uczestnikom, jak i organizacjom uczestniczącym. [Popr. 121]
4b. Organizacje uczestniczące ułatwiają promowanie programu, oferując byłym uczestnikom możliwość dzielenia się za pośrednictwem sieci doświadczeniami i pełnienia roli ambasadorów wobec potencjalnego następnego pokolenia uczestników programu. [Popr. 122]
5. Znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności nie prowadzi automatycznie do uzyskania finansowania ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności.
5a. Organizacje uczestniczące pełnią kilka funkcji w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Jako podmiot przyjmujący wykonują czynności związane ze składaniem zarejestrowanym uczestnikom ofert działań solidarnościowych, z selekcją i przyjmowaniem uczestników, obejmujące w stosownych przypadkach organizację działań, zapewnianie uczestnikom doradztwa i wsparcia na wszystkich etapach działań solidarnościowych, zapewnianie im bezpiecznego i dogodnego środowiska pracy, jak również informacji zwrotnych po zakończeniu działania. Jako podmiot wspierający wykonują czynności związane z wysyłaniem, przygotowaniem i wspieraniem uczestników przed wyjazdem, podczas trwania działania solidarnościowego i po jego zakończeniu, obejmujące również szkolenie uczestników i kierowanie ich do lokalnych organizacji po zakończeniu działania. Organizacje działające jako podmiot wspierający mogą również zapewniać uczestnikom projektów solidarnościowych wsparcie administracyjne i logistyczne. [Popr. 123]
6. Działania solidarnościowe i związane z nimi środki zapewniające jakość i wsparcie oferowane przez organizację uczestniczącą mogą otrzymać finansowanie ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności lub z innych źródeł finansowania, niezależnych od budżetu Unii.
7. Dla organizacji uczestniczących w kontekście działań, o których mowa w art. 11, priorytetem jest ochrona i bezpieczeństwo wolontariuszy.
Artykuł 17
Dostęp do finansowania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności
O finansowanie ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności mogą ubiegać się wszelkie podmioty publiczne lub prywatne ustanowione w państwie uczestniczącym oraz organizacje międzynarodowe. W przypadku działań, o których mowa w art. 7, 8 i 11, organizacja uczestnicząca musi uzyskać znak jakości jako warunek wstępny otrzymania finansowania ze środków Europejskiego Korpusu Solidarności. W przypadku projektów solidarnościowych, o których mowa w art. 9, osoby fizyczne mogą również ubiegać się o finansowanie w imieniu nieformalnych grup uczestników Europejskiego Korpusu Solidarności. Należy przyjąć ogólną zasadę, że wniosek o przyznanie dotacji jest składany do agencji narodowej państwa, w którym dana organizacja ma swoją siedzibę. Wnioski o przyznanie dotacji na działania organizowane przez organizacje europejskie lub międzynarodowe, działania zespołów wolontariuszy w priorytetowych dziedzinach określonych na szczeblu europejskim oraz działania wspierające operacje pomocy humanitarnej w państwach trzecich są przedkładane EACEA. [Popr. 124]
ROZDZIAŁ VII
PROGRAMOWANIE, MONITOROWANIE I OCENA
Artykuł 18
Roczny program prac [Popr. 125]
Wtórne wybory strategiczne i priorytety, w tym szczegóły konkretnych działań opisanych w art. 4–11, są określane co roku w programie prac, o którym mowa w [art. 110] rozporządzenia finansowego. W rocznym programie prac określa się również szczegóły dotyczące realizacji programu. Ponadto w programie prac wskazane są kwoty przydzielone na każde działanie oraz sposób alokacji między państwa członkowskie i państwa trzecie stowarzyszone z programem środków na działania, które mają być zarządzane za pośrednictwem agencji narodowych. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 29 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez przyjęcie rocznych programów prac. [Popr. 126]
Program jest realizowany w ramach programów prac, o których mowa w [art. 110] rozporządzenia finansowego. Ponadto w programie prac wskazane są kwoty przydzielone na każde działanie oraz sposób alokacji między państwa członkowskie i państwa trzecie stowarzyszone z programem środków na działania, które mają być zarządzane za pośrednictwem agencji narodowych. Program prac jest przyjmowany przez Komisję w drodze aktu wykonawczego. Akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30.
Artykuł 19
Monitorowanie i sprawozdawczość
1. Wskaźniki, które należy przedstawić w sprawozdaniu z postępów w realizacji programu pod kątem osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych określonych w art. 3, określono w załączniku.
2. Aby zapewnić skuteczną ocenę programu pod względem realizacji jego celów, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 29 w celu zmiany załącznika przez dostosowanie lub uzupełnienie zawartych w nim wskaźników, jeżeli zostanie to uznane za konieczne, oraz w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o przepisy dotyczące ustanowienia ram monitorowania i oceny.
3. System sprawozdawczości dotyczącej realizacji celów zapewnia wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie – na potrzeby monitorowania realizacji i oceny programu – danych na odpowiednim poziomie szczegółowości przez beneficjentów środków unijnych w rozumieniu art. [2 ust. 5] rozporządzenia finansowego. W tym celu na beneficjentów środków unijnych oraz państwa członkowskie nakłada się proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości.
Artykuł 20
Ocena
1. Oceny przeprowadza się w terminie pozwalającym na uwzględnienie ich wyników w procesie decyzyjnym.
2. Ocena śródokresowa Przegląd śródokresowy programu przeprowadzana przeprowadzany jest z chwilą, gdy dostępne są wystarczające informacje na temat realizacji programu, jednak nie później niż w ciągu czterech lat od rozpoczęcia realizacji programu . Komisja przedstawia przegląd śródokresowy Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów najpóźniej do dnia 30 czerwca 2024 r. Ocenie tej Przeglądowi temu towarzyszy również ocena końcowa poprzedniego programu. [Popr. 127]
3. Bez uszczerbku dla wymogów określonych w rozdziale IX i obowiązków agencji narodowych, o których mowa w art. 23, państwa członkowskie przedstawią Komisji, do dnia 30 kwietnia 2024 r., sprawozdanie z realizacji programu i jego wpływu na ich odpowiednich terytoriach.
3a. Komisja przedkłada – w razie potrzeby i na podstawie przeglądu śródokresowego i sprawozdań z realizacji przedłożonych przez państwa członkowskie – wnioski ustawodawcze dotyczące zmiany niniejszego rozporządzenia. Komisja stawia się przed właściwymi komisjami Parlamentu Europejskiego, aby przedstawić informacje na temat przeglądu śródokresowego, w tym dotyczące jej decyzji co do tego, czy konieczna jest zmiana niniejszego rozporządzenia. [Popr. 128]
4. Po zakończeniu realizacji programu, lecz nie później niż cztery lata po upływie okresu określonego w art. 1, Komisja przeprowadza ocenę końcową programu.
5. Komisja przekazuje wnioski z tych ocen, opatrzone własnymi komentarzami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
ROZDZIAŁ VIII
INFORMACJA, KOMUNIKACJA I PROMOCJA
Artykuł 21
Informacja, komunikacja i promocja
1. Odbiorcy finansowania unijnego uznają jego pochodzenie i zapewniają eksponowanie finansowania unijnego (w szczególności podczas promowania działań i ich rezultatów) poprzez szybkie dostarczanie spójnych, skutecznych i proporcjonalnych informacji skierowanych do różnych grup odbiorców, w tym do mediów i opinii publicznej. [Popr. 129]
2. Komisja , we współpracy z organami krajowymi i agencjami narodowymi w państwach uczestniczących oraz odpowiednimi sieciami na szczeblu unijnym, prowadzi działania informacyjne i komunikacyjne związane z programem, jego działaniami i rezultatami. Zasoby finansowe przydzielone na program przyczyniają się również do komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z celami, o których mowa w art. 3. [Popr. 130]
3. Agencje narodowe, o których mowa w art. 23, opracowują spójną strategię dotyczącą informacji i skutecznego informowania, jak również rozpowszechniania wśród wszystkich potencjalnych beneficjentów i wykorzystywania wyników działań wspieranych w ramach akcji, którymi zarządzają w ramach programu, oraz wspomagają Komisję w wypełnianiu ogólnego zadania dotyczącego rozpowszechniania informacji na temat programu, w tym informacji w odniesieniu do akcji i działań, którymi zarządza się na szczeblu krajowym i unijnym, oraz jego wyników, a także informują zainteresowane grupy docelowe o akcjach i działaniach podejmowanych w ich państwie. [Popr. 131]
3a. Do celów komunikacji i upowszechniania informacji dotyczących programu organizacje uczestniczące posługują się nazwą „Europejski Korpus Solidarności”. [Popr. 132]
ROZDZIAŁ IX
SYSTEM ZARZĄDZANIA I AUDYTU
Artykuł 22
Władza krajowa
W każdym państwie uczestniczącym w Europejskim Korpusie Solidarności władze krajowe wyznaczone do zarządzania działaniami, o których mowa w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus], pełnią również funkcję władz krajowych w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Do Europejskiego Korpusu Solidarności analogicznie ma zastosowanie art. 23 ust. 1, 2, 6, 7, 9, 10, 11, 12, 13 i 14 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus].
Artykuł 23
Agencja narodowa
1. W każdym państwie uczestniczącym w Europejskim Korpusie Solidarności agencje narodowe wyznaczone w odpowiednich państwach do zarządzania działaniami, o których mowa w rozdziale III [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus], pełnią również funkcję agencji narodowych w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności.
Do Europejskiego Korpusu Solidarności analogicznie ma zastosowanie art. 24 ust. 1, 2, 3, 4, 5 i 6 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus].
2. Nie naruszając przepisów art. 24 ust. 2 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus] agencja narodowa jest również odpowiedzialna za zarządzanie wszystkimi etapami realizacji projektu w przypadku działań Europejskiego Korpusu Solidarności wymienionych w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 18, zgodnie z [art. 62 ust. 1 lit. c) ppkt (v) i (vi)] rozporządzenia finansowego.
3. W przypadku państw, o których mowa w art. 14 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, jeśli dla danego państwa nie wyznaczono agencji narodowej, zostaje ona ustanowiona zgodnie z art. 24 ust. 1, 3, 4, 5 i 6 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus].
3a. Agencja narodowa prowadzi regularne konsultacje z beneficjentami programu (osobami fizycznymi i organizacjami) w celu zebrania informacji zwrotnych na temat programu i dokonania oceny jakości i dalszego rozwoju działania na podstawie wytycznych Komisji oraz wspiera uczestników w razie wystąpienia trudności, aby usprawnić realizację programu na szczeblu krajowym na podstawie otrzymanych od nich informacji zwrotnych i wiedzy fachowej. [Popr. 133]
Artykuł 24
Komisja Europejska
1. Zasady mające zastosowanie do stosunku między Komisją a agencją narodową zostają określone – zgodnie z przepisami art. 24 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]– w pisemnym dokumencie, który:
a) |
określa standardy kontroli wewnętrznej dla danej agencji narodowej oraz zasady zarządzania przez agencje narodowe unijnymi środkami przeznaczonymi na dotację , z uwzględnieniem wymogów uproszczenia i bez nakładania dodatkowych obciążeń na uczestników i organizacje uczestniczące , [Popr. 134] |
b) |
zawiera program prac agencji narodowej obejmujący powierzone jej zadania z zakresu zarządzania, na które otrzymuje wsparcie Unii, |
ba) |
obejmuje wymóg organizowania regularnych spotkań z sieciami agencji krajowych oraz szkoleń dla tych sieci, aby zapewnić spójną realizację programu we wszystkich państwach uczestniczących, [Popr. 135] |
c) |
określa wymogi stawiane agencji narodowej w zakresie sprawozdawczości. |
1a. Komisja organizuje regularne spotkania na temat realizacji programu z reprezentatywną liczbą i rodzajem sieci reprezentujących młodzież i wolontariuszy oraz innych właściwych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w tym partnerów społecznych i sieci istotnych z punktu widzenia działań programu. [Popr. 136]
2. Komisja co roku udostępnia agencji narodowej następujące środki:
a) |
środki na dotacje w danym państwie uczestniczącym przeznaczone na działania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, zarządzanie którymi zostało powierzone agencji narodowej, |
b) |
wkład finansowy na wsparcie zadań agencji narodowej z zakresu zarządzania ustalony zgodnie z zasadami określonymi w art. 25 ust. 3 lit. b) [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus]. |
3. Komisja określa wymogi dotyczące programu prac agencji narodowej. Komisja nie udostępnia środków Europejskiego Korpusu Solidarności agencji narodowej do czasu formalnego zatwierdzenia programu prac agencji narodowej.
4. Na podstawie wymogów dotyczących zgodności dla agencji narodowych, o których mowa w art. 23 ust. 3 [nowego rozporządzenia w sprawie programu Erasmus], Komisja przeprowadza przegląd krajowych systemów zarządzania i kontroli, deklaracji zarządczej agencji narodowej oraz opinii niezależnego podmiotu audytowego na ten temat, z należytym uwzględnieniem informacji przekazanych przez władzę krajową na temat prowadzonych przez nią działań z zakresu monitorowania Europejskiego Korpusu Solidarności i nadzoru nad nim.
5. Po przeprowadzeniu oceny rocznej deklaracji zarządczej oraz opinii niezależnego podmiotu audytowego na ten temat Komisja przekazuje swoją opinię i uwagi na ten temat agencji narodowej i władzy krajowej.
5a. Jeżeli Komisja nie może zatwierdzić rocznego poświadczenia agencji narodowej dotyczącego zarządzania lub opinii niezależnej instytucji na ten temat, lub jeśli agencja narodowa nie realizuje w sposób zadowalający uwag Komisji, Komisja może wdrożyć wszelkie środki ostrożności oraz środki naprawcze niezbędne do zabezpieczenia interesów finansowych Unii zgodnie z art. 131 ust. 3 lit. c) rozporządzenia finansowego. [Popr. 137]
Artykuł 24a
Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego
Na szczeblu unijnym EACEA odpowiada za zarządzanie wszystkimi etapami związanymi z dotacjami na działania w ramach projektu programu, o których mowa w art. 7, przedstawione przez organizacje ogólnoeuropejskie lub platformy, a także na działania zespołów wolontariuszy w priorytetowych dziedzinach określonych na szczeblu europejskim oraz działania wspierające operacje pomocy humanitarnej w państwach trzecich.
EACEA odpowiada również za akredytację (tj. znak jakości) oraz za monitorowanie ogólnoeuropejskich organizacji lub platform, organizacji odpowiedzialnych za wdrażanie systemów krajowych lub unijnych funduszy podlegających zarządzaniu dzielonemu oraz organizacji, które chcą prowadzić działalność wspierającą operacje pomocy humanitarnej. [Popr. 138]
Artykuł 25
Audyty
1. Audyty dotyczące wykorzystania wkładu Unii przeprowadzane przez osoby lub podmioty, w tym przez osoby lub podmioty inne niż te, które zostały upoważnione przez instytucje lub organy Unii, stanowią podstawę ogólnej pewności zgodnie z art. [127] rozporządzenia finansowego i są prowadzone według takich samych kryteriów we wszystkich państwach członkowskich . [Popr. 139]
2. Władza krajowa wyznacza niezależny podmiot audytowy. Niezależny podmiot audytowy wydaje opinię z audytu deklaracji zarządczej, o której mowa w [art. 155 ust. 1] rozporządzenia finansowego.
3. Niezależny podmiot audytowy:
a) |
posiada niezbędne kompetencje zawodowe do przeprowadzania audytów w sektorze publicznym, |
b) |
zapewnia, aby audyty były prowadzone z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu oraz |
c) |
nie może mieć konfliktu interesów w odniesieniu do podmiotu prawnego, którego część stanowi agencja narodowa, o której mowa w art. 23, i musi być funkcjonalnie niezależny od podmiotu prawnego, którego część stanowi agencja narodowa. |
4. Niezależny podmiot audytowy zapewnia Komisji i jej przedstawicielom oraz Trybunałowi Obrachunkowemu pełny dostęp do wszystkich dokumentów i sprawozdań na poparcie swojej opinii z audytu deklaracji zarządczej agencji narodowej.
ROZDZIAŁ X
SYSTEM KONTROLI
Artykuł 26
Zasady systemu kontroli
1. Komisja jest odpowiedzialna za kontrole nadzorcze działań w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, którymi zarządzają agencje narodowe. Komisja określa zbiór minimalnych wymogów dotyczących kontroli przeprowadzanych przez agencję narodową oraz niezależny podmiot audytowy.
2. Agencje narodowe odpowiadają za wstępne kontrole beneficjentów dotacji na powierzone im działania w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Kontrole te muszą dawać są proporcjonalne i odpowiednie oraz dają wystarczającą pewność, że przyznane dotacje są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem i mającymi zastosowanie przepisami unijnymi. [Popr. 140]
3. W odniesieniu do środków, które są przekazywane agencjom narodowym, Komisja zapewnia odpowiednią koordynację swoich kontroli z władzami krajowymi i agencjami narodowymi w oparciu o zasadę pojedynczego audytu oraz analizę opartą na ocenie ryzyka. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych („OLAF”).
Artykuł 27
Ochrona interesów finansowych Unii
W przypadku gdy państwo trzecie uczestniczy w programie na podstawie decyzji wydanej na mocy umowy międzynarodowej lub innego instrumentu prawnego państwo trzecie przyznaje właściwemu urzędnikowi zatwierdzającemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu uprawnienia i prawa dostępu niezbędne do kompleksowego wykonywania ich odpowiednich kompetencji. W przypadku OLAF takie prawa obejmują prawa do prowadzenia dochodzeń, w tym kontroli na miejscu i inspekcji, przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).
ROZDZIAŁ XI
KOMPLEMENTARNOŚĆ
Artykuł 28
Komplementarność wobec działań Unii
1. Działania Europejskiego Korpusu Solidarności są spójne ze stosownymi kierunkami polityki, instrumentami i programami na szczeblu Unii, zwłaszcza z programem Erasmus, europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi (funduszami ESI) i programem „Prawa i Wartości” oraz sieciami istniejącymi na szczeblu unijnym istotnymi dla działań Europejskiego Korpusu Solidarności, oraz komplementarne wobec nich. [Popr. 141]
2. Działania Europejskiego Korpusu Solidarności nie zastępują stosownych kierunków polityki, programów i instrumentów na szczeblu krajowym , regionalnym i lokalnym w państwach uczestniczących, lecz są z nimi spójne oraz komplementarne wobec nich. W tym celu Komisja, organy krajowe i agencje narodowe wymieniają się informacjami o istniejących programach krajowych i priorytetach związanych z solidarnością i młodzieżą z jednej strony i o działaniach w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności z drugiej strony w celu korzystania ze sprawdzonych rozwiązań i osiągnięcia skuteczności i wydajności. [Popr. 142]
2a. Aby osiągnąć jak najwyższy poziom skuteczności unijnego finansowania i wpływu programu, właściwe organy na wszystkich szczeblach dążą do tworzenia synergii z wszystkimi odpowiednimi programami w spójny sposób. Takie synergie nie prowadzą do wykorzystywania funduszy do realizacji innych celów niż te określone w niniejszym rozporządzeniu. Wszelkie synergie i komplementarność skutkują uproszczonymi procedurami składania wniosków na poziomie wdrażania, którym towarzyszą odpowiednie wytyczne dotyczące wdrażania. [Popr. 143]
3. Działania Europejskiego Korpusu Solidarności w państwach trzecich, o których mowa w art. 11, są w szczególności spójne z innymi obszarami działań zewnętrznych Unii, zwłaszcza z polityką w zakresie pomocy humanitarnej, polityką współpracy na rzecz rozwoju , polityką bezpieczeństwa , polityką rozszerzenia, polityką sąsiedztwa oraz Unijnym Mechanizmem Ochrony Ludności, oraz komplementarne wobec nich. [Popr. 144]
4. Działanie, które otrzymało wkład w ramach programu, może również otrzymać wkład z dowolnego programu unijnego, pod warunkiem że wkład z obu programów nie pokrywa tych samych kosztów. Do każdego wkładu w dane działanie zastosowanie mają przepisy dotyczące odpowiedniego unijnego programu, z którego pochodzi ten wkład. Finansowanie skumulowane nie może przekraczać łącznych kosztów kwalifikowalnych działania, a wsparcie w ramach różnych programów unijnych może być obliczane na zasadzie proporcjonalnej zgodnie z dokumentami określającymi warunki udzielania wsparcia.
5. W przypadku gdy program i europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, o których mowa w art. 1 [rozporządzenia (UE) XX w sprawie wspólnych przepisów], zapewniają wspólnie wsparcie finansowe na rzecz jednego działania, działanie to jest realizowane zgodnie z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, w tym zgodnie z przepisami dotyczącymi odzyskiwania nienależnie wypłaconych kwot.
6. Działania kwalifikujące się do programu, które zostały ocenione w zaproszeniu do składania wniosków w ramach programu i które spełniają minimalne wymagania jakościowe tego zaproszenia do składania wniosków, lecz nie otrzymują finansowania ze względu na ograniczenia budżetowe, mogą otrzymać wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Społecznego+ lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, zgodnie z art. [65] ust. 7 rozporządzenia (UE) XX [rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów] i art. [8] rozporządzenia (UE) XX [w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej], pod warunkiem że takie działania są spójne z celami danego programu. Zastosowanie mają przepisy dotyczące funduszu, z którego pochodzi wsparcie.
ROZDZIAŁ XII
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 29
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, 18 i 19, powierza się Komisji na okres trwania programu. [Popr. 145]
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, 18 i 19, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. [Popr. 146]
4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.
5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12, 18 19 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. [Popr. 147]
Artykuł 30
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 31
Uchylenie
Rozporządzenie (UE) [rozporządzenie w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] i rozporządzenie (UE) nr 375/2014 tracą moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r.
Artykuł 32
Przepisy przejściowe
1. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontynuację lub modyfikację danych działań, aż do ich zamknięcia, zgodnie z [rozporządzeniem w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] lub zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 375/2014. Rozporządzenia te nadal stosuje się do danych działań aż do ich zamknięcia.
2. Pula środków finansowych przeznaczonych na program może również obejmować wydatki na wsparcie techniczne i administracyjne na potrzeby przejścia między programem a środkami przyjętymi na mocy [rozporządzenia w sprawie Europejskiego Korpusu Solidarności] lub rozporządzenia (UE) nr 375/2014.
3. W razie potrzeby w budżecie obejmującym okres po 2027 r. mogą zostać zapisane środki na pokrycie wydatków przewidzianych w art. 12 ust. 2, aby umożliwić zarządzanie akcjami i działaniami, które nie zostaną zakończone do dnia 31 grudnia 2027 r.
4. Państwa członkowskie zapewniają, na poziomie krajowym, niezakłócone przejście od działań realizowanych w kontekście programu „Europejski Korpus Solidarności” (2018–2020) do działań realizowanych w ramach niniejszego programu.
Artykuł 33
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie [dwudziestego] dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w […] dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
Przewodniczący
W imieniu Rady
Przewodniczący
(1) Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 201.
(2) Dz.U. C 86 z 7.3.2019, s. 282.
(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2019 r.
(4) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejski Korpus Solidarności”, (COM(2016)0942).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).
(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 375/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiające Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej (inicjatywa „Wolontariusze pomocy UE”) (Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 1).
(7) Zalecenie Rady z dnia 15 10 marca 2018 2014 r. w sprawie ram jakości staży (Dz.U. C 153 88 z 2.5.2018 27.3.2014 , s. 1).
(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/589 z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie europejskiej sieci służb zatrudnienia (EURES), dostępu pracowników do usług w zakresie mobilności i dalszej integracji rynków pracy oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 492/2011 i (UE) nr 1296/2013 (Dz.U. L 107 z 22.4.2016, s. 1).
(9) Zalecenie Rady z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego (Dz.U. C 398 z 22.12.2012, s. 1).
(10) Decyzja wykonawcza Komisji 2013/776/UE z dnia 18 grudnia 2013 r. ustanawiająca Agencję Wykonawczą ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego i uchylająca decyzję 2009/336/WE (Dz.U. L 343 z 19.12.2013, s. 46).
(11) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego (Dz.U. L 327 z 2.12.2016, s. 1).
(12) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejskie ramy interoperacyjności – strategia wdrażania”, (COM(2017)0134).
(13) [W oczekiwaniu na odniesienie do rozporządzenia finansowego].
(14) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
(15) Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).
(16) Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
(17) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29).
(18) Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej a Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. (Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1).
(19) [W oczekiwaniu na odniesienie do nowej decyzji Rady w sprawie stowarzyszenia z krajami lub terytoriami zamorskimi].
(20) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Banku Inwestycyjnego „Silniejsze i odnowione partnerstwo strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE” (COM(2017)0623).
(21) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).
(22) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbycia studiów, szkoleń, udziału w wolontariacie, programach wymiany młodzieży szkolnej lub projektach edukacyjnych oraz podjęcia pracy w charakterze au pair (Dz.U. L 132 z 21.5.2016, s. 21).
(23) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
(24) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).
(25) Karta praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. C 326 z 26.10.2012, s. 391).
(26) Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16).
(27) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
(28) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
ZAŁĄCZNIK
Wskaźniki na potrzeby Program jest ściśle monitorowany, aby oszacować zakres osiągnięcia celu ogólnego i celów szczegółowych, a także śledzić jego efekty, wyniki i oddziaływanie. W tym celu ustanawia się minimalny zestaw wskaźników służący za podstawę przyszłego szczegółowego programu monitorowania i sprawozdawczości efektów, wyników i oddziaływania programu, obejmującego rozszerzony zestaw wskaźników jakościowych i ilościowych : [Popr. 148]
a) |
liczba uczestników działań solidarnościowych, |
b) |
odsetek uczestników pochodzących ze środowisk defaworyzowanych oraz , [Popr. 149] |
c) |
liczba organizacji posiadających znak jakości Europejskiego Korpusu Solidarności. , [Popr. 150] |
ca) |
liczba uczestników pracujących (działalność w kraju i działalność transgraniczna) w podziale na kraj, wiek, płeć, doświadczenie zawodowe i poziom wykształcenia, [Popr. 151] |
cb) |
liczba uczestników projektów solidarnościowych w podziale na kraj, wiek, płeć, doświadczenie zawodowe i poziom wykształcenia, [Popr. 152] |
cc) |
liczba organizacji, którym odebrano znak jakości, [Popr. 153] |
cd) |
liczba organizacji posiadających znak jakości, w podziale na kraj i otrzymane finansowanie, [Popr. 154] |
ce) |
liczba uczestniczących osób młodych o mniejszych możliwościach, [Popr. 155] |
cf) |
liczba uczestników zgłaszających pozytywne efekty uczenia się, [Popr. 156] |
cg) |
liczba uczestników, których efekty uczenia się zostały uznane i którzy w dowód uznania otrzymali certyfikat, taki jak Youthpass, lub inny rodzaj formalnego uznania uczestnictwa w Europejskim Korpusie Solidarności, [Popr. 157] |
ch) |
ogólny poziom zadowolenia uczestników w odniesieniu do jakości działa, oraz [Popr. 158] |
ci) |
liczba osób otrzymujących wsparcie, bezpośrednio lub pośrednio, dzięki działaniom solidarnościowym. [Popr. 159] |