KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 7.11.2018

COM(2018) 732 final

2018/0380(NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Wszystkie rozporządzenia dotyczące uprawnień do połowów muszą ograniczać eksploatację stad ryb do poziomów zgodnych z ogólnymi celami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). W związku z tym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa („rozporządzenie podstawowe”) wyznaczono cele w zakresie corocznych wniosków dotyczących ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego, aby zagwarantować zrównoważony rozwój rybołówstwa w UE pod kątem ekologicznym, gospodarczym i społecznym.

Proces ustalania uprawnień do połowów ma charakter rocznego cyklu zarządzania (w przypadku stad ryb głębinowych mamy do czynienia z cyklem dwuletnim). Nie stoi to jednak na przeszkodzie wprowadzeniu długoterminowych rozwiązań dotyczących zarządzania. Plan wieloletni dla Morza Północnego został przyjęty przez Parlament Europejski i Radę i opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 4 lipca 2018 r. W dniu 23 marca 2018 r. Komisja przedłożyła wniosek w sprawie planu wieloletniego dotyczącego wód zachodnich 1 , który jest obecnie analizowany przez Parlament Europejski i Radę.

Niniejszy wniosek zawiera uprawnienia do połowów, które Unia ustanawia w sposób niezależny. Przewiduje on jednak również uprawnienia do połowów wynikające z wielostronnych lub dwustronnych konsultacji dotyczących połowów. Ich wynik jest wdrażany przez zapewnienie wewnętrznego podziału między państwa członkowskie, opartego o zasadę względnej stabilności.

Dlatego, oprócz autonomicznych stad unijnych, niniejszy wniosek obejmuje:

·stada wspólnie eksploatowane, tj. stada, którymi zarządza się wspólnie z Norwegią na Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak lub w ramach konsultacji związanych z Komisją ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEACF) między państwami nadbrzeżnymi;

·uprawnienia do połowów wynikające z uzgodnień zawartych w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFMO).

Pewną liczbę uprawnień do połowów w niniejszym wniosku oznaczono jako „pm” (pro memoria). Wynika to z faktu, że:

–w momencie przyjęcia wniosku opinia dotycząca niektórych stad nie jest dostępna; lub

–niektóre ograniczenia połowowe i inne zalecenia pochodzące od odpowiednich RFMO zostaną dopiero ustalone, gdyż doroczne spotkania tych organizacji jeszcze się nie odbyły; lub

–dane liczbowe dotyczące niektórych stad występujących w wodach Grenlandii oraz stad wspólnie eksploatowanych lub wymienianych z Norwegią i innymi państwami trzecimi nie są jeszcze dostępne, ponieważ oczekuje się na zakończenie konsultacji z tymi państwami w listopadzie i grudniu 2018 r.; lub

–w przypadku kilku TAC opinia została dostarczona, lecz ocena jest w toku.

Podejście do ustalania uprawnień do połowów

W swym corocznym komunikacie w sprawie konsultacji dotyczących uprawnień do połowów (COM(2018) 452, zwanym dalej „komunikatem”) Komisja jak zwykle dokonała przeglądu sytuacji, którą należy uwzględniać we wnioskach dotyczących uprawnień do połowów. W komunikacie tym przedstawiono przegląd stanu stad w oparciu o ustalenia dostępnych opinii naukowych oraz wyjaśniono proces ustalania uprawnień do połowów.

W odpowiedzi na wniosek Komisji Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) przedstawiła w dniu 29 czerwca 2018 r. swoją coroczną opinię na temat większości stad objętych niniejszym wnioskiem.

Opinie naukowe wydawane przez ICES zależą głównie od danych: ocenie mogą zostać poddane wyłącznie stada, dla których istnieją wystarczające i rzetelne dane, pozwalające na oszacowanie wielkości stad oraz sporządzenie prognoz dotyczących ich reakcji na różne scenariusze eksploatacji (tzw. „tabele wariantów połowowych”). Jeżeli wystarczające dane są dostępne, organy naukowe są w stanie dostarczyć szacunkowych danych, umożliwiających skorygowanie uprawnień do połowów do poziomu, który pozwoli uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Opinię taką określa się mianem „opinii dotyczącej MSY”. W innych przypadkach organy naukowe kierują się ostrożnościowym podejściem przy formułowaniu zaleceń co do tego, na jakim poziomie należy ustalić uprawnienia do połowów. Metodologię, którą stosuje w tym celu ICES, przedstawiono w opublikowanych materiałach ICES w sprawie wdrażania opinii dotyczącej stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane 2 .

Wszystkie objęte wnioskiem uprawnienia do połowów odpowiadają opiniom naukowym na temat stanu stad uzyskanych przez Komisję, które zostały wykorzystane w sposób wskazany w komunikacie.

Obowiązek wyładunku wprowadzony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013

W latach 2015–2019 stopniowo wprowadza się obowiązek wyładunku przewidziany w rozporządzeniu podstawowym w sprawie WPRyb. W 2019 r. wszystkie stada objęte limitami połowowymi będą podlegały obowiązkowi wyładunku. Zastosowanie mogą mieć niektóre wyłączenia z obowiązku wyładunku przewidziane w rozporządzeniu podstawowym. Na podstawie wspólnych zaleceń przedłożonych przez państwa członkowskie Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustanawiających szczegółowe plany w zakresie odrzutów, które to plany pozwalają na występowanie ograniczonych ilości odrzutów na podstawie wyłączeń de minimis lub wyłączeń z uwagi na wysoką przeżywalność.

W związku z wprowadzeniem obowiązku wyładunku połowów i zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 proponowane uprawnienia do połowów muszą odzwierciedlać przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną, z uwzględnieniem faktu, że odrzuty nie są już dozwolone. Odbywa się to na podstawie otrzymanych opinii naukowych dotyczących stad ryb objętych rodzajami rybołówstwa, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. Uprawnienia do połowów powinny być również określone zgodnie z innymi właściwymi przepisami, tj. art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich).

W związku z tym, aby uwzględnić pełne stosowanie obowiązku wyładunku od dnia 1 stycznia 2019 r., Komisja zaproponuje TAC na podstawie zaleceń dotyczących połowów zamiast wcześniej wykorzystywanych zaleceń dotyczących wyładunków. Proponowane TAC uwzględniają fakt, że na podstawie ustanowionych wyłączeń wprowadzone zostaną pewne ograniczone ilości odrzutów, a zatem nie będą one wyładowywane i wliczane do kwot. Kwoty te są zatem odliczane od TAC ustalanych na podstawie połowów.

ICES wydała opinię naukową dotyczącą zerowego połowu w 2019 r. w odniesieniu do pięciu stad (dorsza atlantyckiego i witlinka na zachód od Szkocji, witlinka w Morzu Irlandzkim, dorsza atlantyckiego w Morzu Celtyckim oraz gładzicy w Morzu Celtyckim, na południowy zachód od Irlandii). W przypadku trzech z nich TAC ustalono na poziomie zerowym na wiele lat. Jednak mimo że zniesiono możliwość prowadzenia ukierunkowanych połowów, takie podejście do zarządzania nie przyniosło pożądanego efektu w zakresie ochrony zapewniającej odbudowę tych stad. Doprowadziło ono jedynie do zwiększenia odrzutów.

Jeżeli w 2019 r. przyjęte zostanie podejście do ustalania TAC na poziomie zerowym, wdrażanie pełnego obowiązku wyładunku w połowach wielogatunkowych, gdzie występują przyłowy pięciu wyżej wymienionych stad i gdzie nie można stosować obecnej elastyczności, doprowadzi do wystąpienia zjawiska „gatunków dławiących”. Współpracujące ze sobą komitety doradcze i grupy regionalne państw członkowskich opracowały tzw. narzędzie do ograniczania zjawiska „gatunków dławiących” (ang. choke mitigation tool). Korzystając z tego narzędzia, zainteresowane strony zbadały, czy dostępne środki i elastyczne rozwiązania, takie jak zwiększenie selektywności, wymiany kwot, stosowanie elastyczności międzygatunkowej itp., złagodzą sytuacje, w których z powodu bardzo niskich lub zerowych TAC nie będzie można kontynuować połowów wielogatunkowych. Chociaż znaleziono rozwiązania dla pewnej liczby stad, konieczne jest podjęcie decyzji w zakresie zarządzania na szczeblu UE w odniesieniu do pięciu stad, w przypadku których zalecono ustalenie TAC na poziomie zerowym. Przy podejmowaniu tych decyzji należy zachować właściwą równowagę między kontynuowaniem połowów ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze zaprzestania takich połowów a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu biologicznego tych stad.

W związku z tym, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych przy jednoczesnym uwzględnieniu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, TAC dotyczący wyłącznie przyłowów należy ustalić na poziomie umożliwiającym kontynuację połowów wielogatunkowych przy jednoczesnym zagwarantowaniu, że śmiertelność połowowa nie wzrośnie. Takie TAC powinny zatem opierać się na najlepszych dostępnych opiniach naukowych dotyczących dotychczasowych poziomów odrzutów zawartych w opinii ICES, które stanowią najlepszy dostępny wskaźnik nieuniknionych połowów. Ponadto, aby osiągnąć dobry stan biologiczny tych stad oraz stworzyć zachęty do dalszego rozwijania i wdrażania środków w zakresie selektywności i unikania przyłowów, poziomy te powinny zostać znacznie obniżone. W odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego w Morzu Celtyckim poziom TAC powinien uwzględniać opinię ICES dotyczącą nieuniknionych przyłowów (ICES nie jest w stanie wydać takiej opinii w odniesieniu do innych stad).

Począwszy od 2019 r. państwa członkowskie powinny wdrażać wieloletnie plany zmniejszania przyłowów w ramach odpowiednich połowów w celu stopniowego ograniczenia przypadkowych połowów danych stad poprzez wprowadzanie środków krajowych, stosowanie środków zawartych w istniejących planach w zakresie odrzutów i – w stosownych przypadkach – poprzez współpracę na szczeblu regionalnym, z myślą o przedstawieniu Komisji w 2019 r. wspólnych zaleceń. Te plany zmniejszania przyłowów powinny zostać ocenione przez STECF i poddane przeglądowi dwa lata po ich wejściu w życie. Ponadto wszystkie statki korzystające z tych szczegółowych TAC powinny prowadzić pełną dokumentację połowów od 2019 r.

Państwa członkowskie powinny podjąć decyzję o wspólnym zarządzaniu tymi TAC w ramach przyłowu. Celem tego zarządzania powinno być zapewnienie równych warunków działania dla podmiotów unijnych, przy uwzględnieniu faktu, że floty bez dostępnych kwot w ramach przyłowów nie będą w stanie poławiać gatunków docelowych i że zapotrzebowanie na kwoty w odniesieniu do nieuniknionych przyłowów może znacznie się różnić od kwot połowów ukierunkowanych na te gatunki.

Elastyczność roczna

Należy wreszcie uwzględnić powiązania między rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 847/96. W tym ostatnim wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące zarządzania ustalanymi z roku na rok TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4, odpowiednio w odniesieniu do stad objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu zasobów. Ostatnio na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzono inny mechanizm elastyczności. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza i utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa, należy wyjaśnić, że nie można stosować art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 dodatkowo do obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013.

Środki dotyczące węgorza europejskiego

Środki odnoszące się do węgorza europejskiego zostaną ustanowione po wydaniu przez ICES opinii naukowej i po przeprowadzeniu dogłębnej analizy tej opinii. Opinia naukowa dotycząca południowego stada labraksa zostanie opublikowana w dniu 7 listopada 2018 r.

Środki dotyczące labraksa

Z opinii naukowej wynika, że stan stada labraksa (Dicentrarchus labrax) w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES 4b, 4c oraz 7a, 7d–7h) nadal jest zagrożony. Biomasa stada tarłowego zmniejszała się od 2005 r. i znajduje się obecnie poniżej granicznego punktu odniesienia biomasy. Śmiertelność połowowa zwiększyła się w szeregu czasowym, osiągając najwyższy poziom w 2013 r., a następnie gwałtownie spadła poniżej poziomu FMSY. Szacuje się, że od 2008 r. rekrutacja jest słaba, z wyjątkiem roczników 2013 i 2014, które szacunkowo wykazują średnią rekrutację. Zgodnie z zaleceniem ICES przy zastosowaniu podejścia opartego na MSY całkowite połowy w 2019 r. nie powinny przekraczać 1 789 ton. Należy zatem kontynuować stosowanie zestawu środków dotyczących nieuniknionych przyłowów labraksa. Zgodnie z opinią naukową ICES większe połowy mogłyby być dozwolone dla tych gatunków w przypadku połowów przy użyciu haków i lin. Należy dostosować środki w zakresie zarządzania połowami rekreacyjnymi labraksa z uwzględnieniem znaczącego wpływu takich połowów na przedmiotowe stada.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju.

•Spójność z innymi politykami Unii

Proponowane środki są spójne z pozostałymi obszarami polityki unijnej, w szczególności z polityką w dziedzinie środowiska.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

•Proporcjonalność

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Wspólna Polityka Rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu na Radzie spoczywa obowiązek przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

W proponowanym rozporządzeniu Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Uwzględniając art. 16 i 17 rozporządzenia podstawowego, państwa członkowskie mają potem swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społecznego lub ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów.

Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje rozporządzenie tego typu co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu.

•Wybór instrumentu

Proponowany instrument: rozporządzenie.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

a)Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

Na podstawie komunikatu w sprawie uprawnień do połowów na 2019 r. Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami, w szczególności za pośrednictwem komitetów doradczych, oraz z państwami członkowskimi na temat proponowanego podejścia do poszczególnych wniosków Komisji dotyczących uprawnień do połowów.

Ponadto Komisja kierowała się założeniami przedstawionymi w swoim komunikacie do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 final), w którym określono zasady tzw. wczesnego prognozowania.

b)Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia

Odpowiedź na wspomniany wyżej komunikat Komisji w sprawie uprawnień do połowów odzwierciedla opinie zainteresowanych stron, dotyczące dokonanej przez Komisję oceny stanu zasobów oraz sposobów zapewnienia właściwego zarządzania. Komisja uwzględniła te odpowiedzi przy formułowaniu wniosku.

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

W odniesieniu do stosowanej metodologii Komisja konsultowała się, jak już wspomniano, z Międzynarodową Radą Badań Morza (ICES). Opinie ICES opierają się na ramach wypracowanych przez jej grupy ekspertów i organy naukowe i są wykorzystywane zgodnie z protokołem ustaleń uzgodnionym między ICES a Komisją.

Nadrzędnym celem jest doprowadzenie stad do poziomów, które pozwolą uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY) i utrzymanie ich na tych poziomach. Ten cel został wyraźnie włączony do podstawowego rozporządzenia WPRyb, w szczególności w jego art. 2 ust. 2, który stanowi, że „cel ten należy osiągnąć w miarę możliwości do 2015 r., a [...] w odniesieniu do wszystkich stad – najpóźniej do 2020 r.”. Odzwierciedla to zobowiązanie podjęte przez Unię dotyczące wniosków ze Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. oraz związanego z nim planu wdrażania. Jak już wspomniano, w odniesieniu do niektórych stad informacja o poziomach maksymalnego podtrzymywalnego połowu jest dostępna. Są wśród nich stada bardzo ważne z punktu widzenia wielkości połowów i wartości handlowej; gatunków takich jak:

Wieloletni plan dotyczący połowów na Morzu Północnym wszedł w życie w bieżącym roku. Zgodnie z tym planem uprawnienia do połowów należy ustalić zgodnie z celami planu, a w odniesieniu do stad wymienionych w art. 1 tego planu mają one być zgodne z przedziałami Fmsy. Jeżeli biomasa stada jest niższa niż ustanowione w planie punkty odniesienia, uprawnienia do połowów ustala się na poziomie odpowiadającym śmiertelności połowowej, którą się proporcjonalnie obniża, aby uwzględnić spadek biomasy stada.

morszczuk, dorsz atlantycki, żabnicowate, sola, smuklice, plamiak i homarzec. Osiągnięcie celu MSY może, w niektórych przypadkach, wymagać ograniczenia poziomu śmiertelności połowowej lub ograniczenia połowów. W tym kontekście wniosek wykorzystuje ocenę dotyczącą MSY, tam gdzie jest ona dostępna. Zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa, gdzie TAC proponuje się na podstawie opinii dotyczącej MSY, TAC odpowiada poziomowi, który zgodnie z przedmiotową opinią pozwoli osiągnąć cel dotyczący MSY w 2019 r. Podejście to jest zgodne z zasadami przedstawionymi w komunikacie w sprawie uprawnień do połowów na rok 2019.

W odniesieniu do stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, naukowe organy doradcze wydają zalecenia jak ograniczyć, ustabilizować połowy lub umożliwić ich zwiększenie. Opinia naukowa ICES w wielu przypadkach zawierała odnoszące się do takich wariantów wskazówki ilościowe, oparte na zastosowanej przez ICES zasadzie co najwyżej 20-procentowego zwiększenia lub zmniejszenia z roku na rok poziomu połowów ze względów przezornościowych. Wskazówki te wykorzystano przy ustalaniu proponowanych poziomów TAC. W sytuacji braku jakichkolwiek zaleceń naukowych stosowano zasadę ostrożnego zarządzania zasobami, która prowadzi do redukcji TAC o 20 %.

•Ocena skutków

Zakres rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów jest ograniczony przez art. 43 ust. 3 Traktatu.

Celem wniosku jest unikanie krótkoterminowego podejścia na korzyść długoterminowych decyzji sprzyjających zrównoważeniu, uwzględniających inicjatywy zainteresowanych stron i komitetów doradczych, jeżeli zostały one pozytywnie ocenione ICES lub STEFC. Co więcej, wniosek Komisji w sprawie reformy WPRyb został opracowany ściśle w oparciu o ocenę skutków (SEC(2011) 891), w kontekście której analizowano cel MSY. W jej wnioskach cel ten uznano za niezbędny warunek zapewnienia zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

We wniosku przewidziano uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu unijnym lub krajowym), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących zarządzania nakładem połowowym.

•Prawa podstawowe

4.WPŁYW NA BUDŻET

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

2018/0380 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

(2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 3 zawiera wymóg przyjmowania środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym w stosownych przypadkach sprawozdań sporządzonych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, jak również w świetle porad otrzymywanych od komitetów doradczych.

(3)Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy przydzielić państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.

(4)Całkowity dopuszczalny połów (TAC) należy zatem ustalić, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z komitetami doradczymi.

(5)Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma być w pełni stosowany najpóźniej od dnia 1 stycznia 2019 r. Jeżeli połowy podlegają obowiązkowi wyładunku, wyładowywać należy wszystkie gatunki podlegające limitom połowowym w danym łowisku. Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że w sytuacji gdy wprowadzony zostaje obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się, uwzględniając przejście od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy. Na podstawie wspólnych zaleceń przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustalających szczegóły wdrożenia obowiązku wyładunku w formie planów w zakresie odrzutów, które stosuje się tymczasowo i na okres nie dłuższy niż trzy lata.

(6)Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad gatunków objętych obowiązkiem wyładunku od dnia 1 stycznia 2019 r. powinny uwzględniać fakt, że odrzuty nie będą w zasadzie już dozwolone. W związku z tym uprawnienia do połowów powinny być oparte na zaleceniach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) dotyczących całkowitych połowów (zamiast całkowitych wyładunków). Ilości, które w drodze wyjątku mogą nadal być odrzucane podczas wykonywania obowiązku wyładunku, należy odjąć od zalecanych ilości całkowitych połowów.

(7)Istnieją pewne stada, dla których ICES wydała opinię naukową zalecającą ustalenie połowów na poziomie zerowym. W przypadku ustalenia TAC dla tych stad na poziomie wskazanym w opinii naukowej obowiązek wyładunku wszystkich połowów w połowach wielogatunkowych z przyłowami tych stad doprowadziłby do występowania zjawiska „gatunków dławiących”. W celu osiągnięcia właściwej równowagi między kontynuowaniem połowów ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze zaprzestania takich połowów a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu biologicznego tych stad, należy ustanowić szczegółowe TAC dla przyłowów tych stad, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych przy jednoczesnym uwzględnieniu maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Takie TAC należy ustalić na poziomie, który gwarantuje, że śmiertelność tych stad nie wzrośnie, i który stanowi zachętę do poprawy selektywności i unikania przyłowów. Państwa członkowskie powinny podjąć decyzję o wspólnym zarządzaniu tymi TAC, przy uwzględnieniu ich nieuniknionych przyłowów ze stad, których to dotyczy, i innych stosownych kryteriów.

(8)Aby stopniowo ograniczać niechciane połowy tych stad, począwszy od 2019 r. państwa członkowskie powinny wdrażać wieloletnie plany zmniejszania przyłowów w ramach odpowiednich połowów poprzez wprowadzanie środków krajowych i – w stosownych przypadkach – poprzez współpracę na szczeblu regionalnym, z myślą o przedstawieniu Komisji w 2019 r. wspólnych zaleceń. Te plany zmniejszania przyłowów powinny zostać ocenione przez STECF i poddane przeglądowi dwa lata po ich wejściu w życie. Ponadto wszystkie statki korzystające z tych szczegółowych TAC powinny prowadzić pełną dokumentację połowów od 2019 r.

(9)Z opinii naukowej wynika, że stan stada labraksa (Dicentrarchus labrax) w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES 4b, 4c oraz 7a, 7d–7h) nadal jest zagrożony. Biomasa stada tarłowego zmniejszała się od 2005 r. i znajduje się obecnie poniżej granicznego punktu odniesienia biomasy. Śmiertelność połowowa zwiększyła się w szeregu czasowym, osiągając najwyższy poziom w 2013 r., a następnie gwałtownie spadła poniżej poziomu FMSY. Szacuje się, że od 2008 r. rekrutacja jest słaba, z wyjątkiem roczników 2013 i 2014, które szacunkowo wykazują średnią rekrutację. Zgodnie z zaleceniem ICES przy zastosowaniu podejścia opartego na MSY całkowite połowy w 2019 r. nie powinny przekraczać 1 789 ton. Należy zatem kontynuować stosowanie zestawu środków dotyczących nieuniknionych przyłowów labraksa. Zgodnie z opinią naukową ICES większe połowy mogłyby być dozwolone dla tych gatunków w przypadku połowów przy użyciu haków i lin. Należy dostosować środki w zakresie zarządzania połowami rekreacyjnymi labraksa z uwzględnieniem znaczącego wpływu takich połowów na przedmiotowe stada.

(10)[Środki dotyczące węgorza europejskiego (Anguilla anguilla) zostaną włączone do wniosku Komisji na późniejszym etapie po wydaniu opinii naukowej w dniu 7 listopada 2019 r.]

(11)Przez kilka lat niektóre TAC dla stad ryb spodoustych (rajokształtne, rekiny) były ustalone na poziomie zerowym i powiązane z obowiązkiem natychmiastowego uwalniania przypadkowo złowionych ryb. Powodem szczególnego traktowania tych stad jest zły stan ich ochrony oraz założenie, że ze względu na ich wysoki wskaźnik przeżywalności odrzuty nie spowodują wzrostu ich wskaźników śmiertelności połowowej i będą korzystne dla ochrony tych gatunków. Jednak od dnia 1 stycznia 2019 r. połowy tych gatunków trzeba wyładowywać, chyba że są one objęte jednym z odstępstw od obowiązku wyładunku przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 15 ust. 4 lit. a) tego rozporządzenia dopuszcza takie odstępstwa w odniesieniu do gatunków, których poławianie jest zabronione i które są jako takie określone w akcie prawnym Unii przyjętym w obszarze WPRyb. Należy zatem zakazać połowów tych gatunków w przedmiotowych obszarach.

(12)Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z zasadami określonymi w tych planach.

(13)Plan wieloletni dla Morza Północnego został ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 4 i wszedł w życie w 2018 r. Uprawnienia do połowów stad wymienionych w art. 1 tego planu należy określić zgodnie z celami (przedziały Fmsy) i środkami ochronnymi przewidzianymi w tym planie. Uprawnienia do połowów w Morzu Północnym w odniesieniu do stad stanowiących przyłów należy określić zgodnie z podejściem ostrożnościowym, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/973.

(14)TAC w odniesieniu do stad soli w zachodniej części kanału La Manche oraz tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 509/2007 5 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 6 . Celem dla południowego stada morszczuka określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2166/2005 7 jest odbudowa biomasy odnośnych stad do poziomu bezpiecznych granic biologicznych, przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z danymi naukowymi. Zgodnie z opinią naukową, przy braku ostatecznych danych dotyczących docelowej biomasy stada tarłowego i z uwzględnieniem zmian w bezpiecznych granicach biologicznych, należy – z myślą o przyczynieniu się do realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa – ustalić TAC na podstawie zalecenia dotyczącego maksymalnego podtrzymywalnego połowu przedstawionej przez ICES.

(15)Na podstawie niedawnej analizy porównawczej stada śledzia atlantyckiego na zachód od Szkocji ICES przedstawiła opinię dotyczącą stad śledzia atlantyckiego łącznie w rejonach 6a, 7b i 7c (na zachód od Szkocji, na zachód od Irlandii). Zalecenie to obejmuje dwa oddzielne TAC (w 6aS, 7b i 7c, z jednej strony, oraz dla 5b, 6b i 6aN z drugiej strony). Według ICES należy opracować plan odnowy dla tych stad. Ponieważ, zgodnie z opinią naukową, plan zarządzania w odniesieniu do stada północnego 8 nie może być zastosowany wobec stad łącznie, a nie jest możliwe ustalenie osobnych uprawnień do połowów dla tych dwóch stad, TAC należy ustalić w taki sposób, aby zezwolić na ograniczone połowy w ramach naukowego programu pobierania próbek prowadzonego na zasadach komercyjnych.

(16)W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania i poziomy TAC powinny być zgodne z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem, określonym w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie i kwestii związanych z połowami wielogatunkowymi.

(17)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 9 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym w art. 3 i 4 tego rozporządzenia – przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada ma wskazać, do których stad nie będą miały zastosowania jego art. 3 lub 4, w szczególności ze względu na biologiczny stan tych stad. Ostatnio dla wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku został na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzony mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby zasadzie racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji zasobów biologicznych morza, utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa i pogorszyłaby biologiczny stan stad, należy określić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie do analitycznych TAC tylko wówczas, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(18)W przypadku gdy TAC dla danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie postępowało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami WPRyb.

(19)Konieczne jest ustalenie pułapów nakładu połowowego na 2019 r. zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 509/2007 oraz art. 5, 6, 7 i 9 rozporządzenia (UE) 2016/1627 oraz załącznika I do tego rozporządzenia.

(20)W celu zagwarantowania pełnego wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, w przypadku gdy dotyczy to tych samych stad biologicznych.

(21)W przypadku niektórych gatunków, takich jak pewne gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów.

(22)Na 12. konferencji stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, która odbyła się w Manili w dniach 23–28 października 2017 r., do wykazów gatunków chronionych w dodatkach I i II do konwencji dodano kilka gatunków. Dlatego należy zapewnić ochronę tych gatunków w odniesieniu do unijnych statków rybackich prowadzących połowy we wszystkich wodach i statków rybackich spoza Unii prowadzących połowy w wodach Unii.

(23)Korzystanie z określonych w niniejszym rozporządzeniu uprawnień do połowów dostępnych dla unijnych statków rybackich podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 10 , a w szczególności art. jego 33 i 34, dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Należy zatem określić kody, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy przesyłaniu Komisji danych dotyczących wyładunków stad objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.

(24)Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać szczególny system zarządzania dobijakami w wodach Unii rejonów ICES 2a i 3a oraz podobszaru ICES 4. Zważywszy, że oczekuje się, że opinia naukowa ICES będzie dostępna dopiero w lutym 2019 r., TAC i kwoty dla tego stada należy tymczasowo, do czasu wydania opinii, ustalić na poziomie zerowym.

(25)Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią 11 i Wyspami Owczymi 12 Unia przeprowadziła z tymi partnerami konsultacje w sprawie uprawnień do połowów. Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowie i protokole w sprawie połowów z Grenlandią 13 wspólny komitet ustalił poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2019 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Te uprawnienia do połowów należy zatem uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

(26)Na dorocznym posiedzeniu w 2018 r. Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) przyjęła środki ochronne dotyczące dwóch stad karmazynów w Morzu Irmingera. Należy wprowadzić te środki do prawa Unii.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(27)Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) utrzymała na tym samym poziomie TAC dla tuńczyka białego w południowym Atlantyku oraz dla tuńczyka żółtopłetwego. Komisja ICCAT przyjęła również zwiększenie TAC dla tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz tuńczyka białego w północnym Atlantyku. TAC na 2018 r. dla tuńczyka białego w północnym Atlantyku już odzwierciedla zmniejszenie o 945,56 ton w związku z przełowieniem, do którego doszło w 2016 r. To przełowienie zostało zrekompensowane na poziomie ICCAT za pomocą uprawnień do połowów innych państw członkowskich (Francja, Irlandia, Portugalia i Zjednoczone Królestwo). Aby w pełni zrekompensować te państwa członkowskie, potrzebna będzie dodatkowa spłata ze strony Hiszpanii.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(28)W 2018 r. TAC dla włócznika w Morzu Śródziemnym został zmniejszony zgodnie z zaleceniem ICCAT 16-05. Podobnie jak ma to już miejsce w przypadku stada tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, połowy dokonywane w ramach połowów rekreacyjnych w odniesieniu do wszystkich pozostałych stad ICCAT powinny podlegać limitom połowowym przyjętym przez ICCAT. Unijne statki rybackie o długości co najmniej 20 metrów poławiające opastuna w obszarze objętym konwencją ICCAT powinny ponadto podlegać ograniczeniu zdolności przyjętym przez ICCAT w zaleceniu ICCAT 15-01. Wszystkie te środki należy wprowadzić do prawa Unii.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(29)Na 36. dorocznym posiedzeniu w 2017 r. strony Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęły na okres od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 30 listopada 2018 r. limity połowowe zarówno w odniesieniu do gatunków docelowych, jak i do gatunków stanowiących przyłowy. Przy ustalaniu uprawnień do połowów na 2018 r. należy uwzględnić wykorzystanie kwot w 2017 r.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(30)Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) przyjęła nowe limity połowowe w odniesieniu do tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), które nie mają wpływu na limity połowowe Unii w IOTC. Zmniejszyła również możliwości używania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb i wykorzystywania statków dostawczych. Przepisy te nie zostały zmienione podczas dorocznego posiedzenia w 2018 r. i w związku z tym powinny być nadal wdrażane w ramach prawa Unii.

(31)Doroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w dniach 23–27 stycznia 2019 r. Do czasu tego dorocznego posiedzenia należy tymczasowo utrzymać obowiązujące środki w obszarze objętym konwencją SPRFMO.

(32)Na swoim dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła środek ochronny dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito na lata 2018–2020. Środek ten nie został zmieniony podczas dorocznego posiedzenia w 2018 r. i w związku z tym powinien być nadal wdrażany w ramach prawa Unii.

(33)Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) potwierdziła TAC dla tuńczyka południowego na lata 2018–2020, przyjęty na dorocznym posiedzeniu w 2016 r. Obowiązujące obecnie środki dotyczące przydziału uprawnień do połowów przyjęte przez CCSBT należy wprowadzić do prawa Unii.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(34)Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) nie zmieniła przyjętego w 2016 r. środka ochrony dotyczącego dwuletnich TAC dla antara patagońskiego, krabów z gatunków Chaceon spp., beryksów i pancerzykowców. Środek ochrony dotyczący dwuletnich TAC dla gardłosza atlantyckiego w rejonie B1 nie został zmieniony i obowiązuje w 2018 r. Obowiązujące obecnie środki dotyczące przydziału uprawnień do połowów przyjęte przez SEAFO należy wprowadzić do prawa Unii.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(35)Na 14. dorocznym posiedzeniu Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) przyjęła środki ochrony i zarządzania dotyczące tuńczyków tropikalnych. Należy wprowadzić te środki do prawa Unii.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(36)Na 40. dorocznym posiedzeniu w 2018 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2019 r. szereg uprawnień do połowów określonych stad w podobszarach 1–4 obszaru objętego konwencją NAFO. Należy wprowadzić te środki do prawa Unii.

(37)Na 40. dorocznym posiedzeniu w 2016 r. Generalna Komisja ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego (GFCM) przyjęła limity połowowe i ograniczenia nakładu połowowego w odniesieniu do niektórych połowów małych stad pelagicznych na lata 2017 i 2018 w podobszarach geograficznych 17 i 18 (Morze Adriatyckie) obszaru objętego porozumieniem GFCM. Należy wprowadzić te środki do prawa Unii. Maksymalne limity połowowe określone w załączniku IL są ustalone wyłącznie na jeden rok i bez uszczerbku dla innych środków przyjmowanych w przyszłości, a także ewentualnego podziału między państwa członkowskie.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(38)Uwzględniając specyfikę floty słoweńskiej i jej marginalny wpływ na stada małych gatunków pelagicznych, należy zachować istniejące wzorce połowowe i zapewnić dostęp floty słoweńskiej do określonej minimalnej ilości małych gatunków pelagicznych.

(39)Na 5. spotkaniu stron Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (SIOFA) w 2018 r. przyjęto środki ochrony i zarządzania dotyczące stad objętych zakresem Porozumienia. Należy wprowadzić te środki do prawa Unii.

(40)Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO) pod koniec roku i zaczną obowiązywać przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające te środki do prawa Unii powinny mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności – ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a co za tym idzie, niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy na obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się dnia 1 grudnia 2017 r. – odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostaje bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członkowie CCAMLR nie mogą poławiać w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia.

[motyw, odpowiednie artykuły i załączniki zostaną zaktualizowane po dorocznym posiedzeniu]

(41)W odniesieniu do uprawnień do połowów kraba śnieżnego na obszarze wokół Svalbardu, traktat paryski z 1920 r. przyznaje wszystkim jego stronom równy i niedyskryminacyjny dostęp do zasobów, w tym również w zakresie połowów. Stanowisko Unii w sprawie tego dostępu w odniesieniu do połowów kraba śnieżnego na obszarze szelfu kontynentalnego wokół Svalbardu zostało przedstawione w dwóch notach werbalnych skierowanych do Norwegii: z dnia 25 października 2016 r. i z dnia 24 lutego 2017 r. Aby zapewnić, by eksploatacja kraba śnieżnego w obszarze wokół Svalbardu była zgodna z niedyskryminacyjnymi zasadami zarządzania, które mogą zostać określone przez Norwegię posiadającą suwerenność i sprawującą jurysdykcję nad obszarem objętym wspomnianym traktatem, należy ustalić liczbę statków dopuszczonych do prowadzenia takich połowów. Przydział takich uprawnień do połowów między państwa członkowskie jest ograniczony do 2019 r. Przypomina się, że w Unii podstawowa odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z mającym zastosowanie prawem leży po stronie państw członkowskich bandery.

(42)Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej 14 statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, niezbędne jest ustalenie uprawnień do połowów dostępnych dla Wenezueli w wodach Unii w odniesieniu do lucjanowatych.

(43)Z uwagi na fakt, że niektóre przepisy są stosowane w sposób ciągły, oraz aby uniknąć braku pewności prawa w okresie między końcem 2019 r. a datą wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2020 r., przepisy dotyczące zakazów i okresów zamkniętych ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć nadal zastosowanie na początku 2020 r., do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2020 r.

(44)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do upoważniania poszczególnych państw członkowskich do zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 15 .

(45)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyznania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatów arkuszy kalkulacyjnych służących do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferu dni przebywania na morzu między statkami pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

(46)Aby uniknąć przerwy w działalności połowowej i zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących ograniczeń nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2019 r., oraz niektórych przepisów dotyczących poszczególnych regionów, które powinny mieć określoną datę rozpoczęcia stosowania. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu.

(47)Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z mającym zastosowanie prawem Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1
Przedmiot

1.W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb.

2.Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują:

a)limity połowowe na 2019 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2020 r.;

b)ograniczenia nakładu połowowego na okres od dnia 1 lutego 2019 r. do dnia 31 stycznia 2020 r., z wyjątkiem przypadków, dla których w art. 26, 27 i 40 określono ograniczenia nakładu w odniesieniu do innych okresów, a także ograniczenia nakładu połowowego w związku z przepisami dotyczącymi urządzeń do sztucznej koncentracji ryb;

c)uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2018 r. do dnia 30 listopada 2019 r. dla niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR;

d)uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad w obszarze objętym konwencją IATTC określone w art. 28 dla wyszczególnionych w tym artykule okresów w latach 2019 i 2020.

Artykuł 2
Zakres stosowania

1.Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących statków:

a)unijnych statków rybackich;

b)statków państw trzecich na wodach Unii;

2.Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do połowów rekreacyjnych, jeśli zostały one wyraźnie wymienione w odnośnych przepisach.

Artykuł 3
Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Dodatkowo stosuje się następujące definicje:

a)„statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowany w państwie trzecim;

b)„połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza są eksploatowane do celów takich jak rekreacja, turystyka lub sport;

c)„wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji żadnego państwa;

d)„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza:

(i)w przypadku połowów podlegających obowiązkowi wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad;

(ii)w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad;

e)„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu;

f)„oceny analityczne” oznaczają ilościowe oceny tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, oparte na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, by możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów;

g)„rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich określony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 517/2008 16 ;

h)„unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

i)„dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 4
Obszary połowowe

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów:

a)„obszary ICES” (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 218/2009 17 ;

b)„cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;

c)„cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;

d)„jednostka 16 podobszaru ICES 7” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

–53° 30' N 15° 00' W,

–53° 30' N 11 ° 00' W,

–51 ° 30' N 11 ° 00' W,

–51 ° 30' N 13 ° 00' W,

–51 ° 00' N 13 ° 00' W,

–51 ° 00' N 15° 00' W,

–53° 30' N 15° 00' W;

e)„jednostka 26 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

–43° 00' N 8° 00' W,

–43° 00' N 10 ° 00' W,

–42 ° 00' N 10 ° 00' W,

–42 ° 00' N 8 ° 00' W;

f)„jednostka 27 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

–42 ° 00' N 8° 00' W,

–42 ° 00' N 10 ° 00' W,

–38 ° 30' N 10 ° 00' W,

–38 ° 30' N 9 ° 00' W,

–40 ° 00' N 9 ° 00' W,

–40 ° 00' N 8 ° 00' W;

g)„jednostka 30 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny podlegający jurysdykcji Hiszpanii w Zatoce Kadyksu i w wodach przylegających do rejonu 9a;

h)„Zatoka Kadyksu” oznacza część rejonu ICES 9a na wschód od 7º 23' 48" W;

i)„obszar objęty konwencją CCAMLR” (Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) oznacza obszar geograficzny określony w art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004 18 ;

j)„obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 19 ;

k)„podobszary geograficzne GFCM” (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) oznaczają obszary zdefiniowane w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 20 ;

l)„obszar objęty konwencją IATTC” (Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. 21 ;

m)„obszar objęty konwencją ICCAT” (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego 22 ;

n)„obszar podlegający kompetencji IOTC” (Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim 23 ;

o)„obszary NAFO” (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 24 ;

p)„obszar objęty konwencją SEAFO” (Organizacji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim 25 ;

q)„obszar objęty porozumieniem SIOFA” oznacza obszar geograficzny określony w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego 26 ;

r)„obszar objęty konwencją SPRFMO” (Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi 27 ;

s)„obszar objęty konwencją WCPFC” (Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku 28 ;

t)„obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa;

u)„obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice:

–150º długości geograficznej zachodniej,

–130º długości geograficznej zachodniej,

–4º szerokości geograficznej południowej,

–50º szerokości geograficznej południowej.

TYTUŁ II
UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW
DLA UNIJNYCH STATKÓW RYBACKICH

Rozdział I
Przepisy ogólne

Artykuł 5
TAC i przydziały

1.TAC dla unijnych statków rybackich w wodach Unii lub w pewnych wodach nienależących do Unii oraz podział tych TAC między państwa członkowskie, a także, w stosownych przypadkach, warunki funkcjonalnie związane z nimi określono w załączniku I.

2.Zezwala się unijnym statkom rybackim na dokonywanie połowów – w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia – w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 15 niniejszego rozporządzenia, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu (UE) 2017/2403 29 i przepisach wykonawczych do niego.

Artykuł 6
Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie

1.W odniesieniu do niektórych stad ryb TAC są ustalane przez zainteresowane państwo członkowskie. Stada te określono w załączniku I.

2.TAC, które będą ustalane przez państwo członkowskie, muszą:

a)być zgodne z zasadami i przepisami WPRyb, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz

b)prowadzić:

(i)jeżeli dostępne są oceny analityczne z jak największym prawdopodobieństwem – do eksploatacji stada zgodnej z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, począwszy od 2019 r.; lub

(ii)jeżeli oceny analityczne są niedostępne lub niepełne do eksploatacji stada zgodnej z ostrożnościowym podejściem do zarządzania rybołówstwem.

3.Do dnia 15 marca 2019 r. każde zainteresowane państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje:

a)przyjęte TAC;

b)zgromadzone i ocenione przez zainteresowane państwo członkowskie dane, na podstawie których określono wysokość przyjętych TAC;

c)szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z ust. 2.

Artykuł 7
Warunki wyładunku połowów i przyłowów

1.Połowy niepodlegające obowiązkowi wyładunku przewidzianemu w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie w przypadku, gdy:

a)zostały dokonane przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub

b)stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot, i która nie została wyczerpana.

2.Stada gatunków niedocelowych w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot, o których mowa w tym artykule.

Artykuł 8
Limity nakładu połowowego

Do okresów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), stosuje się następujące środki dotyczące nakładu połowowego:

a)załącznik IIA do odbudowy stad morszczuka i homarca w rejonach ICES 8c i 9a, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;

b)załącznik IIB do zarządzania stadem soli w rejonie ICES 7e.

Artykuł 9
Środki dotyczące połowów labraksa

1.Zabrania się unijnym statkom rybackim, a także w odniesieniu do wszelkich połowów przemysłowych prowadzonych z brzegu, poławiania labraksa w rejonach ICES 4b i 4c oraz w podobszarze ICES 7. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przemieszczania i wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze.

2.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w styczniu 2019 r. oraz od dnia 1 kwietnia do dnia 31 grudnia 2019 r. w rejonach ICES 4b, 4c, 7d, 7e, 7f i 7h oraz w wodach w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowych podlegających suwerenności Zjednoczonego Królestwa w rejonach ICES 7a i 7g unijne statki rybackie mogą poławiać labraksa, oraz zatrzymywać na statku, przeładowywać, przemieszczać lub wyładowywać labraksa złowionego w tych obszarach przy użyciu następujących narzędzi i w ramach następujących limitów:

a)przy użyciu włoków dennych 30 : dla nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 100 kg miesięcznie i 1 % masy całkowitych połowów organizmów morskich złowionych przez ten statek w każdym dniu;

b)przy użyciu niewodów 31 : dla nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 180 kg miesięcznie i 1 % masy całkowitych połowów organizmów morskich złowionych przez ten statek w każdym dniu;

c)przy użyciu haków i lin 32 : nie więcej niż 7 ton rocznie na statek;

d)przy użyciu sieci usidlających na palach 33 : dla nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 1,2 t na statek rocznie i 1 % masy całkowitych połowów organizmów morskich złowionych przez ten statek w każdym dniu.

Odstępstwa określone w akapicie pierwszym mają zastosowanie do unijnych statków rybackich, które w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. odnotowały połowy labraksa: w odniesieniu do lit. c) zapisane połowy za pomocą haków i lin, a w odniesieniu do lit. d) zapisane połowy za pomocą stawnych sieci skrzelowych. W przypadku zastąpienia unijnego statku rybackiego państwa członkowskie mogą zezwolić, aby odstępstwo miało zastosowanie do innego statku rybackiego, pod warunkiem że liczba unijnych statków rybackich objętych odstępstwem i ich łączna zdolność połowowa nie ulegną zwiększeniu.

3.Limitów połowowych określonych w ust. 2 nie można przenosić między statkami, a w przypadku gdy zastosowanie ma limit miesięczny – między miesiącami. Dla unijnych statków rybackich poławiających za pomocą więcej niż jednego narzędzia w jednym miesiącu kalendarzowym stosuje się najniższy limit połowowy określony w ust. 2 w odniesieniu do każdego z narzędzi.

Nie później niż 15 dni po zakończeniu każdego miesiąca państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania z wszystkich połowów labraksa w rozbiciu na rodzaje narzędzi.

4.    W połowach rekreacyjnych, w tym również w połowach prowadzonych z brzegu, w rejonach ICES 4b, 4c, 6a, 7a–7k,

a)od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca oraz od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2019 r. dozwolone są wyłącznie połowy typu „złów i wypuść” pozwalające na wysoką przeżywalność labraksa. W tym okresie zabrania się zatrzymywania na statku, przemieszczania, przeładunku i wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze;

b)od dnia 1 kwietnia do dnia 31 października 2019 r. dozwolone jest zatrzymywanie nie więcej niż jednego osobnika labraksa na osobę dziennie.

5.W ramach połowów rekreacyjnych w rejonach ICES 8a i 8b dozwolone jest zatrzymywanie maksymalnie trzech osobników labraksa na osobę dziennie.

Artykuł 10
Środki dotyczące połowów węgorza europejskiego

[Środki odnoszące się do węgorza europejskiego zostaną ustanowione po wydaniu przez ICES opinii naukowej i po przeprowadzeniu dogłębnej analizy tej opinii. Opinia naukowa dotycząca południowego stada labraksa zostanie opublikowana w dniu 7 listopada 2018 r.]

Artykuł 11
Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów

1.Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla:

a)wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b)odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

c)ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008;

d)dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

e)ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

f)odliczeń dokonywanych na mocy art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

g)transferów i wymian kwot zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia.

2.Stada, które podlegają TAC przezornościowym lub analitycznym, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na potrzeby ustalanych z roku na rok warunków zarządzania TAC i kwotami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 847/96.

3.O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 ma zastosowanie do stad podlegających TAC przezornościowemu, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad podlegających TAC analitycznemu.

4.Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania, w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności, przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 12
Okresy zamknięte dla połowów

1.W okresie od dnia 1 maja do dnia 31 maja 2019 r. zabrania się połowów lub zatrzymywania na statku wszystkich następujących gatunków w Porcupine Bank: dorsz atlantycki, smuklice, żabnicowate, plamiak, witlinek, morszczuk, homarzec, gładzica, rdzawiec, czarniak, rajokształtne, sola, brosma, molwa błękitna, molwa i koleń.

Do celów niniejszego ustępu Porcupine Bank obejmuje obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego tranzyt przez Porcupine Bank, gdy na statku są gatunki, o których mowa w tym ustępie, jest dozwolony zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

2.Od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2019 r. oraz od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2019 r. w rejonach ICES 2a, 3a oraz podobszarze ICES 4 zabrania się przemysłowych połowów dobijaków włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 16 mm.

Zakaz określony w akapicie pierwszym stosuje się również do statków państw trzecich uprawnionych do połowów dobijaków i powiązanych przyłowów w wodach Unii podobszaru ICES 4.

Artykuł 13
Zakazy

1.Unijnym statkom rybackim zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków:

a)rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES 2a, 3a i 7d oraz podobszaru ICES 4;

b)żarłacza białego (Carcharodon carcharias) we wszystkich wodach;

c)kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

d)kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES 2 oraz podobszarze ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

e)długoszpara (Cetorhinus maximus) we wszystkich wodach;

f)liksy (Dalatias licha) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

g)kolenia kolcobrodego (Deania calcea) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

h)kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 3, 4, 6, 7, 8, 9 i 10;

i)kolczaka wielkiego (Etmopterus princeps) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

j)kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1, 5, 6, 7, 8, 12 i 14;

k)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1, 5, 6, 7, 8, 12 i 14;

l)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) we wszystkich wodach;

m)następujących gatunków z rodzaju Mobula we wszystkich wodach:

(i)mobuli śródziemnomorskiej (Mobula mobular);

(ii)Mobula rochebrunei;

(iii)Mobula japanica;

(iv)Mobula thurstoni;

(v)Mobula eregoodootenkee;

(vi)Mobula munkiana;

(vii)Mobula tarapacana;

(viii)Mobula kuhlii;

(ix)Mobula hypostoma;

(x) manty z gatunku Manta alfredi we wszystkich wodach;

(xi) manty z gatunku Manta birostris we wszystkich wodach;

n)następujących gatunków pił (Pristidae spp.) we wszystkich wodach:

(i)Anoxypristis cuspidata;

(ii)piły karłowatej (Pristis clavata);

(iii)piły drobnozębnej (Pristis pectinata);

(iv)piły zwyczajnej (Pristis pristis);

(v)piły karłowatej (Pristis clavata);

o)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES 3a;

p)rai czarnobrzuchej (Dipturus nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES 6a, 6b, 7a, 7b, 7c, 7e, 7f, 7 g, 7h i 7k;

q)rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES 6 i 10;

r)rekina wielorybiego (Rhincodon typus) we wszystkich wodach;

s)rochy (Rhinobatos rhinobatos) w Morzu Śródziemnym;

t)rai siwej (Rostroraja alba) w wodach Unii podobszarów ICES 6, 7, 8, 9 i 10;

u)rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 12;

v)kolenia (Squalus acanthias) w wodach Unii podobszarów ICES 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10, z wyjątkiem programów unikania określonych w załączniku IA;

x)anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii.

2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Artykuł 14
Przekazywanie danych

Państwa członkowskie, przedkładając Komisji, zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane dotyczące wyładunków ilości złowionych ze stad, stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Rozdział II
Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich

Artykuł 15
Upoważnienia do połowów

1.Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla unijnych statków rybackich poławiających w wodach państwa trzeciego określono w załączniku III.

2.W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje innemu państwu członkowskiemu kwotę („swap”) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, transfer obejmuje przekazanie odpowiednich upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Rozdział III
Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds.
zarządzania rybołówstwem

[sekcje 2–3, 5, 7–10 niniejszego rozdziału zostaną zaktualizowane po dorocznych posiedzeniach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem]

Sekcja 1
Przepisy ogólne

Artykuł 16
Transfery i wymiany kwot

1.W przypadku gdy na podstawie przepisów regionalnej organizacji do spraw zarządzania rybołówstwem (zwanej dalej „RFMO”) dozwolone są transfery lub wymiany kwot między Umawiającymi się Stronami RFMO, dane państwo członkowskie (zwane dalej „zainteresowanym państwem członkowskim”) może prowadzić rozmowy z Umawiającą się Stroną RFMO oraz – w stosownych przypadkach – ustalać możliwe zakresy planowanych transferów lub wymian kwot.

2.Po powiadomieniu Komisji przez zainteresowane państwo członkowskie Komisja może zatwierdzić zakres planowanych transferów lub wymian kwot, które były przedmiotem rozmów tego państwa członkowskiego z odpowiednią Umawiającą się Stroną RFMO. Następnie Komisja bez zbędnej zwłoki wyraża zgodę na dokonanie takiego transferu lub takiej wymiany kwot z odpowiednią Umawiającą się Stroną RFMO. Komisja powiadamia sekretariat RFMO o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot zgodnie z przepisami tej organizacji.

3.Komisja informuje państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot.

4.Uprawnienia do połowów otrzymane od odpowiedniej Umawiającej się Strony RFMO lub przekazane jej w ramach transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału zainteresowanego państwa członkowskiego od momentu, w którym transfer lub wymiana kwot zostaną przeprowadzone zgodnie z warunkami porozumienia osiągniętego z odpowiednią Umawiającą się Stroną RFMO lub zgodnie z przepisami odpowiedniej RFMO, zależnie od przypadku. Taki przydział nie zmienia istniejącego klucza podziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej.

5.Niniejszy artykuł stosuje się do dnia 31 stycznia 2020 r. w odniesieniu do transferów kwot od Umawiającej się Strony RFMO na rzecz Unii oraz ich późniejszego przydziału państwom członkowskim.

Sekcja 2
Obszar objęty konwencją ICCAT

Artykuł 17
Ograniczenia połowów oraz możliwości chowu, hodowli i tuczu

1.Liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 1.

2.Liczbę unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z pkt 2 załącznika IV.

3.Liczbę unijnych statków rybackich dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 3.

4.Liczbę statków upoważnionych do poławiania, zatrzymywania na statku, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz ich całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 4.

5.Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 5.

6.Możliwości w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 6.

7.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów północnego tuńczyka białego jako gatunku docelowego zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 520/2007 ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 7 do niniejszego rozporządzenia.

8.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich o długości co najmniej 20 metrów, które prowadzą połowy opastuna na obszarze objętym konwencją ICCAT, ogranicza się zgodnie z pkt 8 załącznika IV.

Artykuł 18
Połowy rekreacyjne

W stosownych przypadkach państwa członkowskie wydzielają określoną część przeznaczoną na połowy rekreacyjne w ramach kwot przydzielonych im zgodnie z załącznikiem ID.

Artykuł 19
Rekiny

1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasów (Alopias superciliosus) podczas jakiegokolwiek połowu.

2.Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonów należących do rodzaju Alopias.

3.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy głowomłotów pospolitych z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) w związku z połowami w obszarze objętym konwencją ICCAT.

4.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.

5.Zabrania się zatrzymywania na statku żarłaczy jedwabistych (Carcharhinus falciformis) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.

Sekcja 3
Obszar objęty konwencją CCAMLR

Artykuł 20
Zakazy i ograniczenia połowowe

1.Ukierunkowane połowy gatunków określonych w załączniku V część A są zakazane we wskazanych tam obszarach i okresach.

2.W odniesieniu do zwiadów rybackich, TAC oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku V część B mają zastosowanie we wskazanych tam podobszarach.

Artykuł 21
Zwiady rybackie

1.W 2019 r. państwa członkowskie mogą uczestniczyć w zwiadach rybackich w odniesieniu do antarów (Dissostichus spp.) przy użyciu takli w podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej. Państwo członkowskie powiadamia Sekretariat CCAMLR o zamiarze uczestnictwa w takich połowach zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, a w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2019 r.

2.W odniesieniu do podobszarów FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a – TAC oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (SSRU) w ramach każdego z nich, określono w załączniku V część B. Połowy w jakimkolwiek SSRU wstrzymuje się, jeśli raportowany połów osiąga określony TAC, a odnośny SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu.

3.W celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładów połowy odbywają się możliwie w jak największym zakresie geograficznym oraz barymetrycznym. Połowy w podobszarach FAO 88.1 i 88.2, a także w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a są jednak zabronione na głębokościach nieprzekraczających 550 metrów.

Artykuł 22
Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2019/2020

1.Jeżeli w sezonie połowowym 2019/2020 państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia o tym zamiarze Komisję przy użyciu formularza zawartego w załączniku V część C do niniejszego rozporządzenia nie później niż w dniu 1 maja 2019 r. Na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie Komisja przekazuje powiadomienia Sekretariatowi CCAMLR nie później niż dnia 30 maja 2019 r.

2.Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, w odniesieniu do każdego statku, który państwo członkowskie zamierza upoważnić do uczestnictwa w połowach kryla antarktycznego.

3.Państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR zgłasza swój zamiar dotyczący tego połowu wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków pływających pod jego banderą w momencie powiadomienia albo pływających pod banderą innego członka CCAMLR, co do których oczekuje, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego.

4.Państwa członkowskie mają prawo upoważnić do uczestnictwa w połowach kryla antarktycznego statki inne niż statki zgłoszone Sekretariatowi CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeżeli upoważniony statek nie może uczestniczyć w połowach z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwa członkowskie niezwłocznie informują Sekretariat CCAMLR i Komisję, przekazując:

a)pełne dane statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

b)wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie oraz wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające.

5.Państwa członkowskie nie upoważniają do połowów kryla antarktycznego statku znajdującego się w jakimkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (zwane dalej „połowami NNN”).

Sekcja 4
Obszar podlegający kompetencji IOTC

Artykuł 23
Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających w obszarze podlegającym kompetencji IOTC

1.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto (GT) określono w załączniku VI pkt 1.

2.Maksymalną liczbę statków rybackich Unii poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VI pkt 2.

3.Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb.

4.Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej na rzecz ich floty statki, które mają zostać objęte transferem, znajdowały się w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej RFMO zajmującej się połowami tuńczyka. Ponadto transferem nie mogą zostać objęte statki figurujące w wykazie statków prowadzących połowy NNN regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

5.Państwa członkowskie mogą zwiększyć swoją zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach limitów przedstawionych w planach rozwoju przedstawionych IOTC.

Artykuł 24
Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb oraz statki dostawcze

1.Statek rybacki do połowów okrężnicą nie może mieć w danym momencie rozmieszczonych więcej niż 350 aktywnych dryfujących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb.

2.Liczba statków dostawczych może wynosić nie więcej niż jeden statek dostawczy wspomagający nie mniej niż dwa statki rybackie do połowów okrężnicą, przy czym wszystkie te statki muszą pływać pod banderą tego samego państwa członkowskiego. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do państw członkowskich korzystających z tylko jednego statku dostawczego.

3.Jeden statek rybacki do połowów okrężnicą nie może być w danym momencie wspomagany przez więcej niż jeden statek dostawczy pływający pod banderą tego samego państwa.

4.Od dnia 1 stycznia 2018 r. Unia nie rejestruje nowych ani dodatkowych statków dostawczych w rejestrze upoważnionych statków sporządzonym przez IOTC.

Artykuł 25
Rekiny

1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakichkolwiek części lub całych tusz kosogonów wszystkich gatunków z rodziny Alopiidae podczas jakiegokolwiek połowu.

2.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całych tusz żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 m prowadzących operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego.

3.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Sekcja 5
Obszar objęty konwencją SPRFMO

Artykuł 26
Połowy gatunków pelagicznych

1.Jedynie państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r. mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IJ.

2.Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2019 r. połowy gatunków pelagicznych w tym obszarze do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto.

3.Uprawnienia do połowów określone w załączniku IJ można wykorzystywać wyłącznie pod warunkiem, że państwa członkowskie wyślą Komisji wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków, miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piątego dnia następnego miesiąca, w celu przekazania tych informacji Sekretariatowi SPRFMO.

Artykuł 27
Połowy denne

1.Państwa członkowskie ograniczają połowy denne lub nakład połowowy w odniesieniu do połowów dennych w 2019 r. do tych części obszaru objętego konwencją SPRFMO, gdzie prowadzono połowy denne w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., i do poziomu, który nie przekracza średniego rocznego poziomu połowów lub parametrów nakładów połowowych z tego okresu. Mogą one dokonywać połowów w zakresie wykraczającym poza udokumentowany poziom, tylko jeżeli SPRFMO zatwierdzi ich plany połowowe przekraczające poziom udokumentowanych połowów.

2.Państwa członkowskie bez udokumentowanych połowów lub nakładu połowowego w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. nie dokonują połowów, chyba że SPRFMO zatwierdzi ich plan połowowy bez tej dokumentacji.

Sekcja 6
Obszar objęty konwencją IATTC

Artykuł 28
Połowy przy użyciu okrężnic

1.Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz bonito (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez statki do połowów okrężnicą są zabronione:

a)od dnia 29 lipca godz. 00:00 do dnia 8 października 2019 r. godz. 24:00 lub od dnia 9 listopada 2019 r. godz. 00:00 do dnia 19 stycznia 2020 r. godz. 24:00 w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:

–linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego,

–150º długości geograficznej zachodniej,

–40º szerokości geograficznej północnej,

–40º szerokości geograficznej południowej;

b)od dnia 9 października 2019 r. godz. 00:00 do dnia 8 listopada 2019 r. godz. 24:00 w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:

–96º długości geograficznej zachodniej,

–110º długości geograficznej zachodniej,

–4º szerokości geograficznej północnej,

–3º szerokości geograficznej południowej.

2.Przed dniem 1 kwietnia 2019 r., dla każdego ze swoich statków, zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1. Wszystkie statki rybackie do połowów okrężnicą zainteresowanego państwa członkowskiego wstrzymują na wybrany okres połowy okrężnicami w obszarach określonych w ust. 1.

3.Statki rybackie do połowów okrężnicą łowiące tuńczyka w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i bonito.

4.Ust. 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:

a)w przypadku gdy ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub

b)podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu.

Artykuł 29
Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb

1.W obszarze objętym konwencją IATTC statki rybackie do połowów okrężnicą mogą posiadać w danym momencie nie więcej niż 450 aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb uznaje się za aktywne, jeżeli jest ono zrzucone na morze, rozpoczyna transmisję swojej lokalizacji i jest monitorowane przez statek, jego właściciela lub operatora. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb może być uruchamiane wyłącznie na pokładzie statku rybackiego do połowów okrężnicą.

2.Statek rybacki do połowów okrężnicą nie może zrzucać urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w okresie 15 dni przed rozpoczęciem wybranego okresu zamknięcia określonego w art. 28 ust. 1 lit. a) oraz musi odzyskać tę samą liczbę urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, jaką początkowo zrzucono w ciągu 15 dni przed rozpoczęciem okresu zamknięcia.

3.Państwa członkowskie co miesiąc zgłaszają Komisji informacje dzienne dotyczące wszystkich aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb zgodnie z wymogami IATTC. Sprawozdania te składane są z przesunięciem co najmniej 60 dni, ale nie więcej niż 75 dni. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje sekretariatowi IATTC.

Artykuł 30
Limity połowowe opastuna w przypadku połowów taklami

Łączne roczne połowy opastuna przez taklowce każdego państwa członkowskiego w obszarze objętym konwencją IATTC nie mogą przekraczać 500 ton metrycznych lub ich rocznych połowów opastuna w 2001 r.

Artykuł 31
Zakaz połowów żarłaczy białopłetwych

1.Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż, sprzedaży lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych złowionych w tym obszarze.

2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Operatorzy statku muszą je niezwłocznie uwolnić.

3.Operatorzy statku:

a)odnotowują liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe);

b)zgłaszają informacje określone w lit. a) państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zgromadzone w trakcie poprzedniego roku do dnia 31 stycznia.

Artykuł 32
Zakaz połowów mantowatych

Unijnym statkom rybackim w obszarze objętym konwencją IATTC zabrania się poławiania, zatrzymywania na statku, przeładowywania, wyładowywania, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakichkolwiek części lub całych tusz mantowatych (rodziny Mobulidae obejmującej rodzaje Manta i Mobula). Unijne statki rybackie w miarę możliwości uwalniają mantowate – żywe i nieokaleczone – niezwłocznie po zauważeniu, że zostały złowione.

Sekcja 7
Obszar objęty konwencją SEAFO

Artykuł 33
Zakaz połowów rekinów głębinowych

Zabrania się ukierunkowanych połowów wymienionych poniżej rekinów głębokowodnych w obszarze objętym konwencją SEAFO:

–Apristurus manis,

–kolczak (Etmopterus bigelowi),

–Etmopterus brachyurus,

–kolczak wielki (Etmopterus princeps),

–kolczak smukły (Etmopterus pusillus),

–rajowate (Rajidae),

–Scymnodon squamulosus,

–rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha,

–koleń (Squalus acanthias).

Sekcja 8
Obszar objęty konwencją WCPFC

Artykuł 34
Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego i bonito oraz tuńczyka białego z południowego Pacyfiku

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby liczba dni połowowych przydzielonych statkom rybackim do połowów okrężnicą opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) i bonito (Katsuwonus pelamis) w części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej na pełnym morzu pomiędzy 20° szerokości geograficznej północnej a 20° szerokości geograficznej południowej nie przekraczała 403 dni.

2.Unijne statki rybackie nie mogą prowadzić ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° szerokości geograficznej południowej.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby połowy opastuna (Thunnus obesus) przez taklowce nie przekroczyły 2 000 ton.

Artykuł 35
Zarządzanie połowami przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb

1.W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° szerokości geograficznej północnej a 20° szerokości geograficznej południowej między godz. 00.00 dnia 1 lipca 2019 r. a godz. 24.00 dnia 30 września 2019 r. zabrania się statkom rybackim do połowów okrężnicą stosowania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, ich obsługi lub ich wystawiania.

2.Oprócz zakazu określonego w ust. 1 w obszarze pełnomorskim objętym konwencją WCPFC położonym między 20° szerokości geograficznej północnej a 20° szerokości geograficznej południowej zabrania się wystawiania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb przez dwa dodatkowe miesiące: między godz. 00.00 dnia 1 kwietnia 2019 r. a godz. 24.00 dnia 31 maja 2019 r. albo między godz. 00.00 dnia 1 listopada 2019 r. a godz. 24.00 dnia 31 grudnia 2019 r. O wyborze tych dwóch dodatkowych miesięcy Komisję powiadamia się przed dniem 31 stycznia 2019 r.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy z ich statków rybackich do połowów okrężnicą stosował na morzu, w danym momencie, nie więcej niż 350 urządzeń do sztucznej koncentracji ryb z aktywowanymi oprzyrządowanymi bojami. Boję aktywuje się wyłącznie na pokładzie statku.

4.Wszystkie statki rybackie do połowów okrężnicą prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na statku i wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i bonito.

5.Ust. 4 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:

a)podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby;

b)w przypadku gdy ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub

c)gdy wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania.

Artykuł 36
Ograniczenia liczby unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika

Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętym konwencją WCPFC określono w załączniku VII.

Artykuł 37
Limity połowowe włócznika w połowach taklami na południe od 20° szerokości geograficznej południowej

Państwa członkowskie zapewniają, aby połowy włócznika (Xiphias gladius) na południe od 20° szerokości geograficznej południowej przez taklowce nie przekroczyły limitu wyznaczonego w załączniku IH. Państwa członkowskie zapewniają także, aby w wyniku tego środka nie nastąpiło przesunięcie nakładu połowowego dla włócznika na obszar na północ od 20° szerokości geograficznej południowej.

Artykuł 38
Żarłacze jedwabiste i żarłacze białopłetwe

1.W obszarze objętym konwencją WCPFC zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy osobników następujących gatunków:

a)żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis),

b)żarłacze białopłetwe (Carcharhinus longimanus).

2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Artykuł 39
Obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC

1.Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC, dokonując połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC oraz WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. u), stosują środki określone w niniejszej sekcji.

2.Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 28 ust. 1 lit. a), ust. 2, 3 i 4 oraz w art. 29, 30 i 31, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. u).

Sekcja 9
Obszar objęty porozumieniem GFCM

Artykuł 40
Małe stada pelagiczne w podobszarach geograficznych 17 i 18

1.Połowy małych stad pelagicznych przez unijne statki rybackie w podobszarach geograficznych 17 i 18 nie mogą przekraczać poziomów osiągniętych w 2014 r., zgłoszonych zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1343/2011, jak określono w załączniku IL do niniejszego rozporządzenia.

2.Unijne statki rybackie prowadzące ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych w podobszarach geograficznych 17 i 18 nie mogą przekraczać 180 dni połowowych rocznie. W ramach tej łącznej liczby 180 dni połowowych podczas maksymalnie 144 dni połowowych możliwe są ukierunkowane połowy sardynek i podczas maksymalnie 144 dni połowowych możliwe są ukierunkowane połowy sardeli.

Sekcja 10
Morze Beringa

Artykuł 41
Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa

Zabrania się połowów mintaja (Theragra chalcogramma) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa.

Sekcja 11
SIOFA

Artykuł 42

Tymczasowe środki dotyczące połowów dennych

1. Państwa członkowskie, których statki do 2016 r. prowadziły połowy przez okres dłuższy niż 40 dni w danym roku w obszarze objętym porozumieniem SIOFA, zapewniają, aby statki rybackie pływające pod ich banderą ograniczyły swój roczny nakład połowowy lub połowy w ramach połowów dennych do średniego rocznego poziomu oraz aby działalność połowowa prowadzona była na obszarze objętym oceną skutków przedłożoną SIOFA.

2. Państwa członkowskie, których statki do 2016 r. nie prowadziły połowów przez okres dłuższy niż 40 dni w danym roku w obszarze objętym porozumieniem SIOFA, zapewniają, aby statki pływające pod ich banderą ograniczyły swój nakład połowowy lub połowy w ramach połowów dennych oraz rozkład przestrzenny zgodnie z ich historycznymi danymi połowowymi.

TYTUŁ III
UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW
DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH W WODACH UNII

Artykuł 43
Statki rybackie pływające pod banderą Norwegii oraz statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych

Statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów w wodach Unii w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

Artykuł 44
Statki rybackie pływające pod banderą Wenezueli

W odniesieniu do statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli zastosowanie mają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

Artykuł 45
Upoważnienia do połowów

Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich poławiających w wodach Unii określono w załączniku VIII.

Artykuł 46
Warunki wyładunku połowów i przyłowów

Do połowów i przyłowów statków państw trzecich poławiających na podstawie upoważnień określonych w art. 43 stosuje się warunki określone w art. 7.

Artykuł 47
Okresy zamknięte dla połowów

Statki państw trzecich upoważnione do połowów dobijaków i związanych z nimi przyłowów w wodach Unii podobszaru ICES 4, od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2019 r. oraz od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2019 r. nie mogą prowadzić w tym obszarze połowów dobijaków włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci wynoszącym mniej niż 16 mm.

Artykuł 48
Zakazy

1.Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków, jeżeli zostały one znalezione w wodach Unii:

a)rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES 2a, 3a i 7d oraz podobszaru ICES 4;

b)następujących gatunków pił w wodach Unii:

(i)Anoxypristis cuspidata;

(ii)piły karłowatej (Pristis clavata);

(iii)piły drobnozębnej (Pristis pectinata);

(iv)piły zwyczajnej (Pristis pristis);

(v)piły karłowatej (Pristis clavata);

c)długoszpara (Cetorhinus maximus) i żarłacza białego (Carcharodon carcharias) w wodach Unii;

d)kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 3, 4, 6, 7, 8, 9 i 10;

e)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 1, 4, 5, 6, 7, 8, 12 i 14;

f)kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów 1, 4, 5, 6, 7, 8, 12 i 14;

g)liksy (Dalatias licha), kolenia kolcobrodego (Deania calcea), kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus), kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) i kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 1, 4 i 14;

h)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w wodach Unii;

i)następujących gatunków z rodzaju Mobula w wodach Unii:

(i)mobuli śródziemnomorskiej (Mobula mobular);

(ii)Mobula rochebrunei;

(iii)Mobula japanica;

(iv)Mobula thurstoni;

(v)Mobula eregoodootenkee;

(vi)Mobula munkiana;

(vii)Mobula tarapacana;

(viii)Mobula kuhlii;

(ix)Mobula hypostoma;

(x)manty z gatunku Manta alfredi;

(xi)manty z gatunku Manta birostris;

j)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES 3a;

k)rai czarnobrzuchej (Dipturus nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES 6a, 6b, 7a, 7b, 7c, 7e, 7f, 7 g, 7h i 7k;

l)rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES 6, 9 i 10 oraz rai siwej (Rostroraja alba) w wodach Unii podobszarów ICES 6, 7, 8, 9 i 10;

m)rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 12;

n)rochy (Rhinobatos rhinobatos) w Morzu Śródziemnym;

o)rekina wielorybiego (Rhincodon typus) we wszystkich wodach;

p)kolenia (Squalus acanthias) w wodach Unii podobszarów ICES 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10;

q)anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii.

2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

TYTUŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 49
Procedura komitetowa

1.Komisję wspomaga Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 50
Przepis przejściowy

Art. 9, art. 11 ust. 2, art. 13, 19, 20, 25, 31, 32, 33, 38, 41, i 48 stosuje się nadal odpowiednio w 2020 r. do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na rok 2020.

Artykuł 51
Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

Art. 8 stosuje się jednak od dnia 1 lutego 2019 r. Przepisy dotyczące uprawnień do połowów określonych w art. 20, 21 oraz 22 i w załącznikach IE oraz V w odniesieniu do niektórych stad ryb w obszarze objętym konwencją CCAMLR stosuje się od dnia 1 grudnia 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

(1)    COM(2018) 149.

(2)    Należy w szczególności zapoznać się z dokumentem „General Context of ICES Advice” pod następującym adresem: http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2018/2018/Introduction_to_advice_2018.pdf

(3)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(4)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 z dnia 4 lipca 2018 r. ustanawiające wieloletni plan w odniesieniu do stad dennych w Morzu Północnym oraz połowów eksploatujących te stada, określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w Morzu Północnym oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 676/2007 i (WE) nr 1342/2008 (Dz.U. L 179 z 16.7.2018, s. 1).

(5)    Rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w zachodniej części kanału La Manche (Dz.U. L 122 z 11.5.2007, s. 7).

(6)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009 (Dz.U. L 252 z 16.9.2016, s. 1).

(7)    Rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiające środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 345 z 28.12.2005, s. 5)

(8)    Rozporządzenie Rady (WE) nr 1300/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające wieloletni plan dotyczący zasobów śledzia występujących przy zachodnim wybrzeżu Szkocji oraz połowów tych zasobów (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 6).

(9)    Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3).

(10)    Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(11)    Umowa w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (Dz.U. L 226 z 29.8.1980, s. 48).

(12)    Umowa w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych (Dz.U. L 226 z 29.8.1980, s. 12).

(13)    Umowa partnerska w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, s. 4) i Protokół ustanawiający wielkości dopuszczalne połowów oraz rekompensatę finansową, zgodnie z tą Umową (Dz.U. L 293 z 23.10.2012, s. 5).

(14)    Dz.U. L 6 z 10.1.2012, s. 9.

(15)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(16)    Rozporządzenie Komisji (WE) nr 517/2008 z dnia 10 czerwca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w odniesieniu do ustalania rozmiaru oczek oraz oceny grubości przędzy sieci rybackich (Dz.U. L 151 z 11.6.2008, s. 5).

(17)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70).

(18)    Rozporządzenie Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiające określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki i uchylające rozporządzenia: (EWG) Nr 3943/90, (WE) Nr 66/98 i (WE) Nr 1721/1999 (Dz.U. L 97 z 1.4.2004, s. 16).

(19)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na określonych obszarach, innych niż północny Atlantyk, danych statystycznych o połowach nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 1).

(20)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących połowów na obszarze objętym porozumieniem GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) oraz zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 44).

(21)    Zawarta na mocy decyzji Rady 2006/539/WE z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 22).

(22)    Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 86/238/EWG z dnia 9 czerwca 1986 r. dotyczącej przystąpienia Wspólnoty do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu końcowego Konferencji Pełnomocników Państw – Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r. (Dz.U. L 162 z 18.6.1986, s. 33).

(23)    Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 95/399/WE z 18 września 1995 r. dotyczącej przystąpienia Wspólnoty do Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (Dz.U. L 236 z 5.10.1995, s. 24).

(24)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania danych statystycznych dotyczących połowów i działalności rybackiej przez państwa członkowskie dokonujące połowów na północno-zachodnim Atlantyku (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 42).

(25)    Zawarta na mocy decyzji Rady 2002/738/WE z dnia 22 lipca 2002 r. sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim (Dz.U. L 234 z 31.8.2002, s. 39).

(26)    Unia przystąpiła do niego na mocy decyzji Rady 2008/780/WE z dnia 29 września 2008 r. dotyczącej zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (Dz.U. L 268 z 9.10.2008, s. 27).

(27)    Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 2012/130/UE z dnia 3 października 2011 r. w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (Dz.U. L 67 z 6.3.2012, s. 1).

(28)    Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 2005/75/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku (Dz.U. L 32 z 4.2.2005, s. 1).

(29)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 81).

(30)    Wszystkie rodzaje włoków dennych (OTB, OTT, PTB, TBB, TBN, TBS i TB).

(31)    Wszystkie rodzaje niewodów (SSC, SDN, SPR, SV, SB i SX).

(32)    Wszystkie połowy taklowe lub wędowe i wędkarstwo rekreacyjne (LHP, LHM, LLD, LL, LTL, LX i LLS),

(33)    Wszystkie stawne sieci skrzelowe i pułapki (GTR, GNS, FYK, FPN i FIX).

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 7.11.2018

COM(2018) 732 final

ZAŁĄCZNIK

do

wniosku w sprawie rozporządzenia Rady

ustalającego uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii

WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW

ZAŁĄCZNIK I:	TAC mający zastosowanie do unijnych statków rybackich na obszarach, gdzie wprowadzono TAC, w podziale na gatunki i obszary
ZAŁĄCZNIK IA:	Cieśnina Skagerrak, cieśnina Kattegat, podobszary ICES 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12 oraz 14, wody Unii obszarów CECAF, wody Gujany Francuskiej
ZAŁĄCZNIK IB:	Północno-wschodni Atlantyk i Grenlandia, podobszary ICES 1, 2, 5, 12 oraz 14 i wody Grenlandii obszaru NAFO 1
ZAŁĄCZNIK IC:	Północno-zachodni Atlantyk – obszar objęty konwencją NAFO
ZAŁĄCZNIK ID:	Obszar objęty konwencją ICCAT
ZAŁĄCZNIK IE:	Antarktyka – obszar objęty konwencją CCAMLR
ZAŁĄCZNIK IF:	Południowo-wschodni Ocean Atlantycki – obszar objęty konwencją SEAFO
ZAŁĄCZNIK IG:	Tuńczyk południowy – obszary występowania
ZAŁĄCZNIK IH:	Obszar objęty konwencją WCPFC
ZAŁĄCZNIK IJ:	Obszar objęty konwencją SPRFMO
ZAŁĄCZNIK IK:	Obszar podlegający kompetencji IOTC
ZAŁĄCZNIK IL:	Obszar objęty porozumieniem GFCM
ZAŁĄCZNIK IIA:	Nakład połowowy statków w kontekście odbudowy pewnych południowych stad morszczuka i stad homarca w rejonach ICES 8c oraz 9a z wyjątkiem Zatoki Kadyksu
ZAŁĄCZNIK IIB:	Nakład połowowy statków w kontekście zarządzania stadami soli w zachodniej części kanału La Manche w rejonie ICES 7e
ZAŁĄCZNIK IIC:	Obszary zarządzania dobijakami w rejonach ICES 2a oraz 3a i podobszarze ICES 4
ZAŁĄCZNIK III:	Maksymalna liczba upoważnień do połowów dla unijnych statków rybackich poławiających w wodach państw trzecich
ZAŁĄCZNIK IV:	Obszar objęty konwencją ICCAT
ZAŁĄCZNIK V:	Obszar objęty konwencją CCAMLR
ZAŁĄCZNIK VI:	Obszar podlegający kompetencji IOTC
ZAŁĄCZNIK VII:	Obszar objęty konwencją WCPFC
ZAŁĄCZNIK VIII:	Ograniczenia ilościowe upoważnień do połowów w odniesieniu do statków państw trzecich poławiających w wodach Unii

ZAŁĄCZNIK I

TAC MAJĄCY ZASTOSOWANIE DO UNIJNYCH STATKÓW RYBACKICH
NA OBSZARACH, GDZIE WPROWADZONO TAC, W PODZIALE NA GATUNKI I OBSZARY

W tabelach w załącznikach IA, IB, IC, ID, IE, IF, IG, IJ, IK oraz IL określono TAC i kwoty (w tonach masy w relacji pełnej, z wyjątkiem przypadków, w których określono inaczej) w podziale na stada oraz, w stosownych przypadkach, związane z nimi funkcjonalnie warunki.

Wszystkie uprawnienia do połowów określone w niniejszym załączniku podlegają przepisom określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 1 , w szczególności w art. 33 oraz 34 tego rozporządzenia.

Odniesienia do obszarów połowowych oznaczają odniesienia do obszarów ICES, o ile nie określono inaczej. W granicach każdego obszaru stada ryb określa się zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Do celów regulacyjnych tylko łacińskie nazwy służą do identyfikacji gatunków; nazwy zwyczajowe podano w celu ułatwienia odniesienia.

Na użytek niniejszego rozporządzenia podaje się poniższą tabelę porównawczą nazw łacińskich i nazw zwyczajowych:

Poniższą tabelę porównawczą nazw zwyczajowych i nazw łacińskich podaje się wyłącznie do celów informacyjnych:

ZAŁĄCZNIK IA

CIEŚNINA SKAGERRAK, CIEŚNINA KATTEGAT, PODOBSZARY ICES 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12 I 14, WODY UNII OBSZARÓW CECAF, WODY GUJANY FRANCUSKIEJ