KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 17.8.2018
COM(2018) 598 final
2018/0308(NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załączników do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz przepisów załączonych do Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN), przyjętych przez grupę roboczą ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15 i komitet administracyjny ADN
UZASADNIENIE
1.PRZEDMIOT WNIOSKU
Proponowana decyzja Rady ma na celu określenie stanowiska Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załączników do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz przepisów załączonych do Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN), obowiązujących od dnia 1 stycznia 2019 r., w związku z planowanym końcem okresu zawieszenia, w którym umawiające się strony członkowie grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15) i komitetu administracyjnego ADN mogą zgłosić sprzeciw wobec proponowanych zmian w wydaniu z 2019 r.
2.KONTEKST WNIOSKU
Wyżej wymienione załączniki i rozporządzenia, powszechnie znane jako załączniki do ADR oraz przepisy załączone do ADN, regulują międzynarodowy przewóz towarów niebezpiecznych odpowiednio drogą lądową i śródlądową drogą wodną pomiędzy członkami Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ), które są także stronami ADR i ADN.
Rozwój drogowego i śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych, zarówno w Unii, jak i między Unią a sąsiednimi państwami, stanowi kluczowy element europejskiej wspólnej polityki transportowej i zapewnia właściwe funkcjonowanie wszystkich gałęzi przemysłu produkujących lub stosujących towary sklasyfikowane jako niebezpieczne zgodnie z ADR i ADN. Dostosowanie tych umów do postępu naukowo-technicznego ma zatem zasadnicze znaczenie dla rozwoju transportu i powiązanych gałęzi przemysłu w całym łańcuchu gospodarki. Celem zmian jest dostosowanie ADR i ADN do przepisów modelowych ONZ, w tym nowych definicji, kryteriów klasyfikacji i numerów ONZ, wymagań w zakresie pakowania/etykietowania, aktualizacji mających zastosowanie norm i przepisów technicznych, jak również poprawek redakcyjnych.
Międzynarodowe przepisy dotyczące transportu towarów niebezpiecznych zostały ustalone w ramach różnych międzynarodowych organizacji, takich jak EKG ONZ,
Międzyrządowa Organizacja Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) i poszczególne wyspecjalizowane organy Organizacji Narodów Zjednoczonych. Ponieważ należy zachować zgodność między tymi przepisami, organizacje zaangażowane w te działania opracowały kompleksowy międzynarodowy system do celów koordynacji i harmonizacji. Przepisy są dostosowywane w dwuletnim cyklu.
2.1 Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR)
Celem Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) jest uregulowanie międzynarodowego drogowego transportu towarów niebezpiecznych między państwami członkowskimi EKG ONZ i innymi państwami, które stosują ADR (umawiające się strony ADR). Przedmiotowa umowa weszła w życie w dniu 29 stycznia 1968 r. Unia Europejska nie jest stroną umowy, mimo że wszystkie jej państwa członkowskie są umawiającymi się stronami tej umowy.
2.2 Europejskie porozumienie w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN)
Celem Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN) jest uregulowanie międzynarodowego transportu towarów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi między państwami członkowskimi EKG ONZ, które stosują ADN (umawiające się strony ADN). Porozumienie to weszło w życie z dniem 28 lutego 2008 r. Unia Europejska nie jest stroną tego porozumienia, mimo że dwanaście jej państw członkowskich jest umawiającymi się stronami tego porozumienia.
2.3 Grupa robocza ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15) i komitet administracyjny ADN; przyjęte decyzje i działania następcze
Grupa robocza ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15) i komitet administracyjny ADN oraz komitet ds. bezpieczeństwa ADN (WP.15/AC.2) są organami ustanowionymi w ramach EKG ONZ w celu podejmowania decyzji w sprawie zmian ADR i ADN. W skład tych organów wchodzą przedstawiciele państw członkowskich EKG ONZ, które stosują ADR i ADN. Każda umawiającą się strona ADR i ADN ma prawo do głosowania.
Zgodnie z rozdziałem VII – „Głosowanie” zakresu zadań i regulaminu grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15), tylko pełnoprawni uczestnicy WP.15 dysponują jednym głosem, a decyzje tego organu są podejmowane przede wszystkim na zasadzie konsensusu. W ramach WP.15 głosuje przez podniesienie ręki.
Zgodnie z art. 17 ust. 7 ADN każda umawiająca się strona reprezentowana na sesji komitetu administracyjnego ADN ma prawo do głosowania.
Poprawki przyjęte w dwuletnim okresie 2016–2018 obejmują szereg dostosowań do postępu naukowo-technicznego.
W szczególności zasady klasyfikacji towarów niebezpiecznych zostały wyjaśnione w obu umowach w odniesieniu do próbek materiałów wysokoenergetycznych do celów badawczych (sekcja 2.1.4.3), klasyfikacji artykułów jako artykuły zawierające towary niebezpieczne, i.n.o. (sekcja 2.1.5), klasyfikacji substancji żrących (sekcja 2.2.8). Do wykazu towarów niebezpiecznych wprowadzono kilka nowych pozycji, począwszy od substancji o numerze UN 3535 TOKSYCZNE CIAŁO STAŁE, ŁATWOPALNE, NIEORGANICZNE, I.N.O. do 3548 ARTYKUŁY ZAWIERAJĄCE RÓŻNE TOWARY NIEBEZPIECZNE I.N.O. Opracowano nowe instrukcje dotyczące pakowania, np. instrukcję pakowania P911 dotyczącą wadliwych ogniw i baterii (baterie litowo-metalowe, baterie litowo-jonowe przewożone indywidualnie lub zawarte w urządzeniach). Ponadto wprowadzono zmiany do obowiązujących przepisów dotyczących opakowań zawartych w rozdziale 3.3, np. specjalny przepis 392 mający zastosowanie do przewozu układów zapobiegania rozprzestrzenianiu się gazu przeznaczonych i zatwierdzonych do stosowania w pojazdach silnikowych zawierających gaz, który został zmieniony w celu uwzględnienia opracowania specjalnych norm i przepisów, w tym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 79/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem, oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 406/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 79/2009 w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem. Jeżeli chodzi o zmiany dotyczące rodzajów transportu w ramach ADR wprowadzono nowe przepisy mające zastosowanie do mocowań. Dla ADN wprowadzono klasyfikację stref dla zbiornikowców, dla których wymagana jest ochrona przeciwwybuchowa oraz klasyfikację kategorii urządzeń w celu dostosowania wymogów mających zastosowanie do takich statków do obecnych wymogów dyrektywy 2014/34/UE.
W trakcie przygotowywania obecnych zmian zasięgnięto opinii dużej liczby ekspertów z sektora publicznego i prywatnego. Podczas opracowywania zmian odbyły się następujące spotkania techniczne:
–spotkania na forum Podkomitetu Ekspertów ONZ ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych w ramach Rady Gospodarczo-Społecznej ONZ na:
1)47. sesji w Genewie w dniach 22–26 czerwca 2015 r.,
2)48. sesji w Genewie w dniach 30 listopada–9 grudnia 2015 r.,
3)49. sesji w Genewie w dniach 27 czerwca–7 lipca 2016 r.,
4)50. sesji w Genewie w dniach 28 listopada–6 grudnia 2016 r.,
–spotkania komisji ekspertów RID i grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15/AC.1) w ramach wspólnego posiedzenia EKG ONZ–OTIF na:
1)sesji jesiennej 2016 w Genewie w dniach 19–23 września 2016 r.,
2)sesji wiosennej 2017 w Bernie w dniach 13–17 marca 2017 r.,
3)sesji jesiennej 2017 w Genewie w dniach 19–29 września 2017 r.,
4)sesji wiosennej w Bernie w dniach 12–16 marca 2018 r.,
–dla ADR w ramach grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15) na:
1)101. sesji w Genewie dniach 8–10 listopada 2016 r.,
2)102. sesji w Genewie w dniach 8–12 maja 2017 r.,
3)103. sesji w Genewie w dniach 6–10 listopada 2017 r.,
4)104. sesji w Genewie w dniach 15–17 maja 2018 r.,
–dla ADN w ramach komitetu ds. bezpieczeństwa ADN (WP.15/AC.2) na:
1)29. sesji w Genewie w dniach 22–26 sierpnia 2016 r.,
2)30. sesji w Genewie w dniach 23–27 stycznia 2017 r.,
3)31. sesji w Genewie w dniach 28–31 sierpnia 2017 r.,
4)32. sesji w Genewie w dniach 22–26 stycznia 2018 r.,
–w ramach komitetu administracyjnego ADN na:
1)20. sesji w Genewie w dniu 26 stycznia 2018 r.
W trakcie tych spotkań poszczególne propozycje zmian były analizowane i rozpatrywane przez komisje ekspertów. W większości przypadków zalecane działanie zostało uzgodnione jednomyślnie. Niektóre propozycje zmian były zalecane przez większość ekspertów.
Dla ADR grupa robocza ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15 podejmowała decyzje w sprawie tych propozycji podczas wszystkich wyżej wymienionych spotkań. W przypadku ADN komitet administracyjny podjął decyzję w sprawie zmian na swojej 20. sesji w Genewie w dniu 26 stycznia 2018 r.
Zgodnie z art. 14 ADR, po uzgodnieniu wszelkich proponowanych zmian załączników do ADR przez grupę roboczą ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15, zmiany te uznaje się za przyjęte, chyba że w ciągu trzech miesięcy od daty rozesłania przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych przynajmniej jedna trzecia umawiających się stron lub pięć z nich, jeżeli jedna trzecia stron przekracza tę liczbę, przekazała Sekretarzowi Generalnemu pisemne powiadomienie o swoim sprzeciwie wobec proponowanej zmiany.
Zgodnie z art. 20 ADN, po podjęciu decyzji przez komitet administracyjny ADN, zmiany uznaje się za przyjęte, chyba że w ciągu trzech miesięcy od daty rozesłania przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych przynajmniej jedna trzecia umawiających się stron lub pięć z nich, jeżeli jedna trzecia stron przekracza tę liczbę, przekazała Sekretarzowi Generalnemu pisemne powiadomienie o swoim sprzeciwie wobec proponowanej zmiany.
Zmiany przyjęte przez WP.15, przedstawione w dokumentach zawartych w załączniku do niniejszego wniosku, zostały przesłane do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, tak aby mogły zostać przedstawione do zatwierdzenia przez umawiające się strony ADR w dniu 1 lipca 2018 r., zgodnie z procedurą określoną w art. 14 ADR; są one również dostępne w internecie.
Zmiany przyjęte przez komitet administracyjny ADN, przedstawione w dokumentach zawartych w załączniku do niniejszego wniosku, zostały przesłane do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych do zatwierdzenia przez umawiające się strony ADN w dniu 1 lipca 2018 r., zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ADN; są one również dostępne w internecie.
Do dnia 1 października 2018 r. Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych, działający jako depozytariusz, może przyjmować sprzeciwy wobec zmian do ADR i ADN, przyjętych podczas sesji, o których mowa w pkt 2.3 powyżej.
Oczekuje się, że odnośne zmiany na podstawie niniejszego wniosku wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r. i staną się wiążące, chyba że strony zgłoszą wystarczającą liczbę sprzeciwów.
3. STANOWISKO, JAKIE MA ZOSTAĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII
3.1 Kontekst
Unia Europejska nie jest umawiającą się stroną ADR i ADN. Niemniej jednak fakt, iż Unia Europejska nie jest stroną umowy międzynarodowej nie stanowi przeszkody w wykonywaniu przez nią kompetencji poprzez ustanowienie, w ramach swoich instytucji, stanowiska, jakie ma być zajęte w jej imieniu w ramach organu utworzonego tą umową, zwłaszcza za pośrednictwem państw członkowskich będących stronami tej umowy i działających wspólnie w interesie Unii (zob. wyrok w sprawie Niemcy przeciwko Radzie, C-399/12 („OIV”), pkt 52 i przytoczone tam orzecznictwo).
ADR ma obecnie 50 umawiających się stron, a wszystkie państwa członkowskie UE są umawiającymi się stronami tej umowy. ADN ma obecnie 17 umawiających się stron, a 12 państw członkowskich UE jest umawiającymi się stronami tej umowy.
Unia Europejska stosowała przepisy ADR w odniesieniu do transportu drogowego towarów niebezpiecznych na terytorium UE od dnia 1 stycznia 1997 r., początkowo na mocy dyrektywy Rady 94/55/WE z dnia 21 listopada 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie transportu drogowego towarów niebezpiecznych. W 2008 r. dyrektywa 94/55/WE została zastąpiona przez dyrektywę 2008/68/WE, która ma takie same cele jak poprzedzający ją akt prawny. Od 1 stycznia 2009 r. Unia Europejska stosuje przepisy ADN w odniesieniu do transportu śródlądowego towarów niebezpiecznych.
Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/68/WE dotyczącym krajów trzecich „transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR, RID lub ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach”.
Ponadto wyżej wymienione zmiany, w zakresie, w jakim stają się one wiążące, będą miały wpływ na funkcjonowanie dyrektywy 2008/68/WE w świetle jej art. 8. Zgodnie z tym przepisem Komisja jest uprawniona do dostosowania załącznika I sekcja I.1 i załącznika III sekcja III.1 do dyrektywy 2008/68/WE do postępu naukowego i technicznego „w szczególności w celu uwzględnienia zmian w ADR, RID i ADN”.
3.2 Stanowisko UE
Załącznik do niniejszego wniosku zawiera szczegółowy wykaz planowanych zmian, określając, że zmiany mogą zostać przyjęte przez Unię. Planowane zmiany zostały uznane za właściwe do celów bezpiecznego transportu materiałów niebezpiecznych w opłacalny sposób, biorąc pod uwagę postęp technologiczny, a zatem można je poprzeć. Celem proponowanych zmian jest bezpieczny i pewny transport towarów niebezpiecznych poprzez wyeliminowanie nieodłącznych zagrożeń związanych z tymi towarami.
4. PODSTAWA PRAWNA
4.1 Proceduralna podstawa prawna
4.1.1 Zasady
Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.
Art. 218 ust. 9 TFUE ma zastosowanie niezależnie od tego, czy Unia jest członkiem organu czy też stroną danej umowy.
Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne w wyniku stosowania przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”.
4.1.2 Zastosowanie w niniejszej sprawie
WP.15 jest organem utworzonym na podstawie umowy, a mianowicie Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR).
Komitet administracyjny ADN jest organem utworzonym na podstawie porozumienia, a mianowicie Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN).
Akty przyjęte przez WP.15 i komitet administracyjny ADN stanowią akty mające skutki prawne. Zgodnie z warunkami opisanymi powyżej przyjęte akty prawne będą wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 14 ADR i art. 20 ADN i mogą mieć decydujący wpływ na treść przepisów UE, a mianowicie na dyrektywę 2008/68/WE. Wynika to z faktu, że w art. 4 dyrektywy 2008/68/WE dotyczącym krajów trzecich „transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR, RID lub ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach”. Ponadto wspomniane powyżej akty prawne będą miały wpływ na funkcjonowanie dyrektywy 2008/68/WE w świetle jej art. 8. Zgodnie z tym przepisem Komisja jest uprawniona do dostosowania załącznika I sekcja I.1 i załącznika III sekcja III.1 do dyrektywy 2008/68/WE do postępu naukowego i technicznego „w szczególności w celu uwzględnienia zmian w ADR, RID i ADN”.
Planowane akty nie uzupełniają, ani nie zmieniają ram instytucjonalnych Umowy.
W związku z tym proceduralną podstawę prawną wnioskowanej decyzji stanowi art. 218 ust. 9 TFUE.
4.2 Materialna podstawa prawna
4.2.1 Zasady
Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.
4.2.2 Zastosowanie w niniejszej sprawie
Główny cel i treść decyzji dotyczą drogowego i śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych. Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 91 TFUE.
4.3 Podsumowanie
Podstawą prawną proponowanej decyzji Rady powinien być art. 91 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.
5. PUBLIKACJA PLANOWANEGO AKTU
Ze względu na przejrzystość i właściwe odniesienie, odniesienie do decyzji grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15) i komitetu ds. bezpieczeństwa ADN jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze wskazaniem daty ich wejścia w życie.
2018/0308 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załączników do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz przepisów załączonych do Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN), przyjętych przez grupę roboczą ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15 i komitet administracyjny ADN
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych („ADR”) weszła w życie w dniu 29 stycznia 1968 r. Europejskie porozumienie w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi („ADN”) weszło w życie w dniu 29 lutego 2008 r.
(2)Zgodnie z art. 14 ADR każda z umawiających się stron może zaproponować jedną lub więcej zmian załączników do tej Umowy, a zatem grupa robocza ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15 może przyjąć zmiany do załączników do ADR. Zgodnie z art. 20 ADN komitet ds. bezpieczeństwa i komitet administracyjny mogą przyjmować zmiany do przepisów załączonych do ADN.
(3)Zmiany przyjęte w okresie dwuletnim 2016–2018 przez WP.15 i komitet administracyjny ADN dotyczące drogowego i śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych zostały zgłoszone umawiającym się stronom ADR i ADN w dniu 1 lipca 2018 r.
(4)Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do tych zmian do ADR i ADN, gdyż akty te mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na dyrektywę 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych. Dyrektywa ta ustanawia wymagania dotyczące drogowego, kolejowego lub śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub między nimi, poprzez odniesienie do ADR i ADN. A zatem zgodnie z art. 4 tej dyrektywy „transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR, RID lub ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach”. Ponadto zgodnie z art. 8 dyrektywy Komisja jest uprawniona do dostosowania załącznika I sekcja I.1 i załącznika III sekcja III.1 do dyrektywy 2008/68/WE do postępu naukowego i technicznego, „w szczególności w celu uwzględnienia zmian w ADR, RID i ADN”.
(5)Unia nie jest umawiającą się stroną ADR i ADN. Jednakże fakt ten nie stanowi przeszkody w wykonywaniu przez nią kompetencji poprzez ustanowienie, w ramach swoich instytucji, stanowiska, jakie ma być zajęte w jej imieniu w ramach organu utworzonego tą umową, zwłaszcza za pośrednictwem państw członkowskich będących stronami tej umowy i działających wspólnie w interesie Unii.
(6)Wszystkie państwa członkowskie są umawiającymi się stronami ADR i stosują ją, a 12 państw członkowskich jest umawiającymi się stronami ADN i je stosują.
(7)Przyjęte zmiany wspomniane powyżej dotyczą norm technicznych lub ujednoliconych przepisów technicznych, mają na celu zapewnienie bezpiecznego i wydajnego transportu towarów niebezpiecznych przy jednoczesnym uwzględnieniu postępu naukowego i technicznego w tym sektorze oraz opracowywania nowych substancji i artykułów stwarzających zagrożenie podczas transportu. Rozwój drogowego i śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych, zarówno w Unii, jak i między Unią a jej państwami sąsiadującymi, stanowi kluczowy element wspólnej polityki transportowej i zapewnia właściwe funkcjonowanie wszystkich gałęzi przemysłu produkujących lub stosujących towary sklasyfikowane jako niebezpieczne zgodnie z ADR i ADN.
(8)Wszystkie proponowane zmiany są uzasadnione i korzystne, a zatem Unia powinna je poprzeć.
(9)Stanowisko Unii jest wyrażane przez państwa członkowskie Unii, które są umawiającymi się stronami ADR i ADN, działające wspólnie,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian przyjętych przez grupę roboczą ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15 i komitet administracyjny ADN w odniesieniu do odpowiednio załączników do ADR oraz przepisów załączonych do ADN, o których mowa w załączniku do niniejszej decyzji, jest określone w tym załączniku.
Niewielkie zmiany w tym stanowisku mogą zostać uzgodnione bez kolejnej decyzji Rady, zgodnie z art. 2.
Artykuł 2
Stanowisko Unii jest wyrażane przez państwa członkowskie, które są umawiającymi się stronami ADR i ADN, działające wspólnie w interesie Unii.
Artykuł 3
Odniesienie do decyzji grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych (WP.15) i komitetu ds. bezpieczeństwa ADN jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze wskazaniem daty ich wejścia w życie.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 17.8.2018
COM(2018) 598 final
ZAŁĄCZNIK
do
decyzji Rady
określającej stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załączników do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz przepisów załączonych do Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN), przyjętych przez grupę roboczą ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15 i komitet administracyjny ADN
ZAŁĄCZNIK
Propozycja
|
Dokument referencyjny
|
Notyfikacja
|
Przedmiot
|
Uwagi
|
Stanowisko UE
|
1
|
ECE/TRANS/WP.15/240
|
C.N.304.2018.
TREATIES-XI.B.14
|
Projekty zmian do załączników A i B do ADR
|
Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15
|
Zgoda na zmiany
|
2
|
ECE/TRANS/WP.15/240/Add.1
|
C.N.304.2018.
TREATIES-XI.B.14
|
Projekty zmian do załączników A i B do ADR – Addendum (Ponownie wydane 8 czerwca 2018 r.)
|
Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15
|
Zgoda na zmiany
|
3
|
ECE/TRANS/WP.15/240/Corr.1
|
C.N.304.2018.
TREATIES-XI.B.14
|
Projekty zmian do załączników A i B do ADR – Corrigendum (Ponownie wydane 8 czerwca 2018 r.)
|
Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15
|
Zgoda na zmiany
|
4
|
ECE/ADN/45
|
C.N.297.2018.
TREATIES-XI.D.6
|
Projekty zmian przepisów załączonych do ADN
|
Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach komitetu administracyjnego ADN
|
Zgoda na zmiany
|