KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 1.8.2018
COM(2018) 567 final
2018/0298(COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Oznacza to, że całe unijne prawo pierwotne i wtórne przestanie się stosować do Zjednoczonego Królestwa od dnia 30 marca 2019 r. („dzień wystąpienia”), chyba że w ratyfikowanej umowie o wystąpieniu zostanie ustalona inna data. Zjednoczone Królestwo stanie się wtedy państwem trzecim.
Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych, które mogą znaleźć się w umowie o wystąpieniu, przepisy UE w dziedzinie transportu morskiego nie będą już mieć zastosowania do Zjednoczonego Królestwa. Jednym z obszarów prawa unijnego, na które miałoby to wpływ, jest uznawanie na szczeblu unijnym organizacji świadczących usługi w zakresie inspekcji i przeglądów statków pływających pod banderą państw członkowskich („uznanych organizacji”).
W szczególności w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 („rozporządzenie”) ustanowiono wymaganie, by organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach, które zostały uznane na szczeblu UE przez Komisję („uznane organizacje”), były co najmniej co dwa lata oceniane przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim, które przedłożyło pierwotny wniosek o uznanie danej organizacji. Organizacje, które zostały pierwotnie uznane przez dane państwo członkowskie zgodnie z obowiązującymi wcześniej przepisami i które obecnie objęte są także uznaniem UE na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia, powinny być oceniane w ten sam sposób. W związku z tym państwo członkowskie, które pierwotnie uznało te organizacje, należy zgodnie z art. 15 ust. 1 uznać za „sponsorujące” państwo członkowskie, które uczestniczy w ocenie Komisji na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia.
Ponadto z art. 7 i 8 rozporządzenia wynika, że w celu utrzymania uznania ze strony UE uznane organizacje muszą stale spełniać wymogi i kryteria minimalne określone w załączniku I do rozporządzenia. Podlega to weryfikacji w ramach ciągłego procesu powtarzanej oceny przeprowadzanej przez Komisję i „sponsorujące” państwo członkowskie na podstawie art. 8 ust. 1.
Po wystąpieniu z UE Zjednoczone Królestwo nie będzie już mogło uczestniczyć w przeprowadzanych zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia ocenach tych organizacji, w odniesieniu do których Zjednoczone Królestwo pełni rolę „sponsorującego” państwa członkowskiego. W rezultacie ciągłość ważności uznania tych organizacji na szczeblu UE mogłaby zostać zakwestionowana i nie mogłaby zostać wyprowadzona z dostateczną pewnością prawa z obowiązujących przepisów rozporządzenia.
Potencjalna utrata przez organizacje uznania UE w wyniku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE mogłaby mieć negatywne konsekwencje dla konkurencyjności i atrakcyjności bander państw członkowskich UE-27, które upoważniły te uznane organizacje do działania w ich imieniu do celów dokonywania statutowych inspekcji, przeglądów i certyfikacji statków. Uznane organizacje, których to dotyczy, posiadają obecnie umowy upoważniające z większością państw członkowskich UE-27, lecz po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE państwa te nie mogłyby już korzystać z tych uznanych organizacji na potrzeby floty pod swoją banderą. Jednocześnie właściciele statków korzystający z usług tych organizacji również do celów klasyfikacji stanęliby przed dylematem, czy przerejestrować swoje statki wybierając banderę spoza UE, czy ryzykować naruszenie postanowień ich obecnych prywatnych umów z danymi organizacjami dotyczących klasyfikacji ich statków.
Celem niniejszego wniosku jest zwiększenie pewności prawa, zabezpieczenie ciągłości działalności właścicielom statków dotkniętym tą sytuacją oraz utrzymanie konkurencyjności bander państw członkowskich UE-27.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Niniejszy wniosek jest niezbędny ze względu na wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii, a jego zakres jest ograniczony do działań w reakcji na konsekwencje tego wystąpienia. Główne cele strategiczne rozporządzenia nie ulegają zmianie.
•Spójność z innymi politykami Unii
Niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z mandatem Rady do prowadzenia rokowań ze Zjednoczonym Królestwem dotyczących jego wystąpienia z Unii.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 100 ust. 2 TFUE.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Z uwagi na fakt, że proponowany akt zmieniałby treść obowiązującego aktu Unii, cel ten można osiągnąć jedynie poprzez działanie na szczeblu Unii.
•Proporcjonalność
Wniosek uznaje się za proporcjonalny, ponieważ przewidziano w nim niezbędne zmiany prawne, nie wykraczając poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest wyeliminowanie niepewności prawa powstałej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii. Przewidziano w nim niezbędne zmiany prawne w celu ochrony konkurencyjności bander państw członkowskich UE-27.
•Wybór instrumentu
Biorąc pod uwagę, że akt ten zmienia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady, proponowana forma zmiany jest jedyną właściwą formą.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Zainteresowane strony zostały poinformowane o problemach dotyczących procesu ponownej oceny w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii w zawiadomieniu Komisji dotyczącym transportu morskiego.
Zainteresowanym stronom i państwom członkowskim umożliwiono zgłaszanie przez okres dwóch tygodni uwag na temat proponowanej inicjatywy za pośrednictwem portalu Komisji Europejskiej poświęconego lepszemu stanowieniu prawa („Wyraź swoją opinię”).
W okresie przyjmowania uwag, od dnia 28 czerwca do dnia 12 lipca 2018 r., uwagi zgłosiła jedna zainteresowana strona. Ogólnie doceniono zamiar zapewnienia dzięki proponowanej inicjatywie większej pewności i jasności prawa oraz utrzymania konkurencyjności właścicieli statków z UE-27. Zgłoszone uwagi zostały odpowiednio uwzględnione podczas opracowywania wniosku.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
Zgromadzono informacje zwrotne i skorzystano z technicznej wiedzy eksperckiej, udostępnionych przez zainteresowane strony i państwa członkowskie, a także Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego. Wniosek oparto również na prawnej analizie konsekwencji, jakie wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii pociągnie za sobą w obszarze polityki dotyczącym uznanych organizacji.
•Ocena skutków
Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi lepszego stanowienia prawa ocena skutków nie jest konieczna, ponieważ oczekuje się, że przewidywany środek nie będzie miał znaczących skutków i nie istnieją inne, istotnie odmienne warianty strategiczne poza proponowanym środkiem.
•Prawa podstawowe
Niniejszy wniosek nie ma skutków dla ochrony praw podstawowych.
4.WPŁYW NA BUDŻET
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
Aby ocenić, czy niniejsza inicjatywa osiągnęła powyższy cel bez powodowania jakichkolwiek niezamierzonych skutków dla konkurencji, w art. 2 wniosku wprowadzono klauzulę przeglądową.
•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku
Celem wniosku jest rozwiązanie kwestii niepewności prawa powstałej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE i dotyczącej ciągłości ważności uznania organizacji, w odniesieniu do których Zjednoczone Królestwo pełni rolę „sponsorującego” państwa członkowskiego uczestniczącego w dokonywanej przez Komisję ocenie. Pozwoliłoby to na dalsze stosowanie istniejących ustaleń między tymi organizacjami a państwami członkowskimi UE-27, które podpisały umowy upoważniające, tym samym umożliwiając tym organizacjom dokonywanie inspekcji i przeglądów na statkach w imieniu państw członkowskich, z utrzymaniem ciągłości bezpieczeństwa.
Proponowany środek ustawodawczy skutkowałby zmianą art. 8 ust. 1 rozporządzenia polegającą na zastąpieniu obecnego wymogu, zgodnie z którym jedynie „sponsorujące” państwo członkowskie uczestniczy w procesie regularnej oceny przeprowadzanej przez Komisję, przez wprowadzenie uczestnictwa dowolnego państwa członkowskiego, które udzieliło upoważnienia jednej z uznanych organizacji. Umożliwiłoby to przeprowadzanie przez Komisję oceny wspólnie z dowolnym państwem członkowskim, które upoważniło daną uznaną organizację do działania w jego imieniu do celów art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE, a nie tylko ze „sponsorującym” państwem członkowskim.
Powyższy wariant został wybrany jako najbardziej skuteczny i efektywny sposób rozwiązania kwestii niepewności prawa powstałej w obszarze dotyczącym uznanych organizacji w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE. Proponowany akt rozwiązałby kwestię niepewności prawa w sposób niedyskryminujący w odniesieniu do państw członkowskich, które upoważniły uznane organizacje do działania w ich imieniu.
Ponadto wniosek realizuje cel polegający na zabezpieczeniu ciągłości działalności, utrzymana zostanie także konkurencyjność bander państw członkowskich UE-27 pracujących z organizacjami, których to dotyczy.
Rozporządzenie powinno jedynie niwelować możliwe negatywne konsekwencje dla bander 27 państw członkowskich spowodowane/powstałe w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE. Komisja powinna przedłożyć sprawozdanie na temat jego skutków po upływie odpowiedniego/wystarczającego okresu stosowania, w szczególności w celu zidentyfikowania wszelkich konsekwencji, które mogłyby wykraczać poza zakres niniejszego rozporządzenia.
2018/0298 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
uwzględniając opinię Komitetu Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Radę Europejską o zamiarze wystąpienia z Unii, zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. W związku z tym prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia 30 marca 2019 r., chyba że inna data zostanie ustalona w umowie o wystąpieniu lub Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem ustali jednomyślnie inną datę. Zjednoczone Królestwo stanie się wtedy państwem trzecim.
(2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE tworzą razem ramy prawne działalności uznanych organizacji dokonujących inspekcji, przeglądów i certyfikacji statków.
(3)Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach, które zostały uznane na szczeblu UE przez Komisję („uznane organizacje”), mają być co najmniej co dwa lata oceniane przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim, które przedłożyło stosowny wniosek o uznanie danej organizacji.
(4)Przez wzgląd na zasadę równego traktowania, organizacje, które zostały pierwotnie uznane przez odpowiednie państwo członkowskie zgodnie z dyrektywą Rady 94/57/WE i obecnie objęte są uznaniem unijnym na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, powinny być poddawane ocenie przeprowadzanej przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim, które pierwotnie uznało te organizacje.
(5)Zgodnie z art. 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 w celu utrzymania uznania ze strony Unii uznane organizacje muszą stale spełniać wymogi i kryteria minimalne określone w załączniku I do tegoż rozporządzenia. Podlega to weryfikacji w ramach ciągłej oceny przeprowadzanej przez Komisję wspólnie z odpowiednim państwem członkowskim, zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009. Regularne oceny odgrywają zatem ważną rolę w utrzymywaniu ciągłości uznania organizacji.
(6)Po wystąpieniu z Unii Zjednoczone Królestwo nie będzie już mogło uczestniczyć w ocenach przeprowadzanych na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
(7)Uznane organizacje, które zostały pierwotnie uznane przez Zjednoczone Królestwo, są obecnie objęte uznaniem Unii, a inne państwa członkowskie powierzyły im obowiązki w zakresie inspekcji, przeglądów i certyfikacji statków, zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE. Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 w celu zapewnienia, by organizacje te nadal podlegały ocenie zgodnie z wymogami tego przepisu.
(8)Konieczne jest również uwzględnienie obowiązków w zakresie monitorowania i nadzoru, z których państwa członkowskie muszą się obecnie wywiązywać na podstawie art. 9 dyrektywy 2009/15/WE. W tym względzie ocena uznanych organizacji na podstawie rozporządzenia (WE) nr 391/2009 powinna być przeprowadzana przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi, które udzieliły danej uznanej organizacji upoważnienia zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE.
(9)Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia następującego po dniu, w którym prawo Unii, w szczególności rozporządzenie (WE) nr 391/2009, przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 otrzymuje brzmienie:
„1. Wszystkie uznane organizacje oceniane są przez Komisję wspólnie z państwem członkowskim (państwami członkowskimi), które upoważniło (upoważniły) je zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE, w sposób regularny i co najmniej co dwa lata, w celu potwierdzenia, że spełniają one obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia oraz minimalne kryteria określone w załączniku I. Ocena jest ograniczona do tych rodzajów działalności uznanych organizacji, które są objęte zakresem niniejszego rozporządzenia.”.
Artykuł 2
Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące skutków niniejszego rozporządzenia nie później niż w terminie trzech lat od daty rozpoczęcia jego stosowania.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym prawo Unii przestaje mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
W imieniu Rady
Przewodniczący
Przewodniczący