Bruksela, dnia 25.4.2018

COM(2018) 240 final

Zalecenie

DECYZJA RADY

upoważniająca do podjęcia w imieniu Unii Europejskiej rokowań w celu zawarcia z Republiką Madagaskaru umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz protokołu do tej umowy

{SWD(2018) 143 final}
{SWD(2018) 144 final}


UZASADNIENIE

1.KONTEKST ZALECENIA

Przyczyny i cele wniosku

Komisja proponuje podjęcie rokowań dotyczących zawarcia z Republiką Madagaskaru nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz protokołu do niej. Umowa powinna zaspokoić potrzeby floty unijnej oraz być zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) i z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa.

Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Obecną umowę o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Madagaskarem zawarto w dniu 1 stycznia 2007 r. 1 W niniejszym wniosku Komisja proponuje przeprowadzenie rokowań dotyczących nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, aby włączyć do niej pewne przepisy rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 2 , które nie są ujęte w aktualnej umowie. Obecny 4-letni protokół 3 do umowy o partnerstwie w sprawie połowów stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r., a wygaśnie on w dniu 31 grudnia 2018 r. Określono w nim uprawnienia do połowów dla floty Unii i odpowiedni wkład finansowy wnoszony przez Unię i właścicieli statków. Roczny publiczny wkład finansowy UE należny Madagaskarowi wynosi 1 487 500 EUR 4 , z czego 700 000 EUR jest przeznaczone na wsparcie sektorowe.

Umowa z Madagaskarem o partnerstwie w sprawie połowów zapewnia uprawnienia do połowów tuńczyka i gatunków daleko migrujących dla statków unijnych z czterech państw członkowskich (Hiszpanii, Francji, Portugalii i Włoch). W regionie Oceanu Indyjskiego Unia Europejska zawarła już dwustronne umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z Seszelami i Mauritiusem.

Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów przyczyniają się do propagowania celów WPRyb na arenie międzynarodowej, ponieważ zapewniają, aby unijna działalność połowowa prowadzona poza wodami Unii była oparta na takich samych zasadach i standardach, jakie obowiązują zgodnie z prawem Unii. Ponadto umowy te pomagają rozwijać współpracę naukową między UE i jej partnerami, zwiększają przejrzystość i zrównoważoność, co sprzyja lepszemu gospodarowaniu zasobami rybnymi, oraz przyczyniają się do dobrego zarządzania, ponieważ wspierają monitorowanie i kontrolę działalności flot krajowych i zagranicznych oraz nadzór nad nią, a także pozwalają finansować zwalczanie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (tzw. połowów NNN) oraz zrównoważony rozwój lokalnej branży rybackiej. Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów wzmacniają pozycję Unii Europejskiej w międzynarodowych i regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa, w szczególności na forum Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), która jest podmiotem powołanym na mocy prawa międzynarodowego w celu ochrony zasobów gatunków daleko migrujących w tym regionie oraz zarządzania nimi.

Spójność z innymi politykami Unii

Rokowania dotyczące nowej umowy z Madagaskarem i protokołu do niej są spójne z działaniami zewnętrznymi UE w stosunku do państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), a w szczególności z celami Unii, które dotyczą przestrzegania zasad demokracji i praw człowieka.

.

2.ELEMENTY PRAWNE ZALECENIA

Podstawa prawna

Podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (w części piątej dotyczącej działań zewnętrznych Unii, w tytule V dotyczącym umów międzynarodowych), w którym określono procedurę negocjowania i zawierania umów między Unią a państwami trzecimi.

Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Nie dotyczy, wyłączna kompetencja.

Proporcjonalność

Decyzja jest proporcjonalna do zamierzonego celu.

Wybór instrumentu

Instrument jest określony w art. 218 ust. 3 i 4 TFUE.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Oceny ex post / kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

W latach 2017–2018 Komisja przeprowadziła ocenę ex post obowiązującego protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Madagaskarem, jak również ocenę ex ante ewentualnego nowego protokołu. Wyniki oceny przedstawiono w odrębnym dokumencie roboczym służb Komisji.

W ocenie stwierdzono, że unijne sektory połowów tuńczyka wykazują stałe zainteresowanie połowami na wodach Madagaskaru i że odnowienie protokołu przyczyniłoby się do poprawy monitorowania, kontroli i nadzoru oraz do lepszego zarządzania połowami w tym regionie. Z punktu widzenia UE ważne jest, aby utrzymać instrument, który umożliwia ścisłą współpracę sektorową z jednym z najważniejszych partnerów w zarządzaniu obszarami morskimi na szczeblu podregionalnym, ponieważ pod jego jurysdykcją znajdują się rozległe łowiska. Ponadto dla floty rybackiej UE – zwłaszcza dla sejnerów tuńczykowych i taklowców z wyspy Reunion – oznacza to utrzymanie dostępu do ważnego łowiska, na którym można realizować strategie odłowu w ramach wieloletnich międzynarodowych ram prawnych. Z kolei celem władz Madagaskaru jest rozwój stosunków z UE zmierzający do lepszego zarządzania obszarami morskimi i korzystanie z ukierunkowanego wsparcia sektorowego, które umożliwia wieloletnie finansowanie.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

W ramach oceny przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi, przedstawicielami przemysłu, międzynarodowymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, a także z administracją rybacką i społeczeństwem obywatelskim Madagaskaru. Konsultacje odbyły się również w ramach Komitetu Doradczego ds. Floty Dalekomorskiej.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Nie dotyczy.

Ocena skutków

Nie dotyczy.

Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Nie dotyczy.

Prawa podstawowe

W wytycznych negocjacyjnych, które stanowią załącznik do decyzji upoważniającej do podjęcia rokowań, zaleca się włączenie klauzuli dotyczącej skutków naruszania praw człowieka i zasad demokracji.

4.WPŁYW NA BUDŻET

Nowy protokół będzie zawierał wymóg wniesienia na rzecz Madagaskaru wkładu finansowego, który jest zgodny z wieloletnimi ramami finansowymi (WRF) na lata 2014–2020, w szczególności w odniesieniu do przydziałów ze specjalnej linii budżetowej na umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów. Roczne kwoty na zobowiązania i płatności są ustalane w rocznej procedurze budżetowej, z uwzględnieniem rezerwy na wnioski, które nie weszły w życie na początku roku.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Oczekuje się, że rokowania zostaną podjęte w drugim kwartale 2017 r.

Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Komisja zaleca, aby:

– Rada upoważniła Komisję do podjęcia i prowadzenia rokowań w celu zawarcia z Republiką Madagaskaru nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów i protokołu do tej umowy;

– Komisję wyznaczono jako negocjatora w imieniu UE w tej kwestii;

– Komisja prowadziła te rokowania w porozumieniu ze specjalnym komitetem, zgodnie z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

– Rada przyjęła wytyczne negocjacyjne załączone do niniejszego zalecenia.

Zalecenie

DECYZJA RADY

upoważniająca do podjęcia w imieniu Unii Europejskiej rokowań w celu zawarcia z Republiką Madagaskaru umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz protokołu do tej umowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 3 i 4,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, że należy podjąć rokowania w celu zawarcia nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z Madagaskarem oraz protokołu do tej umowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Komisję do podjęcia rokowań z Madagaskarem w celu zawarcia nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z Madagaskarem oraz protokołu do tej umowy.

Artykuł 2

Rokowania prowadzi się w porozumieniu z Grupą Roboczą ds. Zewnętrznej Polityki Rybołówstwa w Radzie oraz na podstawie wytycznych negocjacyjnych określonych w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

   W imieniu Rady

   Przewodniczący

(1)    Dz.U. L 331 z 17.12.2007, s. 3.
(2)    Zob. część IV tytuł II rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
(3)    Przez ostatnie dwa lata obowiązywania protokołu. Przez dwa poprzednie lata wynosił on 1 566 250 EUR.
(4)    Por. rozdział 40 (linia rezerwy 40 02 41) zgodny z porozumieniem międzyinstytucjonalnym dotyczącym wieloletnich ram finansowych (2013/C373/01).

Bruksela, dnia25.4.2018

COM(2018) 240 final

ZAŁĄCZNIK

do

zalecenia dotyczącego decyzji Rady

upoważniającej do podjęcia w imieniu Unii Europejskiej rokowań w celu zawarcia z Republiką Madagaskaru umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz protokołu do tej umowy

{SWD(2018) 143 final}
{SWD(2018) 144 final}


ZAŁĄCZNIK

Wytyczne negocjacyjne dotyczące zawarcia między Unią Europejską a Republiką Madagaskaru nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz protokołu do tej umowy

Celem rokowań jest zawarcie między Unią Europejską a Madagaskarem nowej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz protokołu do tej umowy, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa i konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa.

Aby nowy protokół umożliwiał wspieranie zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa, a zarazem przynosił UE i Madagaskarowi wzajemne korzyści, cele negocjacyjne Komisji muszą obejmować następujące elementy:

·zapewnienie dostępu do obszaru połowowego Madagaskaru oraz niezbędne upoważnienia dla statków floty UE dokonujących połowów na tym obszarze, co pozwoli m.in. na rozwój sieci umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, dostępnych dla podmiotów gospodarczych z UE;

·uwzględnienie najlepszych dostępnych opinii naukowych i odpowiednich planów zarządzania przyjętych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), aby zapewnić zrównoważoną działalność połowową i propagować zarządzanie obszarami morskimi w skali międzynarodowej. Działalność połowowa powinna być ukierunkowana wyłącznie na dostępne nadwyżki zasobów, przy czym należy uwzględnić zdolność połowową floty lokalnej oraz zwrócić szczególną uwagę na fakt, że niektóre odnośne stada obejmują gatunki daleko migrujące;

·uzyskanie odpowiedniego udziału w zasobach rybnych, proporcjonalnego do interesów floty Unii Europejskiej, jeśli zasoby są również przedmiotem zainteresowania innych flot zagranicznych; uwzględnienie działalności floty UE w regionie, w świetle najbardziej aktualnych i najlepszych dostępnych ocen naukowych;

·nawiązanie dialogu służącego rozwojowi polityki sektorowej, aby zachęcać do wdrażania odpowiedzialnej polityki rybołówstwa w powiązaniu z celami rozwojowymi odnośnego kraju (w szczególności jeśli chodzi o zarządzanie rybołówstwem, zwalczanie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, kontrolę i monitorowanie działalności połowowej oraz nadzór nad nią i zapewnianie doradztwa naukowego) oraz aby wspierać tworzenie miejsc pracy, co przyczyniłoby się m.in. do wsparcia rozwoju społeczno-gospodarczego Madagaskaru;

·włączenie klauzuli dotyczącej skutków naruszania praw człowieka i zasad demokracji;

·włączenie klauzuli o preferencyjnym dostępie floty UE do dostępnych nadwyżek i o stosowaniu tych samych warunków technicznych wobec wszystkich flot zagranicznych;

·włączenie klauzuli wyłączności.

Aby uniknąć zakłócenia działalności połowowej, nowa umowa i protokół do niej powinny zawierać klauzulę przewidującą możliwość tymczasowego stosowania.

W szczególności w protokole należy określić:

·uprawnienia do połowów, w podziale na kategorie, które mają otrzymać statki Unii Europejskiej;

·rekompensatę finansową i warunki jej wypłacania; oraz

·priorytety i mechanizmy skutecznego wdrażania wsparcia sektorowego i jego regularnego monitorowania.