Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego

(2018/C 461/12)

Sprawozdawczyni generalna:

Nathalie SARRABEZOLLES (FR/PES), przewodnicząca rady departamentu Finistère

Dokument źródłowy:

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014

COM(2018) 390 final

I. ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 8

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(8)

Wieloletnie ramy finansowe ustanowione w rozporządzeniu (UE) xx/xx [6] przewidują, że budżet Unii nadal ma wspierać politykę rybołówstwa i politykę morską. Budżet EFMR powinien wynosić, według cen bieżących, 6 140 000 000 EUR. Zasoby EFMR należy rozdzielić między zarządzanie dzielone, bezpośrednie i pośrednie. Na wsparcie według metody zarządzania dzielonego należy przydzielić 5 311 000 000 EUR, a na wsparcie według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego – 829 000 000 EUR . Aby zapewnić stabilność – zwłaszcza w odniesieniu do realizacji celów WPRyb, określenie alokacji krajowych według metody zarządzania dzielonego na okres programowania 2021–2027 powinno się opierać na podziale przyjętym dla EFMR na lata 2014–2020. Określone kwoty należy zarezerwować dla regionów najbardziej oddalonych, na kontrolę i egzekwowanie oraz na gromadzenie i przetwarzanie danych do celów zarządzania rybołówstwem i celów naukowych, natomiast kwoty na trwałe zaprzestanie i nadzwyczajne zaprzestanie działalności połowowej należy ograniczyć

(8)

Wieloletnie ramy finansowe ustanowione w rozporządzeniu (UE) xx/xx [6] przewidują, że budżet Unii nadal ma wspierać politykę rybołówstwa i politykę morską. Budżet EFMR powinien być utrzymany na tym samym poziomie jak w okresie 2014–2020 . Powinien wynosić, według cen bieżących, 6 400 000 000 EUR. Zasoby EFMR należy rozdzielić między zarządzanie dzielone, bezpośrednie i pośrednie. Na wsparcie według metody zarządzania dzielonego należy przydzielić 90 % całego budżetu EFMR ( 5 760 000 000 EUR), a na wsparcie według metody zarządzania bezpośredniego i pośredniego – 10 % ( 640 000 000 EUR). Aby zapewnić stabilność – zwłaszcza w odniesieniu do realizacji celów WPRyb, określenie alokacji krajowych według metody zarządzania dzielonego na okres programowania 2021–2027 powinno się opierać na podziale przyjętym dla EFMR na lata 2014–2020. Określone kwoty należy zarezerwować dla regionów najbardziej oddalonych, na kontrolę i egzekwowanie oraz na gromadzenie i przetwarzanie danych do celów zarządzania rybołówstwem i celów naukowych, natomiast kwoty na trwałe zaprzestanie i nadzwyczajne zaprzestanie działalności połowowej należy ograniczyć

Uzasadnienie

Środki budżetowe powinny być na takim samym poziomie jak dotychczas. Należy przywrócić podział 90/10 pomiędzy zarządzaniem dzielonym, bezpośrednim i pośrednim (zamiast proponowanych 86 % dla zarządzania dzielonego).

Poprawka 2

Motyw 10

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(10)

EFMR powinien opierać się na czterech priorytetach: wsparcie zrównoważonego rybołówstwa i ochrony żywych zasobów morza; wkład w bezpieczeństwo żywnościowe w Unii dzięki konkurencyjności i zrównoważoności w akwakulturze oraz na rynkach; wkład w rozwój zrównoważonej niebieskiej gospodarki oraz wsparcie dobrobytu społeczności nadbrzeżnych; poprawa skuteczności międzynarodowego zarządzania oceanami oraz wkład w bezpieczeństwo oraz czystość mórz i oceanów, ochronę na nich, a także zrównoważone zarządzanie nimi. Priorytety te należy realizować według metody zarządzania dzielonego, bezpośredniego i pośredniego.

(10)

Uzasadnienie

Należy przyjąć cztery priorytety z zadowoleniem, lecz konieczne jest silniejsze zaakcentowanie interesu beneficjentów.

Poprawka 3

Motyw 12a (nowy)

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

EFMR powinien również przyczyniać się do realizacji innych celów zrównoważonego rozwoju ONZ. W szczególności niniejsze rozporządzenie uwzględnia następujące cele:

Cel zrównoważonego rozwoju 1 „Wyeliminować ubóstwo”: EFMR wraz z EFRROW przyczynia się do poprawy warunków życia najsłabszych społeczności przybrzeżnych, zwłaszcza tych zależnych od pojedynczego zasobu rybnego, któremu zagrażają przełowienie, globalne zmiany lub problemy ekologiczne.

Cel zrównoważonego rozwoju 3 „Dobre zdrowie i jakość życia”: EFMR wraz z EFRROW przyczynia się do przeciwdziałania zanieczyszczeniu wód przybrzeżnych, które odpowiada za choroby endemiczne, i do zapewnienia dobrej jakości żywności będącej produktem rybołówstwa i akwakultury.

Cel zrównoważonego rozwoju 7 „Czysta energia”: Finansując niebieską gospodarkę, EFMR wraz z funduszami ukierunkowanymi na program „Horyzont 2020” wspiera rozwój energetyki morskiej opartej na źródłach odnawialnych i gwarantuje, że rozwój ten pozostaje w zgodzie z ochroną środowiska morskiego i zachowaniem zasobów rybnych.

Cel zrównoważonego rozwoju 8 „Wzrost gospodarczy i godna praca”: EFMR wraz z EFS przyczynia się do rozwoju niebieskiej gospodarki, która jest czynnikiem wzrostu gospodarczego. W ramach zarządzania funduszem należy też upewnić się, że ten wzrost gospodarczy jest źródłem godnych miejsc pracy dla społeczności przybrzeżnych. EFMR przyczynia się ponadto do poprawy warunków pracy rybaków.

Cel zrównoważonego rozwoju 12 „Odpowiedzialna konsumpcja i produkcja”: EFMR wspiera dążenie do racjonalnego korzystania z zasobów naturalnych oraz do ograniczania marnotrawstwa zasobów naturalnych i energetycznych.

Cel zrównoważonego rozwoju 13 „Działania w dziedzinie klimatu”: część budżetu EFMR jest przeznaczona na przeciwdziałanie zmianie klimatu.

Uzasadnienie

Unia Europejska odegrała istotną rolę w opracowaniu światowego programu działań do roku 2030 i zobowiązała się, że w znacznym stopniu przyczyni się do osiągnięcia 17 celów programu (komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 22 listopada 2016 r. – COM(2016) 739).

Poprawka 4

Motyw 26

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(26)

Z uwagi na wyzwania związane z realizacją celów WPRyb dotyczących ochrony powinno być możliwe przydzielanie w ramach EFMR wsparcia na działania w zakresie zarządzania rybołówstwem i flotami rybackimi. W związku z tym w przypadku niektórych segmentów floty i basenów morskich nadal konieczne jest wsparcie na dostosowanie flot. Takie wsparcie powinno być wyraźnie ukierunkowane na ochronę i zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza, a jego celem powinna być równowaga między zdolnością połowową a dostępnymi uprawnieniami do połowów. Powinno być zatem możliwe przydzielanie w ramach EFMR wsparcia na trwałe zaprzestanie działalności połowowej w segmentach floty, w których zdolność połowowa nie jest proporcjonalna do dostępnych uprawnień do połowów. Takie wsparcie powinno stanowić narzędzie dostosowania planów działania dotyczących dostosowania segmentów floty, w stosunku do których stwierdzono strukturalną nadwyżkę zdolności, jak określono w art. 22 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, i powinno być wykonywane poprzez zezłomowanie statku rybackiego lub jego wycofanie z eksploatacji i dostosowanie do innych działań. W przypadku gdy dostosowanie doprowadziłoby do zwiększenia presji wywieranej przez połowy rekreacyjne na ekosystem morski, wsparcie powinno być przyznawane tylko wtedy, gdy jest zgodne z WPRyb i celami odpowiednich planów wieloletnich. Aby zapewnić spójność dostosowania strukturalnego flot z celami dotyczącymi ochrony, wsparcie na trwałe zaprzestanie działalności połowowej powinno być ściśle uzależnione od spełnienia pewnych warunków i powiązane z osiągnięciem określonych rezultatów. Wsparcie powinno być zatem wykonywane wyłącznie poprzez finansowanie niepowiązane z kosztami zgodnie z rozporządzeniem (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów). Zgodnie z tym mechanizmem Komisja powinna zwracać środki państwom członkowskim z tytułu trwałego zaprzestania działalności połowowej nie na podstawie faktycznych kosztów, ale na podstawie spełnienia pewnych warunków i osiągnięcia rezultatów. W tym celu Komisja powinna w drodze aktu delegowanego określić takie warunki, które powinny być związane z realizacją celów WPRyb dotyczących ochrony.

(26)

Z uwagi na wyzwania związane z realizacją celów WPRyb dotyczących ochrony powinno być możliwe przydzielanie w ramach EFMR wsparcia na działania w zakresie zarządzania rybołówstwem i flotami rybackimi zgodnie ze sprawozdaniem przyjętym przez Parlament Europejski w sprawie zarządzania flotami rybackimi w regionach najbardziej oddalonych . W związku z tym w przypadku niektórych segmentów floty i basenów morskich nadal konieczne jest wsparcie na dostosowanie flot. Takie wsparcie powinno być wyraźnie ukierunkowane na ochronę i zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza, a jego celem powinna być równowaga między zdolnością połowową a dostępnymi uprawnieniami do połowów. Powinno być zatem możliwe przydzielanie w ramach EFMR wsparcia na trwałe zaprzestanie działalności połowowej w segmentach floty, w których zdolność połowowa nie jest proporcjonalna do dostępnych uprawnień do połowów. Takie wsparcie powinno stanowić narzędzie dostosowania planów działania dotyczących dostosowania segmentów floty, w stosunku do których stwierdzono strukturalną nadwyżkę zdolności, jak określono w art. 22 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, i powinno być wykonywane poprzez zezłomowanie statku rybackiego lub jego wycofanie z eksploatacji i dostosowanie do innych działań. W przypadku gdy dostosowanie doprowadziłoby do zwiększenia presji wywieranej przez połowy rekreacyjne na ekosystem morski, wsparcie powinno być przyznawane tylko wtedy, gdy jest zgodne z WPRyb i celami odpowiednich planów wieloletnich. Aby zapewnić spójność dostosowania strukturalnego flot z celami dotyczącymi ochrony, wsparcie na trwałe zaprzestanie działalności połowowej powinno być ściśle uzależnione od spełnienia pewnych warunków i powiązane z osiągnięciem określonych rezultatów. Wsparcie powinno być zatem wykonywane wyłącznie poprzez finansowanie niepowiązane z kosztami zgodnie z rozporządzeniem (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów). Zgodnie z tym mechanizmem Komisja powinna zwracać środki państwom członkowskim z tytułu trwałego zaprzestania działalności połowowej nie na podstawie faktycznych kosztów, ale na podstawie spełnienia pewnych warunków i osiągnięcia rezultatów. W tym celu Komisja powinna w drodze aktu delegowanego określić takie warunki, które powinny być związane z realizacją celów WPRyb dotyczących ochrony.

Uzasadnienie

W przygotowanym przez Ulrike Rodust sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego (A8-0138/2017) proponuje się zezwolenie na finansowanie publiczne na rzecz odnowy floty rybackiej w regionach najbardziej oddalonych.

Poprawka 5

Motyw 28

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Łodziowe rybołówstwo przybrzeżne prowadzone jest przez statki rybackie o długości poniżej 12 metrów i niekorzystające z ciągnionych narzędzi połowowych. Do tego sektora zalicza się prawie 75 % wszystkich statków rybackich zarejestrowanych w Unii i prawie połowa zatrudnionych w branży rybackiej. Podmioty łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego są w szczególnym stopniu uzależnione od zdrowych stad, które stanowią główne źródło ich przychodów. Z tego względu EFMR powinien traktować je preferencyjnie dzięki intensywności pomocy wynoszącej 100 %, również z tytułu operacji związanych z kontrolą i egzekwowaniem, w dążeniu do propagowania zrównoważonych praktyk połowowych. Ponadto niektóre obszary wsparcia – tj. wsparcie na nabycie używanego statku i wymianę lub modernizację silnika – powinny być zarezerwowane dla łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w segmencie floty, w którym zdolność połowowa jest proporcjonalna do dostępnych uprawnień do połowów. Poza tym państwa członkowskie powinny do swoich programów włączyć plan działania dotyczący łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, który należy monitorować na podstawie wskaźników, dla których należy określić cele pośrednie i cele końcowe.

Łodziowe rybołówstwo przybrzeżne prowadzone jest przez statki rybackie o długości poniżej 12 metrów i niekorzystające z ciągnionych narzędzi połowowych ; zalicza się do niego też połów i zbiór skorupiaków z brzegu . Do tego sektora zalicza się prawie 75 % wszystkich statków rybackich zarejestrowanych w Unii i prawie połowa zatrudnionych w branży rybackiej. Podmioty łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego są w szczególnym stopniu uzależnione od zdrowych stad, które stanowią główne źródło ich przychodów. Z tego względu EFMR powinien traktować je preferencyjnie dzięki intensywności pomocy wynoszącej 100 %, również z tytułu operacji związanych z kontrolą i egzekwowaniem, w dążeniu do propagowania zrównoważonych praktyk połowowych. Ponadto niektóre obszary wsparcia – tj. wsparcie na nabycie używanego statku lub na budowę nowego bez zwiększania zdolności lub nakładów połowowych – powinny być zarezerwowane dla łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w segmencie floty, w którym zdolność połowowa jest proporcjonalna do dostępnych uprawnień do połowów. Poza tym państwa członkowskie powinny do swoich programów włączyć plan działania dotyczący łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, który należy monitorować na podstawie wskaźników, dla których należy określić cele pośrednie i cele końcowe.

Uzasadnienie

Celem rozporządzenia w sprawie EFMR jest przyczynić się do realizacji polityki UE w zakresie przeciwdziałania globalnemu ociepleniu (motyw 13). Wymiana silników napędowych i silników dodatkowych na statkach jest jednym z nielicznych środków, które pozwalają przyczynić się do osiągnięcia tego celu, w szczególności dzięki wykorzystaniu nowych technologii, i w związku z tym nie powinna się ograniczać wyłącznie do łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego. Połów z brzegu musi zostać uwzględniony jako łodziowe rybołówstwo przybrzeżne, a finansowanie nowych statków umożliwia przyspieszenie modernizacji europejskiej floty rybackiej.

Poprawka 6

Motyw 29

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(29)

Jak Komisja stwierdziła w swoim komunikacie z dnia 24 października 2017 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, zatytułowanym „Silniejsze i odnowione partnerstwa strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”, regiony najbardziej oddalone borykają się ze specyficznymi problemami związanymi z oddaleniem geograficznym, topografią i klimatem, o czym mowa w art. 349 Traktatu; jednocześnie regiony te posiadają pewne zasoby, dzięki którym mogą rozwijać zrównoważoną niebieską gospodarkę. Z tego względu dla każdego regionu najbardziej oddalonego zainteresowane państwa członkowskie powinny załączyć do swojego programu plan działania dotyczący rozwoju sektorów zrównoważonej niebieskiej gospodarki, w tym zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa i akwakultury, a na wsparcie realizacji tych planów działania należy zarezerwować pewną alokację finansową. W ramach EFMR powinno być również możliwe przydzielanie wsparcia na rekompensatę za dodatkowe koszty, jakie ponosi się w regionach najbardziej oddalonych z powodu ich położenia i wyspiarskiego charakteru. To wsparcie powinno stanowić określony odsetek ogólnej alokacji finansowej. Ponadto należy rozważyć szczególne przepisy, które pozwolą EFMR wspierać działalność w tych regionach mającą na celu ochronę i przywracanie ekosystemów oraz morskiej i przybrzeżnej różnorodności biologicznej, a także wspierać inwestycje we flotę rybacką i inwestycje produkcyjne w sektorze akwakultury i sektorze przetwórstwa. Odnośnie do inwestycji we flotę rybacką EFMR powinien wspierać szczególne środki dla regionów najbardziej oddalonych, uwzględniając ich specyfikę i warunki geograficzne oraz zapewniając trwałą równowagę między zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego w sprawie zarządzania flotami rybackimi w regionach najbardziej oddalonych. Ponadto w przypadku regionów najbardziej oddalonych należy stosować wyższy poziom intensywności pomocy niż ten stosowany w odniesieniu do innych operacji.

Uzasadnienie

Odsetek pomocy przydzielanej na rekompensatę dodatkowych kosztów w regionach najbardziej oddalonych powinien pozostać ograniczony. Delikatna sytuacja społeczna i słabość strukturalna gospodarki w regionach najbardziej oddalonych oraz dążenie do promowania rozwoju tych regionów i zapewnienia równowagi i równości szans na wszystkich obszarach UE uzasadniają przedsięwzięcie szczególnych środków.

Poprawka 7

Motyw 32

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(32)

Powinno być możliwe przydzielanie z EFMR wsparcia na promocję i zrównoważony rozwój akwakultury, w tym akwakultury słodkowodnej, w celu chowu zwierząt wodnych i uprawy roślin wodnych do produkcji żywności i innych surowców. W niektórych państwach członkowskich nadal obowiązują złożone procedury administracyjne, np. utrudniony dostęp do terenów i uciążliwe procedury przyznawania licencji. Powoduje to, że sektor ma trudności z poprawą wizerunku i konkurencyjności produktów akwakultury. Wsparcie powinno być zgodne z wieloletnimi krajowymi planami strategicznymi na rzecz rozwoju akwakultury, opracowanymi na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W szczególności powinno się kwalifikować wsparcie na rzecz zrównoważenia środowiskowego, inwestycji produkcyjnych, innowacji, zdobywania umiejętności zawodowych, poprawy warunków pracy, środków kompensacyjnych zapewniających ważne usługi w zakresie gospodarowania gruntami i zasobami naturalnymi. Działania w zakresie zdrowia publicznego, systemy ubezpieczeń zasobów akwakultury oraz działania w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt również powinny się kwalifikować. W przypadku inwestycji produkcyjnych wsparcie powinno jednak być zapewnione jedynie za pomocą instrumentów finansowych oraz funduszu InvestEU, które wywierają większy wpływ na rynki i w związku z tym stanowią lepsze od dotacji rozwiązanie problemów związanych z finansowaniem w tym sektorze.

(32)

Powinno być możliwe przydzielanie z EFMR wsparcia na promocję i zrównoważony rozwój akwakultury, w tym akwakultury słodkowodnej, w celu chowu zwierząt wodnych i uprawy roślin wodnych do produkcji żywności i innych surowców. W niektórych państwach członkowskich nadal obowiązują złożone procedury administracyjne, np. utrudniony dostęp do terenów i uciążliwe procedury przyznawania licencji. Powoduje to, że sektor ma trudności z poprawą wizerunku i konkurencyjności produktów akwakultury. Wsparcie powinno być zgodne z wieloletnimi krajowymi planami strategicznymi na rzecz rozwoju akwakultury, opracowanymi na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W szczególności powinno się kwalifikować wsparcie na rzecz zrównoważenia środowiskowego, inwestycji produkcyjnych, innowacji, zdobywania umiejętności zawodowych, poprawy warunków pracy, środków kompensacyjnych zapewniających ważne usługi w zakresie gospodarowania gruntami i zasobami naturalnymi. Działania w zakresie zdrowia publicznego, systemy ubezpieczeń zasobów akwakultury oraz działania w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt również powinny się kwalifikować. W przypadku inwestycji produkcyjnych – z wyjątkiem inwestycji w regionach najbardziej oddalonych – wsparcie powinno jednak być zapewnione jedynie za pomocą instrumentów finansowych oraz funduszu InvestEU, które wywierają większy wpływ na rynki i w związku z tym stanowią lepsze od dotacji rozwiązanie problemów związanych z finansowaniem w tym sektorze.

Uzasadnienie

Art. 349 TFUE umożliwia przyjmowanie szczególnych środków na rzecz regionów najbardziej oddalonych. Słaba tkanka biznesowa w regionach najbardziej oddalonych wymaga utrzymania wszystkich form wsparcia dla przedsiębiorstw w celu wspierania inwestycji produkcyjnych w tych regionach.

Poprawka 8

Motyw 34

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(34)

Dla dostępności i jakości produktów rybołówstwa i akwakultury duże znaczenie ma przemysł przetwórczy. W ramach EFMR powinno być możliwe przydzielanie wsparcia na ukierunkowane inwestycje w tym sektorze, pod warunkiem że wnoszą one wkład w realizację celów wspólnej organizacji rynków. Wsparcie takie należy przydzielać jedynie w postaci instrumentów finansowych i z funduszu InvestEU, a nie w formie dotacji.

(34)

Dla dostępności i jakości produktów rybołówstwa i akwakultury duże znaczenie ma przemysł przetwórczy. W ramach EFMR powinno być możliwe przydzielanie wsparcia na ukierunkowane inwestycje w tym sektorze, pod warunkiem że wnoszą one wkład w realizację celów wspólnej organizacji rynków. Z wyjątkiem inwestycji w regionach najbardziej oddalonych wsparcie takie należy przydzielać jedynie w postaci instrumentów finansowych i z funduszu InvestEU, a nie w formie dotacji.

Uzasadnienie

Poprawka 9

Artykuł 3

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2 ….

2. …

16)	„incydent środowiskowy” oznacza przypadkowe zjawisko naturalne lub wywołane przez człowieka, które powoduje degradację środowiska;

17)	„hodowca akwakultury” oznacza osobę, która wykonuje działalność zawodową w uznanym przez dane państwo członkowskie sektorze akwakultury na pokładzie statku przeznaczonego do akwakultury lub prowadzi działalność zawodową w zakresie hodowli bez użycia statku;

18)	„rybołówstwo przybrzeżne” oznacza połowy zarobkowe prowadzone przez statki rybackie o długości mniejszej niż 24 metrów na morzu terytorialnym w rejsach połowowych trwających krócej niż 24 godziny.

Uzasadnienie

Nie zdefiniowano pojęcia „incydent środowiskowy”, pojawiającego się w art. 18 ust. 1 lit. d). Należy to zrobić, by nie stało się ono przedmiotem interpretacji lub licznych próśb do Komisji o jego uściślenie.

Konieczne jest podanie w art. 3 definicji hodowcy akwakultury, aby określić zakres działania tej grupy zawodowej. Dotyczy to również terminu „rybołówstwo przybrzeżne”. Jest ono głównym rodzajem działalności w regionie Morza Śródziemnego prowadzonym w jednodniowych rejsach.

Poprawka 10

Artykuł 4

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Priorytety

EFMR musi wnosić wkład w realizację WPRyb i polityki morskiej. Priorytety funduszu są następujące:

1)	wsparcie zrównoważonego rybołówstwa i ochrony żywych zasobów morza;

1)	wsparcie zrównoważonego rybołówstwa i ochrony żywych zasobów morza;

2)	wkład w bezpieczeństwo żywnościowe w Unii dzięki konkurencyjności i zrównoważoności w akwakulturze oraz na rynkach;

2)	wkład w bezpieczeństwo żywnościowe w Unii dzięki konkurencyjności i zrównoważoności w akwakulturze oraz na rynkach;

3)	wkład w rozwój zrównoważonej niebieskiej gospodarki oraz wsparcie dobrobytu społeczności nadbrzeżnych;

3)	wkład w rozwój zrównoważonej niebieskiej gospodarki oraz wsparcie dobrobytu społeczności nadbrzeżnych;

4)	poprawa skuteczności międzynarodowego zarządzania oceanami oraz wkład w bezpieczeństwo i czystość mórz i oceanów, ich ochronę i zrównoważone zarządzanie nimi.

4)	poprawa skuteczności międzynarodowego zarządzania oceanami oraz wkład w bezpieczeństwo i czystość mórz i oceanów, ich ochronę i zrównoważone zarządzanie nimi.

Wsparcie z EFMR musi wnosić wkład w realizację celów Unii związanych ze środowiskiem oraz łagodzeniem zmiany klimatu i przystosowaniem się do niej. Wkład ten musi być monitorowany zgodnie z metodyką określoną w załączniku IV.

Wsparcie z EFMR musi wnosić wkład w realizację celów Unii związanych ze środowiskiem oraz łagodzeniem zmiany klimatu i przystosowaniem się do niej. Obejmuje to również wsparcie dla realizacji projektów mających na celu poprawę możliwości dojrzewania młodych osobników zgodnie z przepisami ramowej dyrektywy wodnej 2000/60/WE. Wkład ten musi być monitorowany zgodnie z metodyką określoną w załączniku IV.

Uzasadnienie

Celem funduszu powinno być dalsze zapewnienie możliwości ekologizacji w ścisłym powiązaniu ze zrównoważeniem środowiskowym, w tym poprawa cieków wodnych jako tarlisk i obszarów dojrzewania narybku.

Poprawka 11

Artykuł 9

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3. Oprócz elementów, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów), program musi zawierać:

a)	analizę sytuacji pod względem mocnych i słabych stron oraz możliwości i zagrożeń, a także określenie potrzeb, jakie należy zaspokoić na odpowiednim obszarze geograficznym, w tym, w stosownych przypadkach, w basenach morskich objętych programem;

a)	analizę sytuacji pod względem mocnych i słabych stron oraz możliwości i zagrożeń, a także określenie potrzeb, jakie należy zaspokoić na odpowiednim obszarze geograficznym, w tym, w stosownych przypadkach, w basenach morskich objętych programem;

b)	plan działania dotyczący łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, o którym mowa w art. 15;

b)	plan działania dotyczący łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, o którym mowa w art. 15;

c)	w stosownych przypadkach – plan działania dotyczący regionów najbardziej oddalonych, o którym mowa w ust. 4.

c)	w stosownych przypadkach – plan działania dotyczący regionów najbardziej oddalonych, o którym mowa w ust. 4;

d)	w stosownych przypadkach – plan działania lub regionalny program operacyjny dla władz szczebla niższego niż krajowy właściwych w dziedzinie rybołówstwa i gospodarki morskiej.

…

6. Komisja oceni programy zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów). W ocenie tej Komisja uwzględni w szczególności:

a)	maksymalizację wkładu programu w priorytety, o których mowa w art. 4;

a)	maksymalizację wkładu programu w priorytety, o których mowa w art. 4;

b)	równowagę między zdolnością połowową flot a dostępnymi uprawnieniami do połowów, będącą co roku przedmiotem sprawozdania państw członkowskich zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b)	równowagę między zdolnością połowową flot a dostępnymi uprawnieniami do połowów, będącą co roku przedmiotem sprawozdania państw członkowskich zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

w stosownych przypadkach – wieloletnie plany zarządzania przyjęte na mocy art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, plany zarządzania przyjęte na mocy art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 oraz zalecenia regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, jeżeli mają zastosowanie do Unii;

d)	wdrożenie obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

d)	wdrożenie obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

e)	najnowsze dane dotyczące wyników społeczno-ekonomicznych zrównoważonej niebieskiej gospodarki, w szczególności w sektorze rybołówstwa i akwakultury;

e)	spodziewany wkład społeczno-ekonomiczny programu w zrównoważoną niebieską gospodarkę, w szczególności w sektorze rybołówstwa i akwakultury;

f)	w stosownych przypadkach – analizy, o których mowa w ust. 5.

f)	w stosownych przypadkach – analizy, o których mowa w ust. 5.

g)	wkład programu w ochronę i odbudowę ekosystemów morskich, przy czym wsparcie związane z obszarami Natura 2000 jest zgodne z priorytetowymi ramami działań ustanowionymi zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG;

g)	wkład programu w ochronę i odbudowę ekosystemów morskich, przy czym wsparcie związane z obszarami Natura 2000 jest zgodne z priorytetowymi ramami działań ustanowionymi zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG;

h)	wkład programu w ograniczenie ilości odpadów morskich zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady xx/xx (dyrektywa w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko);

h)	wkład programu w ograniczenie ilości odpadów morskich zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady xx/xx (dyrektywa w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko);

i)	wkład programu w łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej.

i)	wkład programu w łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej.

Uzasadnienie

Na temat ust. 3 lit. d):

Jeśli pozwoli się chętnym państwom członkowskim opracowywać regionalne programy operacyjne w ramach programu krajowego dla regionów właściwych w tej dziedzinie, umożliwi się tym samym bardziej inteligentne wydatki oraz regionalne strategie specjalizacji w ramach puli środków EFMR.

Na temat ust. 6 lit. e):

W swojej ocenie programów poszczególnych państw Komisja nie powinna ograniczać się do uwzględnienia danych, lecz musi również ocenić społeczno-ekonomiczny wkład proponowanych środków.

Poprawka 12

Artykuł 12

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wniosek beneficjenta o wsparcie z EFMR uznaje się za niedopuszczalny przez określony okres ustalony na podstawie ust. 4, jeżeli właściwy organ stwierdził, że ten beneficjent:

a)	dopuścił się poważnego naruszenia przepisów określonego w art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 lub art. 90 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 lub w innych aktach prawnych przyjętych przez Parlament Europejski i Radę ;

a)	dopuścił się poważnego naruszenia przepisów określonego w art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 lub art. 90 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009;

był zaangażowany w działalność statków rybackich wymienionych w unijnym wykazie statków NNN zgodnie z art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub działalność statku pływającego pod banderą jednego z państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z art. 33 tego rozporządzenia, zarządzał takimi statkami lub był ich właścicielem; lub

c)	jeżeli składany wniosek dotyczy wsparcia na podstawie art. 23 – popełnił którekolwiek z przestępstw przeciwko środowisku określonych w art. 3 i 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/99/WE.

c)	popełnił którekolwiek z przestępstw przeciwko środowisku określonych w art. 3 i 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/99/WE.

Uzasadnienie

a)	Rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 i (WE) nr 1224/2009 zawierają wyczerpujący wykaz poważnych naruszeń. Jego rozszerzenie nie wydaje się wskazane.

EFMR może być wykorzystywany do finansowania akwakultury, rybołówstwa i niebieskiej gospodarki. Żaden beneficjent nie powinien otrzymywać środków z EFMR, jeśli dopuścił się poważnego naruszenia prawa wspólnotowego w zakresie ochrony środowiska naturalnego. Akwakultura nie może być jedynym rodzajem działalności, do którego odnosiłby się ten przepis.

Poprawka 13

Artykuł 13

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Następujące operacje nie kwalifikują się do wsparcia z EFMR:

a)	operacje, które zwiększają zdolność połowową statku rybackiego lub pomagają w nabyciu sprzętu, który zwiększa możliwości statku rybackiego w zakresie lokalizacji ryb;

a)	operacje, które zwiększają zdolność połowową statku rybackiego lub pomagają w nabyciu sprzętu, który zwiększa możliwości statku rybackiego w zakresie lokalizacji ryb;

b)	budowa i nabycie statków rybackich lub przywóz statków rybackich, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej;

b)	budowa i nabycie statków rybackich lub przywóz statków rybackich, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej;

c)	transfer statków rybackich do państw trzecich lub zmiana bandery statków rybackich na banderę państwa trzeciego, w tym poprzez zakładanie spółek joint venture z partnerami z tych państw;

c)	transfer statków rybackich do państw trzecich lub zmiana bandery statków rybackich na banderę państwa trzeciego, w tym poprzez zakładanie spółek joint venture z partnerami z tych państw;

d)	tymczasowe lub trwałe zaprzestanie działalności połowowej, o ile nie zostało postanowione inaczej w niniejszym rozporządzeniu;

d)	tymczasowe lub trwałe zaprzestanie działalności połowowej, o ile nie zostało postanowione inaczej w niniejszym rozporządzeniu;

e)	zwiad rybacki;

e)	zwiad rybacki;

f)	przeniesienie własności przedsiębiorstwa;

f)	przeniesienie własności przedsiębiorstwa;

g)	bezpośrednie zarybianie, chyba że zostało ono wyraźnie przewidziane w unijnym akcie prawnym jako środek ochrony lub polega na zarybianiu eksperymentalnym;

g)	bezpośrednie zarybianie, chyba że zostało ono wyraźnie przewidziane w unijnym akcie prawnym jako środek ochrony lub polega na zarybianiu eksperymentalnym;

h)	budowa nowych portów, nowych miejsc wyładunku lub nowych miejsc sprzedaży aukcyjnej;

h)	) w regionach innych niż regiony najbardziej oddalone – budowa nowych portów, nowych miejsc wyładunku lub nowych miejsc sprzedaży aukcyjnej;

mechanizmy interwencji na rynku, których celem jest czasowe lub trwałe wycofanie produktów rybołówstwa lub akwakultury z obrotu, aby zmniejszyć podaż w celu zapobieżenia spadkowi cen lub w celu spowodowania wzrostu cen; analogicznie – operacje przechowywania w łańcuchu logistycznym, które w sposób umyślny albo nieumyślny wywołałyby takie same skutki;

j)	inwestycje na statkach rybackich, które są niezbędne do zapewnienia zgodności z wymogami przewidzianymi w prawie unijnym lub krajowym, w tym wymogami związanymi z obowiązkami Unii w kontekście regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem;

j)	inwestycje na statkach rybackich, które są niezbędne do zapewnienia zgodności z wymogami przewidzianymi w prawie unijnym lub krajowym, w tym wymogami związanymi z obowiązkami Unii w kontekście regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem;

k)	inwestycje na statkach rybackich, które w ciągu dwóch lat kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku o wsparcie prowadziły działalność połowową na morzu przez mniej niż 60 dni w roku.

k)	statek rybacki jest zarejestrowany jako aktywny oraz w ciągu ostatnich dwóch lat kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku o wsparcie prowadził działalność połowową na morzu przez co najmniej 60 dni w roku;

l)	wymiana lub modernizacja głównego lub dodatkowego silnika statku, jeśli skutkuje to zwiększeniem mocy w kW;

m)	produkcja organizmów zmodyfikowanych genetycznie.

Uzasadnienie

h)	W regionach najbardziej oddalonych pilnie brakuje infrastruktury wyładunku i sprzedaży produktów rybołówstwa, która spełniałaby akceptowalne wymogi higieny i bezpieczeństwa.

l)	Wymiana silnika napędowego lub dodatkowego nie może skutkować zwiększeniem mocy statku, a zatem nakładu połowowego.

m)	Skoro środowisko morskie jest środowiskiem otwartym, produkcja organizmów zmodyfikowanych genetycznie stwarza ryzyko ich rozprzestrzeniania.

Poprawka 14

Artykuł 15

Tekst zaproponowany przez Komisję	Poprawka KR-u
	4. Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne spoczywające na podmiotach sektora morskiego i rybackiego, które ubiegają się o pomoc, w planach działania należy uwzględnić pojedynczy, uproszczony formularz wniosku dotyczący działań objętych EFMR.

Uzasadnienie

W przeciwieństwie do przedsiębiorstw rybackich, rybacy działający na małą skalę to w większości osoby fizyczne, które nie mają zdolności administracyjnej, by wypełniać skomplikowane formularze wniosku. Pojedynczy, uproszczony formularz wniosku znacznie zwiększy ich szanse uzyskania dostępu do finansowania.

Poprawka 15

Artykuł 16

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1. Wsparcie w ramach EFMR można przydzielać na następujące inwestycje związane ze statkami łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, które należą do segmentu floty, w stosunku do którego najnowsze sprawozdanie dotyczące zdolności połowowej, o którym mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, wykazało równowagę między zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów dostępnymi dla tego segmentu:

a)	pierwsze nabycie statku rybackiego przez młodego rybaka, który w momencie złożenia wniosku nie ukończył jeszcze 40 lat i który pracował jako rybak przez co najmniej pięć lat lub zdobył odpowiednie kwalifikacje zawodowe;

a)	pierwsze nabycie statku rybackiego przez rybaka, który w momencie złożenia wniosku pracował jako rybak przez co najmniej pięć lat lub zdobył odpowiednie kwalifikacje zawodowe;

b)	wymiana lub modernizacja silnika głównego lub dodatkowego.

b)	wymiana lub modernizacja silnika głównego lub dodatkowego z wykorzystaniem nowych technologii zmniejszających ślad węglowy .

2. Statki, o których mowa w ust. 1, muszą być wyposażone na potrzeby rybołówstwa morskiego i liczyć 5–30 lat.

2. Statki, o których mowa w ust. 1 lit. a) , muszą być wyposażone na potrzeby rybołówstwa morskiego i liczyć mniej niż 20 lat.

3. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), można przydzielić wyłącznie pod następującymi warunkami:

a)	moc (w kW) nowego lub zmodernizowanego silnika nie może być większa niż moc obecnego silnika;

b)	wielkość odpowiadająca ewentualnemu zmniejszeniu zdolności połowowej (w kW), które wynika z wymiany lub modernizacji silnika głównego lub dodatkowego, zostaje nieodwołalnie usunięta z unijnego rejestru floty;

c)	państwo członkowskie dokonało kontroli fizycznej mocy silnika statku rybackiego, aby sprawdzić, czy nie przekroczono mocy silnika określonej w licencji połowowej.

3. Statki, o których mowa w ust. 1 lit. b), muszą być wyposażone na potrzeby rybołówstwa morskiego i liczyć 5–30 lat.

4. Wsparcia na podstawie niniejszego artykułu nie przyznaje się, jeżeli ocena równowagi pomiędzy zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów zawarta w najnowszym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, dotyczącym segmentu floty, do której należy odnośny statek, nie została opracowana na podstawie wskaźników biologicznych, gospodarczych i dotyczących wykorzystania statku, które to wskaźniki zawarto we wspólnych wytycznych określonych we wspomnianym rozporządzeniu.

4. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), można przydzielić wyłącznie pod następującymi warunkami:

a)	moc (w kW) nowego lub zmodernizowanego silnika nie może być większa niż moc obecnego silnika;

b)	wielkość odpowiadająca ewentualnemu zmniejszeniu zdolności połowowej (w kW), które wynika z wymiany lub modernizacji silnika głównego lub dodatkowego, zostaje nieodwołalnie usunięta z unijnego rejestru floty;

c)	państwo członkowskie dokonało kontroli fizycznej mocy silnika statku rybackiego, aby sprawdzić, czy nie przekroczono mocy silnika określonej w licencji połowowej.

5. Wsparcia na podstawie niniejszego artykułu nie przyznaje się, jeżeli ocena równowagi pomiędzy zdolnością połowową a uprawnieniami do połowów zawarta w najnowszym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, dotyczącym segmentu floty, do której należy odnośny statek, nie została opracowana na podstawie wskaźników biologicznych, gospodarczych i dotyczących wykorzystania statku, które to wskaźniki zawarto we wspólnych wytycznych określonych we wspomnianym rozporządzeniu.

Uzasadnienie

a)	Europa jest dumna, że jest kontynentem społecznym otwartym dla wszystkich. Nie należy wprowadzać dyskryminacji ze względu na wiek w kwestii dostępu do zawodów, niezależnie od ich rodzaju.

Pomoc na zakup nowych statków powinna umożliwiać odnowienie flot za pomocą statków bardziej ergonomicznych, bezpieczniejszych i zużywających mniej paliwa, bez zwiększania nakładu połowowego. Natomiast finansowanie wymiany silników w statkach liczących mniej niż 5 lat czy też zakupu statków liczących więcej niż 20 lat nie wydaje się wskazane.

Poprawka 16

Artykuł 17

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1. W ramach EFMR można przydzielać wsparcie na zarządzanie rybołówstwem i flotami rybackimi.

2. Jeżeli wsparcie, o którym mowa w ust. 1, przydziela się w formie rekompensaty za trwałe zaprzestanie działalności połowowej, muszą zostać spełnione następujące warunki:

a)	zaprzestanie działalności stanowi jedno z narzędzi w planie działania, o którym mowa w art. 22 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

a)	zaprzestanie działalności stanowi jedno z narzędzi w planie działania, o którym mowa w art. 22 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b)	zaprzestanie działalności polega na zezłomowaniu statku rybackiego lub jego wycofaniu z eksploatacji i dostosowaniu do działań niestanowiących zarobkowej działalności połowowej, zgodnie z celami WPRyb i planami wieloletnimi;

b)	zaprzestanie działalności polega na zezłomowaniu statku rybackiego lub jego wycofaniu z eksploatacji i dostosowaniu do działań niestanowiących zarobkowej działalności połowowej, zgodnie z celami WPRyb i planami wieloletnimi;

c)	statek rybacki jest zarejestrowany jako aktywny oraz w ciągu ostatnich trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku o wsparcie prowadził działalność połowową na morzu przez co najmniej 120 dni w roku;

c)	statek rybacki jest zarejestrowany jako aktywny oraz w ciągu ostatnich dwóch lat kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku o wsparcie prowadził działalność połowową na morzu przez łącznie co najmniej 180 dni w roku;

Uzasadnienie

Wiele flot zajmuje się sezonowymi połowami jednego określonego gatunku i prowadzi działalność przez mniej niż 120 dni rocznie. Ponadto te bardzo wrażliwe floty są zależne od warunków środowiskowych. Eksploatowane przez nie stada podlegają niekiedy różnym presjom, co skutkuje wprowadzeniem środków zarządzania zdolnościami połowowymi.

Poprawka 17

Artykuł 18

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W ramach EFMR można przydzielać wsparcie na rekompensatę za nadzwyczajne zaprzestanie działalności połowowej, które wynika z:

a)	wprowadzenia środków ochrony, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. a), b), c) oraz j) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, lub równoważnych środków ochrony przyjętych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, jeżeli mają zastosowanie do Unii;

a)	wprowadzenia środków ochrony, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. a), b), c) oraz j) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, lub równoważnych środków ochrony przyjętych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, jeżeli mają zastosowanie do Unii;

b)	wprowadzenia przez Komisję środków w przypadku poważnego zagrożenia dla żywych zasobów morza, jak określono w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b)	wprowadzenia przez Komisję środków w przypadku poważnego zagrożenia dla żywych zasobów morza, jak określono w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

c)	wstrzymania – spowodowanego siłą wyższą – stosowania umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów lub protokołu do takiej umowy; lub

c)	wstrzymania – spowodowanego siłą wyższą – stosowania umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów lub protokołu do takiej umowy; lub

d)	klęsk żywiołowych lub incydentów środowiskowych, oficjalnie uznanych przez właściwe organy odpowiedniego państwa członkowskiego.

d)	klęsk żywiołowych lub incydentów środowiskowych, oficjalnie uznanych przez właściwe organy odpowiedniego państwa członkowskiego.

2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, można przydzielić tylko wtedy, gdy:

a)	zarobkowa działalność odnośnego statku została wstrzymana na co najmniej 90 kolejnych dni; oraz

a)	zarobkowa działalność odnośnego statku została wstrzymana na co najmniej 45 kolejnych dni; oraz

b)	straty ekonomiczne poniesione w wyniku zaprzestania działalności połowowej wynoszą więcej niż 30 % rocznego obrotu odnośnego przedsiębiorstwa, obliczonego na podstawie średniego obrotu przedsiębiorstwa w poprzednich trzech latach kalendarzowych.

3. Wsparcia, o którym mowa w ust. 1, udziela się jedynie:

a)	właścicielom statków rybackich, które są zarejestrowane jako aktywne oraz w ciągu ostatnich trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku o wsparcie prowadziły działalność połowową na morzu przez co najmniej 120 dni w roku; lub

rybakom, którzy w ciągu ostatnich trzech latach kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku o wsparcie przez co najmniej 120 dni w roku pracowali na morzu na unijnym statku rybackim, którego dotyczy nadzwyczajne zaprzestanie. Odniesienia do liczby dni na morzu w niniejszym ustępie nie stosuje się do połowów węgorza.

3 . Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może być przydzielane na okres wynoszący maksymalnie 6 miesięcy na statek w latach 2021–2027.

4 . Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może być przydzielane na okres wynoszący maksymalnie 6 miesięcy na statek w latach 2021–2027.

4. W okresie zaprzestania działalności cała działalność połowowa prowadzona przez odnośne statki i odnośnych rybaków zostaje faktycznie zawieszona. Właściwy organ upewnia się, że dany statek zaprzestał wszelkiej działalności połowowej w okresie nadzwyczajnego zaprzestania działalności oraz że zapobieżono nadmiernej rekompensacie wynikającej z wykorzystywania statku do innych celów.

5 . W okresie zaprzestania działalności cała działalność połowowa prowadzona przez odnośne statki i odnośnych rybaków zostaje faktycznie zawieszona. Właściwy organ upewnia się, że dany statek zaprzestał wszelkiej działalności połowowej w okresie nadzwyczajnego zaprzestania działalności oraz że zapobieżono nadmiernej rekompensacie wynikającej z wykorzystywania statku do innych celów.

Uzasadnienie

Omawiany projekt rozporządzenia ma na celu rozszerzenie stosowania zaprzestania działalności połowowej w wyjątkowych przypadkach, co w obecnym okresie programowania stosuje się w ramach EFMR do połowów skorupiaków. Nie zgadzamy się na warunek wstrzymania działalności na 90 kolejnych dni, zważywszy na to, że już 45 dni kalendarzowych wystarczy, by stanowić prawie 20 % działalności połowowej statku. Nie zgadzamy się też z ust. 2 lit. b) i proponujemy usunięcie go, ponieważ spadku przychodów nie da się ogólnie uzasadnić krótszym okresem działalności.

Poprawka 18

Artykuł 23

Tekst zaproponowany przez Komisję	Poprawka KR-u
Akwakultura	Akwakultura
1. W ramach EFMR można przydzielać wsparcie na promowanie zrównoważonej akwakultury, jak określono w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. EFMR może również wspierać zdrowie i dobrostan zwierząt w akwakulturze zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014.	1. W ramach EFMR można przydzielać wsparcie na promowanie zrównoważonej akwakultury, jak określono w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. EFMR może również wspierać zdrowie i dobrostan zwierząt w akwakulturze zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014.
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, musi być zgodne z wieloletnimi krajowymi planami strategicznymi na rzecz rozwoju akwakultury, o których mowa w art. 34 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.	2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, musi być zgodne z wieloletnimi krajowymi planami strategicznymi na rzecz rozwoju akwakultury, o których mowa w art. 34 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
3. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu można przydzielać jedynie w postaci instrumentów finansowych przewidzianych w art. 52 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów) oraz z funduszu InvestEU zgodnie z art. 10 wspomnianego rozporządzenia.	3. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu można przydzielać jedynie w postaci instrumentów finansowych przewidzianych w art. 52 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów) oraz z funduszu InvestEU zgodnie z art. 10 wspomnianego rozporządzenia.
	4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 w regionach najbardziej oddalonych dopuszczalne są wszystkie formy wsparcia, o których mowa w art. 47 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów).

Uzasadnienie

Poprawka 19

Artykuł 25

Tekst zaproponowany przez Komisję	Poprawka KR-u
Przetwarzanie produktów rybołówstwa i akwakultury	Przetwarzanie produktów rybołówstwa i akwakultury
1. W ramach EFMR można przydzielać wsparcie na inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rybołówstwa i akwakultury. Takie wsparcie musi przyczyniać się do realizacji celów wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określonych szczegółowo w rozporządzeniu (UE) nr 1379/2013.	1. W ramach EFMR można przydzielać wsparcie na inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rybołówstwa i akwakultury. Takie wsparcie musi przyczyniać się do realizacji celów wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określonych szczegółowo w rozporządzeniu (UE) nr 1379/2013.
2. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu można przydzielać jedynie w postaci instrumentów finansowych przewidzianych w art. 52 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów) oraz z funduszu InvestEU zgodnie z art. 10 wspomnianego rozporządzenia.	2. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu można przydzielać jedynie w postaci instrumentów finansowych przewidzianych w art. 52 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów) oraz z funduszu InvestEU zgodnie z art. 10 wspomnianego rozporządzenia.
	3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w regionach najbardziej oddalonych dopuszczalne są wszystkie formy wsparcia, o których mowa w art. 47 rozporządzenia (UE) xx/xx (rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów).

Uzasadnienie

Poprawka 20

Artykuł 31

Tekst zaproponowany przez Komisję	Poprawka KR-u
Określanie stóp współfinansowania	Określanie stóp współfinansowania
Maksymalną stopę współfinansowania z EFMR przypadającą na obszar wsparcia określono w załączniku II.	1. Maksymalną stopę współfinansowania z EFMR przypadającą na obszar wsparcia określono w załączniku II.
	2. W przypadku działalności prowadzonej w regionach najbardziej oddalonych maksymalne stopy współfinansowania określone w załączniku II zostają zwiększone o 10 punktów procentowych, lecz nie mogą przekroczyć 100 %.

Uzasadnienie

Proponowana zmiana uzasadniona jest delikatną sytuacją społeczną i słabością strukturalną gospodarki w tych regionach oraz dążeniem do promowania ich rozwoju, jak też zapewnienia równowagi i równości szans na wszystkich terytoriach UE.

Poprawka 21

Artykuł 32a

Polityka morska i rozwój zrównoważonej niebieskiej gospodarki

Tekst zaproponowany przez Komisję	Poprawka KR-u
	EFMR wspiera realizację zintegrowanej polityki morskiej oraz wzrost niebieskiej gospodarki poprzez rozwijanie regionalnych platform na rzecz finansowania nowatorskich projektów.

Uzasadnienie

Efektywnym sposobem rozwoju niebieskiej gospodarki okazało się łączenie zasobów na szczeblu regionalnym. Regionalizacja funduszy umożliwia skuteczną reakcję na wyzwania terytorialne.

Poprawka 22

Artykuł 55

Tekst zaproponowany przez Komisję	Poprawka KR-u
1. Aby ułatwić przejście z systemu wsparcia ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 508/2014 na system ustanowiony niniejszym rozporządzeniem, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 52 w celu określenia warunków, na jakich wsparcie zatwierdzone przez Komisję na podstawie rozporządzenia (UE) nr 508/2014 może być połączone ze wsparciem przydzielonym na podstawie niniejszego rozporządzenia.	1. Aby ułatwić przejście z systemu wsparcia ustanowionego rozporządzeniem (UE) nr 508/2014 na system ustanowiony niniejszym rozporządzeniem, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 52 w celu określenia warunków, na jakich wsparcie zatwierdzone przez Komisję na podstawie rozporządzenia (UE) nr 508/2014 może być połączone ze wsparciem przydzielonym na podstawie niniejszego rozporządzenia.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontynuację lub modyfikację danych działań, aż do ich zamknięcia, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 508/2014, które nadal stosuje się do danych działań aż do ich zamknięcia.	2. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontynuację lub modyfikację danych działań, aż do ich zamknięcia, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 508/2014, które nadal stosuje się do danych działań aż do ich zamknięcia. Zapewnione zostanie płynne przejście między planami rekompensat dla regionów najbardziej oddalonych w okresie 2014–2020 i 2021–2027.
3. Wnioski złożone na podstawie rozporządzenia (UE) nr 508/2014 zachowują ważność.	3. Wnioski złożone na podstawie rozporządzenia (UE) nr 508/2014 zachowują ważność.

Uzasadnienie

W planach rekompensat nie przewidziano przepisów przejściowych między systemem stosowanym w latach 2007–2013 a obecnym okresem obowiązywania. W związku z tym wsparcie za rok 2014 i 2015 zostało wpłacone dopiero w 2016 i 2017 r., co zagroziło ciągłości działań wielu podmiotów. Trzeba dopilnować, by sytuacja taka się nie powtórzyła.

Poprawka 23

Załącznik I, zmienić trzeci wskaźnik

Tekst zaproponowany przez Komisję	Poprawka KR-u
Powierzchnia (w ha) obszarów Natura 2000 i innych chronionych obszarów morskich objętych środkami ochrony, utrzymania i odbudowy	Stopień realizacji celów środowiskowych określonych w planie działania na rzecz środowiska morskiego zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej lub, w przypadku jego braku, powierzchnia (w ha) obszarów Natura 2000 i innych chronionych obszarów morskich zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej, objętych środkami ochrony, utrzymania i odbudowy
…	…

Uzasadnienie

W celu uproszczenia i ujednolicenia kryteriów i celów należałoby przyjąć pierwszą propozycję KE, by zachować jednolitość.

II. ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW

Z zadowoleniem przyjmuje kontynuację europejskiego funduszu służącego wspieraniu rybołówstwa, akwakultury, niebieskiej gospodarki i ochrony środowiska morskiego w regionach przybrzeżnych i morskich, zwłaszcza z myślą o wzmocnieniu międzynarodowego zarządzania oceanami.

Dostrzega wysiłki zmierzające do uproszczenia, a w szczególności do tego, by zaprzestać określania działań z góry na szczeblu europejskim, pozostawiając państwom członkowskim możliwość włączenia do programów operacyjnych działań, które one same pragną wdrożyć, by osiągnąć cele WPRyb i zintegrowanej polityki morskiej.

Dostrzega sens ustanowienia wspólnych ram finansowania z różnych funduszy UE poprzez zaproponowanie rozporządzenia ustanawiającego wspólne przepisy w sprawie wdrażania siedmiu funduszy, w tym EFMR, według metody zarządzania dzielonego.

Przypomina, że morze stanowi siłę napędową Europy. Obszary morskie oraz wybrzeża mają zasadnicze znaczenie dla dobrostanu i dobrobytu Europy – stanowią one szlaki handlowe, regulują klimat, są źródłem pożywienia, energii i zasobów (1).

Uważa, że ze względu na konieczność finansowania – obok rybołówstwa i akwakultury – także rodzącej się niebieskiej gospodarki, nadzoru morskiego oraz licznych projektów związanych z ochroną środowiska morskiego całkowity budżet EFMR należy zwiększyć lub uzupełnić z innych funduszy co najmniej do poziomu 1 % wieloletnich ram finansowych na okres po roku 2020, dodając do puli w wysokości 0,53 % przeznaczonej obecnie na rybołówstwo i akwakulturę dodatkową pulę w wysokości 0,47 % na zintegrowaną politykę morską. O ile bowiem we wcześniejszym rozporządzeniu przewidziano 4,4 mld EUR na wsparcie zrównoważonego rybołówstwa i akwakultury, o tyle budżet dostępny w ramach EFMR na lata 2021–2024 odnośnie do wszystkich środków działania, z wyjątkiem wsparcia na rzecz regionów najbardziej oddalonych, kontroli rybołówstwa i gromadzenia danych, wynosi 4,2 mld EUR, obejmuje zaś rybołówstwo, akwakulturę, wsparcie niebieskiej gospodarki, nadzór morski i współpracę w zakresie funkcji straży przybrzeżnej.

Wyraża ubolewanie z powodu zmiany sposobu rozdziału tego budżetu między zarządzanie dzielone i zarządzanie bezpośrednie (lub pośrednie) na korzyść tego ostatniego. W istocie budżet przydzielony na zarządzanie dzielone maleje, a ten przeznaczony na zarządzanie pośrednie lub bezpośrednie znacznie wzrasta. W latach 2014–2021 kwota przeznaczona na zarządzanie dzielone stanowiła 90 % całkowitego budżetu. Obecnie stanowi tylko 86 % całkowitego budżetu, podczas gdy kwota na zarządzanie pośrednie lub bezpośrednie wzrasta z 10 do 13 % łącznego budżetu.

Z zadowoleniem przyjmuje, że w nowym rozporządzeniu nie ma już ograniczeń dotyczących rozdziału budżetu na zestawy z góry określonych środków, a tym samym pozostawia się większą swobodę państwom, jeśli chodzi o rozdział środków budżetowych na działania o rzeczywistym znaczeniu dla poszczególnych obszarów.

Popiera częstsze wykorzystywanie uproszczonych form kosztów, mianowicie takich jak zwrot ryczałtowy, standardowe stawki jednostkowe czy kwoty ryczałtowe, które mogą zmniejszyć obciążenie administracyjne spoczywające na beneficjentach.

Pochwala wzmocnienie terytorialnego ukierunkowania funduszu poprzez strategie na rzecz basenów morskich w celu zaoferowania rozwiązań dostosowanych do zróżnicowanej specyfiki regionów europejskich i wyzwań, z którymi się one borykają.

10.

Uważa za konieczne, by pozwolić państwom członkowskim, które tego pragną, na opracowywanie regionalnych programów operacyjnych w ramach programów krajowych, zwłaszcza odnośnie do regionów właściwych w zakresie mórz. Taka transpozycja programów zachęci do tworzenia strategii regionalnych i pozwoli lepiej rozdzielić środki z EFMR w zależności od wyzwań lokalnych.

11.

Przypomina, że jednym z celów WPRyb jest uzyskanie pozytywnych skutków ekonomicznych, społecznych i dotyczących zatrudnienia (2), i w związku z tym sądzi, że środki działania dotyczące społeczności rybackich i zajmujących się akwakulturą, w szczególności poprawa bezpieczeństwa i ergonomii na statkach, promowanie zawodów związanych z rybołówstwem i akwakulturą czy szkolenie, należy w rozporządzeniu uwzględnić w większym stopniu, proponując konkretne poziomy intensywności pomocy oraz specjalne wskaźniki.

12.

Pragnąłby, aby Komisja oceniała programy, biorąc pod uwagę wkład społeczny środków zaproponowanych przez państwa.

13.

Popiera propozycję Komisji, by wymagany był plan działania dla każdego regionu najbardziej oddalonego. Taki plan umożliwi lepsze wykorzystanie pomocy, które na razie nie doprowadziło do pokonania trudności, przed którymi stoją te obszary. Stworzenie całościowego planu, obejmującego m.in. pomoc na inwestycje, wsparcie w zakresie szkoleń, wprowadzenie instrumentów finansowych przyjaznych dla użytkowników (np. mikrokredyty), kampanie na rzecz zdobywania wiedzy o dostępnych zasobach oraz wzmocnienie kontroli, powinno umożliwić istotny rozwój rybołówstwa, akwakultury i niebieskiej gospodarki na tych terenach.

14.

Uważa, że rybołówstwo powinno również przyczyniać się do przeciwdziałania zanieczyszczeniu i globalnemu ociepleniu. EFMR musi więc umożliwiać wspieranie badań i innowacji na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i obniżenia emisji CO2.

15.

Popiera możliwość finansowania wymiany silników w statkach rybackich, w szczególności z myślą o rozpowszechnianiu nowych technologii takich jak napęd elektryczny, hybrydowy, wykorzystywanie wodoru lub gazu jako paliwa czy jakikolwiek inny system przyczyniający się do obniżenia śladu węglowego statków, niezależnie od ich wielkości.

16.

Proponuje, by możliwe było wsparcie na zakup nowych statków, tak by umożliwić szybsze odnowienie starzejącej się floty rybackiej. Środek ten mógłby prowadzić do podniesienia atrakcyjności zawodu dzięki wymianie starych jednostek na statki bardziej ergonomiczne, mniej zanieczyszczające i bezpieczniejsze, bez zwiększania nakładu połowowego.

17.

Pozytywnie ocenia zdecydowane wsparcie dla akwakultury, prowadzące do zmniejszenia presji na dzikie zasoby oraz pozwalające na oferowanie konsumentom europejskim zdrowych produktów i na zmniejszenie uzależnienia UE od przywozu produktów morskich.

18.

Pochwala wsparcie dla przedsiębiorstw przetwórczych, pozwalające zapewnić wartość dodaną produktom podstawowym i tworzyć wysokiej jakości miejsca pracy dla społeczności obszarów przybrzeżnych.

19.

Uważa za logiczną propozycję, by przedsiębiorstwa z sektora przetwórstwa i akwakultury mogły otrzymywać wsparcie na rzecz inwestycji produkcyjnych za pomocą instrumentów finansowych, które będą odpowiednie do potrzeb, proste oraz dostępne dla najmniejszych przedsiębiorstw.

20.

Apeluje o surowsze wymagania w zakresie warunków środowiskowych w rozwoju akwakultury, w zakresie wiedzy na temat nakładów na hodowlę i w zakresie pomiarów wpływu na środowisko. W szczególności nie należy przyznawać pomocy przedsiębiorstwom, których działalność powoduje znaczną degradację środowiska morskiego na obszarze chronionym. Ponadto nie powinno być możliwości wspierania hodowli organizmów zmodyfikowanych genetycznie, z uwagi na ryzyko rozprzestrzeniania się w środowisku naturalnym.

21.

Uważa, że akwakultura powinna pozostać producentem netto bezpiecznego pod względem żywieniowym białka rybnego, źródłem wartości dodanej pod względem ekonomicznym i pod względem tworzenia miejsc pracy, działalnością, która jest kompatybilna z działalnością morską i rybacką oraz odpowiedzialnie wykorzystuje zasoby naturalne w swoim rozwoju. Niemniej akwakultura powinna unikać nadmiernej eksploatacji stad gatunków wykorzystywanych do karmienia ryb hodowlanych, ze szkodą dla równowagi łańcucha pokarmowego i różnorodności biologicznej.

22.

Przyjmuje do wiadomości, że nie przewiduje się już pomocy na przechowywanie, które w niektórych przypadkach umożliwia łagodzenie doraźnych incydentów w zarządzaniu dostawami produktów morskich.

23.

Uważa, że wszystkie regiony najbardziej oddalone znajdują się w trudniejszej sytuacji niż pozostałe obszary Europy. Wymaga to przyznania pomocy na zakup nowych statków lub na tworzenie infrastruktury portowej i ośrodków aukcyjnych. Pomoc na zakup nowych statków dla tych regionów mogłaby doprowadzić do tego, że nakład połowowy zostanie przekierowany z obszarów przybrzeżnych – nadmiernie eksploatowanych i nieraz dotkniętych zanieczyszczeniem lub problemem rozprzestrzeniania się gatunków inwazyjnych – na obszary słabo eksploatowane, w szczególności położone poza szelfem kontynentalnym.

24.

Popiera przywrócenie rekompensat z tytułu trwałego zaprzestania działalności połowowej pozwalających sfinansować redukcję nakładów połowowych dotyczących zasobów najbardziej zagrożonych.

25.

Odnotowuje, że ze względu na harmonogram omawiany projekt rozporządzenia nie proponuje środków towarzyszących brexitowi. W zależności od wyniku negocjacji konieczne mogłyby się okazać specjalne środki pomocy służące wsparciu przedsiębiorstw rybackich szczególnie dotkniętych konsekwencjami tego wydarzenia. W takim przypadku potrzebne byłyby na nie specjalne środki finansowe, których obecnie nie przewidziano w projekcie rozporządzenia określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027.

26.

Stwierdza, że wniosek Komisji jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności.

Bruksela, dnia 9 października 2018 r.

Karl-Heinz LAMBERTZ

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów

(1) „Niebieska księga” – komunikat w sprawie zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej.

(2) Art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa.