KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 26.7.2017
COM(2017) 407 final
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Dziewiąte sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa
{SWD(2017) 278 final}
I. WPROWADZENIE
Niniejsze sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa jest dziewiątym comiesięcznym sprawozdaniem i obejmuje działania w dwóch głównych dziedzinach: zwalczanie terroryzmu i przestępczości zorganizowanej oraz środków, które wspierają występowanie tych zjawisk, oraz wzmocnienie naszej obrony i budowanie odporności wobec wymienionych zagrożeń.
Przedstawiono w nim wnioski, jakie Komisja wyciąga z kompleksowej oceny działań podejmowanych przez Unię w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego, opublikowanej wraz z niniejszym sprawozdaniem 1 . Przedmiotem tej oceny, rozpoczętej w grudniu 2016 r., była analiza znaczenia i skuteczności polityki i instrumentów UE mających wspierać państwa członkowskie w zwalczaniu terroryzmu i zapobieganiu radykalizacji postaw, przeciwdziałaniu przestępczości zorganizowanej i cyberprzestępczości. Ocena, w której uwzględnia się działania podejmowane na poziomie UE w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego, oparta jest na analizie dokonanej przez służby Komisji, badaniach przeprowadzonych we współpracy z organami państw członkowskich i agencjami unijnymi, a także na pluralistycznym dialogu z szerokim gronem zainteresowanych stron, w tym z Parlamentem Europejskim, parlamentami narodowymi, społeczeństwem obywatelskim, ośrodkami analitycznymi, przedstawicielami środowiska akademickiego i przemysłu.
Zasadniczo wynik tej kompleksowej oceny jest pozytywny i potwierdza wartość i znaczenie głównych instrumentów polityki bezpieczeństwa UE, jednak w toku tej oceny stwierdzono wyzwania i luki, które mają wpływ na skuteczną współpracę na rzecz unii bezpieczeństwa. W niniejszym sprawozdaniu omówiono, w jaki sposób Komisja proponuje zmierzyć się z tymi wyzwaniami i wyeliminować stwierdzone luki, by dodatkowo zwiększyć skuteczność polityki bezpieczeństwa UE. Wiąże się to z koniecznością dalszego rozwoju i dostosowania istniejącej polityki i narzędzi, by móc reagować na ewoluujące zagrożenia stwarzane przez terroryzm, na co zwrócono uwagę m.in. w konkluzjach Rady Europejskiej z dni 22-23 czerwca 2017 r. 2 , w Planie działania G-20 w sprawie zwalczania terroryzmu z dnia 7 lipca 2017 r. 3 oraz w Oświadczeniu G-7 z Taorminy w sprawie walki z terroryzmem i brutalnym ekstremizmem z dnia 26 maja 2017 r. 4 .
Niniejsze sprawozdanie zawiera również aktualne informacje na temat postępów w realizacji innych priorytetowych działań w dziedzinie bezpieczeństwa, kolejnych kroków podjętych w celu zapobiegania finansowaniu terroryzmu poprzez handel dobrami kultury, a także w celu usprawnienia wymiany informacji dzięki interoperacyjności systemów informacyjnych oraz ich pełnemu wdrożeniu. Jeśli chodzi o działania o charakterze nieustawodawczym, w niniejszym sprawozdaniu przedstawiono aktualne informacje na temat podejmowanych środków, by zapobiegać radykalizacji postaw w internecie, wzmocnić ochronę miękkich celów oraz wspierać krajowe działania za pomocą środków unijnych przeznaczonych na realizację polityki bezpieczeństwa wewnętrznego. Ponadto w sprawozdaniu odniesiono się do niedawnego rozwoju sytuacji w zakresie zewnętrznego wymiaru, który to rozwój ma znaczenie dla prac nad rzeczywistą i skuteczną unią bezpieczeństwa.
II. KOMPLEKSOWA OCENA POLITYKI BEZPIECZEŃSTWA UE
1. Ogólna ocena: Działania UE wnoszą wartość dodaną przez wspieranie państw członkowskich
Według kompleksowej oceny zainteresowane strony uważają, że działania Unii w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego i instrumenty unijne są właściwe, istotne i skuteczne, jeśli chodzi o wypracowanie pozytywnych wyników. Uważa się, że polityka UE dotycząca bezpieczeństwa wewnętrznego przynosi wartość dodaną przez wspieranie działań państw członkowskich, zgodnie z odpowiedzialnością operacyjną, jaką państwa członkowskie ponoszą za zapewnienie bezpieczeństwa, i ze wspierającą rolą powierzoną instytucjom i agencjom Unii Europejskiej na mocy Traktatów. Nie stwierdzono żadnych negatywnych skutków ubocznych ani znaczącego powielania lub nakładania się zakresów obowiązków.
W kompleksowej ocenie podkreślono w szczególności wartość dodaną działań UE na rzecz ułatwienia wymiany informacji i współpracy operacyjnej. Instrumenty i narzędzia takie jak System Informacyjny Schengen, wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze, europejski nakaz aresztowania lub wzajemna pomoc prawna stanowią wsparcie dla organów krajowych w gromadzeniu i wymianie informacji oraz dowodów, pozwalają im prowadzić skoordynowane działania operacyjne, a także pomagają im doprowadzać przestępców przed wymiar sprawiedliwości. Ponadto z ogólnej oceny wynika, że działania UE, m.in. szkolenia, wymiana dobrych praktyk i współpraca transgraniczna, przyczyniły się do poprawy zdolności poszczególnych państw członkowskich w zwalczaniu terroryzmu, poważnej przestępczości zorganizowanej i cyberprzestępczości. Ramy współpracy, takie jak cykl polityki unijnej dotyczącej poważnej i zorganizowanej przestępczości międzynarodowej, pomagają wyznaczać wspólne priorytety działań operacyjnych podejmowanych przez władze państw członkowskich na poziomie krajowym i w wymiarze transgranicznym. Agencje UE w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych przejęły główne role w swoich obszarach kompetencji, o czym świadczy wsparcie udzielane przez Europol za pośrednictwem swoich specjalistycznych ośrodków 5 lub rola Eurojustu w ułatwianiu wykonywania europejskiego nakazu aresztowania i europejskiego nakazu dochodzeniowego.
Jeśli chodzi o ustawodawstwo UE, kompleksowa ocena pokazuje, że zainteresowane strony są zasadniczo zadowolone z ram UE w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego i z pewności prawa, jaką te ramy zapewniają. Ramy prawne UE dotyczące polityki bezpieczeństwa wewnętrznego kształtowały się w miarę upływu czasu i dostosowują się do ewoluujących zagrożeń. Choć nie stwierdzono poważnych luk w ustawodawstwie, to, jak pokazuje kompleksowa ocena, konieczne jest wprowadzenie ukierunkowanych zmian i uzupełnień w ramach UE, by stawić czoła ewoluującym zagrożeniom lub uprościć istniejące przepisy, tak by były mniej złożone dla tych, którzy je stosują w praktyce (zob. część II.2 poniżej, w tym w sprawie konkluzji Komisji z tych ustaleń).
W kompleksowej ocenie potwierdzono, że główną cechą polityki bezpieczeństwa UE jest przestrzeganie praw podstawowych, co jest zgodne ze zobowiązaniem prawnym wynikającym z Traktatów. Oprócz skutecznej kontroli sądowej sprawowanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej Komisja stworzyła kilka mechanizmów, by uwzględniać aspekt praw podstawowych w pracach nad wnioskami ustawodawczymi i politycznymi. Do tych mechanizmów należy m.in. ocena wpływu planowanych środków z zakresu polityki na prawa podstawowe prowadzona w ramach ocen skutków przewidzianych w strategii lepszego stanowienia prawa 6 lub zaangażowanie Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na wczesnym etapie prac nad konkretnymi inicjatywami. Trwające prace nad interoperacyjnością systemów informacyjnych to jeden z przykładów na to, że wkład i wytyczne Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej brane są pod uwagę na wczesnym etapie opracowywania nowego podejścia politycznego 7 . Prawa podstawowe uwzględnia się także przy ocenie wpływu i skuteczności instrumentów i strategii politycznych UE, by zweryfikować, czy takie instrumenty i strategie polityczne są konieczne, współmierne i spełniają swój cel. Komisja wspiera również organy krajowe w zapewnianiu zgodności z prawami podstawowymi w czasie wdrażania stosownych przepisów prawa UE. Komisja w dalszym ciągu będzie stosować i rozwijać te mechanizmy, by zapewnić pełne przestrzeganie praw podstawowych w polityce bezpieczeństwa UE zgodnie z założeniem, że ochrona bezpieczeństwa obywateli i przestrzeganie praw podstawowych wzajemnie się uzupełniają.
2. Główne wyzwania związane ze skuteczną polityką bezpieczeństwa UE i jak stawić im czoła
Ogólny wniosek z kompleksowej oceny jest pozytywny, niemniej jednak w jej toku stwierdzono także wyzwania i luki, które mają negatywny wpływ na współpracę na rzecz unii bezpieczeństwa. Te wyzwania i luki można podsumować następująco:
·niedokończony proces wdrażania niektórych strategii politycznych i instrumentów UE na poziomie krajowym powoduje, że ich skuteczność jest ograniczona;
·złożoność niektórych instrumentów i narzędzi UE utrudnia organom krajowym wykorzystanie ich całego potencjału;
·ograniczone zdolności na poziom krajowym wymagają dalszego łączenia zasobów i korzystania z wiedzy fachowej na poziomie UE oraz efektów synergii w różnych obszarach polityki;
·ewoluujące zagrożenia powodują, że UE musi aktualizować swoje instrumenty i narzędzia.
Określając te wyzwania i luki w toku kompleksowej oceny, potwierdzono tym samym szereg inicjatyw politycznych rozpoczętych niedawno przez Komisję i wezwano do dalszych działań. Komisja podejmie działania następcze na podstawie tych ustaleń zgodnie z zasadami lepszego stanowienia prawa.
Wspieranie pełnego wdrożenia środków UE
Jak wynika z kompleksowej analizy, w przypadku wielu unijnych polityk i instrumentów w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego państwa członkowskie nie dokonały pełnego wdrożenia na poziomie krajowym. Przykładem może być ustawodawstwo w obszarze przestępczości zorganizowanej 8 lub ramy z Prüm 9 na potrzeby wymiany danych DNA, danych daktyloskopijnych i danych rejestracyjnych pojazdów. Brak pełnego wdrożenia tych instrumentów negatywnie rzutuje na ich skuteczność i sprawia, że nie wszystkie państwa członkowskie mogą w pełni wykorzystać ich potencjał.
Komisja będzie w dalszym ciągu wspierać państwa członkowskie we wdrażaniu ustawodawstwa UE w okresie transpozycji do ich prawa krajowego. Przykładem może być wsparcie we wdrażaniu dyrektywy w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (dane PNR) 10 , którą należy wdrożyć do dnia 25 maja 2018 r. Komisja przedstawiła plan wdrażania 11 , zapewniła dodatkowe finansowanie i organizuje regularne spotkania z udziałem ekspertów z państw członkowskich w celu wymiany informacji, wiedzy eksperckiej i najlepszych praktyk (zob. część III.1 poniżej). Kolejnym przykładem jest trwające wdrażanie dyrektywy w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii, którą należy wdrożyć do dnia 9 maja 2018 r. 12 . Zgodnie z ustaleniami przyjętymi w toku kompleksowej oceny Komisja zwróci szczególną uwagę na wdrażanie dyrektywy w sprawie zwalczania terroryzmu 13 i niedawno przyjętego ustawodawstwa w sprawie finansowania terroryzmu 14 , gdyż – jak wykazała kompleksowa ocena – niektóre zainteresowane strony podkreśliły ryzyko związane z trudnościami przy wdrażaniu tych instrumentów.
Ponadto Komisja będzie w dalszym ciągu pełniła rolę strażnika Traktatów i wszczynała postępowania o naruszenie zawsze, gdy będzie to konieczne w celu zapewnienia pełnego stosowania prawa Unii w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego. Zgodnie z ustaleniami wynikającymi z kompleksowej oceny Komisja będzie nadal korzystała z tych uprawnień do egzekwowania prawa i jednocześnie ze środków służących wymianie informacji i wiedzy eksperckiej z zainteresowanymi państwami członkowskimi. Jako przykład może posłużyć wsparcie techniczne zapewniane przez Komisję równolegle do postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko tym nielicznym państwom członkowskim, które nie wdrożyły jeszcze ram z Prüm (zob. część III.1 poniżej).
Władze państw członkowskich odniosły się do braku wiedzy technicznej i zasobów finansowych, co ich zdaniem stanowi poważny powód opóźnień w procesie wdrażania, zwłaszcza w przypadku nowych lub zaktualizowanych informacji. Komisja zwraca uwagę, że finansowanie UE jest dostępne w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej, lecz państwa członkowskie muszą poprawić swoje wskaźniki wykorzystania tych środków; poziom wdrożenia według stanu na dzień 15 czerwca 2017 r. wynosił 26 % (zob. także część III.2 poniżej). Komisja będzie w dalszym ciągu wspierać państwa członkowskie, by jak najskuteczniej korzystały z dostępnych środków.
Zmniejszenie stopnia skomplikowania instrumentów i narzędzi UE
Kompleksowa ocena pokazuje, że w przypadku niektórych instrumentów UE stopień złożoności ustawodawstwa UE dotyczącego tych narzędzi utrudnia organom krajowym skuteczne korzystanie z nich. Przykładem jest zestaw rozbieżnych przepisów UE dotyczących dostępu do unijnych systemów informacyjnych przez organy ścigania lub bieżące ramy prawne dotyczące uzyskania dostępu transgranicznego do dowodów elektronicznych, które to przepisy i ramy prawne odzwierciedlają tradycyjnie pojmowaną terytorialność i dla których wyzwaniem jest transgraniczny charakter usług elektronicznych i przepływów danych. Dzieje się tak po części dlatego, że różne instrumenty opracowywano przez dłuższy okres czasu, co w niektórych przypadkach skutkowało powstaniem skomplikowanej gmatwaniny instrumentów, utrudniając tym samym organom krajowym korzystanie z tych narzędzi. Ponadto ustawodawstwo UE nie zawsze zapewniało niezbędne klarowne definicje. W efekcie powstały rozbieżne przepisy w państwach członkowskich, co utrudnia współpracę operacyjną. Tak było zwłaszcza w obszarze walki z terroryzmem przed przyjęciem dyrektywy w sprawie zwalczania terroryzmu 15 , zgodnie z którą działania takie jak finansowanie terroryzmu, odbywanie szkoleń lub podróży w celach terrorystycznych, a także organizowanie lub ułatwianie takich podróży uznawane jest za niezgodne z prawem.
Komisja podjęła już działania, by ograniczyć złożoność ustawodawstwa UE, na którą zwrócono uwagę w toku kompleksowej oceny. W obszarze wymiany informacji Komisja stwierdziła, że złożone i w różny sposób zarządzane systemy informacyjne są przeszkodą utrudniającą organom krajowym pracę 16 i zaproponowała, w jaki sposób można pokonać tę przeszkodę za sprawą interoperacyjności systemów informacyjnych 17 , m.in. dzięki bardziej uproszczonym przepisom dotyczącym dostępu organów ścigania przy poszanowaniu praw podstawowych, zwłaszcza ochrony danych. Komisja dokonała także przeglądu mechanizmów uzyskiwania dostępu transgranicznego do dowodów elektronicznych. Na tej podstawie Komisja wdraża praktyczne środki, by usprawnić taki dostęp zgodnie z obecnymi ramami legislacyjnymi i równolegle prowadzi prace nad oceną skutków w perspektywie ewentualnych przyszłych działań legislacyjnych 18 .
Komisja dokona także przeglądu aktów ustawodawczych, które – jak wynika z kompleksowej oceny – mogą być przestarzałe lub nieaktualne. W listopadzie 2014 r. Komisja przedstawiła wnioski w sprawie uchylenia 24 aktów w obszarze współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych 19 . W dniu 20 stycznia 2016 r. wnioski te zostały przyjęte przez współustawodawców i wszystkie 26 aktów zostało uchylonych 20 .
Kompleksowa ocena wykazała ponadto, jak ważną rolę odgrywają szkolenia w poszerzaniu wiedzy użytkowników końcowych na temat istniejących instrumentów UE i ich zdolności korzystania z nich w skuteczny sposób. Zainteresowane strony odniosły się także do wartości dodanej programów wymiany i delegowania urzędników krajowych, które stanowią sposób wymiany najlepszych praktyk w zakresie korzystania z instrumentów UE. Komisja blisko współpracuje z Agencją Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL), by zapewnić zgodność jej programu szkoleniowego z priorytetami Unii w obszarze bezpieczeństwa i by dopilnować, aby CEPOL przyczyniała się do przekazywania urzędnikom krajowym wiedzy i umiejętności potrzebnych im do skutecznej współpracy z urzędnikami w innych państwach członkowskich, korzystając w pełni z nowego mandatu przyznanego agencjom w dniu 1 lipca 2016 r. 21 . Komisja wspiera szereg programów szkoleniowych opracowanych przez Europejską Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN) dla prokuratorów i sędziów wdrażających ustawodawstwo Unii w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.
Budowanie zdolności na poziomie UE poprzez łączenie zasobów i wiedzy fachowej i korzystanie z synergii
Jak wynika z kompleksowej oceny, istnieją możliwości dalszego łączenia zasobów na szczeblu UE. W przypadku gdy poszczególne państwa członkowskie nie dysponują wiedzą ekspercką ani zasobami, rozwijanie wspólnych zdolności na poziomie UE może okazać się korzystne. Zainteresowane strony odniosły się w szczególności do obszarów wysoce zaawansowanych technologicznie takich jak cyberbezpieczeństwo, materiały chemiczne, biologiczne, radiologiczne i jądrowe (CBRJ), analiza dużych zbiorów danych lub informacji z otwartych źródeł. Agencje UE odgrywają kluczową rolę w przekazywaniu wspólnych zasobów poszczególnym państwom członkowskim. Przykładowo, Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) przy Europolu wspiera organy krajowe w zwalczaniu cyberprzestępczości i reagowaniu organów ścigania na cyberataki na dużą skalę, zapewniając ekspertyzę sądową lub informacje dotyczące cyberprzestępczości pochodzące z publicznych, prywatnych i otwartych źródeł. Europejskie Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu i Europejskie Centrum Zwalczania Przemytu Migrantów przy Europolu pełnią podobne funkcje wsparcia w swoich obszarach. Innym przykładem jest Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), która wspiera współpracę miedzy państwami członkowskimi na podstawie dyrektywy w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii. Kompleksowa analiza pokazuje, że zainteresowane strony bardzo cenią sobie wsparcie agencji UE. Komisja dołożyła starań, by zapewnić tym agencjom niezbędne środki, aby mogły udzielać wsparcia.
Innym sposobem łączenia wiedzy eksperckiej w konkretnych obszarach bezpieczeństwa wewnętrznego na poziomie UE są sieci. W kompleksowej ocenie podkreślono wartość dodaną europejskich sieci lub struktur współpracy, które uzupełniają prace agencji UE i wzmacniają współpracę operacyjną. Mowa tu m.in. o sieciach specjalizujących się w zwalczaniu przestępstw przeciwko środowisku (EnviCrimeNet) i w walce z handlem narkotykami (Morskie Centrum Analiz i Operacji ds. Zwalczania Narkotyków), w zapobieganiu przestępstwom (Europejska Sieć Zapobiegania Przestępczości), o specjalnych jednostkach interwencyjnych (sieć Atlas), o sieciach specjalizujących się w materiałach chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych (grupa doradcza CBRJ) lub bezpieczeństwie transportu (Airpol i Railpol). Komisja będzie w dalszym ciągu korzystać w miarę potrzeby z sieciowego podejścia, tak jak w przypadku niedawno ustanowionej grupy ds. unijnej polityki w sprawie ochrony celów miękkich umożliwiającej bardziej ustrukturyzowaną wymianę informacji i najlepszych praktyk w dziedzinie działania operacyjnego, by chronić cele miękkie.
Jak wynika z kompleksowej analizy, z uwagi na przekrojowy charakter wyzwań związanych z terroryzmem, poważną przestępczością i cyberprzestępczością istnieje możliwość korzystania w jeszcze większym stopniu z synergii na poziomie UE między polityką bezpieczeństwa i związanymi z nią obszarami polityki. Przykładem jest m.in. konieczność bliższej współpracy między organami policji, strażą graniczną i organami celnymi bądź powiązania między polityką bezpieczeństwa i polityką transportu w obszarach takich jak ochrona lotnictwa i bezpieczeństwo morskie. Komisja zareagowała na tę konieczność podjęcia przekrojowych działań i utworzyła odrębne portfolio dla komisarza odpowiedzialnego za unię bezpieczeństwa, którego wspiera przekrojowa grupa zadaniowa bazująca na wiedzy eksperckiej całej Komisji.
W kompleksowej analizie podkreślono ponadto, że poziom UE zapewnia organom krajowym wartość dodaną, ponieważ spotykają się na nim różne podmioty spoza sektora publicznego. Zainteresowane strony odniosły się do znaczenia, jakie ma współpraca między organami publicznymi i przemysłem w zakresie przeciwdziałania cyberprzestępczości lub radykalizacji postaw w internecie albo do znaczenia angażowania lokalnych ekspertów, przedstawicieli środowiska akademickiego i naukowców w działania zapobiegające radykalizacji postaw prowadzącej do aktów przemocy w społecznościach. Komisja będzie nadal wspierać te prace wraz z podmiotami takimi jak Forum UE ds. Internetu lub Centrum Doskonałości w ramach Sieci Upowszechniania Wiedzy o Radykalizacji Postaw. Komisja rozważy także organizowanie regularnych dialogów strategicznych na temat polityki bezpieczeństwa z udziałem szerokiego grona zainteresowanych stron.
Eliminowanie ewoluujących zagrożeń
Unijna polityka bezpieczeństwa stoi przed ogólnym wyzwaniem, jakim jest konieczność aktualizowania instrumentów i narzędzi w obliczu ewoluujących zagrożeń. W toku kompleksowej oceny stwierdzono, że nowe i pojawiające się zagrożenia wielokrotnie wymagały ukierunkowanego przeglądu istniejących narzędzi lub ustawodawstwa UE w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego. W obszarze walki z terroryzmem ogólne koncepcyjne ramy działania UE w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego pozostają ważne i umożliwiają dostosowywanie poszczególnych instrumentów i narzędzi w odpowiedzi na dynamicznie zmieniające się środowisko bezpieczeństwa.
Komisja będzie nadal oceniać konieczność dokonywania ukierunkowanych zmian w istniejących instrumentach i narzędziach w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego. Wśród niedawnych przykładów wymienić można utworzenie Grupy Eksperckiej Komisji na Wysokim Szczeblu ds. Radykalizacji Postaw 22 , mającej za zadanie ułatwić dalszy rozwój polityk UE w odpowiedzi na radykalizację postaw na niespotykaną dotąd skalę, oraz zbliżający się przegląd strategii cyberbezpieczeństwa z 2013 r., który ma być aktualną i skuteczną odpowiedzią na rosnące zagrożenie ze strony cyberprzestępczości.
Zbliżające się posiedzenie komisji specjalnej Parlamentu Europejskiego ds. terroryzmu 23 stanowi dodatkową okazję do dalszej analizy, czy istniejące środki antyterrorystyczne UE są odpowiednie, by reagować na ewoluujące zagrożenie terrorystyczne w Europie oraz rozpoznać praktyczne i prawne przeszkody, które należy wyeliminować. Komisja w aktywny sposób będzie przyczyniać się do prac komisji specjalnej, dążąc do osiągnięcia wyniku, który będzie podstawą do podjęcia dalszego wspólnego działania z Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w Parlamencie Europejskim i z Radą.
III. WDROŻENIE PRIORYTETOWYCH INICJATYW DOTYCZĄCYCH BEZPIECZEŃSTWA
1. Inicjatywy ustawodawcze
Dnia 13 lipca 2017 r. Komisja przyjęła wniosek 24 w sprawie rozporządzenia w celu zapobiegania przywozowi i składowaniu w UE dóbr kultury nielegalnie wywiezionych z państwa trzeciego, tym samym ograniczając handel dobrami kultury, zwalczając finansowanie terroryzmu i chroniąc dziedzictwo kulturowe. Stanowi to kolejny krok na drodze do wdrożenia planu działania z lutego 2016 r. mającego zintensyfikować walkę z finansowaniem terroryzmu 25 , a także stanowi odpowiedź na apel Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 26 , by podjąć działania przeciwko nielegalnemu handlowi dobrami kultury i ich przemytowi, zwłaszcza w przypadku dóbr kultury pochodzących z rejonów objętych konfliktem zbrojnym i w przypadku handlu/przemytu prowadzonego przez grupy terrorystyczne lub na ich korzyść. Gdy wniosek Komisji zostanie przyjęty przez współustawodawców, wówczas przyczyni się do ustanowienia wspólnej definicji dóbr kultury przy przywozie; zapewnienia, aby importerzy zachowywali staranność przy zakupie dóbr kultury pochodzących z państw trzecich; określenia standardowych informacji na użytek poświadczania legalnego pochodzenia danych dóbr i do wprowadzenia skutecznych środków odstraszających, które miałyby zniechęcać do nielegalnego handlu. Komisja wzywa współustawodawców do traktowania prac nad wnioskiem priorytetowo.
Poczyniono również dalsze postępy w pracach nad sprawniejszymi i bardziej inteligentnymi systemami informacyjnymi do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa. Dnia 12 lipca 2017 r. Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w Parlamencie Europejskim oraz Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper) Rady potwierdzili osiągnięcie porozumienia w sprawie systemu wjazdu/wyjazdu. System ten został zaproponowany przez Komisję w kwietniu 2016 r. 27 . Służy on do rejestrowania wjazdów i wyjazdów obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne UE, tym samym przyczynia się on do lepszego zarządzania granicami zewnętrznymi i zwiększania bezpieczeństwa wewnętrznego. Polityczne porozumienie w sprawie systemu wjazdu/wyjazdu jest ważnym krokiem na drodze do osiągnięcia pełnej interoperacyjności systemów informacyjnych UE do roku 2020 zgodnie z nowym podejściem Komisji do zarządzania danymi dotyczącymi granic i bezpieczeństwa 28 . Na nieformalnym spotkaniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, które odbyło się w dniach 6–7 lipca 2017 r., państwa członkowskie ponownie zobowiązały się do traktowania prac nad interoperacyjnością systemów informacyjnych priorytetowo. Komisja wzywa współustawodawców do przyspieszenia prac nad wnioskami ustawodawczymi dotyczącymi systemów informacyjnych, które są obecnie przedmiotem dyskusji 29 .
Ponadto trwają prace nad wdrażaniem istniejących systemów i czerpaniem z nich jak największych korzyści – kolejny ważny obszar działań, które mają na celu sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa. Dnia 22 czerwca 2017 r., w ramach wsparcia na rzecz wdrożenia dyrektywy w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (dyrektywa o danych PNR), służby Komisji odbyły 5. posiedzenie z udziałem ekspertów z państw członkowskich, by podzielić się odnośną wiedzą fachową, informacjami i najlepszymi praktykami. Do terminu transpozycji (tj. 25 maja 2018 r.) pozostał niecały rok, dlatego Komisja ponownie zachęciła państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków w celu zapewnienia terminowego stworzenia funkcjonującego systemu PNR będącego ważnym instrumentem w odpowiedzi na zagrożenie terroryzmem. Komisja pisemnie zwróciła się do tych państw członkowskich, gdzie proces wdrażania dyrektywy o danych PNR wydaje się być mniej zaawansowany, by wyeliminowały ewentualne przeszkody i oceniły, czy możliwe jest dodatkowe wsparcie, w tym dwustronne wsparcie proponowane przez wiele państw członkowskich, które są na zaawansowanym etapie wdrażania tej dyrektywy.
Choć niektóre państwa członkowskie poczyniły postępy we wdrażaniu decyzji w sprawie konwencji z Prüm 30 , Komisja musiała skorzystać ze swoich uprawnień kontrolnych, by zapewnić pełne wdrożenie. W tym celu dnia 18 maja 2017 r. Komisja skierowała uzasadnione opinie do Chorwacji, Irlandii i Włoch. Komisja, oprócz korzystania z uprawnień przewidzianych w Traktatach, nadal wspiera państwa członkowskie, zapewniając im środki finansowe na wdrażanie w ramach programów krajowych finansowanych w zakresie Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej. Komisja zapewni dodatkowe 22 mln EUR na rzecz wspomnianych programów krajowych na 2017 r. Środki te będzie można przeznaczyć na wdrażanie decyzji w sprawie konwencji z Prüm.
Dnia 7 lipca 2017 r. ministrowie sprawiedliwości omówili z Komisją wniosek w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty 31 na nieformalnym posiedzeniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w Tallinnie. Komisja wzywa współustawodawców do poczynienia szybkich postępów w pracach nad wnioskiem, by poprawić wskaźnik odzyskiwania mienia w sprawach transgranicznych.
2. Wdrażanie działań o charakterze nieustawodawczym
Przeciwdziałanie radykalizacji postaw w internecie pozostaje priorytetem w walce z terroryzmem. Komisja przyspiesza prace służące wsparciu państw członkowskich w mierzeniu się z tym wyzwaniem. Dnia 27 czerwca 2017 r. miało miejsce Forum UE ds. Internetu 32 na poziomie urzędników wyższego szczebla. Następnie dnia 17 lipca 2017 r. członkowie forum przedstawili plan działania dotyczący zwalczania treści terrorystycznych online. Plan zakłada m.in. zintensyfikowanie prac nad automatycznym wykrywaniem nielegalnych treści terrorystycznych w internecie, dzielenie się powiązanymi technologiami i narzędziami z mniejszymi przedsiębiorstwami, pełne wdrożenie i korzystanie z baz „hashów” i wzmacnianie roli społeczeństwa obywatelskiego w kontekście narracji alternatywnych. Z uwagi na pilny charakter sprawy służby Komisji zwołają we wrześniu kolejne posiedzenie Forum UE ds. Internetu na poziomie urzędników wyższego szczebla i zdadzą relację z postępów w realizacji wspomnianego planu działania w jednym z zapowiadanych sprawozdań z postępów prac nad stworzeniem unii bezpieczeństwa.
Niedawne ataki terrorystyczne po raz kolejny spowodowały, że położono nacisk na konieczność wzmocnienia ochrony celów miękkich, co wymaga innowacyjnych rozwiązań w zakresie ochrony miejsc, gdzie zbierają się tłumy ludzi. W dniach 30–31 maja 2017 r. służby Komisji zorganizowały warsztaty z udziałem ekspertów z państw członkowskich i państw trzecich w celu wymiany dobrych praktyk i wniosków na temat ochrony celów miękkich. Warsztaty, zorganizowane w ramach Światowego Forum na rzecz Zwalczania Terroryzmu, były częścią działań zainicjowanych w lutym 2017 r. w celu stworzenia unijnej polityki i platformy ekspertów oraz zwiększenia odporności UE na ataki wymierzane przeciwko celom miękkim. Ponadto w ramach praktycznego środka wspieranego przez Komisję dnia 29 czerwca 2017 r. specjalne służby interwencyjne belgijskiej i holenderskiej policji przeprowadziły transgraniczną operację dotyczącą celów miękkich, która polegała na symulacji zsynchronizowanych ataków terrorystycznych na szkoły publiczne. W operację te zaangażowane były siły policyjne, służby interwencyjne i zespoły reagowania w sytuacjach wyjątkowych. Miała ona na celu sprawdzenie stopnia gotowości i funkcji związanych z zarządzaniem kryzysowym w razie ataków mających miejsce równocześnie w państwach sąsiadujących. Służby Komisji zorganizują specjalne spotkanie dla wszystkich państw członkowskich, na którym przekażą najlepsze praktyki wypracowane w trakcie tej operacji.
Finansowanie UE jest ważnym narzędziem wspierania państw członkowskich w realizowaniu działań koniecznych do stworzenia rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa. Z uwagi na ewoluujące zagrożenie w postaci terroryzmu, przestępczości zorganizowanej i cyberprzestępczości Komisja przeznaczy 90 mln EUR w 2017 r. na wsparcie unijnych działań w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej 33 , co stanowi dwukrotność kwoty z 2016 r. Odnośny roczny program prac 34 , w którym wyznaczono priorytety w zakresie finansowania ukierunkowanych działań transgranicznych w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego, ma na celu wspieranie państw członkowskich w ich wysiłkach na rzecz zwalczania terroryzmu poprzez realizowanie projektów przeciwdziałających finansowaniu terroryzmu i radykalizacji postaw, wspierających społeczeństwo obywatelskie w rozprzestrzenianiu narracji alternatywnych i zwiększających ochronę infrastruktury krytycznej. Komisja zamierza także przeznaczać finansowanie na projekty transgraniczne dotyczące eliminowania priorytetowych zagrożeń związanych z przestępczością takich jak handel ludźmi, handel narkotykami, handel bronią palną i przestępstwa przeciwko środowisku 35 .
Po raz pierwszy w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej celem rocznego programu prac na 2017 r. jest zapewnienie finansowania na rzecz projektów dotyczących zwalczania cyberprzestępczości. Odzwierciedla to ewoluujące zagrożenie cybernetyczne, jakiego byliśmy świadkami przy okazji niedawnych ataków cybernetycznych, oraz fakt, że w przypadku prawie wszystkich rodzajów przestępczości zorganizowanej, przestępcy stosują technologię, dysponując coraz lepszymi umiejętnościami i odnosząc coraz większe efekty. By usprawnić wymianę informacji, Komisja zamierza przeznaczać finansowanie na projekty mające maksymalnie zwiększyć korzyści płynące z obecnych systemów informacyjnych UE. Stanowi to priorytet w pracach nad sprawniejszymi i bardziej inteligentnymi systemami informacyjnymi do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa 36 i będzie wsparciem na rzecz interoperacyjności tych systemów 37 . Ponadto Komisja zamierza przeznaczać finansowanie na wzmocnienie transgranicznej współpracy policyjnej zgodnie ze swoim zaleceniem z maja 2017 r. w sprawie proporcjonalnych kontroli policyjnych i współpracy policyjnej w obszarze Schengen 38 .
Wspomniane finansowanie uzupełnia wsparcie ze strony państw członkowskich za pośrednictwem ich programów krajowych w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej. W latach 2014 – 2020 Komisja przekaże 26 państwom członkowskim łączną kwotę w wysokości 754 mln EUR na zwalczanie przestępczości i zarządzanie ryzykiem i kryzysem 39 . Finansowanie to może zostać przeznaczone na szereg różnych inicjatyw mających zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa w UE, np. tworzenie systemów informacyjnych, zakup sprzętu operacyjnego, promowanie programów szkoleniowych i zapewnianie współpracy operacyjnej. Nie ulega wątpliwości, że istnieje pole do poprawy, jeśli chodzi o sposób wykorzystywania tego finansowania przez państwa członkowskie. Komisja wzywa zatem państwa członkowskie do wykorzystywania wszystkich środków finansowych przy realizacji priorytetów w unii bezpieczeństwa.
3. Wymiar zewnętrzny
Przywódcy zebrani na szycie G20 w dniach 7–8 lipca 2017 r. w Hamburgu przyjęli plan działania w zakresie zwalczania terroryzmu. Plan działania potwierdza bieżące priorytety działań UE w ramach unii bezpieczeństwa, gdyż wzywa do podejmowania działań w celu wyeliminowania ewoluującego zagrożenia związanego z powrotem zagranicznych bojowników terrorystycznych, ułatwienia wymiany informacji, zwalczania finansowania terroryzmu i przeciwdziałania radykalizacji postaw i wykorzystywaniu internetu do celów terrorystycznych. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych będą kontynuowały bliską współpracę ze swoimi partnerami spoza UE w zakresie wdrażania tych polityk.
Dnia 26 lipca 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał opinię w sprawie zgodności porozumienia między UE i Kanadą o przekazywaniu i przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (dane PNR) z Traktatami 40 . Porozumienie zostało podpisane w 2014 r., a Rada zwróciła się do Parlamentu Europejskiego o jego zatwierdzenie. Parlament Europejski podjął decyzję o przekazaniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości, by ten ustalił, czy przewidywane porozumienie jest zgodne z prawem UE gwarantującym poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego oraz ochronę danych osobowych. Komisja powróci do tej kwestii w kolejnym sprawozdaniu z postępu prac nad stworzeniem unii bezpieczeństwa planowanym na wrzesień 2017 r.
Na nieformalnym spotkaniu w Tallinnie dnia 7 lipca UE i Partnerstwa Wschodniego ministrowie sprawiedliwości i ministrowie spraw wewnętrznych skoncentrowali się na zwalczaniu cyberprzestępczości, korupcji i na zasadniczych reformach sądownictwa. Ministrowie ponownie podjęli wspólne zobowiązanie do kontynuowania działań w celu zwalczania cyberprzestępczości i poprawy cyberbezpieczeństwa. Omówili wyzwania legislacyjne i operacyjne w walce z cyberprzestępczością z zamiarem usprawnienia współpracy na poziomie regionalnym i międzynarodowym oraz podjęcia dalszych działań w ramach panelu ds. rządów prawa przy Partnerstwie Wschodnim.
Dnia 19 czerwca 2017 r. Rada do Spraw Zagranicznych przyjęła konkluzje na temat zewnętrznych aspektów bezpieczeństwa morskiego, w których podkreślono rolę UE jako gwaranta bezpieczeństwa morskiego na świecie i wezwano do usprawnienia wymiany informacji i dobrych praktyk, zwiększenia koordynacji inicjatyw UE i międzynarodowej współpracy na morzu, by stawiać czoła pojawiającym się wyzwaniom i zagrożeniom na morzu.
Dnia 17 lipca 2017 r. Rada do Spraw Zagranicznych omówiła priorytety w zakresie wdrożenia globalnej strategii na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej w latach 2017–2018. Ministrowie zwrócili uwagę na konieczność dalszego wzmacniania związku między wewnętrznym i zewnętrznym wymiarem bezpieczeństwa, walki z terroryzmem i przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym. Ponadto ministrowie uzgodnili dwa dodatkowe kierunki dalszych prac nad globalnym zarządzaniem i współpracą regionalną, w tym nad podniesieniem bezpieczeństwa morskiego i cyberbezpieczeństwa w Unii.
Dnia 19 lipca 2017 r. Komisja i wysoki przedstawiciel UE przedstawili sprawozdanie 41 podsumowujące postępy we wdrażaniu wspólnych ram w zakresie przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym z kwietnia 2016 r. 42 . Według sprawozdania postępy poczyniono w 22 działaniach mających na celu szerzenie wiedzy na temat zagrożeń hybrydowych, budowanie odporności na takie zagrożenia i wzmożenie współpracy między UE i NATO.
Dnia 19 czerwca 2017 r. Rada do Spraw Zagranicznych, w kontekście partnerstwa strategicznego i współpracy UE-NATO, przyjęła konkluzje na temat postępów we wdrażaniu wspólnego zestawu wniosków (42 działania) zatwierdzonych przez ministrów UE i NATO dnia 6 grudnia 2016 r. W sprawozdaniu z postępu prac podkreślono konieczność współpracy między tymi dwiema organizacjami w zakresie bieżącego otoczenia strategicznego, gdzie UE i NATO mierzą się z niespotykanymi dotąd wyzwaniami, przy czym ani UE ani NATO nie dysponuje kompletnym zestawem narzędzi, by samodzielnie sprostać takim wyzwaniom w dziedzinie bezpieczeństwa. W sprawozdaniu pokazano, że działania tych dwóch organizacji uzupełniają się i pomagają osiągnąć wspólny cel. Nowo utworzone Europejskie Centrum ds. Zwalczania Zagrożeń Hybrydowych w Helsinkach oraz powołanie komórki UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych i jej interakcje z nowo powstałym w NATO działem ds. analizy zagrożeń hybrydowych przyczynia się do dalszego zacieśniania współpracy między UE i NATO.
IV. PODSUMOWANIE
W niniejszym sprawozdaniu skoncentrowano się na wnioskach, jakie Komisja wyciągnęła z kompleksowej oceny działań podejmowanych przez Unię w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego, opublikowanej wraz z niniejszym sprawozdaniem. Zasadniczo wynik kompleksowej oceny jest pozytywny i potwierdza znaczenie i skuteczność działań Unii w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego, jednak Komisja będzie nadal podejmowała działania, by wyeliminować przeszkody i luki stwierdzone w toku tej oceny poprzez: 1) wspieranie pełnego wdrożenia środków UE, 2) zmniejszenie stopnia złożoności instrumentów i narzędzi unijnych, 3) dalsze budowanie zdolności na poziomie UE poprzez łączenie zasobów i 4) eliminowanie zmieniających się zagrożeń. Komisja przedstawi kompleksową ocenę Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, zachęcając te dwie instytucje do zaangażowania się w dialog, którego przedmiotem będzie analiza ustaleń Komisji.
Kolejne sprawozdanie na temat postępów prac nad stworzeniem unii bezpieczeństwa zostanie przedstawione we wrześniu 2017 r.
SWD(2017) 278 final z 26.7.2017.
http://www.consilium.europa.eu/pl/meetings/european-council/2017/06/22-23-euco-conclusions_pdf/ .
http://www.consilium.europa.eu/press-releases-pdf/2017/7/47244662401_en.pdf .
http://www.consilium.europa.eu/pl/press/press-releases/2017/05/26-statement-fight-against-terrorism/ .
Europejskie Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu (ECTC), Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) i Europejskie Centrum Zwalczania Przemytu Migrantów.
Zob. dokument roboczy służb Komisji dotyczący wytycznych operacyjnych w sprawie uwzględniania praw podstawowych w ocenach skutków przeprowadzanych przez Komisję (SEC(2011) 567 final z 6.5.2011).
Zob. Siódme sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 261 final z 16.5.2017).
Zwłaszcza decyzja ramowa w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej (decyzja ramowa Rady 2008/841/WSiSW z 24.10.2008).
Decyzje Rady 2008/615/WSiSW i 2008/616/WSiSW (23.6.2008).
Dyrektywa (UE) 2016/681 z 27.4.2016.
SWD(2016) 426 final z 28.11.2016.
Dyrektywa (UE) 2016/1148 z 6.7.2016.
Dyrektywa (UE) 2017/541 z 15.3.2017.
Dyrektywa (UE) 2015/849 z 20.5.2015.
Dyrektywa (UE) 2017/541 z 15.3.2017.
Zob. komunikat „Sprawniejsze i bardziej inteligentne systemy informacyjne do celów zarządzania granicami i zapewnienia bezpieczeństwa” (COM(2016) 205 final z 6.4.2016).
Zob. Siódme sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 261 final z 16.5.2017).
Zob. Ósme sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 354 final z 29.6.2017).
COM(2014) 713 final, COM(2014) 714 final i COM(2014) 715 final z 28.11.2014. Wnioski te opierały się na ocenie aktów prawnych związanych z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Ocenę przeprowadzono w kontekście upływu terminu ważności przepisów przejściowych określonych w Protokole nr 36 do Traktatu z Lizbony.
Rozporządzenie (UE) 2016/93, rozporządzenie (UE) 2016/94 i rozporządzenie (UE) 2016/95 (z 20.1.2016).
Rozporządzenie (UE) 2015/2219 z 25.11.2015.
Zob. Ósme sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 354 final z 29.6.2017).
COM(2017) 375 final z 13.7.2017.
COM(2016) 50 final z 2.2.2016. Zob. Ósme sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 354 final z 29.6.2017), by zapoznać się z aktualnym stanem prac nad wdrażaniem planu działania.
Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2347 z 24 marca 2017 r.
COM(2016) 194 final z 6.4.2016.
Zob. Siódme sprawozdanie z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 261 final z 16.5.2017).
Są to: wniosek w sprawie ustanowienia europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) (COM(2016) 731 final z 16.11.2016), wnioski w sprawie wzmocnienia Systemu Informacyjnego Schengen (COM(2016) 881 final z 882 final i 883 final z 21.12.2016), wniosek w sprawie Eurodac (COM(2016) 272 final z 4.5.2016) oraz wniosek uzupełniający w sprawie ułatwienia wymiany danych z rejestrów karnych na temat obywateli państw trzecich w UE za pośrednictwem europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS) (COM(2017) 344 final z 29.6.2017).
Wspomniane decyzje Rady (decyzje Rady 2008/615/WSiSW i 2008/616/WSiSW z 23.6.2008) kładą nacisk szczególnie na zwalczanie terroryzmu i przestępczości transgranicznej. Wprowadziły przepisy i procedury umożliwiające państwom członkowskim wzajemne sprawne przeszukiwanie swoich zbiorów analiz DNA, systemów identyfikacji daktyloskopijnej oraz baz danych rejestracyjnych pojazdów. Państwa członkowskie powinny były w pełni wdrożyć te decyzje Rady do sierpnia 2011 r.
COM(2016) 819 final z 21.12.2016.
W ciągu ostatnich dwóch lat Komisja współpracowała z kluczowymi platformami internetowymi, państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami w ramach Forum UE ds. Internetu w celu zapewnienia dobrowolnego usuwania treści terrorystycznych w internecie i wspierania społeczeństwa obywatelskiego w rozpowszechnianiu narracji alternatywnych.
Rozporządzenie (UE) 513/2014 z 16.4.2014.
We wrześniu 2017 r. Komisja zamierza przyjąć roczny program prac na rok 2017 dotyczący działań unijnych w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej.
Zob. priorytetowe zagrożenia związane z przestępczością określone w Szóstym sprawozdaniu z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 213 final z 12.4.2017).
COM(2016) 205 final z 6.4.2016.
Zob. Nowe podejście Komisji do zarządzania danymi dotyczącymi granic i bezpieczeństwa, przedstawione w Siódmym sprawozdaniu z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa (COM(2017) 261 final z 16.5.2017).
C(2017) 3349 final z 12.5.2017.
Wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Danii i Zjednoczonego Królestwa uczestniczą we wdrażaniu Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – części dotyczącej współpracy policyjnej.
https://curia.europa.eu/jcms/upload/docs/application/pdf/2017-07/cp170084pl.pdf .
JOIN (2017) 30 final z 19.7.2017.
JOIN (2018)18 final z 6.4.2016.