3.   W przypadku następujących pojazdów i maszyn, producent może wystąpić o homologację typu lub homologację indywidualną pojazdu na podstawie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że pojazdy te spełniają istotne wymagania niniejszego rozporządzenia:

3.   W przypadku następujących pojazdów i maszyn, producent może wystąpić o homologację typu lub homologację indywidualną pojazdu na podstawie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że pojazdy te spełniają wymagania niniejszego rozporządzenia:

1a.     Jeżeli za homologację typu pojazdów, w tym indywidualną homologację typu pojazdu, odpowiada więcej niż jeden organ udzielający homologacji w państwie członkowskim, to państwo członkowskie wyznacza jeden organ udzielający homologacji typu odpowiedzialny za wymianę informacji z organami udzielającymi homologacji innych państw członkowskich oraz za wypełnianie obowiązków określonych w rozdziale XV niniejszego rozporządzenia.

4.   Państwa członkowskie organizują i prowadzą nadzór rynku i kontrole pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wprowadzanych do obrotu zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

4.   Państwa członkowskie organizują i prowadzą nadzór rynku i kontrole pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wprowadzanych do obrotu zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (WE) nr 765/2008 , z wyjątkiem jego art. 18 ust. 5 .

5.   Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu zapewnienia, aby organy nadzoru rynku, jeżeli uznają to za konieczne i uzasadnione, mogły być uprawnione do wejścia na teren podmiotów gospodarczych i pobrania niezbędnych próbek pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych do celów badania zgodności.

5.   Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu zapewnienia, aby organy nadzoru rynku, jeżeli uznają to za konieczne i uzasadnione, mogły być uprawnione do wejścia na teren podmiotów gospodarczych na ich terytorium i pobrania niezbędnych próbek pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych do celów badania zgodności.

6.   Państwa członkowskie dokonują okresowych przeglądów i ocen funkcjonowania swych działań w zakresie homologacji typu. Takie przeglądy i oceny są przeprowadzane przynajmniej co cztery lata, a ich wyniki przekazywane są pozostałym państwom członkowskim i Komisji. Państwo członkowskie udostępnia do wiadomości publicznej streszczenie tych wyników, w szczególności podając liczbę udzielonych homologacji typu z wyszczególnieniem tożsamości konkretnych producentów.

6.   Państwa członkowskie dokonują okresowych przeglądów i ocen funkcjonowania swych działań w zakresie homologacji typu , w tym zgodności wydanych homologacji typu z niniejszym rozporządzeniem . Takie przeglądy i oceny są przeprowadzane przynajmniej co trzy lata, a ich wyniki przekazywane są pozostałym państwom członkowskim , Parlamentowi Europejskiemu i Komisji. Wyniki są omawiane przez forum ustanowione na mocy art. 10. Państwo członkowskie udostępnia do wiadomości publicznej pełne sprawozdanie z tych wyników, które obejmuje w szczególności liczbę udzielonych homologacji typu lub odrzuconych wniosków, przedmiot świadectwa homologacji typu oraz tożsamość konkretnych producentów i służb technicznych odpowiedzialnych za nadzorowanie badań homologacji typu .

7.   Państwa członkowskie dokonują okresowych przeglądów i ocen funkcjonowania swych działań w zakresie nadzoru. Takie przeglądy i oceny są przeprowadzane przynajmniej co cztery lata, a ich wyniki przekazywane są pozostałym państwom członkowskim i Komisji. Państwo członkowskie udostępnia do wiadomości publicznej streszczenie tych wyników

7.   Państwa członkowskie dokonują okresowych przeglądów i ocen funkcjonowania swych działań w zakresie nadzoru. Takie przeglądy i oceny są przeprowadzane przynajmniej co trzy lata, a ich wyniki przekazywane są pozostałym państwom członkowskim , Parlamentowi Europejskiemu i Komisji. Wyniki są omawiane przez forum ustanowione na mocy art. 10. Państwo członkowskie podaje do wiadomości publicznej streszczenie tych wyników , które obejmuje w szczególności liczbę pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych podlegających badaniom lub innej ocenie. Streszczenie obejmuje wykaz pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych, które okazały się niezgodne z wymogami niniejszego rozporządzenia, jeśli takowe występują, nazwy poszczególnych producentów oraz krótki opis charakteru niezgodności.

7a.     Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 88 uzupełniających niniejsze rozporządzenie przez wprowadzenie wspólnych kryteriów wyznaczania, przeglądu i oceny organów udzielających homologacji i organów nadzoru rynku na szczeblu krajowym.

1a.     Organy udzielające homologacji wdrażają i wprowadzają w życie wymogi zawarte w niniejszym rozporządzeniu w jednolity i spójny sposób, tak aby zapewnić równe szanse i uniknąć stosowania na terenie Unii rozbieżnych norm. Współpracują one w pełni z forum i Komisją przy podejmowanych przez nie działaniach z zakresu audytu i nadzoru dotyczących stosowania niniejszego rozporządzenia oraz na żądanie dostarczają wszystkich niezbędnych informacji.

2.   Organy udzielające homologacji wykonują swoje obowiązki w sposób niezależny i bezstronny. Przestrzegają one zasad poufności , jeżeli jest to konieczne do ochrony tajemnicy handlowej, z zastrzeżeniem obowiązku informowania, określonego w art. 9 ust. 3, w celu ochrony interesów użytkowników w Unii.

2.   Organy udzielające homologacji wykonują swoje obowiązki w sposób niezależny i bezstronny. Przestrzegają one zasad poufności w celu ochrony tajemnicy handlowej podmiotów gospodarczych , z zastrzeżeniem obowiązku informowania, określonego w art. 9 ust. 3, w celu ochrony interesów użytkowników w Unii zgodnie z obowiązującym prawem .

3a.     W przypadku gdy organ udzielający homologacji stwierdzi, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, powiadamia o tym niezwłocznie Komisję i inne państwa członkowskie. Natychmiast po otrzymaniu tego powiadomienia Komisja powiadamia członków forum na rzecz egzekwowania przepisów.

5.     Komisja może przyjmować akty wykonawcze w celu określenia wspólnych kryteriów mianowania, przeglądu i oceny organów udzielających homologacji na szczeblu krajowym. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 87 ust. 2.

1.   Organy nadzoru rynku przeprowadzają regularne kontrole , aby sprawdzić zgodność pojazdów , układów , komponentów i  oddzielnych zespołów technicznych z  wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, a także pod względem poprawności homologacji typu. Kontrole te przeprowadza się w  adekwatnej skali , poprzez badanie dokumentacji , badanie polegające na prowadzeniu pojazdu oraz badania laboratoryjne, na podstawie statystycznie istotnych prób . Wykonując te czynności, organy nadzoru rynku biorą pod uwagę ustalone zasady oceny ryzyka, skargi oraz inne informacje.

1.   Organy nadzoru rynku przeprowadzają regularne badania i inspekcje zgodnie z krajowymi programami rocznymi zatwierdzonymi zgodnie z ust. 2 i 3 , aby sprawdzić , czy pojazdy , układy , komponenty i  oddzielne zespoły techniczne są zgodne z  homologacjami typu i mającym zastosowanie prawodawstwem. Te badania i inspekcje przeprowadzane są m.in. w drodze badań laboratoryjnych i badań emisji w  rzeczywistych warunkach jazdy , na podstawie statystycznie istotnych prób , a uzupełniają je badania dokumentacji. Co roku państwa członkowskie przeprowadzają badania lub inspekcje określonej liczby typów stanowiącej łącznie co najmniej 20 % liczby typów wprowadzonych do obrotu w tym państwie członkowskim w poprzednim roku . Wykonując te czynności, organy nadzoru rynku biorą pod uwagę ustalone zasady oceny ryzyka, uzasadnione skargi oraz inne istotne informacje , w tym wyniki badań opublikowane przez uznane osoby trzecie, nowe technologie dostępne na rynku i sprawozdania z okresowych badań technicznych oraz dane ze zdalnych urządzeń monitorujących umieszczonych na poboczu drogi .

1a.     Przy wykonywaniu zadań technicznych, takich jak badania lub kontrole, organy nadzoru rynku mogą polegać na niezależnych organizacjach badawczych. Odpowiedzialność za wyniki spoczywa na organie nadzoru rynku. Jeżeli do celów niniejszego artykułu wykorzystano służby techniczne, organy nadzoru rynku zapewniają, aby skorzystano z usług innej służby technicznej niż ta, która przeprowadziła pierwotne badania homologacji typu.

1b.     Organy nadzoru rynku sporządzają i przedkładają krajowy program nadzoru rynku do zatwierdzenia przez Komisję w perspektywie rocznej lub wieloletniej. Państwa członkowskie mogą także przedkładać wspólne programy i działania.

2.   Organy nadzoru rynku wymagają od podmiotów gospodarczych udostępnienia dokumentacji i informacji, które uznają za niezbędne do wykonywania swojej działalności.

2.   Organy nadzoru rynku wymagają od podmiotów gospodarczych udostępnienia dokumentacji i informacji, które uznają za niezbędne do wykonywania swojej działalności. Obejmuje to dostęp do oprogramowania, algorytmów, sterowników silnika i wszelkich innych specyfikacji technicznych, które organy nadzoru rynku uznają za niezbędne.

3.   W odniesieniu do pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych posiadających homologację typu, organy nadzoru rynku należycie uwzględniają świadectwa zgodności przedstawione przez podmioty gospodarcze.

3.   W odniesieniu do pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych posiadających homologację typu, organy nadzoru rynku należycie uwzględniają świadectwa zgodności , znaki homologacji typu lub świadectwa homologacji typu przedstawione przez podmioty gospodarcze.

5.   Jeżeli organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego zdecydują o wycofaniu z rynku pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego zgodnie z art. 49 ust. 5, informują one o tym zainteresowany podmiot gospodarczy i , w stosownych przypadkach, właściwy organ udzielający homologacji.

5.   Jeżeli organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego zdecydują o wycofaniu z rynku pojazdu, układu, komponentu i oddzielnego zespołu technicznego zgodnie z art. 49 ust. 5, informują one o tym zainteresowany podmiot gospodarczy i właściwy organ udzielający homologacji.

5a.     W przypadku gdy organ nadzoru rynku uzna, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny nie jest zgodny z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, informuje on o tym niezwłocznie Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie. Natychmiast po otrzymaniu tego powiadomienia Komisja powiadamia członków forum na rzecz egzekwowania przepisów.

6.   Organy nadzoru rynku wykonują swoje obowiązki w sposób niezależny i bezstronny. Jeżeli jest to konieczne, przestrzegają one zasad poufności w  ochronie tajemnicy handlowej, z zastrzeżeniem obowiązku informowania, określonego w art. 9 ust. 3, w najszerszym niezbędnym zakresie , w celu ochrony interesów użytkowników w Unii Europejskiej.

6.   Organy nadzoru rynku wykonują swoje obowiązki w sposób niezależny i bezstronny. Przestrzegają one zasad poufności w  celu ochrony tajemnicy handlowej podmiotów gospodarczych , z zastrzeżeniem obowiązku informowania, określonego w art. 9 ust. 3 w  jak najszerszym zakresie koniecznym do ochrony interesów użytkowników w Unii Europejskiej.

7.     Państwa członkowskie dokonują okresowych przeglądów i ocen funkcjonowania swych działań w zakresie nadzoru. Takie przeglądy i oceny są przeprowadzane przynajmniej co cztery lata, a ich wyniki przekazywane są pozostałym państwom członkowskim i Komisji. Państwo członkowskie udostępnia do wiadomości publicznej streszczenie tych wyników

8.     Organy nadzoru rynku różnych państw członkowskich koordynują działania w zakresie nadzoru rynku, współpracują ze sobą nawzajem i dzielą się ze sobą i z Komisją wynikami tych działań. W stosownych przypadkach organy nadzoru rynku uzgadniają podział pracy i specjalizację.

9.   Jeśli w danym państwie członkowskim za nadzór rynku i kontrole na granicach zewnętrznych odpowiedzialny jest więcej niż jeden organ, organy te współpracują ze sobą, prowadząc wymianę informacji mających znaczenie dla pełnionej przez nie roli i wykonywanych przez nie funkcji.

9.   Jeśli w danym państwie członkowskim za nadzór rynku i kontrole na granicach zewnętrznych odpowiedzialny jest więcej niż jeden organ, organy te wdrażają procedury mające zapewnić sprawną i skuteczną koordynację oraz sprawną i skuteczną wymianę informacji mających znaczenie dla pełnionej przez nie roli i wykonywanych przez nie funkcji.

10.     Komisja może przyjmować akty wykonawcze w celu ustalenia kryteriów określających skalę, zakres i częstotliwość przeprowadzania kontroli weryfikujących zgodność pobranych próbek, o których mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 87 ust. 2.

10a.     Organy nadzoru rynku podają do wiadomości publicznej sprawozdanie z ustaleń po każdej przeprowadzonej weryfikacji zgodności i przekazują te ustalenia państwom członkowskim i Komisji. Komisja przekazuje to sprawozdanie członkom forum na rzecz egzekwowania przepisów. Sprawozdanie zawiera szczegółowe informacje dotyczące pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych, które są oceniane, oraz tożsamość odnośnego producenta, a także krótki opis ustaleń, w tym charakter ewentualnych niezgodności.

2.   Producenci posiadający homologację typu lub podmioty gospodarcze dostarczają Komisji na żądanie statystycznie istotną liczbę wyprodukowanych pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wybranych przez Komisję, które są reprezentatywne dla pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych dostępnych do wprowadzenia do obrotu na podstawie danej homologacji typu. Te pojazdy, układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne muszą być dostarczone do badania w momencie, w miejscu i w okresie wymaganym przez Komisję.

2.   Producenci posiadający homologację typu lub podmioty gospodarcze dostarczają Komisji na żądanie statystycznie istotną liczbę wyprodukowanych pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wybranych przez Komisję, które są reprezentatywne dla pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych dostępnych do wprowadzenia do obrotu na podstawie danej homologacji typu. Te pojazdy, układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne muszą być dostarczone do badania w momencie, w miejscu i w okresie wymaganym – zależnie od sytuacji – przez Komisję.

2a.     Państwa członkowskie udzielają wszelkiej niezbędnej pomocy oraz dostarczają całą dokumentację i zapewniają inne wsparcie techniczne, którego wymagają eksperci Komisji, aby umożliwić im przeprowadzenie badań, kontroli i inspekcji. Państwa członkowskie zapewniają ekspertom Komisji dostęp do wszystkich obiektów lub ich części oraz do informacji, w tym do systemów komputerowych i oprogramowania, istotnych dla wykonania ich zadań.

4.   Producenci pojazdów udostępniają publicznie dane niezbędne osobom trzecim do przeprowadzania badań kontrolujących zgodność. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia, jakie dane mają być udostępnione publicznie , oraz warunków takich publikacji , z zastrzeżeniem ochrony tajemnic handlowych oraz ochrony danych osobowych zgodnie z  prawem Unii i prawem krajowym. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 87 ust. 2.

4.   Producenci pojazdów bezpłatnie i bez zbędnej zwłoki udostępniają dane niezbędne uznanym osobom trzecim do przeprowadzania badań kontrolujących zgodność. Dane te zawierają wszystkie parametry i ustawienia, które są niezbędne do dokładnego odtworzenia warunków testowych zastosowanych podczas badania homologacyjnego. Wszystkie takie przekazane dane są traktowane zgodnie z uzasadnioną ochroną informacji biznesowych. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia, jakie dane mają być udostępnione, oraz warunków takiego udostępnienia, w tym warunków zapewnienia dostępu do takich informacji poprzez internetową bazę danych, o której mowa w art. 10a , z zastrzeżeniem ochrony tajemnic handlowych oraz ochrony danych osobowych zgodnie z  aktami prawnymi Unii i prawem krajowym. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 87 ust. 2.

4a.     Komisja organizuje i przeprowadza wspólne audyty organów udzielających homologacji typu i krajowych organów nadzoru rynku w celu sprawdzenia, czy wdrażają one w spójny sposób wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu i wykonują swoje zadania w sposób niezależny i skrupulatny. Po konsultacji z forum Komisja przyjmuje roczny plan wspólnych audytów, w którym przy ustalaniu częstotliwości przeprowadzania ocen uwzględnia się wyniki uprzednich ocen. Ilekroć Komisja ma powody, aby uznać, że organ udzielający homologacji typu nie wywiązuje się ze swoich obowiązków na podstawie niniejszego rozporządzenia, Komisja może wymagać przeprowadzania wspólnych audytów co roku.

4b.     W celu wykonania tego zadania Komisja zleca świadczenie usług niezależnych audytorów osobom trzecim w drodze otwartego zaproszenia do składania ofert. Audytorzy wykonują swoje obowiązki w sposób niezależny i bezstronny. Audytorzy zachowują poufność w celu ochrony tajemnicy handlowej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Państwa członkowskie udzielają wszelkiej niezbędnej pomocy oraz dostarczają całą dokumentację i zapewniają wsparcie, o które zwracają się audytorzy, aby umożliwić im realizację powierzonych im zadań. Państwa członkowskie zapewniają audytorom dostęp do wszelkich obiektów lub ich części oraz do informacji, w tym do systemów komputerowych i oprogramowania, istotnych dla wykonania ich zadań. Na żądanie państwo członkowskie może być upoważnione do wysłania obserwatora do wspólnego audytu organizowanego na mocy niniejszego artykułu. Obserwatorzy ci nie mają wpływu na jakiekolwiek decyzje związane z wynikiem wspólnego audytu.

4c.     Wynik wspólnego audytu przekazywany jest wszystkim państwom członkowskim i Komisji, a streszczenie wyniku podawane jest do wiadomości publicznej. Jest on omawiany przez forum ustanowione na mocy art. 10.

4d.     Zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji i innym państwom członkowskim informacje na temat sposobów realizacji zaleceń wynikających ze sprawozdania z audytu, o którym mowa w ust. 4c.

4e.     Komisja może zażądać dalszych informacji od państw członkowskich i ich krajowych organów udzielających homologacji typu i organów nadzoru rynku, jeżeli mają one podstawy sądzić, po zbadaniu przez forum, że istnieją przypadki niezgodności z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie i ich odpowiednie organy przekazują te informacje bez zbędnej zwłoki.

1.   Komisja ustanawia forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów (zwane dalej „forum”) i przewodniczy mu.

1.   Komisja ustanawia forum na rzecz egzekwowania przepisów (zwane dalej „forum”), przewodniczy mu i zarządza nim .

1a.     Komisja publikuje na swojej stronie internetowej kalendarz posiedzeń, porządek obrad i protokoły, w tym listę obecności.

2a.     W przypadku gdy po rozpatrzeniu w ramach forum Komisja ma podstawy sądzić, że istnieją przypadki niezgodności z niniejszym rozporządzeniem, Komisja może zażądać dalszych informacji od państw członkowskich i ich krajowych organów udzielających homologacji i organów nadzoru rynku. Państwa członkowskie i ich odpowiednie organy przekazują te informacje bez zbędnej zwłoki.

2b.     Corocznie Komisja podaje do publicznej wiadomości sprawozdanie z działalności forum. Sprawozdanie to zawiera szczegółowe wyjaśnienie rozpatrywanych przezeń kwestii, działań wynikających z tych rozważań i rozumowania leżącego u podstaw tych działań, w tym w wypadku, gdyby nie przewidziano żadnych działań. Każdego roku Komisja przedstawia sprawozdanie z działalności forum Parlamentowi Europejskiemu.

2c.     Jeżeli Komisja wykaże, że dany organ udzielający homologacji typu naruszył którykolwiek z wymogów niniejszego rozporządzenia w następstwie wspólnego audytu, niezwłocznie informuje ona państwa członkowskie, Parlament Europejski i Komisję. Komisja może przyjąć wszelkie niezbędne środki w celu usunięcia niezgodności. W niektórych przypadkach i przy należytym uwzględnieniu charakteru niezgodności Komisja jest upoważniona do zawieszenia lub cofnięcia uprawnienia danego organu udzielającego homologacji do przyjmowania wniosków o świadectwo homologacji typu UE, o którym mowa w art. 21.

1.     Komisja ustanawia internetową bazę danych do bezpiecznej elektronicznej wymiany informacji związanych z procedurami homologacji typu, wydanymi zezwoleniami, nadzorem rynku i innymi odpowiednimi działaniami pomiędzy krajowymi organami udzielającymi homologacji typu, organami nadzoru rynku, państwami członkowskimi i Komisją.

2.     Komisja jest odpowiedzialna za koordynację dostępu i otrzymywanie regularnych aktualizacji z odpowiednimi organami oraz za bezpieczeństwo i poufność danych odnoszących się do zapisów przechowywanych w bazie danych.

3.     Państwa członkowskie przekazują do bazy danych informacje wymagane na mocy art. 25. Ponadto państwa członkowskie dostarczają danych dotyczących numeru identyfikacyjnego zarejestrowanych pojazdów i numeru rejestracyjnego pojazdu przypisanego do pojazdu zgodnie z dyrektywą Rady 1999/37/WE  (1a) i regularnie przekazują Komisji aktualizacje. Informacje te są udostępniane w formacie umożliwiającym wyszukiwanie.

4.     Komisja ustanawia interfejs między bazą danych i unijnym systemem szybkiej informacji (RAPEX) oraz systemem informacyjnym i komunikacyjnym do celów nadzoru rynku (ICSMS) w celu ułatwienia działań w zakresie nadzoru rynku i zapewnienia koordynacji, spójności i dokładności informacji udostępnianych konsumentom i osobom trzecim.

5.     Komisja ustanawia też publicznie dostępny interfejs, który obejmuje informacje zawarte w załączniku IX oraz dane organu udzielającego homologacji wydającego świadectwo homologacji typu na mocy art. 24 i służb technicznych, które przeprowadziły badania wymagane na mocy art. 28. Komisja dopilnowuje, aby informacje te były przedstawione w formacie umożliwiającym wyszukiwanie.

6.     Jako część bazy danych Komisja opracowuje narzędzie do przesyłania wyników badań osób trzecich i skarg na działanie pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych. Informacje przedłożone za pomocą tego narzędzia uwzględnia się w związku z działaniami w zakresie nadzoru rynku, określonymi w art. 8 i 9.

7.     Aby przetestować przydatność stosowania systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI) do celów wymiany informacji objętych niniejszym artykułem, do dnia… [3 miesiące po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] zostanie uruchomiony projekt pilotażowy.

1.   Producent zapewnia, aby pojazdy, układy, komponenty lub oddzielne zespoły techniczne, które wyprodukował i które wprowadzono do obrotu lub dopuszczono, były produkowane i homologowane zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

1.   Producent zapewnia, aby pojazdy, układy, komponenty lub oddzielne zespoły techniczne, które są wprowadzane do obrotu lub które dopuszczono, były produkowane i homologowane zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz aby pozostawały zgodne z tymi wymogami bez względu na zastosowaną metodę badań .

4.   Do celów homologacji typu UE producent mający siedzibę poza Unią wyznacza jednego przedstawiciela mającego siedzibę w Unii do celów reprezentowania go przed organem udzielającym homologacji. Producent wyznacza również jednego przedstawiciela mającego siedzibę w Unii do celów nadzoru rynku, przy czym może to być przedstawiciel wyznaczony do celów homologacji typu UE.

4.   Do celów homologacji typu UE producent pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych mający siedzibę poza Unią wyznacza jednego przedstawiciela mającego siedzibę w Unii do celów reprezentowania go przed organem udzielającym homologacji. Producent wyznacza również jednego przedstawiciela mającego siedzibę w Unii do celów nadzoru rynku, przy czym może to być przedstawiciel wyznaczony do celów homologacji typu UE.

4a.     Ubiegając się o homologację typu UE, producent zapewnia, aby przy projektowaniu pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych nie stosowano strategii lub innych środków niepotrzebnie zmieniających wyniki uzyskiwane w obowiązujących procedurach badań, kiedy te pojazdy, układy, komponenty lub oddzielne zespoły techniczne są użytkowane w warunkach, jakich można racjonalnie oczekiwać w czasie normalnego funkcjonowania i użytkowania.

5.     Producent odpowiada przed organem udzielającym homologacji za wszystkie aspekty procedury homologacji i za zapewnienie zgodności produkcji, niezależnie od tego, czy bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach budowy pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego.

6a.     W celu ochrony środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów producent prowadzi dochodzenie i ewidencję skarg i niezgodności pojazdów, układów, komponentów, oddzielnych zespołów technicznych, części lub wyposażenia, które wprowadził do obrotu, i informuje swoich importerów oraz dystrybutorów o tego rodzaju monitorowaniu.

7a.     Producent dopilnowuje, aby użytkownik pojazdu, po otrzymaniu wcześniej stosownych informacji, zgodził się na przetwarzanie i przekazywanie wszystkich danych generowanych podczas użytkowania pojazdu zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679  (1a) . Jeśli przetwarzanie i przekazywanie danych nie jest konieczne do bezpiecznego funkcjonowania pojazdu, producent dopilnowuje, aby użytkownik pojazdu miał możliwość łatwego przerwania przesyłu danych.

2.   W przypadku gdy pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie stwarza poważne zagrożenie, producent niezwłocznie szczegółowo informuje o niezgodności oraz wszelkich podjętych środkach organy udzielające homologacji i organy nadzoru rynku w państwach członkowskich, w których pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie zostały udostępnione na rynku lub dopuszczone.

2.   W przypadku gdy pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie stwarza poważne zagrożenie, producent niezwłocznie szczegółowo informuje o niezgodności i ryzyku oraz wszelkich podjętych środkach organy udzielające homologacji i organy nadzoru rynku w państwach członkowskich, w których pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie zostały udostępnione na rynku lub dopuszczone.

1.   Przedstawiciel producenta do spraw nadzoru rynku wykonuje zadania określone w pełnomocnictwie udzielonym mu przez producenta. Pełnomocnictwo to umożliwia temu przedstawicielowi przynajmniej:

1.   Przedstawiciel producenta wykonuje zadania określone w pełnomocnictwie udzielonym mu przez producenta. Pełnomocnictwo to umożliwia temu przedstawicielowi przynajmniej:

3.   W zmianie tej uwzględnia się przynajmniej następujące aspekty:

3.   W zmianie pełnomocnictwa uwzględnia się przynajmniej następujące aspekty:

3.   W przypadku gdy importer sądzi, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny nie jest zgodny z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, a w szczególności że nie odpowiada homologowanemu typowi, nie wprowadza do obrotu, nie zezwala na dopuszczenie ani nie rejestruje pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego do czasu zapewnienia ich zgodności. Jeżeli sądzi on, że pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie stwarza poważne zagrożenie, informuje o tym producenta i organy nadzoru rynku. W przypadku pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych, które uzyskały homologację typu, importer informuje o tym również organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu.

3.   W przypadku gdy importer sądzi, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny nie jest zgodny z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, a w szczególności gdy nie odpowiada homologowanemu typowi, importer nie wprowadza do obrotu, nie zezwala na dopuszczenie ani nie rejestruje pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego do czasu zapewnienia ich zgodności. Jeżeli sądzi on, że pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie stwarza poważne zagrożenie, importer informuje o tym producenta i organy nadzoru rynku. W przypadku pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych, które uzyskały homologację typu, importer informuje o tym również organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu.

6.   W celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów importer prowadzi dochodzenie i ewidencję skarg i przypadków wycofania od użytkowników pojazdów, układów, komponentów, oddzielnych zespołów technicznych, części lub wyposażenia, które wprowadził do obrotu, i informuje swoich dystrybutorów o tego rodzaju monitorowaniu .

6.   W celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów importer prowadzi dochodzenie i ewidencję skarg , niezgodności i przypadków wycofania od użytkowników pojazdów, układów, komponentów, oddzielnych zespołów technicznych, części lub wyposażenia, które wprowadził do obrotu, i informuje swoich dystrybutorów o tego rodzaju skargach i przypadkach wycofania od użytkowników .

6a.     Importer niezwłoczne informuje odpowiedniego producenta o skargach i zgłoszeniach dotyczących zagrożeń, podejrzewanych incydentów lub problemów z niezgodnością dotyczących pojazdów, układów, komponentów, oddzielnych zespołów technicznych, części lub wyposażenia, które wprowadził do obrotu.

1.   Jeżeli pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny, który został wprowadzony do obrotu przez importera, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, importer niezwłocznie wprowadza odpowiednie środki niezbędne do zapewnienia zgodności pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego, ich wycofania z obrotu lub od użytkowników, stosownie do okoliczności.

1.   Jeżeli pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny, który został wprowadzony do obrotu przez importera, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, importer niezwłocznie wprowadza pod kontrolą producenta odpowiednie środki niezbędne do zapewnienia zgodności pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego, ich wycofania z obrotu lub od użytkowników, stosownie do okoliczności. Importer informuje również producenta i organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji typu.

1.    Przed udostępnieniem na rynku, rejestracją lub dopuszczeniem pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego dystrybutor sprawdza, czy pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny jest opatrzony tabliczką znamionową lub znakiem homologacji typu i czy towarzyszą mu wymagane dokumenty oraz instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa, wymagane na mocy art. 63, w języku lub językach urzędowych danego państwa członkowskiego, a także czy producent i importer spełnili wymogi określone odpowiednio w art. 11 ust. 7 oraz art. 14 ust. 4.

2.     W celu ochrony środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów dystrybutor prowadzi dochodzenie w sprawie skarg i niezgodności pojazdów, układów, komponentów, oddzielnych zespołów technicznych, części lub wyposażenia, które wprowadził do obrotu. Ponadto importer lub producent jest niezwłocznie informowany o wszelkich skargach i niezgodnościach dotyczących aspektów środowiskowych lub aspektów bezpieczeństwa pojazdu.

1.   W przypadku gdy dystrybutor sądzi, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny nie jest zgodny z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, nie udostępnia na rynku , nie rejestruje ani nie dopuszcza pojazdu, układu, komponentu ani oddzielnego zespołu technicznego do czasu zapewnienia ich zgodności.

1.   W przypadku gdy dystrybutor sądzi, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny nie jest zgodny z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, dystrybutor informuje producenta, importera i organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji typu, o tym fakcie i nie wprowadza do obrotu , nie rejestruje ani nie dopuszcza pojazdu, układu, komponentu ani oddzielnego zespołu technicznego do czasu zapewnienia ich zgodności.

2.    Dystrybutor który sądzi, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny, który udostępnił na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, informuje o tym producenta lub importera , aby zapewnić podjęcie odpowiednich środków niezbędnych do zapewnienia zgodności pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego, ich wycofania z obrotu lub od użytkowników, stosownie do okoliczności, zgodnie z art. 12 ust. 1 lub art. 15 ust. 1.

2.    W przypadku gdy dystrybutor sądzi, że pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny, który udostępnił na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, informuje o tym producenta , importera oraz organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji typu , aby zapewnić przyjęcie odpowiednich środków niezbędnych do zapewnienia zgodności pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego, ich wycofania z obrotu lub od użytkowników, stosownie do okoliczności, zgodnie z art. 12 ust. 1 lub art. 15 ust. 1.

3.   W przypadku gdy pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie stwarza poważne zagrożenie, dystrybutor niezwłocznie szczegółowo informuje o tym poważnym zagrożeniu producenta, importera, organy udzielające homologacji i organy nadzoru rynku w państwach członkowskich, w których ten pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie zostały udostępnione na rynku. Dystrybutor informuje ich również o wszelkich podjętych działaniach oraz podaje szczegółowe informacje dotyczące w szczególności poważnego zagrożenia oraz podjętych przez producenta środków naprawczych.

3.   W przypadku gdy pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie stwarza poważne zagrożenie, dystrybutor niezwłocznie szczegółowo informuje o tym poważnym zagrożeniu producenta, importera, organy udzielające homologacji i organy nadzoru rynku w państwach członkowskich, w których ten pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie zostały udostępnione na rynku. Dystrybutor informuje ich również o wszelkich podjętych działaniach oraz podaje szczegółowe informacje dotyczące podjętych przez producenta środków naprawczych.

4.   Na uzasadnione żądanie organu krajowego dystrybutor współpracuje z  nim we wszelkich działaniach podjętych zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 mających na celu usunięcie zagrożeń, jakie stwarza pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie, które udostępnił na rynku.

4.   Na uzasadnione żądanie organu krajowego lub Komisji dystrybutor współpracuje z  tym organem lub Komisją we wszelkich działaniach podjętych zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 mających na celu usunięcie zagrożeń, jakie stwarza pojazd, układ, komponent, oddzielny zespół techniczny, część lub wyposażenie, które udostępnił na rynku.

2.    W odniesieniu do homologacji typu układu, homologacji typu komponentu i homologacji typu oddzielnego zespołu technicznego zastosowanie ma tylko jednostopniowa homologacja typu.

2.    Nie naruszając wymogów aktów prawnych wymienionych w załączniku IV, w odniesieniu do homologacji typu układu, homologacji typu komponentu i homologacji typu oddzielnego zespołu technicznego zastosowanie ma tylko jednostopniowa homologacja typu.

4.   Homologacji typu UE w odniesieniu do ostatniego etapu kompletacji udziela się dopiero po zweryfikowaniu przez organ udzielający homologacji, czy pojazd, któremu udzielono homologacji typu, na ostatnim etapie spełnia w chwili udzielenia homologacji wszystkie mające zastosowanie wymagania techniczne. Weryfikacja ta obejmuje sprawdzenie dokumentacji pod względem wszystkich wymogów objętych zakresem homologacji typu UE w odniesieniu do niekompletnego typu pojazdu udzielonej w ramach procedury wielostopniowej, nawet jeśli udzielono jej dla innej kategorii pojazdu.

4.   Homologacji typu UE w odniesieniu do ostatniego etapu kompletacji udziela się dopiero po zweryfikowaniu przez organ udzielający homologacji, czy pojazd, któremu udzielono homologacji typu, na ostatnim etapie spełnia w chwili udzielenia homologacji wszystkie mające zastosowanie wymagania techniczne , zgodnie z procedurami określonymi w załączniku XVII . Weryfikacja ta obejmuje sprawdzenie dokumentacji pod względem wszystkich wymogów objętych zakresem homologacji typu UE w odniesieniu do niekompletnego typu pojazdu udzielonej w ramach procedury wielostopniowej, w tym jeśli udzielono jej dla innej kategorii pojazdu. Obejmuje ona również sprawdzenie, czy działanie układów, którym udzielono homologacji typu oddzielnie, nadal jest zgodne z tymi homologacjami typu po wbudowaniu tych układów w cały pojazd.

5.   Wybór procedury homologacji typu, o której mowa w ust. 1, nie wpływa na mające zastosowanie istotne wymogi, z którymi homologowany typ pojazdu musi być zgodny w chwili udzielenia homologacji typu całego pojazdu.

5.   Wybór procedury homologacji typu, o której mowa w ust. 1, nie wpływa na żadne mające zastosowanie wymogi, z którymi homologowany typ pojazdu musi być zgodny w chwili udzielenia homologacji typu całego pojazdu.

6a.     Producent udostępnia organowi udzielającemu homologacji tyle pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych, ile zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi jest koniecznych do przeprowadzenia wymaganych badań.

2.   W odniesieniu do konkretnego typu pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego można złożyć tylko jeden wniosek i tylko w jednym państwie członkowskim.

2.   W odniesieniu do konkretnego typu pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego można złożyć tylko jeden wniosek i tylko w jednym państwie członkowskim. Po złożeniu wniosku producentowi nie zezwala się na przerwanie procedury i złożenie innego wniosku dotyczącego tego samego typu do innego organu udzielającego homologacji lub innych służb technicznych. Ponadto w przypadku odmowy udzielenia homologacji typu lub niepomyślnego wyniku badania w służbie technicznej producentowi nie zezwala się na złożenie innego wniosku dotyczącego tego samego typu do innego organu udzielającego homologacji lub innej służby technicznej.

2.   Folder informacyjny dostarcza się w formacie elektronicznym , który zostanie określony przez Komisję, ale może on również zostać dostarczony w formie papierowej .

2.   Folder informacyjny dostarcza się w formacie elektronicznym.

5.   Organ udzielający homologacji odmawia udzielenia homologacji typu UE, jeśli stwierdzi, że typ pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego, mimo że jest zgodny z obowiązującymi wymogami, stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub może poważnie zaszkodzić środowisku lub zdrowiu publicznemu. W takim przypadku niezwłocznie przesyła on organom udzielającym homologacji pozostałych państw członkowskich oraz Komisji szczegółową dokumentację wyjaśniającą powody jego decyzji i zawierającą dowody potwierdzające jego ustalenia.

5.   Organ udzielający homologacji odmawia udzielenia homologacji typu UE, jeśli stwierdzi, że typ pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego, mimo że jest zgodny z obowiązującymi wymogami, stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa lub może poważnie zaszkodzić środowisku lub zdrowiu publicznemu. W takim przypadku niezwłocznie przesyła on organom udzielającym homologacji pozostałych państw członkowskich oraz Komisji szczegółową dokumentację wyjaśniającą powody jego decyzji i zawierającą dowody potwierdzające jego ustalenia.

1.   Organ udzielający homologacji w terminie jednego miesiąca od wydania świadectwa lub zmiany świadectwa homologacji typu UE wysyła organom udzielającym homologacji pozostałych państw członkowskich oraz Komisji kopię świadectwa homologacji typu UE wraz z załącznikami, w tym sprawozdania z badań, o których mowa w art. 23, dla każdego typu pojazdu, układu, komponentu i zespołu technicznego, któremu udzielił homologacji. Kopia ta jest przesyłana za pośrednictwem wspólnego bezpiecznego elektronicznego systemu wymiany danych lub w formie zabezpieczonego pliku elektronicznego.

1.   Organ udzielający homologacji w terminie jednego miesiąca od wydania świadectwa lub zmiany świadectwa homologacji typu UE przekazuje do internetowej bazy danych informacje obejmujące kopię świadectwa homologacji typu UE wraz z załącznikami, w tym sprawozdania z badań, o których mowa w art. 23, dla każdego typu pojazdu, układu, komponentu i zespołu technicznego, któremu udzielił homologacji.

3.     Na wniosek organu udzielającego homologacji innego państwa członkowskiego lub Komisji organ udzielający homologacji, który wydał homologację typu UE, wysyła wnioskującemu organowi udzielającemu homologacji w terminie jednego miesiąca od otrzymania tego wniosku kopię świadectwa homologacji typu UE, wraz z załącznikami, za pośrednictwem wspólnego bezpiecznego elektronicznego systemu wymiany danych lub w formie zabezpieczonego pliku elektronicznego.

4.   Organ udzielający homologacji niezwłocznie informuje organy udzielające homologacji pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o każdej odmowie udzielenia lub cofnięciu homologacji typu UE, podając przyczyny swojej decyzji.

4.   Organ udzielający homologacji niezwłocznie informuje organy udzielające homologacji pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o każdej odmowie udzielenia lub cofnięciu homologacji typu UE, podając przyczyny swojej decyzji. Organ udzielający homologacji aktualizuje również te informacje w internetowej bazie danych.

1.    Zgodność z wymogami technicznymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu i w aktach prawnych wymienionych w załączniku IV wykazuje się poprzez odpowiednie badania prowadzone przez wyznaczone służby techniczne zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi wymienionymi w załączniku IV .

1.    Do celów homologacji typu UE organ udzielający homologacji weryfikuje zgodność z wymogami technicznymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu i w  odpowiednich aktach prawnych wymienionych w załączniku IV poprzez odpowiednie badania prowadzone przez wyznaczone służby techniczne.

2.   Producent udostępnia organowi udzielającemu homologacji pojazdy, układy, komponenty lub oddzielne zespoły techniczne, które zgodnie z odpowiednimi aktami wymienionymi w załączniku IV są konieczne do przeprowadzenia wymaganych badań.

2.   Producent udostępnia odnośnym służbom technicznym oraz organowi udzielającemu homologacji pojazdy, układy, komponenty lub oddzielne zespoły techniczne, które zgodnie z odpowiednimi aktami wymienionymi w załączniku IV są konieczne do przeprowadzenia wymaganych badań.

3a.     Wymagane badania przeprowadza się zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi wymienionymi w załączniku IV. Jeżeli w procedurach badań określonych w odpowiednich aktach prawnych przewidziany jest zakres wartości, służby techniczne mogą wyznaczać parametry i warunki stosowane do przeprowadzenia odpowiednich badań, o których mowa w ust. 1. W przypadku homologacji typu całego pojazdu organy zapewniają, aby pojazdy wybrane do badań w jak najmniejszym stopniu spełniały odnośne kryteria oraz aby badania te nie prowadziły do uzyskania wyników, które są systematycznie rozbieżne z osiągami uzyskiwanymi, gdy pojazdy te są eksploatowane w warunkach, których można w sposób uzasadniony oczekiwać podczas normalnego działania i użytkowania.

3b.     W celu weryfikacji zgodności z art. 3 ust. 10 oraz art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 Komisja, organy udzielające homologacji typu oraz służby techniczne mogą odejść od standardowych procedur badań oraz zakresu wartości i powinny dokonywać niespodziewanych zmian warunków i parametrów, w szczególności wykraczając poza wartości i procedury określone w aktach prawnych wymienionych w załączniku IV.

2.   Organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu całego pojazdu, sprawdza statystycznie istotną liczbę próbek pojazdu i świadectw zgodności pod względem ich zgodności z art. 34 i 35 oraz sprawdza poprawność danych w świadectwach zgodności.

2.   Organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu całego pojazdu, sprawdza odpowiednią i statystycznie istotną liczbę próbek pojazdu i świadectw zgodności pod względem ich zgodności z art. 34 i 35 oraz sprawdza poprawność danych w świadectwach zgodności.

4.   W celu sprawdzenia, czy pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny jest zgodny z homologowanym typem, organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu UE, przeprowadza kontrole lub badania wymagane dla homologacji typu UE, na próbkach pobranych u producenta, w tym również w zakładzie produkcyjnym.

4.   W celu sprawdzenia, czy pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny jest zgodny z homologowanym typem, organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu UE, przeprowadza kontrole lub badania wymagane dla homologacji typu UE, na próbkach pobranych u producenta, w tym również w zakładzie produkcyjnym. Organ udzielający homologacji przeprowadza pierwszą taką kontrolę w ciągu roku od dnia wydania świadectw zgodności. Organ udzielający homologacji przeprowadza kolejne kontrole co najmniej raz w roku w określonych przez siebie losowych odstępach czasowych.

4a.     Przeprowadzając badania sprawdzające zgodnie z ust. 2 i 4, organ udzielający homologacji wyznacza inną służbę techniczną niż służba, która była wykorzystywana podczas pierwotnego badania homologacji typu.

5.   Organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu UE i stwierdza, że producent nie produkuje już pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych zgodnie z homologowanym typem, lub stwierdza, że świadectwa zgodności przestały być zgodne z art. 34 i 35, chociaż produkcja jest kontynuowana, podejmuje środki niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania procedury zgodności produkcji lub cofa homologację typu.

5.   Organ udzielający homologacji, który udzielił homologacji typu UE i  który stwierdza, że producent nie produkuje już pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych zgodnie z homologowanym typem, z wymogami niniejszego rozporządzenia lub wymogami aktów prawnych wymienionych w załączniku IV, lub który stwierdza, że świadectwa zgodności przestały być zgodne z art. 34 i 35, chociaż produkcja jest kontynuowana, podejmuje środki niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania ustaleń dotyczących zgodności produkcji lub cofa homologację typu. Organ udzielający homologacji może podjąć decyzję o wprowadzeniu wszystkich niezbędnych środków ograniczających zgodnie z art. 53 i 54.

1.   Państwa członkowskie określają strukturę opłat krajowych na potrzeby pokrycia kosztów ich homologacji typu i  działań nadzoru rynku , jak również badań w zakresie homologacji typu oraz badań i inspekcji zgodności produkcji przeprowadzanych przez służby techniczne , które zostały przez nie wyznaczone .

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby koszty ich działań związanych z homologacją typu i  nadzorem rynku zostały pokryte. Państwa członkowskie mogą wprowadzić strukturę opłat lub mogą finansować takie działania z budżetów krajowych bądź mogą zastosować obie metody jednocześnie. Służby techniczne nie pobierają opłat bezpośrednio.

2.    Opłaty krajowe są pobierane od producentów, którzy złożyli wniosek o homologację typu w danym państwie członkowskim. Służby techniczne nie pobierają opłat bezpośrednio .

2.    W przypadku zastosowania struktury opłat opłaty krajowe są pobierane od producentów, którzy złożyli wniosek o homologację typu w danym państwie członkowskim. Jeżeli struktura opłat ma zastosowanie do zgodności produkcji, opłaty krajowe są pobierane od producenta przez państwo członkowskie, w którym odbywa się produkcja .

3.    Struktura opłat krajowych obejmuje również koszty inspekcji i badań sprawdzających zgodność, przeprowadzanych przez Komisję zgodnie z art. 9 . Kwoty te stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel w budżecie ogólnym Unii Europejskiej zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia finansowego  (26).

3.    Komisja zapewnia, aby koszty inspekcji i badań zleconych przez Komisję zgodnie z art. 9 zostały pokryte. W tym celu wykorzystywany jest budżet ogólny Unii Europejskiej.

4.   Państwa członkowskie informują szczegółowo inne państwa członkowskie oraz Komisję o  swojej strukturze opłat krajowych . Pierwsze powiadomienie następuje w dniu [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia + 1 rok] r. O kolejnych aktualizacjach struktur opłat krajowych powiadamia się inne państwa członkowskie oraz Komisję corocznie.

4.   Państwa członkowskie informują szczegółowo inne państwa członkowskie oraz Komisję o  swoim mechanizmie finansowym lub mechanizmach finansowych . Pierwsze powiadomienie następuje w dniu [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia + 1 rok] r. O kolejnych aktualizacjach struktur opłat krajowych powiadamia się inne państwa członkowskie oraz Komisję corocznie.

5.     Komisja może przyjmować akty wykonawcze w celu określenia dopłat uzupełniających, o których mowa w ust. 3, mających zastosowanie do opłat krajowych, o których mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 87 ust. 2.

5.   Jeżeli organ udzielający homologacji stwierdzi, że zmiany szczegółowych danych zawartych w pakiecie informacyjnym są tak istotne, że nie mogą być objęte rozszerzeniem istniejącej homologacji typu, odmawia zmiany homologacji typu UE i żąda, by producent wystąpił o nową homologację typu UE.

5.   Jeżeli organ udzielający homologacji stwierdzi, że zmiany szczegółowych danych zawartych w pakiecie informacyjnym nie mogą być objęte rozszerzeniem istniejącej homologacji typu, odmawia zmiany homologacji typu UE i żąda, by producent wystąpił o nową homologację typu UE.

1.   Homologacje typu pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wydaje się na ograniczony okres 5 lat bez możliwości przedłużenia . Datę wygaśnięcia wskazuje się w świadectwie homologacji typu. Po wygaśnięciu świadectwa homologacji typu, może ono zostać odnowione na wniosek producenta jedynie w przypadku, gdy organ udzielający homologacji stwierdził, że typ pojazdu , układu, komponentu i oddzielnego zespołu technicznego spełnia wszystkie wymogi odpowiednich aktów prawnych dla nowych pojazdów , układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych tego typu.

1.   Homologacje typu pojazdów kategorii M1 i N1 , a także układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wymienionych zgodnie z ust. 1a wydaje się na ograniczony okres siedmiu lat, a w przypadku pojazdów kategorii N2, N3, M2, M3 i O – na ograniczony okres dziesięciu lat . Datę wygaśnięcia wskazuje się w świadectwie homologacji typu UE .

1a.     Homologacje typu układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wydaje się z zasady na czas nieokreślony. Ponieważ niektóre układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne mogą z uwagi na swój charakter lub cechy techniczne wymagać częstszego aktualizowania, odnośne homologacje typu wydaje się na okres siedmiu lat. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 88 stanowiących uzupełnienie niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie wykazu układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych, dla których – ze względu na charakter tych układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych – homologacje typu muszą być wydawane jedynie na czas określony.

4.   Osoba lub osoby upoważnione do podpisywania świadectw zgodności są pracownikami producenta i są należycie upoważnione do przyjmowania w imieniu producenta pełnej odpowiedzialności prawnej w odniesieniu do projektu i konstrukcji pojazdu lub zgodności jego produkcji.

4.   Osoba lub osoby upoważnione do podpisywania świadectw zgodności są pracownikami producenta i są należycie upoważnione do przyjmowania w imieniu producenta odpowiedzialności prawnej w odniesieniu do projektu i konstrukcji pojazdu lub zgodności jego produkcji.

3a.     Podmioty gospodarcze wprowadzają do obrotu wyłącznie pojazdy, komponenty lub oddzielne zespoły techniczne, które są oznaczone w sposób zgodny z niniejszym rozporządzeniem.

3.   Jeżeli nie podjęto działań niezbędnych do dostosowania aktów prawnych, o których mowa w ust. 1, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego, które udzieliło tymczasowej homologacji typu UE, w drodze decyzji zezwolić na rozszerzenie tymczasowej homologacji typu UE. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 87 ust. 2.

3.   Jeżeli nie podjęto działań niezbędnych do dostosowania aktów prawnych, o których mowa w ust. 1, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego, które udzieliło tymczasowej homologacji typu UE, w drodze decyzji zezwolić na przedłużenie ważności tymczasowej homologacji typu UE. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 87 ust. 2.

2.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zwolnieniu wszystkich typów pojazdów, o których mowa w ust. 1, z jednego lub większej liczby istotnych wymogów określonych w aktach prawnych wymienionych w załączniku IV, pod warunkiem że określą one stosowne wymogi alternatywne.

2.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zwolnieniu wszystkich typów pojazdów, o których mowa w ust. 1, z  obowiązku spełnienia jednego lub większej liczby wymogów określonych w aktach prawnych wymienionych w załączniku IV, pod warunkiem że określą one stosowne wymogi alternatywne.

2a.     Ponadto należy zapewnić większą elastyczność MŚP o małej produkcji, które nie są w stanie spełniać tych samych kryteriów dotyczących ograniczeń czasowych co duże przedsiębiorstwa produkcyjne.

1.   Państwa członkowskie udzielają homologacji indywidualnej UE pojazdowi, który spełnia wymagania określone w dodatku 2 do części I załącznika IV lub, w przypadku pojazdów specjalnego przeznaczenia, w części III załącznika IV.

1.   Państwa członkowskie udzielają homologacji indywidualnej UE pojazdowi, który spełnia wymagania określone w dodatku 2 do części I załącznika IV lub, w przypadku pojazdów specjalnego przeznaczenia, w części III załącznika IV. Przepis ten nie ma zastosowania do pojazdów niekompletnych.

2.   Wniosek o homologację indywidualną UE pojazdu składa producent, właściciel pojazdu lub jego przedstawiciel, pod warunkiem że przedstawiciel ten ma siedzibę w Unii.

2.   Wniosek o homologację indywidualną UE pojazdu składa właściciel pojazdu , producent lub przedstawiciel producenta , pod warunkiem że przedstawiciel ten ma siedzibę w Unii.

1.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zwolnieniu określonego pojazdu, niezależnie od tego, czy jest to jedyny egzemplarz pojazdu, z obowiązku spełniania wymogów jednego lub wielu przepisów niniejszego rozporządzenia lub istotnych wymogów określonych w aktach prawnych wymienionych w załączniku IV, pod warunkiem że wprowadzą stosowne wymogi alternatywne.

1.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zwolnieniu określonego pojazdu, niezależnie od tego, czy jest to jedyny egzemplarz pojazdu, z obowiązku spełniania wymogów jednego lub wielu przepisów niniejszego rozporządzenia lub wymogów określonych w aktach prawnych wymienionych w załączniku IV, pod warunkiem że wprowadzą stosowne wymogi alternatywne.

2.   Wniosek o krajową homologację indywidualną pojazdu składa producent, właściciel pojazdu lub jego przedstawiciel, pod warunkiem że przedstawiciel ten ma siedzibę w Unii.

2.   Wniosek o krajową homologację indywidualną pojazdu składa właściciel pojazdu , producent lub przedstawiciel producenta , pod warunkiem że przedstawiciel ten ma siedzibę w Unii.

3.   Państwo członkowskie zezwala na udostępnienie na rynku, rejestrację lub dopuszczenie pojazdu, któremu inne państwo członkowskie udzieliło krajowej homologacji indywidualnej pojazdu zgodnie z art. 43, chyba że to państwo członkowskie ma uzasadnione powody, aby sądzić, że stosowne wymogi alternatywne, na podstawie których pojazd uzyskał homologację, nie są równoważne jego własnym wymaganiom.

3.   Państwo członkowskie zezwala na udostępnienie na rynku, rejestrację lub dopuszczenie pojazdu, któremu inne państwo członkowskie udzieliło krajowej homologacji indywidualnej pojazdu zgodnie z art. 43, chyba że to państwo członkowskie ma uzasadnione powody, aby sądzić, że stosowne wymogi alternatywne, na podstawie których pojazd uzyskał homologację, nie są równoważne jego własnym wymaganiom lub że pojazd nie spełnia tych wymagań .

1.   Procedury przewidziane w art. 43 i  44 mogą mieć zastosowanie do określonego pojazdu podczas kolejnych etapów jego kompletacji zgodnie z wielostopniową homologacją typu.

1.   Procedury przewidziane w art. 42 i  43 mogą mieć zastosowanie do określonego pojazdu podczas kolejnych etapów jego kompletacji zgodnie z wielostopniową homologacją typu. W przypadku pojazdów homologowanych w ramach wielostopniowej homologacji typu stosuje się załącznik XVII.

2.   Procedury określone w art. 43 i  44 nie mogą zastąpić etapu pośredniego w zwykłej kolejności stosowanej w ramach wielostopniowej homologacji typu i nie mogą mieć zastosowania w celu otrzymania homologacji pojazdu w pierwszym etapie.

2.   Procedury określone w art. 42 i  43 nie zastępują etapu pośredniego w zwykłej kolejności stosowanej w ramach wielostopniowej homologacji typu i nie mają zastosowania w celu otrzymania homologacji pojazdu w pierwszym etapie.

4.   Jedynie pojazdy z końcowej partii produkcji posiadające ważne świadectwo zgodności, które utrzymało swą ważność przez co najmniej trzy miesiące po dacie wydania, ale dla których homologacja typu utraciła ważność na mocy art. 33 ust. 2 lit. a), mogą być udostępniane na rynku, rejestrowane lub dopuszczane w Unii.

4.   Jedynie pojazdy z końcowej partii produkcji posiadające ważne świadectwo zgodności, które utrzymało swą ważność przez co najmniej trzy miesiące po dacie wydania, ale dla których homologacja typu utraciła ważność na mocy art. 33 ust. 2 lit. a), mogą być rejestrowane lub dopuszczane w Unii.

6.   Państwa członkowskie prowadzą ewidencję numerów VIN pojazdów, w odniesieniu do których udzieliły zezwolenia dotyczącego udostępnienia na rynku, rejestracji lub dopuszczenia zgodnie z niniejszym artykułem.

6.   Państwa członkowskie prowadzą ewidencję numerów VIN pojazdów, w odniesieniu do których udzieliły rejestracji lub dopuszczenia zgodnie z niniejszym artykułem.

1.    Organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego, które podjęły działania zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i art. 8 niniejszego rozporządzenia lub mają wystarczające powody, aby sądzić, że dany pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny objęty niniejszym rozporządzeniem stwarza poważne zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa osób lub innych aspektów ochrony interesów publicznych objętych niniejszym rozporządzeniem , niezwłocznie informują o tym organ udzielający homologacji , który udzielił homologacji .

1.    W przypadku gdy, na podstawie działań w zakresie nadzoru rynku lub informacji przekazanych przez organ udzielający homologacji, producentów bądź w ramach złożonych skarg, organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego mają powody, aby sądzić, że dany pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny objęty zakresem niniejszego rozporządzenia stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa osób lub innych aspektów ochrony interesów publicznych objętych zakresem niniejszego rozporządzenia bądź nie są zgodne z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu , te organy nadzoru rynku dokonują oceny danego pojazdu, układu , komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego pod kątem spełniania wszystkich wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Odpowiednie podmioty gospodarcze w pełni współpracują z organami nadzoru rynku .

3.     Właściwy organ udzielający homologacji informuje Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie o wynikach oceny, o której mowa w ust. 1, oraz działaniach wymaganych od danego podmiotu gospodarczego.

1.     W przypadku gdy po przeprowadzeniu oceny, o której mowa w art. 49, organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego uznają, że dany pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny stwarza poważne zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa osób lub innych aspektów ochrony interesów publicznych objętych niniejszym rozporządzeniem lub nie jest zgodny z tym rozporządzeniem, niezwłocznie żądają od odnośnego podmiotu gospodarczego wprowadzenia wszelkich odpowiednich środków naprawczych w celu zapewnienia, aby dany pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny, w momencie wprowadzenia go do obrotu, zarejestrowania lub dopuszczenia, nie stwarzał już takiego zagrożenia ani nie wykazywał braku zgodności.

2.     Podmiot gospodarczy, zgodnie z obowiązkami, o których mowa w art. 11–19, zapewnia przyjęcie wszystkich odpowiednich środków naprawczych w odniesieniu do wszystkich odnośnych pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych, które wprowadził do obrotu, zarejestrował lub dopuścił w Unii.

3.     W przypadku gdy podmiot gospodarczy nie przyjmie odpowiednich środków naprawczych w terminie, o którym mowa w ust. 1, bądź w przypadku gdy zagrożenie wymaga pilnego podjęcia działań, organy krajowe przyjmują wszystkie odpowiednie tymczasowe środki ograniczające w celu zakazania lub ograniczenia udostępnienia na rynku, rejestracji lub dopuszczania odnośnych pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych na swoim rynku krajowym lub ich wycofania z obrotu lub od użytkowników.

2.    Przekazane informacje obejmują wszystkie dostępne szczegóły, w szczególności dane niezbędne do identyfikacji odnośnych pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych, informacje na temat ich pochodzenia, charakteru niezgodności i zagrożenia, rodzaju i okresu obowiązywania podjętych krajowych środków naprawczych i ograniczających, a także argumentów przedstawionych przez odpowiedni podmiot gospodarczy. Wskazują one także, czy zagrożenie wynika z którejkolwiek z poniższych przyczyn:

2.     Organ udzielający homologacji, o którym mowa w art. 49 ust. 1, wskazuje, czy niezgodność wynika z jednej z poniższych sytuacji:

3.     Państwa członkowskie, inne niż państwo członkowskie wszczynające procedurę, w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1, informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszystkich przyjętych środkach ograniczających i przekazują wszelkie dodatkowe informacje, którymi dysponują, dotyczące niezgodności danych pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych, a w przypadku sprzeciwu wobec zgłoszonego środka krajowego przedstawiają swoje zastrzeżenia.

3a.     W przypadku gdy w terminie jednego miesiąca od powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, inne państwo członkowskie lub Komisja nie zgłoszą sprzeciwu wobec środka naprawczego lub ograniczającego przyjętego przez dane państwo członkowskie, środek ten uznaje się za uzasadniony. Pozostałe państwa członkowskie zapewniają bezzwłoczne przyjęcie podobnych środków naprawczych lub ograniczających w odniesieniu do danych pojazdów, układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych.

4.   W przypadku gdy w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji , o  których mowa w ust. 1, jedno spośród pozostałych państw członkowskich albo Komisja zgłosi sprzeciw wobec środka ograniczającego podjętego przez państwo członkowskie, Komisja poddaje ten środek ocenie zgodnie z  art. 51 .

4.   W przypadku gdy w terminie jednego miesiąca od powiadomienia , o  którym mowa w ust. 1, jedno spośród pozostałych państw członkowskich albo Komisja zgłosi sprzeciw wobec środka naprawczego lub ograniczającego przyjętego przez państwo członkowskie lub w przypadku gdy Komisja uzna środek krajowy za sprzeczny z przepisami Unii , Komisja niezwłocznie konsultuje się z odnośnymi państwami członkowskimi oraz z  odpowiednim podmiotem gospodarczym lub podmiotami gospodarczymi .