KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 27.10.2016
COM(2016) 698 final
2016/0344(NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
ustalające uprawnienia do połowów na 2017 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz dla unijnych statków rybackich w niektórych wodach nienależących do Unii
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Wszystkie rozporządzenia dotyczące uprawnień do połowów muszą ograniczać eksploatację stad ryb do poziomów zgodnych z ogólnymi celami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). W związku z tym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa („rozporządzenie podstawowe w sprawie WPRyb”) wyznaczono cele w zakresie corocznych wniosków dotyczących ograniczeń połowowych i ograniczeń nakładu połowowego, aby zagwarantować zrównoważony rozwój rybołówstwa w UE pod kątem ekologicznym, gospodarczym i społecznym.
Proces ustalania uprawnień do połowów ma charakter rocznego cyklu zarządzania (w przypadku stad ryb głębinowych mamy do czynienia z cyklem dwuletnim). Nie stoi to jednak na przeszkodzie wprowadzeniu długoterminowych rozwiązań dotyczących zarządzania. Unia osiągnęła postępy w tej dziedzinie i obecnie główne stada o znaczeniu komercyjnym podlegają wieloletnim planom zarządzania. Coroczne poziomy TAC i pułapy nakładu połowowego muszą być z nimi zgodne.
Niniejszy wniosek zawiera uprawnienia do połowów, które Unia ustanawia w sposób niezależny. Przewiduje on jednak również uprawnienia do połowów wynikające z wielostronnych lub dwustronnych konsultacji dotyczących połowów. Ich wynik jest wdrażany przez zapewnienie wewnętrznego podziału między państwa członkowskie, opartego o zasadę względnej stabilności.
Dlatego, oprócz autonomicznych stad unijnych, niniejszy wniosek obejmuje:
stada wspólnie eksploatowane, tj. stada, którymi zarządza się wspólnie z Norwegią na Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak lub w ramach konsultacji związanych z Komisją ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEACF) między państwami nadbrzeżnymi;
uprawnienia do połowów wynikające z uzgodnień zawartych w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa (RFMO).
Pewną liczbę uprawnień do połowów w niniejszym wniosku oznaczono jako „pm” (pro memoria). Wynika to z faktu, że:
–w momencie przyjęcia wniosku opinia dotycząca niektórych stad nie jest dostępna; lub
–niektóre ograniczenia połowowe i inne zalecenia pochodzące od odpowiednich RFMO zostaną dopiero ustalone, gdyż coroczne spotkania tych organizacji jeszcze się nie odbyły; lub
–dane liczbowe dotyczące niektórych stad występujących w wodach Grenlandii oraz stad wspólnie eksploatowanych lub wymienianych z Norwegią i innymi państwami trzecimi nie są jeszcze dostępne, ponieważ oczekuje się na zakończenie konsultacji z tymi państwami w listopadzie i grudniu 2016 r.; lub
–w przypadku kilku TAC opinia została dostarczona, lecz ocena jest w toku.
Proponuje się, by Komisja określała w drodze aktów wykonawczych TAC dla niektórych gatunków krótko żyjących (dobijaka i gromadnika, szprota). Jest to konieczne, gdyż opinie naukowe dotyczące tych gatunków są wydawane na krótko przed rozpoczęciem połowów, co pozostawia bardzo niewiele czasu na procedurę ustawodawczą. Akty wykonawcze wykorzystuje się również do niezbędnych dostosowań systemów nakładu połowowego.
Przegląd stanu stad
W swym corocznym komunikacie w sprawie konsultacji dotyczących uprawnień do połowów (COM(2016) 396, zwanym dalej „komunikatem”) Komisja jak zwykle dokonała przeglądu sytuacji, którą należy uwzględniać we wnioskach dotyczących uprawnień do połowów. W komunikacie tym przedstawiono przegląd stanu stad w oparciu o ustalenia dostępnych opinii naukowych.
W odpowiedzi na wniosek Komisji Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) przedstawiła w dniu 30 czerwca 2016 r. swoją coroczną opinię na temat większości stad objętych niniejszym wnioskiem. ICES uwzględniła kierunki przedstawione przez Komisję w jej komunikacie.
Opinie naukowe wydawane przez ICES zależą głównie od danych: ocenie mogą zostać poddane wyłącznie stada, dla których istnieją wystarczające i rzetelne dane, pozwalające na oszacowanie wielkości stad oraz sporządzenie prognoz dotyczących ich reakcji na różne scenariusze eksploatacji (tzw. „tabele wariantów połowowych”). Jeżeli wystarczające dane są dostępne, organy naukowe są w stanie dostarczyć szacunkowych danych, umożliwiających skorygowanie uprawnień do połowów do poziomu, który pozwoli uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Opinię taką określa się mianem „opinii dotyczącej MSY”. W innych przypadkach organy naukowe kierują się ostrożnościowym podejściem przy formułowaniu zaleceń co do tego, na jakim poziomie należy ustalić uprawnienia do połowów. Metodologię, którą stosuje w tym celu ICES, przedstawiono w opublikowanych materiałach ICES w sprawie wdrażania opinii dotyczącej stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane.
Wszystkie objęte wnioskiem uprawnienia do połowów odpowiadają opiniom naukowym na temat stanu stad uzyskanych przez Komisję, które zostały wykorzystane w sposób wskazany w komunikacie.
Obowiązek wyładunku wprowadzony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013
W latach 2015–2019 stopniowo wchodzi w życie obowiązek wyładunku wprowadzony rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb. W 2019 r. wszystkie stada objęte TAC będą podlegały obowiązkowi wyładunku. Począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r., niektóre połowy gatunków dennych w Morzu Północnym, w północno-zachodnich i południowo-zachodnich wodach Atlantyku są objęte obowiązkiem wyładunku. Na podstawie wspólnych zaleceń przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła rozporządzenia delegowane ustanawiające konkretne plany w zakresie odrzutów. W 2016 r. państwa członkowskie przedstawiły uaktualnione wspólne zalecenia w celu stopniowego rozszerzenia obowiązku wyładunku od dnia 1 stycznia 2017 r.
W związku z wprowadzeniem obowiązku wyładunku połowów i zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 proponowane uprawnienia do połowów mają odzwierciedlać przejście z ilości wyładowanej na ilość złowioną, z uwzględnieniem faktu, że odrzuty nie są już dozwolone. Odbywa się to na podstawie otrzymanych opinii naukowych dotyczących stad ryb objętych rodzajami rybołówstwa, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb. Uprawnienia do połowów powinny być również określone zgodnie z innymi właściwymi przepisami, tj. art. 16 ust. 1 (w odniesieniu do zasady względnej stabilności) i art. 16 ust. 4 (w odniesieniu do celów wspólnej polityki rybołówstwa i zasad przewidzianych w planach wieloletnich).
W związku z tym Komisja zaproponuje zwiększenie TAC w odniesieniu do stad, które w 2017 r. zostaną objęte obowiązkiem wyładunku. Gdy połowy pochodzące z tego samego stada muszą być wyładowywane w ramach połowów objętych obowiązkiem wyładunku w 2017 r., natomiast inne połowy pochodzące z tego samego stada mogą nadal zostać odrzucone (złowione w ramach połowów objętych obowiązkiem wyładunku w 2018 i 2019 r.), w oparciu o najlepsze dostępne dane Komisja zaproponuje zwiększenie TAC, odpowiadające ilościom, które trzeba będzie wyładowywać.
Wiele stad będzie objętych uzupełnieniami, aby zrekompensować poprzednie odrzuty, które trzeba będzie wyładowywać. Uzupełnienia te obliczone zostaną na podstawie danych przedłożonych przez państwa członkowskie. W oczekiwaniu na przedłożenie tych danych, postanowiono tymczasem we wniosku Komisji uwzględnić dane liczbowe bez uzupełnień. Uzupełnienia zostaną dodane, gdy tylko przekazane zostaną dane umożliwiające ich obliczenie.
Należy wreszcie uwzględnić powiązania między rozporządzeniem podstawowym w sprawie WPRyb oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 847/96. W tym ostatnim wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące zarządzania ustalanymi z roku na rok TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4, odpowiednio w odniesieniu do stad objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu zasobów. Ostatnio na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzono inny mechanizm elastyczności. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza i utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa, należy wyjaśnić, że nie można stosować art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 dodatkowo do obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013.
Środki dotyczące labraksa
Ocena ICES dotycząca stada labraksa w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego w dalszym ciągu wykazuje tendencję spadkową. Nie jest to jednak zaskakujące, gdyż szacuje się, że aby działania naprawcze odniosły skutek i by został on odzwierciedlony w ocenie potrzeba 4–7 lat. Istnieją pierwsze przejawy wzrostu liczebności uzupełnienia. Bezpośredni cel środków zarządzania pozostaje bez zmian, tj. zapewnienie ochrony skupisk tarłowych oraz ograniczenie w miarę możliwości innych przyczyn śmiertelności. Nastąpił znaczny spadek liczby wyładunków w 2015 r. i 2016 r., jednak działania należy wzmocnić i kontynuować.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju.
•Spójność z innymi politykami Unii
Proponowane środki są spójne z pozostałymi obszarami polityki unijnej, w szczególności z polityką w dziedzinie środowiska.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Zobowiązania Unii dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych wynikają z obowiązków określonych w art. 2 rozporządzenia podstawowego w sprawie WPRyb.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) Traktatu. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
•Proporcjonalność
Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Wspólna Polityka Rybołówstwa jest polityką wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu na Radzie spoczywa obowiązek przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów.
W proponowanym rozporządzeniu Rady przydziela się państwom członkowskim uprawnienia do połowów. Uwzględniając art. 16 i 17 rozporządzenia podstawowego, państwa członkowskie mają potem swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społecznego lub ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów.
Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje rozporządzenie tego typu co roku i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu.
•Wybór instrumentu
Proponowany instrument: rozporządzenie.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa
Rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów jest zmieniane kilka razy w roku, aby wprowadzić niezbędne zmiany w celu odzwierciedlenia najnowszych opinii naukowych i innych zmian sytuacji.
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
a)Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów
Na podstawie komunikatu w sprawie uprawnień do połowów na 2017 r. Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami, w szczególności za pośrednictwem komitetów doradczych, oraz z państwami członkowskimi na temat proponowanego podejścia do poszczególnych wniosków Komisji dotyczących uprawnień do połowów.
Ponadto Komisja kierowała się założeniami przedstawionymi w komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 final), w którym określono zasady tzw. wczesnego prognozowania.
b)Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia
Odpowiedź na wspomniany wyżej komunikat Komisji w sprawie uprawnień do połowów odzwierciedla opinie zainteresowanych stron, dotyczące dokonanej przez Komisję oceny stanu zasobów oraz sposobów zapewnienia właściwego zarządzania. Komisja uwzględniła te odpowiedzi przy formułowaniu wniosku.
•Gromadzenie i wykorzystywanie wiedzy specjalistycznej
W odniesieniu do stosowanej metodologii Komisja konsultowała się, jak już wspomniano, z Międzynarodową Radą Badań Morza (ICES). Opinie ICES opierają się na ramach wypracowanych przez jej grupy ekspertów i organy naukowe i są wykorzystywane zgodnie z protokołem ustaleń uzgodnionym między ICES a Komisją.
Nadrzędnym celem jest doprowadzenie stad do poziomów, które pozwolą uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY) i utrzymanie ich na tych poziomach. Ten cel został wyraźnie włączony do podstawowego rozporządzenia WPRyb, w szczególności w jego art. 2 ust. 2, który stanowi, że „cel ten należy osiągnąć w miarę możliwości do 2015 r., a [...] w odniesieniu do wszystkich stad – najpóźniej do 2020 r.”. Odzwierciedla to zobowiązanie podjęte przez Unię dotyczące wniosków ze Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. oraz związanego z nim planu wdrażania. Jak już wspomniano, w odniesieniu do niektórych stad informacja o poziomach maksymalnego podtrzymywalnego połowu jest dostępna. Są wśród nich stada bardzo ważne z punktu widzenia wielkości połowów i wartości handlowej; gatunków takich jak: morszczuk, dorsz atlantycki, żabnicowate, sola, smuklice, plamiak i homarzec.
Osiągnięcie celu MSY może, w niektórych przypadkach, wymagać ograniczenia poziomu śmiertelności połowowej lub ograniczenia połowów. W tym kontekście wniosek wykorzystuje ocenę dotyczącą MSY, tam gdzie jest ona dostępna. Zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa, gdzie TAC proponuje się na podstawie opinii dotyczącej MSY, TAC odpowiada poziomowi, który zgodnie z przedmiotową opinią pozwoli osiągnąć cel dotyczący MSY w 2015 r. Podejście to jest zgodne z zasadami przedstawionymi w komunikacie w sprawie uprawnień do połowów na rok 2017.
W odniesieniu do stad, w stosunku do których dostępne są ograniczone dane, naukowe organy doradcze wydają zalecenia jak ograniczyć, ustabilizować połowy lub umożliwić ich zwiększenie. Opinia naukowa ICES w wielu przypadkach zawierała odnoszące się do takich wariantów wskazówki ilościowe, oparte na zastosowanej przez ICES zasadzie co najwyżej 20-procentowego zwiększenia lub zmniejszenia z roku na rok poziomu połowów ze względów przezornościowych. Wskazówki te wykorzystano przy ustalaniu proponowanych poziomów TAC. W sytuacji braku jakichkolwiek zaleceń naukowych stosowano zasadę ostrożnego zarządzania zasobami, która prowadzi do redukcji TAC o 20 %.
W odniesieniu do niektórych stad (głównie stad szeroko rozproszonych, rekinów oraz raj) opinie zostaną wydane jesienią. Po otrzymaniu tych opinii niniejszy wniosek trzeba będzie odpowiednio zaktualizować. Ponadto, jak wspomniano powyżej, w odniesieniu do niektórych stad opinie naukowe wykorzystuje się do celów wdrażania planów zarządzania.
•Ocena skutków
Zakres rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów jest ograniczony przez art. 43 ust. 3 Traktatu.
Unia przyjęła szereg wieloletnich planów zarządzania dla stad o kluczowym znaczeniu gospodarczym, w tym dorsza atlantyckiego, soli, gładzicy i innych. Przed przyjęciem plany te podlegają obowiązkowi sporządzenia dla nich oceny skutków. Po wejściu planów w życie warunkują one poziomy TAC i nakład połowowy dla danego roku, gdyż muszą one być ustalane tak, by doprowadzić do osiągnięcia celów długoterminowych. Komisja jest zobowiązana do opracowania swojego wniosku w sprawie uprawnień do połowów zgodnie z tymi planami tak długo, jak długo pozostają one naukowo uzasadnione i obowiązujące. W związku z powyższym wiele kluczowych uprawnień do połowów objętych wnioskiem jest wynikiem konkretnej oceny skutków przeprowadzonej na potrzeby planu, na którym się opiera.
W odniesieniu do pozostałych oraz mimo, iż takie plany mogą nie być wdrożone, celem wniosku jest unikanie krótkoterminowego podejścia na korzyść długoterminowych decyzji sprzyjających zrównoważeniu, uwzględniających inicjatywy zainteresowanych stron i komitetów doradczych, jeżeli zostały one pozytywnie ocenione ICES lub STEFC. Co więcej, wniosek Komisji w sprawie reformy WPRyb został opracowany ściśle w oparciu o ocenę skutków (SEC(2011) 891), w kontekście której analizowano cel MSY. W jej wnioskach cel ten uznano za niezbędny warunek zapewnienia zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych.
Co do uprawnień do połowów RFMO oraz stad, których eksploatacja jest dzielona z państwami trzecimi, niniejszy wniosek zasadniczo transponuje środki uzgodnione w ramach negocjacji międzynarodowych. Wszelkie elementy związane z oceną ewentualnych skutków uprawnień do połowów są analizowane na etapie przygotowywania i prowadzenia negocjacji międzynarodowych, w których uzgadniania się ze stronami trzecimi uprawnienia Unii do połowów.
•Sprawność regulacyjna i uproszczenie
We wniosku przewidziano uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (na szczeblu unijnym lub krajowym), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących zarządzania nakładem połowowym.
•Prawa podstawowe
4.WPŁYW NA BUDŻET
Proponowane środki nie będą miały wpływu na budżet.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
Przepisy rozporządzenia będą wdrażane i będzie sprawdzana zgodność z obowiązującymi przepisami wspólnej polityki rybołówstwa.
2016/0344 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
ustalające uprawnienia do połowów na 2017 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz dla unijnych statków rybackich w niektórych wodach nienależących do Unii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów.
(2)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 zawiera wymóg przyjmowania środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym w stosownych przypadkach sprawozdań sporządzonych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, jak również w świetle porad otrzymywanych od komitetów doradczych.
(3)Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy przydzielić państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.
(4)Całkowity dopuszczalny połów (TAC) należy zatem ustalać, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z komitetami doradczymi.
(5)Obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jest wprowadzany dla poszczególnych rodzajów rybołówstwa. W regionie objętym niniejszym rozporządzeniem, jeżeli połowy podlegają obowiązkowi wyładunku, wyładowywać należy wszystkie gatunki podlegające limitom połowowym w danym łowisku. Od dnia 1 stycznia 2017 r. obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków definiujących dane połowy. Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że w sytuacji gdy wprowadzony zostaje obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się, uwzględniając przejście od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy. Na podstawie wspólnych zaleceń przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustanawiających tymczasowo i na okres nie dłuższy niż trzy lata konkretne plany w zakresie odrzutów, w ramach przygotowań do pełnego wdrożenia obowiązku wyładunku.
(6)Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad gatunków objętych obowiązkiem wyładunku od dnia 1 stycznia 2017 r. powinny zrekompensować poprzednie odrzuty i być oparte na informacjach i opiniach naukowych. Aby zapewnić sprawiedliwą rekompensatę za ryby, które wcześniej były odrzucane, a od dnia 1 stycznia 2017 r. będą musiały być wyładowywane, uzupełnienie powinno zostać wyliczane zgodnie z następującą metodą: nową wartość wyładunku należy wyliczyć poprzez odjęcie od wartości liczbowej łącznych połowów podanej przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) ilości, które nadal będą odrzucane podczas realizacji obowiązku wyładunku; w związku z tym uzupełnienie dodane do wartości liczbowej TAC powinno być proporcjonalne do zmiany między nową wyliczoną wartością wyładunku a poprzednią wartością wyładunku podaną przez ICES.
(7)Z opinii naukowej wynika, że stan stada labraksa (Dicentrarchus labrax) w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES IVb, IVc oraz VIIa, VIId–VIIh) nadal jest zagrożony i jego liczebność nadal spada. Działania ochronne polegające na zakazaniu połowów labraksa należy zatem utrzymać w rejonach ICES VIIa, VIIb, VIIc, VIIg, VIIj i VIIk, z wyjątkiem wód w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności Zjednoczonego Królestwa. Skupiska tarłowe labraksa należy chronić, jeszcze bardziej ograniczając w 2017 r. połowy przemysłowe. Na podstawie oceny wpływu społeczno-gospodarczego należy dozwolić na ograniczone połowy z wykorzystaniem haków i lin, przewidując jednocześnie zamknięcia w celu ochrony skupisk tarłowych. Ponadto należy ograniczyć przypadkowe i nieuniknione przyłowy labraksa przez statki stosujące włoki denne i niewody do 1 % masy całkowitego połowu organizmów morskich na statku. Należy ograniczyć połowy dokonywane przez rybaków w ramach połowów rekreacyjnych, ustanawiając miesięczny limit.
(8)Niektóre TAC dla stad ryb spodoustych (rajowate, rekiny) zostały ustalone na kilka lat na poziomie 0, z czym związany jest przepis ustanawiający obowiązek natychmiastowego uwalniania przypadkowo złowionych ryb. Powodem szczególnego traktowania tych stad jest zły stan ich ochrony oraz fakt, że ze względu na ich wysoki wskaźnik przeżywalności odrzuty nie spowodują wzrostu ich wskaźników śmiertelności połowowej, ale uznaje się je za korzystne dla ochrony tych gatunków. Jednak od dnia 1 stycznia 2015 r. połowy tych gatunków w ramach połowów gatunków pelagicznych trzeba wyładowywać, chyba że są one objęte jednym z odstępstw od obowiązku wyładunku przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 15 ust. 4 lit. a) tego rozporządzenia dopuszcza takie odstępstwa w odniesieniu do gatunków, których poławianie jest zabronione i które są jako takie określone w akcie prawnym Unii przyjętym w dziedzinie wspólnej polityki rybołówstwa. Należy zatem zakazać połowów tych gatunków w przedmiotowych obszarach.
(9)Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z zasadami określonymi w tych planach. W związku z powyższym TAC w odniesieniu do stada soli w zachodniej części kanału La Manche, gładzicy i soli w Morzu Północnym oraz tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniach Rady (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007 oraz (WE) nr 302/2009. Celem dla zasobów morszczuka nowozelandzkiego określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2166/2005 jest odbudowa biomasy odnośnych zasobów do bezpiecznych granic biologicznych, zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi. Zgodnie z opinią naukową, przy braku ostatecznych danych dotyczących docelowej biomasy tarła i po uwzględnieniu zmian w bezpiecznych granicach biologicznych, należy zatem – z myślą o przyczynieniu się do realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 – ustalić TAC na podstawie zalecenia dotyczącego maksymalnego podtrzymywalnego połowu przedstawionej przez ICES.
(10)Na podstawie niedawnej analizy porównawczej ICES przedstawiła w odniesieniu do zasobów śledzia atlantyckiego na zachód od Szkocji opinię dotyczącą łącznych zasobów śledzia atlantyckiego w rejonach VIa, VIIb i VIIc (na zachód od Szkocji, na zachód od Irlandii). Zalecenie to obejmuje dwa oddzielne TAC (w VIaS, VIIb i VIIc, z jednej strony, oraz dla Vb, VIb oraz VIaN z drugiej strony). Według ICES należy opracować program odnowy dla tych stad. Ponieważ, zgodnie z opinią naukową, plan zarządzania w odniesieniu do północnego stada nie może być zastosowany wobec łącznych zasobów, należy zatem – z myślą o przyczynieniu się do realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 – ustalić TAC na podstawie zalecenia dotyczącego maksymalnego podtrzymywalnego połowu.
(11)W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych, pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania i poziomy TAC powinny być zgodne z zasadą podejścia ostrożnościowego do zarządzania rybołówstwem, określoną w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie i kwestii związanych z połowami mieszanymi.
(12)W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym w art. 3 i 4 przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 lub 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu tych stad. Niedawno w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do wszystkich stad podlegających obowiązkowi wyładunku wprowadzono mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa i pogorszyłaby biologiczny stan stad, należy przewidzieć, by art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 miały zastosowanie w odniesieniu do analitycznych TAC tylko wówczas, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
(13)Opinia naukowa na temat gatunków krótko żyjących wydawana jest krótko przed rozpoczęciem połowów. W celu zapewnienia, że odpowiednie limity połowowe są dostosowywane zgodnie z opinią naukową, aby umożliwić rozpoczęcie takich połowów, należy upoważnić Komisję do przyjmowania aktów wykonawczych ustanawiających limity połowowe dobijaków w wodach Unii rejonów ICES IIa i IIIa oraz podobszaru IV, gromadnika w wodach Grenlandii podobszarów ICES V oraz XIV oraz szprota w rejonie ICES IIa oraz w podobszarze IV.
(14)W przypadku gdy TAC w odniesieniu do danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zagwarantowania, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie działało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa.
(15)Konieczne jest ustalenie pułapów nakładu połowowego na 2017 r. zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 509/2007, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 oraz art. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 302/2009, z uwzględnieniem rozporządzenia Rady (WE) nr 754/2009.
(16)W celu zagwarantowania pełnego wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, gdy dotyczy to tych samych stad biologicznych.
(17)W świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami w ramach konwencji o rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (NEAFC) należy ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do niektórych gatunków głębinowych.
(18)W przypadku niektórych gatunków, takich jak pewne gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów.
(19)Na 11. konferencji stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, która odbyła się w Quito w dniach 3–9 listopada 2014 r., do wykazów gatunków chronionych w dodatkach I i II do konwencji dodano – ze skutkiem od dnia 8 lutego 2015 r. – kilka gatunków. Dlatego należy zapewnić ochronę tych gatunków w odniesieniu do unijnych statków rybackich prowadzących połowy we wszystkich wodach i statków rybackich spoza Unii prowadzących połowy w wodach Unii.
(20)Korzystanie z uprawnień do połowów dostępnych dla unijnych statków rybackich i ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia, dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Należy zatem ustalić kody stosowane przez państwa członkowskie podczas przesyłania Komisji danych dotyczących wyładunków stad objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.
(21)Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać szczególny system zarządzania dobijakami w wodach Unii rejonów ICES IIa i IIIa oraz w podobszarze ICES IV. Zważywszy, że opinia naukowa ICES będzie prawdopodobnie dostępna dopiero w lutym 2017 r., TAC i kwoty należy ustalić dla tego stada tymczasowo na poziomie zero, do czasu wydania opinii.
(22)Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią i Wyspami Owczymi Unia przeprowadziła z tymi partnerami konsultacje w sprawie uprawnień do połowu. Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowie i protokole w sprawie połowów z Grenlandią wspólny komitet ustalił poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2017 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Te uprawnienia do połowów należy zatem uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(23)Na corocznym posiedzeniu w 2015 r. NEAFC przyjęła środek ochronny dotyczący stada karmazyna w Morzu Irmingera ustalający TAC i kwoty na 2016 r. dla umawiających się stron, w tym Unii. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(24)Na corocznym posiedzeniu w 2015 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła na lata 2016–2018 zmniejszenie TAC i kwot w odniesieniu do opastuna oraz zwiększenie TAC i kwot w odniesieniu do marlina błękitnego i marlina białego. Ponadto potwierdziła TAC i kwoty na 2016 r. uprzednio ustalone w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego, północno-atlantyckiego włócznika, południowo-atlantyckiego włócznika, południowo-atlantyckiego tuńczyka białego i północno-atlantyckiego tuńczyka białego. Podobnie jak w przypadku stada tuńczyka błękitnopłetwego, połowy prowadzone w ramach połowów rekreacyjnych w odniesieniu do wszystkich pozostałych stad ICCAT, zawartych w załączniku ID, powinny również podlegać limitom połowowym przyjętym przez tę organizację w celu zagwarantowania nieprzekroczenia przez Unię jej kwot. Unijne statki rybackie o długości całkowitej 20 metrów lub większej poławiające opastuna w obszarze objętym konwencją ICCAT powinny ponadto podlegać ograniczeniu zdolności przyjętym przez ICCAT w zaleceniu 15-01 ICCAT. Wszystkie te środki należy wprowadzić do prawa Unii. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(25)Na 34. corocznym posiedzeniu w 2015 r. Komisja do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęła limity połowowe zarówno w odniesieniu do gatunków docelowych, jak i tych stanowiących przyłowy na lata 2015/2016 i 2016/2017. Przy ustalaniu uprawnień do połowów na 2016 r. należy uwzględnić wykorzystanie tych kwot podczas 2015 r. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(26)Na corocznym posiedzeniu w 2016 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) przyjęła ograniczenia połowowe w odniesieniu do tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares). Przyjęła również środek w postaci ograniczeń dotyczących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD) oraz ograniczenia wykorzystania statków dostawczych. Ponieważ działalność statków dostawczych oraz wykorzystanie urządzeń do sztucznej koncentracji ryb stanowią integralną część nakładu połowowego wykorzystywanego przez floty sejnerów, należy wprowadzić ten środek do prawa Unii.
(27)Doroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w dniach 18–22 stycznia 2017 r. Do czasu tego corocznego posiedzenia należy tymczasowo utrzymać obowiązujące środki w obszarze objętym konwencją SPRFMO. Do czasu ustalenia TAC w wyniku tego corocznego posiedzenia nie należy jednak prowadzić ukierunkowanych połowów stada ostroboka.
(28)Na 89. corocznym posiedzeniu w 2015 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła środki ochronne dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz bonito. Ponadto IATTC podtrzymała także swoją rezolucję w sprawie ochrony żarłacza białopłetwego. Należy nadal wprowadzać te środki do prawa Unii. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(29)Na corocznym posiedzeniu w 2015 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła środek ochrony dotyczący nowych dwuletnich TAC dla antara patagońskiego i krabów z gatunków należących do Chaceon spp. i utrzymała obowiązujące TAC dla beryksów, gardłosza atlantyckiego i pancerzykowców. Obowiązujące obecnie środki dotyczące przydziału uprawnień do połowów przyjęte przez SEAFO należy wprowadzić do prawa Unii. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(30)Na 12. corocznym posiedzeniu Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) potwierdziła stosowane środki ochrony i zarządzania. Należy nadal wprowadzać te środki do prawa Unii. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(31)Na corocznym posiedzeniu w 2013 r. strony Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa nie zmieniły środków dotyczących uprawnień do połowów. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. [po przeprowadzeniu nowych konsultacji motyw i odpowiednie przepisy, do których się odwołuje, mogą zostać zmodyfikowane].
(32)Na 38. corocznym posiedzeniu w 2016 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2017 r. szereg uprawnień do połowów określonych stad w podobszarach 1–4 obszaru objętego konwencją NAFO. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(33)Na 40. corocznym posiedzeniu w 2016 r. Generalna Komisja ds. Łowisk w Basenie Morza Śródziemnego (GFCM) przyjęła limity połowowe i ograniczenia nakładu połowowego w odniesieniu do niektórych połowów małych stad pelagicznych na lata 2017 i 2018 w podobszarach geograficznych 17 i 18 (Morze Adriatyckie) obszaru objętego porozumieniem GFCM. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(34)Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO) pod koniec roku i zaczną obowiązywać przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające te środki do prawa Unii powinny mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności – ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a co za tym idzie, niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy na obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się dnia 1 grudnia 2016 r. – odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostaje bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członkowie CCAMLR nie mogą poławiać w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia.
(35)Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, niezbędne jest ustalenie uprawnień do połowów dostępnych dla Wenezueli w wodach Unii w odniesieniu do lucjanowatych.
(36)W celu zapewnienia jednolitych warunków udzielania poszczególnym państwom członkowskim upoważnień do korzystania z systemu zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.
(37)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyznawania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatu arkusza kalkulacyjnego służącego do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferu dni przebywania na morzu między statkami pływającymi pod banderą państwa członkowskiego.
(38)Aby uniknąć przerwy w działalności połowowej i zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących ograniczeń nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2017 r., oraz niektórych przepisów w poszczególnych regionach, które powinny mieć określoną datę rozpoczęcia stosowania. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu,
(39)Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z mającym zastosowanie prawem Unii,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
1.W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w określonych wodach nienależących do Unii w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb.
2.Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują:
a)limity połowowe na 2017 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2018 r.;
b)ograniczenia nakładu połowowego na okres od dnia 1 lutego 2017 r. do dnia 31 stycznia 2018 r., z wyjątkiem przypadków, dla których w art. 9, 26 i 27 oraz załączniku IIE określono ograniczenia nakładu w odniesieniu do innych okresów;
c)uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 30 listopada 2017 r. dla niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR;
d)uprawnienia do połowów dla niektórych stad w obszarze objętym konwencją IATTC określone w art. 28 dla wyszczególnionych w tym przepisie okresów w latach 2017 i 2018.
Artykuł 2
Zakres stosowania
1.Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących statków:
a)unijnych statków rybackich;
b)statków państw trzecich na wodach Unii;
2.Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do połowów rekreacyjnych, jeśli zostały one wyraźnie wymienione w odnośnych przepisach.
Artykuł 3
Definicje
Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Dodatkowo stosuje się następujące definicje:
a)„statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowany w państwie trzecim;
b)„połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza są eksploatowane do celów rekreacji, turystyki lub sportu;
c)„wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji żadnego państwa;
d)„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza:
(i)w przypadku połowów podlegających obowiązkowi wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad;
(ii)w przypadku wszystkich pozostałych łowisk – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad;
e)„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu;
f)„oceny analityczne” oznaczają ilościowe oceny tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, oparte na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, by możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów;
g)„rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich określony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 517/2008;
h)„unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
(i)„dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
Artykuł 4
Obszary połowowe
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów:
a)„obszary ICES” (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 218/2009;
b)„cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;
c)„cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;
d)„jednostka 16 podobszaru ICES VII” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
–53° 30' N 15° 00' W,
–53° 30' N 11° 00' W,
–51° 30' N 11° 00' W,
–51° 30' N 13° 00' W,
–51° 00' N 13° 00' W,
–51° 00' N 15° 00' W,
–53° 30' N 15° 00' W;
e)„jednostka 26 rejonu ICES IXa” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
–43° 00' N 8° 00' W,
–43° 00' N 10° 00' W,
–42° 00' N 10° 00' W,
–42° 00' N 8° 00' W;
f)„jednostka 27 rejonu ICES IXa” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
–42° 00' N 8° 00' W,
–42° 00' N 10° 00' W,
–38° 30' N 10° 00' W,
–38° 30' N 9° 00' W,
–40° 00' N 9° 00' W,
–40° 00' N 8° 00' W;
g)„Zatoka Kadyksu” oznacza część rejonu ICES IXa na wschód od 7º 23' 48" W;
h)„obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009;
(i)„obszary NAFO” (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009;
j)„obszar objęty konwencją SEAFO” (Organizacji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim;
k)„obszar objęty konwencją ICCAT” (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego;
l)„obszar objęty konwencją CCAMLR” (Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) oznacza obszar geograficzny określony w art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004;
m)„obszar objęty konwencją IATTC” (Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r.;
n)„obszar objęty konwencją IOTC” (Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim;
o)„obszar objęty konwencją SPRFMO” (Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza pełnomorski obszar geograficzny na południe od 10° N, na północ od obszaru konwencji CCAMLR, na wschód od obszaru konwencji SIOFA zgodnie z definicją w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego oraz na zachód od obszarów połowowych znajdujących się pod jurysdykcją państw Ameryki Południowej;
p)„obszar objęty konwencją WCPFC” (Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku;
q)„podobszary geograficzne GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego)” oznacza obszary zdefiniowane w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011.
r)„obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa;
s)„obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice:
–150º długości geograficznej zachodniej,
–130º długości geograficznej zachodniej,
–4º szerokości geograficznej południowej.
–50º szerokości geograficznej południowej.
TYTUŁ II
UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA UNIJNYCH STATKÓW RYBACKICH
Rozdział I
Przepisy ogólne
Artykuł 5
TAC i przydziały
1.TAC dla unijnych statków rybackich w wodach Unii lub w pewnych wodach nienależących do Unii oraz podział tych TAC między państwa członkowskie, a także – w stosownych przypadkach – związane z nimi warunki funkcjonalnie, określono w załączniku I.
2.Niniejszym zezwala się statkom rybackim Unii na dokonywanie połowów w granicach TAC określonych w załączniku I w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 15 niniejszego rozporządzenia, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1006/2008 i jego przepisach wykonawczych.
Artykuł 6
Poziomy TAC ustalane przez Komisję i państwa członkowskie
1.Komisja ustala w drodze aktów wykonawczych poziomy TAC następujących stad ryb:
(a)dobijaki w wodach UE obszarów ICES IIa i IIIa oraz w podobszarze ICES IV;
(b)gromadnik w wodach Grenlandii podobszarów ICES V oraz XIV;
(c)szprot w rejonie ICES IIa i obszarze IV.
Komisja ustala poziomy TAC zgodnie z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada.
2.TAC dla pewnych stad ryb są określane przez odnośne państwo członkowskie. Stada te określono w załączniku I.
Poziomy TAC określane przez państwa członkowskie:
a)zgodne z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz
b)doprowadzą:
(i)jeżeli dostępne są oceny analityczne – z jak największym prawdopodobieństwem – do eksploatacji stada zgodnej z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, począwszy od 2017 r.;
(ii)jeżeli oceny analityczne nie są dostępne lub są niepełne – do eksploatacji stada zgodnej z ostrożnościowym podejściem do zarządzania rybołówstwem.
Do dnia 15 marca 2017 r. każde odnośne państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje:
a)przyjęte TAC;
b)zgromadzone i ocenione przez odnośne państwo członkowskie dane, na podstawie których określono wysokość przyjętych TAC;
c)szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z akapitem drugim.
Artykuł 7
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
1.Połowy niepodlegające obowiązkowi wyładunku przewidzianemu w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie w przypadku, gdy:
(a)zostały dokonane przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub
(b)stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot, i która nie została wyczerpana.
2.Stada gatunków niedocelowych w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot, o których mowa w tym artykule.
Artykuł 8
Ograniczenia nakładu połowowego
Do okresów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), stosuje się następujące środki dotyczące nakładu połowowego:
a)załącznik IIA – do zarządzania niektórymi stadami dorsza atlantyckiego, soli i gładzicy w cieśninach Kattegat i Skagerrak, części rejonu ICES IIIa poza cieśninami Skagerrak i Kattegat, podobszarze ICES IV i rejonach ICES VIa, VIIa i VIId oraz wodach Unii rejonów ICES IIa i Vb;
b)załącznik IIB do odbudowy stad morszczuka i homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;
c)załącznik IIC do zarządzania stadem soli w rejonie ICES VIIe.
Artykuł 9
Limity połowowe i ograniczenia nakładu połowowego przy połowach głębinowych
1.Art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002 ustanawiający wymóg posiadania pozwolenia na połowy głębinowe ma zastosowanie do halibuta niebieskiego. Połów, zatrzymywanie na statku, przeładunek i wyładunek halibuta niebieskiego podlegają warunkom, o których mowa w tym artykule.
2.Państwa członkowskie zapewniają, aby poziomy nakładu połowowego na 2017 r., mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków mających dalekomorskie zezwolenia połowowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002, nie przekraczały 65 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te miały dalekomorskie zezwolenia połowowe lub w trakcie których złowiono gatunki głębinowe wymienione w załącznikach I oraz II do tego rozporządzenia.
3Ust. 2 ma zastosowanie wyłącznie do rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna wielka.
Artykuł 10
Środki dotyczące połowów labraksa
1.Unijnym statkom rybackim zabrania się poławiania labraksa w rejonach ICES VIIb, VIIc, VIIj oraz VIIk, jak również w wodach rejonów ICES VIIa oraz VIIg położonych dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności Zjednoczonego Królestwa. Unijnym statkom rybackim zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przemieszczania i wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze.
2.Unijnym statkom rybackim zabrania się poławiania labraksa, a także zatrzymywania na statku, przemieszczania, przeładunku i wyładunku labraksa złowionego w następujących obszarach:
a) rejony ICES IVb, IVc, VIId, VIIe, VIIf i VIIh;
b) wody w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej podlegające suwerenności Zjednoczonego Królestwa w rejonach ICES VIIa oraz VIIg.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w obszarach, o których mowa w tym akapicie, mają zastosowanie następujące środki:
a) unijny statek rybacki stosujący włoki denne i niewody może zatrzymywać na statku połowy labraksa, które nie przekraczają 1 % masy całkowitego połowu organizmów morskich na statku w każdym dniu. Połowy labraksa zatrzymane na statku rybackim Unii na podstawie tego odstępstwa nie mogą przekraczać 1 tony miesięcznie;
b) unijne statki rybackie poławiające hakami i linami oraz sieciami skrzelowymi stawnymi mogą poławiać labraksa w styczniu 2017 r. oraz od dnia 1 kwietnia do dnia 31 grudnia 2017 r., a także zatrzymywać na statku, przemieszczać, przeładowywać lub wyładowywać labraksa złowionego w tym obszarze w ilości nieprzekraczającej 10 ton na statek rocznie. Odstępstwo to ma zastosowanie wyłącznie do unijnych statków rybackich, które w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. odnotowały połowy labraksa z wykorzystaniem haków i lin.
4.Limitów połowowych określonych w ust. 2 nie można przenosić między statkami. Nie później niż 20 dni po zakończeniu każdego miesiąca państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania z połowów labraksa w rozbiciu na rodzaje narzędzi.
5.W styczniu 2017 r. oraz od dnia 1 kwietnia do dnia 31 grudnia 2017 r. w połowach rekreacyjnych w rejonach ICES IVb, IVc, VIIa i VIId–VIIk dozwolone jest zatrzymywanie jedynie 10 ryb na osobę w danym miesiącu.
6.Od dnia 1 lutego do dnia 31 marca 2016 r. w połowach rekreacyjnych w rejonach ICES IVb, IVc, VIIa oraz VIId–VIIk, w odniesieniu do labraksa dozwolone są wyłącznie połowy typu „złów i uwolnij”, w tym również z brzegu. W tym okresie statkom unijnym zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przemieszczania i wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze.
Artykuł 11
Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów
1.Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla:
a)wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
b)odliczeń i przeniesień dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;
c)ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008;
d)dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013;
e)ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia 1380/2013;
f)potrąceń dokonywanych na mocy art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;
g)transferów i wymian kwot zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia.
2.Zasoby, które podlegają TAC przezornościowym lub analitycznym, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na potrzeby ustalanych z roku na rok warunków zarządzania całkowitym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 847/96.
3.O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC przezornościowy, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC analityczny.
4.Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania w przypadku, gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności, przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
Artykuł 12
Okres zamknięty dla połowów
1.W okresie od dnia 1 maja do dnia 31 maja 2017 r. w Porcupine Bank zabrania się połowów lub zatrzymywania na statku wszystkich następujących gatunków: dorsz atlantycki, smuklice, żabnicowate, plamiak, witlinek, morszczuk, homarzec, gładzica, rdzawiec, czarniak, rajokształtne, sola, brosma, molwa błękitna, molwa i koleń.
Na użytek niniejszego ustępu Porcupine Bank obejmuje obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
|
Punkt
|
Szerokość geograficzna
|
Długość geograficzna
|
|
1
|
52° 27' N
|
12° 19' W
|
|
2
|
52° 40' N
|
12° 30' W
|
|
3
|
52° 47' N
|
12° 39 600' W
|
|
4
|
52° 47' N
|
12° 56' W
|
|
5
|
52° 13,5' N
|
13° 53,830' W
|
|
6
|
51° 22' N
|
14° 24' W
|
|
7
|
51° 22' N
|
14° 03' W
|
|
8
|
52° 10' N
|
13° 25' W
|
|
9
|
52° 32' N
|
13° 07,500' W
|
|
10
|
52° 43' N
|
12° 55' W
|
|
11
|
52° 43' N
|
12° 43' W
|
|
12
|
52° 38,800' N
|
12° 37' W
|
|
13
|
52° 27' N
|
12° 23' W
|
|
14
|
52° 27' N
|
12° 19' W
|
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego tranzyt przez Porcupine Bank, gdy na statku są gatunki, o których mowa w tym ustępie, jest dozwolony zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
2.Od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2017 r. oraz od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2017 r. w rejonach ICES IIa, IIIa oraz podobszarze ICES IV zabrania się połowów przemysłowych dobijaków włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci wynoszącym mniej niż 16 mm.
Zakaz określony w akapicie pierwszym stosuje się również do statków państw trzecich uprawnionych do połowów dobijaków w wodach Unii podobszaru ICES IV.
Artykuł 13
Zakazy
1.Unijnym statkom rybackim zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków:
(1)rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES IIa, IIIa i VIId oraz w podobszarze ICES IV;
(2)żarłacza białego (Carcharodon carcharias) we wszystkich wodach;
(3)kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV;
(4)kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV;
(5)długoszpara (Cetorhinus maximus) we wszystkich wodach;
(6)liksy (Dalatias licha) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV;
(7)kolenia kolcobrodego (Deania calcea) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV;
(8)kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X;
(9)kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV;
(10)kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
(11)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszaru ICES IV oraz w wodach Unii i międzynarodowych podobszarów ICES I, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
(12)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) we wszystkich wodach;
(13)manty z gatunku Manta alfredi we wszystkich wodach;
(14)manty z gatunku Manta birostris we wszystkich wodach;
(15)następujących gatunków z rodzaju Mobula we wszystkich wodach:
(i)mobuli (Mobula mobular);
(ii)Mobula rochebrunei;
(iii)Mobula japanica;
(iv)Mobula thurstoni;
(v)Mobula eregoodootenkee;
(vi)Mobula munkiana;
(vii)Mobula tarapacana;
(viii)Mobula kuhlii;
(ix)Mobula hypostoma;
(16)następujących gatunków pił (Pristidae spp.) we wszystkich wodach:
(i)Anoxypristis cuspidata;
(ii)piły karłowatej (Pristis clavata);
(iii)piły drobnozębnej (Pristis pectinata);
(iv)piły zwyczajnej (Pristis pristis);
(v)Pristis zijsron;
(17)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES IIIa;
(18)rai czarnobrzuchej (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh oraz VIIk;
(19)rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES VI i X;
(20)rai siwej (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX i X;
(21)rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII;
(22)anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii.
2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić.
Artykuł 14
Przekazywanie danych
Przedkładając Komisji dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych ze stad zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, państwa członkowskie stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Rozdział II
Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich
Artykuł 15
Upoważnienia do połowów
1.Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla unijnych statków rybackich poławiających w wodach państwa trzeciego określono w załączniku III.
2.W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje innemu państwu członkowskiemu („swap”) kwotę w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, taki transfer obejmuje przekazanie odpowiednich upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Rozdział III
Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds.
zarządzania rybołówstwem
Artykuł 16
Transfery i wymiany kwot
1.W przypadku gdy na podstawie przepisów regionalnej organizacji do spraw zarządzania rybołówstwem (RFMO) dozwolone są transfery lub wymiany kwot między umawiającymi się stronami RFMO, dane państwo członkowskie („zainteresowane państwo członkowskie”) może prowadzić rozmowy z umawiającą się stroną RFMO i – w stosownych przypadkach – ustalać możliwe zakresy planowanych transferów lub wymian kwot.
2.Po powiadomieniu Komisji przez zainteresowane państwo członkowskie Komisja może zatwierdzić zakres planowanych transferów lub wymian kwot, które były przedmiotem rozmów tego państwa członkowskiego z odpowiednią umawiającą się stroną RFMO. Następnie Komisja bez zbędnej zwłoki wyraża zgodę na dokonanie takiego transferu lub takiej wymiany kwot odpowiedniej umawiającej się stronie RFMO i uzyskuje od niej podobną zgodę. Komisja powiadamia następnie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot sekretariat RFMO zgodnie z przepisami tej organizacji.
3.Komisja informuje państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot.
4.Uprawnienia do połowów otrzymane od odpowiedniej umawiającej się strony RFMO lub przekazane jej w ramach transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału tego państwa członkowskiego od momentu, w którym transfer lub wymiana kwot zostaną przeprowadzone zgodnie z warunkami porozumienia osiągniętego z odpowiednią umawiającą się stroną RFMO lub zgodnie z przepisami odpowiedniej RFMO, zależnie od przypadku. Taki przydział nie zmienia istniejącego klucza podziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej.
5.Niniejszy artykuł stosuje się do dnia 31 stycznia 2018 r. w odniesieniu do transferów kwot z umawiającej się strony RFMO na Unię oraz ich późniejszego przydziału państwom członkowskim.
Sekcja 1
Obszar objety konwencją ICCAT
Artykuł 17
Ograniczenia połowów oraz możliwości chowu, hodowli i tuczu
1.Liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 1.
2.Liczbę unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z pkt 2 załącznika IV.
3.Liczbę unijnych statków rybackich dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 3.
4.Liczbę statków upoważnionych do poławiania, zatrzymywania na statku, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz ich całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 4.
5.Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 5.
6.Możliwości w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 6.
7.Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich o długości co najmniej 20 metrów, które prowadzą połowy opastuna na obszarze objętym konwencją ICCAT, ogranicza się zgodnie z pkt 7 załącznika IV.
Artykuł 18
Rybołówstwo rekreacyjne
W stosownych przypadkach państwa członkowskie wydzielają w ramach kwot przydzielonych im w załączniku ID określoną część przeznaczoną na połowy rekreacyjne.
Artykuł 19
Rekiny
1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasa (Alopias superciliosus) podczas jakiegokolwiek połowu.
2.Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonów należących do rodzaju Alopias.
3.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy głowomłotów pospolitych z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) w związku z połowami w obszarze objętym konwencją ICCAT.
4.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.
5.Zabrania się zatrzymywania na statku żarłaczy jedwabistych (Carcharhinus falciformis) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.
Sekcja 2
Obszar objęty konwencją CCAMLR
Artykuł 20
Zakazy oraz ograniczenia połowowe
1.Ukierunkowane połowy gatunków określonych w załączniku V część A są zakazane we wskazanych tam obszarach i okresach.
2.W odniesieniu do zwiadów rybackich, TAC oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku V część B mają zastosowanie we wskazanych tam podobszarach.
Artykuł 21
Zwiady rybackie
1.W 2017 r. państwa członkowskie mogą uczestniczyć w zwiadach rybackich w odniesieniu do antarów (Dissostichus spp.) przy użyciu takli w podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej. Państwo członkowskie powiadamia Sekretariat CCAMLR o zamiarze uczestnictwa w takich połowach zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, a w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2017 r.
2.W odniesieniu do podobszarów FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a – TAC oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (SSRU) w ramach każdego z nich, określono w załączniku V część B. Połowy w jakimkolwiek SSRU wstrzymuje się, jeśli raportowany połów osiąga określony TAC, a odnośny SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu.
3.W celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładów połowy odbywają się możliwie w jak największym zakresie geograficznym oraz barymetrycznym. Połowy w podobszarach FAO 88.1 i 88.2, a także w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a są jednak zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.
Artykuł 22
Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2017/2018
1.Jeśli w sezonie połowowym 2017/2018 państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia o tym zamiarze Komisję przy użyciu formularza przedstawionego w części C załącznika V do niniejszego rozporządzenia nie później niż dnia 1 maja 2017 r. Na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie Komisja przekazuje powiadomienia Sekretariatowi CCAMLR nie później niż dnia 30 maja 2017 r.
2.Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, w odniesieniu do każdego statku, któremu państwo członkowskie zamierza zezwolić na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego.
3.Państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR zgłasza swój zamiar dotyczący tego połowu wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków pływających pod jego banderą w momencie powiadomienia albo pływających pod banderą innego członka CCAMLR, co do których oczekuje, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego.
4.Państwa członkowskie mają prawo zezwolić na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego innemu statkowi niż statek zgłoszony Sekretariatowi CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeśli upoważniony statek nie może uczestniczyć w połowach z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwa członkowskie niezwłocznie informują Sekretariat CCAMLR i Komisję, przedstawiając:
a)wszystkie szczegółowe informacje dotyczące statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;
b)wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie i wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające.
5.Państwa członkowskie nie zezwalają na połowy kryla antarktycznego statkowi figurującemu w jakimkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN).
Sekcja 3
Obszar podlegający kompetencji IOTC
Artykuł 23
Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających w obszarze podlegającym kompetencji IOTC
1.Maksymalną liczbę statków rybackich Unii poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto (GT) określono w załączniku VI pkt 1.
2.Maksymalną liczbę statków rybackich Unii poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VI pkt 2.
3.Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb.
4.Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej na rzecz ich floty statki, które mają zostać objęte transferem, figurowały w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa zajmującej się połowami tuńczyka. Ponadto statki figurujące w wykazie statków NNN jakiejkolwiek regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem nie mogą zostać objęte transferem.
5.Państwa członkowskie mogą zwiększyć swoją zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach limitów przedstawionych w planach rozwoju przedstawionych IOTC.
Artykuł 24
Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb i statki dostawcze
1.Statek rybacki do połowów okrężnicą w żadnym momencie nie może zrzucać więcej niż 425 aktywnych dryfujących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb.
2.Liczba statków dostawczych pływających pod banderą państwa członkowskiego nie przekracza połowy statków rybackich do połowów okrężnicą pływających pod banderą tego państwa członkowskiego. Do celów niniejszego ustępu, liczbę sejnerów i statków dostawczych ustala się na podstawie rejestru IOTC statków prowadzących połowy.
Artykuł 25
Rekiny
1.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakichkolwiek części lub całych tusz kosogonów wszystkich gatunków z rodziny Alopiidae podczas jakiegokolwiek połowu.
2.Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całych tusz żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 m prowadzących operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego.
3.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić.
Sekcja 4
Obszar objęty konwencją SPRFMO
Artykuł 26
Połowy gatunków pelagicznych
1.Tylko państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r. mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IJ.
2.Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2017 r. połowy gatunków pelagicznych w tym obszarze do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto.
3.Uprawnienia do połowów określone w załączniku IJ można wykorzystywać, wyłącznie pod warunkiem że państwa członkowskie wysyłają Komisji, w celu przekazania Sekretariatowi SPRFMO, wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków (VMS), miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są one dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piątego dnia następnego miesiąca.
Artykuł 27
Połowy denne
1.Państwa członkowskie ograniczają połowy denne lub nakład połowowy w odniesieniu do połowów dennych w 2017 r. do tych części obszaru objętego konwencją SPRFMO, gdzie prowadzono połowy denne w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., i do poziomu, który nie przekracza średniego rocznego poziomu połowów lub parametrów nakładów połowowych z tego okresu. Mogą one dokonywać połowów w zakresie wykraczającym poza udokumentowany poziom, tylko jeżeli SPRFMO zatwierdzi ich plany połowowe przekraczające poziom udokumentowanych połowów.
2.Państwa członkowskie bez udokumentowanych połowów lub nakładu połowowego w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. nie dokonują połowów, chyba że SPRFMO zatwierdzi ich plan połowowy bez tej dokumentacji.
Sekcja 5
Obszar objęty konwencją IATTC
Artykuł28
Połowy przy użyciu okrężnic
1.Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz tuńczyka bonito (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez statki łowiące przy użyciu okrężnic są zabronione:
a)od dnia 29 lipca do dnia 28 września 2017 r. lub od dnia 18 listopada 2017 r. do dnia 18 stycznia 2018 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:
–linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego,
–150º długości geograficznej zachodniej,
–40º szerokości geograficznej północnej,
–40º szerokości geograficznej południowej;
b)od dnia 29 września do dnia 29 października 2017 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:
–96º długości geograficznej zachodniej,
–110º długości geograficznej zachodniej,
–4º szerokości geograficznej północnej,
–3º szerokości geograficznej południowej.
2.Do dnia 1 kwietnia 2017 r. zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1. Wszystkie statki rybackie danego państwa członkowskiego poławiające okrężnicami wstrzymują na wybrany okres połowy przy użyciu okrężnic w obszarach, o których mowa w ust. 1.
3.Statki łowiące tuńczyka przy użyciu okrężnic w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i tuńczyki bonito.
4.Ust. 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:
a)jeżeli ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż wymiar; lub
b)podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu.
Artykuł 29
Zakaz połowów żarłaczy białopłetwych
1.Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż, sprzedaży lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych złowionych w tym obszarze.
2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Operatorzy statku muszą je niezwłocznie uwolnić.
3.Operatorzy statku:
a)odnotowują liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe);
b)zgłaszają informacje określone w lit. a) państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zgromadzone w trakcie poprzedniego roku do dnia 31 stycznia.
Artykuł 30
Zakaz połowów mantowatych
Unijnym statkom rybackim w obszarze objętym konwencją IATTC zabrania się dokonywania połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania, wyładowywania, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakichkolwiek części lub całych tusz mantowatych (rodziny Mobulidae obejmującej rodzaje Manta i Mobula). Unijne statki rybackie uwalniają mantowate – żywe i w miarę możliwości nieokaleczone – niezwłocznie po zauważeniu, że zostały złowione.
Sekcja 6
Obszar objęty konwencją SEAFO
Artykuł 31
Zakaz połowów rekinów głębinowych
W obszarze objętym konwencją SEAFO zabrania się ukierunkowanych połowów niżej wymienionych rekinów głębinowych:
–Apristurus manis,
–kolczak (Etmopterus bigelowi),
–Etmopterus brachyurus,
–koleń długopłetwy (Etmopterus princeps),
–kolczak smukły (Etmopterus pusillus),
–rajowate (Rajidae),
–Scymnodon squamulosus,
–rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha.
–koleń pospolity (Squalus acanthias),
Sekcja 7
Obszar objęty konwencją WCPFC
Artykuł 32
Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego tuńczyka bonito i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku
1.Państwa członkowskie dopilnowują, by liczba dni połowowych przydzielonych statkom poławiającym okrężnicami opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) i bonito (Katsuwonus pelamis) w części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej na pełnym morzu pomiędzy 20° N a 20° S nie przekraczała 403 dni.
2.Statki rybackie Unii nie prowadzą ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S.
3.Państwa członkowskie dopilnowują, by w 2017 r. połowy opastuna (Thunnus obesus) przez taklowce nie przekroczyły 2 000 ton.
Artykuł 33
Obszar zamknięty dla połowów przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb
1.W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° N a 20° S między godz. 00:00 dnia 1 lipca 2017 r. a godz. 24:00 dnia 31 października 2017 r. zabrania się działalności połowowej statkom łowiącym przy użyciu okrężnic, korzystającym z urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD). W tym okresie statki rybackie do połowów okrężnicą mogą prowadzić operacje połowowe w tej części obszaru objętego konwencją WCPFC jedynie jeżeli na statku przebywa obserwator kontrolujący, czy dany statek w dowolnym momencie:
a)nie stosuje FAD ani powiązanych urządzeń elektronicznych, ani nie obsługuje ich,
b)nie prowadzi połowów w ławicach przy pomocy FAD.
2.Wszystkie statki rybackie do połowów okrężnicą, prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na statku i wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i bonito.
3.Ust. 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:
a)podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby;
b)jeżeli ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub
c)gdy wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania.
Artykuł 34
Ograniczenia liczby unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika
Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętym konwencją WCPFC określono w załączniku VII.
Artykuł 35
Żarłacze jedwabiste i żarłacze białopłetwe
1.W obszarze objętym konwencją WCPFC zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy osobników następujących gatunków:
a)żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis),
b)żarłacze białopłetwe (Carcharhinus longimanus).
2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić.
Artykuł 36
Obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC
1.Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC stosują środki, o których mowa w niniejszej sekcji, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC oraz WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. s).
2.Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 28 ust. 1 lit. a), ust. 2, 3 i 4 oraz w art. 29, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. s).
Sekcja 8
Obszar objęty porozumieniem GFCM
Artykuł 37
Małe stada pelagiczne w podobszarach geograficznych 17 i 18
1.Połowy małych stad pelagicznych przez unijne statki rybackie w podobszarach geograficznych 17 i 18 nie przekraczają poziomów dopuszczonych w 2014 r., jak określono w załączniku IL.
2.Liczba dni przydzielonych unijnym statkom rybackim prowadzącym połowy małych stad pelagicznych (sardynki i sardeli) w podobszarach geograficznych 17 i 18 nie przekracza 180 dni rocznie. Maksymalna liczba dni przyznana statkom prowadzącym połowy sardynki wynosi 144 dni. Maksymalna liczba dni przyznana statkom prowadzącym połowy sardeli wynosi 144 dni.
3.Państwa członkowskie stosują w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą następujące tymczasowe zamknięcia:
a)w przypadku statków dokonujących połowów sardynek, zamknięcie na co najmniej 15, ale nie więcej niż 30 kolejnych dni na całym Adriatyku (podobszary geograficzne GFCM 17 i 18) od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca lub od dnia 1 października do dnia 31 grudnia;
b)
w przypadku statków dokonujących połowów sardeli, zamknięcie na co najmniej 15, ale nie więcej niż 30 kolejnych dni na całym Adriatyku (podobszary geograficzne GFCM 17 i 18) od dnia 1 kwietnia do dnia 30 września;
c)
w przypadku wszystkich statków o długości powyżej 12 metrów dokonujących połowów stad małych ryb pelagicznych, zamknięcie na co najmniej 6 miesięcy, obejmujące co najmniej 30 % obszarów wskazanych przez państwa członkowskie jako obszary wylęgu lub obszary o szczególnym znaczeniu dla ochrony najmłodszych klas wiekowych ryb (wód terytorialnych i morza wewnętrznego).
Sekcja 9
Morze Beringa
Artykuł 38
Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa
Zabrania się połowów mintaja (Theragra chalcogramma) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa.
TYTUŁ III
UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW
DLA DO STATKÓW PAŃSTW TRZECICH W WODACH UNII
Artykuł 39
TAC
Statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów w wodach Unii w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.
Artykuł 40
Upoważnienia do połowów
Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich poławiających w wodach Unii określono w załączniku VIII.
Artykuł 41
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
Warunki określone w art. 7 mają zastosowanie do połowów i przyłowów statków państw trzecich poławiających na podstawie upoważnień określonych w art. 40.
Artykuł 42
Zakazy
1.Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków, jeżeli zostały one znalezione w wodach Unii:
(1)rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES IIa, IIIa i VIId oraz w podobszarze ICES IV;
(2)następujących gatunków pił w wodach Unii:
(i)Anoxypristis cuspidata;
(ii)piły karłowatej (Pristis clavata);
(iii)piły drobnozębnej (Pristis pectinata);
(iv)piły zwyczajnej (Pristis pristis);
(v)Pristis zijsron;
(3)długoszpara (Cetorhinus maximus) i żarłacza białego (Carcharodon carcharias) w wodach Unii;
(4)kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X;
(5)rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
(6)kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
(7)liksy (Dalatias licha), kolenia kolcobrodego (Deania calcea), kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus), kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) i kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV i XIV;
(8)żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w wodach Unii;
(9)manty z gatunku Manta alfredi w wodach Unii;
(10)manty z gatunku Manta birostris w wodach Unii;
(11)następujących gatunków z rodzaju Mobula w wodach Unii:
(i)mobuli (Mobula mobular);
(ii)Mobula rochebrunei;
(iii)Mobula japanica;
(iv)Mobula thurstoni;
(v)Mobula eregoodootenkee;
(vi)Mobula munkiana;
(vii)Mobula tarapacana;
(viii)Mobula kuhlii;
(ix)Mobula hypostoma;
(12)rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES IIIa;
(13)rai czarnobrzuchej (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh oraz VIIk;
(14)rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES VI, IX i X i rai siwej (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX oraz X;
(15)rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII;
(16)anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii.
2.Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Należy je niezwłocznie uwolnić.
TYTUŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 43
Procedura komitetowa
1.Komisję wspomaga Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 44
Przepis przejściowy
Art. 10, art. 12 ust. 2, art. 13, 19, 20, 25, 29, 30, 31, 35, 38, i 42 stosuje się nadal odpowiednio w 2018 r. do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2018 rok.
Artykuł 45
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.
Jednakże art. 8 stosuje się od dnia 1 lutego 2017 r.
Przepisy dotyczące uprawnień do połowów określonych w art. 20, 21 oraz 22 i w załącznikach IE oraz V w odniesieniu do niektórych stad ryb w obszarze objętym konwencją CCAMLR stosuje się od dnia 1 grudnia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 27.10.2016
COM(2016) 698 final
ZAŁĄCZNIKI
do
wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady
ustalającego uprawnienia do połowów na 2017 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz dla statków unijnych w niektórych wodach nienależących do Unii
ZAŁĄCZNIK IIA
NAKŁAD POŁOWOWY DLA STATKÓW
W KONTEKŚCIE ZARZĄDZANIA NIEKTÓRYMI STADAMI DORSZA ATLANTYCKIEGO,
GŁADZICY I SOLI W REJONACH ICES IIIa, VIa, VIIa, VIId,
PODOBSZARZE ICES IV ORAZ WODACH UNII REJONÓW ICES IIa ORAZ Vb
1.ZAKRES
1.1.Niniejszy załącznik stosuje się do statków rybackich Unii posiadających na statku lub wykorzystujących którekolwiek z narzędzi połowowych, o których mowa w pkt 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1342/2008, oraz przebywających w którymkolwiek z obszarów geograficznych określonych w pkt 2 niniejszego załącznika.
1.2.Niniejszego załącznika nie stosuje się do statków o długości całkowitej poniżej 10 m. Od statków tych nie wymaga się posiadania upoważnień do połowów wydanych zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Odnośne państwa członkowskie oceniają nakład połowowy tych statków w podziale na grupy nakładu, do których się zaliczają, przy użyciu odpowiednich metod doboru próby. W ciągu okresu zarządzania określonego w art. 1 ust 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia Komisja zwróci się o opinię naukową w celu oceny wykorzystania nakładu tych statków pod kątem włączenia ich w przyszłości do systemu zarządzania nakładem połowowym.
2.NARZĘDZIA REGULOWANE I OBSZARY GEOGRAFICZNE
Na potrzeby niniejszego załącznika stosuje się grupy narzędzi połowowych określonych w pkt 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 („narzędzie regulowane”), oraz obszary geograficzne określone w pkt 2 tego załącznika.
3.UPOWAŻNIENIA
Jeżeli państwo członkowskie uzna to za stosowne w celu wzmocnienia zrównoważonego wdrażania niniejszego systemu zarządzania nakładem połowowym, może wprowadzić zakaz połowów w dowolnym obszarze geograficznym, do którego ma zastosowanie niniejszy załącznik, prowadzonych za pomocą narzędzi regulowanych przez którekolwiek ze statków pływających pod jego banderą, które zgodnie z dokumentacją nigdy nie prowadziły takiej działalności połowowej, chyba że państwo to zapewni, że równoważna zdolność mierzona w kilowatach nie będzie wykorzystywana do połowów w tym obszarze.
4.MAKSYMALNY DOPUSZCZALNY NAKŁAD POŁOWOWY
4.1.Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 i w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, na okres zarządzania określony w art. 1 ust 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia, dla każdej grupy nakładu połowowego w podziale na państwa członkowskie, określono w dodatku do niniejszego załącznika.
4.2.Maksymalne poziomy rocznego nakładu połowowego ustanowione zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1954/2003 nie mają wpływu na maksymalny dopuszczalny nakład połowowy ustanowiony w niniejszym załączniku.
5.ZARZĄDZANIE
5.1.Państwa członkowskie zarządzają maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, art. 4 i art. 13–17 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 oraz art. 26–35 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
5.2.Państwo członkowskie może ustanowić okresy zarządzania w celu przydziału całości lub części maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego poszczególnym statkom lub grupom statków. W takim przypadku liczba dni lub godzin, w ciągu których statek może przebywać w określonym obszarze w danym okresie zarządzania, ustalana jest przez odnośne państwo członkowskie według jego uznania. Podczas każdego takiego okresu zarządzania dane państwo członkowskie może dokonywać przesunięć nakładu między poszczególnymi statkami lub grupami statków.
5.3.Jeżeli państwo członkowskie zezwala statkom pływającym pod jego banderą na przebywanie w obszarze w rozliczeniu godzinowym, nadal mierzy ono wykorzystanie dni zgodnie z warunkami, o których mowa w pkt 5.1. Na żądanie Komisji dane państwo członkowskie przedstawia swoje środki ostrożności podjęte w celu uniknięcia nadmiernego wykorzystania nakładu w danym obszarze w wyniku zakończenia przez statek pobytów w obszarze przed upływem 24-godzinnego okresu.
6.SPRAWOZDANIE DOTYCZĄCE NAKŁADU POŁOWOWEGO
W odniesieniu do statków objętych zakresem stosowania niniejszego załącznika zastosowanie ma art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Obszar geograficzny, o którym mowa w tym artykule, należy rozumieć – do celów gospodarowania zasobami dorsza atlantyckiego – jako każdy z obszarów geograficznych, o których mowa w pkt 2 niniejszego załącznika.
7.PRZEKAZYWANIE ODPOWIEDNICH DANYCH
Państwa członkowskie przekazują Komisji dane dotyczące nakładu połowowego wykorzystanego przez ich statki rybackie zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Dane te są przekazywane za pośrednictwem systemu wymiany danych dotyczących rybołówstwa lub jakiegokolwiek innego przyszłego systemu gromadzenia danych wprowadzonego przez Komisję.
Dodatek do załącznika IIA
Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy w kilowatodniach
a)cieśnina Kattegat:
|
Narzędzie regulowane
|
DK
|
DE
|
SE
|
|
TR1
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR2
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR3
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT1
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT2
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GN
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GT
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
LL
|
pm
|
pm
|
pm
|
b)cieśnina Skagerrak, część obszaru ICES IIIa leżąca poza cieśninami Skagerrak i Kattegat; podobszar ICES IV oraz wody Unii rejonu ICES IIa; rejon ICES VIId:
|
Narzędzie regulowane
|
BE
|
DK
|
DE
|
ES
|
FR
|
IE
|
NL
|
SE
|
UK
|
|
TR1
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR2
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR3
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT1
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT2
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GN
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GT
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
LL
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
c)rejon ICES VIIa:
|
Narzędzie regulowane
|
BE
|
FR
|
IE
|
NL
|
UK
|
|
TR1
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR2
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR3
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT1
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT2
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GN
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GT
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
LL
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
d)rejon ICES VIa oraz wody Unii rejonu ICES Vb:
|
Narzędzie regulowane
|
BE
|
DE
|
ES
|
FR
|
IE
|
UK
|
|
TR1
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR2
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
TR3
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT1
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
BT2
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GN
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
GT
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
LL
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
ZAŁĄCZNIK IIB
NAKŁAD POŁOWOWY STATKÓW W KONTEKŚCIE ODBUDOWY
NIEKTÓRYCH POŁUDNIOWYCH STAD MORSZCZUKA
I HOMARCA
W REJONACH ICES VIIIc ORAZ IXa Z WYJĄTKIEM ZATOKI KADYKSU
Rozdział I
Przepisy ogólne
1.ZAKRES
Niniejszy załącznik stosuje się do statków rybackich Unii o długości całkowitej równej co najmniej 10 metrów, mających na statku lub wykorzystujących włoki, niewody duńskie lub podobne narzędzia połowowe o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 32 mm, sieci skrzelowe o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 60 mm lub sznury haczykowe denne zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2166/2005 oraz przebywających w rejonach ICES VIIIc oraz IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu.
2.DEFINICJE
Do celów niniejszego załącznika:
a)„grupa narzędzi połowowych” oznacza grupę składającą się z następujących dwóch kategorii narzędzi połowowych:
(i)włoki, niewody duńskie lub podobne narzędzia o rozmiarze oczek równym co najmniej 32 mm oraz
(ii)sieci skrzelowe o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 60 mm i sznury haczykowe denne;
b)„narzędzie regulowane” oznacza dowolną z dwóch kategorii narzędzi należących do grupy narzędzi;
c)„obszar” oznacza rejony ICES VIIIc oraz IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;
d)„obecny okres zarządzania” oznacza okres określony w art. 1 ust 2 lit. b);
e)„warunki szczególne” oznaczają warunki szczególne, o których mowa w pkt 6.1.
3.
OGRANICZENIA DZIAŁALNOŚCI
Nie naruszając przepisów art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby pływające pod jego banderą statki rybackie Unii posiadające na pokładzie jakiekolwiek narzędzia regulowane, przebywały w przedmiotowym obszarze przez liczbę dni nie większą niż określono w rozdziale III niniejszego załącznika.
Rozdział II
Upoważnienia
4.UPOWAŻNIONE STATKI
4.1.Państwo członkowskie nie zezwala na połowy przy użyciu narzędzi regulowanych w obszarze żadnemu statkowi pływającemu pod jego banderą, który zgodnie z dokumentacją nie prowadził takiej działalności połowowej w tym obszarze w okresie 2002–2015, z wykluczeniem zapisu o działalności połowowej prowadzonej w wyniku transferu dni pomiędzy statkami rybackimi, chyba że państwo to zapewni, aby równoważna zdolność mierzona w kilowatach nie była wykorzystywana do połowów w obszarze.
4.2.Statek pływający pod banderą państwa członkowskiego niemającego kwot w obszarze nie może dokonywać połowów w tym obszarze przy użyciu narzędzi regulowanych, chyba że statkowi temu przyznano kwotę po transferze zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz przyznano dni na morzu zgodnie z pkt 11 lub 12 niniejszego załącznika.
Rozdział III
Liczba dni przebywania w danym obszarze
przyznana statkom rybackim Unii
5.MAKSYMALNA LICZBA DNI
5.1.W tabeli I podana jest maksymalna liczba dni na morzu w obecnym okresie zarządzania, w odniesieniu do których państwo członkowskie może upoważnić do przebywania w danym obszarze statek pływający pod jego banderą, mający na pokładzie którekolwiek narzędzia regulowane.
5.2.Jeżeli statek może wykazać, że jego połowy morszczuka stanowią mniej niż 8 % łącznej masy w relacji pełnej ryb złowionych w trakcie danego rejsu połowowego, państwo członkowskie bandery tego statku może nie odliczyć dni na morzu związanych z tym rejsem połowowym od maksymalnej liczby dni na morzu określonej w tabeli I.
6.WARUNKI SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE PRZYDZIAŁU DNI
6.1.Na potrzeby ustalenia maksymalnej liczby dni na morzu, w ciągu których statek rybacki Unii może być upoważniony przez państwo członkowskie bandery do przebywania w danym obszarze; zgodnie z tabelą I mają zastosowanie następujące warunki szczególne:
a)całkowity wyładunek morszczuka europejskiego zrealizowany przez dany statek w ciągu każdego z dwóch lat kalendarzowych 2013 i 2014 r. wynosi mniej niż 5 ton zgodnie z wyładunkami masy w relacji pełnej; oraz
b)całkowity wyładunek homarca zrealizowany przez dany statek w latach określonych w lit. a) powyżej wynosi mniej niż 2,5 tony zgodnie z wyładunkami masy w relacji pełnej.
6.2.Jeżeli statek korzysta z nieograniczonej liczby dni, ponieważ spełnia warunki szczególne, wyładunki zrealizowane przez ten statek w obecnym okresie zarządzania nie przekraczają 5 ton masy w relacji pełnej łącznych wyładunków morszczuka europejskiego i 2,5 tony masy w relacji pełnej łącznych wyładunków homarca.
6.3.Jeżeli statek nie spełnia któregokolwiek z warunków szczególnych, traci ze skutkiem natychmiastowym uprawnienia do przydziału dodatkowych dni związanych z danym warunkiem szczególnym.
6.4.Stosowanie warunków szczególnych, o których mowa w pkt 6.1, można objąć transferem z jednego statku na inny statek lub inne statki, zastępujący lub zastępujące go we flocie, pod warunkiem że stosowane narzędzia połowowe są równoważne i że w żadnym roku działalności zarejestrowane wyładunki morszczuka oraz homarca nie przekroczyły wartości określonych w pkt 6.1.
Tabela I
Maksymalna liczba dni w roku, kiedy statek może przebywać na obszarze, w zależności od narzędzi połowowych
|
Warunek szczególny
|
Narzędzie regulowane
|
Maksymalna liczba dni
|
|
|
Włoki, niewody duńskie i podobne narzędzia połowowe o rozmiarze oczek sieci ≥32 mm, sieci skrzelowe o rozmiarze oczek sieci ≥60 mm, i sznury haczykowe denne
|
ES
|
126
|
|
|
|
FR
|
109
|
|
|
|
PT
|
113
|
|
6.1. lit. a) oraz 6.1. lit. b)
|
Włoki, niewody duńskie i podobne narzędzia połowowe o rozmiarze oczek sieci ≥32 mm, sieci skrzelowe o rozmiarze oczek sieci ≥60 mm, i sznury haczykowe denne
|
Nieograniczona
|
7.SYSTEM OPARTY NA KILOWATODNIACH
7.1.Państwo członkowskie może zarządzać przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach. W ramach tego systemu państwo członkowskie może zezwolić każdemu statkowi, którego to dotyczy w związku z jakimikolwiek narzędziami regulowanymi i warunkami szczególnymi określonymi w tabeli I, na przebywanie w obszarze podczas maksymalnej liczby dni innej niż określona w tej tabeli, pod warunkiem przestrzegania ogólnej liczby kilowatodni przewidzianych w odniesieniu do narzędzi regulowanych i warunków szczególnych.
7.2.Ta ogólna liczba kilowatodni odpowiada sumie wszystkich indywidualnych nakładów połowowych przyznanych statkom pływającym pod banderą tego państwa członkowskiego i spełniającym wymogi dotyczące narzędzi regulowanych oraz, gdy ma to zastosowanie, warunki szczególne. Takie indywidualne nakłady połowowe oblicza się w kilowatodniach, mnożąc moc silnika każdego ze statków przez liczbę dni na morzu, jaką mógłby on wykorzystać zgodnie z tabelą I, gdyby nie stosowano pkt 7.1. Jeżeli zgodnie z tabelą I liczba dni nie jest ograniczona, statek może wykorzystać liczbę dni odpowiadającą 360.
7.3.Państwo członkowskie, które chce skorzystać z systemu, o którym mowa w pkt 7.1, przedkłada Komisji wniosek, dla narzędzi regulowanych i warunków szczególnych określonych w tabeli I, wraz ze sprawozdaniami w formie elektronicznej zawierającymi szczegółowe obliczenia dokonane na podstawie:
a)wykazu statków upoważnionych do prowadzenia połowów, w którym wskazane są numery unijnego rejestru floty rybackiej (CFR) oraz moc silników poszczególnych statków;
b)bazy historycznej z lat określonych w pkt 6.1 lit. a) dla tych statków, przedstawiającej skład połowów określony w warunkach szczególnych, o których mowa w pkt 6.1 lit. a) lub b), jeśli statki te kwalifikują się do tych warunków szczególnych;
c)liczby dni na morzu, w ciągu których każdy ze statków mógłby prowadzić połowy zgodnie z tabelą I, oraz liczby dni na morzu, do jakiej każdy ze statków byłby uprawniony przy zastosowaniu pkt 7.1.
7.4.Na podstawie takiego wniosku Komisja ocenia, czy spełnione są warunki, o których mowa w pkt 7, i w stosownych przypadkach może zezwolić temu państwu członkowskiemu na skorzystanie z systemu, o którym mowa w pkt 7.1.
8.PRZYDZIAŁ DODATKOWYCH DNI ZA TRWAŁE ZAPRZESTANIE DZIAŁALNOŚCI POŁOWOWEJ
8.1.Komisja może przydzielić państwom członkowskim dodatkową liczbę dni na morzu, podczas których państwo członkowskie bandery może upoważnić statek Unii do przebywania w danym obszarze, który posiada jednocześnie którekolwiek z narzędzi regulowanych, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej w poprzednim okresie zarządzania albo zgodnie z art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 albo zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 744/2008. Komisja może uwzględnić indywidualne przypadki trwałego zaprzestania działalności połowowej wynikające z wszelkich innych okoliczności, na podstawie pisemnego i odpowiednio uzasadnionego wniosku danego państwa członkowskiego. W takim pisemnym wniosku należy wskazać odnośne statki i potwierdzić – w przypadku każdego z nich – że nigdy nie wznowią działalności połowowej.
8.2.Nakład połowowy wycofanych statków stosujących narzędzia regulowane, wykorzystany w 2003 r. i mierzony w kilowatodniach, dzieli się przez nakład połowowy wykorzystany w tym samym roku przez wszystkie statki stosujące te narzędzia. Dodatkowa liczba dni na morzu jest następnie obliczana przez pomnożenie tego wyniku przez liczbę dni, które zostałyby przydzielone zgodnie z tabelą I. Jeśli w wyniku obliczeń otrzymano dni niepełne, są one zaokrąglane do najbliższego pełnego dnia.
8.3.Przepisy pkt 8.1 i 8.2 nie mają zastosowania w przypadku, gdy statek został zastąpiony zgodnie z pkt 3 lub pkt 6.4 lub gdy fakt wycofania został wykorzystany w poprzednich latach w celu uzyskania dodatkowych dni na morzu.
8.4.Państwo członkowskie pragnące skorzystać z przydziałów, o których mowa w pkt 8.1., przedkłada Komisji – najpóźniej do dnia 15 czerwca obecnego okresu zarządzania – wniosek wraz ze sprawozdaniami w formie elektronicznej, zawierającymi, dla grupy narzędzi połowowych i warunków szczególnych określonych w tabeli I, szczegółowe obliczenia w oparciu o:
a)wykaz statków wycofanych, w którym wskazane są numery rejestru floty rybackiej Unii (CFR) oraz moc silników poszczególnych statków;
b)działalności połowowej prowadzonej przez te statki w 2003 r. obliczanej w liczbie dni na morzu zgodnie z grupą narzędzi połowowych i, w stosownych przypadkach, zgodnie z warunkami szczególnymi.
8.5.Na podstawie takiego wniosku złożonego przez państwo członkowskie Komisja – w drodze aktów wykonawczych – może przydzielić temu państwu członkowskiemu pewną liczbę dni ponad liczbę dni, o której mowa w pkt 5.1 w odniesieniu do tego państwa członkowskiego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
8.6.W obecnym okresie zarządzania państwo członkowskie może ponownie rozdzielić te dodatkowe dni na morzu między wszystkie lub niektóre statki pozostające w składzie floty i upoważnione do stosowania narzędzi regulowanych. Dodatkowe dni wynikające z wycofania statku, który korzystał z warunku szczególnego, o którym mowa w pkt 6.1 lit. a) lub b), nie mogą zostać przydzielone statkowi, który nadal prowadzi działalność i nie korzysta z warunku szczególnego.
8.7.Jeżeli Komisja przydzieli dodatkową liczbę dni na morzu na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej w poprzednim okresie zarządzania, maksymalną liczbę dni na państwo członkowskie i narzędzia połowowe podane w tabeli I dostosowuje się odpowiednio na obecny okres zarządzania.
9.PRZYDZIAŁ DODATKOWYCH DNI ZA ZWIĘKSZENIE OBECNOŚCI OBSERWATORÓW NAUKOWYCH
9.1.Komisja może przydzielić państwu członkowskiemu dodatkowe trzy dni, w ciągu których statek może przebywać w obszarze i mieć którekolwiek z narzędzi regulowanych, na podstawie programu zwiększenia obecności obserwatorów naukowych, realizowanego w ramach porozumienia między naukowcami a sektorem połowowym. Program taki koncentruje się w szczególności na ilości odrzutów i składzie połowów oraz wykracza poza wymogi dotyczące zbierania danych określone w rozporządzeniu (WE) nr 199/2008 i jego przepisach wykonawczych w odniesieniu do programów krajowych.
9.2.Obserwatorzy naukowi muszą być niezależni od właściciela i kapitana statku oraz wszystkich członków załogi.
9.3.Państwo członkowskie, które chce skorzystać z przydziałów, o których mowa w pkt 9.1, przedkłada Komisji do zatwierdzenia opis swojego programu zwiększenia obecności obserwatorów naukowych.
9.4.Na podstawie takiego opisu i po konsultacji ze STECF Komisja – w drodze aktów wykonawczych – może przydzielić temu państwu członkowskiemu pewną liczbę dni ponad liczbę dni, o której mowa w pkt 5.1 w odniesieniu do tego państwa członkowskiego oraz statków, obszaru i narzędzi objętych programem zwiększenia obecności obserwatorów naukowych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
9.5.Jeśli program zwiększenia obecności obserwatorów naukowych przedstawiony przez państwo członkowskie został w przeszłości zatwierdzony przez Komisję, a dane państwo członkowskie zamierza stosować go bez zmian, informuje ono Komisję o kontynuowaniu programu w terminie czterech tygodni przed rozpoczęciem okresu stosowania programu.
Rozdział IV
Zarządzanie
10.OBOWIĄZKI OGÓLNE
Państwa członkowskie zarządzają maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2166/2005 oraz art. 26–35 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
11.OKRESY ZARZĄDZANIA
11.1.Państwo członkowskie może podzielić dni przebywania w obszarze określone w tabeli I na okresy zarządzania trwające jeden miesiąc kalendarzowy lub kilka miesięcy.
11.2.Liczba dni lub godzin, w ciągu których statek może przebywać w obszarze w danym okresie zarządzania, ustalana jest przez dane państwo członkowskie.
11.3.W przypadku gdy państwo członkowskie zezwala statkom pływającym pod jego banderą na przebywanie w obszarze w rozliczeniu godzinowym, nadal mierzy ono wykorzystanie dni zgodnie z pkt 10. Na żądanie Komisji państwo członkowskie wykazuje swoje środki ostrożności wprowadzone w celu zapobieżenia nadmiernemu wykorzystaniu dni w obszarze w wyniku zakończenia przez statek pobytów w obszarze przed upływem 24-godzinnego okresu.
Rozdział V
Wymiany przydziałów nakładu połowowego
12.TRANSFER DNI MIĘDZY STATKAMI RYBACKIMI PŁYWAJĄCYMI POD BANDERĄ JEDNEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO
12.1.Państwo członkowskie może zezwolić dowolnemu statkowi rybackiemu pływającemu pod jego banderą na transfer dni przebywania w obszarze, do których został uprawniony, na rzecz innego statku pływającego pod jego banderą w tym obszarze, pod warunkiem że iloczyn dni otrzymanych przez statek i mocy jego silnika wyrażonej w kilowatach (kilowatodni) jest równy iloczynowi dni przekazanych przez statek przekazujący i mocy silnika tego statku wyrażonej w kilowatach lub mniejszy od tego iloczynu. Moc silników statków wyrażona w kilowatach jest odnotowana dla każdego statku w unijnym rejestrze floty rybackiej.
12.2.Całkowita liczba dni przebywania w obszarze przekazana zgodnie z pkt 12.1. pomnożona przez moc silnika statku przekazującego wyrażoną w kilowatach nie może być wyższa niż średnia roczna liczba dni wykazana w bazie historycznej statku przekazującego w obszarze, zweryfikowana zgodnie z dziennikiem połowowym w latach określonych w pkt 6.1 lit. a), pomnożona przez moc silnika tego statku wyrażoną w kilowatach.
12.3.Transfer dni przeprowadzony w sposób opisany w pkt 12.1 jest dozwolony między statkami prowadzącymi działania przy użyciu któregokolwiek narzędzia regulowanego oraz w tym samym okresie zarządzania.
12.4.Transfer dni jest dozwolony jedynie w przypadku statków korzystających z przydziału dni połowowych bez warunków szczególnych.
12.5.Na wezwanie Komisji państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące dokonanych transferów. Formaty arkuszy kalkulacyjnych służących do gromadzenia i przekazywania informacji, o których mowa w niniejszym punkcie, mogą zostać ustanowione przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
13.TRANSFER DNI MIĘDZY STATKAMI RYBACKIMI PŁYWAJĄCYMI POD BANDERAMI RÓŻNYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Państwa członkowskie mogą zezwolić na transfer przydzielonych im dni przebywania w danym obszarze w tym samym okresie zarządzania i w granicach obszaru między statkami rybackimi pływającymi pod ich banderami, pod warunkiem że pkt 4.1, 4.2 oraz 12 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy państwa członkowskie podejmują decyzję o zezwoleniu na taki transfer, przed jego dokonaniem zgłaszają Komisji szczegółowe informacje na jego temat, w tym liczbę przekazywanych dni, nakład połowowy oraz, w stosownych przypadkach, związane z nim kwoty połowowe.
Rozdział VI
Obowiązki w zakresie sprawozdawczości
14.SPRAWOZDANIE DOTYCZĄCE NAKŁADU POŁOWOWEGO
W odniesieniu do statków objętych zakresem stosowania niniejszego załącznika zastosowanie ma art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Obszar geograficzny, o którym mowa w tym artykule, należy rozumieć jako obszar określony w pkt 2 niniejszego załącznika.
15.GROMADZENIE ODPOWIEDNICH DANYCH
Na podstawie informacji wykorzystywanych do celów zarządzania przydziałami dni połowowych, w czasie których statki przebywają w obszarze, jak określono w niniejszym załączniku, państwa członkowskie zbierają, w rozliczeniu kwartalnym, informacje o całkowitym nakładzie połowowym wykorzystanym w tym obszarze przy użyciu narzędzi ciągnionych i narzędzi biernych, nakładzie wykorzystanym przez statki stosujące w obszarze różne rodzaje narzędzi oraz o mocy silników tych statków w kilowatodniach.
16.PRZEKAZYWANIE ODPOWIEDNICH DANYCH
Na żądanie Komisji państwa członkowskie udostępniają jej arkusz kalkulacyjny zawierający dane określone w pkt 15, w formacie określonym w tabelach II oraz III, przesyłając go na odpowiedni adres poczty elektronicznej, który Komisja podaje państwom członkowskim. Na żądanie Komisji państwa członkowskie przesyłają jej szczegółowe informacje na temat przyznanego i wykorzystanego nakładu w całym obecnym i poprzednim okresie zarządzania lub ich częściach z wykorzystaniem formatu określonego w tabelach IV oraz V.
Tabela II
Format sprawozdań dotyczących zestawień kilowatodni w rozbiciu na okresy zarządzania
|
Państwo członkowskie
|
Narzędzie połowowe
|
Okres zarządzania
|
Łączna deklaracja nakładu
|
|
(1)
|
(2)
|
(3)
|
(4)
|
Tabela III
Format danych dotyczących zestawień kilowatodni w rozbiciu na okresy zarządzania
|
Nazwa rubryki
|
Maksymalna liczba znaków/cyfr
|
Wyrównanie(1) do L(ewej)/P(rawej)
|
Definicje i uwagi
|
|
(1)
Państwo członkowskie
|
3
|
|
Państwo członkowskie (kod ISO alfa-3), w którym statek jest zarejestrowany
|
|
(2)
Narzędzie połowowe
|
2
|
|
Jeden z następujących rodzajów narzędzi:
TR = włoki, niewody duńskie oraz podobne narzędzia połowowe ≥ 32 mm
GN = sieci skrzelowe ≥ 60 mm
LL = sznury haczykowe denne
|
|
(3)
Okres zarządzania
|
4
|
|
Jeden okres zarządzania w okresie od okresu zarządzania obejmującego 2006 r. do obecnego okresu zarządzania
|
|
(4)
Łączna deklaracja nakładu
|
7
|
P
|
Łączna wielkość nakładu połowowego wyrażona w kilowatodniach wykorzystana od dnia 1 lutego do dnia 31 stycznia odpowiedniego okresu zarządzania
|
|
(1)
Informacje istotne w przypadku przekazywania danych za pomocą formatowania o stałej liczbie znaków.
|
Tabela IV
Format sprawozdań dotyczących informacji na temat statków
|
Państwo członkowskie
|
Numer CFR
|
Oznaka rybacka
|
Czas trwania okresu zarządzania
|
Zgłoszone narzędzie
|
Warunek szczególny stosowany do zgłoszonego narzędzia (zgłoszonych narzędzi)
|
Dostępne dni, kiedy można stosować zgłoszone narzędzie (narzędzia)
|
Wykorzystane dni, kiedy stosowano zgłoszone narzędzie (narzędzia)
|
Transfer dni
|
|
|
|
|
|
Nr 1
|
Nr 2
|
Nr 3
|
…
|
Nr 1
|
Nr 2
|
Nr 3
|
…
|
Nr 1
|
Nr 2
|
Nr 3
|
…
|
Nr 1
|
Nr 2
|
Nr 3
|
…
|
|
|
(1)
|
(2)
|
(3)
|
(4)
|
(5)
|
(5)
|
(5)
|
(5)
|
(6)
|
(6)
|
(6)
|
(6)
|
(7)
|
(7)
|
(7)
|
(7)
|
(8)
|
(8)
|
(8)
|
(8)
|
(9)
|
Tabela V
Format danych dotyczących statków
|
Nazwa rubryki
|
Maksymalna liczba znaków/cyfr
|
Wyrównanie(1)
do L(ewej)/P(rawej)
|
Definicje i uwagi
|
|
(1)
Państwo członkowskie
|
3
|
|
Państwo członkowskie (kod ISO alfa-3), w którym statek jest zarejestrowany
|
|
(2)
Numer CFR
|
12
|
|
Numer unijnego rejestru floty rybackiej (CFR)
Niepowtarzalny numer identyfikacyjny statku rybackiego
Państwo członkowskie (kod ISO alfa-3), a po nim seria identyfikacyjna (9 znaków). W przypadku gdy seria ma mniej niż dziewięć znaków, po lewej stronie dopisuje się dodatkowe zera.
|
|
(3)
Oznaka rybacka
|
14
|
L
|
Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87(2)
|
|
(4)
Czas trwania okresu zarządzania
|
2
|
L
|
Długość okresu zarządzania mierzona w miesiącach
|
|
(5)
Zgłoszone narzędzia połowowe
|
2
|
L
|
Jeden z następujących rodzajów narzędzi:
TR = włoki, niewody duńskie oraz podobne narzędzia połowowe ≥ 32 mm
GN = sieci skrzelowe ≥ 60 mm
LL = sznury haczykowe denne
|
|
(6)
Warunek szczególny stosowany do zgłoszonego narzędzia (zgłoszonych narzędzi)
|
2
|
L
|
W stosownych przypadkach wskazanie, który z warunków szczególnych, o których mowa w pkt 6.1. lit. a) lub b) załącznika IIB, ma zastosowanie
|
|
(7)
Dostępne dni, kiedy można stosować zgłoszone narzędzie (narzędzia)
|
3
|
L
|
Liczba dni przysługujących statkowi w ramach załącznika IIB w zależności od wyboru narzędzi i długości zgłoszonego okresu zarządzania
|
|
(8)
Wykorzystane dni, kiedy stosowano zgłoszone narzędzie (narzędzia)
|
3
|
L
|
Liczba dni, w ciągu których statek faktycznie przebywał w obszarze i stosował narzędzia odpowiadające narzędziom zgłoszonym w trakcie zgłoszonego okresu zarządzania
|
|
(9)
Transfery dni
|
4
|
L
|
Dni przekazane innym statkom należy oznaczyć jako „– liczba dni przekazanych”, a dni otrzymane jako „+ liczba dni przekazanych”
|
|
(1)
Informacje istotne w przypadku przekazywania danych za pomocą formatowania o stałej liczbie znaków.
(2)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich (Dz.U. L 132 z 21.5.1987, s. 9).
|
ZAŁĄCZNIK IIC
NAKŁAD POŁOWOWY STATKÓW
W KONTEKŚCIE ZARZĄDZANIA STADAMI SOLI
W ZACHODNIEJ CZĘŚCI KANAŁU LA MANCHE W REJONIE ICES VIIe
Rozdział I
Przepisy ogólne
1.ZAKRES
1.1.Niniejszy załącznik stosuje się do statków rybackich Unii o długości całkowitej równej co najmniej dziesięć metrów, mających na pokładzie lub wykorzystujących włoki rozprzowe o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 80 mm oraz sieci stawne, w tym sieci skrzelowe, drygawice i sieci oplątujące, o rozmiarze oczek sieci równym najwyżej 220 mm, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 509/2007, oraz przebywających w rejonie ICES VIIe.
1.2.Statki poławiające sieciami biernymi o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 120 mm oraz o odnotowanych połowach wynoszących, zgodnie z zapisami połowów, mniej niż 300 kg masy soli w relacji pełnej na rok w trzech poprzednich latach, są zwolnione ze stosowania niniejszego załącznika, pod następującymi warunkami:
a)statki takie złowiły mniej niż 300 kg masy soli w relacji pełnej w okresie zarządzania obejmującym 2015 r.;
b)nie dokonuje się przeładunku żadnych ryb na morzu z takich statków na inne statki;
c)do dnia 31 lipca 2017 r. oraz do dnia 31 stycznia 2018 r. każde z zainteresowanych państw członkowskich przedstawi Komisji raport połowowy dotyczący odnotowanych połowów soli dokonanych przez te statki w trzech poprzednich latach oraz połowów soli w 2017 r.
Jeżeli któryś z powyższych warunków nie zostanie spełniony, odnośne statki przestają ze skutkiem natychmiastowym być zwolnione ze stosowania niniejszego załącznika.
2.DEFINICJE
Do celów niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:
a)„grupa narzędzi połowowych” oznacza grupę składającą się z następujących dwóch kategorii narzędzi połowowych:
(i)włoki rozprzowe o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 80 mm oraz
(ii)sieci bierne łącznie z sieciami skrzelowymi, drygawicami i sieciami oplątującymi o rozmiarze oczek sieci równym najwyżej 220 mm;
b)„narzędzie regulowane” oznacza dowolną z dwóch kategorii narzędzi należących do grupy narzędzi;
c)„obszar” oznacza rejon ICES VIIe;
d)„obecny okres zarządzania” oznacza okres od dnia 1 lutego 2017 r. do dnia 31 stycznia 2018 r.
3.OGRANICZENIA DZIAŁALNOŚCI
Bez uszczerbku dla art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, każde z państw członkowskich dopilnowuje, aby statki rybackie Unii pływające pod jego banderą i zarejestrowane w Unii, mające na pokładzie którekolwiek narzędzia regulowane, przebywały w obszarze przez liczbę dni nie większą niż określono w rozdziale III niniejszego załącznika.
Rozdział II
Upoważnienia
4.UPOWAŻNIONE STATKI
4.1Państwo członkowskie nie zezwala na połowy przy użyciu narzędzi regulowanych w obszarze żadnemu statkowi pływającemu pod jego banderą, który zgodnie z dokumentacją nie prowadził takiej działalności połowowej w tym obszarze w okresie 2002–2015, z wykluczeniem zapisu o działalności połowowej prowadzonej w wyniku transferu dni pomiędzy statkami rybackimi, chyba że państwo to zapewni, aby równoważna zdolność mierzona w kilowatach nie była wykorzystywana do połowów w obszarze.
4.2Jednak statek, który dokonywał już połowów z wykorzystaniem narzędzi regulowanych, może zostać upoważniony do stosowania innych narzędzi, pod warunkiem że liczba dni przypisana takim innym narzędziom jest wyższa lub równa liczbie dni przypisanych pierwotnie wykorzystywanym narzędziom regulowanym.
4.3Statek pływający pod banderą państwa członkowskiego niemającego kwot w obszarze nie może dokonywać połowów w tym obszarze przy użyciu narzędzi regulowanych, chyba że statkowi temu przyznano kwotę po transferze zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz przyznano dni na morzu zgodnie z pkt 10 lub 11 niniejszego załącznika.
Rozdział III
Liczba dni przebywania w danym obszarze
przyznana statkom rybackim Unii
5.MAKSYMALNA LICZBA DNI
W tabeli I podana jest maksymalna liczba dni na morzu w obecnym okresie zarządzania, w odniesieniu do których państwo członkowskie może upoważnić do przebywania w danym obszarze statek pływający pod jego banderą, mający na pokładzie którekolwiek narzędzia regulowane.
Tabela I
Maksymalna liczba dni w roku, w trakcie których statek może przebywać w obszarze
w rozbiciu na rodzaje narzędzi regulowanych
|
Narzędzie regulowane
|
Maksymalna liczba dni
|
|
Włoki ramowe o rozmiarze oczek ≥ 80 mm
|
BE
|
164
|
|
|
FR
|
175
|
|
|
UK
|
207
|
|
Sieci bierne o rozmiarze oczek ≤ 220 mm
|
BE
|
164
|
|
|
FR
|
178
|
|
|
UK
|
164
|
6.SYSTEM OPARTY NA KILOWATODNIACH
6.1.W obecnym okresie zarządzania państwo członkowskie może zarządzać przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach. W ramach tego systemu państwo członkowskie może zezwolić każdemu statkowi, którego to dotyczy w związku z którymikolwiek narzędziami regulowanymi określonymi w tabeli I, na przebywanie w obszarze w ciągu maksymalnej liczby dni różnej od liczby określonej w tej tabeli, pod warunkiem przestrzegania ogólnej liczby kilowatodni przewidzianych dla narzędzi regulowanych.
6.2.Ta ogólna liczba kilowatodni odpowiada sumie wszystkich indywidualnych nakładów połowowych przyznanych statkom pływającym pod banderą tego państwa członkowskiego i spełniającym wymogi dotyczące narzędzi regulowanych. Takie indywidualne nakłady połowowe oblicza się w kilowatodniach, mnożąc moc silnika każdego ze statków przez liczbę dni na morzu, jaką mógłby on wykorzystać zgodnie z tabelą I, gdyby nie stosowano pkt 6.1.
6.3.Państwo członkowskie, które chce skorzystać z systemu, o którym mowa w pkt 6.1, przedkłada Komisji wniosek, dla narzędzi regulowanych określonych w tabeli I, wraz ze sprawozdaniami w formie elektronicznej zawierającymi szczegółowe obliczenia dokonane na podstawie:
a)wykazu statków upoważnionych do prowadzenia połowów, w którym wskazane są numery unijnego rejestru floty rybackiej (CFR) oraz moc silników poszczególnych statków;
b)liczby dni na morzu, w ciągu których każdy ze statków mógłby prowadzić połowy zgodnie z tabelą I, oraz liczby dni na morzu, do jakiej każdy ze statków byłby uprawniony przy zastosowaniu pkt 6.1.
6.4.Na podstawie takiego wniosku Komisja ocenia, czy spełnione są warunki, o których mowa w pkt 6, i w stosownych przypadkach może zezwolić temu państwu członkowskiemu na skorzystanie z systemu, o którym mowa w pkt 6.1.
7.PRZYDZIAŁ DODATKOWYCH DNI ZA TRWAŁE ZAPRZESTANIE DZIAŁALNOŚCI POŁOWOWEJ
7.1.Komisja może przydzielić państwom członkowskim dodatkową liczbę dni na morzu, podczas których statek Unii może być upoważniony przez państwo członkowskie bandery do przebywania w danym obszarze, posiadając jednocześnie którekolwiek z narzędzi regulowanych, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej w poprzednim okresie zarządzania albo zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 albo zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 744/2008. Komisja może uwzględnić indywidualne przypadki trwałego zaprzestania działalności połowowej wynikające z wszelkich innych okoliczności, na podstawie pisemnego i odpowiednio uzasadnionego wniosku danego państwa członkowskiego. W takim pisemnym wniosku należy wskazać odnośne statki i potwierdzić – w przypadku każdego z nich – że nigdy nie wznowią działalności połowowej.
7.2.Nakład połowowy wycofanych statków stosujących daną grupę narzędzi wykorzystany w 2003 r. i mierzony w kilowatodniach dzieli się przez nakład połowowy wykorzystany przez wszystkie statki stosujące tę grupę narzędzi w 2003 r. Dodatkowa liczba dni na morzu jest następnie obliczana przez pomnożenie tego wyniku przez liczbę dni, które zostałyby przydzielone zgodnie z tabelą I. Jeśli w wyniku obliczeń otrzymano dni niepełne, są one zaokrąglane do najbliższego pełnego dnia.
7.3.Przepisy pkt 7.1 i 7.2 nie mają zastosowania, w przypadku gdy statek został zastąpiony zgodnie z pkt 4.2 lub gdy fakt wycofania został wykorzystany w poprzednich latach w celu uzyskania dodatkowych dni przebywania na morzu.
7.4.Państwo członkowskie pragnące skorzystać z przydziałów, o których mowa w pkt 7.1., przedkłada Komisji – najpóźniej do dnia 15 czerwca obecnego okresu zarządzania – wniosek wraz ze sprawozdaniami w formie elektronicznej, zawierającymi, dla grupy narzędzi połowowych określonych w tabeli I, szczegółowe obliczenia w oparciu o:
a)wykaz statków wycofanych, w którym wskazane są numery rejestru floty rybackiej Unii (CFR) oraz moc silników poszczególnych statków;
b)działalności połowowej prowadzonej przez te statki w 2003 r. obliczonej w liczbie dni na morzu z podziałem na odpowiednie grupy narzędzi połowowych.
7.5.Na podstawie takiego wniosku złożonego przez państwo członkowskie Komisja – w drodze aktów wykonawczych – może przydzielić temu państwu członkowskiemu pewną liczbę dni ponad liczbę dni, o której mowa w pkt 5 w odniesieniu do tego państwa członkowskiego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
7.6.W obecnym okresie zarządzania obejmującym państwo członkowskie może rozdzielić te dodatkowe dni na morzu między wszystkie lub niektóre statki pozostające w składzie floty i upoważnione do stosowania narzędzi regulowanych.
7.7.Jeżeli Komisja przydzieli dodatkową liczbę dni na morzu na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej w poprzednim okresie zarządzania maksymalną liczbę dni na państwo członkowskie i narzędzia połowowe podaną w tabeli I dostosowuje się odpowiednio na obecny okres zarządzania.
8.PRZYDZIAŁ DODATKOWYCH DNI ZA ZWIĘKSZENIE OBECNOŚCI OBSERWATORÓW NAUKOWYCH
8.1.Komisja może przydzielić państwu członkowskiemu dodatkowe trzy dni między dniem 1 lutego 2017 r. a dniem 31 stycznia 2018 r., w ciągu których statek może przebywać w obszarze i mieć na pokładzie jakiekolwiek narzędzie regulowane, na podstawie programu zwiększenia obecności obserwatorów naukowych uzgodnionego w porozumieniu z naukowcami i sektorem połowowym. Program taki powinien koncentrować się w szczególności na ilości odrzutów i składzie połowów oraz wykraczać poza wymogi dotyczące zbierania danych określone w rozporządzeniu (WE) nr 199/2008 i jego przepisach wykonawczych w odniesieniu do programów krajowych.
8.2.Obserwatorzy naukowi są niezależni od właściciela i kapitana statku oraz wszystkich członków załogi.
8.3.Państwo członkowskie, które chce skorzystać z przydziałów, o których mowa w pkt 8.1, przedkłada Komisji do zatwierdzenia opis swojego programu zwiększenia obecności obserwatorów naukowych.
8.4.Na podstawie takiego opisu i po konsultacji ze STECF Komisja – w drodze aktów wykonawczych – może przydzielić temu państwu członkowskiemu pewną liczbę dni ponad liczbę dni, o której mowa w pkt 5 w odniesieniu do tego państwa członkowskiego oraz statków, obszaru i narzędzi objętych programem zwiększenia obecności obserwatorów naukowych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
8.5.Jeśli program zwiększenia obecności obserwatorów naukowych przedstawiony przez państwo członkowskie został w przeszłości zatwierdzony przez Komisję, a dane państwo członkowskie zamierza stosować go bez zmian, informuje ono Komisję o kontynuowaniu programu w terminie czterech tygodni przed rozpoczęciem okresu stosowania programu.
Rozdział IV
Zarządzanie
9.OBOWIĄZKI OGÓLNE
Państwa członkowskie zarządzają maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym zgodnie z art. 26–35 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
10.OKRESY ZARZĄDZANIA
10.1.Państwo członkowskie może podzielić dni przebywania w obszarze określone w tabeli I na okresy zarządzania trwające jeden miesiąc kalendarzowy lub kilka miesięcy.
10.2.Liczba dni lub godzin, w ciągu których statek może przebywać w obszarze w danym okresie zarządzania, ustalana jest przez dane państwo członkowskie.
10.3.W przypadku gdy państwo członkowskie zezwala statkom pływającym pod jego banderą na przebywanie w obszarze w rozliczeniu godzinowym, nadal mierzy ono wykorzystanie dni zgodnie z pkt 9. Na żądanie Komisji państwo członkowskie przedstawia swoje środki ostrożności wprowadzone w celu zapobieżenia nadmiernemu wykorzystaniu dni w obszarze w wyniku zakończenia przez statek pobytów w obszarze przed upływem 24-godzinnego okresu.
Rozdział V
Wymiany przydziałów nakładu połowowego
11.TRANSFER DNI MIĘDZY STATKAMI RYBACKIMI PŁYWAJĄCYMI POD BANDERĄ JEDNEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO
11.1.Państwo członkowskie może zezwolić dowolnemu statkowi rybackiemu pływającemu pod jego banderą na transfer dni przebywania w obszarze, do których został uprawniony, na rzecz innego statku pływającego pod jego banderą w tym obszarze, pod warunkiem że iloczyn dni otrzymanych przez statek i mocy jego silnika wyrażonej w kilowatach (kilowatodni) jest równy iloczynowi dni przekazanych przez statek przekazujący i mocy silnika tego statku wyrażonej w kilowatach lub mniejszy od tego iloczynu. Moc silników statków wyrażona w kilowatach jest równa mocy odnotowanej dla każdego statku w unijnym rejestrze floty rybackiej.
11.2.Całkowita liczba dni przebywania w obszarze przekazana zgodnie z pkt 11.1, pomnożona przez wyrażoną w kilowatach moc silnika statku przekazującego, nie może być wyższa niż średnia roczna liczba dni w obszarze wykazana w bazie historycznej statku przekazującego, zweryfikowana zgodnie z dziennikiem połowowym za lata 2001, 2002, 2003, 2004 i 2005, pomnożona przez wyrażoną w kilowatach moc silnika tego statku.
11.3.Transfer dni przeprowadzony w sposób opisany w pkt 11.1 jest dozwolony między statkami prowadzącymi działania przy użyciu któregokolwiek narzędzia regulowanego oraz w tym samym okresie zarządzania.
11.4.Na wezwanie Komisji państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące dokonanych transferów. Formaty arkusza kalkulacyjnego służącego do gromadzenia i przekazywania informacji, o których mowa w niniejszym punkcie, mogą zostać ustanowione przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
12.TRANSFER DNI MIĘDZY STATKAMI RYBACKIMI PŁYWAJĄCYMI POD BANDERAMI RÓŻNYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Państwa członkowskie mogą zezwolić na transfer przydzielonych im dni przebywania w danym obszarze w tym samym okresie zarządzania i w odniesieniu do danego obszaru między dowolnymi statkami rybackimi pływającymi pod ich banderami, pod warunkiem że pkt 4.2, 4.4, 5, 6 oraz 10 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy państwa członkowskie podejmują decyzję o zezwoleniu na taki transfer, przed jego dokonaniem zgłaszają Komisji szczegółowe informacje na jego temat, w tym liczbę przekazywanych dni, nakład połowowy oraz, w stosownych przypadkach, związane z nim kwoty połowowe.
Rozdział VI
Obowiązki w zakresie sprawozdawczości
13.SPRAWOZDANIE DOTYCZĄCE NAKŁADU POŁOWOWEGO
W odniesieniu do statków objętych zakresem stosowania niniejszego załącznika zastosowanie ma art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Obszar geograficzny, o którym mowa w tym artykule, należy rozumieć jako obszar określony w pkt 2 niniejszego załącznika.
14.GROMADZENIE ODPOWIEDNICH DANYCH
Na podstawie informacji wykorzystywanych do celów zarządzania przydziałami dni połowowych, w czasie których statki przebywają w obszarze, jak określono w niniejszym załączniku, państwa członkowskie zbierają, w rozliczeniu kwartalnym, informacje o całkowitym nakładzie połowowym wykorzystanym w tym obszarze przy użyciu narzędzi ciągnionych i narzędzi biernych, nakładzie wykorzystanym przez statki stosujące w obszarze różne rodzaje narzędzi oraz o mocy silników tych statków w kilowatodniach.
15.PRZEKAZYWANIE ODPOWIEDNICH DANYCH
Na żądanie Komisji państwa członkowskie udostępniają jej arkusz kalkulacyjny zawierający dane określone w pkt 14, w formacie określonym w tabelach II oraz III, przesyłając go na odpowiedni adres poczty elektronicznej, który Komisja podaje państwom członkowskim. Na żądanie Komisji państwa członkowskie przesyłają jej szczegółowe informacje na temat przyznanego i wykorzystanego nakładu w całym okresie zarządzania obejmującym 2014 i 2015 r. lub jego podokresach z wykorzystaniem formatu określonego w tabelach IV oraz V.
Tabela II
Format sprawozdań dotyczących zestawień kilowatodni w rozbiciu na okresy zarządzania
|
Państwo członkowskie
|
Narzędzie połowowe
|
Okres zarządzania
|
Łączna deklaracja nakładu
|
|
(1)
|
(2)
|
(3)
|
(4)
|
Tabela III
Format danych dotyczących zestawień kilowatodni w rozbiciu na okresy zarządzania
|
Nazwa rubryki
|
Maksymalna liczba znaków/cyfr
|
Wyrównanie(1)
do L(ewej)/P(rawej)
|
Definicje i uwagi
|
|
(1)
Państwo członkowskie
|
3
|
|
Państwo członkowskie (kod ISO alfa-3), w którym statek jest zarejestrowany
|
|
(2)
Narzędzie połowowe
|
2
|
|
Jeden z następujących rodzajów narzędzi:
BT = włoki rozprzowe ≥ 80 mm
GN = sieci skrzelowe < 220 mm
TN = sieci trójścienne lub sieci oplatające < 220 mm
|
|
(3)
Okres zarządzania
|
4
|
|
Okres jednego roku w okresie od okresu zarządzania obejmującego 2006 r. do obecnego okresu zarządzania
|
|
(4)
Łączna deklaracja nakładu
|
7
|
P
|
Łączna wielkość nakładu połowowego wyrażona w kilowatodniach wykorzystana od dnia 1 lutego do dnia 31 stycznia odpowiedniego okresu zarządzania
|
|
(1)
Informacje istotne w przypadku przekazywania danych za pomocą formatowania o stałej liczbie znaków.
|
Tabela IV
Format sprawozdań dotyczących informacji na temat statków
|
Państwo członkowskie
|
Numer CFR
|
Oznaka rybacka
|
Czas trwania okresu zarządzania
|
Zgłoszone narzędzie
|
Dostępne dni, kiedy można stosować zgłoszone narzędzie (narzędzia)
|
Wykorzystane dni, kiedy stosowano zgłoszone narzędzie (narzędzia)
|
Transfer dni
|
|
|
|
|
|
Nr 1
|
Nr 2
|
Nr 3
|
…
|
Nr 1
|
Nr 2
|
Nr 3
|
…
|
Nr 1
|
Nr 2
|
Nr 3
|
…
|
|
|
(1)
|
(2)
|
(3)
|
(4)
|
(5)
|
(5)
|
(5)
|
(5)
|
(6)
|
(6)
|
(6)
|
(6)
|
(7)
|
(7)
|
(7)
|
(7)
|
(8)
|
Tabela V
Format danych dotyczących statków
|
Nazwa rubryki
|
Maksymalna liczba znaków/cyfr
|
Wyrównanie(1)
do L(ewej)/P(rawej)
|
Definicje i uwagi
|
|
(1)
Państwo członkowskie
|
3
|
|
Państwo członkowskie (kod ISO alfa-3), w którym statek jest zarejestrowany
|
|
(2)
Numer CFR
|
12
|
|
Numer unijnego rejestru floty rybackiej (CFR)
Niepowtarzalny numer identyfikacyjny statku rybackiego
Państwo członkowskie (kod ISO alfa-3), a po nim seria identyfikacyjna (9 znaków). W przypadku gdy seria ma mniej niż dziewięć znaków, po lewej stronie dopisuje się dodatkowe zera.
|
|
(3)
Oznaka rybacka
|
14
|
L
|
Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1381/87
|
|
(4)
Czas trwania okresu zarządzania
|
2
|
L
|
Długość okresu zarządzania mierzona w miesiącach
|
|
(5)
Zgłoszone narzędzia połowowe
|
2
|
L
|
Jeden z następujących rodzajów narzędzi:
BT = włoki rozprzowe ≥ 80 mm
GN = sieci skrzelowe < 220 mm
TN = sieci trójścienne lub sieci oplatające < 220 mm
|
|
(6)
Warunek szczególny stosowany do zgłoszonego narzędzia (zgłoszonych narzędzi)
|
3
|
L
|
Liczba dni przysługujących statkowi w ramach załącznika IIC w zależności od wyboru narzędzi i długości zgłoszonego okresu zarządzania
|
|
(7)
Wykorzystane dni, kiedy stosowano zgłoszone narzędzie (narzędzia)
|
3
|
L
|
Liczba dni, w ciągu których statek faktycznie przebywał w obszarze i stosował narzędzia odpowiadające narzędziom zgłoszonym w trakcie zgłoszonego okresu zarządzania.
|
|
(8)
Transfery dni
|
4
|
L
|
Dni przekazane innym statkom należy oznaczyć jako „– liczba dni przekazanych”, a dni otrzymane jako „+ liczba dni przekazanych”
|
|
(1)
Informacje istotne w przypadku przekazywania danych za pomocą formatowania o stałej liczbie znaków.
|
ZAŁĄCZNIK IID
OBSZARY ZARZĄDZANIA DOBIJAKAMI
W REJONACH ICES IIa, IIIa I PODOBSZARZE ICES IV
Do celów zarządzania uprawnieniami do połowów dobijaków w rejonach ICES IIa, IIIa i podobszarze ICES IV, określonych w załączniku IA, stosuje się obszary zarządzania objęte szczególnymi limitami, jak wskazano poniżej w dodatku do niniejszego załącznika:
|
Obszar zarządzania dobijakami
|
Prostokąty statystyczne ICES
|
|
1
|
31-34 E9-F2; 35 E9- F3; 36 E9-F4; 37 E9-F5; 38-40 F0-F5; 41 F5-F6
|
|
2
|
31-34 F3-F4; 35 F4-F6; 36 F5-F8; 37-40 F6-F8; 41 F7-F8
|
|
3
|
41 F1-F4; 42-43 F1-F9; 44 F1-G0; 45-46 F1-G1; 47 G0
|
|
4
|
38-40 E7-E9; 41-46 E6-F0
|
|
5
|
47-51 E6 + F0-F5; 52 E6-F5
|
|
6
|
41-43 G0-G3; 44 G1
|
|
7
|
47-51 E7-E9
|
Dodatek 1 do załącznika IID
Obszary zarządzania dobijakami
ZAŁĄCZNIK III
MAKSYMALNA LICZBA UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW
DLA STATKÓW RYBACKICH UNII POŁAWIAJĄCYCH W WODACH PAŃSTW TRZECICH
|
Obszar połowów
|
Łowisko
|
Liczba upoważnień do połowów
|
Rozdział upoważnień do połowów między państwami członkowskimi
|
Maksymalna liczba statków przebywających w obszarze w dowolnym czasie
|
|
Wody Norwegii oraz obszar połowowy wokół Jan Mayen
|
Śledź atlantycki, na północ od 62° 00' N
|
pm
|
DK
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
DE
|
pm
|
|
|
|
|
|
FR
|
pm
|
|
|
|
|
|
IE
|
pm
|
|
|
|
|
|
NL
|
pm
|
|
|
|
|
|
PL
|
pm
|
|
|
|
|
|
SV
|
pm
|
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
|
Gatunki denne, na północ od 62° 00' N
|
pm
|
DE
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
IE
|
pm
|
|
|
|
|
|
ES
|
pm
|
|
|
|
|
|
FR
|
pm
|
|
|
|
|
|
PT
|
pm
|
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
|
|
|
Nieprzydzielone
|
pm
|
|
|
|
Makrela (1)
|
Nie dotyczy
|
Nie dotyczy
|
pm
|
|
|
Gatunki przemysłowe, na południe od 62° 00' N
|
pm
|
DK
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
Wody Wysp Owczych
|
Ogół połowów włokiem przez statki o długości nie większej niż 180 stóp, w strefie pomiędzy 12 a 21 milami od linii podstawowych Wysp Owczych
|
pm
|
BE
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
DE
|
pm
|
|
|
|
|
|
FR
|
pm
|
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
|
Ukierunkowane połowy dorsza i plamiaka siecią o minimalnym rozmiarze oczek wynoszącym 135 mm, ograniczone do obszaru na południe od 62° 28' N i na wschód od 6° 30' W
|
pm (2)
|
Nie dotyczy
|
pm
|
|
|
Połów włokiem poza obszarem 21 mil od linii podstawowych Wysp Owczych. W okresach od dnia 1 marca do dnia 31 maja oraz od dnia 1 października do dnia 31 grudnia statki te mogą prowadzić działalność w obszarze między 61° 20' N a 62° 00' N oraz w strefie między 12 a 21 milami od linii podstawowych
|
pm
|
BE
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
DE
|
pm
|
|
|
|
|
|
FR
|
pm
|
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
|
Połów molwy niebieskiej włokiem o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 100 mm w obszarze na południe od 61° 30' N oraz na zachód od 9° 00' W oraz w obszarze między 7° 00' W a 9° 00' W na południe od 60° 30' N oraz w obszarze na południowy zachód od linii między 60° 30' N, 7° 00' W a 60° 00' N, 6° 00' W
|
pm
|
DE (3)
|
pm
|
pm (4)
|
|
|
|
|
FR (3)
|
pm
|
|
|
|
Ukierunkowane połowy czarniaka włokiem o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 120 mm oraz z możliwością wykorzystania okrągłej obręczy worka włoka
|
pm
|
Nie dotyczy
|
pm (4)
|
|
|
Połów błękitka. Całkowita liczba upoważnień do połowów może zostać zwiększona o cztery statki tworzące pary, jeśli władze Wysp Owczych wprowadzą specjalne zasady dostępu do obszaru nazywanego „głównym obszarem połowowym błękitka”
|
pm
|
DE
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
DK
|
pm
|
|
|
|
|
|
FR
|
pm
|
|
|
|
|
|
NL
|
pm
|
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
|
|
|
SE
|
pm
|
|
|
|
|
|
ES
|
pm
|
|
|
|
|
|
IE
|
pm
|
|
|
|
|
|
PT
|
pm
|
|
|
|
Połowy wędami
|
pm
|
UK
|
pm
|
pm
|
|
|
Makrela
|
pm
|
DK
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
BE
|
pm
|
|
|
|
|
|
DE
|
pm
|
|
|
|
|
|
FR
|
pm
|
|
|
|
|
|
IE
|
pm
|
|
|
|
|
|
NL
|
pm
|
|
|
|
|
|
SE
|
pm
|
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
|
Śledź atlantycki, na północ od 62° 00' N
|
pm
|
DK
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
DE
|
pm
|
|
|
|
|
|
IE
|
pm
|
|
|
|
|
|
FR
|
pm
|
|
|
|
|
|
NL
|
pm
|
|
|
|
|
|
PL
|
pm
|
|
|
|
|
|
SE
|
pm
|
|
|
|
|
|
UK
|
pm
|
|
|
(1)
Bez uszczerbku dla dodatkowych licencji przydzielanych Szwecji przez Norwegię zgodnie z ustaloną praktyką.
(2)
Liczby te są uwzględniane w danych liczbowych ustalanych dla wszystkich połowów włokiem przez statki o długości nie większej niż 180 stóp, w strefie pomiędzy 12 a 21 milą od linii podstawowych Wysp Owczych.
(3)
Liczby te odnoszą się do maksymalnej liczby statków przebywających w obszarze w dowolnym czasie.
(4)
Liczby te są uwzględniane w danych liczbowych ustalonych dla „Połowu ryb włokiem poza obszarem 21 mil od linii podstawowych Wysp Owczych”.
|
ZAŁĄCZNIK IV
OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ ICCAT – OGRANICZENIA ZDOLNOŚCI POŁOWOWEJ
1.Maksymalna liczba unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi i upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku
|
Hiszpania
|
pm
|
|
Francja
|
pm
|
|
Unia
|
pm
|
2.Maksymalna liczba unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym
|
Hiszpania
|
pm
|
|
Francja
|
pm
|
|
Włochy
|
pm
|
|
Cypr
|
pm
|
|
Malta
|
pm2
|
|
Unia
|
pm
|
3.Maksymalna liczba statków rybackich Unii upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych
|
Chorwacja
|
pm
|
|
Włochy
|
pm
|
|
Unia
|
pm
|
4.Maksymalna liczba i całkowita zdolność połowowa – wyrażona jako pojemność brutto – statków rybackich każdego państwa członkowskiego, które mogą być upoważnione do poławiania, zatrzymywania na statku, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym
Tabela A
|
Liczba statków rybackich
|
|
|
Cypr
|
Grecja
|
Chorwacja
|
Włochy
|
Francja
|
Hiszpania
|
Malta
|
|
Sejnery
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
Takle
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
Klipry tuńczykowe
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
Statki wykorzystujące wędy ręczne
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
Trawlery
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
Inne jednostki rybołówstwa tradycyjnego
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
Tabela B
|
|
Całkowita zdolność połowowa wyrażona jako pojemność brutto
|
|
|
Cypr
|
Chorwacja
|
Grecja
|
Włochy
|
Francja
|
Hiszpania
|
Malta
|
|
Sejnery
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
|
Takle
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
|
Klipry tuńczykowe
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
|
Statki wykorzystujące wędy ręczne
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
|
Trawlery
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
|
Inne jednostki rybołówstwa tradycyjnego
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
5.Maksymalna liczba pułapek służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym upoważnionych przez każde państwo członkowskie
|
Liczba pułapek
|
|
Hiszpania
|
pm
|
|
Włochy
|
pm
|
|
Portugalia
|
pm
|
6.Maksymalna ilość tuńczyka błękitnopłetwego do chowu, hodowli i tuczu dla każdego państwa członkowskiego oraz maksymalna wprowadzana ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego, którą każde państwo członkowskie może rozdzielić między swoje miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym
Tabela A
|
Maksymalna ilość tuńczyka do hodowli i tuczu
|
|
|
Liczba miejsc hodowli
|
Ilość (w tonach)
|
|
Hiszpania
|
pm
|
pm
|
|
Włochy
|
pm
|
pm
|
|
Grecja
|
pm
|
pm
|
|
Cypr
|
pm
|
pm
|
|
Chorwacja
|
pm
|
pm
|
|
Malta
|
pm
|
pm
|
Tabela B
|
Maksymalna wprowadzana ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopletwego (w tonach)
|
|
Hiszpania
|
pm
|
|
Włochy
|
pm
|
|
Grecja
|
pm
|
|
Cypr
|
pm
|
|
Chorwacja
|
pm
|
|
Malta
|
pm
|
|
Portugalia
|
pm
|
7.Maksymalna liczba statków rybackich Unii o długości co najmniej 20 metrów, które prowadzą połowy opastuna na obszarze objętym konwencją ICCAT, wynosi:
|
Państwo członkowskie
|
Maksymalna liczba statków wyposażonych w okrężnice
|
Maksymalna liczba statków wyposażonych w takle
|
|
Hiszpania
|
pm
|
pm
|
|
Francja
|
pm
|
pm
|
|
Portugalia
|
pm
|
pm
|
|
Unia
|
34
|
269
|
ZAŁĄCZNIK V
OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ CCAMLR
CZĘŚĆ A
ZAKAZ UKIERUNKOWANYCH POŁOWÓW W OBSZARZE OBJĘTYM KONWENCJĄ CCAMLR
|
Gatunki docelowe
|
Obszar
|
Okres zakazu
|
|
Rekiny (wszystkie gatunki)
|
Obszar objęty konwencją
|
Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2017 r.
|
|
Notothenia rossii
|
FAO 48.1. Antarktyka, w obszarze półwyspu
FAO 48.2. Antarktyka, wokół Południowych Orkadów
FAO 48.3. Antarktyka, wokół Georgii Południowej
|
Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2017 r.
|
|
Ryby
|
FAO 48.1. Antarktyka(1)
FAO 48.2. Antarktyka(1)
|
Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2017 r.
|
|
Gobionotothen gibberifrons
Chaenocephalus aceratus
Pseudochaenichthys georgianus
Lepidonotothen squamifrons
Patagonotothen guntheri
Electrona carlsbergi(1)
|
FAO 48.3.
|
Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2017 r.
|
|
Dissostichus spp.
|
FAO 48.5. Antarktyka
|
Od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 30 listopada 2017 r.
|
|
Dissostichus spp.
|
FAO 88.3. Antarktyka(1)
FAO 58.5.1. Antarktyka(1) (2)
FAO 58.5.2. Antarktyka na wschód od 79° 20' E oraz poza obszarem w.s.e. na zachód od 79° 20' E(1)
FAO 58.4.4. Antarktyka(1) (2)
FAO 58.6. Antarktyka(1) (2)
FAO 58.7. Antarktyka(1)
|
Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2017 r.
|
|
Lepidonotothen squamifrons
|
FAO 58.4.4.(1) (2)
|
Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2017 r.
|
|
Wszystkie gatunki za wyjątkiem Champsocephalus gunnari i Dissostichus eleginoides
|
FAO 58.5.2. Antarktyka
|
Od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 30 listopada 2017 r.
|
|
Dissostichus mawsoni
|
FAO 48.4. Antarktyka(1) w granicach obszaru ograniczonego szerokościami geograficznymi 55° 30' S i 57° 20' S oraz długościami geograficznymi 25° 30' W i 29° 30' W
|
Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2017 r.
|
|
(1)
Z wyjątkiem połowów do celów badań naukowych.
(2)
Z wyłączeniem wód podlegających jurysdykcji krajowej (w.s.e.).
|
CZĘŚĆ B
TAC ORAZ LIMITY PRZYŁOWÓW DLA ZWIADÓW RYBACKICH W OBSZARZE OBJĘTYM KONWENCJĄ CCAMLR W OKRESIE POŁOWU 2016/2017
|
Podobszar/
rejon
|
Region
|
Sezon
|
SSRUs
|
Limit połowowy dla Dissostichus spp. (w tonach)
|
Limit połowowy dotyczący przyłowu (w tonach)
|
|
|
|
|
SSRU
|
Poziom
|
|
Rajowate
|
Macrourus spp.
|
Pozostałe gatunki
|
|
58.4.1.
|
Cały rejon
|
pm
|
A, B, F
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
C (w tym 58.4.1_1, 58.4. 1_2)
|
pm
|
|
|
|
|
|
|
|
|
D
|
pm1
|
|
|
|
A, B, F
|
pm
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
C
|
pm
|
|
|
|
|
E (58.4.1_3, 58.4.1_4)
|
pm
|
|
|
|
D
|
pm
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
E
|
pm
|
|
|
|
|
G (w tym 58.4.1_5
|
pm1
|
|
|
|
G
|
pm
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
H
|
pm
|
|
|
|
|
H
|
pm 1
|
|
|
|
|
|
|
58.4.2.
|
Caly rejon
|
pm
|
A
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
B, C, D
|
pm
|
|
|
|
|
|
|
|
|
E (w tym 58.4.2_1)
|
pm
|
|
|
|
|
|
58.4.3a.
|
Cały rejon 58.4.3a._1
|
pm
|
|
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
Nie dotyczy
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
88.1.
|
Cały podobszar
|
pm
|
A, D, E, F, M
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
pm
|
|
|
|
|
B, C, G
|
pm
|
|
A, D, E, F, M
|
pm
|
A, D, E, F, M
|
pm
|
A, D, E, F, M
|
pm
|
|
|
|
|
H, I, K
|
pm
|
|
B, C, G
|
pm
|
B, C, G
|
pm
|
B, C, G
|
pm
|
|
|
|
|
J, L
|
pm
|
|
H, I, K
|
pm
|
H, I, K
|
pm
|
H, I, K
|
pm
|
|
|
|
|
|
|
|
J, L
|
pm
|
J, L
|
pm
|
J, L
|
pm
|
|
88.2.
|
|
pm
|
A, B, I
|
0
|
619
|
50
|
99
|
120
|
|
|
|
|
C, D, E, F, G (88.2_1 do 88.2_4)
|
419
|
|
A, B, I
|
0
|
A, B, I
|
0
|
A, B, I
|
0
|
|
|
|
|
H
|
200
|
|
C, D, E, F, G
|
50
|
C, D, E, F, G
|
67
|
C, D, E, F, G
|
100
|
|
|
|
|
|
|
|
H
|
50
|
H
|
32
|
H
|
20
|
|
|
Dodatek do załącznika V, część B
Wykaz małych obszarów badawczych (SSRU)
|
Region
|
SSRU
|
Granice
|
|
48.6
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 50° S z południkiem 20° W na wschód do 1° 30' E, następnie na południe do 60° S, następnie na zachód do 20° W, następnie na północ do 50° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 20° W na wschód do 10° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 20° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 10° W na wschód do 0° długości geograficznej, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 10° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 0° długości geograficznej, następnie na wschód do 10° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 0° długości geograficznej, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
E
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 10° E, następnie na wschód do 20° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 10° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
F
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 20° E, następnie na wschód do 30° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 20° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
G
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 50° S z południkiem 1° 30' E na wschód do 30° E, następnie na południe do 60° S, następnie na zachód do 1° 30' W, następnie na północ do 50° S.
|
|
58.4.1
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 55° S z południkiem 86° E na wschód do 150° E, następnie na południe do 60° S, następnie na zachód do 86° E, następnie na północ do 55° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 86° E, następnie na wschód do 90° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 80° E, następnie na północ do 64° S, następnie na wschód do 86° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 90° E, następnie na wschód do 100° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 90° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 100° E, następnie na wschód do 110° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 100° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
E
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 110° E, następnie na wschód do 120° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 110° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
F
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 120° E, następnie na wschód do 130° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 120° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
G
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 130° E, następnie na wschód do 140° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 130° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
H
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 140° E, następnie na wschód do 150° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 140° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
58.4.2
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 62° S z południkiem 30° E, następnie na wschód do 40° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 30° E, następnie na północ do 62° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 62° S z południkiem 40° E, następnie na wschód do 50° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 40° E, następnie na północ do 62° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 62° S z południkiem 50° E, następnie na wschód do 60° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 50° E, następnie na północ do 62° S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 62° S z południkiem 60° E, następnie na wschód do 70° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 60° E, następnie na północ do 62° S.
|
|
|
E
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 62° S z południkiem 70° E, następnie na wschód do 73° 10' E, następnie na południe do 64° S, następnie na wschód do 80° E, następnie na wschód do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 70° S, następnie na północ do 62° S.
|
|
58.4.3a
|
A
|
Cały rejon, od punktu przecięcia równoleżnika 56° S z południkiem 60° E na wschód do 73° 10' E, następnie na południe do 62° S, następnie na zachód do 60° E, następnie na północ do 56° S.
|
|
58.4.3b
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 56° S z południkiem 73° 10' E na wschód do 79° E, następnie na południe do 59° S, następnie na zachód do 73° 10' E, następnie na północ do 56° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 73° 10' E na wschód do 86° E, następnie na południe do 64° S, następnie na zachód do 73° 10' E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 59° S z południkiem 73° 10' E na wschód do 79° E, następnie na południe do 60° S, następnie na zachód do 73° 10' E, następnie na północ do 59° S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 59° S z południkiem 79° E na wschód do 86° E, następnie na południe do 60° S, następnie na zachód do 79° W, następnie na północ do 59° S.
|
|
|
E
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 56° S z południkiem 79° E na wschód do 80° E, następnie na północ do 55° S, następnie na wschód do 86° E, następnie na południe do 59° S, następnie na zachód do 79° E, następnie na północ do 56° S.
|
|
58.4.4
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 51° S z południkiem 40° E na wschód do 42° E, następnie na południe do 54° S, następnie na zachód do 40° E, następnie na północ do 51° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 51° S z południkiem 42° E na wschód do 46° E, następnie na południe do 54° S, następnie na zachód do 42° E, następnie na północ do 51° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 51° S z południkiem 46° E na wschód do 50° E, następnie na południe do 54° S, następnie na zachód do 46° E, następnie na północ do 51° S.
|
|
|
D
|
Cały rejon z wyjątkiem SSRU A, B, C z zewnętrzną granicą wytyczoną od punktu przecięcia równoleżnika 50° S z południkiem 30° E na wschód do 60° E, następnie na południe do 62° S, następnie na zachód do 30° E, następnie na północ do 50° S.
|
|
58.6
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 45° S z południkiem 40° E na wschód do 44° E, następnie na południe do 48° S, następnie na zachód do 40° E, następnie na północ do 45° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 45° S z południkiem 44° E na wschód do 48° E, następnie na południe do 48° S, następnie na zachód do 44° E, następnie na północ do 45° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 45° S z południkiem 48° E na wschód do 51° E, następnie na południe do 48° S, następnie na zachód do 48° E, następnie na północ do 45° S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 45° S z południkiem 51° E na wschód do 54° E, następnie na południe do 48° S, następnie na zachód do 51° E, następnie na północ do 45° S.
|
|
58.7
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 45° S z południkiem 37° E na wschód do 40° E, następnie na południe do 48° S, następnie na zachód do 37° E, następnie na północ do 45° S.
|
|
88.1
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 150° E na wschód do 170° E, następnie na południe do 65° S, następnie na zachód do 150° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 170° E na wschód do 179° E, następnie na południe do 66° 40' S, następnie na zachód do 170° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 179° E na wschód do 170° W, następnie na południe do 70° S, następnie na zachód do 178° W, następnie na północ do 66° 40' S, następnie na zachód do 179° E, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 65° S z południkiem 150° E, następnie na wschód do 160° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 150° E, następnie na północ do 65° S.
|
|
|
E
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 65° S z południkiem 160° E na wschód do 170° E, następnie na południe do 68°30' S, następnie na zachód do 160° E, następnie na północ do 65° S.
|
|
|
F
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 68°30' S z południkiem 160° E na wschód do 170° E, następnie na południe do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na zachód do 160° E, następnie na północ do 68°30' S.
|
|
|
G
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 66° 40' S z południkiem 170° E na wschód do 178° W, następnie na południe do 70° S, następnie na zachód do 178° 50' E, następnie na południe do 70° 50' S, następnie na zachód do 170° E, następnie na północ do 66° 40' S.
|
|
|
H
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 70° 50' S z południkiem 170° E na wschód do 178° 50' E, następnie na południe do 73° S, następnie na zachód do wybrzeża, wzdłuż wybrzeża na północ do 170° E, następnie na północ do 70° 50' S.
|
|
|
I
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 70° S z południkiem 178° 50' E na wschód do 170° W, następnie na południe do 73° S, następnie na zachód do 178° 50' E, następnie na północ do 70° S.
|
|
|
J
|
Od równoleżnika 73° S na wybrzeżu przy południku 170° E na wschód do 178° 50' E, następnie na południe do 80° S, następnie na zachód 170° E, następnie na północ wzdłuż wybrzeża do 73° S.
|
|
|
K
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 73° S z południkiem 178° 50' E na wschód do 170° W, następnie na południe do 76° S, następnie na zachód do 178° 50' E, następnie na północ do 73° S.
|
|
|
L
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 76° S z południkiem 178° 50' E na wschód do 170° W, następnie na południe do 80° S, następnie na zachód do 178° 50' E, następnie na północ do 76° S.
|
|
|
M
|
Od równoleżnika 73° S na wybrzeżu przy południku 169° 30' E na wschód do 170° E, następnie na południe do 80° S, następnie na zachód do wybrzeża, następnie na północ wzdłuż wybrzeża do 73° S.
|
|
88.2
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 170° W na wschód do 160° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 170° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 160° W na wschód do 150° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 160° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 70° 50' S z południkiem 150° W na wschód do 140° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 150° W, następnie na północ do 70° 50' S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 70° 50' S z południkiem 140° W na wschód do 130° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 140° W, następnie na północ do 70° 50' S.
|
|
|
E
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 70° 50' S z południkiem 130° W na wschód do 120° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 130° W, następnie na północ do 70° 50' S.
|
|
|
F
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 70° 50' S z południkiem 120° W na wschód do 110° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 120° W, następnie na północ do 70° 50' S.
|
|
|
G
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 70° 50' S z południkiem 110° W na wschód do 105° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 110° W, następnie na północ do 70° 50' S.
|
|
|
H
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 65° S z południkiem 150° W na wschód do 105° W, następnie na południe do 70° 50' S, następnie na zachód do 150° W, następnie na północ do 65° S.
|
|
|
I
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 150° W na wschód do 105° W, następnie na południe do 65° S, następnie na zachód do 150° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
88.3
|
A
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 105° W na wschód do 95° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 105° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
B
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 95° W na wschód do 85° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 95° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
C
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 85° W na wschód do 75° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 85° W, następnie na północ do 60° S.
|
|
|
D
|
Od punktu przecięcia równoleżnika 60° S z południkiem 75° W na wschód do 70° W, następnie na południe do wybrzeża, na zachód wzdłuż wybrzeża do 75° W, następnie na północ do 60° S.
|
CZĘŚĆ C
ZAŁĄCZNIK 21-03/A
POWIADOMIENIA O ZAMIARZE UCZESTNICTWA W POŁOWIE
EUPHAUSIA SUPERBA
Informacje ogólne
Członek:
Okres połowu:
Nazwa statku:
Spodziewana wielkość połowu (w tonach):
Dzienna zdolność przetwórcza statku (w tonach masy w relacji pełnej):
Planowane podobszary i rejony połowów
Ten środek ochronny ma zastosowanie do powiadomień o zamiarze poławiania kryla antarktycznego w podobszarach 48.1, 48.2, 48.3 i 48.4 oraz rejonach 58.4.1 i 58.4.2. O zamiarze poławiania kryla antarktycznego w innych podobszarach i rejonach należy powiadomić w ramach środka ochronnego 21-02.
|
Podobszar/Rejon
|
Zaznaczyć odpowiednie pola
|
|
48.1
|
□
|
|
48.2
|
□
|
|
48.3
|
□
|
|
48.4
|
□
|
|
58.4.1
|
□
|
|
58.4.2
|
□
|
|
Technika połowu:
|
Zaznaczyć odpowiednie pola
|
|
|
□ Włok tradycyjny
|
|
|
□ System połowów ciągłych
|
|
|
□ Użycie pompy do opróżniania worka włoka
|
|
|
□ Inne metody: Proszę określić
|
Typy produktu i metody bezpośredniego szacowania masy złowionego kryla antarktycznego
|
Typ produktu
|
Metoda bezpośredniego szacowania masy złowionego kryla antarktycznego, stosownie do przypadku (odnieść się do załącznika 21-03/B)(1)
|
|
Zamrożony w całości
|
|
|
Gotowany
|
|
|
Mączka
|
|
|
Olej
|
|
|
Inny produkt, proszę określić
|
|
|
(1)
Jeżeli metody nie wymieniono w załączniku 21-03/B, proszę opisać ją szczegółowo
|
Konfiguracja sieci
|
Wymiary sieci
|
Sieć 1
|
Sieć 2
|
Inna(-e) sieć(-ci)
|
|
Otwór sieci
|
|
|
|
|
Maksymalny otwór w pionie (m)
|
|
|
|
|
Maksymalny otwór w poziomie (m)
|
|
|
|
|
Obwód otworu sieci(1) (m)
|
|
|
|
|
Powierzchnia otworu (m2)
|
|
|
|
|
Średni rozmiar oczka w płacie(3) (mm)
|
Zewnętrzny(2)
|
Wewnętrzny(2)
|
Zewnętrzny(2)
|
Wewnętrzny(2)
|
Zewnętrzny(2)
|
Wewnętrzny(2)
|
|
Płat pierwszy
|
|
|
|
|
|
|
|
Płat drugi
|
|
|
|
|
|
|
|
Płat trzeci
|
|
|
|
|
|
|
|
…
|
|
|
|
|
|
|
|
Płat ostatni (worek włoka)
|
|
|
|
|
|
|
|
(1)
Wielkość oczekiwana w warunkach operacyjnych.
(2)
Rozmiar oczka zewnętrznego, a w przypadku używania wkładki – rozmiar oczka wewnętrznego.
(3)
Pomiar wewnętrzny naciągniętego oczka na podstawie procedury w ramach środka ochronnego 22-01.
|
Schemat(-y) sieci: ________________
Dla każdej używanej sieci lub wszelkiej zmiany konfiguracji sieci odnieść się do odpowiedniego schematu sieci w katalogu narzędzi połowowych CCAMLR, jeżeli jest dostępny (
www.ccamlr.org/node/74407
), lub przekazać szczegółowy schemat i opis na następne posiedzenie WG-EMM. Schematy sieci muszą obejmować:
1.Długość i szerokość każdego płata włoka (na tyle dokładnie, aby móc obliczyć nachylenie każdego płata w odniesieniu do przepływu wody).
2.Rozmiar oczka (pomiar wewnętrzny naciągniętego oczka na podstawie procedury w ramach środka ochronnego 22-01), kształt (np. kształt rombu) i materiał (np. polipropylen).
3.Budowa oczka (np. wiązane, stopione).
4.Szczegóły dotyczące podbor używanych wewnątrz włoka (budowa, umiejscowienie na płatach; wskazać „zero”, jeżeli podbory nie są używane); podbory uniemożliwiają splątanie oczek przez kryla antarktycznego lub jego ucieczkę.
Urządzenie do odstraszania ssaków morskich
Schemat(-y) urządzenia: ________________
Dla każdego typu urządzenia lub wszelkiej zmiany konfiguracji urządzenia odnieść się do odpowiedniego schematu w katalogu narzędzi połowowych CCAMLR, jeżeli jest dostępny (
www.ccamlr.org/node/74407
), lub przekazać szczegółowy schemat i opis na następne posiedzenie WG-EMM.
Gromadzenie danych akustycznych
Proszę podać informacje dotyczące echosond i sonarów używanych przez statek.
|
Typ (np. echosonda, sonar)
|
|
|
|
|
Producent
|
|
|
|
|
Wzór
|
|
|
|
|
Częstotliwości przetwornika (kHz)
|
|
|
|
Gromadzenie danych akustycznych (szczegółowy opis): ________________
Przedstawić kroki, które zostaną podjęte w celu zebrania danych akustycznych, aby przekazać dane na temat dystrybucji i ilości przedstawicieli Euphasia superba oraz innych gatunków pelagicznych, takich jak świetlikowate i salpy (SC-CAMLR-XXX, punkt 2.10).
ZAŁĄCZNIK 21-03/B
WYTYCZNE W SPRAWIE SZACOWANIA MASY ZŁOWIONEGO KRYLA ANTARKTYCZNEGO
|
Metoda
|
Wzór (kg)
|
Parametr
|
|
|
|
Opis
|
Typ
|
Metoda szacowania
|
Jednostka
|
|
Objętość zbiorników do przechowywania
|
W*L*H*ρ*1 000
|
W = szerokość zbiornika
|
Stała
|
Pomiar na początku połowów
|
m
|
|
|
|
L = długość zbiornika
|
Stała
|
Pomiar na początku połowów
|
m
|
|
|
|
ρ = współczynnik konwersji z objętości na masę
|
Zmienna
|
Konwersja z objętości na masę
|
kg/l L
|
|
|
|
H = głębokość kryla antarktycznego w zbiorniku
|
W zależności od zaciągu
|
Obserwacja bezpośrednia
|
m
|
|
Przepływomierz(1)
|
V*Fkryl antarktyczny*ρ
|
V = łączna objętość kryla antarktycznego i wody
|
W zależności od zaciągu1
|
Obserwacja bezpośrednia
|
litr
|
|
|
|
Fkryl antarktyczny = udział kryla antarktycznego w próbce
|
W zależności od zaciągu1
|
Korekta objętości z przepływomierza
|
|
|
|
|
ρ = współczynnik konwersji z objętości na masę
|
Zmienna
|
Konwersja z objętości na masę
|
kg/litr
|
|
Przepływomierz(2)
|
(V*ρ)–M
|
V = objętość pasty z kryla antarktycznego
|
W zależności od zaciągu1
|
Obserwacja bezpośrednia
|
litr
|
|
|
|
M = ilość wody dodana w procesie, po konwersji na masę
|
W zależności od zaciągu1
|
Obserwacja bezpośrednia
|
kg
|
|
|
|
ρ = gęstość pasty z kryla antarktycznego
|
Zmienna
|
Obserwacja bezpośrednia
|
kg/litr
|
|
Waga przepływowa
|
M*(1–F)
|
M = łączna masa kryla antarktycznego i wody
|
W zależności od zaciągu2
|
Obserwacja bezpośrednia
|
kg
|
|
|
|
F = udział wody w próbce
|
Zmienna
|
Korekta masy z wagi przepływowej
|
|
|
Taca
|
(M–Mtaca)*N
|
Mtaca = masa pustej tacy
|
Stała
|
Obserwacja bezpośrednia przed połowami
|
kg
|
|
|
|
M = łączna masa kryla antarktycznego i tacy
|
Zmienna
|
Obserwacja bezpośrednia przed zamrożeniem i po odsączeniu wody
|
kg
|
|
|
|
N = liczba tac
|
W zależności od zaciągu
|
Obserwacja bezpośrednia
|
|
|
Konwersja mączki
|
Mmączka*MCF
|
Mmączka = masa wyprodukowanej mączki
|
W zależności od zaciągu
|
Obserwacja bezpośrednia
|
kg
|
|
|
|
MCF = współczynnik konwersji mączki
|
Zmienna
|
Konwersja mączki na całego kryla antarktycznego
|
|
|
Objętość worka włoka
|
W*H*L*ρ*π/4*1 000
|
W = szerokość worka włoka
|
Stała
|
Pomiar na początku połowów
|
m
|
|
|
|
H = wysokość worka włoka
|
Stała
|
Pomiar na początku połowów
|
m
|
|
|
|
ρ = współczynnik konwersji z objętości na masę
|
Zmienna
|
Konwersja z objętości na masę
|
kg/litr
|
|
|
|
L = długość worka włoka
|
W zależności od zaciągu
|
Obserwacja bezpośrednia
|
m
|
|
Inne
|
Proszę określić
|
|
|
|
|
|
(1)
Gdy używany jest włok tradycyjny – pojedynczy zaciąg, natomiast gdy stosowany jest system połowów ciągłych – łączny zaciąg w okresie sześciu godzin.
(2)
Gdy używany jest włok tradycyjny – pojedynczy zaciąg, natomiast gdy stosowany jest system połowów ciągłych – łączny zaciąg w okresie dwóch godzin.
|
Kroki obserwacji i częstotliwość
|
Objętość zbiorników do przechowywania
|
|
Na początku połowu
|
Zmierzyć szerokość i długość zbiornika do przechowywania (jeżeli zbiornik nie ma kształtu prostokątnego, wówczas konieczne mogą być dodatkowe pomiary; z dokładnością ±0.05 m)
|
|
Co miesiąc(1)
|
Oszacować konwersję objętości na masę związaną z odsączoną masą kryla antarktycznego w znanej objętości (np. 10 litrów) pobranej ze zbiornika do przechowywania
|
|
Co zaciąg
|
Zmierzyć głębokość kryla antarktycznego w zbiorniku (jeżeli kryl antarktyczny jest przechowywany w zbiorniku między zaciągami, wówczas zmierzyć różnicę głębokości, z dokładnością do ±0,1 m)
|
|
|
Oszacować masę złowionego kryla antarktycznego (przy użyciu wzoru)
|
|
Przepływomierz (1)
|
|
Przed połowem
|
Dopilnować, aby przepływomierz mierzył całego kryla antarktycznego (tj. przed przetworzeniem)
|
|
Częściej niż co miesiąc (1)
|
Oszacować konwersję objętości na masę (ρ) związaną z odsączoną masą kryla antarktycznego w znanej objętości (np. 10 litrów) pobranej z przepływomierza
|
|
Co zaciąg (2)
|
Uzyskać próbkę z przepływomierza i:
|
|
|
zmierzyć objętość (np. 10 litrów) kryla antarktycznego i wody łącznie
|
|
|
oszacować korektę objętości z przepływomierza związanej z odsączoną objętością kryla antarktycznego
|
|
|
Oszacować masę złowionego kryla antarktycznego (przy użyciu wzoru)
|
|
Przepływomierz (2)
|
|
Przed połowem
|
Dopilnować, aby oba przepływomierze (jeden dla produktu krylowego, a drugi dla dodanej wody) były skalibrowane (tj. wykazywały ten sam, prawidłowy odczyt).
|
|
Co tydzień (1)
|
Oszacować gęstość (ρ) produktu krylowego (pasta z kryla antarktycznego z dna) przez zmierzenie masy znanej objętości produktu krylowego (np. 10 litrów) pobranej z odpowiedniego przepływomierza
|
|
Co zaciąg (2)
|
Odczytać wskazania obu przepływomierzy i obliczyć łączne objętości produktu krylowego (pasty z kryla antarktycznego z dna) oraz dodanej wody; zakłada się, że gęstość wody wynosi 1 kg/l
|
|
|
Oszacować masę złowionego kryla antarktycznego (przy użyciu wzoru)
|
|
Waga przepływowa
|
|
Przed połowem
|
Dopilnować, aby przepływomierz mierzył całego kryla antarktycznego (tj. przed przetworzeniem)
|
|
Co zaciąg (2)
|
Uzyskać próbkę z wagi przepływowej i:
|
|
|
zmierzyć połączoną masę kryla antarktycznego i wody
|
|
|
oszacować korektę masy z wagi przepływowej związanej z odsączoną masą kryla antarktycznego
|
|
|
Oszacować masę złowionego kryla antarktycznego (przy użyciu wzoru)
|
|
Taca
|
|
Przed połowem
|
Zmierzyć masę tacy (jeżeli tace różnią się budową, wówczas zmierzyć masę każdego typu; z dokładnością ±0,1 kg)
|
|
Co zaciąg
|
Zmierzyć masę kryla antarktycznego i tacy łącznie (z dokładnością ±0,1 kg)
|
|
|
Policzyć używane tace (jeżeli tace różnią się budową, wówczas policzyć tace każdego typu)
|
|
|
Oszacować masę złowionego kryla antarktycznego (przy użyciu wzoru)
|
|
Konwersja mączki
|
|
Co miesiąc(1)
|
Oszacować konwersję mączki na całego kryla antarktycznego w drodze przetworzenia od 1 000 to 5 000 kg (odsączonej masy) całego kryla antarktycznego
|
|
Co zaciąg
|
Zmierzyć masę wyprodukowanej mączki
|
|
|
Oszacować masę złowionego kryla antarktycznego (przy użyciu wzoru)
|
|
Objętość worka włoka
|
|
Na początku połowu
|
Zmierzyć szerokość i wysokość worka włoka (z dokładnością ±0,1 m)
|
|
Co miesiąc(1)
|
Oszacować konwersję objętości na masę związaną z odsączoną masą kryla antarktycznego w znanej objętości (np. 10 litrów) pobranej z worka włoka
|
|
Co zaciąg
|
Zmierzyć długość worka włoka zawierającego kryla antarktycznego (z dokładnością ±0,1 m)
|
|
|
Oszacować masę złowionego kryla antarktycznego (przy użyciu wzoru)
|
|
_________________
(1)
Nowy okres rozpocznie się, gdy statek przeniesie się do nowego podobszaru lub rejonu.
(2)
Gdy używany jest włok tradycyjny – pojedynczy zaciąg, natomiast gdy stosowany jest system połowów ciągłych – łączny zaciąg w okresie sześciu godzin.
|
ZAŁĄCZNIK VI
Obszar podlegający kompetencji IOTC
1.Maksymalna liczba statków rybackich Unii upoważnionych do połowów tuńczyków tropikalnych w obszarze podlegającym kompetencji IOTC
|
Państwo członkowskie
|
Maksymalna liczba statków
|
Ładowność (pojemność brutto)
|
|
Hiszpania
|
22
|
61 364
|
|
Francja
|
27
|
45 383
|
|
Portugalia
|
5
|
1 627
|
|
Włochy
|
1
|
2 137
|
|
Unia
|
55
|
110 511
|
2.Maksymalna liczba statków rybackich Unii upoważnionych do połowów włócznika i tuńczyka białego w obszarze podlegającym kompetencji IOTC
|
Państwo członkowskie
|
Maksymalna liczba statków
|
Ładowność (pojemność brutto)
|
|
Hiszpania
|
27
|
11 590
|
|
Francja
|
41(1)
|
7 882
|
|
Portugalia
|
15
|
6 925
|
|
Zjednoczone Królestwo
|
4
|
1 400
|
|
Unia
|
87
|
27 797
|
|
(1)
Liczba ta nie obejmuje statków zarejestrowanych na Majotcie; może zostać zwiększona w przyszłości zgodnie z planem rozwoju floty Majotty.
|
3.Statki, o których mowa w pkt 1, są również upoważnione do połowów włócznika i tuńczyka białego w obszarze podlegającym kompetencji IOTC.
4.Statki, o których mowa w pkt 2, są również upoważnione do połowów tuńczyków tropikalnych w obszarze podlegającym kompetencji IOTC.
ZAŁĄCZNIK VII
OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ WCPFC
Maksymalna liczba statków rybackich Unii upoważnionych do połowów włócznika w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S
ZAŁĄCZNIK VIII
OGRANICZENIA ILOŚCIOWE UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW
W ODNIESIENIU DO STATKÓW PAŃSTW TRZECICH POŁAWIAJĄCYCH W WODACH UNII
|
Państwo bandery
|
Łowisko
|
Liczba upoważnień do połowów
|
Maksymalna liczba statków przebywających w obszarze w dowolnym czasie
|
|
Norwegia
|
Śledź atlantycki, na północ od 62° 00' N
|
Do ustalenia
|
Do ustalenia
|
|
Wyspy Owcze
|
Makrela, VIa (na północ od 56° 30' N), IIa, IVa (na północ od 59° N)
Ostroboki, IV, VIa (na północ od 56° 30' N), VIIe, VIIf, VIIh
|
pm
|
pm
|
|
|
Śledź atlantycki, na północ od 62° 00' N
|
pm
|
Do ustalenia
|
|
|
Śledź atlantycki, IIIa
|
pm
|
pm
|
|
|
Połowy paszowe okowiela, IV, VIa (na północ od 56° 30' N) (łącznie z nieuniknionymi przyłowami błękitka)
|
pm
|
pm
|
|
|
Molwa i brosma
|
pm
|
pm
|
|
|
Błękitek, II, IVa, V, VIa (na północ od 56° 30' N), VIb, VII (na zachód od 12° 00' W)
|
pm
|
pm
|
|
|
Molwa niebieska
|
pm
|
pm
|
|
Wenezuela(1)
|
Lucjanowate (wody Gujany Francuskiej)
|
45
|
45
|
|
(1)
Warunkiem otrzymania tych upoważnień do połowów jest przedstawienie dowodu ważnej umowy między właścicielem statku występującym o upoważnienie do połowów a przedsiębiorstwem przetwórczym mającym siedzibę w departamencie Gujany Francuskiej oraz dowód tego, że umowa ta zawiera zobowiązanie do wyładowywania w tym departamencie co najmniej 75 % wszystkich połowów lucjanowatych z danego statku, tak by połowy te mogły zostać przetworzone w zakładzie tego przedsiębiorstwa. Umowa taka musi być zatwierdzona przez władze francuskie, które zapewniają, aby była ona spójna zarówno z rzeczywistą zdolnością umawiającego się przedsiębiorstwa przetwórczego, jak i z celami na rzecz rozwoju gospodarki Gujany. Kopię należycie zatwierdzonej umowy dołącza się do wniosku o upoważnienie połowowe. W przypadku odmowy zatwierdzenia władze francuskie powiadamiają o tej odmowie i przedstawiają danej stronie oraz Komisji powody tej odmowy.
|