KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 2.3.2016
COM(2016) 115 final
2016/0069(NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 2.3.2016
COM(2016) 115 final
2016/0069(NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Obecny nagły i masowy napływ uchodźców i migrantów do Europy spowodował wyjątkową sytuację, w której wiele osób wymaga pilnej pomocy humanitarnej, wykraczającej poza zdolności organizacyjne władz pojedynczych państw członkowskich. Na posiedzeniu w dniach 18 i 19 lutego 2016 r. Rada Europejska wezwała Komisję do podjęcia pilnych działań i przedłożenia konkretnych propozycji w celu stworzenia zdolności Unii do niesienia pomocy humanitarnej na terenie UE w oparciu o doświadczenia Dyrekcji Generalnej Komisji ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności. Ze względu na bezpośrednie potrzeby wynikające z obecnego kryzysu migracyjnego i uchodźczego, pomoc ta będzie przede wszystkim skierowana do państw borykających się z dużą liczbą uchodźców i migrantów, ale może być również wykorzystywana na zaspokojenie innych ewentualnych potrzeb nadzwyczajnych.
Kryzys migracyjny i uchodźczy w Unii jest dobrym przykładem sytuacji, w której Unia i jej państwa członkowskie zostały bezpośrednio dotknięte, pomimo starań Unii, aby pomóc najbardziej dotkniętym krajom w wyeliminowaniu podstawowych przyczyn tej wyjątkowej sytuacji.
Doskonale pokazuje on również, jaki wpływ na Unię i jej państwa członkowskie mogą mieć kryzysy i klęski żywiołowe, oraz płynącą stąd potrzebę lepszego reagowania przez nią na takie wydarzenia, biorąc pod uwagę aktualną sytuację gospodarczą odnośnych państw członkowskich oraz wpływ gospodarczy klęsk na państwa członkowskie.
Skutki klęsk żywiołowych i katastrof spowodowanych przez człowieka są coraz dotkliwsze na terenie Unii i mają związek z kilkoma czynnikami, takimi jak zmiana klimatu, do których znacząco i bezpośrednio przyczynić się mogą czynniki zewnętrzne i rozwój sytuacji w sąsiedztwie UE i w innych krajach na świecie. Skala katastrof wywołanych przez człowieka i klęsk żywiołowych może wywołać poważne trudności gospodarcze w państwach członkowskich. Mogą one również wystąpić w państwie członkowskim już borykającym się z poważnymi trudnościami gospodarczymi z innych przyczyn, co jeszcze bardziej nasili i zaostrzy ogólną sytuację gospodarczą tego państwa. W obu powyższych przypadkach osłabione zostałyby zdolności reagowania danego państwa członkowskiego, co z kolei miałoby negatywny wpływ na pomoc potrzebującym.
Postanowienie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) dotyczące pomocy humanitarnej (art. 214) można stosować jedynie do przyjęcia środków wspomagających osoby poszkodowane w krajach trzecich. Konieczne jest zatem ustalenie, czy obowiązujące instrumenty unijne mające zastosowanie na obszarze UE umożliwiają zaspokojenie wyżej wymienionych nadzwyczajnych potrzeb, a jeśli nie, to jaką inną opcję można by stworzyć dla działań na szczeblu unijnym.
Jednym z dostępnych obecnie instrumentów jest Unijny Mechanizm Ochrony Ludności (UCPM). Został on uruchomiony w kontekście kryzysu uchodźczego i migracyjnego. Ponieważ jednak wiele państw uczestniczących ma bardzo podobne potrzeby, dobrowolne oferty pomocy w odpowiedzi na wnioski płynące głównie z Grecji, Słowenii i Chorwacji są nadal niewystarczające.
Niektóre instrumenty UE, takie jak Fundusz Solidarności UE (FSUE), Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (AMIF), Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF) (w kontekście kryzysu migracyjnego) lub Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD) mogą być źródłem znaczących środków finansowych na pomoc w Europie, zapewniając tym samym pomoc państwom członkowskim. Duże potrzeby humanitarne nie są jednak głównym przeznaczeniem tych instrumentów. Polegają one głównie na zdolnościach administracyjnych i operacyjnych rządów, które mogą borykać się z trudnościami finansowymi i gospodarczymi.
Unia powinna zatem, działając w duchu solidarności, zaspokajać podstawowe potrzeby dotkniętej klęską ludności na obszarze Unii, jednocześnie minimalizując skutki ekonomiczne dla dotkniętych tą sytuacją państw członkowskich zmagających się z poważnymi trudnościami gospodarczymi. Dlatego też proponuje się, aby podstawą przepisów dotyczących wsparcia humanitarnego w sytuacjach nadzwyczajnych na obszarze Unii był art. 122 ust. 1 TFUE.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Nie przyjęto dotąd żadnego środka na podstawie art. 122 ust. 1 TFUE dotyczącego tych samych podstawowych potrzeb, kwestia spójności nie powinna zatem stanowić problemu.
•Spójność z innymi politykami Unii
Niniejsze rozporządzenie jest spójne z innymi politykami Unii, ponieważ jego celem jest ich uzupełnienie i dopełnienie przez zaspokojenie potrzeb, które w przeciwnym wypadku pozostałyby w dużym stopniu niezaspokojone.
W szczególności rozporządzenie to jest w pełni zgodne z decyzją nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (UCPM) i ma na celu zapewnienie lepszej synergii z tą decyzją. Wszelkie działania podejmowane na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być ściśle skoordynowane z działaniami UCPM w przypadku uruchomienia mechanizmu w celu zareagowania na klęski żywiołowe lub katastrofy spowodowane przez człowieka na terytorium UE. Odnosi się to także do Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE), Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (AMIF), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF) oraz Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD).
Niniejsze rozporządzenie jest również zgodne z polityką i zasadami, które realizuje Unia w swych działaniach poza obszarem Unii w dziedzinie pomocy humanitarnej.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Podstawą prawną wniosku jest art. 122 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
• Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające indywidualnie. Klęski żywiołowe lub katastrofy spowodowane przez człowieka, mające poważne skutki humanitarne dotykające jedno lub więcej państw członkowskich, mogą przekroczyć zdolności reagowania tych państw i doprowadzić do tego, że nie będą one w stanie odpowiednio sprostać potrzebom humanitarnym. Prawdopodobieństwo takiego scenariusza jest jeszcze większe, gdy tego rodzaju katastrofy, które zawsze mają konsekwencje finansowe, zdarzają się w państwach członkowskich już borykających się z poważnymi trudnościami gospodarczymi. W obu przypadkach Unia powinna działać w duchu solidarności i wspierać odnośne państwa członkowskie w zaspokajaniu wszelkich pojawiających się potrzeb humanitarnych, jednocześnie ograniczając wpływ gospodarczy, jaki ma na nie ta sytuacja.
• Proporcjonalność
Wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów. Jego celem jest zlikwidowanie luk prawnych dostrzeżonych w trakcie obecnego kryzysu migracyjnego i uchodźczego, jak również zaproponowanie rozwiązań zgodnych z mandatem udzielonym przez Radę Europejską.
Obciążenia administracyjne dla Unii i państw członkowskich są ograniczone i nie wykraczają poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia celów wniosku.
• Wybór instrumentu
Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady
3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Z uwagi na niezwykle pilną sytuację humanitarną wynikającą z obecnego kryzysu migracyjnego i uchodźczego, nie przeprowadzono konsultacji z zainteresowanymi stronami.
Komisja oparła swój wniosek na danych, które zgromadziła w trakcie wspomnianego kryzysu.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
Niniejszy wniosek opiera się w dużej mierze na doświadczeniach Dyrekcji Generalnej Komisji ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności.
•Ocena skutków
Z uwagi na niezwykle pilną sytuację humanitarną wynikającą z obecnego kryzysu migracyjnego i uchodźczego, nie przeprowadzono oceny skutków.
Komisja oparła swój wniosek na danych, które zgromadziła w trakcie wspomnianego kryzysu.
•Prawa podstawowe
Niniejszy wniosek jest w pełni zgodny z przepisami w zakresie ochrony praw podstawowych. Ma on wręcz na celu przyczynienie się do przestrzegania tych praw, w szczególności godności ludzkiej, prawa do życia i integralności osoby.
4.WPŁYW NA BUDŻET
W 2016 r. konieczne będzie przydzielenie puli środków w wysokości 300 mln EUR na wsparcie działań państw członkowskich na rzecz zaspokojenia istniejących potrzeb humanitarnych w Unii. Jeśli napływ migrantów i uchodźców utrzyma się na obecnym poziomie, potrzeby te mogą wzrosnąć. Potrzeby na 2017 r. i 2018 r. szacuje się na 200 mln EUR na każdy rok.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
Działania dofinansowywane na mocy niniejszego rozporządzenia będą regularnie monitorowane w celu śledzenia postępów w ich realizacji.
Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedkłada Radzie ocenę jego funkcjonowania wraz z sugestiami dotyczącymi jego przyszłości, oraz, w stosownych przypadkach wnioski dotyczące jego zmian.
•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku
W art. 1 określono przedmiot i zakres stosowania wniosku, który ma na celu ustanowienie ram przyznawania, w duchu solidarności, nadzwyczajnego wsparcia unijnego w odniesieniu do klęsk żywiołowych lub katastrof spowodowanych przez człowieka na terytorium Unii, w przypadku gdy wyjątkowa skala i wyjątkowe skutki takich katastrof powodują poważne konsekwencje humanitarne o dużym zasięgu. Przyczyniając się do zaspokojenia podstawowych potrzeb dotkniętej klęską ludności na terenie Unii, niniejsze rozporządzenie przyczynia się jednocześnie do zmniejszenia skutków gospodarczych dla państw członkowskich.
W art. 2 określono, jakie działania będą kwalifikować się jako wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych udzielane na mocy rozporządzenia. Podsumowując, wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych będą stanowić działania oparte na potrzebach, będące uzupełnieniem pomocy udzielanej przez państwa członkowskie dotknięte daną sytuacją, mające na celu ochronę życia, zapobieganie ludzkiemu cierpieniu i łagodzenie go, a także zachowanie godności ludzkiej, przybierające formę działań, jakie można podejmować na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 dotyczącego pomocy humanitarnej. W artykule tym określono także, które podmioty będą odpowiedzialne za wdrażanie tych działań (w praktyce - Komisja lub organizacje partnerskie, którymi mogą być organizacje pozarządowe, organizacje międzynarodowe lub wyspecjalizowane służby państw członkowskich, o ile posiadają one odpowiednie doświadczenie do realizacji działań wspierających na mocy rozporządzenia).
Art. 3 dotyczy rodzajów interwencji finansowej przewidzianych w rozporządzeniu oraz procedur wykonawczych stosowanych w celu ich przeprowadzenia. Zgodnie z podstawą prawną wniosku, działania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu odnoszą się zwłaszcza do chęci działania w duchu solidarności, tak aby świadczenie wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na jego podstawie było finansowane z budżetu ogólnego Unii, a także z wkładów pochodzących od innych publicznych lub prywatnych darczyńców, jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel. W rozporządzeniu zawarto odesłania do odpowiednich przepisów rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego UE w celu zdefiniowania procedur wykonawczych, którymi są w tym przypadku zarządzanie bezpośrednie i pośrednie, dzięki czemu Komisja będzie mogła udzielać zamówień publicznych dostawcom i usługodawcom oraz przyznawać dotacje organizacjom pozarządowym i wyspecjalizowanym służbom państw członkowskich 1 oraz powierzać zadania w zakresie wykonania budżetu organizacjom międzynarodowym.
W art. 3 przewiduje się ponadto, że organizacje pozarządowe, z którymi Komisja zawarła ramowe umowy o partnerstwie na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 dotyczącego pomocy humanitarnej, uznaje się za kwalifikujące się do wdrażania działań przewidzianych w rozporządzeniu.
W art. 4 określa się koszty kwalifikujące się do finansowania unijnego na mocy rozporządzenia, które mogą być albo bezpośrednio związane z częścią operacyjną działań wspierających, które mają być realizowane na podstawie przepisów rozporządzenia, albo związane z nimi pośrednio, jeśli dotyczą kosztów ogólnych oraz innych kosztów administracyjnych i kosztów zarządzania ponoszonych przez organizacje partnerskie. Finansowanie unijne powinno być również dostępne na pokrycie wydatków na działania związane z przygotowaniem, monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną, jakich wymaga zarządzanie wsparciem, które ma być udzielane na podstawie rozporządzenia. W artykule tym określa się również niektóre warunki przyznawania dotacji (w szczególności możliwość przyznawania dotacji z mocą wsteczną pokrywających do 100 % kosztów kwalifikowalnych).
W art. 5 określa się zasadę, zgodnie z którą należy dążyć do synergii i komplementarności z innymi instrumentami Unii. Choć przepis ten ma ogólne zastosowanie do wszystkich istniejących instrumentów unijnych, w celach ilustracyjnych wymieniono kilka konkretnych instrumentów, które są szczególnie istotne ze względu na ich przedmiot w porównaniu z przedmiotem rozporządzenia.
W art. 6 określono środki, jakie należy podjąć w celu zapewnienia ochrony interesów finansowych Unii przez cały cykl wydatkowania. Są to m.in. środki w zakresie zapobiegania nieprawidłowościom, ich wykrywania oraz dochodzeń w ich sprawie, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych i finansowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012.
W art. 7 zawarto wymóg, by działania dofinansowywane na mocy niniejszego rozporządzenia były regularnie monitorowane w celu śledzenia postępów w ich realizacji. Przewidziano w nim również ocenę funkcjonowania rozporządzenia przeprowadzaną po trzech latach.
W art. 8 określono wejście w życie rozporządzenia, które powinno nastąpić z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze względu na pilny charakter sprawy.
2016/0069 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 122 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Wzajemna pomoc i wsparcie w obliczu klęsk jest jednym z najważniejszych przejawów powszechnej solidarności międzyludzkiej i obowiązkiem moralnym, ponieważ w wyniku tych zjawisk duże grupy osób mogą nie być w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb, co może z kolei mieć poważne negatywne skutki dla ich zdrowia i życia.
(2)Skutki klęsk żywiołowych i katastrof spowodowanych przez człowieka są na obszarze Unii coraz dotkliwsze. Jest to związane z szeregiem czynników, takich jak zmiana klimatu, lecz również z innymi zewnętrznymi czynnikami i okolicznościami mającymi miejsce w krajach sąsiadujących z Unią Europejską. Obecna sytuacja w zakresie migrantów i uchodźców w Unii jest dobrym przykładem tego, jak – pomimo starań Unii na rzecz wyeliminowania jej podstawowych przyczyn w państwach trzecich – sytuacja ta może wywierać bezpośredni wpływ na gospodarkę państw członkowskich. W wyniku powyższej sytuacji Rada Europejska, na posiedzeniu dnia 19 lutego 2016 r., wezwała Komisję do stworzenia zdolności do niesienia pomocy humanitarnej w UE w celu wsparcia państw borykających się z dużą liczbą uchodźców i migrantów.
(3)Skala katastrof wywołanych przez człowieka i klęsk żywiołowych może wywołać poważne trudności gospodarcze w państwach członkowskich. Mogą one również wystąpić w państwie członkowskim już borykającym się z poważnymi trudnościami gospodarczymi z innych przyczyn, co jeszcze bardziej nasili i zaostrzy ogólną sytuację gospodarczą tego państwa. W obu powyższych przypadkach osłabione zostałyby zdolności reagowania danego państwa członkowskiego, co z kolei miałoby negatywny wpływ na pomoc potrzebującym.
(4)Unia jest w stanie udzielać państwom członkowskim pomocy o charakterze makrofinansowym oraz wyrażać europejską solidarność z regionami dotkniętymi klęskami w ramach Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE), jednak brak jest obecnie instrumentów na poziomie Unii, dzięki którym można by odpowiednio zaspokajać potrzeby humanitarne ludności dotkniętej klęskami na terenie Unii w sposób wystarczająco przewidywalny i niezależny, na przykład w zakresie żywności, opieki zdrowotnej, schronienia, wody, urządzeń sanitarnych i higieny, ochrony i edukacji. Wzajemna pomoc może być oferowana w ramach Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności, lecz podstawą działania tego mechanizmu są dobrowolne wkłady państw członkowskich. Możliwe jest również udzielanie wsparcia w ramach istniejących unijnych instrumentów politycznych i finansowych, takich jak instrumenty mające na celu ustanowienie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii. Każde takie wsparcie byłoby jednak dodatkowe i uzupełniające w stosunku do realizacji głównych celów polityki wspomnianych instrumentów i w związku z tym byłoby ograniczone pod względem zakresu i skali. Wydaje się więc celowe, aby Unia, działając w duchu solidarności, zaspokajała podstawowe potrzeby ludności dotkniętej klęskami na terenie Unii i przyczyniała się do zmniejszenia skutków gospodarczych tych klęsk w państwach członkowskich.
(5)Biorąc pod uwagę podobieństwo między zaspokajaniem podstawowych potrzeb dotkniętej klęską ludności na obszarze Unii poprzez zapewnienie wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych i niesieniem pomocy humanitarnej ludności dotkniętej klęskami żywiołowymi lub katastrofami spowodowanymi przez człowieka w krajach trzecich, wszystkie działania objęte niniejszym rozporządzeniem należy prowadzić zgodnie z przyjętymi na szczeblu międzynarodowym zasadami humanitarnymi. Działania te stanowią środki odpowiednie do sytuacji gospodarczej państw członkowskich stojących w obliczu tych problemów.
(6)Ze względu na konieczność działania w duchu solidarności, udzielanie wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na mocy niniejszego rozporządzenia powinno być finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, a także z wkładów pochodzących od innych publicznych lub prywatnych darczyńców.
(7)Zwrot kosztów oraz udzielanie zamówień publicznych i przyznawanie dotacji w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady 2 z uwzględnieniem szczególnego charakteru wsparcia w sytuacji nadzwyczajnej. Należy zatem umożliwić bezpośrednie lub pośrednie przyznawanie dotacji i udzielanie zamówień publicznych oraz możliwość finansowania do 100 % kosztów kwalifikowalnych z dotacji przyznawanych z mocą wsteczną. Komisja powinna móc finansować operacje związane z udzielaniem wsparcia w sytuacji nadzwyczajnej prowadzone przez wszelkie organizacje, prywatne lub publiczne, które bez względu na swój status prawny posiadają niezbędne doświadczenie, i wykorzystywać w tym celu zarządzanie bezpośrednie lub pośrednie, w zależności od sytuacji.
(8)Należy również polegać na organizacjach, z którymi Komisja zawarła ramowe umowy o partnerstwie na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 3 w świetle znaczenia doświadczeń zdobytych przez te organizacje w udzielaniu pomocy humanitarnej, działając w ścisłej współpracy z Komisją.
(9)Interesy finansowe Unii powinny być chronione przez cały cykl wydatkowania za pomocą proporcjonalnych środków, w tym środków w zakresie zapobiegania nieprawidłowościom, ich wykrywania oraz dochodzeń w ich sprawie, a także odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych i finansowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012.
(10)W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić podstawę udzielania wsparcia finansowego w przypadku klęsk żywiołowych lub katastrof spowodowanych działalnością człowieka, w odniesieniu do których, w duchu solidarności, UE może lepiej niż państwa członkowskie, działające w pojedynkę i w sposób nieskoordynowany, zmobilizować finansowanie na odpowiednim poziomie i wykorzystać je do oszczędnego, wydajnego i skutecznego prowadzenia działań potencjalnie ratujących życie, co umożliwi większą skuteczność ze względu na ich skalę i komplementarność.
(11)Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary lub skutki działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.
(12)Należy odpowiednio monitorować udzielanie wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na mocy niniejszego rozporządzenia, korzystając, w razie potrzeby, z najbardziej odpowiedniej wiedzy specjalistycznej na poziomie Unii. Należy również przeprowadzić ogólną ocenę wdrożenia niniejszego rozporządzenia.
(13)W związku z pilnym charakterem wsparcia niniejsze rozporządzenie powinno niezwłocznie wejść w życie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie ustanawia ramy przyznawania nadzwyczajnego wsparcia unijnego w odniesieniu do trwających lub potencjalnych klęsk żywiołowych lub katastrof spowodowanych przez człowieka na terytorium Unii, w przypadku gdy wyjątkowa skala i wyjątkowe skutki takich katastrof powodują poważne konsekwencje humanitarne o dużym zasięgu.
Artykuł 2
Działania kwalifikowalne
1.Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych udzielane na mocy niniejszego rozporządzenia stanowi pomoc w sytuacji nadzwyczajnej opartą na potrzebach, która jest uzupełnieniem pomocy udzielanej przez państwa członkowskie dotknięte taką sytuacją i która ma na celu ochronę życia, zapobieganie ludzkiemu cierpieniu i łagodzenie go, a także zachowanie godności ludzkiej wszędzie tam, gdzie jest taka potrzeba wynikająca z katastrof, o których mowa w art. 1.
2.Reagowanie w sytuacjach nadzwyczajnych może obejmować wszelkie działania w ramach pomocy humanitarnej, które kwalifikowałyby się do finansowania unijnego na mocy art. 2, 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1257/96, i może w związku z tym obejmować operacje w zakresie wsparcia, pomocy i, w razie potrzeby, ochrony, których celem jest ratowanie i ochrona życia w przypadku katastrof lub w ich bezpośrednim następstwie. Może być także wykorzystywane do finansowania wszelkich innych wydatków bezpośrednio związanych z przeprowadzaniem operacji związanych z udzielaniem wsparcia w sytuacji nadzwyczajnej.
3.Wsparcie w sytuacji nadzwyczajnej na mocy niniejszego rozporządzenia jest przyznawane i udzielane zgodnie z podstawowymi zasadami humanitarnymi, takimi jak zasada humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i niezależności.
4.Działania określone w ust. 2 są prowadzone przez Komisję lub wybrane przez nią organizacje partnerskie. Jako organizacje partnerskie Komisja może wybrać w szczególności organizacje pozarządowe, wyspecjalizowane służby państw członkowskich lub agencje bądź organizacje międzynarodowe dysponujące niezbędną wiedzą fachową.
Artykuł 3
Rodzaje interwencji finansowych i procedury wykonawcze
1.Komisja wdraża wsparcie finansowe Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012. W szczególności finansowanie unijne na działania wspierające na mocy niniejszego rozporządzenia wdraża się metodą zarządzania bezpośredniego lub pośredniego zgodnie z, odpowiednio, art. 58 ust. 1 lit. a) i c) tego rozporządzenia.
2.Wsparcie w sytuacji nadzwyczajnej udzielane na mocy niniejszego rozporządzenia jest finansowane z budżetu ogólnego Unii oraz z wkładów, jakie mogą wnosić inni darczyńcy publiczni lub prywatni, które traktowane są jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
3.Komisja może bezpośrednio przyznawać unijne środki finansowe na działania wspierające na mocy niniejszego rozporządzenia wdrażane metodą zarządzania bezpośredniego bez ogłaszania zaproszeń do składania wniosków zgodnie z art. 128 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. W tym celu Komisja może zawrzeć umowy ramowe o partnerstwie lub opierać się na obecnych umowach ramowych o partnerstwie zawartych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1257/96.
4.W przypadku gdy Komisja przeprowadza operacje związane z udzielaniem wsparcia w sytuacji nadzwyczajnej za pośrednictwem organizacji pozarządowych, kryteria dotyczące zdolności finansowej i operacyjnej uznaje się za spełnione, kiedy dana organizacja posiada obowiązującą umowę ramową o partnerstwie, zawartą z Komisją na mocy rozporządzenia (WE) nr 1257/96.
Artykuł 4
Koszty kwalifikowalne
1.Finansowanie unijne może pokryć wszelkie koszty bezpośrednie, których poniesienie jest niezbędne do wdrożenia działań określonych w art. 2, w tym zakupu, przygotowania, gromadzenia, transportu, przechowywania i dystrybucji towarów i usług w ramach tych działań.
2.Pokryć można także koszty pośrednie organizacji partnerskich zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012.
3.Finansowanie unijne może także służyć do pokrycia wydatków na działania związane z przygotowaniem, monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną działań, jakich wymaga zarządzanie wsparciem, które ma być udzielane na podstawie niniejszego rozporządzenia.
4.Finansowanie unijne na działania wspierające na podstawie niniejszego rozporządzenia może wynosić do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
5.Wydatki poniesione przez organizację partnerską przed datą złożenia wniosku o finansowanie mogą kwalifikować się do finansowania przez Unię.
Artykuł 5
Komplementarność i spójność działań Unii
Dąży się do osiągnięcia efektów synergii i komplementarności z innymi instrumentami Unii, szczególnie tymi, w ramach których przewiduje się jakieś formy pomocy lub wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych, jak np. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 661/2014 4 , decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE 5 , rozporządzenie (WE) nr 1257/96, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 6 , rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2014 7 , rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 8 , rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 9 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014 10 .
Artykuł 6
Ochrona interesów finansowych Unii
1. Komisja podejmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na mocy niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe.
2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 11 oraz rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 12 , w celu stwierdzenia, czy miało miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub inne nielegalne działanie mające wpływ na interesy finansowe Unii w związku z umową o udzielenie dotacji lub decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem finansowanym na mocy niniejszego rozporządzenia.
4. Bez uszczerbku dla ust. 1, 2 i 3, umowy i umowy o udzielenie dotacji, a także umowy z organizacjami międzynarodowymi i wyspecjalizowanymi służbami państw członkowskich, wynikające z wdrażania niniejszego rozporządzenia zawierają przepisy wyraźnie uprawniające Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich kontroli i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.
Artykuł 7
Monitorowanie i ocena
1.Działania dofinansowywane na mocy niniejszego rozporządzenia podlegają regularnemu monitorowaniu.
2.Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedkłada Radzie ocenę funkcjonowania niniejszego rozporządzenia wraz z sugestiami dotyczącymi jego przyszłości, oraz, w stosownych przypadkach, wnioski dotyczące jego zmian.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy
Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii
1.2.Dziedziny polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 13
NOWE: 23 05 Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii
1.3.Charakter wniosku/inicjatywy
X Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania
◻Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego 14
◻Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania
◻Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania
1.4.Cele
1.4.1.Wieloletnie cele strategiczne Komisji wskazane we wniosku/inicjatywie
Celem niniejszego rozporządzenia Rady jest określenie środków umożliwiających reagowanie na pilne potrzeby humanitarne o wyjątkowym charakterze występujące w państwach członkowskich w wyniku katastrofy lub nieprzewidywanych wydarzeń, takich jak np. gwałtowny i masowy napływ obywateli państw trzecich na ich terytorium.
1.4.2.Cele szczegółowe i działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
Cel szczegółowy nr 1
Udzielanie wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii w celu zaspokojenia pilnych potrzeb humanitarnych; wsparcie może mieć formę pomocy, oraz, w razie potrzeby, działań w celu ratowania i ochrony życia w przypadku katastrof lub w ich bezpośrednim następstwie.
Podejmowanie działań, które mają ułatwić lub umożliwić dostęp do osób w takiej potrzebie oraz ułatwić i umożliwić swobodny przepływ pomocy.
Działania ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa
NOWE: 23 05 Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii
1.4.3.Oczekiwane wyniki i wpływ
Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.
Wniosek umożliwi Unii Europejskiej zaspokojenie, na jej terytorium, pilnych potrzeb humanitarnych ludzi, które są następstwem kryzysów, przez udzielanie wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych zgodnie z podstawowymi zasadami humanitarnymi, takimi jak zasada humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i niezależności.
1.4.4.Wskaźniki wyników i wpływu
Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.
Liczba osób korzystających ze wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii Europejskiej [jako wartość bezwzględna lub procent ogółu osób potrzebujących pomocy] na każdy kryzys.
1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej
Obecny wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ma uzupełnić istniejące unijne instrumenty i podstawy prawne, a w szczególności umożliwić bardziej ukierunkowane wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii w celu zaspokojenia pilnych potrzeb humanitarnych w następstwie kryzysu w co najmniej jednym państwie członkowskim.
Udzielanie wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii Europejskiej może być konieczne w związku z katastrofami, których skala i skutki są na tyle wyjątkowe, że powodują poważne konsekwencje humanitarne o dużym zasięgu.
1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast, ze względu na rozmiary lub skutki, możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej.
Wartość dodana działania na poziomie UE przejawia się m.in. w formie:
- ograniczania ofiar śmiertelnych oraz strat środowiskowych, gospodarczych i materialnych;
- bezpośredniej pomocy udzielanej potrzebującym na terenie Unii Europejskiej w następstwie katastrof naturalnych lub spowodowanych przez człowieka;
- bardziej efektywnego i sprawnego reagowania na wnioski o pomoc na terenie Unii, przy zaangażowaniu organizacji pozarządowych i międzynarodowych lub wyspecjalizowanych służb państw członkowskich wybranych przez Komisję;
- zwiększenia widoczności pomocy, jakiej UE udziela w odpowiedzi na kryzysy.
1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań
Ostanie doświadczenia z kryzysu migracyjnego i uchodźczego wskazują, że istnieje luka w obecnym zestawie instrumentów prawnych/finansowych oraz że nie jest on wystarczający i musi zostać uzupełniony, aby można było w bardziej ukierunkowany sposób zaspokajać pilne potrzeby humanitarne w Unii Europejskiej. Proponowany instrument prawny jest niezbędny z uwagi na obecny kryzys migracyjny i uchodźczy oraz ewentualny inny tego rodzaju kryzys w przyszłości.
1.5.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia
Istnieje kilka instrumentów unijnych, takich jak Fundusz Solidarności, Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego czy Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, w ramach których w sytuacjach nadzwyczajnych można przekazywać znaczne zasoby finansowe na pomoc na terenie Europy, zapewniając tym samym wsparcie państwom członkowskim. Dzięki tym instrumentom można udzielać pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych w formie dotacji, np. na cele związane ze zapewnieniem schronienia i zakwaterowania oraz artykułów pierwszej potrzeby. Duże potrzeby humanitarne nie są jednak głównym przeznaczeniem tych instrumentów. Polegają one głównie na zdolnościach administracyjnych i operacyjnych rządów, które mogą borykać się z trudnościami finansowymi i gospodarczymi.
Należy zatem ustanowić specjalny instrument, który będzie ukierunkowany na zaspokojenie podstawowych potrzeb humanitarnych dotkniętej katastrofą ludności na obszarze Unii, a jednocześnie pozwoli zminimalizować skutki ekonomiczne dla dotkniętych tą sytuacją państw członkowskich zmagających się z poważnymi trudnościami gospodarczymi.
Zostanie zapewniona synergia z wymienionymi wyżej instrumentami, a także z EFRR i unijnym mechanizmem ochrony ludności, oraz komplementarność w stosunku do nich.
Zakres niniejszego wniosku wykracza poza obecny kryzys migracyjny.
1.6.Okres trwania działania i jego wpływ finansowy
◻ Wniosek/inicjatywa o ograniczonym okresie trwania
–◻ ◻Czas trwania wniosku/inicjatywy: od
–◻ ◻Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.
X Wniosek/inicjatywa o nieograniczonym okresie trwania
–X Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od [data wejście w życie]/2016
–X Z klauzulą przewidującą ocenę po 3 latach.
1.7.Przewidywane tryby zarządzania 15
X Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję
–X przez jej departamenty;
–◻ ◻przez agencje wykonawcze
X Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:
–X organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (podmioty ONZ, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji);
–◻EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;
–◻ organom, o których mowa w art. 208 i 209 rozporządzenia finansowego;
–X organom prawa publicznego;
–X podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;
–◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;
–◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.
–W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.
Uwagi
nie dotyczy
2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości
Należy określić częstotliwość i warunki.
Działania dofinansowywane na mocy niniejszego wniosku będą regularnie monitorowane.
Komisja przedstawia i przedkłada Radzie:
- sprawozdanie oceniające po 3 latach od wejście w życie rozporządzenia;
Sprawozdawczość zapewnia się również na różnych poziomach, m.in. w rocznym sprawozdaniu z działalności (wraz z poświadczeniem wiarygodności) i rocznym sprawozdaniu oceniającym, przez udostępnienie wszystkich indywidualnych sprawozdań oceniających oraz w rocznym sprawozdaniu z kontroli.
2.2.System zarządzania i kontroli
2.2.1.Zidentyfikowane ryzyko.
Właściwe wdrożenie systemu kontroli wewnętrznej opisanego w pkt 2.2.2 może wiązać się z ryzykiem.
2.2.2.Informacje dotyczące struktury wewnętrznego systemu kontroli.
W przypadku obowiązujących przepisów przewiduje się wykorzystanie istniejącego systemu kontroli wewnętrznej dla zagwarantowania, by środki dostępne w ramach nowego działania wykorzystywane były właściwie i w zgodzie z odpowiednimi przepisami.
System jest zorganizowany w następujący sposób:
1. System kontroli wewnętrznej w ramach DG ECHO, skoncentrowany na kwestii zgodności z obowiązującymi procedurami administracyjnymi i przepisami w obszarze ochrony ludności. Do tego celu wykorzystywane są normy kontroli wewnętrznej. Monitorowanie prowadzi się w sposób ciągły i obejmuje ono regularne monitorowanie projektów, wybór i ocenę partnerów, przegląd partnerów, oceny zgodności i sprawozdawczość. Zapewnia się także coroczny przegląd śródokresowy, aby stwierdzić ewentualne rozbieżności w stosunku do wytyczonego celu oraz ewentualne zmiany w rocznym programie prac. Wprowadzono już systemy ukierunkowane na produkty, aby zapewnić monitorowanie i sprawozdawczość w zakresie: i) wdrażania ram w zakresie zapobiegania klęskom, ii) poziomu gotowości na wypadek klęski, iii) szybkości, stopnia i adekwatności interwencji.
2. Audyt dotacji i zamówień udzielonych w ramach instrumentu przeprowadzany przez audytorów DG ECHO
3. Ocena działań przez ekspertów zewnętrznych, Ocena ex post instrumentów prawnych w dziedzinie ochrony ludności.
Działania mogą być również poddane audytowi przeprowadzanemu przez podmioty zewnętrzne: OLAF w przypadkach nadużyć finansowych oraz Trybunał Obrachunkowy.
2.2.3.Oszacowanie kosztów i korzyści wynikających z kontroli i ocena prawdopodobnego ryzyka błędu
Szacowane koszty strategii kontrolnej ECHO stanową 2,7 % budżetu ECHO na 2015 r. Główne elementy tego wskaźnika obejmują:
- łączne koszty personelu związane z ekspertami ECHO w tej dziedzinie, plus koszty działów finansowych i operacyjnych pomnożone przez szacowany procent czasu (50 %) poświęconego na zapewnienie jakości oraz działania w zakresie kontroli i monitorowania;
- łączne zasoby w sektorze kontroli zewnętrznej ECHO przeznaczone na kontrole i weryfikacje.
Biorąc pod uwagę bardzo ograniczone koszty takich kontroli, a także korzyści, zarówno wymierne (korekty i odzyskanie środków), jak i niewymierne (skutek odstraszający oraz efekt kontroli polegający na zapewnieniu jakości), które z nich płyną, Komisja może stwierdzić, że wymierne i niewymierne korzyści z kontroli w dużej mierze przeważają nad ich ograniczonymi kosztami.
Potwierdza to wieloletni poziom błędu resztowego wynoszący 1,33 %, podany przez Komisję dla jej dyrekcji generalnej ds. pomocy humanitarnej i ochrony ludności (Zob.: projekt rocznego sprawozdania z działalności za 2015 r.).
2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Strategia zwalczania nadużyć finansowych została wydana w 2013 r., jak przewidziano w ogólnej strategii Komisji Europejskiej w zakresie zwalczania nadużyć finansowych, która obecnie podlega przeglądowi (Uwaga: przegląd przewiduje się co dwa lata).
Strategia opiera się na zestawie kontroli, których celem jest zapobieganie nadużyciom finansowym i ich wykrywanie. Kontrole te są zasadniczo wpisane w te środki, które mają zapewniać legalność i prawidłowość transakcji. Na przykład ocena podejścia partnerów ECHO do zapobiegania nadużyciom finansowym i ich wykrywania stanowi część programu kontroli stosowanego przy wdrażaniu strategii kontroli.
W strategii zwalczania nadużyć finansowych określono zestaw celów oraz odpowiedni plan działania, który ma na celu poprawę zdolności do zapobiegania nadużyciom finansowym i ich wykrywania w ramach obecnej architektury kontroli, szczególnie jeżeli chodzi o: - podnoszenie świadomości zarówno wśród własnego personelu, jak i u podmiotów zewnętrznych; natężenie kontroli opartych na analizie ryzyka; - zacieśnienie współpracy z partnerami; - zarządzanie ryzykiem przekierowania pomocy; - oraz budowanie zdolności przez szkolenia i udzielanie wskazówek. Podejmowane działania obejmują szkolenia personelu w siedzibie głównej oraz w terenie, które służą podnoszeniu świadomości i budowaniu zdolności. Podobnie, kwestię świadomości w zakresie nadużyć finansowych uwzględniono w szkoleniach regularnie organizowanych przez ECHO dla partnerów.
3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ
Istniejące linie budżetowe
Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych
|
Dział wieloletnich ram finansowych |
Linia budżetowa |
Rodzaj środków |
Wkład |
|||
|
Dział 3 – BEZPIECZEŃSTWO I OBYWATELSTWO |
Zróżnicowane /niezróżnicowane 16 |
państw EFTA 17 |
krajów kandydujących 18 |
państw trzecich |
w rozumieniu art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego |
|
|
3 |
23 05 01 Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii |
Zróżnicowane |
NIE |
NIE |
NIE |
NIE |
|
3 |
23 01 04 03 Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii – wydatki pomocnicze |
Zróżnicowane |
NIE |
NIE |
NIE |
NIE |
3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
Dział wieloletnich ram
|
Numer |
Dział 3 – Bezpieczeństwo i obywatelstwo |
|
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 i kolejne lata |
OGÓŁEM |
|||
|
• Środki operacyjne |
||||||||
|
23 05 01 Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii |
Środki na zobowiązania |
(1) |
297 |
198 |
198 |
p.m. |
p.m. |
693 |
|
Środki na płatności |
(2) |
238 |
217 |
198 |
40 |
p.m. |
693 |
|
|
23 01 04 03 Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii – Wydatki pomocnicze 19 |
(3) |
3 |
2 |
2 |
p.m. |
p.m. |
7 |
|
|
OGÓŁEM środki
|
Środki na zobowiązania |
=1+3 |
300 |
200 |
200 |
p.m. |
p.m. |
700 |
|
Środki na płatności |
=2+3 |
241 |
219 |
200 |
40 |
p.m. |
700 |
|
|
|
Środki na zobowiązania |
(4) |
297 |
198 |
198 |
p.m. |
p.m. |
693 |
|
Środki na płatności |
(5) |
238 |
217 |
198 |
40 |
p.m. |
693 |
|
|
• OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne |
(6) |
3 |
2 |
2 |
p.m. |
p.m. |
7 |
|
|
OGÓŁEM środki
|
Środki na zobowiązania |
=4+ 6 |
300 |
200 |
200 |
p.m. |
p.m. |
700 |
|
Środki na płatności |
=5+ 6 |
241 |
219 |
200 |
40 |
p.m. |
700 |
|
|
|
5 |
„Wydatki administracyjne” |
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 i kolejne lata |
OGÓŁEM |
|||
|
• Zasoby ludzkie 20 |
2,020 |
3,030 |
3,030 |
p.m. |
p.m. |
8,080 |
||
|
• Pozostałe wydatki administracyjne |
0,17 |
0,20 |
0,20 |
p.m. |
p.m. |
0,57 |
||
|
OGÓŁEM |
Środki |
2,190 |
3,230 |
3,230 |
p.m. |
p.m. |
8,650 |
|
|
OGÓŁEM środki
|
(Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) |
2,190 |
3,230 |
3,230 |
p.m. |
p.m. |
8,650 |
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 i kolejne lata |
OGÓŁEM |
|||
|
OGÓŁEM środki
|
Środki na zobowiązania |
302,190 |
230,230 |
230,230 |
p.m. |
p.m. |
708,650 |
|
|
Środki na płatności |
243,190 |
222,230 |
203,230 |
40 |
p.m. |
708,650 |
||
3.2.2.Szacunkowy wpływ na środki operacyjne
–◻ ◻Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–X Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych
–[Poniższa tabela nie ma zastosowania. Zważywszy na różnorodność i złożoność operacji, które mogą być finansowane z proponowanego nowego instrumentu, a mają nieprzewidywalny charakter, nie można z góry określić listy realnych produktów, rodzajów i kosztów średnich.]
Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
Określić cele i produkty ⇩ |
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
OGÓŁEM |
|||||||||||
|
Rodzaj 21 |
Średni koszt |
Liczba |
Koszt |
Liczba |
Koszt |
Liczba |
Koszt |
Liczba |
Koszt |
Liczba |
Koszt |
Liczba ogółem |
Koszt całkowity |
||||
|
CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1 22 |
|||||||||||||||||
|
- Produkt |
|||||||||||||||||
|
- Produkt |
|||||||||||||||||
|
- Produkt |
|||||||||||||||||
|
Cel szczegółowy nr 1 – suma cząstkowa |
|||||||||||||||||
|
CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 |
|||||||||||||||||
|
- Produkt |
|||||||||||||||||
|
Cel szczegółowy nr 2 – suma cząstkowa |
|||||||||||||||||
|
KOSZT OGÓŁEM |
|||||||||||||||||
3.2.3.Szacunkowy wpływ na środki administracyjne
3.2.3.1.Streszczenie
–◻ ◻Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–X Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
2016 23 |
2017 |
2018 |
2019 i kolejne lata |
OGÓŁEM |
|
DZIAŁ 5wieloletnich ram finansowych |
|||||
|
Zasoby ludzkie |
2,020 |
3,030 |
3,030 |
p.m. |
8,080 |
|
Pozostałe wydatki administracyjne |
0,170 |
0,200 |
0,200 |
p.m. |
0,570 |
|
Dział 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa |
2,190 |
3,230 |
3,230 |
p.m. |
8,620 |
|
DZIAŁ 3 24 wieloletnich ram finansowych |
|||||
|
Zasoby ludzkie |
|||||
|
Pozostałe wydatki administracyjne |
3 |
2 |
2 |
p.m. |
7 |
|
DZIAŁ 3 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa |
3 |
2 |
2 |
p.m. |
7 |
|
OGÓŁEM |
5,190 |
5,230 |
5,230 |
p.m. |
15,620 |
Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne środki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
3.2.3.2.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie
–◻ ◻Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.
–X Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
|
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
||
|
• Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) |
||||||
|
23 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) |
20 |
20 |
20 |
p.m. |
p.m. |
|
|
XX 01 01 02 (w delegaturach) |
||||||
|
XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) |
||||||
|
10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) |
||||||
|
• Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC) 25 |
||||||
|
XX 01 02 01 (CA, SNE, INT z globalnej koperty finansowej) |
5 |
5 |
5 |
p.m. |
p.m. |
|
|
XX 01 02 02 (CA, LA, SNE, INT i JED w delegaturach) |
||||||
|
XX 01 04 yy 26 |
- w centrali |
|||||
|
- w delegaturach |
||||||
|
XX 01 05 02 (AC, END, INT – pośrednie badania naukowe) |
||||||
|
10 01 05 02 (CA, SNE, INT – bezpośrednie badania naukowe) |
||||||
|
Inna linia budżetowa (określić) |
||||||
|
OGÓŁEM |
25 |
25 |
25 |
p.m. |
p.m. |
|
Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
Opis zadań do wykonania:
|
Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony |
Działania związane z oceną potrzeb, opracowanie specyfikacji technicznych dotyczących niezbędnych zdolności, analiza propozycji finansowania, monitorowanie projektów, koordynacja działań z partnerami wykonawczymi w ramach pomocy humanitarnej, koordynacja operacyjna w sytuacjach nadzwyczajnych itp. |
|
Personel zewnętrzny |
Wspieranie wyżej wymienionych działań |
3.2.4.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi
–X Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi, ale może wiązać się z wykorzystaniem instrumentów szczególnych określonych w rozporządzeniu w sprawie WRF.
–◻ ◻Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.
Inicjatywa wymaga finansowania rzędu 700 mln EUR przez okres trzech lat: 300 mln EUR w 2016 r., 200 mln EUR w 2017 r., 200 mln EUR w 2018 r. na wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii Europejskiej.
W tym celu utworzony zostanie nowy rozdział (23 05) oraz dwie nowe linie budżetowe (23 05 01 – Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii) oraz 23 01 04 03 – Wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii – wydatki pomocnicze).
–◻ ◻Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych.
Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny, określając linie budżetowe, których ma on dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.
[…]
3.2.5.Udział osób trzecich w finansowaniu
–Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich
–X Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:
Środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
2016 |
2017 |
2018 |
2019 i kolejne lata |
Ogółem |
||||
|
Państwa członkowskie |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
|
OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
3.3.Szacunkowy wpływ na dochody
–◻ ◻Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–X Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:
–◻ ◻wpływ na zasoby własne
–X wpływ na dochody różne (zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel)
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
Linia budżetowa po stronie dochodów: |
Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy |
Wpływ wniosku/inicjatywy 27 |
||||||
|
2016 |
2017 |
2018 |
2019 i kolejne lata |
|||||
|
Artykuł 23 05 01 |
Nowa linia budżetowa, o której utworzenie się wnioskuje |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
p.m. |
W przypadku wpływu na dochody różne „przeznaczone na określony cel” należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.
23 05 01