6.3.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/155

P8_TA(2016)0253

Powołanie komisji śledczej do zbadania zarzutów naruszenia lub niewłaściwego administrowania w stosowaniu prawa Unii w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, jej uprawnienia, skład i kadencja

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie powołania, kompetencji, składu liczbowego i czasu trwania mandatu Komisji śledczej do zbadania zarzutów naruszenia prawa Unii i niewłaściwego administrowania w jego stosowaniu w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania (2016/2726(RSO))

(2018/C 086/29)

Parlament Europejski,

—	uwzględniając wniosek 337 posłów mający na celu powołanie komisji śledczej mającej na celu zbadanie zarzutów dotyczących naruszenia prawa Unii i niewłaściwego administrowania w jego stosowaniu w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania,

—	uwzględniając propozycję Konferencji Przewodniczących,

—	uwzględniając art. 226 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

—	uwzględniając decyzję 95/167/WE, Euratom, EWWiS Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 19 kwietnia 1995 r. w sprawie szczegółowych przepisów regulujących egzekwowanie przez Parlament Europejski jego prawa do prowadzenia dochodzeń (1),

—	uwzględniając art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej,

—	uwzględniając art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

—	uwzględniając art. 325 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

—	uwzględniając dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (2),

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (3),

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (4),

—	uwzględniając dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (5),

—	uwzględniając dyrektywę Rady 2014/107/UE z dnia 9 grudnia 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania (6),

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/91/UE z dnia 23 lipca 2014 r., zmieniającą dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w zakresie funkcji depozytariusza, polityki wynagrodzeń oraz sankcji (7),

—	uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (8),

—

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 231/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do zwolnień, ogólnych warunków dotyczących prowadzenia działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej, przejrzystości i nadzoru (9),

—	uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (10),

—	uwzględniając dyrektywę 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającą dyrektywę Rady 84/253/EWG (11),

—	uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylające decyzję Komisji 2005/909/WE (12),

—	uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/56/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2006/43/WE w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych (13),

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającą dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (14),

—	uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/17/UE z dnia 13 czerwca 2012 r. zmieniającą dyrektywę Rady 89/666/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/56/WE i 2009/101/WE w zakresie integracji rejestrów centralnych, rejestrów handlowych i rejestrów spółek (15),

—

uwzględniając zalecenie Komisji 2012/771/UE z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie środków mających na celu zachęcenie państw trzecich do stosowania minimalnych norm dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania (16) oraz zalecenie Komisji 2012/772/UE z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie agresywnego planowania podatkowego (17),

—	uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 stycznia 2016 r. do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie strategii zewnętrznej na rzecz efektywnego opodatkowania (COM(2016)0024),

—	uwzględniając art. 198 Regulaminu,

podejmuje decyzję o powołaniu Komisji śledczej do zbadania zarzutów naruszenia prawa Unii i niewłaściwego administrowania w jego stosowaniu w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania;

postanawia, że Komisja śledcza będzie miała za zadanie:

—	zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez Komisję oraz niewdrożenia i nieskutecznego egzekwowania przez państwa członkowskie dyrektywy 2005/60/WE, przy uwzględnieniu obowiązku terminowego i skutecznego wdrożenia dyrektywy (UE) 2015/849;

—

zbadanie zarzutów niezastosowania przez organy państw członkowskich sankcji administracyjnych i innych środków administracyjnych wobec instytucji, co do których stwierdzono, że dopuściły się one poważnego naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z dyrektywą 2005/60/WE, jak stanowią przepisy dyrektywy 2013/36/UE;

—

zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez Komisję oraz nieskutecznego wdrożenia przez organy państw członkowskich dyrektywy 2011/16/UE, w szczególności jej art. 9 ust. 1 dotyczącego spontanicznego przekazywania innemu państwu członkowskiemu informacji na temat podatków w przypadkach, gdy istnieją podstawy, aby przypuszczać, że może dojść do strat podatkowych, przy uwzględnieniu obowiązku terminowego i skutecznego wdrożenia i egzekwowania dyrektywy 2014/107/UE; w tym celu i do celów prowadzenia, w oparciu o inne podstawy prawne, postępowań w sprawie zarzucanych naruszeń prawa i niewłaściwego administrowania, o którym mowa powyżej, korzystanie z dostępu do wszystkich odnośnych dokumentów, w tym wszystkich odnośnych dokumentów Grupy ds. Kodeksu Postępowania, które zostały pozyskane przez komisje specjalne TAXE 1 i TAXE 2;

—	zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez państwa członkowskie postanowień art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, istotnych dla zakresu postępowania, o którym mowa w niniejszej decyzji;

—	zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez Komisję oraz niewdrożenia i nieegzekwowania przez państwa członkowskie dyrektywy 2014/91/UE;

—	zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez Komisję oraz niewdrożenia i nieegzekwowania przez państwa członkowskie dyrektywy 2011/61/UE i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 231/2013;

—	zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez Komisję oraz niewdrożenia i nieegzekwowania przez państwa członkowskie dyrektywy 2009/138/WE;

—	zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez Komisję oraz niewdrożenia i nieskutecznego egzekwowania przez państwa członkowskie dyrektywy 2006/43/WE, przy uwzględnieniu obowiązku terminowego i skutecznego wdrożenia rozporządzenia (UE) nr 537/2014 i dyrektywy 2014/56/UE;

—	zbadanie zarzutów braku transpozycji przez państwa członkowskie dyrektywy 2013/34/UE;

—	zbadanie zarzutów nieegzekwowania przez Komisję oraz niewdrożenia i nieskutecznego egzekwowania przez państwa członkowskie dyrektywy 2012/17/UE;

—

zbadanie potencjalnego niedopełnienia przez dowolne państwo członkowskie oraz jego terytoria stowarzyszone i zależne obowiązku lojalnej współpracy zapisanego w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, w stopniu, w jakim jest to istotne dla zakresu postępowania, o którym mowa w niniejszej decyzji; w tym celu dokonanie oceny w szczególności tego, czy jakikolwiek przypadek takiego niedopełnienia obowiązku może wynikać z zarzucanego zaniechania przyjęcia właściwych środków w celu niedopuszczenia do funkcjonowania instrumentów i działania innych pośredników, prawników i podmiotów świadczących usługi na rzecz powiernictw lub spółek, które umożliwiają swoim ostatecznym beneficjentom rzeczywistym ukrywanie się przed instytucjami finansowymi lub do funkcjonowania wszelkich innych instrumentów i pośredników umożliwiających ułatwianie prania pieniędzy, a także uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania w innych państwach członkowskich (w tym przyjrzenie się roli powiernictw, jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i walut wirtualnych), przy jednoczesnym uwzględnieniu obecnie realizowanych na szczeblu państw członkowskich programów roboczych, które mają na celu zajęcie się tymi problemami i zminimalizowanie ich skutków;

—

opracowanie wszelkich zaleceń, jakie uzna w tej kwestii za niezbędne, w tym w sprawie wdrożenia przez państwa członkowskie wspomnianych wyżej zaleceń Komisji z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie środków mających na celu zachęcenie państw trzecich do stosowania minimalnych norm dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania oraz w sprawie agresywnego planowania podatkowego, jak też dokonanie oceny ostatnich zmian w strategii zewnętrznej Komisji na rzecz efektywnego opodatkowania, a także dokonanie oceny powiązań między ramami prawnymi Unii i państw członkowskich a systemami podatkowymi w państwach trzecich (np. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i umowy o wymianie informacji, umowy o wolnym handlu) oraz oceny wysiłków podejmowanych w celu wspierania na szczeblu międzynarodowym (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, G-20, Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Organizacja Narodów Zjednoczonych) przejrzystości w zakresie informowania o beneficjentach rzeczywistych;

postanawia, że Komisja śledcza przedstawi Parlamentowi sprawozdanie końcowe w terminie 12 miesięcy od momentu przyjęcia niniejszej decyzji;

postanawia, że Komisja śledcza powinna uwzględnić w swoich pracach wszelkie istotne zmiany dotyczące kwestii należących do jej kompetencji, które to zmiany wystąpią w czasie trwania jej mandatu;

postanawia, że wszelkie zalecenia sformułowane przez Komisję śledczą i komisję specjalną TAXE 2 powinny być przedmiotem prac właściwych komisji stałych;

postanawia, że Komisja śledcza będzie liczyć 65 członków;

zobowiązuje swojego przewodniczącego do zapewnienia publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. L 113 z 19.5.1995, s. 1.

(2) Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15.

(3) Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73.

(4) Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

(5) Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.

(6) Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 1.

(7) Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 186.

(8) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1.

(9) Dz.U. L 83 z 22.3.2013, s. 1.

(10) Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1.

(11) Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87.

(12) Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 77.

(13) Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 196.

(14) Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19.

(15) Dz.U. L 156 z 16.6.2012, s. 1.

(16) Dz.U. L 338 z 12.12.2012, s. 37.

(17) Dz.U. L 338 z 12.12.2012, s. 41.