Bruksela, dnia 15.6.2016

COM(2016) 387 final

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

W SPRAWIE DZIAŁALNOŚCI UNII EUROPEJSKIEJ W ZAKRESIE ZACIĄGANIA I UDZIELANIA POŻYCZEK W 2015 R.


Spis treści

1.Wstęp

2.Działalność Unii Europejskiej w zakresie udzielania pożyczek

2.1.Instrument wsparcia bilansu płatniczego

2.2.Europejski mechanizm stabilizacji finansowej

2.3.Pomoc makrofinansowa

2.4.Instrument pożyczkowy Euratomu

3.Działalność Unii Europejskiej w zakresie zaciągania pożyczek

3.1.Instrument wsparcia bilansu płatniczego

3.2.Europejski mechanizm stabilizacji finansowej

3.3.Pomoc makrofinansowa

3.4.Instrument pożyczkowy Euratomu

4.Europejski Bank Inwestycyjny

4.1.Działalność EBI w zakresie udzielania pożyczek

4.2.Działalność EBI w zakresie zaciągania pożyczek

1.Wstęp

Decyzje Rady ustanawiające różne instrumenty pożyczkowe Unii Europejskiej (UE) nakładają na Komisję wymogi corocznego informowania Parlamentu Europejskiego i Rady o wykorzystaniu tych instrumentów. Aby spełnić powyższe wymogi informacyjne, w niniejszym sprawozdaniu przedstawiono operacje udzielania pożyczek realizowane w ramach poszczególnych instrumentów oraz odpowiadającą im działalność w zakresie zaciągania pożyczek.

W celu uzupełnienia obrazu operacji UE, w ostatnim punkcie niniejszego sprawozdania zawarto również przegląd działalności w zakresie udzielania i zaciągania pożyczek, którą prowadził w 2015 r. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

Poniższa tabela przedstawia, jak zmieniały się operacje UE w ciągu ostatnich 5 lat.

Tabela 1: Zmiany operacji prowadzonych przez UE (pozostające do spłaty kwoty główne – w mln EUR)

EWWiS w likwidacji (1) (2)

Euratom (1)

Instrument wsparcia bilansu płatniczego

Pomoc makrofinansowa

Europejski mechanizm stabilizacji finansowej

Suma

2011

2012

2013

2014

2015

225

183

179

192

204

447

423

386

348

300

11 400

11 400

11 400

8 400

5 700

590

545

565

1 829

3 007

28 000

43 800

43 800

46 800

46 800

40 662

56 351

56 330

57 569

56 011

(1) Zastosowano kursy wymiany z dnia 31 grudnia każdego roku.

(2) Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWS) znajduje się od 2002 r. w stanie likwidacji. Termin wymagalności ostatnich obligacji wyemitowanych przez EWWiS upływa w roku 2019. Wzrost kwoty pozostającej do spłaty wynika z wahań kursów walutowych.

2.Działalność Unii Europejskiej w zakresie udzielania pożyczek

Wsparcie finansowe dla państw trzecich i państw członkowskich w formie pożyczek dwustronnych finansowanych za pośrednictwem rynków finansowych i objętych gwarancją budżetową UE udzielane jest przez Komisję na podstawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady lub tylko Rady, w zależności od celu takiego wsparcia 1 . Spójność wsparcia finansowego dla państw trzecich z ogólnymi celami działań zewnętrznych UE zapewniają Komisja i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa wspierani przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ).

2.1.Instrument wsparcia bilansu płatniczego

Wsparcie bilansu płatniczego na podstawie art. 143 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i rozporządzenia Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiającego instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich 2 (rozporządzenie w sprawie bilansu płatniczego) przybiera formę udzielanych przez Unię pożyczek średnioterminowych. Jest ono zazwyczaj przyznawane w powiązaniu ze wsparciem finansowym ze strony Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) i innych pożyczkodawców wielostronnych, takich jak Europejski Bank Inwestycyjny (EBI), Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR) lub Bank Światowy.

Wsparcie bilansu płatniczego jest udzielane decyzją Rady stanowiącej większością kwalifikowaną na zasadach określanych w poszczególnych przypadkach. Potencjalnymi beneficjentami są państwa członkowskie spoza strefy euro borykające się z poważnymi trudnościami w zakresie bilansu płatniczego. Instrument ten ma na celu złagodzenie obciążeń w zakresie finansowania zewnętrznego państw członkowskich będących beneficjentami oraz ustabilizowanie ich bilansu płatniczego. Udzielenie wsparcia jest uzależnione od spełnienia warunków dotyczących polityki gospodarczej, o których decyduje Rada po konsultacjach z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym – warunki te są uzgadniane szczegółowo przez Komisję i państwo członkowskie korzystające z pomocy w protokole ustaleń podpisanym przed zawarciem umowy pożyczki. Stałe zapewnienie zgodności ze środkami określonymi w programie dostosowawczym jest regularnie kontrolowane i stanowi warunek wypłaty kolejnych transz pożyczki. Komisja, w imieniu Unii Europejskiej, pozyskuje wymagane środki finansowe na rynkach kapitałowych.

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie bilansu płatniczego Komisja przedkłada co trzy lata Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wdrożenia instrumentu wsparcia bilansu płatniczego.

W 2013 r. Rada przyjęła drugi program zapobiegawczej pomocy finansowej na rzecz Rumunii 3 , do wysokości 2 mld EUR, który nie został wykorzystany przez to państwo i wygasł z końcem września 2015 r. Obecnie nie planuje się nowego programu.

W styczniu 2015 r. Łotwa zwróciła kwotę 1,2 mld EUR, a Rumunia – 1,5 mld EUR. Według stanu na dzień 31 grudnia 2015 r. łączna kwota pozostająca do spłaty w ramach programów wsparcia bilansu płatniczego wynosiła 5,7 mld EUR 4 .

Poniższa tabela zawiera przegląd pożyczek uruchomionych w ramach wsparcia bilansu płatniczego do dnia 31 grudnia 2015 r.

Tabela 2: Wsparcie bilansu płatniczego – stan na dzień 31 grudnia 2015 r. (kwota kapitału w mld EUR) 

Państwo

Kwota ustalona

Kwota wypłacona

Kwota spłacona

Kwota pozostająca do spłaty

Średni ważony termin wymagalności
(w latach)

Węgry

6,5

5,5

4,0

1,5

0,3

Łotwa

3,1

2,9

2,2

0,7

5,2

Rumunia

5,0

5,0

1,5

3,5

2,4

Rumunia (zapobiegawcza pomoc finansowa)

1,4

0

0

0

-

Rumunia (zapobiegawcza pomoc finansowa)

2,0

0

0

0,0

-

Suma

18,0

13,4

7,7

5,7

2,2

2.2.Europejski mechanizm stabilizacji finansowej

Europejski mechanizm stabilizacji finansowej został ustanowiony rozporządzeniem Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. 5 , a jego podstawę stanowi art. 122 ust. 2 6 TFUE. Europejski mechanizm stabilizacji finansowej jest w pełni objęty gwarancją budżetową UE i ma zdolność udzielania pożyczek na łączną kwotę maksymalnie 60 mld EUR 7 .

Europejski mechanizm stabilizacji finansowej został uruchomiony w 2011 r. dla Irlandii 8 i Portugalii 9 – w jego ramach tym dwóm państwom przyznano pożyczki na maksymalną kwotę, odpowiednio, 22,5 mld EUR i 26 mld EUR.

W 2013 r. zdecydowano o wydłużeniu maksymalnego średniego okresu wymagalności pożyczek wypłaconych na rzecz tych państw członkowskich z 12,5 roku do 19,5 roku. Beneficjenci europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej mogą złożyć wniosek o przedłużenie i refinansowanie wszystkich pożyczek udzielonych w ramach tego mechanizmu, o ile średni termin wymagalności wypłaconych pożyczek (liczony od dnia pierwszej wypłaty) nie przekracza 19,5 roku.

W tym kontekście, we wrześniu i październiku 2015 r. pozyskano łącznie 5 mld EUR, w trzech transzach o terminie zapadalności 8, 14 i 20 lat, aby sfinansować wydłużenie okresu wymagalności pożyczki dla Irlandii w kwocie 5 mld EUR, która przypadała pierwotnie do spłaty w dniu 4 grudnia 2015 r. Średni okres wymagalności pożyczek na rzecz Irlandii, które pozostają obecnie należne, wynosi – według stanu na dzień 31 grudnia 2015 r. – 15,4 roku.

Oprócz tego UE sfinansowała pożyczkę pomostową w wysokości 7,16 mld EUR, którą przyznano Grecji 10 na okres jednego miesiąca od 20 lipca do 20 sierpnia 2015 r. Pożyczka ta została spłacona w całości.

Pozostająca do spłaty łączna kwota w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej wyniosła na koniec 2015 r. 46,8 mld EUR (Irlandia: 22,5 mld EUR, Portugalia: 24,3 mld EUR).

Poniższa tabela zawiera przegląd pożyczek uruchomionych w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej do dnia 31 grudnia 2015 r.

Tabela 3: Wsparcie z europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej – stan na dzień 31 grudnia 2015 r. (kwota kapitału w mld EUR) 

Państwo

Kwota ustalona

Kwota wypłacona

Kwota spłacona

Kwota pozostająca do spłaty

Średni ważony termin wymagalności (w latach)

Grecja

7,16

7,16

7,16

0

-

Irlandia

22,50

22,50

0

22,5

15,4

Portugalia

26,00

24,30

0

24,3

12,3

Suma

55,66

53,96

7,16

46,8

13,8

2.3.Pomoc makrofinansowa

Pomoc makrofinansowa ma na celu zaspokajanie wyjątkowych potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego i jest przeznaczona dla państw cieszących się bliskimi stosunkami gospodarczymi i politycznymi z UE i położonych w jej pobliżu. Jej celem jest przywrócenie stabilności makroekonomicznej i finansowej w krajach kandydujących, potencjalnych krajach kandydujących oraz krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa (oraz, w wyjątkowych okolicznościach, innych państwach trzecich), przy jednoczesnym wspieraniu realizacji reform makroekonomicznych i strukturalnych. Pomoc makrofinansowa ma charakter nadzwyczajny i przejściowy oraz jest udzielana w transzach, a jej przyznanie jest obwarowane surowymi warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej. Pomoc makrofinansowa stanowi uzupełnienie programu dostosowawczego MFW i jest uwarunkowana istnieniem takiego programu. Pomoc makrofinansowa może przybierać formę pożyczek lub – w pewnych okolicznościach – bezzwrotnych dotacji 11 .

W przypadku gdy państwo korzystające z pomocy nie wywiązuje się z obowiązku spłaty zadłużenia Komisja może skorzystać z Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych 12 , by zabezpieczyć spłatę pożyczki zaciągniętej przez Komisję 13 .

W styczniu 2015 r. Komisja zaproponowała trzeci program pomocy makrofinansowej dla Ukrainy do wysokości 1,8 mld EUR w formie pożyczek, który został przyjęty przez Parlament Europejski i Radę w dniu 15 kwietnia 2015 r. 14 Odpowiednia umowa w sprawie pożyczek została podpisana w dniu 22 maja 2015 r. Wraz z dwoma poprzednimi programami, łączna kwota trzech operacji pomocy na rzecz Ukrainy wyniesie, po dokonaniu jej pełnej wypłaty, 3,41 mld EUR – jest to najwyższa pomoc finansowa, jaka została udzielona przez UE w tak krótkim okresie. Pierwszą transzę (600 mln EUR) trzeciego programu pomocy makrofinansowej na rzecz Ukrainy wypłacono w lipcu 2015 r. Wypłatę drugiej transzy (również w wysokości 600 mln EUR) zaplanowano pierwotnie na 2015 r., ale została ona opóźniona w związku z wolnymi postępami w realizacji szeregu reform.

Ostatnia transza (250 mln EUR) pierwszego programu pomocy makrofinansowej dla Ukrainy, który opierał się na decyzjach z 2002 r. 15 i z 2010 r. 16 , została wypłacona w kwietniu 2015 r.

W dniu 15 maja 2014 r. Parlament Europejski i Rada postanowiły udostępnić Tunezji pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 300 mln EUR, w całości w formie pożyczek, o maksymalnym terminie wymagalności wynoszącym 15 lat 17 . Pierwsza transza (100 mln EUR) została wypłacona w maju 2015 r., a druga (również 100 mln EUR) – w grudniu 2015 r.

W dniu 11 grudnia 2013 r. Parlament Europejski i Rada postanowiły udostępnić Jordanii pomoc makrofinansową w formie pożyczek do maksymalnej kwoty 180 mln EUR 18 . Pierwsza transza (100 mln EUR) została wypłacona w lutym 2015 r., a druga i ostatnia (80 mln EUR) – w październiku 2015 r.

W dniu 12 sierpnia 2013 r. Parlament Europejski i Rada postanowiły udostępnić Gruzji pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 46 mln EUR (maksymalnie 23 mln EUR w formie dotacji i maksymalnie 23 mln EUR w formie pożyczek 19 ). Pierwsza transza w formie dotacji (13 mln EUR) została wypłacona w styczniu 2015 r., a w formie pożyczek (10 mln EUR) – w kwietniu 2015 r. Wypłatę drugich transz w formie pożyczki i w formie dotacji, pierwotnie zaplanowaną na drugie półrocze 2015 r., przesunięto na 2016 r. w związku z przełożeniem terminu drugiego przeglądu programu MFW.

W dniu 22 października 2013 r. Parlament Europejski i Rada postanowiły udostępnić Republice Kirgiskiej pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 30 mln EUR (maksymalnie 15 mln EUR w formie dotacji i maksymalnie 15 mln EUR w formie pożyczek 20 ). Pierwsza transza w formie dotacji (10 mln EUR) została wypłacona w czerwcu 2015 r., a pierwsza transza w formie pożyczek (5 mln EUR) – w październiku 2015 r.

Łącznie z dokonaną w 2015 r. wypłatą w wysokości 1 245 mln EUR, całkowita kwota pozostających do spłaty pożyczek w ramach pomocy makrofinansowej wyniosła na dzień 31 grudnia 2015 r. 3 mld EUR (zob. poniższa tabela).

Tabela 4: Pomoc makrofinansowa w formie pożyczek – stan na dzień 31 grudnia 2015 r. (kwota kapitału w mln EUR) 

Państwo

Kwota wypłacona w 2015 r.

Kwota zwrócona w 2015 r.

Kwota pozostająca do spłaty na dzień 31.12.2015 r.

Kwota do wypłaty

Albania

0

0

9

0

Armenia

0

0

65

0

Bośnia i Hercegowina

0

4

120

0

FYROM*

0

10

24

0

Gruzja

10

0

10

13

Jordania

180

0

180

0

Republika Kirgiska

5

0

5

10

Czarnogóra

0

1

4

0

Serbia

0

52

180

0

Tunezja

200

0

200

100

Ukraina

850

0

2 210

1 200

Suma

1 245

67

3 007

1 323

*Była jugosłowiańska republika Macedonii

2.4.Instrument pożyczkowy Euratomu

Instrument pożyczkowy Euratomu może być wykorzystywany do finansowania projektów w państwach członkowskich (decyzja Rady 77/270/Euratom) lub w niektórych państwach trzecich (na Ukrainie, w Rosji lub w Armenii) (decyzja Rady 94/179/Euratom).

W 1990 r. Rada ustanowiła pułap zaciąganych pożyczek na 4 mld EUR, przy czym odpowiednie decyzje w sprawie udzielenia pożyczek podjęto w odniesieniu do około 3,7 mld EUR, a kwotę 3,4 mld EUR wypłacono. Zgodnie z decyzją Rady w sprawie pułapu udzielanych pożyczek (77/271/Euratom, z późniejszymi zmianami) Komisja poinformuje Radę, kiedy zatwierdzona kwota wyniesie 3,8 mld EUR i w stosownym przypadku zaproponuje nowy pułap udzielanych pożyczek.

W 2013 r. Komisja przyjęła decyzję C(2013) 3496 w sprawie przyznania pożyczki Euratom do wysokości 300 mln EUR w celu wsparcia ukraińskiego programu poprawy bezpieczeństwa elektrowni jądrowych. Umowa w sprawie pożyczki została podpisana w dniu 7 sierpnia 2013 r. Równolegle w marcu 2013 r. EBOR zatwierdził podobną umowę pożyczki na kwotę 300 mln EUR.

Po dopełnieniu wszystkich warunków wstępnych, od których było uzależnione udostępnienie pożyczki, Komisja przyjęła w dniu 27 maja 2015 r. decyzję zezwalającą na wypłatę pożyczki do kwoty 100 mln EUR.

Ze względu na opóźnienia w realizacji nie dokonano jednak żadnych wypłat na rzecz Ukrainy w ramach instrumentu pożyczkowego Euratomu.

3.Działalność Unii Europejskiej w zakresie zaciągania pożyczek

W celu sfinansowania działalności w zakresie udzielania pożyczek Komisja jest upoważniona do pożyczania środków na rynkach kapitałowych w imieniu zarówno Unii Europejskiej, jak i Euratomu. Operacja zaciągnięcia pożyczki i odpowiadająca jej operacja udzielenia pożyczki są realizowane jako operacje równoległe, dzięki czemu dla budżetu UE nie wiążą się one z jakimkolwiek ryzykiem stopy procentowej ani ryzykiem walutowym 21 . Pożyczkom pozostającym do spłaty przez Komisję odpowiadają pozostające do spłaty pożyczki beneficjentów.

3.1.Instrument wsparcia bilansu płatniczego

W 2015 r. w ramach instrumentu wsparcia bilansu płatniczego na rynkach finansowych nie zaciągnięto żadnej pożyczki. Łączna kwota pozostająca do spłaty z tytułu instrumentu wsparcia bilansu płatniczego wynosiła na koniec 2015 r. 5,7 mld EUR.

3.2.Europejski mechanizm stabilizacji finansowej

W odpowiedzi na wniosek Irlandii o przedłużeniu okresu wymagalności pożyczki na kwotę 5 mld EUR udzielonej temu państwu w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej, której termin spłaty przypadał pierwotnie na grudzień 2015 r., UE przeprowadziła we wrześniu i październiku 2015 r. trzy emisje obligacji – z okresem zapadalności 8, 14 i 20 lat – na łączną kwotę 5 mld EUR (zob. tabela poniżej).

Wspomniane emisje obligacji przez UE cieszyły się na rynku znacznym zainteresowaniem, w wyniku czego w księgach zamówień odnotowano znaczną nadsubskrypcję. Obligacje te kupowali inwestorzy należący do wszystkich istotnych grup inwestorów, a w szczególności inwestorzy długoterminowi (fundusze inwestycyjne, zarządzający aktywami, ubezpieczyciele i fundusze emerytalne), a także inwestorzy instytucjonalni.

Tabela 5: Operacje zaciągania pożyczek przez UE na europejski mechanizm stabilizacji finansowej w 2015 r. (w mln EUR)

Państwo

Data emisji

Termin wymagalności

Wielkość

Irlandia – 1. transza

22.9.2015 r.

4.10.2035 r.

2 000

Irlandia – 2. transza

1.10.2015 r.

4.11.2023 r.

2 000

Irlandia – 3. transza*

15.10.2015 r.

4.10.2029 r.

1 000

Suma

5 000

* Wraz z kwotami 80 mln EUR na pomoc makrofinansową dla Jordanii i 5 mln EUR na pomoc makrofinansową dla Republiki Kirgiskiej; (zob. pkt 3.3 poniżej).

3.3.Pomoc makrofinansowa (MFA)

W 2015 r. przeprowadzono pomyślnie osiem operacji zaciągnięcia pożyczek na łączną kwotę 1 245 mln euro (zob. tabela 6).

W dniu 3 lutego 2015 r. sfinansowano w drodze emisji niepublicznej pierwszą transzę pomocy dla Jordanii w kwocie 100 mln EUR. Transakcja ta opierała się na strukturze spłaty w ratach (5 obligacji prostych odwzorowujących harmonogram spłaty pożyczki); wypłaty dokonano w dniu 10 lutego 2015 r.

W oparciu o podobną strukturę bazującą na harmonogramie spłaty w ratach pozyskano w dniu 14 kwietnia 2015 r. kwotę nominalną 260 mln EUR, którą wypłacono następnie w dniu 21 kwietnia 2015 r. w ramach pożyczek na rzecz Ukrainy (250 mln EUR) i Gruzji (10 mln EUR).

W maju 2015 r. i w grudniu 2015 r. UE sfinansowała poprzez emisję niepubliczną pierwszą i drugą transzę dla Tunezji (po 100 mln EUR każda, w formie pożyczek ze spłatą jednorazową).

W lipcu 2015 r. sfinansowano w drodze publicznej emisji obligacji pierwszą ratę trzeciego programu pomocy na rzecz Ukrainy (600 mln EUR).

W październiku 2015 r. przeprowadzono dwie dodatkowe transakcje o wartości 80 mln EUR i 5 mln EUR, które wiązały się z trzecią transzą refinansowania pożyczki dla Irlandii w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej (zob. pkt 3.2 powyżej).


Tabela 6: Operacje zaciągania pożyczek przez UE na MFA w 2015 r. (w mln EUR)

Państwo

Opis

Data emisji

Termin wymagalności

Wielkość

Jordania

Jordania

1. transza

10.2.2015 r.

4.12.2029 r.

100

Ukraina

Ukraina (MFA I)

4. transza

21.4.2015 r.

4.4.2023 r.

250

Gruzja

Gruzja

1. transza

21.4.2015 r.

4.4.2030 r.

10

Tunezja

Tunezja

1. transza

7.5.2015 r.

4.5.2027 r.

100

Ukraina

Ukraina (MFA III)

1. transza

22.7.2015 r.

4.7.2020 r.

600

Jordania

Jordania

2. transza

15.10.2015 r.

4.10.2029 r.

80

Republika Kirgiska

Republika Kirgiska

1. transza

15.10.2015 r.

4.10.2029 r.

5

Tunezja

Tunezja

2. transza

1.12.2015 r.

1.12.2028 r.

100

Suma

1 245

3.4.Instrument pożyczkowy Euratomu

W 2015 r. w ramach Euratomu nie miała miejsca żadna operacja zaciągnięcia pożyczki.

4.Europejski Bank Inwestycyjny 

4.1.Działalność EBI w zakresie udzielania pożyczek

EBI dostarcza finansowanie albo bezpośrednio na rzecz poszczególnych projektów inwestycyjnych, albo przez pośredników finansowych na cele projektów o mniejszej skali realizowanych przez małe i średnie przedsiębiorstwa bądź władze lokalne lub gminy. Grupa EBI, która obejmuje Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI), udziela również gwarancji kredytowych i pomocy technicznej oraz udostępnia kapitał wysokiego ryzyka.

W 2015 r. łączna wartość zatwierdzonych przez EBI operacji finansowania osiągnęła kwotę 77,5 mld EUR (w porównaniu z 77 mld EUR w 2014 r.). Grupa EBI, w tym EFI, dostarczyła finansowanie projektów w wysokości 84,5 mld euro, wspierając 462 projekty w 68 krajach na całym świecie i generując dodatkowe inwestycje o wartości niemal 230 mld EUR.

Oprócz tego grupa EBI zatwierdziła do końca 2015 r. ponad 100 pożyczek i gwarancji, które zostaną udostępnione w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) 22 na potrzeby realizacji planu inwestycyjnego. Operacje EBI z zakresu finansowania i inwestycji prowadzone w ramach EFIS są objęte gwarancją budżetową UE. Łączna wysokość środków przeznaczonych na ten cel wynosi 7,5 mld EUR, w tym 5,7 mld EUR przypada na EBI, a 1,8 mld EUR na EFI; środki te przyczynią się do zmobilizowania inwestycji, których łączna wartość może sięgnąć 50 mld EUR.

Operacje finansowania prowadzone przez EBI mają wpływ na budżet UE wówczas, gdy są powiązane z gwarancjami UE lub innymi unijnymi środkami budżetowymi. Oprócz EFIS dotyczy to:

-operacji EBI z zakresu finansowania prowadzonych w ramach tzw. mandatu zewnętrznego w zakresie udzielania pożyczek obejmującego państwa ubiegające się o członkostwo, kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa, Azję i Amerykę Łacińską oraz Republikę Południowej Afryki. Takie operacje finansowania korzystają z gwarancji budżetu UE obejmującej ryzyko dłużnika typu państwo lub ryzyko polityczne („gwarancja UE dotycząca mandatu zewnętrznego”) 23 . Osobne sprawozdanie na temat operacji finansowania prowadzonych przez EBI w ramach mandatu zewnętrznego zostanie wydane przez Komisję w drugiej połowie 2016 r.

-instrumentów finansowania opartych na podziale ryzyka, wykorzystujących budżet UE dla wsparcia określonych obszarów polityki unijnej (np. mechanizm finansowania oparty na podziale ryzyka na potrzeby projektów w zakresie badań i rozwoju oraz inicjatywa w zakresie obligacji projektowych).

W 2015 r. wolumen działań EBI z zakresu finansowania w państwach członkowskich UE wynosił 69,7 mld EUR, czyli 90 % łącznej kwoty pożyczek udzielanych przez EBI. EBI przeprowadził operacje pożyczkowe poza UE na kwotę 7,8 mld EUR, z czego 4,8 mld EUR jest objęte gwarancją UE dotyczącą mandatu zewnętrznego.

Łączna wielkość kwot objętych mandatem zewnętrznym opiewa na 27 mld EUR (plus dodatkowa nieobowiązkowa kwota w wysokości 3 mld EUR). Decyzja o uruchomieniu całości lub części dodatkowej kwoty zostanie podjęta przez Parlament Europejski i Radę zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i na podstawie wyników przeglądu śródokresowego mandatu zewnętrznego.

4.2.Działalność EBI w zakresie zaciągania pożyczek

Działalność pożyczkowa EBI jest finansowana głównie poprzez emisję obligacji na międzynarodowych rynkach kapitałowych. Ogólnym celem strategii finansowej EBI jest optymalizacja kosztów pozyskiwania finansowania w perspektywie długoterminowej. Na strategię tę składają się duże emisje płynnych obligacji w podstawowych walutach oraz specjalnie ukierunkowane i dostosowane do konkretnych potrzeb emisje w innych walutach.

W 2015 r. działalność EBI w zakresie zaciągania pożyczek osiągnęła wartość 62,4 mld EUR, a ich średni termin wymagalności wynosił 6,4 roku.

(1) Działalność Komisji w zakresie zaciągania i udzielania pożyczek została szczegółowo przedstawiona na stronie: http://ec.europa.eu/economy_finance/eu_borrower/index_en.htm.
(2) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.
(3) Decyzja Rady 2013/531/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie udzielenia Rumunii zapobiegawczo średnioterminowej pomocy finansowej Unii (Dz.U. L 286 z 29.10.2013, s.1).
(4)

     Szczegółowe informacje na temat operacji wsparcia bilansu płatniczego dostępne są na stronie: http://ec.europa.eu/economy_finance/eu_borrower/balance_of_payments/index_en.htm

(5)  Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (UE) 2015/1360 z dnia 4 sierpnia 2015 r. (Dz.U. L 210 z 7.8.2015, s. 1).
(6) Art. 122 ust. 2 TFUE przewiduje przyznanie pomocy finansowej państwom członkowskim, które znalazły się w trudnej sytuacji z powodu nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza ich kontrolą.
(7)  Szczegółowe informacje na temat operacji europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej dostępne są na stronie http://ec.europa.eu/economy_finance/eu_borrower/efsm/index_en.htm
(8) Decyzja wykonawcza Rady 2011/77/UE z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie przyznania Irlandii pomocy finansowej Unii (Dz.U. L 30 z 4.2.2011, s. 34).
(9) Decyzja wykonawcza Rady 2011/344/UE z dnia 30 maja 2011 r. w sprawie przyznania Portugalii pomocy finansowej Unii (Dz.U. L 159 z 17.6.2011, s. 88).
(10)  Decyzja wykonawcza Rady 2015/1181/UE z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie przyznania Grecji krótkoterminowej pomocy finansowej Unii (Dz.U. L 192 z 18.7.2015, s. 15).
(11)  Szczegółowe informacje na temat pomocy makrofinansowej można znaleźć na stronie: http://ec.europa.eu/economy_finance/eu_borrower/macro-financial_assistance/index_en.htm
(12) Zob. rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (wersja ujednolicona) (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10). Jak dotąd nie odnotowano żadnego przypadku niewykonania zobowiązania w odniesieniu do pożyczek udzielonych w ramach pomocy makrofinansowej.
(13) Chociaż spłata zaciągniętej pożyczki jest w ostatecznym rozliczeniu pokrywana z budżetu UE, Fundusz Gwarancyjny działa jako bufor płynnościowy chroniący budżet UE przed ryzykiem żądań zapłaty wynikających z niewykonania zobowiązania przez państwo korzystające z pomocy. Obszerne sprawozdanie dotyczące funkcjonowania funduszu zawiera dokument COM(2014) 214 oraz uzupełniający dokument roboczy służb Komisji SEC(2014) 129.
(14) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/601 z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Ukrainie (Dz.U. L 100 z 17.4.2015, s. 1).
(15)  Decyzja Rady nr 2002/639/WE z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Ukrainie (Dz.U. L 209 z 6.8.2002, s. 23).
(16)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 388/2010/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Ukrainie (Dz.U. L 179 z 14.7.2010, s. 1).
(17) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 534/2014/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Tunezyjskiej (Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 9).
(18) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1351/2013/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Jordańskiemu Królestwu Haszymidzkiemu (Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 4).
(19) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 778/2013/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji (Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 15).
(20) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1025/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Kirgijskiej (Dz.U. L 283 z 25.10.2013, s. 1).
(21) Rozporządzenie ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej dopuszcza jednakże prefinansowanie, gdyż upoważnia ono Komisję „do zaciągania pożyczek na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych w najbardziej odpowiednim okresie między planowanymi wypłatami, tak aby zoptymalizować koszt finansowania i zachować swoją reputację jako emitenta Unii na rynkach”. Jakiekolwiek wynikające z tego koszty przeniesienia są jednak ponoszone przez pożyczającego.
(22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych, Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1.
(23)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii, Dz.U. L 135 z 8.5.2014, s. 1.