KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 7.8.2015

COM(2015) 398 final

2015/0174(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

zatwierdzająca zawarcie przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

Przyczyny i cele wniosku

Ogólnym celem polityki nieproliferacji jest zapobieganie działaniom służącym rozprzestrzenianiu BMR, wykrywanie takich działań i reagowanie na takie działania. Rozwiązywanie problemów związanych z proliferacją wspomagają wielostronne konwencje i mechanizmy weryfikacji, dwustronne i krajowe ramy prawne, zabezpieczenia, sankcje, kontrole wywozu, współpraca na rzecz zmniejszenia zagrożenia i kryzysowych oraz plany działania w sytuacjach wyjątkowych.

Innym elementem polityki w tej dziedzinie są różne działania związane z zapobieganiem – mogącemu powodować ogromne szkody – nieodpowiedniemu i nieuprawnionemu wykorzystaniu wiedzy fachowej dotyczącej BMR oraz materiałów i technologii wysokiego ryzyka.

W tym kontekście w 1994 r. po upadku Związku Radzieckiego utworzono Międzynarodowe Centrum Nauki i Techniki (dalej „centrum”). Centrum zostało założone wspólnie z innymi stronami (USA, Kanada, Japonia) na mocy wielostronnej umowy międzynarodowej w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu naukowej i technicznej wiedzy specjalistycznej związanej z bronią masowego rażenia (BMR). Z czasem do umowy przystąpiły kolejne strony: Armenia, Białoruś, Gruzja, Kazachstan, Kirgistan, Republika Korei, Norwegia, Federacja Rosyjska i Tadżykistan.

W ramach centrum, które łączy badania naukowe i działania na rzecz nieproliferacji, sfinansowano blisko 3000 projektów o łącznej wartości ponad 550 mln euro. Wkład UE wynosi około 270 milionów euro. W ostatnich latach koncepcja i działalność centrum ewoluowały ze względu na zmieniającą się sytuację w zakresie proliferacji, wyniki analiz zagrożeń i zmieniające się potrzeby stron. Centrum coraz bardziej koncentrowało się na wspieraniu projektów mających na celu łagodzenie szerszych zagrożeń chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych, niekoniecznie w aspekcie przekwalifikowania naukowców, ale bardziej promowania bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej, modernizacji laboratoriów, a także stymulowania tworzenia sieci kontaktów pomiędzy społecznościami naukowymi.

W następstwie zapowiedzianego w 2010 r. wycofania się Federacji Rosyjskiej, które stało się skuteczne w dniu 15 lipca 2015 r., strony uzgodniły, że konieczna jest nowa umowa, aby w nowych okolicznościach centrum mogło skutecznie wykonywać swoje zadania.

W dniu 21 października 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia, w imieniu Unii Europejskiej i Euratomu (działających jako jedna Strona), negocjacji w sprawie Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki („Umowa”) pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi, i wydała wytyczne negocjacyjne (dokument 14137/13 R –UE).

Cele określone w wytycznych negocjacyjnych zostały w pełni osiągnięte, a uwagi państw członkowskich – uwzględnione w negocjacjach. Projekt Umowy został przedstawiony Grupie Roboczej Rady ds. Nieproliferacji w dniu 24 lutego 2014 r., a Grupie ds. Zagadnień Atomowych w dniu 5 lutego 2014 r.

Komisja Europejska przystąpiła następnie do parafowania projektu Umowy. W czerwcu 2014 r. Umowa została parafowana przez wszystkie Strony, z wyjątkiem Kazachstanu, Norwegii i Tadżykistanu. Oczekiwano wtedy, że kraje te parafują Umowę w krótkim czasie.

W związku z tym Komisja przygotowała niniejszy wniosek dotyczący decyzji Rady upoważniającej do zawarcia Umowy w imieniu Euratomu.

Parafowanie Umowy przez Kazachstan trwało dłużej niż oczekiwano. Początkowo Kazachstan wniósł o dodatkowy okres na zakończenie wewnętrznych procedur parafowania Umowy. Następnie wniesiono pewne zastrzeżenia w odniesieniu do tłumaczenia projektu Umowy na język rosyjski. W trakcie procedur wewnętrznych, a także po zmianie rządu w sierpniu 2014 r., Kazachstan zgłosił także zastrzeżenia natury prawno-technicznej związane z zawartym w Umowie odniesieniem do konwencji wiedeńskiej. W tym czasie Białoruś wycofała się z umowy dotyczącej centrum, więc należało z nowej umowy dotyczącej kontynuowania centrum usunąć wzmianki o Białorusi. Uznano zatem, że należy przygotować nową wersję Umowy, aby uwzględnić wszystkie powyższe kwestie. Nowa wersja nie zawiera istotnych zmian w porównaniu do poprzedniej wersji i jest w pełni zgodna z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę. Rozwiązano kwestie językowe, usunięto odniesienie do Białorusi, a odesłanie do konwencji wiedeńskiej zostało zastąpione odnośnym tekstem samej konwencji, co zostało zaakceptowane przez stronę kazachską. W następstwie tych zmian nowa wersja umowy dotyczącej kontynuacji centrum została parafowana przez wszystkie Strony w dniu 22 czerwca 2015 r. w Astanie.

Niniejszy wniosek stanowi kolejny krok w procesie zmierzającym do podpisania Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki (dalej: „Umowa”). Proponowane są dwie równoległe procedury: jedna dotycząca zawarcia umowy na podstawie traktatu Euratom oraz druga – równoległa – dotycząca podpisania Umowy w oparciu o podstawę prawną TUE/TFUE.

Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Jak wspomniano w tematycznym dokumencie strategicznym na lata 2014–2020, ze względu na rozprzestrzenianie się wiedzy w zakresie produktów podwójnego zastosowania, w ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju należy zmienić ukierunkowanie wsparcia z kwestii związanych z przekwalifikowaniem naukowców na kwestie służące rozwijaniu pojęcia „zaangażowania naukowców”. Od tamtej pory podejście UE zostało odpowiednio zmienione, również w celu uwzględnienia faktu, że pojawiły się nowe narzędzia informacyjne i komunikacyjne, które umożliwiają podmiotom zainteresowanym proliferacją łatwiejszy dostęp do szczególnie chronionych informacji i wiedzy fachowej.

Wraz z biegiem czasu „wymiar ludzki” ogólnej polityki bezpieczeństwa stawał się coraz ważniejszy, a działania skupiały się nie tylko na kwestiach przekwalifikowania naukowców, ale także na konieczności ograniczenia na poziomie globalnym dostępu do wiedzy fachowej w zakresie produktów podwójnego zastosowania. Aspekty te zyskały na znaczeniu po atakach z 11 września i doprowadziły ostatecznie do przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1540 z 2004 roku. Wydarzenia te były również przedmiotem dyskusji w ramach partnerstwa globalnego grupy G-8. Powołana w ramach G-8 grupa robocza, zgodnie z ustaleniami szczytu, przyjęła w 2009 r. zalecenia dotyczące skoordynowanego podejścia w dziedzinie globalnego rozprzestrzeniania wiedzy o broni masowego rażenia i zaangażowania naukowców. W zaleceniach tych stwierdzono, że rozprzestrzenianie wiedzy fachowej o BMR i wszelkich szczególnie chronionych informacji na temat zagadnień chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych stanowi poważny powód do niepokoju. W zaleceniach odwołano się do wniosków z działalności centrum, które mogą stać się podstawą do opracowania odpowiednich projektów poza krajami grupy G-8, aby przyczynić się do światowych wysiłków na rzecz nieproliferacji. W deklaracji G-8 z Deauville, która przedłużyła program partnerstwa na lata po 2012 r., wskazano zaangażowanie naukowców jako jeden z najważniejszych obszarów działania.

Podczas negocjacji umowy dotyczącej kontynuowania centrum wzięto pod uwagę wiele zaleceń. Treść Umowy jest zgodna z założeniami rezolucji RB ONZ nr 1540.

Spójność z innymi politykami Unii

Nowa umowa dotycząca kontynuowania centrum jest zgodna z europejską strategią bezpieczeństwa z 2003 r. i z jej przeglądem przeprowadzonym w 2008 r., jak również z konkluzjami Rady z 2013 r. w sprawie zapewnienia kontynuacji skutecznej polityki UE w odpowiedzi na nowe wyzwania związane z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia. W konkluzjach Rady wezwano do dalszego wzmocnienia ochrony przed transferem szczególnie chronionych technologii i wiedzy fachowej, w tym technologii i wiedzy fachowej w zakresie produktów podwójnego zastosowania.

Nowa Umowa jest również zgodna z programem „Horyzont 2020”, w szczególności z programem na rzecz bezpiecznych społeczeństw, który propaguje badania stosowane nad ochroną w różnych obszarach wrażliwych. Jest ona również zgodna z treścią odpowiednich programów badawczych Euratomu.

Finansowanie centrum podlega nowemu Instrumentowi na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju, w szczególności jego art. 5 ust. 2. Nowy instrument obejmuje liczne przepisy pozwalające uniknąć powielania działań i podwójnego finansowania. Przepisy prawa nakładają na Komisję obowiązek zapewnienia, aby przyjmowane środki były spójne z unijnymi i krajowymi środkami pomocy, co ma zapobiec nakładaniu się działań i podwójnemu finansowaniu.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

Podstawa prawna

Podstawa prawna dla niniejszego wniosku została ustalona po wymianie opinii na temat projektu wytycznych negocjacyjnych w odpowiednich grupach roboczych Rady (Grupa Robocza ds. Nieproliferacji, Grupa Robocza ds. Zagadnień Atomowych) oraz w Coreper.

Podstawę prawną niniejszego wniosku stanowi art. 101 Traktatu Euratom.

Równolegle uruchomiona zostaje procedura w oparciu o art. 29 i 37 TUE oraz art. 218 TFUE.

Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Państwa członkowskie zachęciły Unię Europejską, aby stała się stroną Umowy, ze względu na swą zdolność do wykorzystywania wiedzy fachowej w całej Unii, jak również wieloletnie doświadczenie w tej dziedzinie (od 1992 r.). Państwa członkowskie uzgodniły, że UE jest w stanie zapewnić lepszą koordynację i współpracę między zainteresowanymi stronami, zwłaszcza naukowcami, która wykracza poza możliwości poszczególnych państw członkowskich. Niektóre rodzaje zagrożeń nie znają granic (np. epidemie lub przemyt materiałów niebezpiecznych) i muszą być zarządzane na poziomie regionalnym lub globalnym.

3.WYNIKI OCEN EX-POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Oceny ex-post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa

Postanowiono pozostać przy umowie międzynarodowej, ponieważ daje ona Unii Europejskiej maksymalną pewność prawa, w tym pewność procedur finansowania opartych na normach międzynarodowych, które zagwarantują ochronę interesów finansowych funduszy Unii Europejskiej.

Ponadto Umowa ustanawia szereg przywilejów, które są możliwe wyłącznie w ramach nowego międzynarodowego porozumienia – należą do nich immunitety i przywileje pracowników UE pracujących w Sekretariacie w Kazachstanie. Zagwarantowano również dostęp do instytutów w celu monitorowania wdrażania działań finansowanych przez UE, a także szereg przywilejów umożliwiających dostarczanie pomocy wolnej od podatków, takich jak VAT, cła i inne opłaty.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

W 2014 r. Doradczy Komitet Naukowy centrum rozpoczął serię spotkań z przedstawicielami środowisk naukowych Unii Europejskiej, Japonii, USA i innych państw, które są obecnie członkami centrum. Określono szereg priorytetów przyszłej pomocy w odniesieniu do sektora jądrowego, biologicznego i chemicznego, jak również w kwestiach związanych ze zmianą klimatu oraz dalszymi możliwościami nawiązywania kontaktów naukowych.

W lutym 2015 r. Komisja Europejska zorganizowała spotkanie, podczas którego przeprowadzono pogłębioną dyskusję z zespołem ekspertów ze wszystkich krajów partnerskich, w tym z UE. Dopracowano treść priorytetów i zapoznano się z zaleceniami dotyczącymi mechanizmów finansowania i sposobów działania, w szczególności polegających na wzmocnieniu podejścia opartego na sieci kontaktów.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Stanowisko UE zostało sformułowane na podstawie zaleceń wydanych przez ekspertów wewnętrznych Komisji Europejskiej oraz zaleceń ESDZ. Swoją opinię wyraziło także wielu ekspertów UE w tej dziedzinie, w szczególności eksperci, którzy zasiadają z ramienia UE w Doradczym Komitecie Naukowym centrum.

Ponadto sfinansowano liczne badania eksperckie w zakresie oceny ryzyka i zagrożenia w tej dziedzinie w regionie Kaukazu i Azji Środkowej. Wyniki zostały omówione przez Grupę Roboczą ds. Zaangażowania Naukowców, której przewodniczy Komisja, a zalecenia tej grupy zostały uwzględnione.

4.SZCZEGÓŁOWE OBJAŚNIENIA POSZCZEGÓLNYCH PRZEPISÓW WNIOSKU

Cele centrum są w pełni zgodne z wytycznymi negocjacyjnymi określonymi przez Radę.

Główne cele centrum określono w art. 2 umowy dotyczącej kontynuowania centrum. Celami tymi są:

(i) przyczynianie się do udoskonalenia międzynarodowych mechanizmów zapobiegających rozprzestrzenianiu się BMR i systemów jej przenoszenia, a także technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej, które stanowią kluczowe elementy bezpośrednio związane z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia (w tym technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej podwójnego zastosowania);

(ii) oferowanie naukowcom i inżynierom posiadającym wiedzę i umiejętności dotyczące BMR i systemów jej przenoszenia, w tym wiedzę i umiejętności podwójnego zastosowania, możliwości szkoleń i alternatywnego zatrudnienia, w ramach których ich wiedza i umiejętności mogą być wykorzystane w działaniach o charakterze pokojowym;

(iii) promowanie kultury bezpieczeństwa w zakresie obchodzenia się z materiałami, urządzeniami i technologiami, które mogą być wykorzystane do projektowania, rozwijania, produkcji lub stosowania BMR lub środków jej przenoszenia, a także w zakresie ich stosowania; oraz

(iv) przyczynianie się poprzez swoje działania: do rozwoju międzynarodowego partnerstwa naukowego, wzmacniania globalnego bezpieczeństwa oraz stymulowania wzrostu gospodarczego poprzez innowacje; do rozwoju podstawowych i stosowanych badań i technologii oraz komercjalizacji, między innymi w dziedzinie ochrony środowiska, energii, a także bezpieczeństwa jądrowego, ochrony fizycznej, bezpieczeństwa chemicznego i biologicznego oraz ochrony chemicznej i biologicznej; oraz do promowania ściślejszej integracji naukowców, którzy dysponują technologiami, materiałami i wiedzą specjalistyczną mającymi zastosowanie do BRM, z międzynarodową społecznością naukową.

Zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi Umowa (art. 10) przewiduje, że wszystkie działania centrum będą korzystać ze zwolnień i innych przywilejów podatkowych w krajach otrzymujących pomoc.

Strony zapewniające finansowanie będą miały pełny dostęp do monitorowania, audytu, ocen i kontroli projektów finansowanych przez UE, w tym kontroli obiektów korzystających z finansowania, określonych w art. 8 Umowy.

Artykuł 12 Umowy określa przywileje i immunitety dla personelu centrum, w tym dla personelu pracującego w imieniu Unii Europejskiej. Tekst art. 12 Umowy jest w pełni zgodny z przepisami Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r.

Bezpośrednie odniesienie do konwencji wiedeńskiej nie może być zawarte ze względu na pewne kwestie prawne podniesione przez Kazachstan. W związku z tym w trakcie negocjacji odniesienie to zostało zastąpione zapisem o brzmieniu dokładnie odpowiadającym stosownym postanowieniom konwencji wiedeńskiej.

2015/0174 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 4 i art. 101 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W dniu 21 października 2013 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie zawarcia Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi 1 .

(2)Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone.

(3)Podpisanie Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, przebiega w drodze oddzielnej procedury w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(4)Należy zatwierdzić zawarcie Umowy przez Komisję, działającą w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy dotyczącej kontynuowania Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi („Umowa”).

Tekst Umowy, która ma zostać podpisana, dołącza się do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

(1) Dokument 14137/13 R-UE przyjęty dnia 21.10.2013 r.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 7.8.2015

COM(2015) 398 final

ZAŁĄCZNIK

DECYZJI RADY

zatwierdzającej zawarcie przez Komisję Umowy dotyczącej kontynuowania
Międzynarodowego Centrum Nauki i Techniki pomiędzy
Unią Europejską i Euratomem, działającymi jako jedna Strona, a Gruzją, Japonią, Królestwem Norwegii, Republiką Armenii, Republiką Kazachstanu, Republiką Kirgiską, Republiką Korei, Republiką Tadżykistanu i Stanami Zjednoczonymi

ZAŁĄCZNIK

DECYZJI RADY

UMOWA DOTYCZĄCA KONTYNUOWANIA

MIĘDZYNARODOWEGO CENTRUM NAUKI I TECHNIKI

STRONY NINIEJSZEJ UMOWY,

ZANIEPOKOJONE zagrożeniem, które stwarza dla całego świata rozprzestrzenianie broni jądrowej, radiologicznej, chemicznej i biologicznej (dalej „broń masowego rażenia” – „BMR”) oraz wykorzystanie materiałów jądrowych, radiologicznych, chemicznych i biologicznych jako broni;

POTWIERDZAJĄC potrzebę zapobiegania rozprzestrzenianiu technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej związanej z BMR i środkami jej przenoszenia;

PRZYWOŁUJĄC rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540, w której zdecydowano, że wszystkie państwa mają obowiązek powstrzymać się od udzielania w jakiejkolwiek formie wsparcia podmiotom niepaństwowym, które usiłują rozwinąć, nabyć, wyprodukować, posiadać, przetransportować, przetransferować lub wykorzystać broń jądrową, chemiczną lub biologiczną oraz środki jej przenoszenia;

UZNAJĄC, że prowadzenie przez państwa wspólnych, wielostronnych działań stanowi skuteczny sposób zapobiegania proliferacji, oraz uznając ważną rolę badań naukowych i rozwoju technologicznego, które stanowią kluczowe elementy aktualnych wyzwań dotyczących proliferacji;

UWZGLĘDNIAJĄC postanowienia Umowy ustanawiającej Międzynarodowe Centrum Nauki i Techniki (dalej „Centrum”), podpisanej w Moskwie w dniu 27 listopada 1992 r. (dalej „umowa z 1992 r.”) i Protokołu w sprawie tymczasowego stosowania Umowy ustanawiającej Międzynarodowe Centrum Nauki i Techniki, podpisanego w Moskwie w dniu 27 grudnia 1993 r. (dalej „protokół w sprawie tymczasowego stosowania”);

UZNAJĄC potrzebę ograniczenia przez Centrum zachęt do angażowania się w działania, które mogłyby doprowadzić do rozprzestrzeniania się BMR lub materiałów powiązanych, poprzez wspieranie działalności naukowo-badawczej o celach pokojowych prowadzonej przez naukowców i inżynierów w państwach dysponujących technologiami, wiedzą specjalistyczną i materiałami powiązanymi mającymi zastosowanie do BMR, oraz poprzez współpracę w zakresie takiej działalności, a także dotychczasowy wkład Centrum w zapobieganie rozprzestrzenianiu BMR i wspieranie współpracy naukowej pomiędzy państwami;

ZDAJĄC SOBIE SPRAWĘ, że dla skutecznego funkcjonowania Centrum niezbędne jest silne poparcie ze strony rządów, Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (dalej „Euratom”), organizacji pozarządowych, fundacji, wyższych uczelni, instytucji naukowych oraz innych organizacji międzyrządowych i organizacji sektora prywatnego;

PRAGNĄC, aby Centrum kontynuowało swoje prace z uwzględnieniem niedawnych zmian w strukturze jego członkostwa;

PRAGNĄC ponadto dostosować Centrum do zmiany warunków, która zaszła od czasu jego ustanowienia, tak aby działania Centrum dostarczały bodźców uczestniczącym w niej naukowcom i inżynierom, w tym posiadającym wiedzę i umiejętności dotyczące BMR lub systemów jej przenoszenia (włącznie z wiedzą i umiejętnościami podwójnego zastosowania), oraz wspierała tych naukowców i inżynierów w rozwoju międzynarodowego partnerstwa naukowego, wzmacnianiu globalnego bezpieczeństwa oraz stymulowania wzrostu gospodarczego poprzez innowacje; oraz

DECYDUJĄC, w celu skuteczniejszego osiągnięcia celów Centrum w drodze współpracy naukowej, o kontynuowaniu Centrum poprzez zawarcie niniejszej Umowy, opierającej się na zmienionej umowie z 1992 r. i o zastąpieniu protokołu w sprawie tymczasowego stosowania;

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

ARTYKUŁ 1

(A)Centrum, ustanowione pierwotnie umową z 1992 r. jako organizacja międzyrządowa, jest kontynuowane zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Każda ze Stron wspomaga na swoim terytorium działania Centrum. Do osiągnięcia swoich celów Centrum posiada, na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Stron, zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w odniesieniu do zawierania umów, nabywania i zbywania mienia nieruchomego i ruchomego oraz do wnoszenia skarg i odpowiadania na nie.

(B)Stosowane w niniejszej Umowie terminy są zdefiniowane w niniejszym artykule:

(i)„Strony” oznaczają, po wejściu w życie niniejszej Umowy, sygnatariuszy niniejszej Umowy, którzy przedstawili powiadomienie zgodnie z art. 17 pkt C niniejszej Umowy, a także wszelkie państwa, które przystąpiły do niniejszej Umowy zgodnie z jej art. 13 pkt B;

(ii)„personel Centrum” oznacza osoby fizyczne, które są zatrudnione przez Centrum albo pracują dla Centrum na podstawie umowy, albo które zostały przeniesione służbowo lub tymczasowo oddelegowane do Centrum na podstawie porozumienia pomiędzy Centrum a Stroną lub Stronami;

(iii)„członkowie rodziny” oznaczają małżonków; niepozostające w związku małżeńskim i pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do 21 lat; niepozostające w związku małżeńskim i pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do 23 lat, które uczą się w pełnym wymiarze czasu w pomaturalnej instytucji edukacyjnej; oraz niepozostające w związku małżeńskim dzieci, które są niepełnosprawne fizycznie lub umysłowo;

(iv)„działania” Centrum oznaczają projekty i inne prace prowadzone pod auspicjami Centrum, zgodnie z art. 2 niniejszej Umowy;

(v)„projekt” Centrum oznacza wspólne działanie prowadzone przez określony czas, w dowolnym miejscu na świecie, które może obejmować dotacje lub urządzenia, i wymaga zatwierdzenia zgodnie z art. 6 niniejszej Umowy;

(vi)„konsensus” Zarządu oznacza zgodę wszystkich Stron będących członkami Zarządu, które uczestniczą w posiedzeniu, na którym podejmowana jest decyzja, i głosują na tym posiedzeniu, pod warunkiem że osiągnięte jest kworum, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszej Umowie. Statut Centrum, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, określa kworum i dopuszczalny tryb uczestnictwa Stron w posiedzeniach;

(vii)„państwo przyjmujące” oznacza Stronę, która została wyznaczona jako państwo przyjmujące zgodnie z art. 9 pkt A niniejszej Umowy;

(viii)„technologie, materiały i wiedza specjalistyczna podwójnego zastosowania” oznaczają technologie, materiały i wiedzę specjalistyczną, które mają zastosowanie zarówno do celów komercyjnych, jak do celów proliferacji, takie jak zastosowania związane z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia;

(ix)„wiedza i umiejętności podwójnego zastosowania” oznaczają wiedzę i umiejętności, które dotyczą technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej podwójnego zastosowania związanych z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia; oraz

(x)„materiały powiązane” oznaczają materiały, urządzenia i technologie, które są objęte odpowiednimi wielostronnymi traktatami i porozumieniami lub zostały umieszczone w krajowych wykazach kontrolnych i które mogą być wykorzystane do projektowania, rozwijania, produkcji lub stosowania BMR lub środków jej przenoszenia.

ARTYKUŁ 2

(A)Centrum opracowuje, zatwierdza, finansuje i monitoruje działania o celach pokojowych, które mają być prowadzone w instytucjach i obiektach budowlanych umiejscowionych na terytoriach Stron. Projekty mogą być prowadzone w państwach niebędących Stronami niniejszej Umowy, które dysponują technologiami, wiedzą specjalistyczną i materiałami powiązanymi mającymi zastosowanie do BMR, jeśli państwa te przedstawiły Zarządowi pisemny wniosek dotyczący takich projektów, a Zarząd jednomyślnie zatwierdził ich przeprowadzenie. Niezależnie od powyższego, osoby fizyczne, które są obywatelami państw niebędących Stronami, mogą zostać dopuszczone do udziału w działaniach Centrum prowadzonych w państwach będących Stronami niniejszej Umowy.

(B)Cele Centrum są następujące:

(i)przyczynianie się do udoskonalenia międzynarodowych mechanizmów zapobiegających rozprzestrzenianiu się BMR i systemów jej przenoszenia, a także technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej, które stanowią kluczowe elementy bezpośrednio związane z rozwijaniem, produkcją, stosowaniem lub wzmacnianiem BMR lub środków jej przenoszenia (w tym technologii, materiałów i wiedzy specjalistycznej podwójnego zastosowania);

(ii)oferowanie naukowcom i inżynierom posiadającym wiedzę i umiejętności dotyczące BMR i systemów jej przenoszenia, w tym wiedzę i umiejętności podwójnego zastosowania, możliwości szkoleń i alternatywnego zatrudnienia, w ramach których ich wiedza i umiejętności mogą być wykorzystane w działaniach o charakterze pokojowym;

(iii)promowanie kultury bezpieczeństwa w zakresie obchodzenia się z materiałami, urządzeniami i technologiami, które mogą być wykorzystane do projektowania, rozwijania, produkcji lub stosowania BMR lub środków jej przenoszenia, a także w zakresie ich stosowania; oraz

(iv)przyczynianie się poprzez swoje działania: do rozwoju międzynarodowego partnerstwa naukowego, wzmacniania globalnego bezpieczeństwa oraz stymulowania wzrostu gospodarczego poprzez innowacje; do rozwoju podstawowych i stosowanych badań i technologii oraz komercjalizacji, między innymi w dziedzinie ochrony środowiska, energii, a także bezpieczeństwa jądrowego, ochrony fizycznej, bezpieczeństwa chemicznego i biologicznego oraz ochrony chemicznej i biologicznej; oraz do promowania ściślejszej integracji naukowców, którzy dysponują technologiami, materiałami i wiedzą specjalistyczną mającymi zastosowanie do BRM, z międzynarodową społecznością naukową.

ARTYKUŁ 3

Aby osiągnąć założone cele, Centrum jest upoważnione do:

(i)promowania i wspierania, przy pomocy funduszy lub w inny sposób, działań prowadzonych zgodnie z art. 2 niniejszej Umowy;

(ii)monitorowania i audytu działań Centrum, zgodnie z art. 8 niniejszej Umowy;

(iii)ustanawiania odpowiednich form współpracy z rządami, Unią Europejską i Euratomem, organizacjami międzyrządowymi, organizacjami pozarządowymi, organizacjami sektora prywatnego, fundacjami, wyższymi uczelniami, instytucjami naukowymi i powiązanymi programami oraz do otrzymywania od nich funduszy lub darowizn;

(iv)ustanawiania, w stosownych przypadkach, oddziałów lub biur informacyjnych w zainteresowanych państwach będących Stronami lub na terytorium państw niebędących Stronami, jeśli Zarząd jednomyślnie zatwierdził ustanowienie takiego oddziału lub biura informacyjnego na terytorium danego państwa niebędącego Stroną; oraz

(v)angażowania się w inne działania wchodzące w zakres niniejszej Umowy, na które Zarząd wyraził zgodę na zasadzie konsensusu.

ARTYKUŁ 4

(A)Centrum posiada Zarząd i Sekretariat, w którego skład wchodzi dyrektor zarządzający (działający jako dyrektor generalny), zastępca lub zastępcy dyrektora zarządzającego oraz inni członkowie personelu Centrum, zgodnie ze statutem Centrum.

(B)Zarząd jest odpowiedzialny za:

(i) określanie polityki Centrum i swojego regulaminu wewnętrznego;

(ii) przekazywanie ogólnych wytycznych i zaleceń dla Sekretariatu;

(iii) zatwierdzanie budżetu operacyjnego Centrum;

(iv) zarządzanie finansami i innymi sprawami Centrum, w tym zatwierdzanie procedur dotyczących sporządzania budżetu Centrum, prowadzenia rachunkowości i audytu rachunkowego;

(v) ustalanie ogólnych kryteriów i priorytetów dotyczących zatwierdzania działań;

(vi) zatwierdzanie projektów, zgodnie z art. 6 niniejszej Umowy;

(vii) uchwalanie Statutu i innych porozumień wykonawczych, o ile zachodzi taka potrzeba; oraz

(viii) inne funkcje powierzone mu na podstawie niniejszej Umowy lub konieczne do wykonania niniejszej Umowy.

(C)Decyzje Zarządu są podejmowane na zasadzie konsensusu.

(D)Każdej Stronie przysługuje jeden głos w Zarządzie i może ona powołać do Zarządu nie więcej niż dwóch przedstawicieli.

(E)Strony mogą powołać Doradczy Komitet Naukowy składający się z przedstawicieli mianowanych przez Strony, aby zapewniał Zarządowi specjalistyczne doradztwo naukowe i inne niezbędne porady specjalistyczne; doradzał Radzie w sprawie dziedzin, w jakich należy wspierać badania służące celom pokojowym; oraz udzielał wszelkich innych porad, o które może się zwrócić Zarząd.

(F)Zarząd uchwala Statut na podstawie niniejszej Umowy. Statut określa:

(i)strukturę Sekretariatu, w tym obowiązki i zadania dyrektora zarządzającego, zastępców dyrektora zarządzającego i pozostałych osób zajmujących najważniejsze stanowiska;

(ii)procedurę wyboru, opracowywania, zatwierdzania, finansowania, prowadzenia i monitorowania działań;

(iii)procedury sporządzania budżetu Centrum, prowadzenia rachunkowości i audytu rachunkowego;

(iv)odpowiednie wytyczne w sprawie praw własności intelektualnej wynikających z projektów Centrum i w sprawie rozpowszechniania wyników projektów;

(v)procedury dotyczące uczestnictwa rządów, Unii Europejskiej i Euratomu, organizacji międzyrządowych i pozarządowych w działaniach Centrum;

(vi)politykę kadrową; oraz

inne ustalenia niezbędne do wykonania niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ 5

Zarząd może zaprosić organizacje międzyrządowe i pozarządowe oraz państwa niebędące Stronami do udziału w swoich posiedzeniach w charakterze obserwatorów bez prawa głosu.

ARTYKUŁ 6

Do każdego wniosku dotyczącego projektu, który jest przedkładany do zatwierdzenia Zarządowi, należy dołączyć pisemną zgodę państwa lub państw, w którym lub w których mają być prowadzone prace. Oprócz udzielonej wcześniej zgody ze strony takiego państwa lub takich państw, do zatwierdzenia projektu wymagany jest także konsensus Zarządu.

ARTYKUŁ 7

(A)Projekty zatwierdzone przez Zarząd mogą być finansowane lub wspierane przez Centrum, Strony, organizacje pozarządowe, fundacje, wyższe uczelnie, instytucje naukowe, organizacje międzyrządowe i organizacje sektora prywatnego. Takie finansowanie i wspieranie zatwierdzonych projektów odbywa się na warunkach określonych przez podmioty finansujące lub udzielające wsparcia, z zastrzeżeniem, że warunki te muszą być zgodne z niniejszą Umową.

(B)Ani przedstawiciele Stron wchodzący w skład Zarządu, ani personel Sekretariatu Centrum nie są uprawnieni do otrzymania finansowania na cele projektu i nie mogą czerpać żadnych bezpośrednich korzyści z funduszy przeznaczonych na projekty.

ARTYKUŁ 8

(A)Centrum przysługuje prawo do przeprowadzenia następujących czynności w państwach, w których mają być prowadzone działania:

(i)przeprowadzania na miejscu kontroli działań Centrum, materiałów, dostaw, wykorzystania funduszy, powiązanych usług i wykorzystania środków finansowych, po wystosowaniu powiadomienia przez Centrum lub, dodatkowo, zgodnie z zasadami określonymi w umowie w sprawie projektu; oraz

(ii)przeprowadzania, na wniosek Centrum, inspekcji lub kontroli wszelkich rejestrów lub innych dokumentów mających związek z projektami i działaniami Centrum oraz wykorzystaniem funduszy, niezależnie od miejsca przechowywania takich rejestrów i dokumentów, zarówno w czasie finansowania projektów przez Centrum, jak i w okresie późniejszym, zgodnie z ustaleniami w umowie w sprawie projektu.

Pisemna zgoda wymagana w art. 6 niniejszej Umowy obejmuje zgodę państwa lub państw, w którym lub w których ma być prowadzony projekt, oraz instytucji będącej jego odbiorcą na zapewnienie Centrum dostępu niezbędnego do prowadzenia kontroli i monitorowania projektu, zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym punkcie.

(B)Każda ze Stron posiada również prawa określone w pkt A niniejszego artykułu, koordynowane za pośrednictwem Centrum, w odniesieniu do projektów, które finansuje w całości lub w części lub które są realizowane na jej terytorium.

(C)W przypadku ustalenia, że warunki dotyczące projektu nie są przestrzegane, Centrum albo rząd lub organizacja, które zapewniają finansowanie, mogą zakończyć projekt, powiadamiając wcześniej Zarząd o przyczynach tej decyzji, i podjąć właściwe kroki, zgodnie z postanowieniami umowy w sprawie projektu.

ARTYKUŁ 9

(A)Siedziba główna Centrum znajduje się w Republice Kazachstanu, a Republika Kazachstanu pełni funkcję państwa przyjmującego, chyba że i do czasu gdy: (i) Republika Kazachstanu wystosuje pisemne powiadomienie do Zarządu o rezygnacji z pełnienia funkcji państwa przyjmującego; (ii) inna Strona, o której mowa w art. 13 pkt A niniejszej Umowy lub która przystąpiła do niniejszej Umowy zgodnie z jej art. 13 pkt B w celu wyrażenia zgody na prowadzenie działań Centrum na jej terytorium, wystosuje pisemne powiadomienie do Zarządu, w którym zwróci się o mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym; (iii) Zarząd podejmie, na zasadzie konsensusu, decyzję o przyjęciu wniosku tej Strony o mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym; oraz (iv) Strona występująca z wnioskiem o mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym wystosuje pisemne powiadomienie do Zarządu, w którym potwierdzi, że przyjmuje mianowanie jej kolejnym państwem przyjmującym.

(B)Rząd państwa przyjmującego zapewnia materialne wsparcie na rzecz Centrum poprzez udostępnienie mu, na własny koszt, obiektu budowlanego odpowiadającego potrzebom użytkowym Centrum oraz zapewnia utrzymanie, dostęp do mediów i ochronę tego obiektu. Rząd państwa przyjmującego i Centrum mogą zawrzeć umowę określająca warunki, na których państwo przyjmujące zapewnia Centrum materialne wsparcie i udostępnia mu obiekt budowlany.

(C)Centrum posiada w państwie przyjmującym status osoby prawnej i może w tym charakterze zawierać umowy, nabywać i zbywać mienie nieruchome i ruchome oraz występować w charakterze strony powodowej lub pozwanej w postępowaniu przed sądem.

ARTYKUŁ 10

W państwie przyjmującym:

(i)

a)środki finansowe otrzymane przez Centrum i wszelkie odsetki uzyskane od tych środków nie podlegają opodatkowaniu w państwie przyjmującym;

b)ani Centrum, ani żaden z jego oddziałów nie może być objęte lub objęty podatkiem od majątku, który podlega opodatkowaniu na mocy przepisów prawa podatkowego państwa przyjmującego;

c)surowce, produkty zaopatrzeniowe i inne mienie dostarczane lub wykorzystywane do celów działań Centrum może być wwożone do i wywożone z państwa przyjmującego oraz wykorzystywane w państwie przyjmującym bez jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z przywozem, podatków od wartości dodanej (VAT) i innych podobnych podatków i opłat. Surowce, produkty zaopatrzeniowe oraz inne mienie nieruchome lub ruchome mogą być przenoszone albo w inny sposób przekazywane przez Centrum na rzecz podmiotów prawnych (w tym m.in. organizacji naukowych państwa przyjmującego), a także posiadane lub wykorzystywane przez Centrum lub podmioty, na rzecz których zostały przeniesione lub przekazane, bez jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z przywozem, VAT, podatków od majątku oraz innych podobnych podatków i opłat;

d)członkowie personelu Centrum niebędący obywatelami państwa przyjmującego są zwolnieni z obowiązku płacenia podatku dochodowego od osób fizycznych w państwie przyjmującym;

e)środki finansowe związane z projektami Centrum, otrzymane przez podmioty prawne, w tym organizacje naukowe państwa przyjmującego, nie podlegają opodatkowaniu w państwie przyjmującym;

f)środki finansowe otrzymane przez osoby fizyczne, w szczególności przez naukowców i specjalistów, w ramach projektów Centrum, nie są włączane do ich całkowitego dochodu podlegającego opodatkowaniu;

(ii)

a)Centrum, Strony, rządy, organizacje międzyrządowe i pozarządowe mają prawo dokonywać bez ograniczeń przelewów funduszy potrzebnych Centrum do prowadzenia działań – do państwa przyjmującego i poza jego terytorium, w walucie innej niż waluta państwa przyjmującego. Każdy z wyżej wymienionych podmiotów ma prawo dokonywać przelewy tylko na takie kwoty, które nie przekraczają w sumie łącznej wysokości kwoty przelanej przez dany podmiot do państwa przyjmującego; oraz

b)w celu finansowania Centrum i jego działań Centrum ma prawo, w imieniu własnym i podmiotów wymienionych w ppkt (ii) lit. a) niniejszego artykułu, do sprzedaży waluty obcej na wewnętrznym rynku walutowym państwa przyjmującego;

(iii) członkowie personelu organizacji niemających siedziby w państwie przyjmującym, którzy uczestniczą w działaniach Centrum i nie są obywatelami ani stałymi rezydentami państwa przyjmującego, są zwolnieni z płatności jakichkolwiek należności celnych lub opłat od przedmiotów osobistych i artykułów gospodarstwa domowego przywożonych do tego państwa przyjmującego, wywożonych z niego, lub wykorzystywanych na jego terytorium do użytku osobistego tych członków personelu lub ich rodzin.

ARTYKUŁ 11

(A)Centrum, jego aktywa i mienie posiadają immunitet jurysdykcyjny i egzekucyjny w państwie przyjmującym, z wyjątkiem indywidualnych przypadków, w których Centrum wyraźnie zrzekło się immunitetu.

(B)Przywileje i immunitety przyznawane są Centrum wyłącznie do celów określonych w niniejszej Umowie.

(C)Postanowienia niniejszego artykułu nie stanowią przeszkody dla uzyskania rekompensaty lub odszkodowania na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych lub właściwego prawa krajowego każdego z państw.

(D)Żadne z postanowień pkt A niniejszego artykułu nie może być interpretowane jako mające na celu uniemożliwienie wszczęcia postępowania sądowego lub dochodzenia roszczeń w stosunku do obywateli lub stałych rezydentów państwa przyjmującego.

ARTYKUŁ 12

(A)Personel Centrum i członkowie ich rodzin znajdujący się w państwie przyjmującym otrzymują od państwa przyjmującego następujące przywileje i immunitety:

(i)immunitet obejmujący aresztowanie, zatrzymanie, proces sądowy, w tym postępowanie sądowe w sprawach karnych, cywilnych i postępowanie administracyjne, w związku z ich wypowiedziami ustnymi lub pisemnymi i czynnościami służbowymi;

(ii)zwolnienie z podatków dochodowych, składek na ubezpieczenie społeczne lub innych podatków, ceł lub opłat, z wyjątkiem tych, które są zwykle wliczone w ceny towarów lub usług;

(iii)zwolnienie od podlegania przepisom dotyczącym zabezpieczenia społecznego;

(iv)zwolnienie od podlegania przepisom dotyczącym ograniczeń imigracyjnych i rejestracji obcokrajowców; oraz

(v)prawo do przywozu swoich mebli i innych ruchomości przy obejmowaniu po raz pierwszy stanowiska, bez nakładania przez państwo przyjmujące jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z przywozem i innych podobnych podatków i opłat, a także prawo do wywozu swoich mebli i innych ruchomości po zakończeniu pracy na stanowisku, bez nakładania przez państwo przyjmujące jakichkolwiek obciążeń, opłat, należności celnych, podatków związanych z wywozem i innych podobnych opłat.

Postanowienia ppkt (i) niniejszego artykułu nie mają zastosowania w przypadku powództwa cywilnego: a) wynikającego z umowy zawartej przez personel Centrum w innym charakterze niż – wyraźnie lub w sposób dorozumiany – jako przedstawiciel Centrum; albo b) wszczętego przez osobę trzecią z tytułu szkody wynikającej z wypadku samochodowego w państwie przyjmującym.

(B)Rząd państwa przyjmującego przyznaje przedstawicielom Stron wchodzącym w skład Zarządu, dyrektorowi zarządzającemu i zastępcom dyrektora zarządzającego, obok przywilejów i immunitetów wymienionych w pkt A niniejszego artykułu, wszelkie dodatkowe przywileje, immunitety, zwolnienia i ułatwienia, które państwo przyjmujące przyznaje zazwyczaj przedstawicielom członków organizacji międzynarodowych i ich kierownictwu na jego terytorium.

(C)Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie wymaga od rządu państwa przyjmującego nadawania przywilejów i immunitetów określonych w pkt A i B niniejszego artykułu jego własnym obywatelom lub stałym rezydentom.

(D)Żaden z postanowień niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako uchylające przywileje, immunitety i inne korzyści przyznane osobom opisanym w pkt A i B niniejszego artykułu na mocy innych umów.

ARTYKUŁ 13

(A)Republika Armenii, Gruzja, Republika Kazachstanu, Republika Kirgiska i Republika Tadżykistanu mają obowiązek przestrzegać zobowiązań podjętych przez państwo przyjmujące w art. 9 pkt C, art. 10, 11 i 12 niniejszej Umowy.

(B)Każde państwo pragnące przystąpić do niniejszej Umowy po jej wejściu w życie powiadamia o tym Zarząd za pośrednictwem dyrektora zarządzającego. Zarząd przekazuje takiemu państwu uwierzytelniony odpis niniejszej Umowy, za pośrednictwem dyrektora zarządzającego. Po zatwierdzeniu przez Zarząd, państwo to może przystąpić do niniejszej Umowy. Niniejsza Umowa wchodzi w życie w odniesieniu do takiego państwa trzydziestego (30.) dnia po dacie złożenia przez to państwo u depozytariusza dokumentu przystąpienia. Każde państwo dysponujące technologiami, wiedzą specjalistyczną lub materiałami powiązanymi mającymi zastosowanie do BMR, które przystępuje do niniejszej Umowy w celu wyrażenia zgody na prowadzenie działań Centrum na jego terytorium – który to cel należy wskazać w dokumencie przystąpienia – ma obowiązek przestrzegać zobowiązań podjętych przez państwo przyjmujące w art. 9 pkt C, art. 10, 11 i 12 niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ 14

(A)Strony dokonują przeglądu niniejszej Umowy po dwóch latach od jej wejścia w życie. Przegląd ten uwzględnia zobowiązania finansowe i płatności Stron.

(B)Niniejsza Umowa może zostać zmieniona za pisemną zgodą Stron, z wyłączeniem jakiejkolwiek Strony, która odstąpiła od niniejszej Umowy lub przedstawiła, zgodnie z pkt C niniejszego artykułu, powiadomienie o swoim zamiarze odstąpienia od niniejszej Umowy. Jeśli Strona przedstawiła powiadomienie o odstąpieniu od niniejszej Umowy, a następnie wycofała je, zanim odstąpienie od Umowy stało się skuteczne, wszelkie zmiany niniejszej Umowy, które weszły w życie po dniu przedstawienia przez Stronę powiadomienia o odstąpieniu od niniejszej Umowy, obowiązują w stosunku do tej Strony.

(C)Każda ze Stron może odstąpić od niniejszej Umowy po upływie co najmniej sześciu miesięcy od chwili wystosowania pisemnego powiadomienia do depozytariusza.

ARTYKUŁ 15

(A)Wszelkie wątpliwości lub spory dotyczące stosowania lub wykładni niniejszej Umowy są przedmiotem konsultacji między Stronami.

(B)Jeśli danej kwestii nie uda się rozstrzygnąć w drodze konsultacji, wszystkie zainteresowane Strony mogą wspólnie uzgodnić poddanie jej innej procedurze rozstrzygania sporów, takiej jak postępowanie pojednawcze, mediacja czy arbitraż.

ARTYKUŁ 16

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie ma na celu utrudnienia kontynuacji Centrum jako organizacji międzyrządowej ustanowionej pierwotnie umową z 1992 r., w tym działalności istniejących oddziałów Centrum, i nie wpływa na ważność jakichkolwiek obowiązujących umów, dotacji ani innych instrumentów prawnych lub porozumień Centrum, chyba że zostały one wyraźnie zmienione niniejszą Umową.

ARTYKUŁ 17

(A)Niniejsza Umowa jest otwarta do podpisu dla Unii Europejskiej i Euratomu, działających jako jedna Strona, Gruzji, Japonii, Królestwa Norwegii, Republiki Armenii, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Korei, Republiki Tadżykistanu i Stanów Zjednoczonych.

(B)Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia są składane u depozytariusza.

(C)Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dacie otrzymania przez depozytariusza ostatniego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia od państw wymienionych w pkt A niniejszego artykułu oraz od Unii Europejskiej i Euratomu działających jako jedna Strona.

(D)Od chwili jej wejścia w życie niniejsza Umowa zastępuje Protokół w sprawie tymczasowego stosowania. Strony zaprzestaną wówczas tymczasowego stosowania umowy z 1992 r.

ARTYKUŁ 18

Sekretariat Centrum jest depozytariuszem niniejszej Umowy. Wszystkie zawiadomienia skierowane do depozytariusza należy adresować do dyrektora zarządzającego Centrum. Depozytariusz wypełnia obowiązki zgodnie z art. 77 konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z dnia 23 maja 1969 r.

NA DOWÓD CZEGO, niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w [MIEJSCOWOŚĆ] dnia [DATA] w językach: angielskim, francuskim, niemieckim, armeńskim, gruzińskim, japońskim, kazachskim, kirgiskim, koreańskim, norweskim, rosyjskim i tadżyckim, przy czym każdy tekst jest na równi autentyczny. W przypadku rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi, rozstrzygająca jest wersja w języku angielskim.