Zalecenie

ZALECENIE RADY

mające na celu likwidację nadmiernego deficytu budżetowego we Francji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 7,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Zgodnie z art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

(2)       Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia dobrego stanu finansów publicznych jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

(3)       W dniu 27 kwietnia 2009 r., zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE), Rada podjęła decyzję, w której stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu we Francji, i wydała zalecenia skorygowania nadmiernego deficytu najpóźniej do 2012 r.[1], zgodnie z art. 104 ust. 7 TWE oraz art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu[2].

(4)       W dniu 2 grudnia 2009 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE, Rada podjęła decyzję, w której stwierdziła, że wprawdzie władze Francji podjęły skuteczne działania, ale po po przyjęciu zalecenia Rady z dnia 27 kwietnia 2009 r. wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych. W rezultacie Rada zaleciła Francji skorygowanie nadmiernego deficytu najpóźniej do 2013 r.

(5)       W dniu 21 czerwca 2013 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE, Rada podjęła decyzję, w której stwierdziła, że wprawdzie władze Francji podjęły skuteczne działania, ale po po przyjęciu zalecenia Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych. W rezultacie Rada zaleciła Francji skorygowanie nadmiernego deficytu najpóźniej do 2015 r. W celu obniżenia w wiarygodny i trwały sposób deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB władzom Francji zalecono: a) obniżenie deficytu nominalnego do 3,9 % PKB w 2013 r., 3,6 % PKB w 2014 r. i 2,8 % PKB w 2015 r., co wiąże się z osiągnięciem poprawy salda strukturalnego o 1,3 % PKB w 2013 r., 0,8 % PKB w 2014 r. i 0,8 % PKB w 2015 r., zgodnie z rozszerzoną prognozą Komisji z wiosny 2013 r.; b) pełne wdrożenie środków na 2013 r., które zostały już przyjęte (1½ % PKB), oraz szybkie określenie, przyjęcie i wdrożenie niezbędnych środków konsolidacji na lata 2014 i 2015, aby osiągnąć zalecaną poprawę salda strukturalnego, przy jednoczesnym, zgodnie z dotychczasowym planem, kompleksowym przeglądzie kategorii wydatków we wszystkich podsektorach sektora instytucji rządowych i samorządowych, w tym w obszarze zabezpieczenia społecznego i na szczeblu samorządowym; c) przeznaczenie wszystkich nadzwyczajnych dochodów na obniżenie deficytu. Zalecono również, by środki konsolidacji budżetowej zapewniły trwałą poprawę salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w sposób sprzyjający wzrostowi gospodarczemu. W swoich zaleceniach Rada wyznaczyła termin 1 października 2013 r. na podjęcie przez Francję skutecznych działań oraz, zgodnie z art. 3 ust. 4a rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97, na przedstawienie szczegółowego sprawozdania na temat planowanej strategii konsolidacji budżetowej, która ma służyć osiągnięciu wyznaczonych celów.

(6)       W dniu 15 listopada 2013 r. Komisja stwierdziła, że według prognozy Komisji z jesieni 2013 r. Francja podjęła skuteczne działania zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. w celu obniżenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB i uznała w związku z tym, że nie ma potrzeby podjęcia kolejnych kroków przewidzianych w ramach procedury nadmiernego deficytu.

(7)       Zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 17 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 473/2013 w dniu 1 października 2013 r. Francja przedstawiła Komisji i Radzie program partnerstwa gospodarczego. W swojej opinii przyjętej dnia 10 grudnia Rada stwierdziła, że program partnerstwa gospodarczego Francji zawiera zbiór reform budżetowych o charakterze strukturalnym, które częściowo odpowiadają celowi skutecznej i trwałej korekty nadmiernego deficytu.

(8)       W dniu 5 marca 2014 r. Komisja wydała zalecenie dotyczące środków, które muszą zostać podjęte przez Francję w celu zapewnienia terminowej korekty nadmiernego deficytu. W swoim zaleceniu Komisja uznała, że Francja musi podejmować dalsze wysiłki, aby zapewnić pełne zastosowanie się do zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. W swoim programie stabilności przedłożonym w dniu 7 maja 2014 r. Francja przedstawiła szereg dodatkowych środków na 2014 r. Uwzględniając również fakt, że w 2013 r. osiągnięto konsolidację budżetową większą niż zakładano w momencie wydawania zalecenia Komisji, uznano, że program stabilności zasadniczo stanowi właściwą reakcję na zalecenie Komisji.

(9)       W dniu 13 stycznia 2015 r. Komisja przedstawiła komunikat zatytułowany „Optymalne wykorzystanie elastyczności przewidzianej w obowiązujących postanowieniach paktu stabilności i wzrostu” (COM(2015) 12). W komunikacie tym Komisja wyjaśniła, że przy opracowywaniu wniosku dotyczącego zalecenia w sprawie wyznaczenia terminu korekty nadmiernego deficytu lub przedłużenia tego terminu Komisja uwzględni również istnienie specjalnego planu reform strukturalnych, zawierającego szczegółowe i możliwe do zweryfikowania informacje, a także wiarygodny harmonogram przyjęcia i przeprowadzenia reform. Komisja będzie ściśle monitorowała wdrażanie reform. W przypadku ich niewdrożenia Komisja uzna to – przy ocenie podjęcia skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie wydane w ramach procedury nadmiernego deficytu i przy wyznaczaniu terminu korekty nadmiernego deficytu – za czynnik obciążający. Niepodjęcie skutecznych działań będzie prowadziło do podjęcia kolejnych kroków w ramach procedury nadmiernego deficytu i ewentualnego zawieszenia płatności z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. W odniesieniu do państw członkowskich strefy euro oznacza to, że Komisja skieruje do Rady wniosek w sprawie nałożenia grzywny.

(10)     Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 Rada, działając na zalecenie Komisji, może podjąć decyzję o wydaniu zmienionego zalecenia na mocy art. 126 ust. 7 TFUE w przypadku gdy podjęto skuteczne działania, lecz po przyjęciu pierwotnego zalecenia wystąpią nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych. Wystąpienie nieprzewidzianych niekorzystnych zdarzeń gospodarczych niosących poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych należy poddać ocenie w kontekście prognozy gospodarczej stanowiącej podstawę zalecenia Rady.

(11)     Zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE oraz art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 Rada jest zobowiązana skierować do danego państwa członkowskiego zalecenia mające na celu likwidację nadmiernego deficytu w wyznaczonym terminie. W zaleceniu określa się termin maksymalnie sześciu miesięcy (który może zostać skrócony do trzech miesięcy) na podjęcie przez dane państwo członkowskie skutecznych działań w celu skorygowania nadmiernego deficytu. W zaleceniu dotyczącym skorygowania nadmiernego deficytu Rada wzywa również dane państwo członkowskie do osiągnięcia rocznych celów budżetowych, które – w oparciu o prognozę stanowiącą podstawę zalecenia – są spójne z minimalną roczną poprawą salda strukturalnego – tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe – o co najmniej 0,5 % PKB, rozumiane jako wartość odniesienia.

(12)     W dokumencie roboczym służb Komisji z dnia 29 maja 2013 r. służby Komisji założyły, że gospodarka Francji skurczy się o 0,1 % w 2013 r., a następnie odnotuje wzrost o 0,6 % i 1,1 % odpowiednio w latach 2014 i 2015. Ponadto w prognozie Komisji z wiosny 2013 r., która stanowiła podstawę scenariusza określonego w dokumencie roboczym służb Komisji z dnia 29 maja 2013 r., przewidziano, że zharmonizowany indeks cen konsumpcyjnych (HICP) wzrośnie o 1,2 % w 2013 r. i 1,7 % w 2014 r. Te prognozy dotyczące wzrostu gospodarczego i inflacji posłużyły jako podstawa zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. wydanego na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE. W 2013 r. wzrost PKB wynoszący 0,3 % okazał się nieco wyższy od przewidywań Komisji. Z drugiej strony HICP wzrósł jedynie o 1,0 %.

(13)     W zimowej prognozie Komisji z 2015 r. zakładano, że w 2014 r. PKB wzrósł o 0,4 %, czyli o 0,2 p.p. poniżej wzrostu PKB przewidzianego w scenariuszu odniesienia stanowiącym podstawę zalecenia wydanego w ramach procedury nadmiernego deficytu. Szacuje się, że wzrost PKB wynikał głównie ze wzrostu zapasów, spożycia publicznego i prywatnego, podczas gdy inwestycje i eksport netto zmniejszyły się. Dla porównania, w momencie wydania zalecenia przewidywano, że w 2014 r. inwestycje wzrosną z uwagi na poprawę zaufania przedsiębiorstw, jak również zakładano znacznie większy popyt zewnętrzny. Tymczasem spadek cen energii i mała dynamika działalności gospodarczej zrównoważyły wpływ na ceny zmian w podatku VAT wprowadzonych w styczniu 2014 r. W rezultacie wzrost inflacji HICP powinien być wolniejszy i wynieść w 2014 r. tylko 0,6 %. Tym samym inflacja w 2013 i 2014 r. okazała się znacznie niższa niż zakładano wiosną 2013 r. Przewiduje się, że w 2015 r. PKB wzrośnie o 1,0 %, podczas gdy HICP ma pozostać na tym samym poziomie (inflacja wynosząca 0,0 %).

(14)     W 2013 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 4,1 % PKB, a więc przekroczył poziom docelowy 3,9 % PKB wyznaczony w zaleceniu z dnia 21 czerwca 2013 r. W szczególności dużo niższa niż przewidywano elastyczność dochodów podatkowych wpłynęła negatywnie na dochody publiczne, pomimo działań dyskrecjonalnych, które według Komisji wyniosły 27 mld EUR (1,3 % PKB). Konsolidacja budżetowa mierzona jako zmiana salda strukturalnego wyniosła 1,0 % PKB. Po uwzględnieniu skorygowanych w dół szacunków dotyczących wzrostu produktu potencjalnego i dochodów budżetowych (0,2 p.p.) zmiana salda strukturalnego w 2013 r. wyniosła 1,2 % PKB. Jest to tylko nieznacznie mniej niż 1,3 % PKB zalecane przez Radę w dniu 21 czerwca 2013 r. Zgodnie z oddolną oceną, dokonaną na podstawie działań dyskrecjonalnych po stronie dochodów oraz w oparciu o zmiany łącznych wydatków w stosunku do scenariusza zawartego w zaleceniu Rady z dnia 21 czerwca 2013 r., konsolidacja budżetowa wynosi -0,1 % PKB, czyli również nieznacznie poniżej wynoszącego 0,0 % PKB poziomu dodatkowych środków uznanych za niezbędne do osiągnięcia celów budżetowych określonych w zaleceniu Rady.

(15)     Zgodnie z zimową prognozą Komisji z 2015 r. deficyt nominalny w 2014 r. jeszcze bardziej wzrósł mimo znacznych wysiłków podejmowanych w celu powstrzymania wzrostu wydatków publicznych. Przewiduje się oszczędności w wyniku kontynuacji zamrożenia płac w sektorze publicznym, reform systemu emerytalnego oraz niższych wydatków na szczeblu lokalnym. Zostaną one jednak zapewne zniwelowane przez wprowadzenie ulgi podatkowej na rzecz konkurencyjności i zatrudnienia (CICE), która według zasad ESA 2010 jest księgowana jako wydatki publiczne i której koszt w 2014 r. szacuje się na 11 mld EUR (0,4 % PKB). Po stronie dochodów zmiana stawek podatku VAT wprowadzona w dniu 1 stycznia i podwojenie nadzwyczajnego podatku dochodowego od osób prawnych płaconego przez duże przedsiębiorstwa miało pozytywny wpływ na dochody z podatków. Niemniej na dochody budżetowe negatywnie wpłynął niższy od zakładanego wzrost realnego PKB i inflacji oraz nadal niska elastyczność dochodów podatkowych w stosunku do PKB.

(16)     Zgodnie z prognozą Komisji z zimy 2015 r. deficyt strukturalny obniżył się z 3,3 % PKB w 2013 r. do 2,9 % w 2014 r. Średnia roczna konsolidacja budżetowa w 2014 r. – po uwzględnieniu skorygowanych w dół szacunków wzrostu produktu potencjalnego (+0,0 p.p.) i nadzwyczajnych dochodów (+0,2 p.p.) w porównaniu z prognozą z okresu, w którym Rada wydała swoje zalecenie – wynosi 0,6 % PKB. Po uwzględnieniu negatywnego wpływu przejścia na system ESA 2010 na koszt ulg podatkowych do zapłacenia, co znajduje się poza zasięgiem kontroli rządu, według odgórnej oceny konsolidacja budżetowa wyniesie 0,7 % PKB, a zatem nieznacznie poniżej zalecanej konsolidacji na poziomie 0,8 % PKB. W porównaniu ze scenariuszem sytuacji gospodarczej stanowiącym podstawę zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. dodatkowe środki wdrożone po stronie dochodów oraz zmiany po stronie wydatków skorygowane zgodnie z ESA 2010 wynoszą 1,1 % PKB, co jest zgodne z poziomem uznanym za konieczny przez Radę w dniu 21 czerwca 2013 r. („powyżej 1 % PKB”). Łączna konsolidacja budżetowa w latach 2013-2014, mierzona jako skorygowana zmiana salda strukturalnego, wyniosła zatem 1,9 % PKB, czyli poniżej poziomu 2,1 % PKB zalecanego przez Radę. Na podstawie oceny oddolnej łączna konsolidacja wynosi nieznacznie powyżej 1,0 %, czyli jest zgodna z poziomem wymaganym przez Radę.

(17)     Różnica między oceną zgodnie z podejściem odgórnym i oddolnym w odniesieniu do konsolidacji budżetowej wynika głównie ze skorygowania w dół poziomu inflacji w okresie od czerwca 2013 r. Jeżeli chodzi w szczególności o rok 2014, w okresie między wydaniem zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. a prognozą Komisji z zimy 2015 r. prognozę dotyczącą wzrostu deflatora PKB skorygowano w dół o 0,9 p.p. Skorygowanie w dół poziomu inflacji ma duży wpływ na dochody podatkowe. Z drugiej strony zmiany inflacji w ciągu roku w mniejszym stopniu wpływają na wydatki publiczne, które we Francji często wynikają z przepisów zawierających kwoty w ujęciu nominalnym. Wynikające z tego pogorszenie salda nominalnego nie zostało uwzględnione przy obliczaniu salda strukturalnego, w którym uwzględniono jedynie lukę produktową w ujęciu ilościowym. Odgórna ocena konsolidacji budżetowej zależy zatem od zmian inflacji. W odniesieniu do oddolnego wskaźnika można uznać, że niższa niż przewidywana inflacja jedynie w nieznaczny sposób wpłynęła na saldo działań dyskrecjonalnych przyjętych w 2014 r. W zakresie, w jakim niektóre pozycje wydatków publicznych znajdujące się pod kontrolą rządu zostały dostosowane do niższej inflacji, możliwy był pozytywny wpływ na oddolny wskaźnik. Jednak głównie ze względu na zamrożenie szeregu wydatków publicznych w 2014 r. ogólny wpływ korekty w dół stopy inflacji na oddolny wskaźnik prawdopodobnie był ograniczony.

(18)     W związku z powyższym dostępne dane nie pozwalają na stwierdzenie, że nie podjęto skutecznych działań.

(19)     Stosunek długu publicznego do PKB, który w 2009 r. wyniósł 78,8 %, gwałtownie wzrósł do 92,2 % w 2013 r. Według prognozy służb Komisji z zimy 2015 r. wskaźnik zadłużenia będzie nadal rosnąć w okresie objętym prognozą do odpowiednio 95,3 % w 2014 r., 97,1 % PKB w 2015 r. i 98,2 % w 2016 r., ze względu na nadal stosunkowo wysoki deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz umiarkowany wzrost nominalnego PKB. Przewiduje się, że w okresie objętym prognozą wartość rezydualna zmiany długu będzie miała negatywny wpływ na rozwój sytuacji w zakresie zadłużenia.

(20)     W prognozie Komisji z zimy 2015 r. przewiduje się, że deficyt nominalny w 2015 r. wyniesie 4,1 % PKB, czyli znacznie powyżej docelowego poziomu 2,8 % PKB określonego w zaleceniu Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. i wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB. Znaczne pogorszenie sytuacji budżetowej wynikające ze słabszej ogólnej sytuacji gospodarki w porównaniu z sytuacją, w oparciu o którą wydano zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r., wskazuje na zasadność wystosowania wobec Francji zmienionego zalecenia na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE przewidującego nowy termin skorygowania nadmiernego deficytu, zgodnie z postanowieniami paktu stabilności i wzrostu.

(21)     W dniu 21 listopada 2014 r. władze francuskie przedłożyły Komisji pismo, w którym Francja zobowiązała się do podjęcia szeregu reform strukturalnych stanowiących realizację zaleceń dla poszczególnych krajów wydanych przez Radę w dniu 8 lipca 2014 r. W dniu 12 grudnia 2014 r. rząd ogłosił program reform, w którym określono priorytety reform do 2017 r. Program reform potwierdzono w komunikacie w sprawie krajowego programu reform, który podano do publicznej wiadomości w dniu 18 lutego 2015 r. Władze francuskie przedstawiły również w ujęciu ilościowym skutki makroekonomiczne głównych reform strukturalnych, których realizację rozpoczęto w okresie od 2012 r. Najważniejsze z zaprezentowanych reform obejmują przede wszystkim zmniejszenie kosztów pracy poprzez CICE, a także dodatkowe obniżki składek na ubezpieczenie społeczne płaconych przez pracodawców w ramach paktu odpowiedzialności i solidarności (pacte de responsabilité et de solidarité). Oczekuje się, że środki te przyczynią się do pobudzenia wzrostu gospodarczego i poprawy stabilności finansów publicznych i w związku z tym nie powinny być wycofane. Aby w pełni wykorzystać wpływ ograniczenia kosztów pracy, należałoby jednak przeprowadzić dodatkowe reformy rynku pracy pozwalające uelastycznić płace. Dodatkowe reformy przedstawione przez rząd obejmują, między innymi, przeprowadzenie w 2014 r. reformy systemu emerytalnego, działania na rzecz reformy samorządów lokalnych, poprawę otoczenia biznesu, a także zwiększenie konkurencji w sektorze usług. W szczególności w projekcie ustawy o wzroście gospodarczym i działalności gospodarczej uwzględniono kwestie dotyczące konkurencji w zawodach prawniczych, zliberalizowano sektor transportu autokarowego, zmniejszono bariery wejścia na rynek w branży handlu detalicznego i złagodzono przepisy w sprawie pracy w niedzielę. Ponadto przewidziano również reformę procedur w zakresie sporów dotyczących zwolnień indywidualnych. Ogólnie rzecz biorąc, reformy strukturalne, których realizację rozpoczęto w okresie od 2013 r., mają przyczynić się do wzrostu gospodarczego oraz do stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej. Założenia władz francuskich, zgodnie z którymi reformy te przyczynią się do zwiększenia PKB o 3,3 p.p. do 2020 r., wydają się jednak zawyżone.

(22)     W świetle wymagań określonych w komunikacie Komisji COM(2015) 12 z dnia 13 stycznia 2015 r. zatytułowanym „Optymalne wykorzystanie elastyczności przewidzianej w obowiązujących postanowieniach paktu stabilności i wzrostu” informacje i zobowiązania przedstawione przez władze francuskie dotyczące reform strukturalnych stanowią krok we właściwym kierunku i pozwalają na przedłużenie terminu korekty nadmiernego deficytu przez Francję o okres dłuższy niż jeden rok. W swoim komunikacie zatytułowanym „Europejski semestr 2015: ocena wyzwań związanych ze wzrostem gospodarczym, zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania oraz wyników szczegółowych ocen sytuacji przeprowadzonych zgodnie z rozporządzeniem UE nr 1176/2011” Komisja stwierdziła ograniczoną reakcję Francji na wcześniejsze zalecenia w świetle zaburzeń równowagi makroekonomicznej i doszła do wniosku, że we Francji występują nadmierne zakłócenia równowagi makroekonomicznej, które wymagają szczególnego monitorowania i zdecydowanych działań politycznych. W maju Komisja rozważy, biorąc pod uwagę poziom ambicji krajowego programu reform oraz innych zaproponowanych do tego czasu zobowiązań, czy wystąpić do Rady o przyjęcie zalecenia, na mocy art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011, stwierdzającego istnienie nadmiernego zakłócenia równowagi i zalecającego podjęcie przez Francję działań naprawczych, które należy określić w planie działań naprawczych. Reformy strukturalne są nie tylko niezbędne celem rozwiązania problemu nadmiernych zakłóceń równowagi oraz wzmocnienia potencjału wzrostu gospodarczego, ale również w celu zapewnienia stabilności finansów publicznych.

(23)     Przyznanie Francji jednego dodatkowego roku, co jest regułą zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1467/97, nakładałoby zbyt wysokie wymagania przy obecnej słabej sytuacji gospodarczej, oznaczałoby bowiem konieczność średniej rocznej poprawy salda strukturalnego w latach 2015 i 2016 o ponad 1,0 % PKB, a więc powyżej średniej rocznej konsolidacji zalecanej przez Radę w zaleceniu z dnia 21 czerwca 2013 r. na lata 2013–2015. Na podstawie prognozy Komisji z zimy 2015 r. dostosowanie takie miałoby bardzo negatywny wpływ na wzrost gospodarczy zarówno w 2015 r., jak i 2016 r. W związku z powyższym oraz biorąc pod uwagę plany reform strukturalnych zapowiedziane przez Francję i oczekiwany krajowy program reform, zgodnie ze wspomnianym wyżej komunikatem z dnia 13 stycznia 2015 r. wydaje się, że właściwe jest przedłużenie terminu skorygowania nadmiernego deficytu przez Francję o dwa lata. Władze Francji powinny zapewnić, by zarówno przyjęte, jak i zaplanowane reformy zostały w pełni wdrożone i, w razie potrzeby, wzmocnione. Zgodnie ze wspomnianym wyżej komunikatem z dnia 13 stycznia 2015 r., jeżeli Francja nie wdroży ambitnego programu reform, Komisja uzna to za czynnik obciążający przy ocenie podjęcia skutecznych działań w odpowiedzi na niniejsze zalecenie.

(24)     Przyznanie Francji dwóch dodatkowych lat oznaczałoby docelowy deficyt nominalny na poziomie 4,0 % PKB w 2015 r., 3,4 % PKB w 2016 r. i 2,8 % PKB w 2017 r. Poprawa strukturalnego salda budżetowego w ujęciu rocznym wyniosłaby 0,5 % PKB w 2015 r., 0,8 % PKB w 2016 r. oraz 0,9 % PKB w 2017 r. W 2015 r. dostosowanie byłoby zatem o 0,2 p.p. wyższe od poprawy salda strukturalnego o 0,3 % PKB przewidzianej w prognozie Komisji z zimy 2015 r. W scenariuszu odniesienia na lata 2015 i 2016 opartym na prognozie Komisji z zimy 2015 r. szacuje się, że środki uwzględnione po stronie dochodów wynoszą odpowiednio 0,1 % i -0,1 % PKB. W 2017 r. wartość działań dyskrecjonalnych uwzględnionych w rozszerzonej prognozie jest równa -0,2 % PKB. Obejmują one zapowiedziane zniesienie składki od przedsiębiorstw z tytułu solidarności społecznej (contribution sociale de solidarité des sociétés) oraz stopniowe obniżanie stawki ustawowej podatku dochodowego od osób prawnych.

(25)     W celu osiągnięcia celów budżetowych istotne jest, by władze w pełni wdrożyły środki, które zostały już zapowiedziane na 2015 r., oraz szybko określiły, przyjęły i wdrożyły dodatkowe środki niezbędne do osiągnięcia celów budżetowych w latach 2015, 2016 i 2017. W szczególności w odniesieniu do lat 2016 i 2017 nadal konieczne jest doprecyzowanie większości środków wcielających w życie zobowiązanie Francji do ograniczenia przewidywanej tendencji w zakresie wydatków publicznych o 50 mld EUR do 2017 r. Ogólnie rzecz biorąc, konieczne będzie ścisłe monitorowanie sytuacji, a władze powinny być przygotowane do podjęcia działań naprawczych w przypadku przekroczenia zakładanego poziomu wydatków lub niższych od oczekiwanych przychodów w wyniku działań dyskrecjonalnych po stronie dochodów,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

1)           Francja powinna zlikwidować obecny nadmierny deficyt najpóźniej do roku 2017.

2)           Francja powinna osiągnąć poziom deficytu nominalnego wynoszący 4,0 % PKB w 2015 r., 3,4 % PKB w 2016 r. i 2,8 % PKB w 2017 r., co wiąże się z osiągnięciem poprawy salda strukturalnego o 0,5 % PKB w 2015 r., 0,8 % PKB w 2016 r. i 0,9 % PKB w 2017 r. W oparciu o rozszerzoną prognozę Komisji z zimy 2015 r. wymagałoby to dodatkowych środków o wartości 0,2 % PKB w 2015 r., 1,2 % PKB w 2016 r. i 1,3 % PKB w 2017 r.

3)           Francja powinna w pełni wdrożyć środki na 2015 r., które zostały już przyjęte, i zapewnić do końca kwietnia 2015 r. dodatkową konsolidację budżetową, jak określono w pkt 2. Wymagałoby to określenia, przyjęcia i wdrożenia dodatkowych działań dyskrecjonalnych o charakterze strukturalnym o wartości 0,2 % PKB, tak by zlikwidować różnicę w stosunku do zalecanej poprawy salda strukturalnego wynoszącej 0,5 % PKB w 2015 r.

4)           Francja powinna podjąć wzmożone starania, aby zidentyfikować możliwe oszczędności we wszystkich podsektorach sektora instytucji rządowych i samorządowych, w tym w obszarze zabezpieczenia społecznego i na szczeblu samorządowym, a także wykorzystać wszystkie nadzwyczajne dochody na obniżenie deficytu . Środki konsolidacji budżetowej powinny zapewnić trwałą poprawę strukturalnego salda sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz nie powinny negatywnie wpływać na poprawę konkurencyjności francuskiej gospodarki.

5)           Rada wyznacza dzień 10 czerwca 2015 r. jako termin na podjęcie przez Francję skutecznych działań oraz, zgodnie z art. 3 ust. 4a rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97, na przedstawienie szczegółowego sprawozdania na temat planowanej strategii konsolidacji budżetowej, która ma służyć osiągnięciu wyznaczonych celów. Francja powinna przedstawić szczegółowe informacje na temat: (i) dodatkowych działań dyskrecjonalnych o charakterze strukturalnym o wartości 0,2 % PKB, przyjętych w celu osiągnięcia zalecanej poprawy salda strukturalnego w 2015 r.; oraz (ii) głównych środków budżetowych służących osiągnięciu celów wyznaczonych na lata 2016 i 2017. Ustawa o programowaniu finansów publicznych (Loi de Programmation des Finances Publiques) powinna zostać uaktualniona w celu odzwierciedlenia nowej ścieżki dostosowania. Przed upływem wyznaczonego terminu władze Francji powinny przedstawić niezależną ocenę ex ante najważniejszych środków wcielających w życie korektę budżetową wymaganą w latach 2016 i 2017.

6)           Francja powinna informować Komisję i Komitet Ekonomiczno-Finansowy zgodnie z art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 i zgodnie ze szczegółowymi wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 877/2013. Sprawozdanie powinno zostać przedłożone po raz pierwszy do dnia 10 grudnia 2015 r., a następnie co sześć miesięcy. Sprawozdanie przedłożone w dniu 10 grudnia powinno zawierać informacje na temat projektu budżetu zaktualizowanego w odpowiedzi na opinię Komisji na temat projektu planu budżetowego na 2016 r. Sprawozdanie przedłożone do dnia 10 czerwca powinno zawierać aktualizację i doprecyzowanie szczegółowych informacji na temat konkretnych środków budżetowych, które zaplanowano lub już podjęto w celu osiągnięcia zalecanej poprawy salda strukturalnego w kolejnym roku i w celu zapewnienia terminowej i trwałej korekty nadmiernego deficytu w wyznaczonym terminie.

Francja jest zobowiązana przedłożyć informacje na temat planu reform przedstawionego w komunikacie opublikowanym w dniu 18 lutego 2015 r., który to plan ma następnie zostać uzupełniony w ramach krajowego programu reform i ma zostać rygorystycznie wprowadzony w życie w celu poprawy perspektyw wzrostu gospodarczego i przyczynienia się do długoterminowej stabilności finansów publicznych.

Ważne jest, by konsolidacja budżetowa została wsparta wdrożeniem wszechstronnych i ambitnych reform strukturalnych, zgodnie z zaleceniami Rady skierowanymi do Francji w kontekście europejskiego semestru, zwłaszcza tymi, które odnoszą się do procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej.

Niniejsze zalecenie skierowane jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia  r.

                                                                       W imieniu Rady

                                                                       Przewodniczący

[1]               Wszystkie dokumenty na temat procedury nadmiernego deficytu dotyczącej Francji dostępne są pod adresem: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/france_en.htm.

[2]               Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6.