UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU

Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[1] (dalej „konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. UE i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 4 listopada 2011 r.

UE i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lutego 2014 r.

Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Rada Stowarzyszenia UE–Turcja powinna przyjąć decyzję zastępującą Protokół 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi[2], dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. Rada powinna określić stanowisko, które UE ma zająć w ramach Rady Stowarzyszenia.

2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Państwa członkowskie UE zostały poinformowane o projekcie decyzji Rady w ramach Komitetu Kodeksu Celnego – Sekcji Pochodzenia w dniu 13 maja 2013 r. Z umawiającymi się stronami konwencji skonsultowano się po raz ostatni na posiedzeniu paneurośródziemnomorskiej grupy roboczej w dniach 22 i 23 października 2014 r.

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. Nie ma ponadto potrzeby przeprowadzania oceny skutków, ponieważ planowane zmiany będą miały charakter wyłącznie techniczny i nie zmienią istoty obecnie obowiązującego protokołu dotyczącego reguł pochodzenia.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Podstawę prawną decyzji Rady stanowi art. 207 ust. 4 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z jego art. 218 ust. 9.

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

Proponowany instrument: decyzja Rady.

2015/0015 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Turcja w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Protokół 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi[3] dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej („Protokół 3”).

(2)       Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[4] (zwana dalej „konwencją”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami.

(3)       Unia i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 4 listopada 2011 r.

(4)       Unia i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lutego 2014 r.

(5)       Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Rada Stowarzyszenia UE–Turcja powinna przyjąć decyzję o zastąpieniu Protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji.

(6)       Stanowisko Unii w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Turcja powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Turcja w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi, dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Turcja załączonym do niniejszej decyzji.

Przedstawiciele Unii w Radzie Stowarzyszenia UE–Turcja mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Turcja.

Artykuł 2

Decyzja Rady Stowarzyszenia UE–Turcja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                                       W imieniu Rady

                                                                       Przewodniczący

[1]               Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

[2]               Dz.U. L 86 z 20.3.1998, s. 1.

[3]               Dz.U. L 86 z 20.3.1998, s. 1.

[4]               Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

Projekt DECYZJA nr ... RADY STOWARZYSZENIA UE–TURCJA

z dnia

zastępująca Protokół 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE –Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

RADA STOWARZYSZENIA UE–TURCJA,

uwzględniając decyzję nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi[1], w szczególności jej art. 4,

uwzględniając Protokół 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Art. 4 decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi („decyzja”) odwołuje się do Protokołu 3 do decyzji („Protokół 3”), który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią Europejską, Turcją i jakimikolwiek innymi umawiającymi się stronami konwencji.

(2) Art. 39 Protokołu 3 stanowi, że Rada Stowarzyszenia UE–Turcja może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

(3) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[2] („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

(4) Unia Europejska i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 4 listopada 2011 r.

(5) Unia Europejska i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 lutego 2014 r.

(6) Poprzez konwencję uczestnicy procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostali włączeni do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

(7) Protokół 3 powinien zatem zostać zastąpiony nowym protokołem odwołującym się do konwencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja w sprawie systemu handlu produktami rolnymi dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia …

Sporządzono w

                                                                       W imieniu Rady Stowarzyszenia UE–Turcja

                                                                       Przewodniczący

Załącznik

Protokół 3

w sprawie definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

1.         Do celów wykonania niniejszej decyzji stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia[3] („konwencja”).

2.         Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretuje się jako odniesienia do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Rozstrzyganie sporów

1.         Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Radzie Stowarzyszenia UE–Turcja.

2.         We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 3

Zmiany w protokole

Rada Stowarzyszenia UE–Turcja może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień niniejszego protokołu.

Artykuł 4

Wystąpienie z konwencji

1.         Jeżeli Unia Europejska lub Turcja zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Turcja niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej decyzji.

2.         Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej decyzji nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Turcją.

Artykuł 5

Postanowienia przejściowe – kumulacja

Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię Europejską, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia.

[1]               Dz.U. L 86 z 20.3.1998, s. 1.

[2]               Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

[3]               Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.