SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie wykonywania uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych powierzonych Komisji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE

1. Wprowadzenie

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych 1 zostało przyjęte w celu wyeliminowania potencjalnych przeszkód dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz w celu zapewnienia konsumentom odpowiednich i istotnych informacji dotyczących składu surowcowego wyrobów włókienniczych. Rozporządzenie to ma również na celu wprowadzenie większej elastyczności w dodawaniu nazw nowych włókien oraz dostosowywaniu prawodawstwa do postępu technicznego w tym sektorze.

Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 uprawnia Komisję do przyjęcia aktów delegowanych odnoszących się do:

przyjmowania kryteriów technicznych i przepisów proceduralnych dotyczących stosowania art. 20 ust. 5 odnoszącego się do tolerancji dla obecność włókien obcych w składzie surowcowym;

zmian do załączników II, IV, V, VI, VII, VIII i IX w celu uwzględnienia postępu technicznego;

zmian do załącznika I w celu dodania na podstawie art. 6 nazw nowych włókien tekstylnych do wykazu zawartego w tym załączniku.

2. Podstawa prawna

Niniejsze sprawozdanie jest wymagane na podstawie art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1007/2011. Na podstawie tego przepisu powierza się Komisji uprawnienia na okres pięciu lat od dnia 7 listopada 2011 r., a Komisja ma obowiązek sporządzić sprawozdanie na temat przekazanych uprawnień najpóźniej dziewięć miesięcy przed zakończeniem tego pięcioletniego okresu, tj. przed dniem 7 lutego 2016 r.

3. Wykonywanie przekazanych uprawnień

Zgodnie z art. 22 uprawnienie to zostało wykorzystane do przyjęcia rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 286/2012 2 . Rozporządzeniem tym do wykazu nazw włókien tekstylnych znajdującego się w załącznikach I i IX do rozporządzenia (UE) nr 1007/2011 dodano nazwę rodzajową nowego włókna tekstylnego „dwuskładnikowe włókno polipropylenowo-poliamidowe”. Ponadto dla tego nowego włókna ustalono jednolite metody badawcze. W związku z tym zmieniono załączniki I, VIII i IX do rozporządzenia (UE) nr 1007/2011. Uznanie tej nowej nazwy rodzajowej na szczeblu UE umożliwiło przemysłowi włókienniczemu osiąganie korzyści z produkcji wyrobów włókienniczych, w których wykorzystuje się to nowe włókno, oraz z faktu, że jest ono powszechnie znane i wprowadzane do obrotu. Jednocześnie konsumenci uzyskali pewność, że uznane włókno posiada określone właściwości i że wyroby włókiennicze mogą być wyraźniej oznakowane lub oznaczone. Ponadto organy nadzoru rynku otrzymały informacje niezbędne do badania wyrobów włókienniczych pod względem obecności w ich składzie tego nowego włókna.

W konsultacjach na temat projektu rozporządzenia delegowanego Komisji uczestniczyli eksperci z państw członkowskich, przedstawiciele przemysłu i inne zainteresowane strony. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane Komisji w dniu 27 stycznia 2012 r. i zgłosiła je Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie. Ani Parlament Europejski, ani Rada nie zgłosiły jakiegokolwiek sprzeciwu wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy. Akt delegowany został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 31 marca 2012 r. i wszedł w życie w dniu 20 kwietnia 2012 r. z zastosowaniem od dnia 8 maja 2012 r.

Obecnie Komisja analizuje nowy wniosek przedstawiony w styczniu 2014 r. w odniesieniu do proponowanej nazwy rodzajowej „poliakrylat”. Procedura jest w toku, a ostateczna decyzja o przyznaniu lub o odmowie przyjęcia aktu delegowanego planowana jest na rok 2016.

Do tej pory nie skorzystano z uprawnień w zakresie przyjmowania kryteriów technicznych i przepisów proceduralnych dotyczących stosowania art. 20 ust. 5, co wynika z faktu, że do chwili opracowywania niniejszego sprawozdania do Komisji nie złożono odpowiedniego wniosku o dopuszczenie większych wartości tolerancji produkcyjnych. Aby uwzględnić postęp techniczny w chwili przyjęcia rozporządzenia, w art. 20 ust. 2 i 3 tolerancje produkcyjne zostały ustanowione na poziomach umożliwiających producentom dokładne etykietowanie lub oznakowanie składu surowcowego wyrobów włókienniczych. Może się jednak zdarzyć, że nowe procesy produkcyjne, nowoczesne włókna tekstylne oraz innowacyjne wyroby włókiennicze – zwłaszcza zawierające włókna tekstylne pochodzące z recyklingu lub mieszanki włókien tekstylnych – wymagałyby różnych tolerancji produkcyjnych. Zezwolenia na zastosowanie większych wartości tolerancji można udzielić jedynie w wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach.

4. Wniosek

Wraz z niniejszym sprawozdaniem Komisja spełnia obowiązek sprawozdawczy określony w art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1007/2011.

Komisja wykonywała swoje uprawnienia delegowane w sposób prawidłowy i w odpowiednim czasie, aby zapewnić ujęcie nazwy rodzajowej nowego włókna tekstylnego w wykazie nazw włókien.

W dalszej perspektywie Komisja uważa, że przekazanie uprawnień powinno zostać utrzymane. Jest to konieczne w celu zapewnienia realizacji celów i właściwego funkcjonowania rozporządzenia (UE) nr 1007/2011.