WPROWADZENIE

Walka z uchylaniem się od opodatkowania ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia większej sprawiedliwości i wydajności gospodarczej na rynku wewnętrznym, zgodnie z głównymi priorytetami politycznymi Komisji[1] Walka z unikaniem płacenia podatku przez przedsiębiorstwa jest ściśle powiązana z tym programem.

W odróżnieniu od uchylania się od opodatkowania, które jest nielegalne, unikanie opodatkowania mieści się zazwyczaj się w granicach prawa. Wiele form unikania opodatkowania jest jednak sprzecznych z duchem prawa, opierając się na bardzo swobodnej interpretacji tego, co jest „legalne”, aby zminimalizować całkowite obciążenie podatkowe przedsiębiorstwa. Stosując agresywne techniki planowania podatkowego, niektóre przedsiębiorstwa wykorzystują luki prawne w systemach podatkowych oraz niespójności między przepisami krajowymi w celu unikania płacenia swojej części należnych podatków. Ponadto systemy podatkowe w wielu krajach pozwalają przedsiębiorstwom na sztuczne przesuwanie zysków do swoich jurysdykcji, co w efekcie zachęca do takiego agresywnego planowania podatkowego.

Te działania podważają sprawiedliwy podział obciążeń między podatnikami, zakłócają uczciwą konkurencję między przedsiębiorstwami oraz równe szanse państw członkowskich w poborze podatku od zysków, który jest im faktycznie należny. Polityka podatkowa jest kształtowana głównie na poziomie krajowym. Jednakże w celu zapewnienia bardziej sprawiedliwego opodatkowania i przestrzegania zasady, że opodatkowanie powinno nastąpić w miejscu, w którym faktycznie odbywa się działalność gospodarcza, Komisja intensyfikuje wysiłki, by pomóc państwom członkowskim w zwalczaniu uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania na rynku wewnętrznym.

Oprócz niezbędnych wysiłków państw członkowskich na rzecz uproszczenia i usprawnienia systemów podatkowych, przejrzystość podatkowa stanowi zasadniczy element w osiągnięciu tych celów. Agresywne planowanie podatkowe, szkodliwe systemy podatkowe i oszustwa podatkowe wykorzystują złożoność otoczenia i brak współpracy. Walka z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania wymaga zatem większej otwartości organów podatkowych oraz większej współpracy między rządami. Należy również w większym stopniu zobowiązać przedsiębiorstwa, aby stosowały przejrzyste i sprawiedliwe praktyki podatkowe.

UE niezmiennie pełni wiodącą rolę, jeśli chodzi o dobre zarządzanie w kwestiach podatkowych i od wielu lat wspiera zasady w tym zakresie, które są obecnie coraz bardziej popularne na całym świecie. Walka z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania zyskała ostatnio bezprecedensowy impuls, którego motorem jest oczekiwanie społeczne na sprawiedliwe opodatkowanie w trudnych czasach. Ta nowa tendencja, mająca na celu zapewnienie, by wszyscy płacili przypadające na nich obciążenia, przynosi znaczące wyniki na szczeblu UE i międzynarodowym. UE aktywnie przyczynia się do prac OECD/G20 nad przeglądem standardów w zakresie przejrzystości i przeciwdziałaniem nadużyciom podatkowym na całym świecie. Projekt dotyczący erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków[2], który ma zostać zakończony w 2015 r., powinien doprowadzić do gruntownej reformy globalnego otoczenia podatkowego, czyniąc je w przyszłości znacznie bardziej nieprzyjaznym dla podmiotów uchylających się od opodatkowania i podmiotów stosujących agresywne planowanie podatkowe.

Pomimo tych postępów konieczne są jednak dalsze działania państw członkowskich mające na celu ochronę ich bazy podatkowej i umożliwienie przedsiębiorstwom uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym, przy jednoczesnym zapewnieniu należytego przestrzegania praw podstawowych, w tym prawa do ochrony danych osobowych.

W związku z tym w niniejszym komunikacie przedstawiono pakiet dotyczący przejrzystości podatkowej skupiający się na najpilniejszych kwestiach, które należy rozwiązać w tej dziedzinie. Jest to pierwszy krok na drodze do realizacji ambitnego programu działania Komisji na rok 2015 na rzecz walki z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania. Po jego opublikowaniu opracowany zostanie do lata tego roku szczegółowy plan działania w sprawie opodatkowania przedsiębiorstw, w którym Komisja określi swe stanowisko w sprawie sprawiedliwego i wydajnego systemu opodatkowania przedsiębiorstw w UE oraz zaproponuje szereg inicjatyw dotyczących sposobów osiągnięcia tego celu, w tym sposób zintensyfikowania dyskusji w Radzie i ponownego przedłożenia wniosku dotyczącego wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB). Oprócz tego, że wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych ogranicza koszty i obciążenia administracyjne dla przedsiębiorstw na rynku wewnętrznym, może również stanowić skuteczne narzędzie w walce z unikaniem opodatkowania przez przedsiębiorstwa w UE.

ZWIĘKSZENIE PRZEJRZYSTOŚCI PODATKOWEJ: WIELE OSIĄGNIĘTO, ZNACZNIE WIĘCEJ NALEŻY OSIĄGNĄĆ

W ostatnich latach osiągnięto znaczne postępy w kierunku większej przejrzystości i współpracy między organami podatkowymi w UE.

Od 1997 r. państwa członkowskie zobowiązały się na poziomie politycznym do przestrzegania zasad uczciwej konkurencji podatkowej, zgodnie z kodeksem postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw. Państwa członkowskie współpracują w ramach grupy ds. kodeksu postępowania w zakresie kontroli systemów podatkowych oraz starają się zachować zasady dobrego zarządzania w dziedzinie opodatkowania w ramach rynku wewnętrznego. Chociaż na poziomie politycznym kodeks ten został zatwierdzony przez państwa członkowskie, nie jest jednak prawnie wiążący; niemniej udało się dzięki niemu wyeliminować wiele szkodliwych praktyk podatkowych na przestrzeni lat.

W 2012 r. Komisja przedstawiła plan działania zawierający ponad 30 środków mających na celu zwalczanie oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania. Wiele z nich skoncentrowało się szczególnie na poprawie przejrzystości podatkowej i wymiany informacji. Dokonano znacznych postępów w zakresie stosowania tych środków, a szereg kluczowych inicjatyw już zrealizowano.

Przegląd dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, przyjęty przez Radę w grudniu 2014 r.[3], był znaczącym osiągnięciem. Dyrektywa ta gwarantuje UE posiadanie solidnych ram prawnych w dziedzinie automatycznej wymiany informacji oraz stanowi ostateczny koniec tajemnicy bankowej dla celów podatkowych w całej UE. Zobowiązuje ona państwa członkowskie do automatycznej wymiany szerokiego zakresu informacji finansowych, zgodnie z nowym standardem globalnym OECD/G20 w zakresie automatycznej wymiany informacji między jurysdykcjami.

Przyjęcie mandatów negocjacyjnych dotyczących rozszerzonych umów podatkowych ze Szwajcarią, Andorą, Monako, San Marino i Liechtensteinem stanowi również ważny postęp w zakresie planu działania UE dotyczącego przejrzystości podatkowej. Komisja znajduje się obecnie na etapie kończenia negocjacji z tymi pięcioma państwami sąsiadującymi i zamierza przedstawić projekty umów do podpisania przez te państwa do lata 2015 r. Umowy te są znacznie bardziej ambitne niż pierwotnie przewidywano, ponieważ zostaną one dostosowane do nowego globalnego standardu oraz zapewnią jak najszerszy zakres automatycznej wymiany informacji między stronami.

Do innych osiągnięć związanych z planem działania z 2012 r. należy m.in. przyjęcie zmienionej dyrektywy o spółkach dominujących i spółkach zależnych w celu zapobiegania niektórym nadużyciom podatkowym przez przedsiębiorstwa, utworzenie platformy na rzecz dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych oraz uruchomienie forum dyskusyjnego na temat VAT z udziałem przedsiębiorców i organów podatkowych. Wdrożono pewne praktyczne inicjatywy w celu ułatwienia przejrzystości podatkowej, takie jak standardowe formularze służące do wymiany informacji oraz elektroniczne formaty na potrzeby automatycznej wymiany informacji w odniesieniu do dochodów niefinansowych. Jeśli chodzi o monitorowanie przepływów pieniężnych, organy podatkowe i celne prowadzą obecnie współpracę mającą na celu lepsze wykorzystanie informacji na temat przepływów środków pieniężnych.

Czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, która właśnie została uzgodniona przez współustawodawców, również przyczynia się do osiągnięcia celu większej przejrzystości przepływów kapitałowych. Wprowadzenie rejestrów centralnych informacji o rzeczywistych beneficjentach, dostępnych dla jednostek prowadzących dochodzenia finansowe w całej Europie, mające w szczególności na celu skuteczniejsze zwalczanie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, pośrednio jest również korzystne z punktu widzenia walki z uchylaniem się od opodatkowania.

Trwają też prace nad innymi inicjatywami w ramach planu działania, służącymi dalszemu zwiększeniu przejrzystości w obszarze opodatkowania. Rozpatrywana jest na przykład obecnie możliwość stworzenia europejskiego numeru identyfikacji podatkowej (NIP), gdyż może to bardzo ułatwić administracjom podatkowym identyfikację podatników do celów automatycznej wymiany informacji. Ponadto Komisja bada możliwości rozszerzenia na podatki bezpośrednie EUROFISC będącego narzędziem służącym szybkiej wymianie informacji na temat oszustw związanych z VAT. Pomogłoby to państwom członkowskim wykrywać i szybko informować się wzajemnie o powtarzających się schematach oszustw podatkowych oraz tendencjach agresywnego planowania podatkowego.

Komisja przedstawi również sprawozdanie z postępów państw członkowskich w realizacji zalecenia z 2012 r. w sprawie rajów podatkowych, które określa minimalne standardy w zakresie dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych, których powinni przestrzegać międzynarodowi partnerzy UE. Na podstawie tego sprawozdania Komisja rozważy, czy mogą być potrzebne dalsze środki, aby zagwarantować spójną i konsekwentną politykę unijną w dziedzinie przejrzystości podatkowej wobec państw trzecich.

W KIERUNKU WIĘKSZEJ PRZEJRZYSTOŚCI PODATKOWEJ W UE I POZA NIĄ

Pomimo osiągniętych postępów niezbędne są dalsze działania na poziomie UE, biorąc pod uwagę skalę unikania opodatkowania [4], istniejące braki w zakresie przejrzystości i współpracy, złożoność systemów podatkowych i skomplikowanie agresywnego planowania podatkowego.

Krajowe organy administracji często nie posiadają w szczególności informacji na temat wpływu systemów i praktyk podatkowych innych krajów na ich własne systemy podatkowe. Wstępne postępowania wyjaśniające Komisji, prace grupy ds. kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej oraz ostatnie doniesienia w mediach potwierdziły potrzebę wprowadzenia większej przejrzystości w systemach opodatkowania przedsiębiorstw w państwach członkowskich w celu zapewnienia uczciwej konkurencji podatkowej.

Interpretacje indywidualne prawa podatkowego (tax rulings) wymagają w szczególności specjalnej uwagi w tym zakresie. Interpretacje indywidualne prawa podatkowego miały początkowo zapewnić pewność prawa i, zasadniczo, nie są problematyczne. Jednak w przypadku gdy są stosowane w celu oferowania wybranych korzyści podatkowych lub sztucznego przesunięcia zysków do miejsc oferujących niskie lub zerowe opodatkowanie, zakłócają one konkurencję i powodują erozję podstaw opodatkowania państw członkowskich. Komisja prowadzi już postępowanie wyjaśniające w sprawie pomocy państwa w kilku przypadkach interpretacji indywidualnej prawa podatkowego stosowanej przez państwa członkowskie i zwróciła się do wszystkich państw członkowskich o dostarczenie informacji dotyczących stosowanych przez nie praktyk interpretacji indywidualnej w celu ustalenia, czy selektywne korzyści podatkowe powodują zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym[5].

Zaostrzenie wymogów przejrzystości na własnym terytorium zapewni również UE większą wiarygodność w jej ambitnej strategii w zakresie przejrzystości na szczeblu światowym. Rok 2015 to rok, w którym projekt OECD/G20 dotyczący erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków powinien zostać zakończony, a UE musi nadal być aktywnym uczestnikiem tego międzynarodowego procesu reform.

Dzięki niniejszemu pakietowi dotyczącemu przejrzystości podatkowej Komisja przedstawia zatem szereg środków, które można podjąć w perspektywie krótkoterminowej, by zwiększyć przejrzystość podatkową w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania przez przedsiębiorstwa w UE, zapewnić związek między opodatkowaniem a faktycznym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej i promować zbliżone standardy na całym świecie.

Do środków tych należą:

1. Ustanowienie pełnej przejrzystości w odniesieniu do interpretacji indywidualnych prawa podatkowego

Interpretacje indywidualne prawa podatkowego, których wynikiem jest niski poziom opodatkowania w danym państwie członkowskim, mogą zachęcać przedsiębiorstwa do sztucznego przenoszenia zysków do tego państwa. Prowadzi to nie tylko do poważnej erozji podstawy opodatkowania w innych państwach członkowskich, ale może również zachęcić do agresywnego planowania podatkowego oraz unikania opodatkowania przez przedsiębiorstwa.

Obecnie zakres wymiany informacji między organami krajowymi w zakresie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego jest ograniczony. Państwa członkowskie, których dochody zostały uszczuplone w wyniku interpretacji indywidualnych prawa podatkowego innych państw, nie mogą podjąć w odpowiedzi niezbędnych działań. Oprócz wspólnych wysiłków na rzecz zwalczania unikania opodatkowania przez przedsiębiorstwa, istnieje pilna potrzeba większej przejrzystości i wymiany informacji dotyczących interpretacji indywidualnej prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym, w tym uzgodnień dotyczących cen transferowych.

W związku z tym Komisja przedkłada wniosek dotyczący automatycznej wymiany informacji na temat interpretacji indywidualnej prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym. Krajowe organy podatkowe będą musiały automatycznie dzielić się podstawowymi informacjami dotyczącymi ich interpretacji indywidualnej prawa podatkowego o wymiarze transgranicznym ze wszystkimi innymi państwami członkowskimi, w regularnych odstępach czasu. W stosownych przypadkach państwa członkowskie otrzymujące takie informacje mogą zażądać dodatkowych informacji. Komisja proponuje, aby te nowe wymogi opierały się na istniejących ramach prawnych służących wymianie informacji, poprzez wprowadzenie zmian do dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania. Pozwoli to szybko uruchomić automatyczną wymianę informacji na temat interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, jako że procedury i procesy temu służące wprowadzono już w życie.

2. Usprawnienie procesu legislacyjnego w zakresie automatycznej wymiany informacji

Osiągnięte w marcu 2014 r. porozumienie w sprawie zmienionej dyrektywy w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności stanowiło przełomowy moment. Rozszerzyło ono zakres informacji, które miałyby być automatycznie wymieniane przez państwa członkowskie w odniesieniu do dochodów pochodzących z oszczędności. Ambitny cel unijnej dyrektywy w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności został jednak szybko przekroczony przez jeszcze ambitniejszy cel zmienionej dyrektywy o współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania z grudnia 2014 r. W ramach tej dyrektywy wszystkie państwa członkowskie zobowiązały się do automatycznej wymiany pełnego zakresu informacji finansowych do celów podatkowych zgodnie z nowym standardem międzynarodowym OECD.

Przepisy merytoryczne i proceduralne zawarte uprzednio w unijnej dyrektywie w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności wchodzą teraz w o wiele szerszy zakres dyrektywy o współpracy administracyjnej. Aby uniknąć powielania i nakładania się przepisów UE w tym obszarze Komisja proponuje uchylić dyrektywę w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w ramach niniejszego pakietu dotyczącego przejrzystości podatkowej. Zapewni to przedsiębiorstwom i organom podatkowym prostsze i sprawniejsze ramy prawne.

3. Ocena potencjału kolejnych inicjatyw w zakresie przejrzystości

Komisja oceni, czy należy rozszerzyć zakres publicznego ujawniania niektórych informacji dotyczących podatku od przedsiębiorstw, w sposób wykraczający poza ramy współpracy administracyjnej i udostępniający opinii publicznej ograniczony zestaw informacji podatkowych dotyczących spółek międzynarodowych.

Takie wymogi w zakresie przejrzystości istnieją obecnie wobec banków (w ramach IV dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych), koncentrując się na płatnościach dokonywanych przez przemysł wydobywczy i przemysł pozyskiwania drewna na rzecz władz państwowych (w ramach dyrektywy o rachunkowości), w formie sprawozdawczości z podziałem na poszczególne kraje (CBCR). Rozszerzenie obowiązku publicznego ujawniania niektórych informacji podatkowych przez spółki międzynarodowe we wszystkich sektorach może poddawać je ściślejszej kontroli publicznej i rozszerzyć wiedzę o stosowanych przez nie praktykach podatkowych. Stworzyłoby to również równe szanse dla unijnych przedsiębiorstw w zakresie wymogów dotyczących przejrzystości oraz pozwoliłoby uniknąć zawiłości prawnych, jeśli chodzi o definicję sektora.

Jednakże cele i zakres jakiejkolwiek tego typu możliwej inicjatywy musiałyby być ostrożnie wyważone. Konieczna jest pogłębiona analiza, by określić korzyści, koszty i niezbędne zabezpieczenia w zakresie np. ochrony danych, ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa itp. oraz by zbadać prawdopodobne skutki, w tym w wymiarze konkurencji międzynarodowej, również z uwzględnieniem prac dokonanych w odniesieniu do obowiązujących już przepisów sektorowych. Zostanie zatem rozpoczęta ocena skutków służąca zebraniu i przeanalizowaniu wiarygodnych danych koniecznych do podjęcia decyzji. Należy również rozważyć kwestię wymogów przejrzystości w zakresie porozumień dotyczących agresywnego planowania podatkowego, która jest częścią prac OECD w dziedzinie erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków, uwzględniając na przykład koszty i korzyści transponowania takich przepisów do prawa UE.

4. Przegląd kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw

Kodeks postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw jest ważnym narzędziem w walce ze szkodliwymi systemami podatkowymi. Mimo swego dobrowolnego i międzyrządowego charakteru kodeks ten był w przeszłości skuteczny w wyeliminowaniu szkodliwych praktyk podatkowych w państwach członkowskich. Jednakże ostanie przypadki wydobyły na światło dzienne ograniczenia zakresu tego kodeksu i słabości mandatu Grupy ds. Kodeksu Postępowania. Na przykład podczas dyskusji, czy korzystne opodatkowanie dochodów z patentów w trzech państwach członkowskich było szkodliwe czy nie, grupa ta nie była początkowo w stanie podjąć decyzji, gdyż kryteria zawarte w kodeksie nie nadawały się do oceny tego nowego rodzaju zachęty podatkowej. Podołanie nowym, złożonym wyzwaniom dotyczącym sprawiedliwego opodatkowania i zachowanie przejrzystości podatkowej wymaga bardziej zdecydowanego działania ze strony Grupy ds. Kodeksu Postępowania oraz bardziej rygorystycznego monitorowania gwarantującego, że państwa członkowskie wypełniają swoje zobowiązania. Komisja rozważa zatem sposoby ulepszenia kodeksu i zwiększenia skuteczności Grupy ds. Kodeksu Postępowania. Rozważania te zostaną przedstawione państwom członkowskim i będą stanowić wkład do planu działania w sprawie opodatkowania przedsiębiorstw, który ma zostać przyjęty przed latem tego roku.

5. Działania na rzecz lepszej kwantyfikacji luk podatkowych

Luka podatkowa to różnica między należnymi podatkami a kwotą faktycznie pobraną przez krajowe organy władzy. Uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania nie są jedynymi przyczynami powstawania tej luki, inne czynniki, takie jak błędy administracyjne i upadłości również odgrywają tu swoją rolę. Mimo wszystko statystyki dotyczące luki podatkowej stanowią istotny wskaźnik skali umyślnego nieprzestrzegania przepisów podatkowych.

Istnieją niepodważalne dowody na to, że uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania przez przedsiębiorstwa to trwałe zjawiska w UE i szacuje się, że kosztują one corocznie budżety publiczne miliardy euro. Ich potajemny charakter, w połączeniu z brakiem danych szacunkowych w kilku państwach członkowskich, oznacza jednak, że dokładne wartości liczbowe nie są dostępne. Wiarygodne dane statystyczne dotyczące istnienia i wpływu zjawiska uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania pozwoliłyby na podjęcie lepiej ukierunkowanych działań politycznych i mogłyby być miarą przy ocenianiu ich pomyślnej realizacji.

Komisja, w tym Eurostat, będzie zatem współpracować z państwami członkowskimi nad zbadaniem, w jaki sposób można opracować bardziej porównywalne i wiarygodne dane dotyczące skali i wpływu gospodarczego tego zjawiska. W tym celu powołano grupę projektową FISCALIS, z myślą o promowaniu większej przejrzystości między państwami członkowskimi w zakresie danych dotyczących ich krajowej luki podatkowej i metod jej obliczania.

6. Promowanie większej przejrzystości podatkowej na poziomie międzynarodowym

Na arenie światowej UE przoduje od dawna, jeśli chodzi o standardy dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych; jest także gorącym zwolennikiem projektu OECD/G20 dotyczącego erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków, służącego uporaniu się ze zjawiskiem unikania opodatkowania w skali światowej. Projekt dotyczący erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków ma zostać zakończony w 2015 r. UE musi nadal angażować się silnie w ten projekt i dążyć do ustanowienia ambitnych nowych ram podatkowych na poziomie międzynarodowym.

Projekt dotyczący erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków powinien pozwolić wprowadzić nowe środki na rzecz spontanicznej wymiany między organami podatkowymi informacji na temat preferencyjnych interpretacji indywidualnych prawa podatkowego. Takie przepisy byłyby mniej ambitne niż środki proponowane dzisiaj dla UE oraz, w przeciwieństwie do przepisów unijnych, nie byłyby prawnie wiążące. UE będzie zatem nadal wspierać ideę automatycznej, globalnej wymiany informacji na temat interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.

Komisja współpracuje również z OECD i innymi partnerami międzynarodowymi, aby zapewnić uwzględnienie w planie działania dotyczącym erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków ograniczonych zdolności krajów rozwijających się oraz wspomóc je we wzmacnianiu ich struktur podatkowych i walce z nielegalnymi przepływami finansowymi. Zwiększona przejrzystość podatkowa i uczciwość to zasadnicze kwestie dla krajów partnerskich, aby mogły one osiągnąć swoje cele rozwoju oraz wdrożyć globalny plan działań na rzecz rozwoju po roku 2015.

Ponadto, w ramach swoich prac nad kolejnymi inicjatywami dotyczącymi przejrzystości, Komisja zbada również, czy wzmocniona przejrzystość mogłaby zwiększyć zdolność państw członkowskich do zlikwidowania szkodliwych praktyk podatkowych i przenoszenia zysków poza granice UE, w jaki sposób można by to osiągnąć oraz jakie byłyby tego skutki dla konkurencyjności przedsiębiorstw UE na arenie międzynarodowej.

WNIOSEK

Dzięki zbiorowi inicjatyw zawartych w niniejszym komunikacie Komisja rozpoczyna wypełnianie swego zobowiązania do dalszych zdecydowanych i ambitnych działań na rzecz walki z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania przez przedsiębiorstwa.

Parlament Europejski, Rada i wielu przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego wezwało do pilnego i skutecznego działania na rzecz zwiększenia przejrzystości podatkowej, w szczególności w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw. Niniejszy pakiet dotyczący przejrzystości podatkowej stanowi pierwszy krok w odpowiedzi na to wezwanie. Środki zawarte w tym pakiecie mogą być istotnym wkładem do zmniejszenia skali zjawiska, jakim jest uchylanie się od opodatkowania i unikanie opodatkowania, oraz zapewnić bardziej sprawiedliwą konkurencję podatkową wśród państw członkowskich. Mogą one również wzmocnić czołową pozycję UE w globalnym programie działań na rzecz przejrzystości podatkowej.

Komisja wzywa Radę do przyjęcia niniejszych wniosków legislacyjnych jako najwyższego priorytetu politycznego. Drugim krokiem będzie przedstawienie przez Komisję, do lata tego roku, kolejnych środków służących walce z unikaniem opodatkowania i szkodliwą konkurencją podatkową, w ramach planu działania na rzecz opodatkowania przedsiębiorstw.

[1] Nowy początek dla Europy: Wytyczne polityczne dla następnej Komisji Europejskiej (lipiec 2014)

[2] Erozja podstawy podatkowej i przenoszenie zysków.

[3] Dyrektywa Rady 2014/107/UE zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE

[4]

Istnieje wiele rożnych szacunków i sprawozdań na temat skali unikania opodatkowania ogólnie i w odniesieniu do określonych spółek w szczególności. Opracowały je administracje podatkowe, organizacje pozarządowe, środowisko akademickie i prasa. Nie istnieją jednak wiarygodne dane liczbowe określające skalę unikania opodatkowania przez przedsiębiorstwa, chociaż w powszechnym przekonaniu uznaje się, że są to wartości znaczące. Jedne z najwyższych danych szacunkowych wskazują na kwotę 860 mld EUR rocznie spowodowanych uchylaniem się od opodatkowania i 150 mld rocznie spowodowanych unikaniem opodatkowania. Link do badania: http://europeansforfinancialreform.org/en/system/files/3842_en_richard_murphy_eu_tax_gap_en_120229.pdf.

]

[5] http://europa.eu/rapid/press-release_IP-14-2742_en.htm