Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (tekst jednolity) /* COM/2014/0377 final - 2014/0192 (COD) */
UZASADNIENIE 1. W kontekście
społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje
wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa Unii, tak aby
stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli,
otwierając im w ten sposób nowe możliwości korzystania z
przysługujących im konkretnych uprawnień. Ten cel nie może zostać
osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były
wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak
iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a
częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to
pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia
obowiązujących norm prawnych. Z tego powodu ujednolicenie przepisów często
zmienianych jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i
zrozumiałe. 2. W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja
postanowiła[1]
zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane
nie później niż po 10 zmianach, podkreślając,
że jest to wymaganie minimalne i że odpowiednie jednostki powinny
starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które
są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i
łatwo zrozumiałe. 3. Konkluzje Prezydencji Rady
Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to
stanowisko[2],
podkreślając wagę ujednolicania, które daje
pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie. Ujednolicanie musi być podejmowane w
pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów
Unii. Zważywszy, że żadne zmiany co do
treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych
aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze
porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r.,
możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego
przyjmowania takich aktów. 4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie
rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r.
dotyczącego stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa[3]. Nowe
rozporządzenie zastąpi włączone do niego akty[4]; niniejszy wniosek
całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je
więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian,
jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia. 5. Wniosek w sprawie ujednolicenia
został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, w
22 językach urzędowych, rozporządzenia (WE) nr 994/98 i aktu
je zmieniającego, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii
Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie
artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i
nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku
II do ujednoliconego rozporządzenia. ê 733/2013 art.
1 pkt 1) 2014/0192 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej
pomocy państwa (tekst jednolity) (Tekst mający znaczenie dla EOG) ê 994/98
(dostosowany) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat Ö o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej Õ, w
szczególności jego art. Ö 109 Õ, uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego [5], uwzględniając opinię Europejskiego
Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[6], a także mając na uwadze, co
następuje: ê (1) Rozporządzenie Rady (WE)
nr 994/98[7]
zostało znacząco zmienione[8].
W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości
należy to rozporządzenie ujednolicić. ê 994/98 motyw 2 (dostosowany) (2) Zgodnie z Traktatem Ö o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej („TFUE”) Õ ocena
zgodności pomocy z rynkiem Ö wewnętrznym Õ spoczywa
zasadniczo na Komisji. ê 994/98 motyw 3 (dostosowany) (3) Właściwe funkcjonowanie
rynku wewnętrznego wymaga Ö konsekwentnego Õ i skutecznego
stosowania zasad konkurencji dotyczących pomocy państwa. ê 994/98 motyw 4 (dostosowany) (4) W dziedzinach, w których Ö Komisja Õ posiada
wystarczające doświadczenie w definiowaniu ogólnych kryteriów
zgodności, Ö powinna ona
mieć możliwość stwierdzenia, Õ za pomocą
rozporządzeń, że niektóre kategorie pomocy są zgodne z rynkiem
Ö wewnętrznym Õ Ö na
podstawie Õ art. Ö 107 Õ ust. 2 i 3 Ö TFUE Õ i podlegają
wyłączeniu z procedury określonej w Ö jego Õ art. Ö 108 Õ ust. 3. ê 994/98 motyw 5 (dostosowany) (5) Ö Rozporządzenia Õ dotyczące
wyłączeń grupowych Ö zapewniają Õ przejrzystość
i pewność prawa. Mogą być Ö one Õ bezpośrednio
stosowane przez sądy krajowe, bez uszczerbku dla postanowień
art. Ö 4 ust. 3
Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”) Õ i Ö art. 267 Õ Ö TFUE Õ. ê 733/2013 motyw
2 (dostosowany) (6) Pomoc państwa jest
pojęciem obiektywnym zdefiniowanym w art. 107 ust. 1 TFUE. Uprawnienie
Komisji do przyjęcia wyłączeń grupowych, przewidziane
w Ö niniejszym Õ rozporządzeniu,
ma zastosowanie wyłącznie do środków, które spełniają
wszystkie kryteria przewidziane w art. 107 ust. 1 TFUE i dlatego stanowią
pomoc państwa. Ujęcie pewnych kategorii pomocy w Ö niniejszym Õ rozporządzeniu
lub w rozporządzeniu wyłączającym nie przesądza o zakwalifikowaniu
danego środka jako pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1
TFUE. ê 733/2013 motyw 3 (dostosowany) (7) Komisja powinna mieć
możliwość stwierdzenia, że w określonych warunkach pomoc
na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, pomoc na rzecz
badań, rozwoju Ö oraz
innowacyjności Õ, pomoc na rzecz
ochrony środowiska, pomoc na rzecz zatrudnienia i szkolenia oraz pomoc
zgodna z mapą zatwierdzoną przez Komisję dla każdego
państwa członkowskiego w zakresie udzielenia pomocy regionalnej
są zgodne z rynkiem wewnętrznym i nie podlegają wymogowi Ö zgłoszenia Õ. ê 733/2013 motyw 4 (8) W kontekście „Unii
innowacji”, jednej z inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”,
działalność innowacyjna stała się jednym z priorytetów
polityki unijnej. Poza tym wiele środków pomocy na innowacje obejmuje
stosunkowo niskie kwoty i nie powoduje poważnych zakłóceń
konkurencji. ê 733/2013 motyw 5 (dostosowany) (9) W sektorze kultury i
zachowania dziedzictwa kulturowego pewne środki podjęte przez
państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy,
ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w
art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie
prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi
oddziaływanie na wymianę handlową między państwami
członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie
kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego stanowią pomoc państwa w
rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Ö Komisja powinna
mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych
warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia Õ Małe projekty
w obszarze kultury, sektora kreatywnego i zachowania dziedzictwa
kulturowego, zazwyczaj nie prowadzą jednak do żadnych poważnych
zakłóceń, a ich wpływ na wymianę handlową jest
ograniczony, co potwierdzają niedawne przypadki. ê 733/2013 motyw 6 (dostosowany) (10) Wyłączenia w
sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego mogą być
określane na podstawie doświadczenia Komisji, jak przewidują
wytyczne np. dla utworów kinematograficznych Ö i Õ audiowizualnych, lub
opracowywane dla poszczególnych przypadków. Opracowując takie
wyłączenia grupowe, Komisja powinna wziąć pod uwagę,
że powinny one obejmować wyłącznie środki
stanowiące pomoc państwa i że z zasady powinny one dotyczyć
środków, które przyczyniają się do celów „Unowocześnienia
unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa” i że
wyłączeniom grupowym podlega tylko pomoc, w odniesieniu do której
Komisja zgromadziła już znaczne doświadczenie. Ö Należy
ponadto wziąć Õ pod uwagę: kompetencję
w pierwszym rzędzie państw członkowskich w dziedzinie kultury,
szczególną ochronę różnorodności kulturowej na mocy art.
167 ust. 1 TFUE oraz szczególny charakter kultury. ê 733/2013 motyw 7 (dostosowany) (11) Ö W odniesieniu Õ do środków
pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych klęskami
żywiołowymi Ö , jak również środków pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych niekorzystnymi
warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa, Õ kwoty przyznawane
w Ö tych
obszarach Õ są zwykle
ograniczone i można określić jasne warunki zgodności. Ö Niniejsze Õ
rozporządzenie Ö powinno Õ przewidzieć
możliwość wyłączenia przez Komisję takiej pomocy z wymogu
Ö zgłoszenia Õ. Z
doświadczenia Komisji wynika, że tego rodzaju pomoc nie prowadzi do
żadnych poważnych zakłóceń, a na podstawie
zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki
zgodności. ê 733/2013 motyw 9 (dostosowany) (12) Zgodnie z art. 42 TFUE w
pewnych warunkach zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do
niektórych środków pomocy na rzecz produktów rolnych wymienionych w
załączniku I do TFUE. Artykuł 42 nie ma zastosowania do leśnictwa
ani do produktów niewymienionych w Ö tym Õ
załączniku. Komisja powinna mieć możliwość
stosowania wyłączeń w odniesieniu do niektórych rodzajów pomocy
dla leśnictwa, w tym pomocy objętej programami rozwoju obszarów
wiejskich, oraz w odniesieniu do pomocy na rzecz promowania i reklamy
produktów z sektora spożywczego niewymienionych
w załączniku I Ö do TFUE Õ, jeśli
z doświadczenia Komisji wynika, że zakłócenia konkurencji
są ograniczone, oraz można określić jasne warunki
zgodności. ê 733/2013 motyw 10 (13) Zgodnie z art. 7
rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 [9]
do pomocy udzielanej przez państwa członkowskie na rzecz
przedsiębiorstw sektora gospodarki rybnej zastosowanie mają art. 107,
108 i 109 TFUE, z wyjątkiem płatności dokonywanych przez
państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) nr
1198/2006 oraz zgodnie z nim. Dodatkowa pomoc państwa na zachowanie
morskich i słodkowodnych zasobów biologicznych zwykle ma ograniczony
wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi,
przyczynia się do osiągania celów Unii w obszarze polityki
morskiej i rybołówstwa i nie powoduje poważnych zakłóceń
konkurencji. Przyznawane kwoty są zwykle ograniczone i można
określić jasne warunki zgodności. ê 733/2013 motyw 11 (dostosowany) (14) W sektorze sportu, w
szczególności sportu amatorskiego, pewne środki podjęte przez
państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy,
ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w
art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie
prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi
oddziaływanie na wymianę handlową między państwami
członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie sportu
stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Ö Komisja
powinna mieć możliwość stwierdzenia, że, w
określonych warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie
podlega wymogowi zgłoszenia. Õ Środki pomocy
państwa w dziedzinie sportu, w szczególności sportu amatorskiego
lub na małą skalę, często mają ograniczony wpływ
na wymianę handlową między państwami członkowskimi
i nie powodują poważnych zakłóceń konkurencji. Ponadto
przyznawane kwoty są zazwyczaj niewielkie. Na podstawie zdobytego
doświadczenia można określić jasne warunki zgodności,
tak aby pomoc na rzecz sportu nie prowadziła do żadnych
poważnych zakłóceń. ê 733/2013 motyw 12 (15) Jeśli chodzi o pomoc
dotyczącą transportu lotniczego i morskiego, z doświadczenia
Komisji wynika, że pomoc o charakterze społecznym w zakresie
transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, takich jak regiony
najbardziej oddalone i wyspy, w tym wyspiarskie państwa
członkowskie stanowiące jeden region i obszary słabo
zaludnione, nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, pod
warunkiem że jest udzielana bez względu na tożsamość
przewoźnika. Można ponadto określić jasne warunki zgodności. ê 733/2013 motyw 13 (16) Jeśli chodzi o pomoc na
infrastrukturę szerokopasmową, Komisja zdobyła w ostatnich
latach duże doświadczenie w tym obszarze i opracowała stosowne
wytyczne[10].
Z doświadczeń Komisji wynika, że pomoc na niektóre rodzaje
infrastruktury szerokopasmowej nie prowadzi do żadnych istotnych
zakłóceń i mogłaby kwalifikować się do
wyłączenia grupowego, pod warunkiem że spełnione są
pewne warunki zgodności i infrastruktura ta jest realizowana na „białych
obszarach na mapie”, tzn. w obszarach, na których nie ma infrastruktury
tej samej kategorii (ani sieci szerokopasmowych, ani sieci bardzo szybkiego
dostępu nowej generacji (NGA)) i na których wprowadzenie takiej
infrastruktury w najbliższej przyszłości jest mało
prawdopodobne – jak przewidują kryteria opracowane w wytycznych.
Jest to prawdziwe zarówno w odniesieniu do pomocy obejmującej
podstawową infrastrukturę szerokopasmową, jak i do pomocy dla
małych indywidualnych środków obejmujących sieci bardzo
szybkiego dostępu nowej generacji, oraz do pomocy na rzecz robót
budowlanych związanych z infrastrukturą szerokopasmową oraz
na rzecz pasywnej infrastruktury szerokopasmowej. ê 733/2013 motyw 14 (dostosowany) (17) W odniesieniu do
infrastruktury pewne środki podjęte przez państwa
członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie
spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE,
na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi
działalności gospodarczej lub dlatego, że nie zachodzi
oddziaływanie na wymianę handlową między państwami
członkowskimi, lub dlatego, że dany środek jest
rekompensatą za usługę świadczoną w ogólnym interesie
gospodarczym, która spełnia wszystkie kryteria orzecznictwa w sprawie
Altmark[11].
Jednak w zakresie, w jakim finansowanie infrastruktury stanowi pomoc
państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Ö Komisja powinna
mieć możliwość stwierdzenia, że, w określonych
warunkach, pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie podlega wymogowi zgłoszenia. Õ W odniesieniu do
infrastruktury niewielkie kwoty pomocy na przedsięwzięcia
infrastrukturalne mogą być skutecznym sposobem popierania celów Unii
w zakresie, w jakim pomoc ta minimalizuje koszty, a potencjalne
zakłócenia konkurencji mają ograniczony zakres. Komisja powinna zatem
być w stanie wyłączyć pomoc państwa na
przedsięwzięcia infrastrukturalne, które wspierają cele
wymienione w niniejszym rozporządzeniu oraz inne cele służące
wspólnemu interesowi, w szczególności cele strategii „Europa 2020”[12]. Mogłoby to obejmować
wsparcie dla projektów dotyczących sieci lub obiektów wielosektorowych, w
których konieczne są jedynie relatywnie niewielkie kwoty pomocy.
Wyłączenia grupowe można jednak przyznawać
wyłącznie dla przedsięwzięć infrastrukturalnych,
w odniesieniu do których Komisja ma odpowiednie doświadczenie, aby
zdefiniować jednoznaczne i rygorystyczne kryteria zgodności,
zapewniające ograniczenie ryzyka potencjalnego zakłócenia konkurencji
oraz dalsze obejmowanie dużych kwot pomocy obowiązkiem Ö zgłoszenia Õ zgodnie z art. 108
ust. 3 TFUE. ê 994/98 motyw
6 (dostosowany) (18) Jest właściwym, aby
Komisja, przyjmując Ö rozporządzenia Õ
wyłączające kategorie pomocy z obowiązku zgłoszenia
przewidzianego w art. Ö 108 Õ ust. 3 Ö TFUE Õ, określiła
cel pomocy, kategorie beneficjentów i progi ograniczające pomoc
podlegającą wyłączeniu, zasady regulujące
kumulację pomocy i warunki monitorowania w celu zapewnienia zgodności
z rynkiem Ö wewnętrznym Õ pomocy objętej
niniejszym rozporządzeniem. ê 733/2013 motyw 16 (dostosowany) (19) Progi dla każdej
kategorii pomocy, w odniesieniu do której Komisja przyjmuje rozporządzenie
o wyłączeniu grupowym, Ö mogą Õ być
wyrażone jako wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów
kwalifikowalnych albo jako maksymalne kwoty pomocy. Ö Komisja powinna mieć możliwość Õ stosowania
wyłączeń grupowych w odniesieniu do niektórych rodzajów
środków obejmujących pomoc państwa, które – z powodu
ich specyficznego sposobu zaprojektowania – nie mogą zostać
precyzyjnie wyrażone ani jako wielkość pomocy, ani jako
maksymalne kwoty pomocy, jak np. instrumenty inżynierii finansowej lub
niektóre rodzaje środków mające na celu promowanie inwestycji
finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka. Takie złożone
środki mogą obejmować pomoc na różnych poziomach:
beneficjenci bezpośredni, beneficjenci pośredniczący i beneficjenci
pośredni. Ze względu na rosnące znaczenie takich
środków i ich udział w osiąganiu celów Unii, Ö należy Õ umożliwić
wyłączanie tych środków. Dlatego w przypadku takich środków
powinno być możliwe zdefiniowanie progów konkretnego przyznania
pomocy w kategoriach maksymalnego poziomu wsparcia zapewnianego przez
państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim. Maksymalny
poziom wsparcia ze strony państwa może obejmować pewien element
wsparcia, które może nie być pomocą państwa, pod warunkiem
że środek ten obejmuje co najmniej pewne elementy, które
zawierają pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i które
nie są marginalne. ê 994/98 motyw 8 (dostosowany) (20) Może być
użytecznym ustalenie progów Ö lub Õ innych
właściwych warunków wymagających zgłoszenia o przyznaniu pomocy,
aby pozwolić Komisji na indywidualne zbadanie wpływu niektórych
kategorii pomocy na konkurencję i handel między państwami członkowskimi
i ich zgodności z rynkiem Ö wewnętrznym Õ. ê 994/98 motyw 7 (dostosowany) (21) Jest właściwym, aby
umożliwić Komisji, przy przyjmowaniu przez nią Ö rozporządzeń Õ
wyłączających niektóre kategorie pomocy z obowiązku
zgłoszenia określonego w art. Ö 108 Õ ust. 3 Ö TFUE Õ,
dołączenie dalszych szczegółowych warunków w celu zapewnienia
zgodności z rynkiem Ö wewnętrznym Õ pomocy
objętej niniejszym rozporządzeniem. ê 994/98 motyw 9 (dostosowany) (22) Komisja,
uwzględniając rozwój i funkcjonowanie rynku Ö wewnętrznego Õ, Ö powinna mieć Õ możliwość
stwierdzenia w drodze rozporządzenia, że określony rodzaj
pomocy nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. Ö 107 Õ ust. 1 Ö TFUE Õ i w związku z
tym jest wyłączony z procedury zgłoszenia określonej
w art. Ö 108 Õ ust. 3 Ö TFUE Õ, pod warunkiem
że pomoc przyznana temu samemu przedsiębiorstwu w ciągu
danego okresu nie przekracza pewnej ustalonej kwoty. ê 994/98 motyw 10 (dostosowany) (23) Zgodnie z art. Ö 108 Õ ust. 1 Ö TFUE Õ Komisja jest
zobowiązana, we współpracy z państwami członkowskimi,
do prowadzenia stałego przeglądu wszystkich systemów istniejącej
pomocy. W tym celu oraz aby zapewnić możliwie największy
stopień przejrzystości i dostatecznej kontroli, jest wskazane
zapewnienie przez Komisję ustanowienia wiarygodnego systemu rejestracji i
gromadzenia informacji o zastosowaniu przyjmowanych przez nią
rozporządzeń, udostępnionego wszystkim państwom członkowskim,
jak również otrzymywanie przez Komisję, w celu realizacji
powyższego zobowiązania, wszelkich potrzebnych informacji od państw
członkowskich odnośnie do realizacji pomocy wyłączonej z
procedury zgłoszenia, które mogą być zbadane i ocenione wspólnie
z państwami członkowskimi w ramach Komitetu Doradczego Ö ds. Pomocy
Państwa Õ. W tym celu
jest również wskazane, aby Komisja dla zapewnienia efektywności
takiego przeglądu mogła wymagać dostarczenia takich informacji w
zależności od potrzeb. ê 733/2013 motyw
17 (dostosowany) (24) Państwa członkowskie
Ö powinny zostać Õ zobowiązane
do przekazywania podsumowań informacji dotyczących wdrożonej
przez nie pomocy objętej rozporządzeniem wyłączającym.
Publikacja tych podsumowań jest konieczna do zapewnienia
przejrzystości środków przyjętych przez państwa członkowskie.
W obliczu rozwoju środków komunikacji elektronicznej publikacja tych
podsumowań na stronie internetowej Komisji jest sposobem szybkim i
skutecznym, Ö zapewniającym Õ
przejrzystość z korzyścią dla zainteresowanych stron. Podsumowania
te powinny być zatem publikowane na stronie internetowej Komisji. ê 994/98 motyw 11 (dostosowany) (25) Kontrola przyznawania pomocy
pociąga za sobą szeroki zakres różnorodnych problemów natury
faktycznej, prawnej i ekonomicznej, o złożonym charakterze
i występujących w stale rozwijającym się
środowisku. Komisja powinna regularnie przeprowadzać przegląd
tych kategorii pomocy, które powinny być wyłączone
z obowiązku zgłoszenia. Komisja powinna mieć
możliwość uchylenia lub zmiany rozporządzeń
przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia w przypadku zmiany
okoliczności odnośnie do któregokolwiek ważnego elementu
stanowiącego podstawę ich przyjęcia lub gdy wymaga tego
stopniowy rozwój lub funkcjonowanie rynku Ö wewnętrznego Õ. ê 994/98 motyw 12 (dostosowany) (26) Komisja, w stałym i
ścisłym związku z państwami członkowskimi, Ö powinna
móc Õ zdefiniować
dokładnie zakres zastosowania tych rozporządzeń i załączonych
do nich warunków. W celu zapewnienia współpracy między
Komisją a właściwymi władzami państw członkowskich,
Ö należy
przeprowadzić konsultacje z Õ Komitetem Doradczym
ds. Pomocy Państwa przed przyjęciem przez Komisję
rozporządzeń na mocy niniejszego rozporządzenia. ê 733/2013 motyw
18 (dostosowany) (27) Projekty
rozporządzeń i inne dokumenty analizowane przez Komitet Doradczy
ds. Pomocy Państwa zgodnie z Ö niniejszym Õ
rozporządzeniem powinny być publikowane na stronie internetowej
Komisji, aby zapewnić przejrzystość. ê 733/2013 motyw
19 (28) Przed opublikowaniem projektu
rozporządzenia należy zasięgnąć opinii Komitetu
Doradczego ds. Pomocy Państwa. Aby zapewnić przejrzystość,
w tym samym czasie, kiedy Komisja po raz pierwszy przeprowadza konsultacje z
Komitetem Doradczym, projekt rozporządzenia powinien zostać
opublikowany na stronie internetowej Komisji, ê 994/98
(dostosowany) PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Wyłączenia grupowe 1. Komisja
może w drodze rozporządzenia przyjętego zgodnie z procedurą
określoną w art. 8 niniejszego rozporządzenia i
zgodnie z art. Ö 107 Õ Ö TFUE Õ Ö uznać Õ, że następujące
kategorie pomocy są zgodne z rynkiem Ö wewnętrznym Õ i nie
podlegają wymogom zgłoszenia ustalonym w art. Ö 108 Õ ust. 3 Ö TFUE Õ: ê 733/2013
art. 1 pkt 2) lit. a) a) pomoc: (i) dla małych i średnich
przedsiębiorstw; (ii) na badania, rozwój i innowacje; (iii) na ochronę środowiska; (iv) na zatrudnienie i szkolenie; (v) na kulturę i zachowanie dziedzictwa
kulturowego; (vi) na naprawę szkód spowodowanych
klęskami żywiołowymi; (vii) na naprawę szkód spowodowanych
niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa; (viii) dla leśnictwa; (ix) na promowanie produktów z sektora
spożywczego niewymienionych w załączniku I do TFUE; (x) na zachowanie morskich i
słodkowodnych zasobów biologicznych; (xi) na sport; (xii) w zakresie transportu na rzecz
mieszkańców regionów oddalonych, jeśli pomoc ta ma charakter
społeczny i jest udzielana bez względu na tożsamość
przewoźnika; (xiii) na podstawową infrastrukturę
szerokopasmową lub małe środki pomocy indywidualnej na
infrastrukturę, w tym sieci dostępu nowej generacji, roboty budowlane
związane z infrastrukturą szerokopasmową oraz na pasywną
infrastrukturę szerokopasmową – na obszarach, na których nie ma
takiej infrastruktury albo jej wprowadzenie w najbliższej
przyszłości jest mało prawdopodobne; (xiv) na infrastrukturę
wspierającą cele wymienione w ppkt (i) do (xiii) oraz w lit. b)
niniejszego ustępu oraz wspierającą inne cele
służące wspólnemu interesowi, w szczególności cele
strategii „Europa 2020”; ê 994/98
(dostosowany) b) pomoc zgodna z mapą
zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego
w zakresie udzielenia pomocy regionalnej. 2. Rozporządzenia Ö , o których
mowa Õ w ust. 1 określają
dla każdej kategorii pomocy: a) cel tej pomocy; b) kategorie beneficjentów; ê 733/2013 art.
1 pkt 2) lit. b) c) progi wyrażone jako
wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów kwalifikowalnych lub
też wyrażone jako maksymalne kwoty pomocy
lub – w przypadku pewnych rodzajów pomocy, w których trudne
może być precyzyjne określenie wielkości pomocy lub kwoty
pomocy, w szczególności w przypadku instrumentów inżynierii finansowej
lub inwestycji finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka lub instrumentów
podobnego rodzaju – jako maksymalny poziom wsparcia zapewnianego
przez państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim,
bez uszczerbku dla kwalifikowania danych środków w świetle art. 107
ust. 1 TFUE; ê 994/98
(dostosowany) d) warunki regulujące
kumulację pomocy; e) warunki monitorowania
wyszczególnione w art. 3. 3. Ponadto rozporządzenia Ö , o których
mowa Õ w ust. 1 mogą,
w szczególności: a) ustalać progi lub też inne
warunki dla zgłoszenia o przyznaniu pomocy indywidualnej; b) wyłączyć niektóre
sektory z zakresu rozporządzeń; c) załączyć dalsze
warunki dla zgodności pomocy wyłączonej w ramach takich
rozporządzeń. Artykuł 2 De minimis 1. Komisja może, w drodze
rozporządzenia przyjętego zgodnie z procedurą
określoną w art. 8 niniejszego rozporządzenia,
postanowić, że uwzględniając rozwój i funkcjonowanie rynku Ö wewnętrznego Õ, niektóre
kategorie pomocy nie spełniają wszystkich kryteriów określonych
w art. Ö 107 Õ ust. 1 Ö TFUE Õ i w związku z
tym zostają wyłączone z procedury zgłoszenia
przewidzianej w art. Ö 108 Õ ust. 3 Ö TFUE Õ, pod warunkiem
że pomoc przyznana temu samemu przedsiębiorstwu w ciągu danego
okresu nie przekroczy pewnej stałej wielkości. 2. Na wniosek Komisji państwa członkowskie
przekazują jej wszelkie dodatkowe informacje dotyczące pomocy
wyłączonej na podstawie ust. 1. Artykuł 3 Przejrzystość
i monitorowanie 1. Przyjmując rozporządzenia na
podstawie art. 1, Komisja nakłada na państwa członkowskie
szczegółowe zasady dla zapewnienia przejrzystości i monitorowania
pomocy wyłączonej z obowiązku zgłoszenia zgodnie z
tymi rozporządzeniami. Takie przepisy obejmują
w szczególności wymogi określone w ust. 2, 3 i 4. ê 733/2013 art.
1 pkt 3) 2. Przy wdrażaniu systemów pomocy lub
środków pomocy indywidualnej udzielanych poza jakimkolwiek systemem
pomocy, które zostały wyłączone zgodnie z rozporządzeniami,
o których mowa w art. 1 ust. 1, państwa członkowskie
przekazują Komisji, w celu opublikowania na stronie internetowej Komisji,
podsumowania informacji dotyczących takich systemów pomocy lub takich
środków pomocy indywidualnej, które nie są objęte
wyłączonymi systemami pomocy. ê 994/98
(dostosowany) 3. Państwa członkowskie
rejestrują i przetwarzają wszelkie informacje dotyczące
stosowania wyłączeń grupowych. Jeśli w posiadaniu Komisji
znajdują się informacje mogące podać
w wątpliwość prawidłowe zastosowanie
rozporządzenia wyłączającego, państwa członkowskie
przekazują Komisji wszelkie informacje, jakie uzna ona za niezbędne
do oceny zgodności pomocy z tym rozporządzeniem. 4. Co najmniej raz w roku państwa członkowskie
przekazują Komisji sprawozdanie z zastosowania
wyłączeń grupowych, zgodnie z określonymi wymogami Komisji,
najlepiej w formie elektronicznej. Komisja umożliwia
udostępnienie tych sprawozdań wszystkim państwom członkowskim.
Komitet Ö , o którym
mowa Õ w art. 7
przeprowadza raz w roku badanie i ocenę tych sprawozdań. Artykuł 4 Okres
ważności i zmiana rozporządzeń 1. Rozporządzenia przyjęte na
podstawie art. 1 i 2 obowiązują przez czas ściśle
określony. Pomoc wyłączona Ö przez Õ rozporządzenie
przyjęte Ö na
podstawie Õ art. 1 i 2 jest
wyłączona w okresie ważności tego rozporządzenia i w
okresie dostosowania przewidzianym w ust. 2 i 3 Ö niniejszego
artykułu Õ. 2. Rozporządzenia przyjęte na
podstawie art. 1 i 2 mogą być uchylone lub zmienione w przypadku
zmiany okoliczności dotyczących ważnego elementu
stanowiącego podstawę ich przyjęcia lub też gdy wymaga tego
stopniowy rozwój lub funkcjonowanie rynku Ö wewnętrznego Õ. W takim przypadku
nowe rozporządzenie wprowadzi okres sześciu miesięcy dla
dostosowania pomocy objętej poprzednim rozporządzeniem. 3. Rozporządzenia przyjęte na
podstawie art. 1 i 2 wprowadzają okres, Ö o którym
mowa Õ w ust. 2 Ö niniejszego
artykułu Õ, o ile ich
zastosowanie nie zostanie przedłużone po ich wygaśnięciu. Artykuł 5 Sprawozdanie oceniające Co
pięć lat Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
sprawozdanie oceniające zastosowanie niniejszego rozporządzenia.
Projekt sprawozdania zostaje przedstawiony do rozpatrzenia komitetowi Ö , o którym
mowa Õ w art. 7. Artykuł 6 Wysłuchanie
zainteresowanych stron W przypadku gdy Komisja zamierza
przyjąć rozporządzenie, publikuje jego projekt Ö w celu Õ umożliwienia
wszystkim zainteresowanym osobom i organizacjom przedstawienia swoich uwag w
rozsądnym, ustalonym przez Komisję terminie, który w żadnych
okolicznościach nie może być krótszy niż jeden
miesiąc. Artykuł 7 Komitet
Doradczy Ö ds.
Pomocy Państwa Õ Tworzy się Komitet Doradczy Ö ds. Pomocy Państwa Õ (zwany dalej „Komitetem”).
Komitet składa się z przedstawicieli państw członkowskich
pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji. Artykuł 8 Konsultacje
komitetu 1. Komisja zasięga opinii Komitetu: ê 733/2013
art. 1 pkt. 4) lit. a) a) jednocześnie z publikacją
projektu rozporządzenia zgodnie z art. 6; ê 994/98
(dostosowany) è1 733/2013 art. 1 pkt. 4) lit. b) b) przed wydaniem rozporządzenia. 2. Konsultacje Komitetu odbywają się
na posiedzeniach zwołanych przez Komisję. è1 Projekty
i dokumenty, które mają zostać zbadane, są załączane
do zgłoszenia i mogą być publikowane na stronie
internetowej Komisji. ç Posiedzenie odbywa
się nie wcześniej niż w terminie dwóch miesięcy od
wysłania zgłoszenia. Okres Ö ten Õ może być
skrócony w przypadku konsultacji wymienionych w ust. 1 lit. b), w
pilnej sprawie lub gdy chodzi o zwykłe przedłużenie
rozporządzenia. 3. Przedstawiciel Komisji przedkłada
Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet
przedstawia swoją opinię na temat tego projektu w terminie ustalonym
przez przewodniczącego stosownie do pilności sprawy, a w razie
potrzeby w drodze głosowania. 4. Opinię zapisuje się w protokole. Ponadto
każde państwo członkowskie ma prawo zwrócenia się o Ö wpisanie Õ do protokołu
swojego stanowiska. Komitet może zalecić publikację opinii w Dzienniku
Urzędowym Ö Unii Õ Europejskiej. 5. Komisja bierze pod uwagę opinię
Komitetu w jak najszerszym zakresie i informuje Komitet o zakresie, w jakim
jego opinia została uwzględniona. ê Artykuł 9 Uchylenie Rozporządzenie (WE) nr 994/98 traci moc. Odesłania do uchylonego
rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego
rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II. ê 994/98 (dostosowany) Artykuł 10 Ö Wejście
w życie Õ Niniejsze rozporządzenie wchodzi
w życie Ö dwudziestego Õ dnia po jego
opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Ö Unii Õ Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli W
imieniu Rady Przewodniczący [1] COM(87) 868 PV. [2] Zob. załącznik 3 do części A
konkluzji. [3] Włączone do programu legislacyjnego na 2014 r.
[4] Zob. załącznik I do niniejszego wniosku. [5] Dz.U. C […] z […], s. […]. [6] Dz.U. C […] z […], s. […]. [7] Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja
1998 r. dotyczące stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (Dz.U. L
142 z 14.5.1998, s. 1). [8] Zob. załącznik I. [9] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27
lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. L 223 z
15.8.2006, s. 1). [10] Komunikat Komisji ‒ Wytyczne UE w sprawie stosowania
reguł pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy/rozbudowy
sieci szerokopasmowych (Dz.U. C 25 z 26.1.2013, s. 1). [11] Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 24 lipca
2003 r. w sprawie C-280/00 Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium
Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH (Rec. 2003,
s. I-7747). [12] Zob. zalecenie Rady 2010/410/UE z dnia 13 lipca 2010 r. w
sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw
członkowskich i Unii (Dz.U. L 191 z 23.7.2010, s. 28) oraz
decyzja Rady 2010/707/UE z dnia 21 października 2010 r. w
sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw
członkowskich (Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46).