Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2013/C 363/11)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczyc  (2)

„NOISETTE DE CERVIONE — NUCIOLA DI CERVIONI”

NR WE: FR-PGI-0005-01083-14.01.2013

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” należy do odmiany Fertile de Coutard należącej do gatunku Corylus avellana.

3.2.1.    Łupina

Owocnia (pokrywa) jest mięsista, nieco dłuższa od owocu i nieznacznie unerwiona. Jest dość nierówna i średnio ząbkowana; otwiera się szeroko, kiedy orzech jest dojrzały.

„Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” ma kształt spłaszczonego serca. Owoc jest kulisty, lekko spłaszczony po bokach.

Może mieć od 18 mm do 22 mm wielkości.

Łupina jest dość gruba, delikatna i gładka, o ledwo wyczuwalnych prążkach. Czubek jest pokryty delikatnym meszkiem.

Orzech „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” nie jest jednolity. Ciemne i jasne prążki przecinają łupinę od nasady do czubka. Ciemna barwa przy nasadzie przechodzi w jasną przy czubku, w miarę omszenia.

Barwa: havana, tytoń, miód, bay, i isabelle (odcienie brązu). Omszały czubek ma jaśniejszą, prawie beżową barwę.

3.2.2.    Jądro

Jądro orzecha ma dość wyraźny kształt serca, którego nie posiadają inne odmiany. Jego barwa jest ciemna, pomiędzy brunatną a czerwonomahoniową. Nie jest prążkowane.

„Miąższ” jest zwarty o barwie od białawej do jasnokremowej.

Dzięki stosunkowo małej masie jądro charakteryzuje się intensywnym smakiem i aromatem, co odróżnia „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” od innych orzechów laskowych, także tych należących do tej samej odmiany, ale uprawianych w innych obszarach geograficznych. Smak jest wyraźny i zdecydowany. Jest pozbawiony zjełczałego, gorzkiego lub kwaśnego posmaku. Posiada natomiast pewien posmak leśny, który w żadnym razie nie kojarzy się z wilgotnym poszyciem lub pleśnią. Owoc jest słodki, o smaku surowego cukru trzcinowego, aromatyczny. Niewykluczony jest posmak poziomkowy lub mączny. Suche jądra maja wyraźny smak kojarzący się z grillowaniem lub tostowaniem.

Konsystencja nie jest natomiast ani mączysta, ani wodnista. Przeciwnie, jest kremowa. Oleisty smak i wrażenie tłustości oraz maślany posmak są wyraźnie odczuwalne.

„Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” może być wprowadzany do obrotu bez łupiny bądź w łupinie.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie czynności (sadzenie, produkcja, zbiór, suszenie, przechowywanie, sortowanie, zatwierdzanie, rozłupywanie i selekcja) muszą odbywać się w wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Wszelkiego rodzaju opakowania zamknięte są dozwolone dla orzechów „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” w łupinach.

Orzechy pozbawione łupin (jądra) mogą być pakowane we wszystkie rodzaje opakowań spożywczych. Nie zezwala się na sprzedaż w siatkach.

„Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” są pakowane w torby o pojemności maksymalnie 25 kg.

Pakowanie orzechów bez łupin musi odbywać się w wyznaczonym obszarze geograficznym.

Suszenia orzechów dokonuje się bowiem w sposób naturalny na orzechach, których wilgotność nie przekracza 20 % przy odbiorze w zakładzie; dzieje się tak dzięki szczególnym warunkom hydroklimatycznym obszaru geograficznego (parowanie, wpływ wiatrów itp.). Podczas suszenia „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” z łupiną są umieszczane w skrzynkach, paletach lub silosach, w wentylowanym i osłoniętym lokalu, aż do momentu rozłupania. Takie warunki konserwacji pozwalają uniknąć ponownego zawilgocenia podczas przechowywania.

Każde przewiezienie poza obszar geograficzny stworzyłoby ryzyko ponownego zawilgocenia jąder orzechów.

Pozbawienia łupin, o ile ma miejsce, dokonuje się mechanicznie na żądanie i dotyczy ono jedynie małych ilości orzechów. Na tym etapie jądra orzechów nie są już osłonięte łupiną i są w związku z tym bardzo narażone na utlenienie. Aby uniknąć wszelkiego ryzyka utlenienia i zachować optymalną jakość owoców, selekcja i pakowanie odbywają się natychmiast po rozłupaniu. Te dwa etapy (selekcja i pakowanie) są nierozerwalnie ze sobą związane i muszą odbywać się w obszarze geograficznym.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykiecie wskazuje się:

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Definicja obszaru geograficznego uwzględnia cechy charakterystyczne tradycyjnych obszarów uprawy orzecha laskowego oraz kryteria sprzyjające jego rozwojowi (wysoka wilgotność, małe ryzyko ewapotranspiracji, gleba dobrze zaopatrzona w wodę w lecie i jednocześnie zdrenowana w zimie, wysokość od 0 do 700 m n.p.m.)

Obszar geograficzny obejmuje następujące gminy w departamencie Haute-Corse:

Aghione, Aléria, Antisanti, Borgo, Campana, Campile, Canale-di-Verde, Carcheto-Brustico, Carpineto, Casabianca, Casalta, Casevecchie, Castellare-di-Casinca, Cervione, Chiatra, Croce, Felce, Ficaja, Ghisonaccia, Giocatojo, Giuncaggio, Linguizzetta, Loreto-di-Casinca, Lucciana, Matra, Moïta, Monaccia-d’Orezza, Monte, Nocario, Novale, Olmo, Ortale, Pancheraccia, Parata, Penta-di-Casinca, Perelli, Pero-Casevecchie, Piano, Piazzali, Piazzole, Piedicroce, Piedipartino, Pie-d’Orezza, Pietra-di-Verde, Pietroso, Poggio-Maraniccio, Poggio-Mezzana, Polveroso, Porri, La Porta, Prunelli-di-Fiumorbo, Pruno, Rapaggio, San-Damiano, San-Gavino-d’Ampugnani, San-Giovanni-di-Moriani, San-Giuliano, San-Nicolao, Santa-Lucia-di-Moriani, Santa-Maria-Poggio, Sant’Andréa-di-Cotone, Santa-Reparata-di-Moriani, Scata, Silvareccio, Sorbo-Ocagnano, Taglio-Isolaccio, Talasani, Tallone, Tox, Valle-d’Alesani, Valle-di-Campoloro, Valle-d’Orezza, Velone-Orneto, Venzolasca, Verdèse, Vescovato, Vezzani.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

5.1.1.    Czynniki naturalne

Obszar geograficzny charakteryzuje się dnami dolin o formacjach gliniasto-łupkowych, o dużej zawartości piasku; jest położony na wysokości poniżej 700 m (tereny średnio górzyste) nad brzegiem morza, zorientowany na wschód Korsyki, co zapewnia szczególne nasłonecznienie i wilgotność, które sprzyjają uprawie leszczyny. Dzięki północno-wschodniemu położeniu temperatury w zimie są stosunkowo niskie, a roczne opady wysokie.

Położenie obszaru geograficznego nad brzegiem morza powoduje, że przez cały rok lekki wiatr północno-zachodni/południowo-wschodni (średnio 2 m/s), w połączeniu z momentami największego parowania odnotowanymi w lecie (2,5 do 4,5 mm/dziennie), w sposób naturalny przyczyniają się do suszenia orzechów laskowych.

Słonik – główny szkodnik leszczyny – jest nieobecny na Korsyce dzięki jej wyspiarskiemu położeniu. Poza przypadkami problemów zdrowotnych w gajach leszczynowych nie stosuje się środków ochrony roślin, w przeciwieństwie do innych obszarów produkcji.

5.1.2.    Czynniki ludzkie

Tradycyjny charakter uprawy leszczyny na Korsyce

Pisarze starożytnego Rzymu, tacy jak Katon (234–149, Liber de agri cultura), potwierdzają, że uprawa wielu odmian leszczyny w basenie Morza Śródziemnego istniała od najstarszych wieków i zalecają jej podejmowanie.

Uprawa leszczyny na Korsyce rozwinęła się i osiągnęła swoje apogeum na początku XX w. Po wyjątkowych przymrozkach w 1905 r. gaje cedratowe są w większości zniszczone i zastąpione gajami leszczynowymi.

Dynamiczny rozwój przemysłu rolno-spożywczego, jaki nastąpił w okresie międzywojennym, sprzyjał uprawie leszczyny na Korsyce i uczynił ją dodatkowym źródłem znacznych dochodów.

Szczególne umiejętności

Korsykański gaj leszczynowy, obsadzony dzisiaj w większości odmianą Fertile de Coutard, posiada następujące cechy charakterystyczne uprawy:

5.2.   Specyfika produktu

Główne cechy charakterystyczne „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” są następujące:

„Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” cieszy się poświadczoną renomą.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Związek przyczynowy „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” opiera się na jej potwierdzonej jakości i renomie.

Tradycyjny gaj oliwny w regionie Cervione składa się wyłącznie z roślin odmiany Fertile de Coutard, która znalazła tu warunki, zarówno naturalne, jak i ludzkie, doskonałe, by się do nich przystosować.

Szczególne nasłonecznienie i wilgotność obszaru geograficznego pozwalają uniknąć zbyt silnej ewapotranspiracji, bardzo niekorzystnej dla leszczyny w czasie wzrostu. Temperatura w zimie jest wystarczająco niska, by nastąpił okres długiego odpoczynku wegetacyjnego, a poziom opadów jest idealny do uprawy leszczyny. Takie warunki – niekorzystne dla rozwoju grzybów i bakterii – zmniejszają również ryzyko pogorszenia jakości organoleptycznej orzechów.

Parowanie, które jest największe podczas zbioru, oraz wiatr znad morza mają znaczny i pozytywny wpływ na proces suszenia „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” w warunkach naturalnych.

Specyficzne uwarunkowania gajów (niska obsada, małe powierzchnie działek, prowadzenie w formie krzewów i odchwaszczanie mechaniczne) pozwalają również wykorzystać sprzyjające warunki naturalne bez wyczerpywania składników odżywczych gleby.

Rezygnacja z nawożenia chemicznego pozwala uniknąć nadmiernie obfitych zbiorów (ryzyko orzechów pozbawionych smaku) i ograniczyć rozwój chorób.

Prowadzenie w formie krzewów, sprzyjające tworzeniu części zdrewniałych bardziej niż owoców, ogranicza wydajność oraz prowadzi do tworzenia małych owoców. Dzięki temu „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” ma jądro o stosunkowo małej masie i o wyraźnym kształcie serca, jak również intensywny smak i aromaty, które różnią ten orzech od innych orzechów laskowych. Stosowanie wyłącznie nawozów organicznych, które uwalniają małe ilości azotu, przyczynia się również do zmniejszenia zbiorów, a co za tym idzie do otrzymywania orzechów o niewielkim jądrze o intensywnym smaku.

„Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” słynie także z wysokiej jakości, zarówno z powodu zdrowej, naturalnej i ekologicznej metody produkcji, jak i z powodu delikatności smaku.

Jakość „Noisette de Cervione — Nuciola di Cervioni” i produkowane ilości przyczyniły się do sukcesu, jaki odniosły te orzechy na rynku w latach 1960–1970, oraz do rozpowszechnienia ich na rynku międzynarodowym. Również na Korsyce produkt ten cieszy się uznaniem. Na całej Korsyce, kiedy mówi się o orzechach laskowych, na ogół odnosi się to do „noisette de Cervione” („a nuciola di Cervioni”). To skojarzenie jest tak silnie zakorzenione w mowie, że w zależności od regionu używa się słowa „nuciola”, by wskazać „noisette de Cervione”, podczas gdy w powszechnie używanym słownictwie istnieje słowo „nucellula”.

Ponadto od 10 lat w Cervione organizowany jest wiejski jarmark rolny poświęcony orzechowi laskowemu – „A fiera di a nuciola”, który ma miejsce w ostatni weekend sierpnia. Cieszący się dużym powodzeniem jarmark jest okazją do zaprezentowania produktu w łupinie lub przetworzonego, zarówno gościom miejscowym, jak i turystom.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3))

http://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCIGPNoisettedeCervione-NucioladiCervioniV1.pdf

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.