UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU

Dnia 1 lipca 2013 r. Chorwacja przystąpi do Unii Europejskiej. W przypadku Chorwacji, podobnie jak w przypadku rozszerzenia Unii w 2004 r. i 2007 r., zastosowano tzw. „dwufazowy proces wprowadzenia w życie dorobku Schengen” w odniesieniu do dorobku Schengen (art. 4 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (zwanego dalej Aktem przystąpienia z 2012 r.)). Oznacza to, że Chorwacja, podobnie jak poprzednie kraje przystępujące, od dnia przystąpienia ma obowiązek stosowania przepisów rozporządzenia (WE) 539/2001[1] i co za tym idzie stosowania obowiązku wizowego do obywateli państw trzecich wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia.

Podobnie jak państwa, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 r. i 2007 r., Chorwacja ma ten obowiązek, nawet jeżeli osoby te posiadają wizę jednolitą, wizę długoterminową lub zezwolenie na pobyt wydane przez państwo członkowskie należące do strefy Schengen, ponieważ od dnia przystąpienia Chorwacji do Unii nie będą miały do niej zastosowania inne przepisy dorobku Schengen, takie jak:

- przewidziane w dorobku Schengen zasady wzajemnego uznawania określone w art. 18 i 21 konwencji z Schengen[2] oraz w art. 5 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 562/2006 (kodeks graniczny Schengen)[3], zgodnie z którymi cudzoziemcy posiadający ważne zezwolenia na pobyt lub wizy długoterminowe wydane przez jedno z państw członkowskich strefy Schengen mogą swobodnie wjeżdżać na terytorium innych państw członkowskich na krótkotrwały pobyt,

- przepisy dotyczące wydawanych wiz jednolitych określone w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 (kodeks wizowy)[4], zgodnie z którymi wizy jednolite są ważne na całym terytorium państw członkowskich strefy Schengen.

Ponadto wizy krajowe wydawane przez inne państwa członkowskie UE, które nie są jeszcze państwami członkowskimi strefy Schengen (Cypr), także nie są ważne na terytorium Chorwacji.

Aby uniknąć nakładania niepotrzebnego obciążenia administracyjnego na państwa, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 r. i 2007 r., na zasadzie odstępstwa od rozporządzenia 539/2001 w decyzjach nr 895/2006/WE[5] i nr 582/2008/WE[6] upoważnia się do nieobowiązkowego jednostronnego uznawania przez nowe państwa członkowskie, które jeszcze nie w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen, wiz jednolitych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa członkowskie strefy Schengen oraz krajowych wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez inne państwa członkowskie, które jeszcze nie w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen, do celów przejazdu tranzytem nieprzekraczającego pięciu dni. Ponadto decyzją nr 896/2006/WE[7] upoważniono nowe państwa członkowskie do uznawania zezwoleń na pobyt wydawanych przez Szwajcarię i Liechtenstein, które nie są jeszcze częścią strefy Schengen bez granic wewnętrznych, do celów przejazdu tranzytem nieprzekraczającego pięciu dni.

Osoby posiadające takie dokumenty zostały już poddane ścisłej kontroli przez wydające państwo należące do strefy Schengen i nie stanowią zagrożenia dla porządku publicznego lub ryzyka nielegalnej imigracji. Taki system jednostronnego uznawania nie wpływa na zobowiązanie krajów przystępujących do odmówienia wjazdu osobie, wobec której dokonano wpisu do celów odmowy wjazdu w jego krajowej bazie danych, zgodnie z art. 5 ust. 1 kodeksu granicznego Schengen.

Podobnie, na zasadzie odstępstwa od rozporządzenia 539/2001, niniejszy wniosek ma na celu wprowadzenie nieobowiązkowego systemu opartego na wspólnych przepisach upoważniających Chorwację na zasadzie przejściowej, do czasu pełnego stosowania dorobku Schengen, do jednostronnego uznawania wiz jednolitych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa członkowskie strefy Schengen, jak również podobnych dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie, które jeszcze nie w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen (Cypr), za równorzędne z własnymi wizami krajowymi Upoważnienie to nie jest jednak ograniczone do celów przejazdu tranzytem nieprzekraczającego pięciu dni, tak jak w decyzjach 895/2006 i 582/2008, ale jest ważne w odniesieniu zarówno do przejazdu tranzytem przez terytorium kraju lub planowanego pobytu na tym terytorium nieprzekraczającego 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. W czasie przyjmowania wspomnianych decyzji w mających wówczas zastosowanie Wspólnych instrukcjach konsularnych dla misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz nadal przewidywano rozróżnienie na „wizy tranzytowe” i wizy „krótkoterminowe”. Rozróżnienie to zniesiono rozporządzeniem (WE) nr 810/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy), tak więc wspomniane ograniczenie nie jest już odpowiednie.

Wspomniane powyżej wcześniejsze decyzje w sprawie tranzytu, przyjęte przy okazji dwóch ostatnich rozszerzeń UE, dotyczyły jedynie jednolitych wiz Schengen, tj. wiz zezwalających na przemieszczanie się w obrębie strefy Schengen. Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej wyłączono z zakresu zastosowania tych wcześniejszych decyzji. Obecnie należy jednak rozwiązać kwestię Kosowa* (w rozumieniu rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.), które nie jest uznawane przez wszystkie państwa strefy Schengen.

Istnieje zasadnicza różnica między wizami o ograniczonej ważności terytorialnej, które z zasady są ważne jedynie na terytorium wydającego państwa członkowskiego, a takimi wizami wydawanymi obywatelom Kosowa (zgodnie z art. 25 ust. 3 zdanie pierwsze kodeksu wizowego), które pozwalają na przemieszczanie się po wszystkich państwach członkowskich strefy Schengen poza tymi kilkoma państwami członkowskimi, które nie uznają Kosowa. Ta szczególna właściwość uzasadnia włączenie przedmiotowych wiz o ograniczonej ważności terytorialnej do zakresu stosowania systemu jednostronnego uznawania, także ponieważ w tym przypadku nie ma realnego zagrożenia nielegalną migracją ani zagrożeń dla bezpieczeństwa strefy Schengen.

Rozszerzenie systemu jednostronnego uznawania za pomocą aktu prawnego Unii nie spowodowałoby nałożenia na Chorwację żadnych nowych zobowiązań w stosunku do tych wymienionych w Akcie przystąpienia z 2012 r. Nie stanowiłoby to zatem odstępstwa od traktatu o przystąpieniu. Proponowany system wdrożono by na zasadzie dobrowolności: Chorwacja miałaby możliwość wdrożenia proponowanego systemu albo kontynuacji wydawania wiz krajowych zgodnie z wymogami traktatu o przystąpieniu. W przypadku opowiedzenia się za wdrożeniem wspólnego systemu Chorwacja musiałaby akceptować dokumenty wydane przez każde państwo członkowskie strefy Schengen, bez względu na to, przez jakie państwo członkowskie dokumenty te zostały wydane.

W tym kontekście należy przypomnieć, że do dnia przystąpienia na podstawie swoich przepisów krajowych Chorwacja akceptuje ważne wizy Schengen, wizy długoterminowe i zezwolenia na pobyt wydawane przez państwa strefy Schengen na wjazd i pobyt lub na przejazd tranzytem przez jej terytorium.

Niniejszym wnioskiem uchyla się decyzje nr 895/2006/WE i nr 582/2008/WE. W odniesieniu do tych państw członkowskich, do których skierowano te decyzje, a które w międzyczasie stały się państwami członkowskimi strefy Schengen, decyzje te stały się nieaktualne (wszystkie państwa poza Cyprem)[8]. W odniesieniu do Cypru, który w pełni wprowadza w życie wspólny system ustanowiony decyzją nr 895/2006/WE od dnia 10 lipca 2006 r. oraz system ustanowiony decyzją nr 582/2008/WE od dnia 18 lipca 2008 r., w niniejszym wniosku przewiduje się, że przedmiotowy system zostaje zastąpiony systemem, który upoważnia Cypr, podobnie jak Chorwację, do jednostronnego uznawania wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa członkowskie strefy Schengen oraz krajowych wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa członkowskie, które jeszcze nie w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen (Chorwacja), na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni[9]. W niniejszym wniosku przewiduje się, że Cypr, podobnie jak Chorwacja, jest upoważniony do uznawania wiz i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

System ten będzie miał zastosowanie do końca okresu przejściowego i pełnego włączenia odnośnych państw członkowskich do obszaru bez granic wewnętrznych, tj. do dnia, kiedy wzajemne uznawanie takich dokumentów stanie się obowiązkowe na podstawie art. 18 i 21 konwencji z Schengen, art. 5 ust. 2 kodeksu granicznego Schengen i kodeksu wizowego.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Streszczenie

Główne elementy niniejszego wniosku można podsumować następująco:

-          wspólne przepisy upoważniające Chorwację i Cypr na zasadzie przejściowej do jednostronnego uznawania wiz jednolitych, wiz długoterminowych, wiz o ograniczonej ważności terytorialnej wydawanych obywatelom Kosowa zgodnie z art. 25 ust. 3 zdanie pierwsze kodeksu wizowego oraz zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa członkowskie strefy Schengen oraz podobnych dokumentów wydawanych przez Chorwację i Cypr za równorzędne z ich własnymi wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni;

-          system jednostronnego uznawania wprowadzony niniejszym wnioskiem musi być ograniczony do dokumentów, których ważność obejmuje cały okres trwania krótkoterminowego pobytu w Chorwacji i na Cyprze. W tym kontekście oraz uwzględniając problemy napotkane w przeszłości (decyzje 895/2006 i 582/2008) przez obywateli państw trzecich posiadających wizę jednolitą na jeden wjazd podczas powrotu do strefy Schengen z nieważną już wizą, w niniejszym wniosku należy ograniczyć system jednostronnego uznawania do wiz jednolitych upoważniających do dwukrotnego lub wielokrotnego wjazdu do strefy Schengen;

-          państwa członkowskie, do których skierowana jest niniejsza decyzja, mają obowiązek poinformowania Komisji o swojej decyzji dotyczącej stosowania upoważnienia. Komisja opublikuje tę informację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i zapewni w ten sposób przejrzystość całego systemu;

-          uchylenie decyzji nr 895/2006/WE oraz decyzji nr 582/2008/WE.

* Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

Podstawa prawna

Decyzja, której dotyczy niniejszy wniosek, opiera się na art. 77 ust. 2 lit. a) i b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ stanowi środek dotyczący wspólnej polityki w zakresie wiz i innych dokumentów uprawniających do krótkiego pobytu oraz kontroli, którym podlegają osoby przekraczające granice zewnętrzne. Przedmiotowy akt prawny zostanie przyjęty w drodze zwykłej procedury ustawodawczej.

W zakresie, w jakim decyzja, której dotyczy wniosek, powinna być skierowana do Chorwacji, niniejszy wniosek jest uzależniony od wejścia w życie traktatu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Republiką Chorwacji dotyczącego przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej[10].

Zasada pomocniczości

Artykuł 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że w dziedzinach, które nie należą do jej wyłącznej kompetencji, Unia podejmuje działania tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, i jeśli ze względu na rozmiary lub skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii. Ponieważ cel określony w niniejszym wniosku wymaga odstępstwa od istniejącego prawa Unii, można go osiągnąć jedynie poprzez działanie na poziomie Unii.

Zasada proporcjonalności

Artykuł 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że zakres i forma działania Unii nie może wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów Traktatów. Forma wybrana dla tego działania musi zatem umożliwić osiągnięcie celów wniosku jego wprowadzenie w życie w jak najskuteczniejszy sposób. Jeżeli chodzi o treść, w ramach niniejszej inicjatywy tymczasowo upoważnia się zainteresowane państwa członkowskie do odstąpienia od zobowiązań ciążących na nich na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 przez jednostronne uznawanie wiz i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni w okresie ważności wspomnianych dokumentów. Wjazd i pobyt na terytorium danych państw członkowskich osób posiadających wizy lub zezwolenia na pobyt wydane przez państwa w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen lub Chorwację lub Cypr nie stanowią żadnego zagrożenia, ponieważ osoby te zostały poddane stosownym kontrolom przez państwo, które wydało wizę lub zezwolenie na pobyt. Proponowane jednostronne odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 539/2001 jest zatem uzasadnione, aby uniknąć nakładania niepotrzebnego obciążenia administracyjnego na dane państwa członkowskie. Co więcej, ma ono zastosowanie jedynie w okresie przejściowym do czasu pełnego włączenia odnośnych państw członkowskich do wspólnego obszaru bez granic wewnętrznych, tj. do dnia, kiedy system wzajemnego uznawania stanie się obowiązkowy. Ponadto odstępstwo jest nieobowiązkowe, nie powoduje zatem nałożenia na dane państwa członkowskie żadnych zobowiązań dodatkowych w stosunku do tych określonych w mającym zastosowanie Aktach przystąpienia. Niniejszy wniosek jest więc zgodny z zasadą proporcjonalności. Ma on formę decyzji, podobnie jak podobne akty prawne przyjęte w odniesieniu do państw członkowskich przystępujących do UE w 2004 r. i 2007 r.

5.           KONSEKWENCJE WYNIKAJĄCE Z RÓŻNYCH PROTOKOŁÓW STANOWIĄCYCH ZAŁĄCZNIKI DO TRAKTATÓW ORAZ Z UKŁADÓW O STOWARZYSZENIU Z PAŃSTWAMI TRZECIMI

Podstawa prawna niniejszego wniosku znajduje się w tytule V części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, co skutkuje tym, że ma zastosowanie system „zmiennej geometrii” przewidziany w protokole w sprawie stanowiska Danii, protokole w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz protokole w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonych do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W związku z tym Dania, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w jego przyjęciu, nie są nim związane ani go nie stosują. Wynika to również z faktu, że decyzja, której dotyczy wniosek, jest skierowana wyłącznie do państw członkowskich, które są związane dorobkiem Schengen, ale jeszcze go nie stosują.

Ponieważ decyzja, której dotyczy wniosek, jest skierowana wyłącznie do państw członkowskich, które są związane dorobkiem Schengen, ale jeszcze go nie stosują, niniejszy wniosek nie stanowi rozwinięcia przepisów dorobku Schengen w rozumieniu odpowiednich układów o stowarzyszeniu z Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem. W związku z tym nie jest ona wiążąca dla wymienionych powyżej państw. Jednakże w celu zagwarantowania spójności oraz prawidłowego funkcjonowania systemu Schengen, przedmiotowa decyzja obejmuje również wizy i zezwolenia na pobyt wydawane przez państwa włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

2013/0210 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

wprowadzająca uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Chorwację i Cypr niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni  oraz uchylająca decyzję nr 895/2006/WE i decyzję nr 582/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) i b),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Zgodnie z art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2012 r. Chorwacja, która przystąpiła do Unii w dniu 1 lipca 2013 r., jest od tego dnia zobowiązana do nałożenia obowiązku wizowego na obywateli państw trzecich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu[11].

(2)       Zgodnie z art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2012 r. przepisy dorobku Schengen dotyczące warunków i kryteriów wydawania jednolitych wiz oraz przepisy dotyczące wzajemnego uznawania wiz i równorzędnego statusu zezwoleń na pobyt/wiz długoterminowych i wiz krótkoterminowych stosowane są w Chorwacji dopiero po przyjęciu stanowiącej o tym decyzji Rady. Przepisy te są jednak wiążące dla przedmiotowego państwa członkowskiego od dnia przystąpienia.

(3)       W związku z tym Chorwacja jest zobowiązana do wydawania wiz krajowych na wjazd lub przejazd tranzytem przez jej terytorium obywatelom państw trzecich posiadającym wizę jednolitą, wizę długoterminową lub zezwolenie na pobyt wydane przez państwo członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen, a także podobne dokumenty wydane przez Cypr.

(4)       Posiadacze dokumentów wydawanych przez przedmiotowe państwa członkowskie oraz dokumentów wydawanych przez Cypr nie stanowią żadnego ryzyka dla Chorwacji z uwagi na wszystkie niezbędne kontrole, jakim zostali poddani przez wspomniane państwa. Aby nie nakładać nieuzasadnionego, dodatkowego obciążenia administracyjnego na Chorwację, powinny zostać przyjęte wspólne przepisy upoważniające Chorwację do jednostronnego uznawania niektórych dokumentów wydawanych przez przedmiotowe państwa członkowskie za równorzędne z jej wizami krajowymi oraz do ustanowienia uproszczonego systemu kontroli osób na granicach zewnętrznych opartego na jednostronnym uznawaniu równorzędnego statusu dokumentów.

(5)       Wspólne przepisy wprowadzone decyzją nr 895/2006/WE oraz decyzją nr 582/2008/WE powinny zostać uchylone. Jeżeli chodzi o Cypr, który wdraża wspólny system ustanowiony decyzją nr 895/2006/WE od dnia 10 lipca 2006 r. oraz system ustanowiony decyzją nr 582/2008/WE od dnia 18 lipca 2008 r., powinny zostać przyjęte wspólne przepisy upoważniające Cypr, podobnie jak Chorwację, do jednostronnego uznawania za równorzędne z jego wizami krajowymi niektórych dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen oraz niektórych dokumentów wydawanych przez Chorwację, oraz do ustanowienia uproszczonego systemu kontroli osób na granicach zewnętrznych, opartego na jednostronnym uznawaniu równorzędnego statusu dokumentów.

(6)       Uproszczony system ustanowiony w niniejszej decyzji powinien mieć zastosowanie w okresie przejściowym do dnia określonego w decyzji Rady zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r. w odniesieniu do Cypru oraz art. 4 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2012 r. w odniesieniu do Chorwacji.

(7)       Uczestnictwo w uproszczonym systemie nie powinno być obowiązkowe ani nie powinno nakładać na państwa członkowskie obowiązków dodatkowych w stosunku do tych określonych w Akcie przystąpienia z 2003 r. i Akcie przystąpienia z 2012 r.

(8)       Wspólne przepisy powinny być stosowane do jednolitych wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen, wiz o ograniczonej ważności terytorialnej wydawanych zgodnie z art. 25 ust. 3 zdanie pierwsze kodeksu wizowego oraz przez państwa włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, a także do wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez Chorwację i Cypr. Uznawanie dokumentów powinno ograniczać się do okresu ważności danego dokumentu.

(9)       Warunki dotyczące wjazdu określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujący przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)[12] muszą być spełnione, z wyjątkiem warunku określonego w art. 5 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, w zakresie, w jakim niniejsza decyzja ustanawia system jednostronnego uznawania przez Chorwację i Cypr niektórych dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen oraz podobnych dokumentów wydawanych przez Chorwację i Cypr na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni.

(10)     Ponieważ cel niniejszej decyzji, jakim jest wprowadzenie systemu jednostronnego uznawania przez Chorwację i Cypr niektórych dokumentów wydawanych przez inne państwa, nie może zostać w wystarczającym stopniu osiągnięty na poziomie państw członkowskich, natomiast może być lepiej osiągnięty na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z ustanowioną w tym artykule zasadą proporcjonalności niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.

(11)     W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja nie stanowi rozwinięcia dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[13], gdyż skierowana jest ona wyłącznie do Chorwacji oraz Cypru, które jeszcze nie w pełni wprowadzają dorobek Schengen w życie.

(12)     W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja nie stanowi rozwinięcia dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[14], gdyż skierowana jest ona wyłącznie do Chorwacji oraz Cypru, które jeszcze nie w pełni wprowadzają dorobek Schengen w życie.

(13)     W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja nie stanowi rozwinięcia dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[15], gdyż skierowana jest ona wyłącznie do Chorwacji oraz Cypru, które jeszcze nie w pełni wprowadzają dorobek Schengen w życie.

(14)     Jednakże w celu zagwarantowania spójności oraz prawidłowego funkcjonowania systemu Schengen niniejsza decyzja obejmuje również wizy i zezwolenia na pobyt wydawane przez państwa trzecie włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen i w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen, takie jak Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria.

(15)     Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji.

(16)     Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[16]; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu.

(17)     Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[17]; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszą decyzją wprowadza się uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych polegający na tym, że Chorwacja i Cypr mogą jednostronnie uznawać dokumenty, o których mowa w art. 2 ust. 1, jak również w art. 3, wydawane przez państwa członkowskie i państwa włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen oraz w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen, a także Cypr i Chorwację obywatelom państw trzecich podlegającym obowiązkowi wizowemu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 539/2001, za równorzędne ze swoimi wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni.

Wykonanie niniejszej decyzji nie ma wpływu na kontrole, którym poddawane są osoby na granicach zewnętrznych zgodnie z art. 5–13 i art. 18–19 rozporządzenia (WE) nr 562/2006.

Artykuł 2

1. Następujące dokumenty wydawane przez państwa członkowskie i państwa włączone w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen mogą być uznawane przez Chorwację i Cypr za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, bez względu na narodowość posiadacza tych dokumentów:

(i) „wiza jednolita” w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 810/2009, upoważniająca do dwukrotnego lub wielokrotnego wjazdu;

(ii) „wiza długoterminowa”, o której mowa w art. 18 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen;

(iii) „zezwolenie na pobyt” w rozumieniu art. 2 ust. 15 rozporządzenia (WE) 562/2006.

2. Chorwacja i Cypr mogą również uznawać wizy o ograniczonej ważności terytorialnej wydawane zgodnie z art. 25 ust. 3 zdanie pierwsze kodeksu wizowego za równorzędne z ich krajowymi wizami na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni.

3. W przypadku podjęcia decyzji o stosowaniu niniejszej decyzji Chorwacja lub Cypr uzna wszystkie dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, niezależnie od tego, które państwo wydało dany dokument.

Artykuł 3

1.         W przypadku podjęcia decyzji o stosowaniu art. 2 Chorwacja lub Cypr może dodatkowo uznać za równorzędne ze swoimi wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni:

(i) krajowe wizy krótkoterminowe i krajowe wizy długoterminowe wydawane przez Cypr lub Chorwację na jednolitym formularzu ustanowionym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1683/95[18];

(ii) zezwolenia na pobyt wydawane przez Cypr lub Chorwację zgodnie z jednolitym wzorem ustanowionym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1030/2002[19].

2.         Dokumenty wydawane przez Chorwację, które mogą zostać uznane, są wymienione w załączniku I.

Dokumenty wydawane przez Cypr, które mogą zostać uznane, są wymienione w załączniku II.

Artykuł 4

Okres ważności dokumentów, o których mowa w art. 2 i 3 obejmuje czas przejazdu tranzytem lub pobytu.

Artykuł 5

Chorwacja i Cypr powiadamiają Komisję, czy zdecydowały się stosować niniejszą decyzję, w terminie 10 dni roboczych od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji. Komisja publikuje informacje przekazane przez te państwa członkowskie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 6

Decyzja nr 895/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzja nr 582/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady tracą moc.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia określonego przez Radę w decyzji przyjętej na mocy art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r. w odniesieniu do Cypru oraz art. 4 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2012 r. w odniesieniu do Chorwacji, zgodnie z którymi wszystkie przepisy dorobku Schengen w zakresie wspólnej polityki wizowej i przemieszczania się obywateli państw trzecich zamieszkujących legalnie na terytorium państw członkowskich mają zastosowanie do danego państwa członkowskiego.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja jest skierowana do Chorwacji i Cypru.

Sporządzono w Brukseli dnia … r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady

Przewodniczący                                             Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I Wykaz dokumentów wydawanych przez CHORWACJĘ

Wizy

– Kratkotrajna viza (C) – wiza krótkoterminowa (C)

Zezwolenia na pobyt

– Odobrenje boravka – zatwierdzenie pobytu

– Osobna iskaznica za stranca – dowód tożsamości dla cudzoziemców

ZAŁĄCZNIK II Wykaz dokumentów wydawanych przez CYPR

Θ ε ω ρ ή σ ε ι ς (Wizy)

— Θεώρηση διέλευσης — Κατηγορία Β (wiza tranzytowa – kategoria B)

— Θεώρηση για παραμονή βραχείας διάρκειας — Κατηγορία Γ (wiza krótkoterminowa – kategoria C)

— Ομαδική θεώρηση — Κατηγορίες Β και Γ (wiza grupowa – kategoria B i C)

Ά δ ε ι ε ς π α ρ α μ ο ν ή ς (Zezwolenia na pobyt)

— Προσωρινή άδεια παραμονής (απασχόληση, επισκέπτης, φοιτητής) zezwolenie na pobyt czasowy (praca, odwiedziny, studia)

— Άδεια εισόδου (απασχόληση, φοιτητής) zezwolenie na wjazd (praca, studia)

— Άδεια μετανάστευσης (μόνιμη άδεια) zezwolenie imigracyjne (zezwolenie na pobyt stały)

[1]               Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

[2]               Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

[3]               Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

[4]               Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1.

[5]               Dz.U. L 167 z 20.6.2006, s. 1.

[6]               Dz.U. L 161 z 20.6.2008, s. 30.

[7]               Dz.U. L 167 z 20.6.2006, s. 8.

[8]               Przedstawiając niniejszy wniosek, Komisja zaczyna od ustalenia, że do dnia 1 lipca 2013 r. Bułgaria i Rumunia będą w pełni stosowały dorobek Schengen.

[9]               Decyzja nr 896/2006/WE, zgodnie z jej art. 5, przestała mieć zastosowanie od dnia przystąpienia Szwajcarii i Liechtensteinu do strefy Schengen.

[10]             Dz.U. L 112 z 24.4.2012, s. 10.

[11]             Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

[12]             Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

[13]             Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

[14]             Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.

[15]             Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 5.

[16]             Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

[17]             Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

[18]             Dz.U. L 164 z 14.7.1995, s. 1.

[19]             Dz.U. L 157 z 15.6.2002, s. 1.