KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczący stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała /* COM/2013/0241 final - 2011/0156 (COD) */
2011/0156 (COD) KOMUNIKAT KOMISJI
DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
dotyczący stanowiska Rady w
pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie żywności przeznaczonej dla
niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego
przeznaczenia medycznego i środków spożywczych
zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała 1. Przebieg
procedury Data przekazania wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (dokument COM (2011) 353 final – 2011/0156 COD): || 24 czerwca 2011 r. Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: || 26 października 2011 r. Data uchwalenia stanowiska Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu: || 14 czerwca 2012 r. Data przekazania zmienionego wniosku: || [*] Data przyjęcia stanowiska Rady: || 22 kwietnia 2013 r. * Biorąc pod uwagę przebieg
nieformalnych dyskusji między Radą a Parlamentem Europejskim, które
miały miejsce po pierwszym czytaniu w Parlamencie Europejskim, Komisja nie
przygotowała zmienionego wniosku, lecz wyraziła swoją
opinię na temat poprawek Parlamentu w dokumencie „Communication de la
Commission sur les suites données aux avis et résolutions adoptés par le
Parlement européen lors de la session de juin 2012” [komunikat Komisji
dotyczący działań podjętych w sprawie opinii i rezolucji
przyjętych przez Parlament w trakcie sesji miesięcznej w czerwcu 2012
r.] (dokument SP (2012)540), przesłanym Parlamentowi Europejskiemu w dniu
12 lipca 2012 r. 2. Cel wniosku komisji We wniosku proponuje się zmianę przepisów ramowych
mających zastosowanie do środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego, tzw. „dietetycznych środków
spożywczych”, określonych w dyrektywie 2009/39/WE[1]. Mając na względzie rozwój rynku żywności i
odpowiadające mu zmiany prawa żywnościowego UE na przestrzeni
ostatnich dziesięcioleci, we wniosku dotyczącym rozporządzenia
zniesiono szerokie pojęcie „środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego”, które pochodzi z 1977 r. i które w warunkach
zmienionego rynku i prawodawstwa stało się źródłem
problemów dla zainteresowanych stron i organów kontroli. We wniosku
przewidziano nowe ramy ustanawiające ogólne przepisy dotyczące
wyłącznie ograniczonej liczby kategorii żywności, które
są uznawane za kluczowe dla niektórych szczególnie wrażliwych grup
ludności, takich jak niemowlęta i małe dzieci oraz osoby
pozostające pod opieką medyczną. We wniosku przewidziano również ustanowienie
jednolitego unijnego wykazu pewnych kategorii substancji (np. witamin,
składników mineralnych, aminokwasów...), które mogą być dodawane
do żywności należącej do kategorii objętych zakresem
niniejszego wniosku. Wspomniany unijny wykaz konsoliduje różne wykazy
przewidziane obecnie w różnych środkach przyjętych przez
Komisję na mocy obowiązujących ram prawnych dla środków
spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Wniosek służy realizacji celów lepszego
stanowienia prawa, ponieważ podtrzymuje on przepisy szczególne
dotyczące produktów tylko w przypadku, gdy są one konieczne do
ochrony szczególnie wrażliwych grup ludności, oraz ponieważ
upraszcza obowiązujące prawodawstwo, usuwając przepisy, które
stały się zbędne lub sprzeczne, oraz scalając różne
wykazy substancji, które mogą być dodawane do takich produktów. 3. Uwagi
dotyczące stanowiska rady 3.1. Uwagi ogólne Wniosek Komisji został przekazany
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w dniu 24 czerwca 2011 r. Parlament
Europejski przyjął swoje stanowisko w pierwszym czytaniu w dniu 14
czerwca 2012 r., popierając główne cele wniosku Komisji. W
szczególności Parlament Europejski zgodził się, że
należy znieść pojęcie „środków spożywczych
specjalnego przeznaczenia żywieniowego” i że należy
ograniczyć zakres prawodawstwa wyłącznie do określonych kategorii
żywności przeznaczonej dla grup szczególnie wrażliwych. W
stanowisku Parlamentu Europejskiego zawarto 83 poprawki pierwotnego wniosku
Komisji. Nie przedstawiono zmienionego wniosku Komisji. W
dokumencie „Communication de la Commission sur les suites données aux avis
et résolutions adoptés par le Parlement européen lors de la session de juin
2012” [komunikat Komisji o działaniach podjętych w sprawie opinii
i rezolucji przyjętych przez Parlament w trakcie sesji miesięcznej w
czerwcu 2012 r.] (dokument SP (2012)540) przesłanym Parlamentowi
Europejskiemu w dniu 12 lipca 2012 r. Komisja stwierdziła, że
może przyjąć w całości, częściowo, co do
zasady lub pod warunkiem przeredagowania 53 z 83 poprawek, ponieważ
uznała, że mogłyby one uściślić lub ulepszyć
jej wniosek, oraz że są one zgodne z ogólnymi celami wniosku. Po przyjęciu przez Parlament Europejski
stanowiska w pierwszym czytaniu kontynuowano nieformalne dyskusje między
delegacjami Parlamentu Europejskiego, prezydencją Rady a Komisją, aby
osiągnąć porozumienie na etapie wspólnego stanowiska („wczesne
porozumienie w drugim czytaniu”). Dyskusje te okazały się owocne, a
wnioski z nich znalazły odzwierciedlenie we wspólnym stanowisku Rady,
które przyjęto kwalifikowaną większością głosów.
Komisja jest zdania, że wspólne stanowisko Rady odzwierciedla pierwotne
cele wniosku Komisji oraz uwzględnia wiele kwestii podniesionych przez
Parlament Europejski. Choć wspólne stanowisko różni się pod
pewnymi względami od pierwotnego wniosku Komisji, Komisja uważa,
że stanowi ono starannie zrównoważone rozwiązanie kompromisowe,
i z satysfakcją przyjmuje fakt, że uwzględniono w nim wszystkie
kwestie, które Komisja uznała za istotne, przyjmując swój pierwotny
wniosek. 3.2. Poprawki Parlamentu Europejskiego przyjęte przez Komisję i
włączone w całości, w części lub co do zasady do
stanowiska Rady w pierwszym czytaniu Żywność do celu redukcji masy
ciała: Parlament Europejski zgodził się
z propozycją Komisji, by przenieść obecne przepisy
dotyczące produktów zastępujących posiłek, do kontroli masy
ciała, do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 w sprawie
oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących
żywności. Niemniej jednak przyjął on poprawki, aby
włączyć w zakres rozporządzenia produkty
zastępujące całodzienną dietę, do kontroli masy
ciała, w tym produkty stosowane w dietach o bardzo niskiej zawartości
kalorii ( (Very Low Calorie Diet products, produkty VLCD), które również
mogą zastąpić całodzienną dietę, lecz mają
bardzo niską wartość energetyczną (poprawki 1, 11, 12, 20,
22, 26, 36, 46). Parlament Europejski określił również
szczegółowe przepisy dotyczące tych produktów w akcie podstawowym
(poprawki 71, 82). W swoim komunikacie na temat stanowiska Parlamentu
Europejskiego w pierwszym czytaniu Komisja, w imię kompromisu, zaakceptowała
zasadę, zgodnie z którą produkty takie wchodzą w zakres
omawianego rozporządzenia. Wyjaśniła jednak, że akt
podstawowy nie powinien zawierać szczegółowych przepisów w tym
zakresie. Przepisy takie, jak w przypadku wszystkich innych rodzajów
żywności wchodzących w zakres rozporządzenia, należy
ustanowić aktem delegowanym przyjętym w jego ramach. Stanowisko Rady jest zgodne z opinią Komisji,
ponieważ produkty zastępujące posiłek nie są
objęte zakresem rozporządzenia, produkty zastępujące
całodzienną dietę, w tym produkty VLCD wchodzą w jego
zakres, a szczególne przepisy dotyczące tych produktów będą, jak
przewidziano, przyjęte w drodze aktów delegowanych. Wychodząc
naprzeciw obawom Parlamentu Europejskiego, wyrażonym w zaproponowanych
przez niego poprawkach, w motywach zawarto jasny opis produktów VLCD.
Stanowisko Rady jest dla Komisji do przyjęcia. Napoje na bazie mleka i podobne produkty
przeznaczone dla małych dzieci: w swoim
stanowisku w pierwszym czytaniu Parlament Europejski przyjął poprawki
21 i 81, zgodnie z którymi Komisja jest zobowiązana do przyjęcia
sprawozdania na temat mleka przeznaczonego dla małych dzieci (tzw. „mleko
modyfikowane typu „growing up”). Sprawozdanie, które ma być
sporządzone na podstawie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa
Żywności, powinno zawierać ocenę, czy konieczne są
przepisy szczególne dla tych produktów. Komisja zgodziła się z Parlamentem
Europejskim, że takie sprawozdanie, opierające się na naukowej
opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności,
byłoby przydatne, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że nie
ma zgody co do tego, czy produkty te są konieczne do zaspokojenia potrzeb
żywieniowych małych dzieci. Rada także zgadza się z
Parlamentem Europejskim i proponuje, aby przepisy zobowiązywały Komisję
do sporządzenia sprawozdania na temat tych produktów, tak jak wymaga tego
Parlament Europejski, w terminie dwóch lat od wejścia w życie
omawianego rozporządzenia. Rada zwraca się do Komisji o
rozważenie w sprawozdaniu m.in. kwestii potrzeb żywieniowych
małych dzieci, roli tych produktów w diecie małych dzieci oraz
kwestii, czy produkty te przynoszą korzyści żywieniowe w
porównaniu do normalnej diety dziecka odstawionego od piersi. Wniosek dotyczący sprawozdania w formie
zaproponowanej przez Radę jest dla Komisji do przyjęcia. Pestycydy: Parlament
Europejski zaproponował w swoim stanowisku w pierwszym czytaniu
wprowadzenie w akcie podstawowym zmian szczegółowych przepisów
dotyczących stosowania pestycydów, w szczególności w odniesieniu do
żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci
(poprawki 15, 16, 17, 62, 63). Przepisy te koncentrują się m.in. na
tym, jak ważne jest, by przy wdrażaniu prawodawstwa jak najbardziej
ograniczyć stosowanie pestycydów w produktach przeznaczonych do produkcji
żywności objętej rozporządzeniem, regularnie
aktualizować środki w tej dziedzinie i zwrócić szczególną
uwagę na niektóre pestycydy zawierające niebezpieczne substancje
czynne, sejfnery lub synergetyki, przy czym ostatecznym celem jest zaprzestanie
stosowania tych substancji. Zmiany wprowadzone przez Radę idą w
podobnym kierunku, co poprawki Parlamentu Europejskiego. W zmianach
wprowadzonych przez Radę nie ma jednak wzmianki o tym, że ostatecznym
celem wdrożenia prawodawstwa ma być zaprzestanie stosowania niektórych
pestycydów zawierających niebezpieczne substancje czynne, sejfnery lub
synergetyki. Komisja przyjęła poprawki Parlamentu
Europejskiego częściowo, co do zasady lub pod warunkiem wprowadzenia
zmian redakcyjnych. W tym kontekście należy zauważyć,
że we wniosku Komisji przewidziano możliwość, aby Komisja
ustanowiła w razie potrzeby szczególne przepisy dotyczące pestycydów
w aktach delegowanych obejmujących produkty wchodzące w zakres tego
rozporządzenia, oraz że prawodawstwo dotyczące pestycydów
poddano ostatnio przeglądowi, uwzględniając w nim grupy
szczególnie wrażliwe (w tym dzieci, płody i embriony). W związku
z tym Komisja może przyjąć elastyczne podejście do
stosowania pestycydów, pod warunkiem, że będzie ono zgodne
obowiązującymi w tej dziedzinie przepisami. Komisja popiera
stanowisko Rady w tej sprawie i uważa, że stanowi ono dobry
kompromis, ponieważ uwzględniono w nim wiele kwestii podniesionych
przez Parlament Europejski. Ponadto Komisja odsyła również do swojego
oświadczenia w załączniku. Wykorzystywanie fotografii do etykietowania
preparatów do dalszego żywienia niemowląt: Komisja
przyjęła co do zasady poprawkę 59 Parlamentu Europejskiego, aby
objąć preparaty do dalszego żywienia niemowląt tymi samymi
ograniczeniami, które obowiązują w stosunku do etykietowania
preparatów do początkowego żywienia niemowląt, a polegają
na zakazie wykorzystywania zdjęć niemowląt, tekstu itp., które
idealizują korzystanie z produktu. Komisja podkreśliła jednak,
że lepiej byłoby wprowadzić takie przepisy odpowiednim aktem
delegowanym. Rada w swoim stanowisku zgodziła się z
Parlamentem Europejskim i przedstawiła propozycję wprowadzenia
podobnych zmian. Ponadto Rada zaproponowała, aby wymogowi temu
towarzyszyła ogólna zasada, w myśl której etykietowanie, prezentacja
i reklama preparatów do początkowego i do dalszego żywienia
niemowląt nie powinny zniechęcać do karmienia piersią. Komisja przyznaje, że ze względu na
polityczne znaczenie tego przepisu należy, zgodnie z propozycją obu
współprawodawców, włączyć go do aktu podstawowego, i
uważa, że stanowisko Rady jest możliwe do przyjęcia. Wskazówki techniczne: Parlament
Europejski wprowadził poprawki 30 i 72, zgodnie z którym Komisja jest
zobowiązana do przyjęcia, w drodze aktów delegowanych, wytycznych
ułatwiających podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa
spożywcze, w szczególności MŚP, przestrzeganie wymogów
omawianego rozporządzenia. Komisja co do zasady przyjęła te
poprawki. W stanowisku Rady przewidziano
możliwość przyjęcia przez Komisję wytycznych
technicznych, lecz nie wprowadzono wymogu realizacji tego działania w
drodze aktów delegowanych. Komisja przyjmuje stanowisko Rady. Zasada ostrożności: Parlament Europejski wprowadził poprawki 9, 10, 53, 64 i 69, aby
podkreślić, że do środków zarządzania ryzykiem
odpowiednich dla żywności objętej omawianym rozporządzeniem
zastosowanie ma zasada ostrożności określona w
rozporządzeniu (WE) nr 178/2002[2]
ustanawiającym ogólne przepisy prawa żywnościowego. Komisja w
imię kompromisu przyjęła niektóre z tych poprawek co do zasady.
W odpowiedzi na obawy wyrażone przez Parlament Europejski, Rada
wprowadziła w swoim stanowisku odniesienie do odpowiednich wymogów
określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002. Biorąc pod
uwagę przekrojowy charakter rozporządzenia (WE) nr 178/2002, Komisja
preferuje użycie odniesienia, które zagwarantowałoby
większą spójność przepisów UE, i w związku z tym
popiera stanowisko Rady. Dostęp do dokumentów: Parlament Europejski w swoim stanowisku wprowadził poprawkę
76, aby zagwarantować równy dostęp do dokumentów zgodnie z przepisami
rozporządzenia (WE) nr 1049/2001[3].
Poprawka ta została w części przyjęta przez Komisję, a
po wprowadzeniu zmian redakcyjnych została zaakceptowana przez Radę.
Stanowisko Rady jest do przyjęcia, ponieważ wprowadzono w nim
odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, zapewniając w ten
sposób spójność przepisów UE. 3.3. Poprawki Parlamentu Europejskiego odrzucone przez Komisję i
włączone w całości, w części lub co do zasady do
stanowiska Rady w pierwszym czytaniu Unijny wykaz substancji: we
wniosku Komisji przewidziano ustanowienie unijnego wykazu pewnych kategorii
substancji (np. witamin, składników mineralnych, aminokwasów...), które
mogą być dodawane do żywności należącej do
kategorii wchodzącej w zakres rozporządzenia. Zgodnie z wnioskiem
Komisji wykaz ten miał zostać ustanowiony i podlegać
aktualizacji w drodze aktów wykonawczych na podstawie kryteriów
określonych w akcie podstawowym. W swoim stanowisku Parlament Europejski
zaproponował, by wspomniany unijny wykaz substancji stanowił załącznik
do rozporządzenia oraz aby ustanowiono go i aktualizowano w drodze aktów
delegowanych (poprawki 22, 87, 88, 89). W wyniku poprawek Parlamentu
Europejskiego załącznik miałby być pusty, a Komisja
miałaby wprowadzić do niego treść po przyjęciu rozporządzenia.
Poprawki te zostały odrzucone przez Komisję, ponieważ uznano,
że zgodnie z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
ustanowienie i aktualizowanie wykazu wyraźnie określonych kategorii
substancji na podstawie kryteriów określonych w akcie podstawowym powinno
się odbywać w drodze aktów wykonawczych. Rada w swoim stanowisku przyjęła
stanowisko Parlamentu Europejskiego, zgodnie z którym wykaz powinien
stanowić załącznik do rozporządzenia. Jednak Rada
przewiduje przyjęcia wykazu w przyszłości przez Komisję (i
w związku z tym nie zostawia w załączniku pustego miejsca), lecz
sama ustanawia unijny wykaz, uwzględniając w tym załączniku
wszystkie substancje należące do niektórych kategorii substancji (np.
witaminy, składniki mineralne, aminokwasy...), które mogą być
dodawane do kategorii żywności wchodzących w zakres niniejszego
rozporządzenia. Ponadto Rada zgadza się z Parlamentem Europejskim,
że zmiany w unijnym wykazie (dotyczące kategorii objętych
wykazem lub włączonych do niego substancji) należy
wprowadzać w drodze aktów delegowanych, lecz zmienia brzmienie stosownych
artykułów rozporządzenia w związku ze zmianą charakteru
uprawnień powierzonych Komisji. Komisja rozumie, że, zważywszy na
wrażliwość grup ludności, które są konsumentami
żywności objętej rozporządzeniem, prawodawca chce sam
zadecydować, jakie substancje należy uwzględnić w unijnym
wykazie. W związku z tym Komisja jest w stanie zaakceptować, by
unijny wykaz substancji został ustanowiony przez prawodawcę w
załączniku do omawianego rozporządzenia. Komisja jest
również w stanie zaakceptować, by zmian w załączniku
dokonywano w drodze aktów delegowanych, ponieważ odpowiednie
sformułowanie w stanowisku Rady pozostawia Komisji dużą swobodę,
jeśli chodzi o przyjmowanie takich środków, zgodnie z charakterem
aktów delegowanych określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej. Nanomateriały: Parlament
Europejski przyjął poprawkę 87, zgodnie z którą do oceny
substancji, które są wytworzonymi nanomateriałami oraz ich
włączenia do unijnego wykazu, konieczne są szczegółowe
kryteria, w szczególności w odniesieniu do metod badawczych
dotyczących oceny ich bezpieczeństwa. Parlament Europejski
wprowadził również odniesienie do definicji „wytworzonego
nanomateriału” zawartej w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011 w sprawie
przekazywania konsumentom informacji na temat żywności[4] (poprawka
41). Komisja odrzuciła te poprawki, ponieważ obawy Parlamentu
Europejskiego zostały w wystarczającym stopniu uwzględnione we
wniosku Komisji i w związku z tym powyższe zmiany nie były
konieczne. Rada w swoim stanowisku uwzględniła
poprawki Parlamentu Europejskiego, zmieniając ich brzmienie. Ponadto
zmieniła brzmienie wniosku, aby uściślić interakcję
między omawianym rozporządzeniem a rozporządzeniem (WE) nr
258/97 w sprawie nowej żywności[5]. Komisja może, w imię kompromisu,
przyjąć stanowisko Rady, biorąc pod uwagę, że
zapewniono spójność z innymi aktami prawnymi UE . Zmiana definicji: we
wniosku Komisji przewidziano możliwość dostosowania definicji
żywności objętej niniejszym rozporządzeniem poprzez
przyjęcie aktów delegowanych, z uwzględnieniem postępu
naukowo-technicznego oraz, w stosownych przypadkach, istotnych zmian na
poziomie międzynarodowym. Podejście takie zaproponowano również
po to, aby ułatwić rozstrzyganie ewentualnych przypadków granicznych,
które mogą się pojawić w przyszłości w odniesieniu do
żywności objętej zakresem omawianego rozporządzenia. Zarówno
Parlament Europejski jak i Rada zgadzają się, że definicje
należą do istotnych elementów proponowanego rozporządzenia i w
związku z tym nie mogą być zmieniane aktami delegowanymi. Komisja początkowo odrzuciła co prawda
poprawkę 48 Parlamentu Europejskiego, ale obecnie może
przyjąć zmianę zaproponowaną przez Radę, w imię kompromisu
i biorąc pod uwagę wprowadzenie przez Radę do wniosku nowego
artykułu w sprawie wykładni decyzji (zob. pkt 3.6 poniżej). Przekazanie uprawnień Komisji Parlament Europejski (poprawka 77) i Rada w swoim stanowisku
przewidują przekazanie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów
delegowanych na okres pięciu lat, który jest automatycznie
przedłużany w razie braku sprzeciwu, zamiast na czas
nieokreślony, jak pierwotnie zaproponowano we wniosku Komisji. Komisja
może przyjąć tę poprawkę w imię kompromisu i
mając na uwadze, że wymagają tego obaj współprawodawcy. 3.4. Poprawki Parlamentu Europejskiego przyjęte przez Komisję w
całości, w części lub co do zasady, ale nie
włączone do stanowiska Rady w pierwszym czytaniu Różne kategorie środków
spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego: Parlament Europejski przyjął poprawkę 47, w której
sprecyzowano, że środki spożywcze specjalnego przeznaczenia
medycznego mogą należeć do trzech różnych kategorii (tzn.
środki spożywcze kompletne pod względem odżywczym o standardowym
składzie odżywczym; środki spożywcze kompletne pod
względem odżywczym, o dostosowanym składzie odżywczym;
środki spożywcze niekompletne pod względem odżywczym, o
standardowym lub dostosowanym składzie odżywczym). Komisja
przyjęła tę poprawkę co do zasady, ale Rada nie
uwzględniła jej w swoim stanowisku. Stanowisko Rady jest dla Komisji do
przyjęcia, ponieważ różnice między trzema różnymi
kategoriami środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego
zostały już uwzględnione w obowiązującym prawodawstwie
i zostaną określone w odpowiednim akcie delegowanym. Przyjęcie
takiego poziomu szczegółowości w aktach delegowanych gwarantuje
odpowiednią dozę elastyczności na wypadek, gdyby kategorie te
wymagały w przyszłości zmiany. 3.5. Poprawki Parlamentu Europejskiego odrzucone przez Komisję i
niewłączone do stanowiska Rady w pierwszym czytaniu Żywność z oznaczeniem „produkt
bezglutenowy” i „bardzo niska zawartość glutenu”: Komisja pierwotnie zaproponowała, aby przepisy dotyczące tych
produktów, obecnie zawarte w osobnym rozporządzeniu przyjętym na
podstawie istniejącej dyrektywy ramowej w sprawie „dietetycznych
środków spożywczych”, zostały jako takie utrzymane, ale by
przenieść je do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 w sprawie
oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących
żywności[6].
Parlament Europejski zaproponował w swoim stanowisku (poprawki 1, 11, 12,
20, 35, 44, 45, 70, 90), aby zakresem omawianego rozporządzenia
objąć żywność dla osób nietolerujących glutenu, i
zawarł w akcie podstawowym odpowiednie szczegółowe przepisy. Komisja
odrzuciła te poprawki, ponieważ nie są one konieczne i nie
byłyby zgodne z celem lepszego stanowienia i uproszczenia prawa. Rada nie uwzględniła poprawek Parlamentu
Europejskiego, dochodząc do przeciwnego wniosku: że istniejące
przepisy mające zastosowanie do tych produktów należy
włączyć do rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie
przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, za
pomocą specjalnych procedur opisanych w tym rozporządzeniu. W jednym
z motywów Rada wyjaśnia, że przeniesione przepisy powinny
zapewnić osobom nietolerujacym glutenu co najmniej taki sam poziom ochrony
jak poziom ochrony przewidziany obecnie w obowiązujących przepisach,
oraz że przeniesienia należy dokonać przed rozpoczęciem
stosowania omawianego rozporządzenia. Ponadto stanowisko Rady przewiduje,
że Komisja powinna rozważyć, w jaki sposób zagwarantować,
aby osoby nietolerujące glutenu były odpowiednio poinformowane o
różnicy między żywnością, która jest specjalnie
produkowana, przygotowywana lub przetwarzana tak, by zmniejszyć
zawartość glutenu w jednym lub większej liczbie składników
zawierających gluten a żywnością, która jest naturalnie
bezglutenowa. Komisja popiera stanowisko Rady, które,
gwarantując zachowanie tego samego poziomu ochrony konsumentów,
umożliwia jednocześnie objęcie istniejącymi przepisami
żywności niepaczkowanej, przyczyniając się w ten sposób do
zwiększenia ochrony konsumentów. Ponadto przeniesienie przepisów do rozporządzenia
(UE) nr 1169/2011, które zawiera już przepisy dotyczące
obowiązkowego oznaczania obecności składników zawierających
gluten, będzie zgodne z zasadami lepszego stanowienia prawa oraz
zagwarantuje włączenie wszystkich przepisów dotyczących glutenu
w te same ramy prawne. Preparaty dla niemowląt z niską
masą urodzeniową i wcześniaków: Komisja
nie przyjęła stanowiska Parlamentu Europejskiego (poprawki 34, 43 i
92), zgodnie z którym preparaty dla niemowląt z niską wagą
urodzeniową i wcześniaków powinny zostać włączone w
zakres rozporządzenia jako podkategorie żywności specjalnego
przeznaczenia medycznego oraz być zawsze zgodne zarówno z wymogami
mającymi zastosowanie do żywności specjalnego przeznaczenia
medycznego, jak i z przepisami mającymi zastosowanie do zwykłych
preparatów do początkowego żywienia niemowląt. Rada uznała
w swoim stanowisku, że należy przeanalizować, które zasady
mające zastosowanie do zwykłych preparatów do początkowego
żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt
powinny mieć również zastosowanie do żywności specjalnego
przeznaczenia medycznego dla niemowląt, mając na względzie
ewentualne rozszerzenie zakresu obowiązujących przepisów. Niemniej
jednak Rada przyjęła zmiany, pozostawiając Komisji zadanie
przeprowadzenia takich działań w kontekście aktów delegowanych. Stanowisko Rady jest dla Komisji do
przyjęcia. Należy podkreślić, że nie wszystkie
niemowlęta z niską wagą urodzeniową i wcześniaki
potrzebują żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, a
decyzje dotyczące potrzeb żywieniowych niemowląt z niską
wagą urodzeniową lub wcześnikaów należy podejmować
indywidualnie. Podobnie nie wszystkie zasady mające zastosowanie do
preparatów do początkowego żywienia niemowląt powinny mieć
zastosowanie do preparatów dla niemowląt z niską wagą
urodzeniową i wcześniaków, ponieważ niezbędny jest pewien
stopień elastyczności. Przyjmując szczegółowe przepisy
dotyczące żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w drodze
aktów delegowanych, Komisja będzie miała możliwość
rozważenia, jakie zasady należy stosować do żywności
specjalnego przeznaczenia medycznego dla niemowląt, biorąc pod
uwagę rozwój sytuacji na rynku i znaczne zwiększenie oferty takich
produktów. Komisja uważa, że wersja przedstawiona przez Radę
uwzględnia obawy Parlamentu Europejskiego, ponieważ wyraźnie
przewiduje, że Komisja będzie musiała rozważyć opisany
problem przy przyjmowaniu aktów delegowanych. Innowacje: Rada nie
uwzględniła w swoim stanowisku poprawek 31, 50 i 91 Parlamentu
Europejskiego, które odnoszą się do procedury wydawania tymczasowego
zezwolenia na produkty innowacyjne. Celem poprawek Parlamentu Europejskiego
było umożliwienie wprowadzania do obrotu innowacyjnych produktów,
których skład nie jest zgodny z wymogami określonymi w aktach
delegowanych przyjętych na mocy omawianego rozporządzenia, na okres
dwóch lat. Rada uważa, że wniosek Komisji w tym
zakresie jest wystarczający, ponieważ przewidziano w nim
możliwość wprowadzania zmian w wymogach dotyczących
składu produktów objętych omawianym rozporządzeniem aktami
delegowanymi. Rada zmieniła jednak wniosek, podkreślając,
że zmiany takich wymogów powinny uwzględniać wszystkie
odnośne dane, w tym dane dostarczone przez zainteresowane strony, m.in. w
odniesieniu do innowacyjnych produktów. Komisja akceptuje stanowisko Rady,
które zapewnia odpowiednią równowagę między wspieraniem
innowacji a możliwością wyeliminowania zbędnych przepisów i
nadmiernych obciążeń administracyjnych. Żywność z oznaczeniem „nie
zawiera laktozy”: w swoim stanowisku w pierwszym
czytaniu Parlament Europejski zaproponował poprawkę 80, zgodnie z
którą Komisja miałaby sporządzić sprawozdanie
wyjaśniające status oznaczeń „nie zawiera laktozy” i „bardzo
niska zawartość laktozy”, a w razie potrzeby przedstawić
odpowiedni wniosek ustawodawczy. Rada zasugerowała w swoim stanowisku,
że te oświadczenia można w razie potrzeby zharmonizować w
ramach przepisów rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania
konsumentom informacji na temat żywności, podobnie jak ma to miejsce
w przypadku glutenu. W jednym z motywów zawarto również odniesienie do
opinii naukowych na ten temat, wydanych przez Europejski Urząd ds.
Bezpieczeństwa Żywności[7]. Komisja uważa, że nie ma potrzeby
sporządzania takiego sprawozdania, ponieważ status tych
oświadczeń jest jasny w świetle ogólnego prawa
żywnościowego i ponieważ dostępne są także
naukowe opinie na ten temat. Komisja akceptuje stanowisko Rady, które zapewnia
spójność zarówno z przepisami dotyczącymi produktów
„bezglutenowych”, jak i z przepisami dotyczącymi obowiązkowego
zamieszczania informacji dotyczących obecności składników
zawierających laktozę, które również są już wymagane
na mocy rozporządzenia (UE) nr 1169/2011. 3.6. Nowe przepisy wprowadzone przez Radę Żywność przeznaczona dla
sportowców: Komisja pierwotnie zaproponowała
niewłączanie żywności dla sportowców w zakres
rozporządzenia, którego dotyczy wniosek, lecz objęcie jej
wyłącznie przepisami ogólnego prawa żywnościowego (w
szczególności rozporządzenia w sprawie oświadczeń). W swoim
stanowisku w pierwszym czytaniu Parlament Europejski zgodził się z
Komisją, że produkty te nie powinny wchodzić w zakres
rozporządzenia, ale stwierdził, że Komisja powinna „nie
później niż do dnia 1 lipca 2015 r., dokonać oceny potrzeby
dokonania przeglądu pod tym kątem ogólnych przepisów dotyczących
żywności.” (poprawka 6). Rada zgodziła się w swoim stanowisku,
że nie należy włączać tych produktów w zakres
proponowanego rozporządzenia, wprowadziła jednak zmiany, zgodnie z
którymi Komisja miałaby obowiązek opracowania sprawozdania
dotyczącego ewentualnej konieczności wprowadzenia szczególnych
przepisów dotyczących tych produktów oraz możliwość
dołączenia do tego sprawozdania odpowiedniego wniosku ustawodawczego.
Wniosek Rady dotyczący sprawozdania jest możliwy do przyjęcia w
imię ostatecznego kompromisu, zwłaszcza biorąc pod uwagę
fakt, że współprawodawcy zgadzają się, iż w
międzyczasie produkty te powinny pozostawać poza zakresem
rozporządzenia. Decyzje w sprawie wykładni: Rada wprowadziła w swoim stanowisku artykuł
upoważniający Komisję do przyjęcia środków wykonawczych
w celu zadecydowania, czy i w ramach której kategorii dany środek
spożywczy wchodzi w zakres rozporządzenia. Komisja jest zdania,
że wprowadzona przez Radę zmiana jest użyteczna i udoskonala
wniosek, ułatwiając wykonanie rozporządzenia i zmniejszając
trudności związane z przypadkami granicznymi. Warto zaznaczyć,
że to właśnie trudności w wyznaczeniu granicy między
żywnością obecnie uznawaną za środki spożywcze
specjalnego przeznaczenia żywieniowego a „normalną
żywnością” były jednym z argumentów, które przekonały
Komisję o konieczności przedstawienia omawianego wniosku. Okresy przejściowe i uchylenie
obowiązujących środków: w stanowisku
Rady propozycję Komisji (dwa lata plus okres do wyczerpania zapasów)
zastąpiono trzyletnim okresem przejściowym plus okres do wyczerpania
zapasów. Rada proponuje również, aby przedłużyć ten okres
przejściowy w odniesieniu do określonych produktów, jeśli
Komisja nie przyjęłaby na czas odpowiednich aktów delegowanych.
Stanowisko Rady jest do przyjęcia w ramach ogólnego kompromisu, a
także biorąc pod uwagę zmiany, jakie wprowadzono w projekcie,
aby poprawić jego przejrzystość dla podmiotów gospodarczych i
organów kontroli. Usunięcie przepisów dotyczących
środków nadzwyczajnych: W swoim stanowisku Rada
skreśliła przepisy dotyczące środków nadzwyczajnych,
ponieważ uwzględniono je już w rozporządzeniu (WE) nr
178/2002 ustanawiającym ogólne przepisy prawa żywnościowego.
Stanowisko Rady jest dla Komisji do przyjęcia. 4. Podsumowanie Komisja jest zdania, że wspólne stanowisko przyjęte przez
Radę kwalifikowaną większością głosów
odzwierciedla pierwotne cele wniosku Komisji oraz uwzględnia wiele kwestii
podniesionych przez Parlament Europejski. Choć wspólne stanowisko
różni się pod pewnymi względami od pierwotnego wniosku Komisji,
Komisja uważa, że stanowi ono starannie zrównoważone
rozwiązanie kompromisowe, i z satysfakcją przyjmuje fakt, że
uwzględniono w nim wszystkie kwestie, które Komisja uznała za
istotne, przyjmując swój pierwotny wniosek. Z wyżej przedstawionych powodów Komisja popiera
wspólne stanowisko przyjęte w dniu 22 kwietnia 2013 r. 5. Oświadczenie
Komisji w sprawie pestycydów Wykonując art. 11 ust. 1 lit. b) Komisja
zwróci szczególną uwagę na pestycydy zawierające substancje
czynne, sejfnery lub synergetyki sklasyfikowane zgodnie z rozporządzeniem
(WE) nr 1272/2008[8]
jako substancje mutagenne kategorii 1A lub 1B, substancje rakotwórcze kategorii
1A lub 1B, substancje działające szkodliwie na rozrodczość
kategorii 1A lub 1B bądź uznawane za substancje zaburzające
funkcjonowanie układu hormonalnego, które mogą powodować u ludzi
niepożądane skutki, lub które są substancjami bardzo toksycznymi
lub powodującymi efekty krytyczne, np. neurotoksyczność
rozwojową lub immunotoksyczność, i będzie przy tym
miała na celu całkowite uniknięcie ich stosowania. [1] Dyrektywa
Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie
środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego
(Dz.U. L 124 z 20.5.2009, s. 21-29). Na podstawie powyższych przepisów
ramowych Komisja przyjęła szereg przepisów szczególnych.
Należą do nich: dyrektywa Komisji 2006/141/WE z dnia 22 grudnia 2006
r. w sprawie preparatów do początkowego żywienia niemowląt i
preparatów do dalszego żywienia niemowląt oraz zmieniająca
dyrektywę 1999/21/WE (Dz.U. L 401 z 30.12.2006, s. 1-33); dyrektywa
Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej
żywności na bazie zbóż oraz żywności dla
niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 339 z 6.12.2006, s. 16-35);
dyrektywa Komisji 96/8/WE z dnia 26 lutego 1996 r. w sprawie żywności
przeznaczonej do użycia w dietach o obniżonej energetyczności
(Dz.U. L 55 z 6.3.1996, s. 22-26); dyrektywa Komisji 1999/21/WE z dnia 25 marca
1999 r. w sprawie dietetycznych środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia medycznego (Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 29-36); rozporządzenie
Komisji (WE) nr 41/2009 z dnia 20 stycznia 2009 r. dotyczące składu i
etykietowania środków spożywczych odpowiednich dla osób
nietolerujących glutenu (Dz.U. L 16 z 21.1.2009, s. 3-5);
rozporządzenie Komisji (WE) nr 953/2009 z dnia 13 października 2009
r. w sprawie substancji, które mogą być dodawane w szczególnych
celach odżywczych do środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego (Dz.U. L 269 z 14.10.2009, s. 9-19); dyrektywa
Rady 92/52/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie preparatów dla
niemowląt i receptur przeznaczonych na wywóz do państw trzecich
(Dz.U. L 179 z 1.7.1992, s. 129-130). [2] Rozporządzenie
(WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa
żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds.
Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w
zakresie bezpieczeństwa żywności, Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s.
1-24. [3] Rozporządzenie
(WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w
sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i
Komisji, Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43-48. [4] Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia
25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom
informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE)
nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG,
dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz
rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004, Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s.
18-63. [5] Rozporządzenie
(WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r.
dotyczące nowej żywności i nowych składników
żywności, Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1-6. [6] Rozporządzenie
(WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w
sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących
żywności, Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 9-25. [7] Panel
EFSA ds. produktów dietetycznych, żywienia i alergii (NDA); Scientific
Opinion on lactose thresholds in lactose intolerance and galactosaemia (Opinia
naukowa na temat progów w nietolerancj laktozy i galaktozemii) Dziennik EFSA
2010; 8(9):1777. [29 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1777. [8] Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w
sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin,
zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006, Dz.U. L 353 z
31.12.2008, s. 1-1355.