UZASADNIENIE

(1) W dniu 2 marca 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w celu nadania skutku środkom przewidzianym w decyzji 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r.

(2) Należy zmienić klauzulę o braku roszczeń oraz klauzulę wyłączenia odpowiedzialności zgodnie z brzmieniem Wytycznych w sprawie stosowania i oceniania środków restrykcyjnych (sankcji) w ramach Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE, przyjętych przez Radę dnia 15 czerwca 2012 r.

(3) Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisja Europejska wnioskują o wprowadzenie odpowiednich zmian do rozporządzenia (UE) nr 204/2011.

2013/0430 (NLE)

Wspólny wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,

uwzględniając decyzję Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii[1],

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Rozporządzenie Rady (UE) nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii[2] nadaje skutek środkom przewidzianym w decyzji 2011/137/WPZiB.

(2)       Należy zmienić klauzulę o braku roszczeń oraz klauzulę wyłączenia odpowiedzialności zgodnie z brzmieniem Wytycznych w sprawie stosowania i oceniania środków restrykcyjnych (sankcji) w ramach Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE, przyjętych przez Radę dnia 15 czerwca 2012 r.

(3)       Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 204/2011,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 204/2011 wprowadza się następujące zmiany:

(1) Artykuł 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

1.           Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy dokonują zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych lub odmawiają ich udostępnienia, w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnego rodzaju odpowiedzialności, chyba że dowiedziono, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.

2.           Działanie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowi podstawy do żadnej odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć zakazy określone w niniejszym rozporządzeniu.”;

(2) artykuł 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

1.           Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone niniejszym rozporządzeniem, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o zapłatę zobowiązań, gwarancji lub listów gwarancyjnych, w szczególności gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych w jakiejkolwiek formie – jeśli zostały one wniesione przez:

a)      wskazane osoby, podmioty lub organy wymienione w załącznikach II lub III;

b)      wszelkie inne osoby, podmioty lub organy z Libii, w tym rząd libijski;

c)      wszelkie osoby, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a) lub b).

2.           We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie dochodzącej zaspokojenia tego roszczenia.

3.           Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę legalności niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                                       W imieniu Rady

                                                                       Przewodniczący

[1]               Dz.U. L 58, z 3.3.2011, s. 1.

[2]               Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 1.