5.2.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 45/97

—

uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Hansa-Petera Martina, przekazany dnia 27 czerwca 2012 r. przez stałego przedstawiciela Austrii przy Unii Europejskiej w związku ze sprawą prowadzoną przez prokuraturę w Wiedniu i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 12 grudnia 2012 r.,

—

uwzględniając wyjaśnienia Hansa-Petera Martina przedstawione w dniu 20 lutego 2013 r. zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

—

uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

—

uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. oraz 6 września 2011 r. (1),

—

uwzględniając swoją decyzję z dnia 13 września 2011 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Hansa-Petera Martina (2),

—

uwzględniając przepisy art. 57 austriackiej konstytucji,

—

uwzględniając art. 6 ust. 2 i art. 7 Regulaminu,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0106/2013),

A.

mając na uwadze, że Parlament zdecydował w dniu 13 września 2011 r. o uchyleniu immunitetu Hansa-Petera Martina, posła do Parlamentu Europejskiego, na wniosek prokuratury w Wiedniu przekazany w dniu 29 kwietnia 2011 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 12 maja 2011 r., w związku z zarzucanym mu przestępstwem sprzeniewierzenia funduszy partyjnych, o którym mowa w par. 2b ustawy o partiach politycznych;

B.

mając na uwadze, że prokuratura w Wiedniu złożyła obecnie wniosek o rozszerzenie uchylenia immunitetu Hansa-Petera Martina, by umożliwić przeprowadzenie postępowania przygotowawczego przeciwko niemu w oparciu o wniesione dodatkowe oskarżenia, dotyczące w szczególności rzekomego oszustwa;

C.

mając na uwadze, że rozszerzenie uchylenia immunitetu Hansa-Petera Martina dotyczy w szczególności zarzucanego mu przestępstwa kwalifikowanego oszustwa z par. 146 i 147 ust. 3 austriackiego kodeksu karnego;

D.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

E.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 57 ust. 2 austriackiej federalnej ustawy zasadniczej posłowie do Rady Narodowej (Nationalrat) mogą być aresztowani pod zarzutem przestępstwa tylko za zgodą Rady Narodowej, chyba że zostaną schwytani na gorącym uczynku, a także mając na uwadze, że przeszukania w domach posłów do Rady Narodowej wymagają jej zgody; mając na uwadze, że zgodnie z art. 57 ust. 3 austriackiej federalnej ustawy zasadniczej przeciwko posłom do Rady Narodowej nie można wnieść oskarżenia o przestępstwo bez zgody Rady Narodowej, chyba że przestępstwo to w sposób oczywisty nie ma związku z działalnością polityczną danego posła, a także mając na uwadze, że zgodnie z tym przepisem jeśli dany poseł lub jedna trzecia członków odpowiedniej komisji stałej złoży taki wniosek, to zainteresowany organ musi uzyskać decyzję Rady Narodowej stwierdzającą, czy istnieje wspomniany związek z działalnością polityczną;

F.

mając na uwadze, że art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej i art. 57 austriackiej federalnej ustawy zasadniczej (Bundesverfassungsgesetz) nie wykluczają uchylenia immunitetu Hansa-Petera Martina;

G.

mając na uwadze, że w związku z tym w danym przypadku należy zalecić uchylenie immunitetu;

1.

podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Hansa-Petera Martina;

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji odpowiednim organom austriackim i Hansowi-Peterowi Martinowi.