KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW „Wspólne dążenie do osiągnięcia konkurencyjnej i zasobooszczędnej mobilności w miastach” /* COM/2013/0913 final */
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I
KOMITETU REGIONÓW „Wspólne dążenie do
osiągnięcia konkurencyjnej i zasobooszczędnej mobilności w miastach” 1. Wprowadzenie Miasta Europy[1],
które zamieszkuje 70% ludności UE i które przyczyniają się do
osiągnięcia ponad 80% PKB Unii, są połączone jednym z
najlepszych na świecie systemów transportowych. Mobilność
w miastach staje się jednak coraz trudniejsza i coraz mniej efektywna.
Nadal opiera się ona w dużej mierze na użyciu pojazdów
prywatnych o napędzie konwencjonalnym. Odnotowuje się jedynie
nieznaczne postępy w przechodzeniu na bardziej zrównoważone systemy
mobilności w miastach. W wielu miastach europejskich problem
stanowią notoryczne zatory komunikacyjne, których koszt szacuje się
na 80 mld euro rocznie[2].
Obszary miejskie mają również wysoki
udział w całkowitych emisjach CO2 z transportu, który
wynosi około 23%. Miasta muszą spotęgować wysiłki, aby
odwrócić tendencje z przeszłości i przyczynić się
do osiągnięcia 60-procentowej redukcji emisji gazów cieplarnianych, o
której mowa w białej księdze Komisji pt. „Plan utworzenia jednolitego
europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia
konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu”[3] (zwanej dalej
„białą księgą w dziedzinie transportu z 2011 r.”). Ze względu na dużą gęstość
zaludnienia w miastach oraz wysoki poziom ruchu na krótkich
odległościach system transportu miejskiego, w porównaniu z systemem
transportu jako całością, daje większe możliwości
przejścia na transport niskoemisyjny poprzez zintensyfikowanie ruchu
pieszego i rowerowego, rozwój transportu publicznego, a także
wcześniejsze wprowadzanie do obrotu pojazdów zasilanych paliwami
alternatywnymi. Przepisy unijne
dotyczące jakości powietrza[4]
oraz coraz bardziej rygorystyczne normy emisji dla pojazdów drogowych mają
na celu zapewnienie ochrony obywateli przed narażeniem na szkodliwe skutki
zanieczyszczeń powietrza i pyłu zawieszonego. Miasta w prawie wszystkich państwach członkowskich nadal
mają jednak trudności ze spełnieniem tych wymogów prawnych. Liczba śmiertelnych
ofiar wypadków drogowych w UE jest nadal bardzo duża – w 2012 r. było
ich około 28 000. Śmiertelne ofiary wypadków drogowych na obszarach
miejskich stanowią 38% wszystkich ofiar śmiertelnych wypadków
drogowych w Europie, przy czym w przeważającej mierze ryzyko
ponoszą szczególnie zagrożeni uczestnicy ruchu
drogowego, tacy jak piesi. Postępy w
zmniejszaniu liczby śmiertelnych ofiar wypadków drogowych odnotowywane na
obszarach miejskich utrzymują się poniżej średniej. W ramach badań Eurobarometru[5] przeanalizowano
podejście obywateli do kwestii mobilności w miastach. Znaczna część obywateli uznaje zatory
komunikacyjne, koszty oraz negatywny wpływ mobilności w miastach i
wzorców transportu na środowisko i zdrowie ludzkie za poważny
problem. Większość badanych wyraziła raczej sceptyczne
opinie względem perspektyw poprawy sytuacji związanej z ruchem
drogowym w ich miastach. W badaniu wykazano również znaczne
różnice występujące na obszarze UE. Różnice
pomiędzy mobilnością w nielicznych rozwiniętych miastach a
mobilnością w większości ośrodków miejskich w Europie
pozostających za nimi daleko w tyle coraz bardziej się
pogłębiają. W strategii „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia
i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego
włączeniu społecznemu[6]
podkreślono znaczenie zmodernizowanego i zrównoważonego europejskiego
systemu transportowego dla dalszego rozwoju Unii oraz położono nacisk
na podjęcie kwestii miejskiego wymiaru transportu. Potrzebna
jest zasadnicza zmiana. Niniejszy
komunikat ma na celu zintensyfikowanie wsparcia dla miast europejskich w zakresie
podejmowania wyzwań związanych z mobilnością w miastach. Konieczne jest wprowadzenie zasadniczej zmiany w
podejściu do mobilności w miastach w celu zapewnienia bardziej
zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz realizacji celów UE
związanych z tworzeniem konkurencyjnego i zasobooszczędnego
europejskiego systemu transportowego. Istotne
znaczenie ma również wyeliminowanie fragmentarycznego podejścia oraz
utworzenie jednolitego rynku dla innowacyjnych rozwiązań w obszarze
mobilności w miastach poprzez podjęcie kwestii takich jak wspólne
normy i specyfikacje lub wspólne udzielanie zamówień. W
komunikacie określono sposób, w jaki Komisja zintensyfikuje swoje
działania na rzecz zrównoważonej mobilności na obszarach
miejskich przynoszących wartość dodaną UE. Komisja zachęca również państwa
członkowskie do podjęcia bardziej zdecydowanych i staranniej
skoordynowanych działań. 2. Wspólne
osiągnięcie zrównoważonej mobilności w miastach Przekształcenie mobilności w miastach
wymaga skoordynowanego działania decydentów oraz właściwych
organów na wszystkich szczeblach administracji publicznej. Inicjatywy na szczeblu unijnym mają
stanowić wkład we wspólne działanie:
plan działania na rzecz mobilności w miastach przedstawiony przez
Komisję w 2009 r.[7]
spotkał się z mocnym poparciem ze strony Parlamentu Europejskiego[8], Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego[9],
Komitetu Regionów[10],
państw członkowskich[11],
jak również zainteresowanych stron z całej Unii. Do końca 2012
r. wdrożono skutecznie dwadzieścia inicjatyw określonych w
planie działania. W związku z tym Komisja
rozpoczęła niezależny przegląd[12]
procesu wdrażania planu działania oraz zainicjowała konsultacje
społeczne[13],
by przeanalizować dalsze kierunki rozwoju. Zainteresowane
strony ponownie potwierdziły wartość dodaną wsparcia UE
oraz podkreśliły, że działania unijne zostały
wyjątkowo dobrze dostosowane do celów zapewnienia szeroko zakrojonej
debaty dotyczącej mobilności w miastach na terenie Unii,
ułatwienia wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk, stymulacji
rozwoju badań i innowacji, a także zapewnienia wsparcia finansowego
na realizację projektów z zakresu transportu miejskiego, w
szczególności w mniej rozwiniętych regionach. Zainteresowane strony
podkreśliły również znaczenie współpracy w zakresie
szczególnych zagadnień, takich jak planowanie mobilności w miastach,
wdrażanie rozwiązań dostępnych w ramach inteligentnego
systemu transportowego (ITS) lub przepisów w sprawie dostępu do ruchu
miejskiego oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego. Konieczne jest zaangażowanie państw
członkowskich w ogólnoeuropejskie działania w obszarze
mobilności w miastach. W
ramach inicjatyw Komisji niemożliwe jest ukierunkowanie działań
na każde z tysięcy miast w całej Europie ani skuteczne
określenie i wyeliminowanie konkretnych przeszkód w
osiągnięciu lepszej i bardziej zrównoważonej mobilności w
miastach, jakie mogą istnieć w różnych częściach Unii.
Aby zapewnić skuteczne stosowanie na
szeroką skalę koncepcji i narzędzi opracowanych na poziomie
europejskim, należy je dostosować do specyficznych warunków w
poszczególnych państwach członkowskich, a następnie aktywnie
promować na szczeblu krajowym i regionalnym. 3. Plany dotyczące
mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju Opracowywane są nowe podejścia w
zakresie planowania mobilności w miastach, ponieważ władze
lokalne dążą do porzucenia przeszłych wyizolowanych podejść
oraz do opracowania strategii mogących stanowić bodziec do
przechodzenia na bardziej ekologiczne i zrównoważone rodzaje
transportu, takie jak przemieszczanie się pieszo, rowerem[14] i transport
publiczny, oraz do przyjmowania nowych wzorców użytkowania i własności
pojazdów. Wiele miast w UE wypróbowało
innowacyjne rozwiązania z zakresu mobilności w miastach, a
następnie podzieliło się swoimi doświadczeniami w ramach
różnych sieci zrzeszających miasta. Komisja aktywnie promuje koncepcję
wieloletnich planów mobilności w miastach zgodnej z zasadami
zrównoważonego rozwoju. Inicjatywy finansowane
ze środków UE umożliwiły zainteresowanym stronom i ekspertom
wspólne zbadanie aktualnie stosowanych podejść, omówienie
problematycznych kwestii oraz określenie najlepszych praktyk w zakresie
planowania. Dzięki wsparciu Komisji[15] przygotowano na przykład wytyczne w zakresie opracowywania
i wdrażania planów dotyczących mobilności w miastach zgodnej z
zasadami zrównoważonego rozwoju[16],
zawierające wskazówki dla lokalnych władz odnośnie sposobu
wdrażania strategii w zakresie mobilności w miastach opartych na
dokładnej analizie aktualnej sytuacji, jak również jasnej wizji
zrównoważonego rozwoju ich obszarów miejskich. Koncepcja opracowania planów dotyczących
mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju
dotyczy funkcjonalnego obszaru miejskiego i zakłada włączenie
działań z zakresu mobilności w miastach w szerzej zakrojoną
strategię rozwoju obszarów miejskich i rozwoju terytorialnego. W
związku z tym należy opracowywać przedmiotowe plany przy
współpracy podmiotów z rożnych obszarów polityki i sektorów
(transportu, użytkowania gruntów i gospodarki przestrzennej[17], ochrony
środowiska, rozwoju gospodarczego, polityki społecznej, zdrowia,
bezpieczeństwa ruchu drogowego itp.), władz wszystkich szczebli, jak
również z udziałem organów na obszarach sąsiadujących –
zarówno miejskich, jak i wiejskich. Plany na rzecz
mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju
mają sprzyjać osiąganiu postępów w wyważony sposób
oraz lepszemu zintegrowaniu różnych wzorców mobilności w miastach. W
koncepcji planowania podkreśla się, że kwestia mobilności w
miastach dotyczy przede wszystkich ich mieszkańców. Dlatego też
kładzie się nacisk na zaangażowanie obywateli i zainteresowanych
stron, jak również sprzyjanie zmianom w zachowaniach związanych z
mobilnością. Plany na rzecz mobilności w miastach
zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju mogą pomóc miastom w
wydajnym użytkowaniu istniejącej infrastruktury transportu i
usług transportowych oraz wdrażaniu środków z zakresu
mobilności miejskiej w opłacalny sposób. Koncepcja opracowywania planów na rzecz
mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju
nabrała rozpędu w ciągu ostatnich lat. Komisja będzie
kontynuować wspieranie rozwoju i promowania tej koncepcji w
nadchodzącym czasie. Aby zapewnić powszechne stosowanie
najlepszych praktyk z zakresu planowania mobilności w miastach zgodnej z
zasadami zrównoważonego rozwoju, koncepcję tę należy jednak
dostosować do specyficznych wymogów oraz praktyk w obszarze planowania
stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich, a
następnie aktywnie promować na szczeblu krajowym. Ponadto w państwach członkowskich powinny
zostać podjęte odpowiednie środki w celu zapewnienia warunków
ramowych umożliwiających władzom lokalnym skuteczne
wdrażanie lokalnych strategii na rzecz mobilności w miastach. W związku z tym państwa członkowskie powinny
rozważyć: ·
przeprowadzenie należytej oceny aktualnych i
przyszłych wyników mobilności miejskiej na ich terytorium,
również z uwzględnieniem kluczowych celów politycznych UE; ·
opracowanie podejścia w zakresie
mobilności w miastach zapewniającego skoordynowane i wzajemnie
wzmacniające się działania na szczeblu krajowym, regionalnym i
lokalnym; ·
zapewnienie, by plany na rzecz mobilności w
miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju były opracowywane
i wdrażane na ich obszarach miejskich oraz by były włączone
w strategie rozwoju obszarów miejskich lub rozwoju terytorialnego o szerszym
zakresie; ·
dokonanie przeglądu narzędzi
technicznych, politycznych, prawnych, finansowych i innego rodzaju
instrumentów dostępnych organom władz lokalnych do spraw planowania,
jak również wprowadzenie koniecznych zmian do tych narzędzi; ·
w stosownych przypadkach, przedsięwzięcie
środków pozwalających uniknąć fragmentarycznego
podejścia, tak aby zapewnić ciągłość oraz
zgodność środków z zakresu mobilności w miastach w
celu ochrony funkcjonowania rynku wewnętrznego. Komisja z kolei podejmie następujące działania: ·
utworzy w 2014 r. europejską platformę
dotyczącą planów na rzecz mobilności w miastach zgodnej z
zasadami zrównoważonego rozwoju w celu koordynowania współpracy UE w
zakresie dalszego rozwijania koncepcji i narzędzi; otworzy pojedynczy
punkt kontaktowy; oraz rozbuduje stronę internetową www.mobilityplans.eu, tak aby stała się wirtualnym
centrum wiedzy i kompetencji; ·
udzieli organom krajowym, regionalnym i lokalnym
wsparcia w zakresie opracowywania i wdrażania planów na rzecz
mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju,
w tym wsparcia polegającego na finansowaniu instrumentów. 4. Koordynowanie
działań sektora publicznego i prywatnego Wprowadzenie ulepszeń systemowych do
sektora transportu wymaga wspólnych działań podmiotów publicznych na
wszystkich szczeblach władzy, jak również zaangażowania sektora
prywatnego w następujących obszarach wyodrębnionych w
białej księdze w dziedzinie transportu z 2011 r. Więcej działań w obszarze
logistyki miejskiej Logistyka miejska ma zasadnicze znaczenie dla
miast, jeżeli chodzi o ich właściwe funkcjonowanie oraz
włączenie znacznej części ruchu miejskiego do regionalnych,
krajowych i międzynarodowych łańcuchów dostaw. Przewiduje się rozwój tego obszaru, przy dalszym
wzroście powiązanych znacznych kosztów zewnętrznych. Potrzeby w
zakresie logistyki miejskiej są jednak często lekceważone
podczas realizacji działań z zakresu gospodarki przestrzennej i
zarządzania. Istnieją znaczne możliwości
poprawy działań i usług w obszarze logistyki miejskiej, a w
pełni kontrolowane floty pojazdów, takich jak pojazdy
służące do rozwożenia przesyłek pocztowych i
śmieciarki, mogą być użyteczne przy wprowadzaniu nowych
typów pojazdów i paliw alternatywnych w celu ograniczenia
zależności od ropy i emisji. Przedstawione
poniżej działania w połączeniu z innymi inicjatywami
określonymi w białej księdze w dziedzinie transportu z 2011
r. (np. pakiet „Czysta energia dla transportu”) przyczynią się do
realizacji celu osiągnięcia zasadniczo wolnej od emisji CO2
logistyki w dużych ośrodkach miejskich do 2030 r. Państwa członkowskie i władze
miejskie powinny stworzyć ramy (np. obszary realizacji, przepisy w sprawie
dostępu, mechanizm egzekwowania prawa), aby zapewnić prywatnym
operatorom logistycznym uzasadnienie biznesowe do inwestowania w nowe
technologie i rozwiązania. Powinni oni
również ułatwić współpracę między podmiotami,
budować niezbędny potencjał na poziomie lokalnym,
stymulować stosowanie dobrych praktyk, zapewnić interoperacyjność
lokalnych rozwiązań logistycznych opartych na inteligentnych
systemach transportowych, a także integrację z priorytetami
krajowymi. Państwa członkowskie powinny rozważyć: ·
zapewnienie należytego uwzględnienia
kwestii logistyki miejskiej w stosowanych podejściach krajowych do
mobilności w miastach w ramach planów na rzecz mobilności w miastach
zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju; ·
utworzenie platform współpracy, wymiany danych
i informacji, szkoleń itp. dla wszystkich uczestników łańcuchów
logistyki miejskiej. Komisja podejmie następujące działania: ·
ulepszy rozpowszechnianie i przyjmowanie
najlepszych praktyk z zakresu logistyki miejskiej (2014 r.); ·
przygotuje, we współpracy z ekspertami,
wytyczne zawierające praktyczne wskazówki dotyczące sposobu
ulepszenia funkcjonowania logistyki miejskiej, np. poprzez opracowanie planów
dostaw i czynności obsługowych, uwzględnienie logistyki
miejskiej w przepisach w sprawie dostępu itp. (2014–2016); ·
ułatwi udzielanie zamówień na ekologiczne
pojazdy stosowane w logistyce miejskiej poprzez dokonanie przeglądu
zakresu portalu Clean Vehicle Portal[18]
(2015–2016). Zaproponowane podejście opisano
szczegółowo w dokumencie roboczym służb Komisji pt. „Wezwanie do
działania w obszarze logistyki miejskiej” towarzyszącym niniejszemu
komunikatowi. Inteligentniejsze regulacje
dotyczące dostępu do miast i systemy opłat drogowych Zapewnienie możliwie największej
dostępności ośrodków miejskich wymaga podjęcia decyzji
dotyczących zagospodarowania przestrzeni miejskiej. Miejska przestrzeń drogowa przeznaczana jest pod
budowę obiektów do załadunku i rozładunku, wydzielonych pasów
dla autobusów, dróg dla samochodów, parkingów, ułatwień dla pieszych,
ścieżek rowerowych i miejsc postojowych dla rowerów[19], przy czym sposób ustalania proporcji przestrzennych przez
miasta zależy od lokalnych priorytetów i warunków. Przepisy w sprawie
dostępu pojazdów do ruchu miejskiego mogą pomóc w zoptymalizowaniu
dostępu do ruchu miejskiego, wpłynąć na poprawę
jakości powietrza oraz przyczynić się do wyeliminowania z miast
samochodów o napędzie konwencjonalnym do 2050 r. Obecnie wdraża się w Europie wiele
różnych systemów, w związku z czym potrzebna jest lepsza wiedza na
temat tych różnych rodzajów regulacji dostępu, ich kosztów i skutków. Czynniki takie jak
wspomniane różnorakie zasady i wymagania oraz brak informacji
dotyczących sposobów zapewnienia zgodności z różnymi systemami
mogą spowodować fragmentaryzację rynku wewnętrznego, a
także powstanie nowych barier w przepływie osób i towarów. W
pełni zharmonizowane podejście europejskie uznaje się za
nieodpowiednie, ponieważ zasadniczą kwestią jest
uwzględnienie przy opracowywaniu i wdrażaniu wspomnianych systemów
specyficznej sytuacji panującej na poszczególnych obszarach miejskich.
Niewiążące wytyczne umożliwiłyby jednak miastom i
państwom członkowskim korzystanie z doświadczeń zdobytych
przez innych, a także, w stosownych przypadkach, sprzyjanie bardziej
jednolitemu podejściu w kwestiach dotyczących na przykład
kategorii pojazdów, znaków drogowych, dostarczania informacji, egzekwowania
prawa, wyłączeń i ustalania cen. Ułatwiłoby to
użytkownikom rozumienie systemów i zapewnienie zgodności z ich
zasadami, przy jednoczesnym pozostawieniu miastom elastyczności, tak aby
mogły dostosowywać je do swoich lokalnych warunków. Ponadto proces
wdrażania systemów powinien być zgodny z zasadami
przejrzystości, pozwalającymi uniknąć dyskryminacji wobec
okazjonalnych lub zagranicznych użytkowników. Bardziej ujednolicone
podejście, np. w zakresie wymiany informacji dotyczących systemów,
pomogłoby w planowaniu odcinków ruchu, a stosowanie rozwiązań
przewidzianych w ramach inteligentnego systemu transportowego przy
wdrażaniu systemów przyczyniłoby się do zmniejszenia kosztów
ponoszonych przez miasta i użytkowników, jak również do
zwiększenia zgodności. Państwa członkowskie powinny rozważyć: ·
przeprowadzenie należytego przeglądu
efektywności i skutków istniejących i planowanych przepisów w
sprawie dostępu do ruchu miejskiego; ·
opracowanie ram umożliwiających lokalnym
organom ds. transportu opracowanie, wdrożenie oraz ocenę przepisów w
sprawie dostępu, w tym systemów opłat za korzystanie z dróg
miejskich. Komisja podejmie następujące działania: ·
będzie wspierać wymianę z
państwami członkowskimi i ekspertami obejmującą informacje
dotyczące przepisów w sprawie dostępu do ruchu miejskiego stosowanych
w Unii, w tym koncepcji leżących u ich podstawy, praktycznego
wdrażania, skuteczności i skutków; ·
opracuje wspólnie z zainteresowanymi stronami
niewiążące wytyczne, aby pomóc miastom skutecznie
wdrożyć przepisy w sprawie dostępu. Zaproponowane podejście opisano
szczegółowo w dokumencie roboczym służb Komisji pt. „Wezwanie do
przyjmowania inteligentniejszych przepisów w sprawie dostępu do ruchu
miejskiego” towarzyszącym niniejszemu komunikatowi. Skoordynowane stosowanie miejskich
inteligentnych systemów transportowych Inteligentne technologie, w szczególności
inteligentne systemy transportowe (ITS), stanowią kluczowe czynniki
sprzyjające planowaniu mobilności w miastach. Zapewniają one wsparcie decydentom w osiąganiu ustanowionych
celów polityki oraz w zarządzaniu konkretnymi działaniami
związanymi z ruchem. Pomagają również użytkownikom
końcowym w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących
mobilności. Mówiąc konkretniej,
ITS pomagają zoptymalizować użytkowanie istniejącej
infrastruktury poprzez różnorakie środki, takie jak sygnalizacja
drogowa, systemy planowania podróży, inteligentne systemy biletowe lub
systemy współpracujące (w tym systemy komunikacji pojazd-pojazd i
pojazd-infrastruktura). Systemy te wspierają skoordynowane
zarządzanie sieciami transportu drogowego i publicznego, a także
ułatwiają wdrażanie rozwiązań z zakresu logistyki
miejskiej i systemów ograniczenia dostępu. Aby zapewnić
większą spójność i interoperacyjność
rozwiązań dostępnych w ramach ITS w Europie, grupa ekspertów ds.
miejskich ITS[20] opracowała
zbiór wytycznych dotyczących wdrażania kluczowych zastosowań
miejskich ITS[21]. W powyższym zakresie określono
również najlepsze praktyki oraz potrzeby w zakresie standaryzacji dla
miejskich ITS. Potrzebne są wspólne działania, aby
umożliwić obszarom miejskim odnoszenie korzyści
płynących z pełnego potencjału rozwiązań w ramach
ITS, zapewniając jednocześnie opłacalne, nieprzerwane i sprawne
wdrażanie ITS w całej UE. Państwa członkowskie powinny rozważyć: ·
stosowanie wytycznych przy wdrażaniu
kluczowych zastosowań ITS w obrębie ich konurbacji; ·
opracowanie własnych interfejsów między
miejskimi i okolicznymi międzymiastowymi sieciami transportu; ·
utworzenie interoperacyjnych baz danych o transporcie
multimodalnym zawierających wszystkie informacje o mobilności w
miastach. Komisja podejmie następujące działania: ·
poczyni postępy w pracach nad
uzupełnieniem istniejącego prawodawstwa w sprawie dostępu
do danych o ruchu i podróży; ·
opracuje specyfikacje dotyczące usług
informacyjnych w czasie rzeczywistym dotyczących ruchu oraz usług w
zakresie informacji o podróżach z wykorzystaniem różnych rodzajów
transportu, zgodnie z ramami dyrektywy w sprawie ITS[22]; ·
ułatwi wdrażanie systemów komunikacji
pojazd-pojazd i pojazd-infrastruktura na obszarach miejskich. Zaproponowane podejście określono
szczegółowo w dokumencie roboczym służb Komisji pt.
„Uruchamianie inteligentnych systemów transportowych na rzecz miast w UE”
towarzyszącym niniejszemu komunikatowi. Bezpieczeństwo ruchu drogowego w
miastach Każdego roku około 11 000 osób ginie
w wypadkach drogowych na obszarach miejskich UE[23].
Większość śmiertelnych lub poważnych wypadków
drogowych z udziałem szczególnie narażonych użytkowników ma
miejsce w obrębie obszarów miejskich. Około
dwie trzecie wypadków, w których giną piesi, zdarza się na obszarach
miejskich a 50% śmiertelnych ofiar wypadków mających miejsce na tych
obszarach stanowią piesi lub rowerzyści. W ciągu ostatnich
dziesięciu lat liczba ofiar śmiertelnych wśród pieszych
zmalała jedynie o 39% w porównaniu ze spadkiem o 49% w
przypadku ofiar śmiertelnych wśród kierowców[24]. W związku z tym konieczne są
dodatkowe działania w celu zwiększenia bezpieczeństwa ruchu
drogowego w miastach oraz zapewnienia ochrony zwłaszcza szczególnie
narażonych uczestników ruchu drogowego przed ryzykiem śmierci i
poważnych obrażeń. Państwa członkowskie powinny rozważyć: ·
dopilnowanie, by w planach na rzecz mobilności
w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju uwzględniono
aspekty bezpieczeństwa ruchu drogowego jako kwestię horyzontalną
na wszystkich etapach procesu planowania, a także podjęto w
odpowiedni sposób zagadnienia takie jak bezpieczna infrastruktura miejska,
mając zwłaszcza na uwadze szczególnie narażonych uczestników
ruchu drogowego, stosowanie nowoczesnych technologii na potrzeby
zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego w miastach, egzekwowanie
przepisów ruchu drogowego oraz edukacja w dziedzinie bezpieczeństwa ruchu
drogowego; ·
zapewnienie odpowiedniego gromadzenia danych
dotyczących wskaźników bezpieczeństwa ruchu drogowego o
możliwie najwyższym poziomie szczegółowości oraz
zachęcanie władz lokalnych do stosowania tych danych na potrzeby
przeprowadzania lokalnych analiz i planowania bezpieczeństwa ruchu drogowego. W latach 2014–2015 Komisja podejmie następujące
działania: ·
zgromadzi i rozpowszechni przykładowe dobre
praktyki w zakresie planowania bezpieczeństwa ruchu drogowego; ·
dokona analizy środków mających na celu
zmniejszenie liczby osób ciężko rannych w wypadkach drogowych na
obszarach miejskich. Zaproponowane
podejście opisano szczegółowo w dokumencie roboczym służb
Komisji pt. „Ukierunkowane działania w zakresie bezpieczeństwa ruchu
drogowego w miastach” towarzyszącym niniejszemu komunikatowi.
5. Zintensyfikowanie wsparcia
UE Wymiana doświadczeń,
prezentacje najlepszych praktyk oraz wspieranie współpracy Wymiana doświadczeń, prezentacje
przykładowych najlepszych praktyk oraz wspieranie współpracy
niosą ze sobą niewątpliwe korzyści. Komisja zwiększy
swoje wsparcie dla odpowiednich przyszłych działań: Centrum
monitorowania mobilności w miastach W planie
działania na rzecz mobilności w miastach z 2009 r. Komisja
ustanowiła centrum monitorowania mobilności w miastach w postaci
wirtualnej platformy – strony internetowej ELTIS[25]. Zapewnia ono
pojedynczy punkt kontaktowy do celów wymiany wiedzy i doświadczeń
lub omawiania kwestii związanych z mobilnością w miastach i
transportem. Komisja planuje
rozszerzyć zakres portalu poprzez przekształcenie obecnie
funkcjonującego portalu Sustainable Urban Mobility Plans[26] w centrum
wszechstronnej wiedzy i kompetencji, w którym zostaną zgromadzone
informacje z całej UE dotyczące planowania transportu miejskiego.
Portal Sustainable Urban Mobility Plans zostanie włączony do ELTIS. Ponadto
zostanie utworzona europejska platforma dotycząca planów na rzecz
mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju.
Platforma ta będzie stanowić wsparcie dla przyszłego rozwoju
koncepcji i narzędzi koniecznego do ich skutecznego stosowania przez
lokalne organy ds. planowania poprzez koordynowanie wszystkich odpowiednich
wspieranych przez Komisję działań w przedmiotowym obszarze[27], a także sprzyjanie
wymianie o szerszym zakresie. URBACT – Wymiana
dobrych praktyk w zakresie zrównoważonego rozwoju miast URBACT[28] jest europejskim
programem obejmującym wymianę i uczenie się – finansowanym w
ramach europejskiego programu współpracy terytorialnej – którego celem
jest promowanie zrównoważonego rozwoju miejskiego. Program ten umożliwia miastom prowadzenie współpracy w celu
opracowania nowych i zrównoważonych rozwiązań, które
łączą elementy ekonomiczne, społeczne i środowiskowe.
W kolejnym okresie programowania w ramach programu URBACT III będzie
kontynuowane wspieranie wymiany i budowania potencjału między
miastami europejskimi. Dane i statystyki oraz tabela wyników w
zakresie mobilności w miastach W oparciu między innymi o wyniki badania
„Gromadzenie danych i statystyk europejskich w obszarze mobilności w
miastach”[29]
Komisja zbada sposób poprawy jakości i dostępności danych i
statystyk na potrzeby działań w ramach systemów transportu miejskiego
oraz procesu decyzyjnego na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym.
W szczególności
Komisja będzie kontynuować wspieranie opracowywania tabeli wyników w zakresie
mobilności w miastach poprzez określenie zharmonizowanych
wskaźników do celów benchmarkingu i porównywania postępów na
obszarach miejskich w UE[30]. Komisja będzie działać w oparciu o prace
przeprowadzone w ramach projektów takich jak EcoMobility Shift[31] oraz Conduits[32]. Grupa ekspertów ds. mobilności w miastach złożona z
przedstawicieli państw członkowskich Komisja ustanowi grupę ekspertów państw
członkowskich ds. mobilności i transportu w miastach w celu
wspierania wymiany informacji na temat sposobów wzmocnienia i lepszej
koordynacji krajowych i unijnych strategii dotyczących mobilności i
transportu w miastach. W porozumieniu z państwami członkowskimi specjalne grupy
robocze mogą być ustanawiane do celów bardziej szczegółowego
omówienia określonych kwestii dotyczących na przykład przepisów
w sprawie dostępu do ruchu miejskiego, logistyki miejskiej, ITS lub tabeli
wyników w zakresie mobilności w miastach. Ukierunkowanie
działań z zakresu badań naukowych i innowacji na dostarczanie
rozwiązań dla wyzwań związanych z mobilnością w
miastach Unia Europejska, przede wszystkim poprzez jej
programy ramowe w zakresie badań, od wielu lat zapewnia wsparcie na
realizację projektów w dziedzinie badań i innowacji związanych z transportem
miejskim. Wsparcie to przyczynia się w znacznym stopniu do wprowadzania
nowych technologii i koncepcji z zakresu mobilności w fazę
wdrażania. Od momentu jej uruchomienia dziesięć
lat temu inicjatywa Komisji CIVITAS stała się siłą
napędową innowacji w obszarze mobilności w miastach oraz
zapewniła miastom europejskim status kluczowych uczestników procesu
innowacji. W ponad 60 miastach europejskich przeprowadzono około 700
demonstracji, które zostały poddane rygorystycznej ocenie skutków i
procesu. Obecnie sieć miast CIVITAS liczy ponad
200 miast członkowskich oraz obejmuje prawie wszystkie państwa
członkowskie. Nazwa CIVITAS stała się marką procesu zmian w
modelu mobilności w miastach i transportu, jak również marką
partnerstwa europejskiego. CIVITAS 2020 Komisja planuje uruchomienie zintensyfikowanej inicjatywy CIVITAS 2020
w ramach inicjatywy „Horyzont 2020” – unijnego programu ramowego w zakresie
badań naukowych i innowacji na lata 2014–2020[33]. W szczególności
program prac na lata 2014–2015 dotyczący programu „Horyzont 2020”
zakłada stymulowanie innowacyjnych strategii i technologii
niezbędnych do przejścia na konkurencyjną i
zasobooszczędną mobilność w miastach. Zakres inicjatywy CIVITAS obejmie
kontynuowanie wspierania partnerstw lokalnych we wdrażaniu i testowaniu w
rzeczywistych warunkach nowych podejść w kwestiach dotyczących
na przykład zlikwidowania zatorów w miejskim ruchu drogowym, ograniczenia
skutków i kosztów przepływu ładunków w miastach, a także
zwiększenia możliwości władz lokalnych w zakresie
opracowywania i wdrażania planów mobilności w miastach zgodnej z zasadami
zrównoważonego rozwoju. W 2012 r. w ramach europejskiej polityki
innowacyjności uruchomiono drugą inicjatywę strategiczną:
europejskie partnerstwo innowacyjne na rzecz inteligentnych miast i społeczności[34]. Celem tej inicjatywy
jest przyśpieszenie procesu wdrażania na szeroką skalę
innowacyjnych rozwiązań zakładających ścisłe
powiązanie produkcji, dystrybucji i użytkowania energii,
mobilności i transportu oraz technologii informacyjno-komunikacyjnych. Przedmiotowa inicjatywa przyczynia się do realizacji
celów działań UE w dziedzinie klimatu poprzez zwiększenie
efektywności energetycznej i wykorzystania energii odnawialnej oraz
ograniczenie zużycia energii, emisji gazów cieplarnianych, powietrza
złej jakości i zatorów komunikacyjnych. Europejskie partnerstwo innowacyjne na rzecz inteligentnych miast i
społeczności Celem partnerstwa jest wyeliminowanie przeszkód w stosowaniu
rozwiązań opartych na koncepcji inteligentnych miast. W ramach partnerstwa szczególny nacisk zostanie
położony na główne „aktywatory”, takie jak zarządzanie i
finansowanie (w tym na zamówienia). Inicjatywa zakłada ułatwienie
tworzenia partnerstw strategicznych między sektorem przemysłu,
miastami europejskimi a innymi stronami w celu ustanawiania systemów miejskich
i infrastruktur przyszłości oraz rozpowszechniania na szeroką
skalę rozwiązań opartych na koncepcji inteligentnych miast.
Przedmiotowa inicjatywa będzie sprzyjać ściślejszej współpracy
między sektorami, takimi jak sektor transportu, energii oraz technologii
informacyjno-komunikacyjnych. Mimo że
większość działań partnerstwa wdrożą
prawdopodobnie organy administracji lokalnej, przedsiębiorstwa,
organizacje zajmujące się prowadzeniem badań i organizacje
społeczeństwa obywatelskiego, dostępne będzie wsparcie
finansowe UE w ramach programu „Horyzont 2020”. Ponadto w trakcie zbliżającej
się realizacji europejskiej inicjatywy na rzecz ekologicznych pojazdów
ukierunkowanej na efektywność energetyczną i alternatywne
mechanizmy napędowe zostaną opracowane sprawniej funkcjonujące
ramy dotyczące wspierania i rozwoju ekologicznych, bezpiecznych i
wydajnych pojazdów kolejowych i drogowych. Zastosowanie innowacyjnych rozwiązań na
rynku Innowacyjne rozwiązania mogą
wnieść znaczący wkład w poprawę efektywności
mobilności w miastach oraz jej zgodności z zasadami
zrównoważonego rozwoju. Zasadniczą kwestią jest jednak
zapewnienie przełożenia się obiecujących technologii na
dopracowane produkty, które można skutecznie wprowadzić na rynek.
Komisja i państwa członkowskie powinny ułatwić tworzenie
jednolitego rynku innowacyjnych rozwiązań z zakresu transportu
miejskiego, np. poprzez opracowanie wspólnych standardów i specyfikacji
technicznych lub ułatwienie wspólnego udzielania zamówień i
udzielania zamówień ekologicznych. Dostarczenie
ukierunkowanego wsparcia finansowego Europejskie fundusze strukturalne i
inwestycyjne Fundusze strukturalne stanowią obecnie
najważniejsze źródło finansowania projektów w obszarze
transportu i mobilności w miastach. Na lata 2007–2013 przeznaczono
około 8 mld euro na ekologiczny transport miejski[35]. W mniej rozwiniętych regionach Unii
wsparcie to pomogło zwiększyć dostępność obszarów
miejskich i ograniczyć różnice między bardziej i mniej
rozwiniętymi regionami, a dzięki temu osiągnąć
większy stopień spójności terytorialnej. Dlatego też ważne jest
przeanalizowanie najlepszych sposobów wykorzystania europejskich funduszy
strukturalnych i inwestycyjnych na potrzeby osiągnięcia kluczowych
celów polityki transportowej i w powiązanych obszarach polityki w latach
2014–2020[36]. Europejskie fundusze strukturalne i
inwestycyjne powinny być wykorzystywane w bardziej systemowy sposób w
przypadku finansowania zintegrowanych pakietów środków, jeżeli miasta
opracowały zintegrowany plan transportu lokalnego, taki jak plan na rzecz
mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju, oraz
określiły odpowiednie działania. Środki w zakresie
mobilności w miastach mogą być finansowane z europejskich
funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, jeżeli przyczyniają
się do realizacji celów związanych z redukcją emisji[37]. Środki dotyczące mobilności w miastach mogą
być również finansowane w ramach zintegrowanej strategii
zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich mającej na celu
podjęcie wyzwań natury gospodarczej, środowiskowej,
klimatycznej, demograficznej i społecznej związanych z obszarem
miejskim[38].
Zastosowanie nowego instrumentu, jakim są
zintegrowane inwestycje terytorialne, zaleca się w szczególności przy
wdrażaniu strategii terytorialnych. W przypadku
wszystkich inwestycji w obszarze mobilności w miastach należy
zapewnić szeroko zakrojone stosowanie systemu transportowego objętego
wsparciem. Ze względu na ukierunkowanie na duże
projekty w latach 2007–2013 fundusze strukturalne zostały przyznane na
rzecz dużych miast i stolic. W regionach europejskich jest jednak wiele
małych i średnich miast, dlatego też ważne jest
uwzględnienie miast wszystkich wielkości w ramach inwestycji w
obszarze mobilności miejskiej. Europejskie
fundusze strukturalne i inwestycyjne powinny stwarzać
możliwości w zakresie budowania potencjału, szkolenia, wsparcia
technicznego i opracowywania szeroko zakrojonych i lokalnych strategii oraz
planów dotyczących mobilności. Komisja będzie ściśle
współpracować z właściwymi organami państw
członkowskich w celu dopilnowania, by europejskie fundusze strukturalne i
inwestycyjne zostały możliwie najlepiej wykorzystane przy
realizowaniu planów w skali lokalnej oraz celów polityki UE. Należy również dopilnować, by wsparcie
objęło rozwiązania racjonalne pod względem kosztów. Transeuropejska sieć transportowa
(TEN-T) Węzły miejskie stanowią
kluczowe elementy w procesie budowania kompleksowej europejskiej sieci
transportowej. Działania europejskich miast
mają zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów strategii TEN-T.
W związku z tym we
wniosku Komisji w sprawie unijnych wytycznych[39]
uznaje się zatem potrzebę rozwoju „sieci kompleksowej w odniesieniu
do węzłów miejskich, ponieważ węzły te stanowią
punkt wyjścia lub ostateczny cel podróży („ostatnia mila”) dla osób i
towarów przemieszczających się w ramach transeuropejskiej sieci
transportowej oraz punkty transferu w obrębie poszczególnych rodzajów
transportu lub pomiędzy nimi”. W art. 36 wytycznych określono priorytety
rozwoju węzłów miejskich w ramach kompleksowej sieci przy użyciu
instrumentu „Łącząc Europę”[40]. Dlatego też
należy udostępnić wsparcie finansowe UE na realizację
projektów leżących we wspólnym interesie i dotyczących
obszarów miejskich, takich jak projekty obejmujące poprawę operacji z
zakresu logistyki miejskiej, przeprowadzanych w ramach krajowego lub
międzynarodowego łańcucha dostaw. Współpraca międzynarodowa Zrównoważona urbanizacja jest powszechnie
uznawana za kluczowe globalne wyzwanie w XXI wieku. Podczas spotkania szefów państw lub rządów
podczas Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju
(Rio+20), która miała miejsce w 2012 r., uznano znaczenie
zrównoważonego transportu dla wzrostu gospodarczego oraz znaczenie
zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, zgadzając się co do
„potrzeby promowania zintegrowanego podejścia w procesie decyzyjnym na
szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, tak aby usługi i systemy
transportowe sprzyjały zrównoważonemu rozwojowi”[41]. W ramach prowadzonej współpracy, w szczególności
z regionami rozwijającymi się, Komisja zintensyfikuje swoje
działania w celu wsparcia strategii na rzecz mobilności w miastach
zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju. Cel polega na wytyczeniu
ścieżki eksportu europejskiej wiedzy fachowej i technologii w
dziedzinach takich jak redukcja emisji oraz zwiększenie efektywności
energetycznej i bezpieczeństwa ruchu drogowego. Więcej
działań zostanie podjętych w celu uzyskania korzyści z
istniejących partnerstw UE z kluczowymi krajami i regionami partnerskimi
(np. z państwami Euromed, Brazylią, Singapurem lub Chinami). 6. Podsumowanie Skuteczne przejście na taki rodzaj
mobilności w miastach, który byłby bardziej zgodny ze zrównoważonymi
zasadami rozwoju, stanowi znaczne wyzwanie dla miast w Unii. Władze
lokalne potrzebują wsparcia w likwidacji negatywnych skutków
gospodarczych, środowiskowych i społecznych związanych z
obecnymi wzorcami mobilności w miastach. Dlatego też
ważne jest, by mobilność w miastach pozostała
znaczącym punktem programu politycznego UE. Komisja i państwa
członkowskie powinny zwiększyć wsparcie udzielane władzom
lokalnym tak, aby wszystkie miasta w Unii mogły osiągnąć
zasadniczą zmianę w swoich działaniach, które mają
doprowadzić do osiągnięcia konkurencyjnej i zasobooszczędnej
mobilności w miastach. Niniejszy komunikat ma na
celu wykorzystanie potencjału wynikającego z działań na
wszystkich szczeblach władzy: Komisja zapewni wsparcie w obszarach o
ugruntowanej wartości dodanej UE, zachęcając państwa członkowskie
do tworzenia odpowiednich warunków ramowych dla władz lokalnych tak, aby
mogły one opracowywać i wdrażać zintegrowane i kompleksowe
strategie na rzecz lepszej i bardziej zrównoważonej mobilności w
miastach. Aby ułatwić ściślejszą współpracę
między Komisją i państwami członkowskimi, Komisja proponuje
ustanowienie pod jej przewodnictwem grupy ekspertów państw
członkowskich ds. mobilności w miastach. Komisja zaleca
wdrożenie na różnych szczeblach konkretnego zbioru środków w
odniesieniu do szeregu istotnych kwestii dotyczących na przykład
logistyki miejskiej, przepisów w sprawie dostępu do ruchu miejskiego,
zastosowania rozwiązań w ramach ITS oraz bezpieczeństwa ruchu
drogowego, a także będzie dokładnie monitorować
powiązane działania następcze. Działania
przedstawione w niniejszym komunikacie stanowią podstawę dla
wspólnego dążenia do osiągnięcia konkurencyjnej i
zasobooszczędnej mobilności w miastach. [1] Zob. również sprawozdanie Komisji Europejskiej z
2011 r. pt. „Miasta przyszłości”. [2] Całkowity koszt zatorów; zob. SEC(2011) 358 wersja
ostateczna. [3] COM(2011) 144 wersja ostateczna. [4] Zob. w szczególności dyrektywa Parlamentu
Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w
sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy,
Dz.U. L 152 z 11.6.2008, s. 1. [5] Eurobarometr, badanie specjalne 406 (2013). [6] COM(2010) 2020 wersja ostateczna. [7] COM(2009) 490 wersja ostateczna. [8] Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2008
r., 2008/2041(INI). [9] Opinia Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu
Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i
Komitetu Regionów „Plan działania na rzecz mobilności w miastach”
COM(2009) 490 wersja ostateczna, przyjęta dnia 27 maja 2010 r., TEN/414. [10] Opinia Komitetu Regionów „Plan działania w zakresie
mobilności w miastach”, przyjęta dnia 27 sierpnia 2010 r.,
2010/C 232/05. [11] Konkluzje Rady w sprawie „Planu działania na rzecz
mobilności w miastach”, przyjęte dnia 24 czerwca 2010
r.; www.ec.europa.eu/transport/themes/urban/urban_mobility/doc/2010_06_24_apum_council_conclusions.pdf [12] Report on the Review of the Action Plan on Urban Mobility
(sprawozdanie z przeglądu planu działania na rzecz mobilności w
miastach, 2013 r.) ec.europa.eu/transport/themes/urban/studies/urban_en.htm [13] Results of the public consultation „The urban dimension of
the EU transport policy” (wyniki konsultacji społecznych „Miejski wymiar polityki transportowej UE”, 2013 r.)
www.ec.europa.eu/transport/themes/urban/studies/urban_en.htm. [14] Zwłaszcza przejście na wzorce oparte na
intensywniejszym ruchu pieszym i rowerowym przyczynia się znacznie do
ograniczenia negatywnych efektów zewnętrznych mobilności w miastach i
transportu, przy wartości dodanej płynącej z promowania bardziej
aktywnego stylu życia oraz powiązanych z nim korzyściach dla
zdrowia. Istotne kwestie podjęto również w ramach Europejskiego
partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w
dobrym zdrowiu http://ec.europa.eu/research/innovation-union/index_en.cfm?section=active-healthy-ageing [15] Centrum monitorowania mobilności w miastach – www.eltis.org. [16] Guidelines – Developing and Implementing a Sustainable
Urban Mobility Plan, Komisja Europejska, 2013 r. [17] Obszar ten odzwierciedla znaczenie sprawnie prowadzonej
gospodarki przestrzennej dla ograniczenia zapotrzebowania na
mobilność w miastach (na przykład poprzez unikanie
niekontrolowanego rozrastania się miast). [18] www.cleanvehicle.eu
[19] Miejska przestrzeń drogowa także zajmuje jedynie
pewną część przestrzeni miejskiej ogółem, która
przeznaczana jest również na przestrzeń publiczną do celów
rekreacyjnych i celów interakcji społecznych (place zabaw, parki itp.)
zgodnie z lokalnym zapotrzebowaniem. [20] http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/index.cfm?do=groupDetail.groupDetail&groupID=2520&Lang=PL
[21] http://ec.europa.eu/transport/themes/its/road/action_plan/its_for_urban_areas_en.htm [22] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/40/UE z
dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie ram wdrażania inteligentnych systemów
transportowych w obszarze transportu drogowego oraz interfejsów z innymi
rodzajami transportu, Dz.U. L 207 z 6.8.2010, s. 1 (art. 3 lit. a) i b)). [23] Baza danych CARE dotycząca wypadków drogowych w UE. [24] Idem. [25] www.eltis.org [26] www.mobilityplans.eu
[27] Przeprowadzonych np. w ramach realizowanych obecnie
projektów ENDURANCE, QUEST, ADVANCE itp. [28] www.urbact.eu [29] Study on Harmonised Collection of European Data and
Statistics in the Field of Urban Mobility, MOVE/B4/196-2/2010 (2013 r.). [30] Ponieważ obszar transportu jest w
przeważającej części objęty zakresem decyzji dotyczącej
wspólnego wysiłku redukcyjnego bardziej niż unijnym systemem handlu
uprawnieniami do emisji (ETS), użyteczne mogłoby się okazać
umożliwienie benchmarkingu emisji CO2 z transportu miejskiego do celów
wspierania państw członkowskich w realizacji działań z
zakresu redukcji emisji. [31] www.ecomobility-shift.org/index.php/en/
[32] www.polisnetwork.eu/eu-projects/eu-projects-2/conduits-city-pool
[33] http://ec.europa.eu/research/horizon2020/index_en.cfm
[34] www.ec.europa.eu/eip/smartcities/
[35] W obecnym okresie programowania 9,63% całkowitego
finansowania z EFRR i Funduszu Spójności na rzecz transportu przydzielono
na transport miejski oraz promowanie czystego transportu miejskiego (kategorie
25 + 52). Dane liczbowe z lipca 2013 r. zaczerpnięto z bazy danych
INFOVIEW. [36] Zob. rozporządzenie w sprawie EFRR, w
szczególności art. 5 i 7. [37] Art. 5 ust. 4 lit. e) rozporządzenia w sprawie EFRR
„Priorytety inwestycyjne”: promowanie strategii niskoemisyjnych dla wszystkich
rodzajów terytoriów, w szczególności obszarów miejskich, w tym promowanie
multimodalnej mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego
rozwoju oraz złagodzenie odpowiednich środków dostosowawczych. [38] Art. 7 rozporządzenia w sprawie EFRR. [39] COM(2011) 650 wersja ostateczna - 2011/0294 (COD). [40] ec.europa.eu/transport/themes/infrastructure/connecting_en.htm [41] Rezolucja
nr 66/288 Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych
„Przyszłość, jakiej chcemy” http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/66/288&Lanh=E