KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotyczący oceny programu wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (programu „Perykles”)

1. Wprowadzenie

Program „Perykles” to program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem. Program ustanowiono decyzją Rady 2001/923/WE z dnia 17 grudnia 2001 r.[1], a następnie decyzją Rady 2001/924/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. rozszerzono go na wszystkie państwa członkowskie, w tym te, które nie przyjęły euro jako swojej waluty.[2] W drodze kolejnych decyzji Rady: 2006/75/WE[3], 2006/76/WE[4], 2006/849/WE[5] oraz 2006/850/WE[6], zmieniających wymienione akty podstawowe, okres trwania programu przedłużono do dnia 31 grudnia 2013 r. Budżet programu wynosi 1 milion EUR rocznie.

Niniejszy komunikat towarzyszy sprawozdaniu końcowemu z oceny programu „Perykles”. Ocena jest wymagana zgodnie z decyzją Rady 2006/849/WE, która zmienia decyzję Rady 2001/923/WE i stanowi, że do dnia 30 czerwca 2013 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, które jest niezależne od zarządzającego programem, oceniające zasadność, skuteczność i efektywność programu, oraz komunikat stwierdzający, czy program powinien być kontynuowany i przyjęty, wraz z dołączonym odpowiednim wnioskiem.

Ocena została przeprowadzona przez jednostkę OLAF-u ds. audytu wewnętrznego i oceny, z pomocą grupy sterującej, która zapewniła również kontrolę jakości przedmiotowej oceny. W skład grupy sterującej weszli przedstawiciele Europejskiego Banku Centralnego (sekcji zwalczania obrotu towarami podrobionymi) oraz następujących służb Komisji Europejskiej: OLAF/D5 (Herkules, Perykles i ochrona euro) OLAF/R2 (Budżet), Sekretariat Generalny/C1 (Ocena i uproszczenie) oraz DG ds. Sprawiedliwości/B2 (Prawo karne).

2. Główne wnioski z oceny

Ocena obejmowała analizę zasadności programu, europejskiej i ogólnej wartości dodanej, jak również efektywności, skuteczności i trwałości programu. Ustalenia i ogólne wyniki oceny są bardzo pozytywne. Jeśli chodzi o efektywność i skuteczność programu, wskazano niektóre obszary wymagające poprawy, przy czym podkreślono, że trwałość osiągniętych wyników będzie w znacznym stopniu zależna od możliwości kontynuowania programu po 2013 r.

3. Perspektywy

Przygotowane przez Komisję wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles 2020”)[7] i wniosek rozporządzenia Rady rozszerzającego stosowanie rozporządzenia (UE) nr …/2012 ustanawiającego program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles 2020”) na nieuczestniczące państwa członkowskie[8] po ich przyjęciu uwzględnią w znacznym stopniu sugestie dotyczące potencjalnych ulepszeń. Na przykład wnioski te przewidują składanie rocznych sprawozdań na temat wyników programu oraz jaśniejsze procedury.

Komisja uwzględni ponadto wyniki tej oceny w kontekście wdrażania programu „Perykles 2020” w swoich rocznych programach prac.

[1]               Dz.U. L 339 z 21.12.2001.

[2]               Dz.U. L 339 z 21.12.2001.

[3]               Dz.U. L 36 z 8.2.2006.

[4]               Dz.U. L 36 z 8.2.2006.

[5]               Dz.U. L 330 z 28.11.2006.

[6]               Dz.U. L 330 z 28.11.2006.

[7]               2011/0449(COD) – COM(2011)0913 – C7-0510/2011.

[8]               2011/0446(APP) – COM(2011)0910.