Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Text of the Commission

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a.     Do celów niniejszego rozporządzenia termin „sąd” oznacza każdy organ sądowy i wszystkie inne organy oraz przedstawicieli zawodów prawniczych właściwych w zakresie stosunków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich, którzy wykonują funkcje sądowe, działają na podstawie przekazania uprawnień przez organ sądowy lub działają pod kontrolą organu sądowego, pod warunkiem że takie inne organy i przedstawiciele zawodów prawniczych zapewniają gwarancje bezstronności i prawa wszystkich stron do bycia wysłuchanymi oraz pod warunkiem że ich orzeczenia na mocy prawa państwa członkowskiego, w którym działają:

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o innych organach oraz przedstawicielach zawodów prawniczych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 33a ust. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł - 3

Właściwość organów w sprawach dotyczących stosunków majątkowych w państwach członkowskich

Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na właściwość organów państw członkowskich w zakresie rozpatrywania spraw dotyczących stosunków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.   Sąd państwa członkowskiego, do którego wniesiono sprawę z zakresu dziedziczenia po jednym z partnerów na podstawie rozporządzenia (UE) nr …/… [Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych i dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie utworzenia europejskiego certyfikatu spadkowego,] jest również sądem właściwym do orzekania w  sprawie skutków majątkowych związku partnerskiego powiązanych ze sprawą z zakresu dziedziczenia.

1.   Sąd państwa członkowskiego, do którego wniesiono sprawę z zakresu dziedziczenia po jednym z partnerów zarejestrowanego związku na podstawie rozporządzenia (UE) nr 650/2012, jest również sądem właściwym do orzekania w  kwestiach skutków majątkowych związku partnerskiego powiązanych ze sprawą z zakresu dziedziczenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jurysdykcja w  przypadku separacji partnerów

Jurysdykcja w  sprawach o rozwiązanie lub unieważnienie

Sąd państwa członkowskiego, do którego wniesiono sprawę o rozwiązanie lub unieważnienie zarejestrowanego związku partnerskiego, jest również – za zgodą partnerów – sądem właściwym do orzekania w sprawie skutków majątkowych powiązanych z wniesioną sprawą.

Sąd państwa członkowskiego, do którego wniesiono sprawę o rozwiązanie lub unieważnienie zarejestrowanego związku partnerskiego, jest również sądem właściwym do orzekania w sprawie skutków majątkowych powiązanych z wniesioną sprawą , jeżeli partnerzy jednomyślnie uznali jurysdykcję sądu właściwego w sposób wyraźny bądź w inny sposób .

Zgoda ta może zostać wyrażona w każdej chwili, w tym w trakcie postępowania. Jeśli jest ona wyrażana przed rozpoczęciem postępowania, musi zostać sformułowana na piśmie, opatrzona datą i podpisana przez obie strony.

W przypadku braku zgody partnerów , kwestię jurysdykcji regulują przepisy art. 5.

W przypadku braku uznania jurysdykcji sądu , o którym mowa w ust. 1, kwestię jurysdykcji regulują przepisy art. 5.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 4a

Porozumienie w sprawie wyboru jurysdykcji

1.     Partnerzy mogą uzgodnić, że sądy państwa członkowskiego, którego prawo wybrali jako prawo właściwe dla stosunków majątkowych swojego związku partnerskiego na mocy art. 15b, są sądami właściwymi do orzekania w kwestiach dotyczących ich stosunków majątkowych. Przedmiotowa jurysdykcja jest wyłączna.

Bez uszczerbku dla akapitu trzeciego porozumienie w sprawie wyboru jurysdykcji może zostać zawarte lub zmienione w każdej chwili, jednak najpóźniej do czasu wniesienia sprawy do sądu.

Partnerzy mogą również dokonać wyboru jurysdykcji po wniesieniu sprawy do sądu, jeżeli taką możliwość przewidziano w prawie państwa sądu orzekającego. W takim przypadku wybór jurysdykcji zostaje odnotowany w sądzie zgodnie z prawem państwa sądu orzekającego.

Jeśli porozumienie jest zawierane przed rozpoczęciem postępowania, musi zostać sformułowane na piśmie, opatrzone datą i podpisane przez partnerów. Elektroniczne przekazy umożliwiające trwały zapis takiej umowy są równoważne formie pisemnej.

2.     Partnerzy mogą również uzgodnić, że w przypadku braku wyboru sądu, sądami właściwymi do orzekania w sprawie stosunków majątkowych ich związku mają być sądy państwa członkowskiego, którego prawo jest właściwe zgodnie z art. 15.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 4b

Jurysdykcja wynikająca z wdania się w spór

1.     Poza jurysdykcją wynikającą z innych postanowień niniejszego rozporządzenia uprawniony do orzekania jest sąd państwa członkowskiego, którego prawo zostało wybrane zgodnie z art. 15b lub którego prawo ma zastosowanie na podstawie art. 15 i przed którym pozwany wdaje się w spór. Zasada ta nie ma zastosowania, w przypadku gdy pozwany wdał się w spór w celu zakwestionowania jurysdykcji lub gdy jurysdykcję ma inny sąd na mocy art. 3 art. 4 lub 4a.

2.     Przed objęciem jurysdykcji na mocy ust. 1 sąd zapewnia poinformowanie pozwanego o przysługującym mu prawie do zakwestionowania jurysdykcji oraz o skutkach wdania lub niewdania się w spór.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.    W przypadkach inne niż przewidziane w  art. 3 i  4 sądem właściwym do orzekania w postępowaniu związanym ze skutkami majątkowymi zarejestrowanego związku partnerskiego jest sąd państwa członkowskiego, w którym:

1.    Jeżeli zgodnie z  art. 3 , 4 i  4a żaden sąd nie jest sądem właściwym , jurysdykcja w postępowaniu związanym ze skutkami majątkowymi przysługuje sądom państwa członkowskiego,

2.   Sąd, o którym mowa w ust. 1 lit. a), b) i  c ) może stwierdzić brak swojej jurysdykcji, jeśli jego porządek prawny nie przewiduje instytucji zarejestrowanego związku partnerskiego.

2.   Sąd, o którym mowa w ust. 1 lit. a), b) , c) i  ca ) może stwierdzić brak swojej jurysdykcji, jeśli jego porządek prawny nie przewiduje instytucji zarejestrowanego związku partnerskiego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli żaden sąd nie jest właściwy na podstawie art. 3, 4 lub 5 lub jeżeli sąd wyznaczony na podstawie tych przepisów stwierdził brak swojej jurysdykcji, właściwy jest sąd państwa członkowskiego,:

Jeżeli żaden sąd państwa członkowskiego nie jest właściwy na podstawie art. 3, 4 , 4a lub 5 lub jeżeli sąd stwierdził brak swojej jurysdykcji, właściwy jest sąd państwa członkowskiego, na terytorium którego znajduje się nieruchomość lub zarejestrowane przedmioty majątkowe należące do jednego lub obojga partnerów. W tym przypadku sąd, do którego wniesiono sprawę, orzeka jedynie w zakresie nieruchomości lub zarejestrowanych przedmiotów majątkowych.

Sąd państwa członkowskiego jest przy tym właściwy jedynie dla orzekania w sprawie nieruchomości lub zarejestrowanych przedmiotów majątkowych, które znajdują się na terenie tego państwa członkowskiego .

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli żaden sąd państwa członkowskiego nie jest właściwy na podstawie art. 3, 4, 5 lub 6, lub jeżeli sąd wyznaczony na podstawie tych przepisów stwierdził brak swojej jurysdykcji, sąd jakiegokolwiek państwa członkowskiego może – w wyjątkowych przypadkach i pod warunkiem, że sprawa ma wystarczający związek z tym państwem członkowskim – orzekać w sprawie skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich , jeśli postępowanie jest niemożliwe lub nie może zostać we właściwy sposób wszczęte lub przeprowadzone w państwie trzecim.

Jeżeli żaden sąd państwa członkowskiego nie jest właściwy na podstawie art. 3, 4, 4a, 5 i  6, sądy tego państwa członkowskiego mogą, w drodze wyjątku, orzekać w sprawie stosunków majątkowych, jeśli postępowanie nie może zostać we właściwy sposób wszczęte lub przeprowadzone , lub jeżeli nie byłoby to możliwe w państwie trzecim , z którym sprawa jest ściśle powiązana .

Sprawa musi być dostatecznie powiązana z państwem członkowskim sądu, do którego ją wniesiono.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Sąd, do którego wniesiono sprawę na podstawie art. 3, 4, 5, 6 lub 7, przed którym toczy się postępowanie, jest także właściwy do zbadania powództwa wzajemnego, o ile wchodzi ono w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia.

Sąd, do którego wniesiono sprawę na podstawie art. 3, 4, 4a, 5, 6 lub 7, przed którym toczy się postępowanie, jest także właściwy do zbadania powództwa wzajemnego, o ile wchodzi ono w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli wniesiono sprawę do sądu zgodnie z art. 6, jego jurysdykcja do zbadania powództwa wzajemnego ogranicza się do nieruchomości lub zarejestrowanych przedmiotów majątkowych, będących istotą głównego postępowania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Sprawę uważa się za wniesioną do sądu:

Do celów niniejszego rozdziału sprawę uważa się za wniesioną do sądu:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.   W sytuacji gdy do sądów różnych państw członkowskich wniesiono sprawy o to samo roszczenie między tymi samymi stronami , sąd, do którego wniesiono sprawę później, z urzędu zawiesza postępowanie do czasu stwierdzenia jurysdykcji sądu, do którego najpierw wniesiono sprawę.

1.   W sytuacji gdy w sądach różnych państw członkowskich wszczęto postępowania o to samo roszczenie między partnerami , sąd, do którego wniesiono sprawę później, z urzędu zawiesza postępowanie do czasu stwierdzenia jurysdykcji sądu, do którego najpierw wniesiono sprawę.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.   Jeżeli sprawy takie są zawisłe przed sądami pierwszej instancji, sąd, do którego wniesiono sprawę później, może – na wniosek jednej ze stron – także stwierdzić brak swojej jurysdykcji, pod warunkiem, że sąd, do którego najpierw wniesiono sprawę, jest właściwy w przedmiotowych sprawach, a połączenie spraw jest dopuszczalne w danym porządku prawnym.

2.   Jeżeli sprawy takie są zawisłe przed sądami pierwszej instancji, sąd, do którego wniesiono sprawę później, może – na wniosek jednego z partnerów – także stwierdzić brak swojej jurysdykcji, pod warunkiem że sąd, do którego najpierw wniesiono sprawę, jest właściwy w przedmiotowych sprawach, a połączenie spraw jest dopuszczalne w danym porządku prawnym.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych lub zabezpieczających, przewidzianych w prawie danego państwa członkowskiego, może zostać wniesiony do sądu tego państwa także wówczas, gdy na podstawie niniejszego rozporządzenia sądem właściwym do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy jest sąd innego państwa członkowskiego.

Można wystąpić z wnioskiem do sądów państwa członkowskiego o podjęcie takich środków tymczasowych , w tym środków zabezpieczających, przewidzianych w prawie tego państwa członkowskiego, nawet jeżeli na mocy niniejszego rozporządzenia to sądy innego państwa członkowskiego mają jurysdykcję do rozpoznania istoty sprawy .

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł - 15

Jedność i zakres stosowania prawa właściwego

1.     Prawo właściwe dla skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich ma zastosowanie do wszystkich składników majątku, których dotyczą te skutki, bez względu na lokalizację tych składników majątku.

2.     Prawo właściwe dla skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich określa, bez uszczerbku dla postanowień art. 1 ust. 3 lit. g) i ga), między innymi:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł - 15a

Powszechne stosowanie

Prawo wskazane przez niniejsze rozporządzenie stosuje się bez względu na to, czy jest ono prawem państwa członkowskiego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł - 15b

Wybór prawa

1.     Partnerzy lub przyszli partnerzy mogą w drodze porozumienia wybrać lub zmienić prawo właściwe dla stosunków majątkowych swojego zarejestrowanego związku partnerskiego, pod warunkiem że to prawo uznaje instytucję zarejestrowanego związku partnerskiego i wiąże z nią skutki majątkowe oraz że jest to jedno z następujących praw:

2.     Jeżeli wybrane prawo nie uznaje instytucji zarejestrowanego związku partnerskiego lub nie wiąże z nią skutków majątkowych, prawo właściwe określa się zgodnie z art. 15.

3.     Wybór prawa na podstawie ust. 1 uznaje się za ważny jedynie wtedy, gdy partnerzy lub przyszli partnerzy są w stanie udowodnić, że zanim dokonali tego wyboru zostali pouczeni o jego skutkach prawnych.

Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeśli doradztwo zapewnione jest już w ramach dodatkowych krajowych wymogów formalnych dotyczących wyboru prawa.

4.     O ile partnerzy nie uzgodnią inaczej, zmiana prawa właściwego dla stosunków majątkowych ich zarejestrowanego związku partnerskiego dokonana podczas trwania związku partnerskiego ma skutek jedynie na przyszłość.

5.     Jeśli partnerzy postanowią nadać zmianie prawa właściwego moc wsteczną, pozostaje to bez uszczerbku dla ważności czynności dokonanych wcześniej na mocy prawa dotychczas mającego zastosowanie ani dla praw osób trzecich wynikających z prawa uprzednio mającego zastosowanie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wskazanie prawa właściwego

Ustalenie prawa właściwego w przypadku niedokonania wyboru prawa

Prawem właściwym dla skutków majątkowych związku partnerskiego jest prawo państwa , w którym związek został zarejestrowany.

1.     Jeśli nie osiągnięto porozumienia w sprawie wyboru prawa właściwego zgodnie z art. - 15b skutki majątkowe zarejestrowanego związku partnerskiego reguluje prawo państwa:

2.     Przepisy ust. 1 lit. a), b) i c) nie mają zastosowania, jeśli dane prawo nie uznaje instytucji zarejestrowanego związku partnerskiego.

3.     Przepisy ust. 1 lit. b) nie mają zastosowania, w przypadku gdy partnerzy posiadają więcej niż jedno wspólne obywatelstwo.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 15a

Wielokrotna rejestracja

Jeżeli w różnych państwach zarejestrowano związki partnerskie pomiędzy tymi samymi osobami, związek partnerski zawarty jako ostatni ma od chwili jego zawarcia decydujące znaczenie przy określaniu prawa właściwego zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 16

skreślony

Uniwersalny charakter normy kolizyjnej

Prawo wskazane na podstawie przepisów niniejszego rozdziału stosuje się także wówczas, gdy prawo to nie jest prawem państwa członkowskiego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 16a

Formalne wymogi w zakresie wyboru prawa właściwego

1.     Porozumienie co do wyboru prawa, o którym mowa w art. - 15b, jest sporządzone na piśmie, opatrzone datą oraz podpisane przez oboje partnerów. Każde przekazanie informacji za pomocą środków elektronicznych umożliwiające trwały zapis takiej umowy uznaje się za równoważne formie pisemnej.

2.     Umowa ta musi spełniać formalne wymogi prawa właściwego dla stosunków majątkowych zarejestrowanego związku partnerskiego lub prawa państwa, w którym została zawarta.

3.     Jednak w przypadku gdy prawo państwa, w którym oboje partnerzy mają miejsce zwykłego pobytu w chwili zawarcia umowy o wyborze prawa właściwego, przewiduje dodatkowe wymogi formalne w stosunku do tego rodzaju umów lub, w przypadku gdy nie zachodzi ta okoliczność, do umowy majątkowej partnerskiej, wymogi te należy stosować.

4.     Jeżeli zwykłe miejsce pobytu partnerów w chwili dokonania wyboru prawa znajduje się w różnych państwach członkowskich i przepisy prawa obu tych państw przewidują różne wymogi formalne, umowa jest ważna z formalnego punktu widzenia, jeżeli spełnia wymogi prawa któregokolwiek z tych państw.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 16b

Przepisy formalne umowy majątkowej partnerskiej

W odniesieniu do formy umowy majątkowej partnerskiej stosuje się odpowiednio art. 16a. Do celów niniejszego artykułu wszelkie dodatkowe wymogi formalne w rozumieniu art. 16a ust. 3 dotyczą wyłącznie umowy majątkowej partnerskiej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 16c

Dostosowanie praw rzeczowych

W przypadku gdy dana osoba powołuje się na prawo rzeczowe, do którego jest uprawniona na mocy prawa właściwego dla stosunków majątkowych zarejestrowanego związku partnerskiego, a w prawie państwa członkowskiego, w którym przywoływane jest to prawo, przedmiotowe prawo rzeczowe nie jest znane, prawo to w miarę konieczności i możliwości jest dostosowane do najbliższego ekwiwalentu prawa rzeczowego w ramach prawa tego państwa, z uwzględnieniem celów i interesów tego konkretnego prawa rzeczowego oraz związanych z nim skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Przepisy niniejszego rozporządzenia nie naruszają stosowania przepisów wymuszających swoje zastosowanie, których przestrzeganie uważane jest przez państwo członkowskie za tak istotny element ochrony jego interesów publicznych, takich jak organizacja polityczna, społeczna lub gospodarcza, że znajdują one zastosowanie do stanów faktycznych objętych ich zakresem bez względu na to, jakie prawo jest właściwe dla skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

1.     Przepisy wymuszające swoje zastosowanie to przepisy, których naruszenie byłoby w sposób oczywisty niezgodne z porządkiem publicznym zainteresowanego państwa członkowskiego. Właściwe organy nie powinny interpretować klauzuli porządku publicznego w sposób sprzeczny z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z jej art. 21 zakazującym wszelkich form dyskryminacji.

2.     Przepisy niniejszego rozporządzenia – bez uszczerbku dla przepisów dotyczących ochrony czynności mających zastosowanie na mocy art. 31 – nie ograniczają stosowania przepisów prawa państwa sądu orzekającego wymuszających swoje zastosowanie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.   Stosowania normy prawa wyznaczonego na podstawie niniejszego rozporządzenia można odmówić jedynie wówczas, gdy takie stosowanie jest w sposób oczywisty niezgodne z porządkiem publicznym państwa sądu orzekającego.

1.   Stosowania normy prawa danego państwa wyznaczonego na podstawie niniejszego rozporządzenia można odmówić jedynie wówczas, gdy jej stosowanie jest w sposób oczywisty niezgodne z porządkiem publicznym państwa sądu orzekającego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Za właściwe – na podstawie niniejszego rozporządzenia – prawo danego państwa uważa się normy prawa materialnego obowiązujące w tym państwie, z wyłączeniem norm prawa prywatnego międzynarodowego.

Na podstawie niniejszego rozporządzenia za właściwe prawo danego państwa uważa się normy prawa obowiązujące w tym państwie, z wyłączeniem norm prawa prywatnego międzynarodowego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa posiadające co najmniej dwa systemy prawne – terytorialne kolizje przepisów

Państwa posiadające więcej niż jeden system prawny – terytorialne normy kolizyjne

1.     W przypadku gdy prawo wskazane przez niniejsze rozporządzenie jest prawem państwa, które składa się z kilku jednostek terytorialnych, z których każda posiada własny zbiór przepisów dotyczących stosunków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich, wewnętrzne normy kolizyjne tego państwa określają odpowiednią jednostkę terytorialną, której prawo ma być właściwe.

W przypadku gdy państwo składa się z kilku jednostek terytorialnych, z których każda posiada własny system prawny lub zbiór norm dotyczących kwestii podlegających niniejszemu rozporządzeniu :

1a.     W  przypadku braku takich przepisów kolizyjnych :

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 20a

Państwa posiadające więcej niż jeden system prawny – normy kolizyjne dotyczące różnych kategorii osób

W odniesieniu do państwa, które ma co najmniej dwa systemy prawne lub zbiory przepisów mających zastosowanie do różnych kategorii osób w zakresie stosunków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich, wszelkie odniesienia do prawa takiego państwa są rozumiane jako odniesienia do systemu prawnego lub zbioru przepisów określonego przepisami obowiązującymi w tym państwie. W przypadku braku takich przepisów zastosowanie ma system prawny lub zbiór przepisów, z którym partnerzy mają najściślejszy związek.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 20b

Niestosowanie niniejszego rozporządzenia do wewnętrznych kolizji praw

Państwo członkowskie składające się z kilku jednostek terytorialnych mających własne przepisy dotyczące stosunków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich nie ma obowiązku stosowania niniejszego rozporządzenia do kolizji praw występującej wyłącznie między porządkami prawnymi takich jednostek terytorialnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.   Orzeczenia wydane w jednym państwie członkowskim są uznawane w innych państwach członkowskich bez konieczności przeprowadzania jakiegokolwiek postępowania.

1.   Orzeczenia wydane w jednym państwie członkowskim są uznawane w innych państwach członkowskich bez konieczności przeprowadzania jakiegokolwiek postępowania. Uznawanie takich orzeczeń nie oznacza jednak uznawania przez państwa członkowskie zarejestrowanych związków partnerskich jako instytucji prawnej we własnych systemach prawnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.   Jeżeli sporna jest kwestia uznania orzeczenia, wówczas każda zainteresowana strona, która powołuje się na uznanie jako na podstawowy zarzut w sporze, może w trybie postępowania, o którym mowa w art. 38–56 rozporządzenia (WE) nr 44/2001 , wystąpić z wnioskiem o ustalenie, że orzeczenie podlega uznaniu.

2.   Jeżeli sporna jest kwestia uznania orzeczenia, wówczas każda zainteresowana strona, która powołuje się na uznanie jako na podstawowy zarzut w sporze, może w trybie postępowania, o którym mowa w art. 27b–27o , wystąpić z wnioskiem o ustalenie, że orzeczenie to podlega uznaniu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Orzeczenie wydane w danym państwie członkowskim nie może być w żadnym wypadku samo w sobie przedmiotem kontroli merytorycznej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Sąd państwa członkowskiego, do którego wnosi się sprawę o uznanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim, może zawiesić postępowanie, jeżeli od orzeczenia został wniesiony zwyczajny środek zaskarżenia.

Sąd państwa członkowskiego, do którego wnosi się sprawę o uznanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim, może zawiesić postępowanie, jeżeli od orzeczenia został wniesiony zwyczajny środek zaskarżenia w państwie członkowskim pochodzenia .

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Orzeczenia wydane w jednym państwie członkowskim i w tym państwie wykonalne oraz ugody sądowe są wykonywane w innych państwach członkowskich zgodnie z  przepisami art. 38–56 i 58 rozporządzenia (WE) nr 44/2001 .

Orzeczenia wydane i wykonalne w jednym państwie członkowskim oraz ugody sądowe są wykonalne w innym państwie członkowskim, jeżeli na wniosek jakiejkolwiek zainteresowanej strony stwierdzono ich wykonalność w tym innym państwie członkowskim zgodnie z  procedurą przewidzianą w  art. 27b–27o .

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27a

Ustalanie miejsca zamieszkania

Aby ustalić, czy do celów procedury przewidzianej w art. 27b–27o strona ma miejsce zamieszkania w państwie członkowskim wykonania, sąd, do którego wniesiono sprawę, stosuje wewnętrzne prawo tego państwa członkowskiego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27b

Właściwość miejscowa

1.     Wniosek o stwierdzenie wykonalności składa się do sądu lub właściwego organu państwa członkowskiego wykonania, o którym to państwo członkowskie poinformowało Komisję zgodnie z art. 33.

2.     Właściwość miejscową określa się na podstawie miejsca zamieszkania strony, przeciwko której dochodzi się wykonania, lub miejsca wykonania orzeczenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27c

Procedura

1.     Procedura składania wniosku podlega prawu państwa członkowskiego wykonania.

2.     Wnioskodawca nie musi posiadać adresu pocztowego ani uprawnionego przedstawiciela w państwie członkowskim wykonania.

3.     Do wniosku załącza się następujące dokumenty:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27d

Nieprzedstawienie zaświadczenia

1.     Jeżeli zaświadczenie, o którym mowa w art. 27c ust. 3 lit. b) nie zostało przedstawione, sąd albo inny właściwy organ może wyznaczyć termin jego przedstawienia lub przyjąć dokument równorzędny albo też, jeżeli uzna, że dysponuje wystarczającymi informacjami, zwolnić z obowiązku przedstawienia zaświadczenia.

2.     Jeżeli sąd albo inny właściwy organ zażąda przedłożenia tłumaczenia dokumentów, należy je przedłożyć. Tłumaczenie jest sporządzane przez osobę uprawnioną do wykonywania tłumaczeń w jednym z państw członkowskich.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27e

Stwierdzenie wykonalności

Wykonalność orzeczenia stwierdza się bez kontroli na podstawie art. 22 bezzwłocznie po dopełnieniu formalności przewidzianych w art. 27c. Na tym etapie postępowania strona, przeciwko której dochodzi się wykonania, nie jest uprawniona do składania oświadczeń.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27f

Zawiadomienie o orzeczeniu dotyczącym wniosku o stwierdzenie wykonalności

1.     O orzeczeniu dotyczącym wniosku o stwierdzenie wykonalności wnioskodawca zostaje niezwłocznie zawiadomiony zgodnie z procedurą przewidzianą w prawie państwa członkowskiego wykonania.

2.     Stronie, przeciwko której dochodzi się wykonania, doręcza się stwierdzenie wykonalności i orzeczenie, o ile nie zostało ono wcześniej doręczone.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27 g

Środek zaskarżenia orzeczenia dotyczącego wniosku o stwierdzenie wykonalności

1.     Każda ze stron może wnieść środek zaskarżenia orzeczenia dotyczącego wniosku o stwierdzenie wykonalności.

2.     Środek zaskarżenia wnosi się do sądu, o którym dane państwo członkowskie poinformowało Komisję zgodnie z art. 33.

3.     Środek zaskarżenia jest rozpoznawany zgodnie z przepisami właściwymi dla postępowania, w którym wysłuchane zostają obydwie strony.

4.     Jeżeli strona, przeciwko której dochodzi się wykonania, nie wdaje się w spór przed sądem odwoławczym w postępowaniu dotyczącym środka zaskarżenia wniesionego przez wnioskodawcę, art. 11 stosuje się także wtedy, gdy strona, przeciwko której dochodzi się wykonania, nie ma miejsca zamieszkania na terytorium żadnego z państw członkowskich.

5.     Środek zaskarżenia stwierdzenia wykonalności wnosi się w terminie 30 dni od jego doręczenia. Jeżeli strona, przeciwko której dochodzi się wykonania, zamieszkuje w państwie członkowskim innym niż to, w którym nastąpiło stwierdzenie wykonalności, termin wniesienia środka zaskarżenia wynosi 60 dni i biegnie od dnia doręczenia stwierdzenia wykonalności stronie osobiście lub w jej miejscu zamieszkania. Termin nie podlega przedłużeniu z powodu odległości.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27h

Tryb zaskarżenia orzeczenia wydanego w następstwie wniesienia środka zaskarżenia

Orzeczenie wydane w następstwie wniesienia środka zaskarżenia można zaskarżyć tylko w trybie postępowania, o którym dane państwo członkowskie poinformowało Komisję zgodnie z art. 33.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27i

Odmowa lub uchylenie stwierdzenia wykonalności

Sąd rozpoznający środek zaskarżenia na podstawie art. 27 g lub 27h odmawia stwierdzenia wykonalności albo je uchyla tylko z powodu jednej z przyczyn wymienionych w art. 22. Sąd wydaje orzeczenie niezwłocznie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27j

Zawieszenie postępowania

Sąd rozpoznający środek zaskarżenia na podstawie art. 27 g lub 27h zawiesza postępowanie na wniosek strony, przeciwko której dochodzi się wykonania, jeśli wykonalność orzeczenia jest zawieszona w państwie członkowskim pochodzenia z powodu wniesienia środka zaskarżenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27k

Środki tymczasowe obejmujące środki zabezpieczające

1.     Jeżeli orzeczenie podlega uznaniu zgodnie z niniejszym rozdziałem, nie ma przeszkód dla korzystania przez wnioskodawcę zgodnie z prawem państwa członkowskiego wykonania ze środków tymczasowych, w tym środków zabezpieczających, bez stwierdzenia wykonalności zgodnie z art. 27e.

2.     Stwierdzenie wykonalności uprawnia z mocy prawa do stosowania wszelkich środków zabezpieczających.

3.     W czasie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia stwierdzenia wykonalności przewidzianego w art. 27 g ust. 5 i do chwili rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia nie może być zastosowany żaden środek egzekucyjny wobec majątku strony, przeciwko której dochodzi się wykonania, z wyjątkiem środków zabezpieczających.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27l

Częściowa wykonalność

1.     Jeżeli orzeczenie rozstrzyga o kilku roszczeniach, a stwierdzenie wykonalności nie może nastąpić co do wszystkich roszczeń, sąd lub właściwy organ stwierdza wykonalność co do jednego lub kilku roszczeń.

2.     Wnioskodawca może wnosić o stwierdzenie wykonalności ograniczone do części orzeczenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27m

Pomoc prawna

Wnioskodawca, któremu w państwie członkowskim pochodzenia przyznano całkowitą lub częściową pomoc prawną lub zwolnienie od kosztów lub wydatków, jest uprawniony w postępowaniu o stwierdzenie wykonalności do najbardziej korzystnego traktowania w zakresie pomocy prawnej lub możliwie najdalej idącego zwolnienia od kosztów lub wydatków, przewidzianego prawem państwa członkowskiego wykonania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27n

Brak zabezpieczenia, gwarancji lub kaucji

Na wnioskodawcę ubiegającego się w jednym państwie członkowskim o uznanie, stwierdzenie wykonalności lub wykonanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim nie można nałożyć obowiązku złożenia żadnego zabezpieczenia, gwarancji ani kaucji, niezależnie od ich nazwy, z tego powodu, że jest on cudzoziemcem lub nie ma miejsca zamieszkania lub pobytu w państwie członkowskim wykonania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 27o

Brak opłat i należności

W postępowaniu o stwierdzenie wykonalności w państwie członkowskim wykonania nie można pobierać żadnych opłat ani należności obliczanych od wartości przedmiotu sporu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Uznawanie dokumentów urzędowych

Przyjmowanie dokumentów urzędowych

1.   Dokumenty urzędowe sporządzone w jednym państwie członkowskim są uznawane w innych państwach członkowskich, chyba że ich ważność zostanie zakwestionowana zgodnie z prawem właściwym i pod warunkiem, że uznanie nie jest oczywiście sprzeczne z porządkiem publicznym wezwanego państwa członkowskiego.

1.   Dokumenty urzędowe sporządzone w jednym państwie członkowskim posiadają w innym państwie członkowskim takie same skutki dowodowe jak w państwie członkowskim pochodzenia lub skutki dowodowe najbardziej z nimi porównywalne, o ile nie jest to w sposób oczywisty sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Osoba, która chce wykorzystać dokument urzędowy w innym państwie członkowskim może zwrócić się do organu sporządzającego ten dokument w państwie członkowskim pochodzenia o wypełnienie formularza sporządzonego zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 33c ust. 2, określającego skutki dowodowe, jakie dany dokument urzędowy rodzi w państwie członkowskim pochodzenia.

1a.     Wszelkie kwestionowanie autentyczności dokumentu urzędowego odbywa się przed sądami państwa członkowskiego pochodzenia i rozstrzygane jest na podstawie prawa tego państwa. Zakwestionowany dokument urzędowy nie rodzi żadnych skutków dowodowych w innym państwie członkowskim, dopóki sprawa dotycząca jego kwestionowania toczy się przed właściwym sądem.

1b.     Wszelkie kwestionowanie czynności prawnych lub stosunków prawnych stwierdzonych w dokumencie urzędowym odbywa się przed sądami mającymi jurysdykcję na podstawie niniejszego rozporządzenia i jest rozstrzygane na podstawie prawa właściwego zgodnie z rozdziałem III lub prawa, o którym mowa w art. 32. W kwestionowanym zakresie zakwestionowany dokument urzędowy nie rodzi żadnych skutków dowodowych w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia, dopóki sprawa dotycząca jego kwestionowania toczy się przed właściwym sądem.

1c.     Jeżeli wynik postępowania przed sądem państwa członkowskiego zależy od rozstrzygnięcia kwestii ubocznej dotyczącej czynności prawnych lub stosunków prawnych stwierdzonych w dokumencie urzędowym w sprawie skutków majątkowych, sąd ten ma jurysdykcję do rozpatrzenia tej kwestii.

2.     Uznanie dokumentów urzędowych powoduje, że zyskują one moc dowodową w zakresie ich treści oraz że przysługuje im zwykłe domniemanie ważności.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.   Wykonalność w innym państwie członkowskim dokumentów urzędowych sporządzonych i  wykonalnych w  jednym państwie członkowskim stwierdza się, na wniosek, w postępowaniu przewidzianym w  przepisach art. [38–57] rozporządzenia (WE) nr 44/2001 .

1.   Wykonalność w innym państwie członkowskim dokumentów urzędowych wykonalnych w państwie członkowskim pochodzenia stwierdza się na wniosek dowolnej zainteresowanej strony w postępowaniu przewidzianym w art. 27b–27o .

1a.     Do celów art. 27c ust. 3 lit. b) organ, który sporządził dokument urzędowy, wydaje na wniosek zainteresowanej strony zaświadczenie, wykorzystując formularz sporządzony zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 33 ust. 2.

2.   Sąd rozpoznający środek zaskarżenia wniesiony na mocy art. [43 i 44] rozporządzenia (WE) nr 44/2001 może odmówić stwierdzenia wykonalności albo je uchylić tylko wówczas, jeżeli wykonanie dokumentu urzędowego jest oczywiście sprzeczne z porządkiem publicznym wezwanego państwa członkowskiego.

2.   Sąd rozpoznający środek zaskarżenia wniesiony na mocy art. 27 g lub 27h odmawia stwierdzenia wykonalności albo je uchyla tylko wówczas, jeżeli wykonanie dokumentu urzędowego jest w oczywisty sposób sprzeczne z porządkiem publicznym państwa członkowskiego wykonania .

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Uznawanie i wykonalność ugód sądowych

Wykonalność ugód sądowych

Ugody sądowe wykonalne w państwie członkowskim pochodzenia są uznawane, a ich wykonalność stwierdzana w innym państwie członkowskim na wniosek każdej zainteresowanej strony na takich samych zasadach jak dokumenty urzędowe. Sąd rozpoznający środek zaskarżenia wniesiony na mocy art. [42 lub 44] rozporządzenia (WE) nr 44/2001 może odmówić stwierdzenia wykonalności albo je uchylić tylko wówczas, jeżeli wykonanie ugody sądowej jest oczywiście sprzeczne z porządkiem publicznym państwa członkowskiego wykonania .

1.     Wykonalność w innym państwie członkowskim ugód sądowych, które są wykonalne w państwie członkowskim pochodzenia , stwierdza się na wniosek dowolnej zainteresowanej strony zgodnie z procedurą przewidzianą w  art. 27b–27o .

1a.     Do celów art. 27c ust. 3 lit. b) sąd, który zatwierdził ugodę lub przed którym została ona zawarta, wydaje na wniosek zainteresowanej strony zaświadczenie, wykorzystując formularz sporządzony zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 33c ust. 2.

1b.     Sąd rozpoznający środek zaskarżenia na podstawie art. 27 g lub 27h odmawia stwierdzenia wykonalności albo je uchyla tylko wówczas, gdy wykonanie ugody sądowej jest w sposób oczywisty sprzeczne z porządkiem publicznym państwa członkowskiego wykonania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Skutki wobec osób trzecich

Ochrona osób trzecich

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.   Skutki majątkowe zarejestrowanego związku partnerskiego dla stosunków prawnych łączących jednego z partnerów z osobą trzecią regulowane są przepisami prawa państwa, w którym związek partnerski został zarejestrowany i o którym mowa w art. 15.

1.   Skutki majątkowe zarejestrowanego związku partnerskiego dla stosunków prawnych łączących jednego z partnerów z osobą trzecią regulowane są przepisami prawa właściwego dla stosunków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.   Jednakże prawo państwa członkowskiego może przewidywać, że partner nie może powoływać się wobec osoby trzeciej na prawo właściwe, jeśli miejsce zwykłego pobytu jednego z partnerów lub osoby trzeciej znajduje się na terytorium tego państwa członkowskiego oraz jeśli przewidziane prawem tego państwa członkowskiego formalności w zakresie jawności lub rejestracji nie zostały spełnione, chyba że osoba trzecia znała lub powinna była znać prawo właściwe dla skutków majątkowych zarejestrowanego związku partnerskiego.

2.   Jednakże żaden z partnerów nie może powoływać się na prawo właściwe dla stosunków majątkowych zarejestrowanego związku partnerskiego w ramach stosunków prawnych pomiędzy jednym z partnerów a osobą trzecią , jeśli partner, którego łączą stosunki prawne z osobą trzecią, oraz ta osoba trzecia mają miejsce zwykłego pobytu w tym samym państwie, a nie jest to państwo, którego prawo jest właściwe dla stosunków majątkowych zarejestrowanego związku partnerskiego. W takim przypadku w odniesieniu do skutków majątkowych wobec osoby trzeciej właściwe jest prawo państwa członkowskiego, w którym znajduje się miejsce zwykłego pobytu danego partnera i osoby trzeciej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.    Podobnie porządek prawny państwa członkowskiego, w którym położona jest nieruchomość, może przewidywać analogiczną do przewidzianej w ust. 2 zasadę dla stosunków prawnych łączących jednego z partnerów z osobą trzecią w odniesieniu do tej nieruchomości.

3.    Ustęp 2 nie ma zastosowania,:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł - 32

Miejsce zwykłego pobytu

1.     Do celów niniejszego rozporządzenia za miejsce zwykłego pobytu spółek, stowarzyszeń i osób prawnych uznaje się miejsce siedziby ich głównego organu zarządzającego. Za miejsce zwykłego pobytu osoby fizycznej, działającej w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, uznaje się miejsce głównej siedziby przedsiębiorstwa.

2.     W razie zawarcia stosunku prawnego w ramach działalności filii, agencji lub innego oddziału lub gdy na mocy umowy spełnienie świadczenia należy do obowiązków takiej filii, agencji lub oddziału, za miejsce zwykłego pobytu uznaje się miejsce siedziby tej filii, agencji lub oddziału.

3.     Jako chwilę właściwą dla ustalenia miejsca zwykłego pobytu przyjmuje się chwilę zawarcia stosunku prawnego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.   Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.

2.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.   Komisja publicznie udostępnia w odpowiedni sposób informacje przekazane jej zgodnie z ust. 1 i 2, w szczególności na wielojęzycznej stronie internetowej europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

3.   Komisja publicznie udostępnia w  prosty i  odpowiedni sposób informacje przekazane jej zgodnie z ust. 1 i 2, w szczególności na wielojęzycznej stronie internetowej europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

Państwa członkowskie dopilnowują, by informacje zawarte na tej wielojęzycznej stronie internetowej były również dostępne za pośrednictwem każdej zakładanej przez nie strony internetowej, w szczególności za pomocą linka do strony internetowej Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3a.     Komisja wprowadza narzędzie informacyjne i szkoleniowe dla właściwych urzędników sądowych i prawników praktyków poprzez utworzenie interaktywnego portalu internetowego we wszystkich językach urzędowych instytucji Unii, obejmującego system wymiany doświadczeń i praktyk zawodowych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 33a

Sporządzanie wykazu zawierającego informacje, o których mowa w art. 2 ust. 1a, i wszelkie późniejsze zmiany wprowadzane do tego wykazu

1.     Na podstawie powiadomień od państw członkowskich Komisja sporządza wykaz innych organów i przedstawicieli zawodów prawniczych, o których mowa w art. 2 ust. 1a.

2.     Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach informacji zawartych w tym wykazie. Komisja odpowiednio zmienia ten wykaz.

3.     Komisja publikuje wykaz i wszelkie zmiany wprowadzone do tego wykazu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4.     Komisja udostępnia publicznie wszystkie informacje zgłoszone jej zgodnie z ust. 1 i 2 za pomocą innych odpowiednich środków, w szczególności z wykorzystaniem europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 33b

Ustanowienie zaświadczeń i formularzy, o których mowa w art. 27c, 28, 29 i 30, i wprowadzanie do nich zmian

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające zaświadczenia i formularze, o których mowa w art. 27c, 28, 29 i 30, i wprowadzające do nich zmiany. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 33c ust. 2.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 33c

Procedura komitetowa

1.     Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.     W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Komisja bada w swoich sprawozdaniach w szczególności następujące kwestie:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.   Przepisy rozdziału III mają zastosowanie wyłącznie do partnerów, którzy zarejestrowali swój związek partnerski.

3.   Przepisy rozdziału III mają zastosowanie wyłącznie do partnerów żyjących w zarejestrowanym związku partnerskim , którzy po dniu, w którym rozpoczęto stosowanie niniejszego rozporządzenia,:

Umowa dotycząca wyboru prawa zawarta przed [rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia] jest również ważna, o ile spełnia wymogi rozdziału III lub o ile jest ważna na mocy prawa właściwego zgodnie ze stosownymi przepisami międzynarodowego prawa prywatnego obowiązującymi w chwili zawarcia umowy o wyborze prawa.

Jeżeli umowa dotycząca wyboru prawa została zawarta przed [rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia] na podstawie przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu możliwości wyboru prawa, jednak w chwili wyboru prawa zgodnie ze stosownymi przepisami międzynarodowego prawa prywatnego nie była ważna na mocy prawa właściwego, bowiem w prawie właściwym nie przewidziano możliwości wyboru prawa w odniesieniu do zarejestrowanych związków partnerskich, staje się ważna wraz z [rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia].