UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2000 r. członkowie grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (zwanych dalej „państwami AKP”), z jednej strony, oraz Wspólnota Europejska i jej państwa członkowskie, z drugiej strony, podpisały w Kotonu (Benin) umowę o partnerstwie (zwaną dalej „umową z Kotonu”).

W dniu 25 czerwca 2005 r. w Luksemburgu państwa AKP oraz Wspólnota Europejska i jej państwa członkowskie podpisały umowę zmieniającą umowę z Kotonu. Zgodnie z art. 93 ust 3 tej umowy, zmieniona umowa z Kotonu weszła w życie dnia 1 lipca 2008 r. po ratyfikacji zmian przez Wspólnotę Europejską i jej państwa członkowskie oraz dwie trzecie państw AKP.

W dniu 22 czerwca 2010 r. w Wagadugu państwa AKP i Unia Europejska podpisały umowę zmieniającą po raz drugi umowę z Kotonu, która to umowa zmieniająca jest stosowana tymczasowo od dnia 31 października 2010 r.

W dniu 9 lipca 2011 r. Sudan Południowy oficjalnie ogłosił niezależność od Sudanu. Nastąpiło to po referendum niepodległościowym, zaplanowanym w ramach całościowego porozumienia pokojowego z 2005 r.

W piśmie z dnia 20 marca 2012 r. skierowanym do przewodniczącego Rady AKP-UE za pośrednictwem Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej minister spraw zagranicznych i współpracy międzynarodowej Republiki Sudanu Południowego Nhial Deng Nhial oficjalnie złożył wniosek o przystąpienie do umowy z Kotonu na mocy przepisów art. 94 tej umowy. Republika Sudanu Południowego wniosła o przyznanie jej – do momentu zakończenia procedury w sprawie przystąpienia – statusu obserwatora, aby mogła uczestniczyć we wspólnych instytucjach ustanowionych na mocy umowy z Kotonu.

Unia Europejska powinna przychylić się do tych wniosków w drodze formalnej decyzji wspólnej Rady Ministrów AKP-UE, która powinna zostać przyjęta podczas posiedzenia w Vanuatu w dniach 14 i 15 czerwca 2012 r.

Status obserwatora powinien zostać przyznany do czasu złożenia przez władze Republiki Sudanu Południowego aktu przystąpienia, co zaplanowano najpóźniej na dzień 20 listopada 2012 r., bez uszczerbku dla możliwości złożenia aktu przystąpienia we wcześniejszym terminie.

Parlament Europejski zostanie poinformowany zgodnie z art. 218 ust. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Komisja proponuje zatem, aby Rada przyjęła załączony wniosek dotyczący stanowiska UE w sprawie statusu Republiki Sudanu Południowego względem zmienionej umowy z Kotonu.

2012/0107 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Ministrów AKP-UE w odniesieniu do statusu Republiki Sudanu Południowego względem Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w powiązaniu z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r.[1], zmieniona po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r.[2] (zwana dalej „umową z Kotonu”), weszła w życie dnia 1 lipca 2008 r. zgodnie z jej art. 93 ust. 3. Umowa z Kotonu została zmieniona po raz drugi w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r.[3]. Druga poprawka do umowy z Kotonu jest tymczasowo stosowana od dnia 31 października 2010 r.[4]

(2)       Artykuł 94 zmienionej umowy z Kotonu stanowi, że wszelkie wnioski o przystąpienie państw do umowy są przedkładane Radzie Ministrów AKP-UE i przez nią zatwierdzane.

(3)       W dniu 20 marca 2012 r., Republika Sudanu Południowego złożyła wniosek o przystąpienie zgodnie z art. 94 umowy z Kotonu, jak również wniosek o przyznanie jej statusu obserwatora, aby w trakcie trwania postępowania w sprawie przystąpienia mogła uczestniczyć we wspólnych instytucjach ustanowionych na mocy umowy z Kotonu.

(4)       Uzyskanie zgody Rady Ministrów AKP-UE w sprawie przystąpienia Republiki Sudanu Południowego oraz przyznanie temu państwu przez Radę Ministrów AKP-UE statusu obserwatora do dnia 20 listopada 2012 r. powinno zostać zatwierdzone przez Unię Europejską. Republika Sudanu Południowego powinna do wspomnianego dnia złożyć akt przystąpienia w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej oraz w Sekretariacie Państw AKP, które są depozytariuszami umowy.

(5)       Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Ministrów AKP-UE w odpowiedzi na te wnioski,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Stanowisko Unii Europejskiej w ramach Rady Ministrów AKP-UE dotyczące wniosku Republiki Sudanu Południowego w sprawie przystąpienia do umowy z Kotonu i nadania temu państwu statusu obserwatora względem umowy z Kotonu, zmienionej w Luksemburgu i Wagadugu, jest następujące: Unia przyjmuje te wnioski zgodnie z postanowieniami zawartymi w projekcie decyzji Rady Ministrów AKP-UE znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Status obserwatora będzie obowiązywał do dnia 20 listopada 2012 r. Do tego dnia Republika Sudanu Południowego powinna złożyć akt przystąpienia w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej i w Sekretariacie Państw AKP.

Formalne i drobne zmiany w projekcie decyzji Rady Ministrów AKP-EU mogą zostać uzgodnione bez konieczności wprowadzania zmian do niniejszej decyzji, w tym do jej załącznika.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                                       W imieniu Rady

                                                                       Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Projekt Decyzja nr …./

RADY MINISTRÓW AKP-UE

z dnia […] r. dotycząca statusu obserwatora, a następnie przystąpienia Republiki Sudanu Południowego do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi

RADA MINISTRÓW AKP-UE,

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r.[5], zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r.[6] i po raz drugi w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r.[7] (zwaną dalej „umową z Kotonu”), a w szczególności jej art. 94,

uwzględniając decyzję nr 1/2005 Rady Ministrów AKP-UE z dnia 8 marca 2005 r. dotyczącą przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady Ministrów AKP-UE[8], a w szczególności jej art. 8 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Umowa z Kotonu weszła w życie dnia 1 lipca 2008 r., zgodnie z jej art. 93 ust. 3. Została ona po raz pierwszy zmieniona w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r., a po raz drugi w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r. Druga poprawka do umowy jest stosowana tymczasowo od dnia 31 października 2010 r.[9]

(2) Artykuł 94 zmienionej umowy z Kotonu stanowi, że wszelkie wnioski o przystąpienie państw do umowy są przedkładane Radzie Ministrów AKP-UE i przez nią zatwierdzane.

(3) W dniu 20 marca 2012 r., Republika Sudanu Południowego złożyła wniosek o przystąpienie zgodnie z art. 94 umowy z Kotonu, jak również wniosek o przyznanie jej statusu obserwatora, aby w trakcie trwania postępowania w sprawie przystąpienia mogła uczestniczyć we wspólnych instytucjach ustanowionych na mocy umowy z Kotonu.

(4) Status obserwatora będzie obowiązywał do dnia 20 listopada 2012 r. Do tego dnia Republika Sudanu Południowego powinna złożyć akt przystąpienia u depozytariuszy umowy z Kotonu, a mianowicie w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej i Sekretariacie Państw AKP,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1 Zatwierdzenie wniosku o przystąpienie i o nadanie statusu obserwatora

Niniejszym zatwierdza się wniosek Sudanu Południowego o przystąpienie do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienionej po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r., a po raz drugi w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r.

Sudanowi Południowemu nadaje się status obserwatora do dnia 20 listopada 2012 r. Do tego dnia Sudan Południowy złoży akt przystąpienia u depozytariuszy zmienionej umowy z Kotonu, a mianowicie w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej i w Sekretariacie Państw AKP.

Artykuł 2 Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

Sporządzono w

            W imieniu Rady Ministrów AKP-UE             Przewodniczący

[1]               Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

[2]               Umowa zmieniająca Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27).

[3]               Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

[4]               Decyzja Rady Ministrów AKP-UE nr 2/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r., Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 68.

[5]               Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

[6]               Umowa zmieniająca Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27).

[7]               Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

[8]               Dz.U. L 95 z 14.4.2005, s. 44.

[9]               Decyzja Rady Ministrów AKP-UE nr 2/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r., Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 68.