7.9.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 258/64

—

uwzględniając dorobek prawny Wspólnoty w dziedzinie rynku wewnętrznego i społeczeństwa informacyjnego,

—

uwzględniając komunikat Komisji „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

—

uwzględniając komunikat Komisji „Europejska agenda cyfrowa” (COM(2010)0245),

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie nowej agendy cyfrowej dla Europy: 2015.eu (1),

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 września 2010 r. w sprawie pełnego ukształtowania rynku wewnętrznego w handlu elektronicznym (2),

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 31 maja 2010 r. w sprawie Europejskiej agendy cyfrowej,

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie strategii „Europa 2020”, w tym agendy cyfrowej (punkt 7),

—

uwzględniając wytyczne w sprawie zamówień na technologie informacyjno-komunikacyjne oparte na standardach – elementy dobrej praktyki, opublikowane przez Komisję 23 grudnia 2011 r.,

—

uwzględniając komunikat Komisji „Czerpanie korzyści z fakturowania elektronicznego w Europie” (COM(2010)0712),

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA) (3),

—

uwzględniając komunikat Komisji „Europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015. Technologie informacyjno-komunikacyjne w służbie inteligentnej, zrównoważonej i innowacyjnej administracji publicznej” (COM(2010)0743),

—

uwzględniając komunikat Komisji „W kierunku interoperacyjności europejskich usług użyteczności publicznej – Europejska Strategia Interoperacyjności (EIS) dla europejskich usług użyteczności publicznej (załącznik 1) oraz Europejskie Ramy Interoperacyjności (EIF) dla europejskich usług użyteczności publicznej (załącznik 2)” (COM(2010)0744),

—

uwzględniając komunikat Komisji „Plan działania na rzecz administracji elektronicznej w ramach inicjatywy i2010: przyspieszenie wprowadzania elektronicznych usług administracji publicznej w Europie z korzyścią dla wszystkich” (COM(2006)0173),

—

uwzględniając komunikat Komisji „Akt o jednolitym rynku. Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania: »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego« ” (COM(2011)0206),

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury teleinformatycznej „Osiągnięcia i dalsze działania na rzecz globalnego bezpieczeństwa cyberprzestrzeni” (COM(2011)0163),

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury informatycznej „Ochrona Europy przed zakrojonymi na szeroką skalę atakami i zakłóceniami cybernetycznymi: zwiększenie gotowości, bezpieczeństwa i odporności” (COM(2009)0149),

—

uwzględniając pakiet otwartych danych Komisji, opublikowany w grudniu 2011 r., na który składają się: komunikat Komisji „Otwarte dane – siła napędowa innowacji, wzrostu gospodarczego oraz przejrzystego zarządzania”, wniosek Komisji w sprawie dyrektywy zmieniającej dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (COM(2011)0877) oraz decyzja Komisji 2011/833/UE z dnia 12 grudnia 2011 r. w sprawie ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji,

—

uwzględniając badanie dotyczące gospodarczego wpływu informacji sektora publicznego, przeprowadzone przez Komisję w 2011 r. (badanie Vickery’ego),

—

uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży (COM(2011)0635),

—

uwzględniając komunikat Komisji „Spójne ramy budowania zaufania na jednolitym rynku cyfrowym handlu elektronicznego i usług internetowych” (COM(2011)0942),

—

uwzględniając komunikat Komisji „Zielona księga – w kierunku zintegrowanego europejskiego rynku płatności realizowanych przy pomocy kart płatniczych, przez Internet i za pośrednictwem urządzeń przenośnych” (COM(2011)0941),

—

uwzględniając coroczne sprawozdanie z postępów w ramach zarządzania Europejską agendą cyfrową z 2011 r., opublikowane 22 grudnia 2011 r.,

—

uwzględniając komunikat Komisji „Sprawozdanie w sprawie konkurencyjności Europy w dziedzinie technologii cyfrowych: najważniejsze osiągnięcia strategii i2010 w latach 2005–2009” (COM(2009)0390),

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie Internetu szerokopasmowego w Europie: inwestycje na rzecz rozwoju opartego na technologiach szerokopasmowych (4),

—

uwzględniając badanie społecznego wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych (SMART 2007/0068), opublikowane 30 kwietnia 2010 r.,

—

uwzględniając badanie gospodarczego wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych (SMART 2007/0020), opublikowane w styczniu 2010 r.,

—

uwzględniając sprawozdanie sporządzone dla Komisji „Plan działania na rzecz administracji elektronicznej w ramach inicjatywy i2010 – sprawozdanie z postępów” (SMART 2008/0042), opublikowane w listopadzie 2009 r.,

—

uwzględniając konkluzje prezydencji szwedzkiej z dnia 10 listopada 2009 r. z konferencji w Visby dotyczącej stworzenia bodźców dla Unii online do roku 2015,

—

uwzględniając sprawozdanie prezydencji szwedzkiej „Ekologiczne społeczeństwo oparte na wiedzy – program polityczny w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych do roku 2015 na rzecz przyszłego europejskiego społeczeństwa opartego na wiedzy”, opublikowane we wrześniu 2009 r.,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji „Przetwarzanie w chmurze – sprawozdanie z konsultacji społecznych”, opublikowane 5 grudnia 2011 r.,

—

uwzględniając komunikat Komisji „Plan działania na rzecz e-podpisu i e-identyfikacji w celu ułatwienia świadczenia transgranicznych usług publicznych na jednolitym rynku” (COM(2008)0798),

—

uwzględniając dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącą usług na rynku wewnętrznym (5),

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Kultury i Edukacji oraz Komisji Prawnej (A7-0083/2012),

A.

mając na uwadze, że technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK) wywierają istotny bezpośredni i pośredni wpływ na polityczne, gospodarcze, społeczne, kulturalne i codzienne życie obywateli UE; oraz mając na uwadze, że konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy, który eliminuje wszystkie bariery dla transgranicznych usług elektronicznych i jest wolny od zakłóceń konkurencji, byłby bardzo korzystny dla obywateli UE;

B.

mając na uwadze, że administracja elektroniczna łączy wszystkie technologie i wszystkie wykorzystania związane z informacją, orientacją i formalnościami administracyjnymi online;

C.

mając na uwadze, że sektor TIK odpowiada bezpośrednio za 5 % PKB UE, a jego wartość rynkowa wynosi 660 mld EUR rocznie, jednakże o wiele bardziej przyczynia się on do ogólnego wzrostu produktywności (20 % bezpośrednio z sektora TIK, a 30 % z inwestycji w TIK);

D.

mając na uwadze, że zasady fakturowania elektronicznego nie są jednakowe i że oferowane przez nie zalety są w dużym stopniu niewykorzystane;

E.

mając na uwadze, że technologie informacyjno-komunikacyjne mogą stanowić znaczący wkład w realizację strategii „Europa 2020”, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia, zrównoważonego wzrostu gospodarczego i zwiększenia wydajności, wzmocnienia pozycji obywateli, badań i rozwoju, energii, innowacji i środowiska oraz w zakresie sprostania wielkim wyzwaniom społecznym;

F.

mając na uwadze, że MŚP odgrywają szczególnie ważną rolę na rynku cyfrowym;

G.

mając na uwadze, że chmura obliczeniowa to ekonomiczne i ekologiczne narzędzie, służące poprawie wyników informatycznych przedsiębiorstw publicznych i prywatnych, zmniejszeniu kosztów przetwarzania i ograniczeniu kosztów magazynowania, oferujące tym samym wiele korzyści, które charakteryzuje się jednak brakiem zabezpieczonego połączenia między użytkownikiem a serwerem i w pewnym zakresie utratą kontroli przez użytkownika;

H.

mając na uwadze, że choć tabela wyników agendy cyfrowej z 2011 r. ukazuje postęp, 26 % obywateli UE nigdy nie korzystało z Internetu i tylko 48 % osób należących do grup najmniej uprzywilejowanych korzystało z niego;

I.

mając na uwadze, że przepaść cyfrowa zarówno pod względem dostępu do Internetu, jak i umiejętności elektronicznych/ umiejętności w zakresie technologii cyfrowych, ma bezpośredni wpływ na wprowadzenie administracji elektronicznej i jest bardzo niekorzystna dla uczestnictwa obywateli w życiu publicznym i demokracji;

J.

mając na uwadze, że konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy musi zapewnić możliwość skutecznego zbudowania ultraszybkich sieci szerokopasmowych i telekomunikacyjnych wszystkich regionów UE, oraz wyeliminować różnice między poziomami rozwoju infrastruktury w państwach członkowskich UE i pomiędzy nimi, tak by zapewnić równowagę demograficzną w słabo zaludnionych regionach;

1.

przyznaje, że sektor TIK wnosi istotny wkład w politykę przemysłową, innowacyjność, wzrost, konkurencyjność i bilans handlowy w UE;

2.

podkreśla, że dla strategii cyfrowej najważniejsi są użytkownicy i że w UE zachodzi pilna potrzeba wzmocnienia świadomości, roli, zaangażowania, perspektyw i zaufania użytkowników w związku z ich ochroną, bezpieczeństwem i prywatnością w ramach społeczeństwa informacyjnego, a także rozwoju kapitału ludzkiego związanego z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi;

3.

ponownie potwierdza, że administracja elektroniczna wzmacnia pozycję obywateli Unii oraz przyczynia się do zreformowania i unowocześnienia administracji publicznej, dzięki czemu staje się ona bardziej przejrzysta i odpowiedzialna oraz pozwala na obniżenie kosztów usług publicznych;

4.

podkreśla, że bariery we wdrażaniu administracji elektronicznej mają nie tylko charakter technologiczny, lecz również organizacyjny, polityczny, prawny i kulturowy oraz że skuteczne rozwiązania i praktyki zwykle w znacznym stopniu zależą od warunków lokalnych;

5.

podkreśla, że stworzenie europejskiego obszaru administracji elektronicznej potencjalnie może stać się niezbędną częścią programu ramowego „Horyzont 2020”, ponieważ zachęca do promowania wzrostu gospodarczego i społecznego, stymuluje innowacje i rozwój kapitału ludzkiego oraz przyczynia się do sprostania społecznym i politycznym wyzwaniom, przed którymi stoi UE;

6.

podkreśla konieczność uwzględniania „przepaści cyfrowej”, a jednocześnie zwalczania jej;

7.

zauważa, że chmura obliczeniowa umożliwia dostęp do wspólnego zbioru zasobów informatycznych, które można szybko przekazać przy użyciu nieznacznego wysiłku w dziedzinie zarządzania i minimalnej interakcji z dostawcami usług, oraz że skuteczność chmury polega na jej elastyczności, zwiększeniu wydajności i roli, jaką odgrywa w dziedzinie ochronie środowiska, przy czym konieczne jest, aby była ona przede wszystkim technicznie niezawodna i odporna;

8.

z zadowoleniem przyjmuje europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015, Europejską Strategię Interoperacyjności (EIS) oraz Europejskie Ramy Interoperacyjności (EIF) dla europejskich usług użyteczności publicznej (EPS); wzywa państwa członkowskie do podjęcia natychmiastowych działań w celu dostosowywania ich krajowych strategii do tych nadrzędnych programów politycznych;

9.

popiera ogólny cel zwiększenia w 2015 r. wykorzystania usług z zakresu administracji elektronicznej do 50 % obywateli (z 41 %) i 80 % przedsiębiorstw (z 75 %), lecz wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do traktowania tych celów jako progów minimalnych;

10.

apeluje o opracowanie specjalnych programów i platform administracji elektronicznej w celu ochrony i promowania różnorodności lokalnej, regionalnej, etnicznej i językowej;

11.

ubolewa nad tym, że zgodnie z tabelą wyników agendy cyfrowej z 2011 r. tylko 50 % użytkowników administracji elektronicznej wypełniało formularze drogą elektroniczną;

12.

zwraca uwagę na korelację pomiędzy PKB a dostępnością usług administracji elektronicznej i wzywa do odpowiedniego finansowania rozwoju administracji elektronicznej zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim;

13.

podkreśla, że Internet jest coraz częściej wykorzystywany w urządzeniach przenośnych zarówno przez obywateli, jak i przedsiębiorstwa, i wzywa do podjęcia działań, aby zapewnić, że usługi z zakresu administracji elektronicznej będą dostępne i przystosowane do wielu kanałów odbioru, w tym centrów telefonicznych i mobilnego Internetu (mobilna administracja);

14.

zauważa, że skuteczna administracja elektroniczna wymaga kompleksowej integracji i optymalizacji procedur administracyjnych przy uwzględnieniu prawa do samorządności lokalnej na wszystkich szczeblach administracyjnych;

15.

podkreśla, że administracja elektroniczna jest szczególnie korzystna dla obywateli UE oraz przedsiębiorców, zwłaszcza MŚP, często zmagających się z barierami nie do pokonania w przypadku prowadzenia działalności transgranicznej w UE, ponieważ wiąże się ze zmniejszeniem kosztów i obciążeń administracyjnych oraz ze zwiększeniem wydajności, efektywności, konkurencyjności, przejrzystości, otwartości, skuteczności polityki, dostępności, a także z usprawnieniem procedur, jak również powinna zapewnić mechanizmy ułatwiające budowanie synergii oraz współdzielenie zasobów i możliwości między przedsiębiorstwami, co przyczyni się do powstania środowiska pracy dla MŚP w większym stopniu opartego na współpracy;

16.

wzywa państwa członkowskie i Komisję do publikowania danych, których gromadzenie sfinansowano ze źródeł publicznych, w formacie umożliwiającym odczyt mechaniczny (w czasie rzeczywistym) w ramach otwartych licencji, by umożliwić innowacyjne ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego środowiskom akademickim, w tym studentom, ogółowi społeczeństwa, badaczom i przedsiębiorcom, tym samym sprzyjając przejrzystości;

17.

zauważa, że dotychczas nie ma jednoznacznej definicji pojęcia „otwartych danych administracyjnych” i że w celu jej uściślenia niezbędne jest wypracowanie wspólnego rozumienia tego pojęcia w drodze publicznej dyskusji;

18.

wzywa Komisję do dołożenia wszelkich starań w celu utrzymania wyłączenia placówek edukacyjnych i kulturalnych z zakresu dyrektywy 2003/98/WE;

19.

zwraca uwagę, że główne bariery w transgranicznym dostępie do usług elektronicznych administracji publicznej są związane ze stosowaniem identyfikacji elektronicznej i podpisów elektronicznych oraz że na szczeblu unijnym brakuje interoperacyjności;

20.

jest zdania, że aby zapewnić skuteczne ogólnoeuropejskie, transgraniczne usługi z zakresu administracji elektronicznej, pozwalające na dwukierunkową lub automatyczną interakcję między administracją a obywatelami lub przedsiębiorstwami, niezbędne są jasne i spójne unijne ramy prawne na rzecz wzajemnego uznawania uwierzytelniania elektronicznego, identyfikacji elektronicznej i podpisów elektronicznych;

21.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, by stale informowały obywateli o istniejących portalach UE, takich jak SOLVIT i Twoja Europa, ponieważ obecny brak informacji opóźnia dalszy rozwój otoczenia biznesowego i ochrony konsumentów, szczególnie w wymiarze transgranicznym;

22.

wzywa Komisję, by śledziła wszystkie istniejące internetowe narzędzia rozwiązywania problemów oraz portale informacyjne prowadzone przez siebie i państwa członkowskie oraz ustanawiała między nimi wzajemne połączenia lub konsolidowała je, o ile jest to możliwe; zaleca tworzenie nowych portali internetowych tylko wówczas, gdy integracja w ramach istniejących rozwiązań nie jest wykonalna;

23.

pozytywnie ocenia przyjęcie i wkład planu działania na rzecz e-podpisu i e-identyfikacji oraz projekt pilotażowy STORK w zakresie interoperacyjności transgranicznych usług publicznych; wzywa Komisję do przeglądu dyrektywy w sprawie podpisu elektronicznego oraz wzywa do sporządzenia decyzji, dzięki której zostanie zapewnione wzajemne uznawanie elektronicznej identyfikacji i uwierzytelniania;

24.

podkreśla, że w przypadku publicznego przetwarzania danych w placówkach edukacyjnych i kulturalnych dane osobowe muszą być zabezpieczone w drodze indywidualnego dostępu, by chronić je przed niepowołanym wykorzystaniem;

25.

uważa, że interoperacyjność podpisu elektronicznego z punktu widzenia administracji elektronicznej wiąże się z kilkoma aspektami prawnymi (stosowanie podpisu elektronicznego w sektorze publicznym – art. 3 ust. 7 dyrektywy w sprawie podpisu elektronicznego; problem relacji pomiędzy podpisem a uwierzytelnieniem; kwestia nadzoru i akredytacji; perspektywa krajowa; poziom zabezpieczeń; ważność podpisu) oraz technicznymi (identyfikatory w certyfikatach; typ podpisu; format podpisu; weryfikowanie podpisu); jest zdania, że w odniesieniu do przekształcenia aplikacji w celu stworzenia ogólnoeuropejskiej usługi zapewniającej pełną interoperacyjność i uwierzytelnianie podpisu elektronicznego najistotniejszym zaleceniem powinno być utworzenie federacji organów walidacyjnych (FVA), która koordynowałaby działania krajowych organów walidacyjnych (NVA) państw członkowskich (6);

26.

zwraca uwagę, że Komisja upoważniła Europejski Komitet Normalizacyjny, Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki i Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych do aktualizacji i racjonalizacji europejskich ram prawnych w zakresie normalizacji podpisów elektronicznych; wzywa Komisję do corocznego przedstawienia Parlamentowi sprawozdania z postępów opartego na sprawozdaniach składanych dwa razy w roku przez europejskie organy normalizacyjne;

27.

wzywa państwa członkowskie do opracowywania ogólnie dostępnego oprogramowania edukacyjnego dla europejskich placówek edukacyjnych, by wymieniać się informacjami w zakresie najlepszych metod postępowania oraz tworzyć internetowe platformy współpracy oferujące uczniom bezpłatne materiały i zasoby edukacyjne przy uwzględnieniu ochrony danych osobowych i praw autorskich;

28.

podkreśla, że należy poddać ocenie systemy administracji elektronicznej i w razie potrzeby wprowadzić do nich zmiany, aby zapewnić, że będą one również dostępne dla użytkowników z innych krajów; podkreśla, że niezbędna jest interoperacyjność na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym;

29.

jest zdania, że interoperacyjność systemów administracji elektronicznej wymaga interoperacyjności krajowych infrastruktur klucza publicznego (Private Key Infrastructures, PKI) przy pomocy europejskiej służby walidacyjnej („europejskiego mostu”);

30.

z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie konsultacji społecznych w sprawie projektu wytycznych dotyczących związków między ujednoliceniem standardów TIK i zamówień publicznych oraz zaproszeń do składania ofert w tym zakresie;

31.

zachęca państwa członkowskie do opracowania krajowych strategii w dziedzinie administracji elektronicznej, zgodnie z celami i założeniami planu działań na rzecz administracji elektronicznej i agendy cyfrowej, jako środków na rzecz rozwoju jednolitego europejskiego rynku cyfrowego i europejskiego obszaru administracji elektronicznej;

32.

zwraca uwagę, że wraz z rozwojem europejskiego planu działań na rzecz administracji elektronicznej, a także infrastruktury i usług na wszystkich poziomach powinny być przestrzegane wymogi w zakresie bezpieczeństwa oraz powinien być zagwarantowany możliwie największy poziom prywatności i ochrony danych osobowych i finansowych w celu zapobieżenia wszelkim próbom nieuprawnionego dostępu;

33.

wzywa państwa członkowskie do wykorzystania narzędzi TIK w celu zwiększenia przejrzystości, odpowiedzialności i zaangażowania obywateli, zwiększenia efektywności i konkurencyjności, zmniejszenia obciążeń administracyjnych, czasu i kosztów, usprawnienia procesów administracyjnych, ograniczenia emisji dwutlenku węgla, oszczędzania zasobów publicznych i przyczyniania się do bardziej uczestniczącej demokracji przy jednoczesnym budowaniu zaufania i poczucia pewności;

34.

zachęca państwa członkowskie, by zobowiązały podmioty publiczne do udostępniania danych poprzez prowadzenie repozytoriów i katalogów danych publicznych i zapewnienie ustanowienia przepisów w zakresie ujawniania i ponownego wykorzystania, z uwzględnieniem prawa autorskiego i prawa o ochronie baz danych;

35.

wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia „pojedynczych punktów kontaktowych” i zaangażowania podmiotów pośredniczących w celu zapewnienia jednolitego, zintegrowanego i łatwo dostępnego systemu punktów kontaktowych dla krajowych i transgranicznych użytkowników usług administracji elektronicznej;

36.

podkreśla, że administracja elektroniczna może zwiększyć jakość naszej demokracji i odgrywać istotną rolę w zwiększeniu aktywnego udziału zarówno obywateli, zwłaszcza młodego pokolenia, jak i przedsiębiorstw w życiu publicznym i politycznym oraz procesach demokratycznych; zauważa w tym zakresie, że należy zachęcać do pilotażowych konsultacji lub referendów, zwłaszcza na szczeblu lokalnym;

37.

z zadowoleniem przyjmuje udostępnienie oprogramowania do zbierania deklaracji poparcia w Internecie (Online Collection Software, OCS), opracowanego z inicjatywy Komisji w ramach programu ISA i umożliwiającego sygnatariuszom wyrażanie, od dnia 1 kwietnia 2012 r., poparcia dla proponowanych inicjatyw europejskich w Internecie, a organizatorom inicjatyw zarządzanie zbieraniem, przechowywaniem i składaniem podpisów; w związku z tym chciałby jak najszybszego wdrożenia strategii administracji elektronicznej;

38.

podkreśla, że interoperacyjne, transgraniczne usługi administracji elektronicznej powinny czerpać korzyści z innowacyjnej architektury i technologii (usługi publiczne świadczone w chmurze obliczeniowej i architektura zorientowana na usługi) i wzywa do modernizacji infrastruktury administracji elektronicznej i internetowych usług użyteczności publicznej, w przypadku których stosuje się protokół IPv6;

39.

uznaje znaczny potencjał chmury obliczeniowej, zarówno dla przedsiębiorstw, jak i zwykłych obywateli; podkreśla jednak, że wraz z rosnącym wykorzystywaniem usług świadczonych w chmurze obliczeniowej, konieczne jest zapewnienie nadzoru nad delokalizacją zasobów informatycznych oraz ścisłej kontroli dostępu do serwerów i danych, m.in. po to, aby zapobiec bezprawnemu wykorzystywaniu ich przez inne osoby do celów komercyjnych, w związku z czym kwestie te należy rozwiązać w ramach zaproponowanej przez Komisję reformy przepisów UE o ochronie danych (COM(2012)0011), COM(2012)0010));

40.

podkreśla, że bezpieczny transgraniczny system administracji elektronicznej stanowi integralną część programu ochrony europejskiej infrastruktury krytycznej; wzywa do wprowadzenia odpowiednich środków na rzecz ochrony danych i prywatności oraz zminimalizowania podatności na ataki cybernetyczne; dostrzega istotną rolę Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji we wspieraniu starań UE i państw członkowskich na rzecz świadczenia bezpiecznych i solidnych usług administracji elektronicznej; zachęca do wprowadzenia realnych form demokratycznej kontroli wykorzystania danych i stosowanych metod;

41.

z zadowoleniem przyjmuje wkład programów IDA, IDABCD i ISA oraz szeroko zakrojonych programów pilotażowyc w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji, jak również forum ePractice w projektowanie i wdrażanie transgranicznych rozwiązań interoperacyjnych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia długoterminowej równowagi tych działań;

42.

z zadowoleniem przyjmuje i popiera wniosek w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”, w którym przeznacza się prawie 9,2 mld EUR na wsparcie inwestycji w szybkie i bardzo szybkie sieci szerokopasmowe oraz usługi cyfrowe o zasięgu ogólnoeuropejskim; instrument „Łącząc Europę” zapewni dotacje na budowę infrastruktury niezbędnej do rozpowszechnienia dowodów elektronicznych, identyfikacji elektronicznej, administracji elektronicznej, elektronicznych zamówień publicznych, e-zdrowia, e-sprawiedliwości i usług celnych; będzie też służyć zapewnieniu interoperacyjności i pokryciu kosztów utrzymania infrastruktury na szczeblu europejskim, łącząc ze sobą infrastruktury poszczególnych państw członkowskich;

43.

uważa, że inicjatywa obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020” będzie mobilizować do przekazywania prywatnych środków na inwestycje ukierunkowane na przyszłą kluczową infrastrukturę UE, np. drogi, linie kolejowe, sieci energetyczne i rurociągi oraz sieci szerokopasmowe;

44.

ponownie podkreśla znaczenie przyszłych usług w zakresie szybkiego Internetu, które przyczynią się do osiągnięcia celów związanych z efektywnością energetyczną i bezpieczeństwem oraz innych możliwości komunikacyjnych w UE (np. skuteczne i inteligentne systemy transportowe, a także systemy komunikacji między osobą i maszyną);

45.

z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie pakietu otwartych danych i wzywa państwa członkowskie do wspierania ponownego wykorzystania w sposób innowacyjny informacji sektora publicznego (informacji innych niż osobowe); wzywa do zwiększenia zaangażowania władz lokalnych i regionalnych na rzecz dostępu do informacji sektora publicznego, aby usprawnić zapewnianie informacji społeczeństwu, przedsiębiorstwom i instytucjom oraz ułatwić tworzenie nowych miejsc pracy i jednocześnie wspierać rozwój na szczeblu lokalnym i regionalnym;

46.

podkreśla znaczenie metod dokonywania pomiarów (jakościowych i ilościowych) skupionych na wydajności i skuteczności administracji elektronicznej i demokracji za pomocą celów SMART (7), które powinny być aktywnie wykorzystywane przez rządy;

47.

ubolewa nad tym, że wykaz wszystkich kluczowych transgranicznych usług publicznych, który ma być udostępniony w Internecie do 2015 r., nie został jeszcze uzgodniony przez państwa członkowskie; wzywa Komisję do zwiększenia starań na rzecz osiągnięcia tego celu;

48.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia konkretnych narzędzi TIK ułatwiających udział elektroniczny – takich jak powszechne systemy składania petycji elektronicznych – aby dać obywatelom UE oraz stowarzyszeniom przedstawicielskim konkretną możliwość korzystania z prawa do inicjatywy obywatelskiej określonego w art. 11 Traktatu UE;

49.

przypomina o podstawowym zobowiązaniu do ograniczenia o połowę przepaści w umiejętnościach w zakresie technologii cyfrowych i kompetencjach informatycznych do 2015 r. i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wnioski na rzecz podniesienia poziomu edukacji i umiejętności w zakresie technologii cyfrowych oraz włączenia cyfrowego, szczególnie wniosku o ustanowienie znajomości technologii cyfrowych i związanych z tym elementów priorytetem do celów rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (2014-2020); ponownie podkreśla potrzebę przyjęcia podejścia polegającego na „dotarciu do wszystkich obywateli – włączeniu poprzez planowanie” i podkreśla potrzebę ukierunkowania planowania usług administracji elektronicznej na potrzeby użytkowników i obywateli;

50.

zwraca się do Komisji i państw członkowskich o uruchomienie programów szkoleń w zakresie technologii cyfrowych, aby propagować pełne wykorzystywanie usług administracji elektronicznej, podnosić umiejętności w zakresie technologii cyfrowych oraz usuwać bariery informatyczne dotykające MŚP i osoby należące do grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, takich jak osoby starsze, osoby niepełnosprawne, mniejszości, imigranci, osoby bezrobotne i żyjące w oddalonych regionach Unii; w tym zakresie e-nauczanie powinno zostać włączone do krajowych strategii kształcenia i szkolenia, również jeżeli chodzi o opracowywanie programów, ocenę wyników szkoleń i rozwój zawodowy nauczycieli i osób prowadzących szkolenia;

51.

ubolewa nad opóźnieniami w pracach nad wnioskiem ustawodawczym mającym na celu zapewnienie pełnego dostępu do stron internetowych sektora publicznego do 2015 r.; z zadowoleniem przyjmuje plan działania na rzecz włączenia cyfrowego i wzywa do wdrożenia inicjatywy dostępności sieci (WAI), w tym Wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych (WCAG) w odniesieniu do portali administracji elektronicznej oraz dostępnych i przystępnych cenowo spersonalizowanych terminali dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych;

52.

w celu zapewnienia jakości świadczenia tych usług zaleca się ich dostosowanie do międzynarodowych norm, zasad i wytycznych dotyczących dobrych praktyk, takich jak norma ISO 27001 w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji lub norma ISO 20000 w odniesieniu do jakości procesów zarządzania usługami informatycznymi;

53.

podkreśla, że elektroniczne zamówienia publiczne umożliwiają udzielanie unijnych zamówień publicznych, a organy publiczne mają dzięki nim maksymalny wybór, co przełoży się na racjonalne wydawanie pieniędzy, przejrzystość, odpowiedzialność, zaufanie publiczne, wzmocnienie rynku wewnętrznego i konkurencji;

54.

podkreśla, że wydatki publiczne UE-27 stanowią 16 % PKB, i wzywa do rozpoczęcia stosowania najpóźniej do 2015 r. elektronicznych zamówień publicznych w odniesieniu do wszystkich zamówień publicznych; wzywa do wykorzystywania elektronicznych zamówień publicznych również w odniesieniu do koncesji;

55.

ubolewa nad tym, że w 2010 r. tylko 13 % europejskich przedsiębiorstw wykorzystało Internet do przekazania ofert organom publicznym za pośrednictwem publicznego elektronicznego systemu przetargów; wzywa państwa członkowskie, by zachęcały MŚP do korzystania z elektronicznych zamówień publicznych;

56.

podkreśla, że elektroniczne zamówienie publiczne obejmuje dwa etapy – przed (8) i po przydzieleniu zamówienia (9); wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia i zintegrowania obu etapów na swoich portalach elektronicznych zamówień publicznych do 2015 r.;

57.

zwraca się do Komisji i państw członkowskich o propagowanie wysokiej jakości projektów z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych w administracji publicznej, tak aby zapewnić z jednej strony osiągnięcie strategicznych celów w zakresie innowacyjności administracji, a z drugiej strony – podwyższenie ogólnych norm pod względem jakości, terminów i kosztów zamówień;

58.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do: propagowania w organach administracji publicznej szczebla centralnego i lokalnego modelu zamówienia przedkomercyjnego, umożliwiającego instytucjom zamawiającym dzielenie z dostawcami ryzyka i korzyści związanych z projektowaniem, prototypizacją nowych produktów oraz przeprowadzaniem eksperymentów z tymi produktami; połączenia zasobów większej liczby podmiotów zamawiających; stworzenia optymalnych warunków dla szeroko zakrojonego marketingu i rozpowszechniania wyników działalności badawczo-rozwojowej; a także do udzielania pomocy w utrzymywaniu takich projektów w ramach przypisanego im budżetu operacyjnego;

59.

zwraca uwagę na pomyślne działania szeroko zakrojonych projektów pilotażowych w zakresie elektronicznych zamówień publicznych PEPPOL i e-CERTIS;

60.

podkreśla, że krajowe systemy elektronicznych zamówień publicznych muszą być bardziej zaawansowane, aby ułatwiać świadczenie usług transgranicznych i aby umożliwiać pełne wdrożenie dyrektywy usługowej;

61.

wzywa Komisję do przekazania białej księgi dotyczącej wzajemnego połączenia zdolności w dziedzinie elektronicznych zamówień publicznych w UE – strategii na rzecz elektronicznych zamówień publicznych;

62.

zachęca Komisję do wprowadzenia mechanizmu monitorowania postępów, problemów oraz podjętych działań naprawczych w ramach wdrażania elektronicznego systemu zamówień publicznych w państwach członkowskich;

63.

uważa, że Komisja, jako podmiot odgrywający przewodnią rolę, powinna stanowić przykład dla wszystkich i wdrożyć elektroniczny system zamówień publicznych we wszystkich swoich organach;

64.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę w zakresie e-fakturowania, która ma na celu uczynienie z e-fakturowania głównego sposobu fakturowania w UE do 2020 r., oraz decyzję Komisji ustanawiającą europejskie wielostronne forum w sprawie fakturowania elektronicznego (EMSFEI);

65.

podkreśla znaczne korzyści płynące z e-fakturowania, jako instrumentu służącego zwiększeniu wydajności i obniżaniu kosztów zarządzania wszystkimi relacjami klient-dostawca, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, dzięki skróceniu okresów płatności, zmniejszeniu liczby błędów, usprawnieniu procesu pobierania podatku VAT, ograniczeniu kosztów druku i wysyłki oraz zintegrowaniu procesów biznesowych; podkreśla również, że taki instrument umożliwia zapewnienie większej przejrzystości przepływów informacji i wymiany danych w procesie wystawiania faktur;

66.

ma świadomość rozdrobnienia rynku na skutek krajowych zasad e-fakturowania; ubolewa nad tym, że tylko 22 % MŚP otrzymuje lub wysyła e-faktury;

67.

z zadowoleniem przyjmuje nowe zasady dotyczące podatku VAT (10) w zakresie e-fakturowania, które wprowadzają równoważne traktowanie faktur papierowych i elektronicznych;

68.

podkreśla znaczenie pojedynczych punktów kontaktowych dla podatku VAT w celu ułatwienia MŚP transgranicznego handlu elektronicznego i promowania e-fakturowania;

69.

podkreśla istotne znaczenie pewności prawa, jasnego środowiska technicznego oraz otwartych, interoperacyjnych rozwiązań w zakresie e-fakturowania opartych na wspólnych wymogach prawnych, procesach biznesowych i normach technicznych ułatwiających przyjęcie ich na dużą skalę;

70.

zachęca przemysł oraz europejskie organizacje normalizacyjne do kontynuowania wysiłków na rzecz wspierania konwergencji w kierunku wspólnego modelu danych na potrzeby faktur elektronicznych;

71.

docenia inicjatywy Danii, Finlandii, Włoch, Hiszpanii i Szwecji mające na celu wprowadzenie obowiązku e-fakturowania w odniesieniu do organów publicznych i wzywa do tego, aby do 2016 r. e-fakturowanie stało się obowiązkowe dla zamówień publicznych;

72.

zwraca uwagę, że transgraniczne problemy związane z interoperacyjnością w zakresie podpisów elektronicznych spowalniają proces przyjęcia transgranicznych rozwiązań z zakresu e-fakturowania;

73.

wzywa Komisję do wykorzystania europejskiego wielostronnego forum w sprawie fakturowania elektronicznego do zbadania aspektów prawnych i koordynowania inicjatyw krajowych; wzywa Komisję do przedstawiania co roku sprawozdań i zachęca posłów do PE do udziału w posiedzeniach forum;

74.

zachęca państwa członkowskie do ustanowienia krajowych forów w sprawie fakturowania elektronicznego ze zrównoważoną reprezentacją zainteresowanych stron;

75.

stwierdza, że konsumenci mający ograniczony dostęp do Internetu lub niemający go wcale nie powinni być ignorowani oraz że konsumenci powinni mieć zawsze możliwość otrzymywania faktur w formie papierowej;

76.

uznaje wartość dodaną 132 projektów realizowanych w ramach priorytetów strategicznych programu CIP-ICT-PSP i podkreśla znaczenie badań, rozwoju i innowacji w tworzeniu i usprawnianiu usług transgranicznych; wzywa do wspierania „łatwego i szybkiego” dostępu do unijnych środków finansowych na badania i rozwój w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz do zwiększenia przydziału środków finansowych na transgraniczne usługi i infrastrukturę administracji elektronicznej na lata 2014–2020;

77.

dostrzega wkład i nadrzędną rolę programu ISA w definiowaniu, promowaniu i wspieraniu wdrażania rozwiązań interoperacyjnych i ram dla europejskich administracji publicznych, w dążeniu do synergii i promowaniu ponownego wykorzystywania infrastruktury, usług cyfrowych i rozwiązań w zakresie oprogramowania, a także w przekształcaniu wymogów dotyczących interoperacyjności administracji publicznych w specyfikacje i standardy dotyczące usług cyfrowych oraz wzywa do zwiększenia przydziału środków finansowych na rozwiązania w zakresie interoperacyjności wśród europejskich administracji publicznych (program ISA) na lata 2014–2020;

78.

podkreśla, że europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015 stanowi niepowtarzalną okazję do modernizacji i obniżenia kosztów utrzymania europejskich i krajowych administracji publicznych, co umożliwi im pełne wykorzystanie potencjału dalszej integracji europejskiej oraz zwiększanie wzrostu, innowacyjności, mobilności obywateli i możliwości zawodowych dla przedsiębiorstw, szczególnie MŚP, oraz udział społeczeństwa w kształtowaniu polityki; podkreśla znaczenie partnerstwa publiczno-prywatnego oraz rolę sektora prywatnego w dostarczaniu innowacyjnych rozwiązań, aplikacji i usług na potrzeby rozwoju interoperacyjnej infrastruktury administracji elektronicznej w UE oraz w wykorzystywaniu istniejących zasobów;

79.

wzywa Komisję do dokonywania rocznej oceny celów agendy cyfrowej, zwłaszcza tych związanych z planem działań na rzecz administracji elektronicznej, oraz do przekazywania Parlamentowi corocznych sprawozdań;

80.

z zadowoleniem przyjmuje priorytetowe potraktowanie kwestii dotyczących administracji elektronicznej oraz rynku cyfrowego podczas szwedzkiej, hiszpańskiej, polskiej i duńskiej prezydencji i podkreśla pozytywny wkład konferencji poświęconych administracji elektronicznej w Malmö, Poznaniu i Madrycie; uważa, że lata 2012–2013 to kluczowy okres dla transgranicznej interoperacyjności usług administracji elektronicznej, i w związku z tym z zainteresowaniem oczekuje materiałów i wniosków z konferencji dotyczącej administracji elektronicznej w Kopenhadze, która odbędzie się w marcu 2012 r.;

81.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.