SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 30. sprawozdanie roczne Komisji dla Parlamentu Europejskiego w sprawie działań antydumpingowych, antysubsydyjnych i ochronnych UE (2011) /* COM/2012/0599 final */
Wprowadzenie Niniejsze
sprawozdanie za 2011 r. zostaje przedłożone Parlamentowi Europejskiemu w
następstwie jego rezolucji z dnia 16 grudnia 1981 r. w sprawie unijnych działań
antydumpingowych oraz sprawozdania Komisji ds. przemysłu, handlu zewnętrznego,
badań i energii. To krótkie sprawozdanie, któremu, podobnie jak
w latach ubiegłych, towarzyszy bardziej szczegółowy dokument roboczy służb
Komisji oraz szczegółowe załączniki, przedstawia przegląd najważniejszych
wydarzeń z 2011 r. Struktura niniejszego sprawozdania odpowiada strukturze
dokumentu roboczego, łącznie ze wszystkimi sekcjami, co ma ułatwić odniesienia
do pełniejszych informacji. Niniejsze sprawozdanie oraz pełna treść dokumentu roboczego są także
ogólnie dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/trade/issues/respectrules/anti_dumping/legis/index_en.htm 1. Ogólny
zarys prawodawstwa Dochodzenia antydumpingowe (AD), antysubsydyjne
(AS) i w sprawie środków ochronnych (SFG) są prowadzone w oparciu o podstawowe
rozporządzenia Rady. Ogólny zarys obowiązującego prawodawstwa znajduje się w
dokumencie roboczym. Podstawowe akty prawne dotyczące AD i AS będą dalej
określane jako „rozporządzenie(-a) podstawowe”. 2. Podstawowe
pojęcia W sekcji 2 dokumentu roboczego przedstawiono
ogólny przegląd terminologii i procedur stosowanych podczas dochodzeń z zakresu
instrumentów ochrony handlu (TDI). 3. Modernizacja
TDI W celu przeanalizowania sposobów usprawnienia
bieżącego systemu TDI, w październiku 2011 r. Komisja podjęła inicjatywę
zmierzającą do modernizacji instrumentów ochrony handlu. Pomimo iż środowisko
gospodarcze uległo na przestrzeni ostatniej dekady znacznej zmianie, od
ostatnich zmian legislacyjnych dokonywanych w rozporządzeniach podstawowych w
2004 r. zasady dotyczące instrumentów ochrony handlu Unii Europejskiej
pozostały w znacznym stopniu niezmienione. W tej sytuacji, oraz biorąc pod
uwagę skomplikowane środowisko gospodarcze, z którym obecnie działają
przedsiębiorstwa, Komisja postanowiła przeanalizować mocne i słabe strony
obecnych zasad dotyczących instrumentów ochrony handlu w celu ich odpowiedniego
dostosowania i udoskonalenia z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych stron. Aby ustalić obszary, w których można dokonać
udoskonaleń, Komisja rozpoczęła wiosną 2012 r. konsultacje publiczne. Podczas
przygotowań do tych konsultacji Komisja wzięła pod uwagę nie tylko wyniki oceny
unijnych instrumentów ochrony handlu (zob. poniżej), ale również informacje
pochodzące z wielu rozmów z ekspertami. Modernizacja jest w toku i żaden z
wniosków Komisji nie zostanie przyjęty przed listopadem/grudniem 2012 r. Prace nad oceną
unijnych instrumentów ochrony handlu były kontynuowane w 2011 r. przez
niezależnego konsultanta. Ostateczne sprawozdanie opublikowano na początku 2012
r. Celem tej oceny była pomoc Komisji w opracowaniu lub udoskonaleniu swoich
interwencji ustawodawczych oraz monitorowaniu ich skuteczności. Uważano
również, że pomoże ona obywatelom w korzystaniu z prawa do analizy i krytyki
polityki i działań realizowanych przez Komisję w ich imieniu oraz wpływaniu na
nie. 4. Ogólnokrajowy
status gospodarki rynkowej (MES) Do celów dochodzeń antydumpingowych państwo może
uzyskać status gospodarki rynkowej, jeżeli spełnia pięć kryteriów, które są
szczegółowo określone w dokumencie roboczym dołączonym do niniejszego
sprawozdania. W
2011 r. kontynuowano prace w zakresie oceny czterech z sześciu złożonych
wniosków o ogólnokrajowy MES otrzymanych od Chin, Wietnamu, Armenii,
Kazachstanu, Mongolii i Białorusi. Wszystkie państwa, z wyjątkiem Białorusi i
Armenii, w ciągu roku dostarczały dodatkowe informacje uzupełniające złożone
wnioski, które są na różnych etapach. Konsultacje z władzami Republiki
Białorusi zostały zawieszone już w 2010 r. z powodu sytuacji politycznej w tym
państwie. W czerwcu 2010 r. wysłano do Armenii kolejne pytania dotyczące
postępów poczynionych w zakresie MES. Pod koniec 2011 r. Komisja nie otrzymała
jednak od Armenii żadnych nowych informacji. Pozostałe cztery państwa
kandydujące kontynuowały prace związane z ich wnioskami o MES i znajdują się na
różnych etapach spełniania pięciu kryteriów MES. Kontynuowano
prace dotyczące wniosku MES z Chin, w ramach których zorganizowano 11.
tematyczne spotkanie grupy roboczej MES w listopadzie 2011 r. w Brukseli. Na
spotkaniu grupy roboczej obie strony dyskutowały postępy Chin poczynione w
zakresie prawa własności intelektualnej oraz prawa antymonopolowego. W 2011 r.
ukończono badanie dotyczące praktyk księgowych w Chińskiej Republice Ludowej.
Niestety wyniki tego badania były jedynie częściowe i nie pozwalały na
wyciągnięcie właściwych wniosków co do postępów Chin w tym zakresie. Spotkanie
grupy roboczej MES UE-Wietnam odbyło się w Brukseli w grudniu 2011 r. Władze
Wietnamu odpowiedziały na pytania Komisji dotyczące czterech nierozstrzygniętych
kryteriów. Uzgodniono, że Wietnam prześle dodatkowe informacje na temat kwestii
poruszonych podczas spotkania. Pod koniec 2011 r. Komisja nie otrzymała jednak od
Wietnamu żadnych nowych informacji. Jeżeli chodzi o Kazachstan, w lutym 2011 r. wysłano do
władz tego państwa notę werbalną przedstawiającą główne problemy związane z
pięcioma kryteriami MES. Pomimo postanowień podjętych wspólnie z Kazachstanem w
2010 r. o wspólnym ustaleniu planu kolejnych działań w zakresie MES, w 2011 r.
nie poczyniono w tej kwestii postępów. We wrześniu 2011 r. odbyło się w Ułan Batorze spotkanie
grupy roboczej z władzami Mongolii. Przedstawiono i omówiono postępy Mongolii w
zakresie spełnienia kryteriów MES. 5. Działania
Informacyjne i związane z Komunikacją/Kontakty dwustronne 5.1. Małe i średnie
przedsiębiorstwa (MŚP) W 2011 r. Komisja
opublikowała „Dokument w sprawie działań ukierunkowanych na trudności napotkane
przez MŚP zaangażowane w instrumenty ochrony handlu”. Zawiera on szereg
konkretnych, łatwych w realizacji działań, mających na celu wspomaganie MŚP we
wszystkich dziedzinach ochrony handlu oraz w zakresie których osiągnięto pewien
poziom porozumienia z państwami członkowskimi. Dokument
ten, oparty na wynikach badania przeprowadzonego przez niezależnego
zleceniobiorcę, został omówiony przez państwa członkowskie i przyjęty przez nie
w 2011 r. Celem tego badania było określenie
potrzeb MŚP w 27 państwach członkowskich UE w zakresie składania skarg lub
udziału w dochodzeniach w sprawie ochrony handlu w charakterze importerów,
użytkowników lub eksporterów w dochodzeniach wszczętych przez państwa trzecie,
biorąc pod uwagę rolę, jaką MŚP odgrywają w gospodarce unijnej oraz trudności
jakie napotykają one podczas udziału w dochodzeniach w sprawie ochrony handlu. W związku ze złożonością postępowań z zakresu TDI oraz
zważywszy na niewielkie rozmiary i rozdrobnienie MŚP utworzono punkt kontaktowy
ds. ochrony handlu dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Zajmuje się on
konkretnymi pytaniami i problemami MŚP dotyczącymi TDI, czy to natury ogólnej,
czy tymi związanymi z poszczególnymi przypadkami. Część strony internetowej TDI
poświęcona jest MŚP i odnosi się do punktów kontaktowych ds. ochrony handlu. W 2011 r. wskazane punkty kontaktowe otrzymały wiele
zapytań o informacje, na które bezzwłocznie udzielono odpowiedzi. Zapytania te
dotyczyły zarówno procedur, jak i treści postępowań w zakresie TDI. 5.2. Kontakty dwustronne/działania
informacyjne – przemysł i państwa trzecie Udzielanie
wyjaśnień dotyczących prawodawstwa i praktyk UE z zakresu ochrony handlu
stanowi istotną część prac służb ds. TDI. W
2011 r. zorganizowano dla urzędników z państw trzecich seminarium poświęcone
ochronie handlu. Ponadto w 2011 r. nawiązano dwustronne kontakty z państwami
trzecimi, m.in. z Chinami, Koreą, Turcją i Australią, poświęcone omówieniu
różnych kwestii związanych z ochroną handlu. . W
2011 r. odbyło się również kilka spotkań z zainteresowanymi organizacjami i
przedsiębiorstwami, m.in. Business Europe i Eurocommerce. 6. Rzecznik
praw stron Rok 2011 był piątym pełnym rokiem działalności rzecznika
praw stron DG ds. Handlu, który rozpoczął działalność w kwietniu 2007 r.
Rzecznik praw stron pod względem administracyjnym związany jest obecnie z
komisarzem ds. handlu, lecz pozostaje niezależny. W 2011 r. był on związany pod
względem administracyjnym z Dyrektorem Generalnym DG ds. Handlu. Formalny
mandat rzecznika praw stron opublikowano na początku 2012 r.[1]. Głównym zadaniem rzecznika praw stron jest zagwarantowanie
skutecznego wykonywania praw do obrony w postępowaniach w sprawie handlu
toczących się przed Komisją Europejską. Prawo do obrony obejmuje nie tylko
prawo do bycia wysłuchanym oraz dostępu do dokumentów, ale również szerszy
zestaw praw ustanowionych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a
mianowicie: (i) „prawo każdego do bycia wysłuchanym, zanim zostaną podjęte
indywidualne środki mogące negatywnie wpłynąć na jego sytuację”, (ii) „prawo do
bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie”
oraz (iii) „prawo każdego do dostępu do akt jego sprawy, przy poszanowaniu
uprawnionych interesów poufności oraz tajemnicy zawodowej i handlowej”. W
stosownych przypadkach rzecznik praw stron doradza również Dyrektorowi
Generalnemu DG ds. Handlu w kwestiach związanych z należytymi procedurami oraz
wszelkimi innymi sprawami wynikłymi w związku z postępowaniami w zakresie
handlu. Od momentu utworzenia funkcji rzecznika praw stron w 2007
r. napływa coraz więcej wniosków o jego interwencję. W 2011 r. rzecznik praw
stron interweniował 81 razy w 35 sprawach dotyczących ochrony handlu i
przeprowadził 26 przesłuchań, z których 4 odbyły się przy udziale stron o
zbliżonych interesach. Interwencje te zostały podjęte na wniosek producentów
eksportujących w państwach trzecich, przemysł unijny, użytkowników i importerów
oraz władze państw trzecich. Rzecznik praw stron interweniował w kwestiach
obejmujących wszystkie etapy dochodzenia i wydał szereg zaleceń dla służb
Komisji, do których Komisja przeważnie się zastosowała. Głównym celem zaleceń
rzecznika praw stron jest wzmocnienie praw zainteresowanych stron do obrony. Główne kwestie, z którymi zetknął się rzecznik praw stron w
2011 r., można podzielić na trzy kategorie: (i) treść i jakość ujawnianych
informacji, (ii) dostęp do dokumentacji i jakość dokumentacji bez klauzuli
poufności, (iii) różnice zdań co do postanowień, ustaleń i wniosków. 7. Przegląd
dochodzeń i środków antydumpingowych, antysubsydyjnych i ochronnych 7.1. Uwagi ogólne Pod koniec 2011 r. w UE obowiązywało 117 środków
AD (zob. załącznik O) i 10 środków AS (zob. załącznik P). W 2011 r. 0,25 % całkowitego przywozu do UE było
objętych środkami AD lub AS. Należy zauważyć, iż szczegółowe informacje na
temat poruszanych dalej kwestii są podane w dokumencie roboczym załączonym do
niniejszego sprawozdania. Odniesienia do załączników do dokumentu roboczego
podane są obok tytułów sekcji. 7.2. Nowe dochodzenia (zob. załączniki
A do E i załącznik N) W 2011 r. wszczęto 21 dochodzeń[2]. W wyniku 10 postępowań
nałożono cła tymczasowe. 13 spraw zakończyło się nałożeniem ceł ostatecznych.
Jedenaście postępowań zakończono bez wprowadzania środków. Dwadzieścia jeden
środków wygasło automatycznie po ich pięcioletnim okresie obowiązywania. 7.3. Dochodzenia przeglądowe Dochodzenia przeglądowe nadal stanowią znaczną
część pracy służb ds. TDI. W okresie 2007-2011 stanowiły one 63 % wszystkich
wszczętych dochodzeń. Tabela 2 w dokumencie roboczym zawiera informacje
statystyczne dotyczące lat 2007-2011. 7.3.1. Przeglądy wygaśnięcia (zob.
załącznik F) Przepisy art. 11 ust. 2 i art. 18 rozporządzeń
podstawowych przewidują wygaśnięcie środków po pięciu latach, chyba że przegląd
wygaśnięcia wykaże, iż powinny one zostać utrzymane w pierwotnej formie. W 2011 r. wszczęto 8 dochodzeń związanych z
przeglądem wygaśnięcia. Zakończono 8 przeglądów wygaśnięcia, w wyniku których
przedłużono obowiązywanie cła na kolejne 5 lat. Cztery przeglądy wygaśnięcia
zamknięto decyzją o zakończeniu stosowania środków. 7.3.2. Przeglądy okresowe (zob.
załącznik G) Przepisy art. 11 ust. 3 i art. 19 rozporządzeń
podstawowych przewidują dokonanie przeglądu środków w okresie ich
obowiązywania. Przeglądy mogą ograniczać się do aspektów dumpingu/subsydiowania
lub szkody. W 2011 r. wszczęto ogółem 9 przeglądów okresowych.
Siedem przeglądów zakończono podjęciem decyzji o utrzymaniu lub zmianie cła.
Pięć przeglądów wygaśnięcia zamknięto decyzją o zakończeniu stosowania środków.
7.3.3. „Inne” przeglądy okresowe
(zob. załącznik H) W 2011 r. wszczęto dwa „inne” przeglądy nieobjęte
art. 11 ust. 3 lub art. 19 rozporządzeń podstawowych. 7.3.4. Przeglądy pod kątem nowego
eksportera (zob. załącznik I) Przepisy art. 11 ust. 4 i art. 20 rozporządzeń
podstawowych przewidują odpowiednio przeglądy pod kątem nowych eksporterów oraz
przeglądy w trybie przyspieszonym, aby ustalić indywidualny margines dumpingu
lub indywidualne cło wyrównawcze dla nowych eksporterów z siedzibą w danym
państwie wywozu, którzy nie dokonywali wywozu danego produktu w okresie objętym
dochodzeniem. Tacy eksporterzy muszą wykazać, że są rzeczywiście nowymi
eksporterami i że faktycznie zaczęli dokonywać wywozu do UE po okresie objętym
dochodzeniem. W takim przypadku może zostać obliczone dla nich cło
indywidualne, które jest zazwyczaj niższe od cła ogólnokrajowego. W 2011 r. wszczęto 2 przeglądy pod kątem nowego
eksportera. 7.3.5. Dochodzenia w sprawie
absorpcji (zob. załącznik J) Jeżeli istnieją wystarczające
informacje wskazujące na to, że po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem i
przed wprowadzeniem środków lub po tym fakcie, ceny eksportowe zostały obniżone
lub że nie nastąpiła zmiana cen odsprzedaży lub dalszych cen sprzedaży produktu
przywożonego do UE albo gdy taka zmiana nie była wystarczająca, może zostać
wszczęte dochodzenie w sprawie absorpcji, w celu zbadania czy środki wywarły
wpływ na wyżej wymienione ceny. Marginesy dumpingu mogą zostać ponownie
obliczone, a cło podwyższone w celu uwzględnienia niższych cen eksportowych.
Możliwość wszczęcia przeglądów dotyczących absorpcji jest wskazana w art. 12 i
19 ust. 3 rozporządzeń podstawowych. W 2011 r. nie wszczęto ani nie zakończono żadnego
przeglądu dotyczącego absorpcji. 7.3.6. Dochodzenia w sprawie obejścia
środków (zob. załącznik K) Możliwość ponownego otwarcia dochodzeń w przypadku
udowodnienia obchodzenia środków została przewidziana w art. 13 i 23
rozporządzeń podstawowych. W 2011 r. wszczęto 3 takie dochodzenia. Cztery
dochodzenia w sprawie obchodzenia środków zakończono rozszerzeniem stosowania
cła, natomiast dwa dochodzenia zakończono bez rozszerzania stosowania środków. 7.4. Dochodzenia w sprawie środków
ochronnych (zob. załącznik L) W 2011 r. nie wszczęto żadnego dochodzenia w
sprawie środków ochronnych. Jedno takie dochodzenie wszczęte w 2010 r.
zakończono bez wprowadzania środków. 8. Wykonanie środków AD/AS 8.1. Dalsze działania związane ze
środkami Dalsze działania związane z obowiązującymi
środkami skupiały się na czterech głównych obszarach: 1) zapobieganie
nadużyciom; 2) monitorowanie przepływów handlowych i zmian na rynku; 3) poprawa
skuteczności za pomocą odpowiednich instrumentów oraz 4) reagowanie na
nieprawidłowe praktyki. Wymienione działania prowadzone we współpracy z państwami
członkowskimi umożliwiły służbom ds. TDI aktywne zapewnianie skutecznego wykonywania
środków ochrony handlu w Unii Europejskiej. 8.2. Monitorowanie zobowiązań
(zob. załączniki M i Q) Jako że zobowiązania są rodzajem środków AD lub
AS, monitorowanie zobowiązań stanowi część działań związanych z wykonywaniem
środków. Zobowiązania są przyjmowane przez Komisję jeśli uzna ona, że mogą one
skutecznie przyczynić się do usunięcia szkodliwego wpływu dumpingu lub
subsydiowania. Na początku 2011 r. obowiązywały 22 zobowiązania.
W trakcie 2011 r. nastąpiły następujące zmiany w kwestii zobowiązań:
zobowiązania 5 przedsiębiorstw wygasły w związku z wygaśnięciem lub uchyleniem
środków i przyjęto jedno zobowiązanie jednego przedsiębiorstwa. W związku z tym
całkowita liczba obowiązujących zobowiązań na koniec 2011 r. wynosiła 18. 9. Zwroty (zob. załącznik U) Artykuły 11 ust. 8 i 21 ust. 1 rozporządzeń
podstawowych umożliwiają importerom składanie wniosków o zwrot pobranych ceł w
przypadku wykazania, że margines dumpingu/subsydiowania został usunięty lub
obniżony do poziomu niższego od poziomu obowiązującego cła. W 2011 r. złożono 26 nowych wniosków o zwrot. Pod
koniec 2011 r. prowadzonych było 12 dochodzeń, które obejmowały 18 wniosków. W
2011 r. przyjęto 24 decyzje Komisji: dwanaście z nich dotyczyło przyznania
częściowego zwrotu, a w pozostałych 12 odrzucono wnioski o zwrot. Wycofano 7
wniosków. 10. Przegląd sądowy: decyzje
wydane przez Trybunał Sprawiedliwości/Sąd W 2011 r. Trybunał Sprawiedliwości i Sąd wydały w
sumie 9 wyroków dotyczących kwestii środków antydumpingowych lub
antysubsydyjnych. Streszczenie niektórych spośród tych wyroków znajduje się w
dokumencie roboczym. W 2011 r. wniesiono 16 nowych spraw – 12 do Sądu i
4 do Trybunału Sprawiedliwości. Wykaz spraw AD/AS wniesionych do Sądu oraz do
Trybunału Sprawiedliwości i wciąż nierozstrzygniętych z końcem 2011 r. jest
podany w załączniku S do dokumentu roboczego. 11. Działania w ramach Światowej Organizacji
Handlu (WTO) 11.1. Rozstrzyganie sporów w
dziedzinie AD, AS i SFG WTO przewiduje rygorystyczną procedurę
rozstrzygania sporów między członkami WTO dotyczących stosowania porozumień
WTO. W lipcu 2011 r. Organ Apelacyjny WTO opracował
sprawozdanie na temat sporu dotycz¹cego skargi Chin na UE w kwestii środków antydumpingowych
wprowadzonych względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub
stali pochodzących z Chin. Była to pierwsza rozpatrywana przez WTO sprawa
wniesiona przez Chiny przeciwko UE od momentu ich przyst¹pienia do WTO w 2001
r. Zespół orzekający rozesłał sprawozdanie do członków WTO w grudniu 2010 r., a
w marcu 2011 r. UE zakwestionowała niektóre jego aspekty. Organ Apelacyjny
wydał sprawozdanie w lipcu 2011 r., które zostało przyjęte przez Organ
Rozstrzygania Sporów (ORS) na posiedzeniu w dniu 28 lipca 2011 r. Pomimo iż
zdecydowana większość zarzutów Chin w odniesieniu do elementów złącznych
została odrzucona przez zespół orzekający oraz Organ Apelacyjny, niektóre
aspekty tego rozporządzenia uznano za naruszające prawa WTO. Zespół orzekający
oraz Organ Apelacyjny ustaliły również, że art. 9 ust. 5 rozporządzenia
podstawowego nie był spójny ze zobowiązaniami Unii Europejskiej zawartymi w
Porozumieniu antydumpingowym WTO. We wrześniu 2011 r. Unia Europejska
poinformowała Organ Rozstrzygania Sporów WTO, że zamierza wdrożyć zalecenia i
orzeczenia ORS w zakresie tego sporu, zgodnie z jej zobowiązaniami w ramach
WTO. W lutym 2012 r. Komisja wystąpiła z wnioskiem do Parlamentu Europejskiego
i Rady o zmianę podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, uwzględniając
orzeczenie ORS[3].
W październiku 2011 r. zespół orzekający WTO wydał
sprawozdanie w sprawie sporu dotyczącego środków antydumpingowych wprowadzonych
na niektóre rodzaje obuwia skórzanego. Zespół orzekający powołano w maju 2010
r. Ustalił on, że w większości przeanalizowanych kwestii UE działała w pełnej
zgodzie z zasadami WTO. Potwierdził on również ustalenia dokonane w sporze
dotyczącym elementów złącznych odnośnie do art. 9 ust. 5 rozporządzenia
podstawowego. Z uwagi na to, iż rozporządzenia wprowadzające środki na przywóz
obuwia skórzanego wygasły w marcu 2011 r., zespół orzekający stwierdził brak
podstawy do sformułowania zalecenia „zapewnienie zgodności [wygasłych] środków”
zgodnie z art. 19.1 Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących
rozstrzyganie sporów. Zespół orzekający zalecił jednak, aby Unia Europejska
zapewniła zgodność art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ze swoimi
zobowiązaniami wynikającymi z porozumień WTO. 11.2. Inne działania WTO W 2011 r. przewodniczący
grupy negocjacyjnej dauhańskiej agendy rozwoju ds. reguł rozpoczął proces
nieformalnych wielostronnych konsultacji, obejmujących kwestie, co do których
panowało przekonanie, że, że należy kontynuować prace nad rozbieżnościami
utrzymującymi się między członkami. W wyniku tych konsultacji rozesłano nowy
tekst dotyczący antydumpingowych środków dyscyplinujących, w którym podkreślono
kwestie, co do których istnieje porozumienie oraz nierozwiązane, problematyczne
kwestie. Postępy w kwestii subsydiów oraz negocjacji w sprawie subsydiów w
dziedzinie rybołówstwa zostały opisane w sprawozdaniu (WTO dokument TN/RL/W/254
z dnia 21 kwietnia 2011 r.). Pomimo iż dokumenty te dokładnie odzwierciedlały
stan negocjacji w tych dziedzinach, w 2011 r. nie udało się poczynić postępów w
negocjacjach, częściowo w związku z ogólną dynamiką negocjacji w ramach
dauhańskiej agendy rozwoju. Po rezygnacji przewodniczącego Francisa ze
stanowiska, członkowie osiągnęli porozumienie co do nominacji ambasadora
McCooka (Jamajka) na stanowisko przewodniczącego grupy negocjacyjnej ds. reguł.
Nominacja ta została potwierdzona na formalnym spotkaniu zorganizowanym w lutym
2012 r. Po tym spotkaniu odbyły się dwa spotkania grupy technicznej, podgrupy
grupy negocjacyjnej - w lutym i w kwietniu 2012 r. Równolegle do tych
działań służby Komisji w dalszym ciągu uczestniczyły w regularnych pracach
komitetów: antydumpingowego, ds. subsydiów, ds. środków wyrównawczych i ds.
środków ochronnych. Komitety zebrały się dwukrotnie w formie regularnych
posiedzeń, aby dokonać przeglądu notyfikacji oraz omówić szczególnie istotne
kwestie. Wniosek W porównaniu z
ubiegłym rokiem w 2011 r. odnotowano wzrost zarówno liczby wszczętych nowych
spraw oraz liczby wprowadzonych środków ostatecznych. Nieznacznie wzrosła również
liczba dochodzeń zakończonych podjęciem decyzji o niestosowaniu środków, a
liczba przypadków wprowadzenia środków tymczasowych spadła niemal o jedną
czwartą w porównaniu z poprzednim rokiem. Przeglądy nadal stanowią znaczną
część prac służb, przy czym liczba wszczętych przeglądów spadła niemal o jedną
szóstą w porównaniu z 2010 r. Liczba zakończonych przeglądów znacznie wzrosła w
porównaniu z danymi za rok 2010. Przypomina się
również, że obowiązujące w 2011 r. środki ochrony handlu miały wpływ jedynie na
0,25 % całkowitego przywozu, co odzwierciedla umiarkowane i oparte na
przepisach podejście UE do stosowania tych instrumentów. [1] Dz.U. L 107 z 19.4.2012, s. 5. [2] Tabela 1 w dokumencie roboczym zawiera informacje
statystyczne na temat nowych dochodzeń przeprowadzonych w latach 2007- 2011
zgodnie z przepisami art. 5 i 10 rozporządzeń podstawowych. [3] COM (2012) 41 Final