KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

Ocena skutków finansowych regulacji towarzysząca wnioskowi w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych (COM(2011) 747 wersja ostateczna) oraz wnioskowi w sprawie dyrektywy dotyczącej nadmiernego polegania na ratingach kredytowych (COM(2011) 746 wersja ostateczna)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 15 listopada 2011 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych oraz wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) i dyrektywę 2011/61/UE w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w odniesieniu do nadmiernego polegania na ratingach kredytowych (określane dalej jako „pakiet CRA3”).

W odniesieniu do wpływu na budżet Unii w pkt 4 uzasadnienia towarzyszącego proponowanemu rozporządzeniu stwierdzono, że:

„Wniosek Komisji nie ma wpływu na budżet Unii Europejskiej. W szczególności zadania, które zostałyby powierzone EUNGiPW [Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych], zgodnie z tym co ustalono we wniosku, nie wymagałyby dodatkowych funduszy UE. Należy także podkreślić, że art. 19 rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych [przypis 11] stanowi, że wydatki EUNGiPW niezbędne dla rejestrowania i nadzoru agencji ratingowych zgodnie z rozporządzeniem są w pełni pokrywane przez opłaty nakładane na agencje ratingowe.

Przypis 11: «1. Urząd pobiera od agencji ratingowych opłaty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem w sprawie opłat, o którym mowa w ust. 2. Opłaty te w pełni pokrywają wydatki Urzędu niezbędne do rejestracji agencji ratingowych i nadzoru nad nimi oraz zwrotu wszelkich kosztów, jakie mogą ponieść właściwe organy, wykonując prace na mocy niniejszego rozporządzenia, w szczególności w wyniku przekazania zadań zgodnie z art. 30.»”.

W ocenie skutków dotyczącej pakietu CRA3 oszacowano następstwa poszczególnych środków pod względem kosztów i stwierdzono, że „środki w zakresie polityki nie będą miały wpływu na budżet UE”[1]. Stwierdzono jednak również, że wejście w życie pakietu CRA3 doprowadzi do istotnego wzrostu obciążeń dla EUNGiPW, pociągając za sobą konieczność zwiększenia zasobów kadrowych tego urzędu. W związku z tym w projekcie budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 (COM(2012) 300)[2], określanym dalej jako „projekt budżetu na 2013 r.”, Komisja zaproponowała dodatkowe 15 stanowisk w planie zatrudnienia dla EUNGiPW. Byłyby one w całości finansowane z opłat wnoszonych przez agencje ratingowe, nie mając tym samym wpływu na wysokość unijnego wkładu w finansowanie EUNGiPW.

Niniejszy komunikat zawiera szczegółowe informacje dla władzy budżetowej w formie oceny skutków finansowych regulacji dotyczącej pakietu CRA3, zawierającej również informacje na temat podziału wymaganych zasobów zgodnie z zadaniami i celami EUNGiPW wynikającymi z pakietu CRA3. Załącznik 2 do niniejszego komunikatu zawiera ponadto ogólny przegląd wpływu wszystkich wniosków ustawodawczych Komisji na zasoby EUNGiPW w roku 2013.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy

              1.2.    Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

              1.3.    Charakter wniosku/inicjatywy

              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

              1.6.    Czas trwania działania i jego wpływ finansowy

              1.7.    Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania

2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA

              2.1.    Zasady nadzoru i sprawozdawczości

              2.2.    System zarządzania i kontroli

              2.3.    Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

              3.1.    Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

              3.2.    Szacunkowy wpływ na wydatki

              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

              3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

              3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

              3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

              3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu

              3.3.    Szacunkowy wpływ na dochody

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych

1.2.        Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[3]

Rynek wewnętrzny – rynki finansowe

1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy

ý Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

1.4.        Cele

1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Wkład w ograniczenie zagrożeń dla stabilności finansowej oraz w przywrócenie zaufania inwestorów i pozostałych uczestników rynku do rynków finansowych i jakości ratingów.

1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cele szczegółowe: W świetle powyższych celów ogólnych istotne jest osiągnięcie następujących celów szczegółowych: · ograniczenie polegania na zewnętrznych ratingach kredytowych; · ograniczenie ryzyka wystąpienia efektu domina związanego z długiem państw; · poprawa warunków na rynku ratingów kredytowych; · zapewnienie inwestorom prawa do dochodzenia roszczeń; · wzmocnienie niezależności agencji ratingowych oraz ulepszenie metod i procedur związanych z wystawianiem ratingów.

1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

· wszystkie odniesienia do ratingów kredytowych w obowiązujących wytycznych i zaleceniach zostaną zweryfikowane przez EUNB, EUNGiPW i EUNUiPPE i w stosownych przypadkach zostaną usunięte; · ulepszone zostanie regularne ujawnianie informacji o strukturyzowanych produktach finansowych, stwarzając silniejsze zachęty dla inwestorów do samodzielnego dokonywania analiz due dilligence, ograniczając tym samym nadmierne poleganie na ratingach zewnętrznych; · polepszy się przejrzystość ratingów państw; inwestorzy będą lepiej rozumieć ratingi państw; ograniczone zostanie ryzyko efektu domina i skutków ubocznych; · łatwiejsze będzie wchodzenie nowych podmiotów na rynek ratingów; największe z działających obecnie agencji ratingowych będą musiały stawić czoła nowym konkurentom; emitenci i inwestorzy będą mogli korzystać z usług większej liczby agencji ratingowych; · inwestorzy będą mogli uzyskać odszkodowanie za szkody poniesione w wyniku umyślnego działania lub rażącego niedbalstwa agencji ratingowych; · mniejsza będzie liczba konfliktów interesów wynikających z modelu „emitent płaci” oraz z długotrwałych stosunków biznesowych; · uczestnicy rynku będą w stanie właściwie zrozumieć oraz zweryfikować metody stosowane przez agencje ratingowe w odniesieniu do wszystkich kategorii aktywów.

1.4.4.     Wskaźniki wyników i wpływu

· liczba odniesień do ratingów zewnętrznych w dokumentach opublikowanych przez EUNGiPW; · zmiany pod względem korzystania przez przedsiębiorstwa branży finansowej – do celów regulacyjnych – z koncepcji opartych na ratingach standardowych i na ratingach wewnętrznych; · liczba ratingów zamówionych i niezamówionych wystawionych dla poszczególnych kategorii aktywów, względnie ich udziały; · częstość zmiany i wystawiania ratingów, w szczególności ratingów długu państwowego; · częstość i rodzaje zmian metod stosowanych przez agencje ratingowe, jak również to, jak często zmiany te odrzucono lub zakwestionowano; · liczba nowych podmiotów na rynku i zmiany jego struktury. Może to obejmować udziały rynkowe istniejących podmiotów zarówno pod względem przychodów, jak i liczby wystawionych ratingów w poszczególnych kategoriach aktywów.

1.5.        Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Agencje ratingowe są ważnymi uczestnikami rynków finansowych i powinny podlegać odpowiednim ramom prawnym. Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych[4] stosuje się w pełni od dnia 7 grudnia 2010 r. Zgodnie z rozporządzeniem agencje ratingowe zobowiązane są przestrzegać rygorystycznych zasad postępowania w celu łagodzenia ewentualnych konfliktów interesów oraz zagwarantowania, że ratingi i proces wystawiania ratingu charakteryzują się wysoką jakością i wystarczającą przejrzystością. Istniejące agencje ratingowe musiały złożyć wniosek o rejestrację oraz spełnić wymagania określone w rozporządzeniu do dnia 7 września 2010 r. Dnia 1 czerwca 2011 r. weszły w życie zmiany rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych (wprowadzone rozporządzeniem (UE) nr 513/2011), przyznające Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) wyłączne uprawnienia nadzorcze nad agencjami ratingowymi zarejestrowanymi w UE, celem scentralizowania i uproszczenia ich rejestracji oraz nadzoru nad nimi na poziomie Unii Europejskiej[5]. Mimo stworzenia w ten sposób solidnych podstaw, szereg kwestii dotyczących działalności w zakresie ratingu kredytowego oraz wykorzystania ratingów nie zostało jednak w sposób wystarczający uwzględnionych w obecnym rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych. Dotyczą one w szczególności ryzyka nadmiernego polegania na ratingach kredytowych przez uczestników rynków finansowych, wysokiego stopnia koncentracji na rynku ratingowym, odpowiedzialności cywilnej agencji ratingowych wobec inwestorów, konfliktów interesów w przypadku modelu „emitent płaci” oraz struktury własnościowej agencji ratingowych. Także specyfika ratingów państw, która stała się ewidentna podczas obecnego kryzysu związanego z długiem państwowym, nie została wyraźnie uwzględniona w obecnym rozporządzeniu w sprawie agencji ratingowych. Komisja Europejska zwróciła uwagę na te otwarte kwestie w komunikacie z dnia 2 czerwca 2010 r. („Regulacja usług finansowych dla zapewnienia zrównoważonego wzrostu”)[6] oraz w dokumencie konsultacyjnym służb Komisji z dnia 5 listopada 2010 r.[7], zapowiadając potrzebę ukierunkowanego przeglądu rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych, która została zrealizowana w postaci przyjętego w dniu 15 listopada 2011 r. pakietu CRA3. Dnia 8 czerwca 2011 r. Parlament Europejski przyjął nielegislacyjną rezolucję w sprawie agencji ratingowych[8]. Również w niej wskazano na konieczność wzmocnienia ram regulacyjnych w odniesieniu do agencji ratingowych oraz podjęcia działań zmniejszających ryzyko nadmiernego polegania na ratingach. W szczególności Parlament Europejski poparł, między innymi, zwiększone wymogi ujawniania informacji w przypadku ratingów państw, ustanowienie europejskiego indeksu ratingowego, zwiększony zakres ujawniania informacji na temat strukturyzowanych instrumentów finansowych oraz odpowiedzialność cywilną agencji ratingowych. Parlament Europejski uznał także, że istotne jest pobudzanie konkurencji oraz że Komisja powinna przeanalizować i ocenić wariant polegający na ustanowieniu niezależnej europejskiej agencji ratingowej. Na nieformalnym posiedzeniu Rady ECOFIN w dniach 30 września i 1 października 2010 r. Rada Unii Europejskiej uznała, że należy podjąć dalsze wysiłki celem rozwiązania szeregu problemów dotyczących działalności w zakresie ratingu kredytowego, w tym ryzyka nadmiernego polegania na ratingach oraz ryzyka konfliktu interesów wynikającego z modelu wynagradzania agencji ratingowych. Podczas obrad Rady Europejskiej w dniu 23 października 2011 r. stwierdzono, że konieczne są postępy w ograniczaniu nadmiernego polegania na ratingach kredytowych. Ponadto Europejski Komitet Papierów Wartościowych oraz Europejski Komitet Bankowy, w których skład wchodzą przedstawiciele ministerstw finansów państw członkowskich, przedyskutowały potrzebę dalszego wzmocnienia ram regulacyjnych w odniesieniu do agencji ratingowych podczas posiedzeń, które odbyły się w dniach 9 listopada 2010 r. i 19 września 2011 r. Na szczeblu międzynarodowym Rada Stabilności Finansowej opublikowała w październiku 2010 r. zasady, których celem jest zmniejszenie zakresu polegania organów publicznych oraz instytucji finansowych na ocenach agencji ratingowych[9]. W dokumencie tym wezwano do usunięcia z przepisów prawa odniesień do takich ocen lub zastąpienia ich w przypadku istnienia stosownych alternatywnych standardów oceny wiarygodności kredytowej oraz do zobowiązania inwestorów do przeprowadzania własnych ocen wiarygodności kredytowej. Zasady te zostały zatwierdzone na szczycie państw G-20 w Seulu w listopadzie 2010 r. Komisja poruszyła niedawno kwestię nadmiernego polegania instytucji finansowych na ratingach, w kontekście reformy przepisów dotyczących bankowości[10]. Komisja zaproponowała wprowadzenie przepisu, zgodnie z którym banki i firmy inwestycyjne same oceniałyby ryzyko kredytowe podmiotów i instrumentów finansowych, w które inwestują, a nie polegały jedynie na ratingach zewnętrznych. Wprowadzenie podobnego przepisu Komisja proponuje w projekcie zmian[11] dyrektywy w sprawie UCITS[12] oraz dyrektywy w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi[13], który jest przedkładany równolegle z niniejszym wnioskiem.

1.5.2.     Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej

Zgodnie z zasadą pomocniczości (art. 5 ust. 3 Traktatu UE), Unia podejmuje działania tylko wówczas, gdy cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a ze względu na rozmiary lub skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii. Wprawdzie wszystkie wspomniane problemy związane z ratingami kredytowymi mają istotne konsekwencje dla poszczególnych państw członkowskich, ich ogólny wpływ można w pełni dostrzec dopiero w kontekście transgranicznym. Wynika to z faktu, iż ratingi wystawiane w jednym kraju mogą dotyczyć instrumentów finansowych emitowanych w innym, w związku z czym działania podejmowane na szczeblu krajowym mogą się okazać bezskuteczne, gdyż w dalszym ciągu mogą być wykorzystywane ratingi wystawiane w innych państwach członkowskich lub nawet w państwach trzecich. W rezultacie istnieje ryzyko, że działania podejmowane na szczeblu krajowym mogą być obchodzone lub nieskuteczne, jeśli nie zostaną wprowadzone odpowiednie środki na szczeblu unijnym. Dlatego też wszelkie dalsze działania w obszarze agencji ratingowych przyniosą najlepsze efekty przy wspólnym zaangażowaniu całej UE. W związku z powyższym działanie na szczeblu UE wydaje się być właściwe z punktu widzenia zasady pomocniczości.

1.5.3.     Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Nie dotyczy.

1.5.4.     Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia

Po fali nadzwyczajnych działań służących opanowaniu skutków kryzysu finansowego, który wybuchł w 2007 r., Komisja rozpoczęła realizację programu reform, który ma na celu wprowadzenie w życie zobowiązań podjętych przez państwa należące do grupy G-20 i rozwiązanie problemów unijnej branży finansowej mających bardziej strukturalny charakter, w tym przez uwzględnienie głównych źródeł jego podatności na zagrożenia, jakie wyszły na jaw w trakcie kryzysu i które obejmują:

•        niskie poziomy kapitału wysokiej jakości i niedostateczną płynność w sektorze bankowym, po części odzwierciedlające niewłaściwe i procykliczne wymogi ostrożnościowe oraz uchybienia w ocenie ryzyka i zarządzaniu ryzykiem;

•        niedostatki w obszarze nadzoru, zwłaszcza w odniesieniu do nadzoru nad niektórymi instytucjami działającymi w skali transgranicznej oraz do niepodlegających regulacjom sektorów branży finansowej;

•        niedostatki w zakresie ładu korporacyjnego, które przyczyniły się do podejmowania nadmiernego ryzyka przez instytucje finansowe;

•        niewystarczającą przejrzystość rynku i niedostateczne ujawnianie informacji organom publicznym, w tym organom nadzoru, zwłaszcza jeśli chodzi o złożone strukturyzowane produkty finansowe;

•        brak odpowiednich regulacji i stosownego nadzoru w przypadku agencji ratingowych;

•        niedostateczny nadzór makroostrożnościowy nad całą branżą finansową, tak by uniknąć systemowego ryzyka związanego z efektem domina;

•        brak zharmonizowanych ram prawnych umożliwiających kontrolowaną likwidację banków i innych instytucji finansowych, który prowadził do zwiększonej presji na państwa członkowskie, by ratowały banki przy wykorzystaniu funduszy publicznych, aby uniknąć ogólnego załamania systemu finansowego.

Zasadnicze elementy tego programu reform zostały zarysowane przez Komisję w komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. („Realizacja europejskiego programu naprawy”), podczas gdy w komunikacie z dnia 2 czerwca 2010 r. („Regulacja usług finansowych dla zapewnienia zrównoważonego wzrostu”) przedstawiła ona szczegóły tego pakietu reform w branży finansowej.

Pierwsze elementy tego programu zrealizowano w latach 2009–2010. Najważniejszy z nich stanowi nowa struktura nadzoru finansowego, obejmująca Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego, która zapewni wykrywanie na wczesnym etapie zagrożeń makroostrożnościowych i makroekonomicznych, oraz trzy nowe europejskie urzędy nadzoru odpowiedzialne za sektor bankowy (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, EUNB), sektor ubezpieczeń (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, EUNUiPPE) oraz rynki papierów wartościowych (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, EUNGiPW), które mają służyć wzmocnieniu nadzoru i zapewnieniu lepszej koordynacji między krajowymi organami nadzoru.

Istotną lukę w regulacjach domknięto dzięki rozporządzeniom w sprawie agencji ratingowych, wprowadzając surowe wymogi dotyczące rejestracji tych podmiotów oraz nadzoru nad nimi oraz powierzając to ostatnie zadanie EUNGiPW. Dokonano również zmian w dyrektywie w sprawie wymogów kapitałowych celem zaostrzenia przepisów dotyczących kapitału własnego, jakim instytucje finansowe muszą dysponować w odniesieniu do portfela handlowego i złożonych instrumentów pochodnych, a także wprowadzenia wiążących przepisów w zakresie wynagrodzeń i premii wypłacanych przez te instytucje. Kolejną lukę w przepisach i nadzorze zamknięto dzięki przyjęciu dyrektywy w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, w tym funduszami hedgingowymi, która zapewnia solidne i zharmonizowane standardy regulacyjne w odniesieniu do wszystkich zarządzających i zwiększa przejrzystość dla inwestorów.

1.6.        Czas trwania działania i jego wpływ finansowy

ý Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania

– Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 2013 r. do 2015 r.,

– po którym następuje faza operacyjna.

1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[14]

¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:

– ý  organom utworzonym przez Wspólnoty[15]

2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2.1.        Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Art. 81 rozporządzenia w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych nakłada na Komisję wymóg publikowania – po raz pierwszy do dnia 2 stycznia 2014 r., a następnie co trzy lata – ogólnego sprawozdania dotyczącego doświadczeń zgromadzonych w związku z działalnością EUNGiPW. W tym celu Komisja opublikuje ogólne sprawozdanie, które zostanie przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

2.2.        System zarządzania i kontroli

2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko

W odniesieniu do zarządzania środkami EUNGiPW szczególne ryzyko związane z rejestrowaniem agencji ratingowych i nadzorem nad nimi wynika z faktu, iż – w odróżnieniu od sytuacji, jaka ma miejsce w przypadku wielu innych organów utworzonych przez Wspólnoty – nadzór nad agencjami ratingowymi będzie finansowany wyłącznie przez same agencje. Poza tym w odniesieniu do zgodnego z przepisami, gospodarnego, wydajnego i skutecznego wykorzystania środków przewidzianych w niniejszym wniosku oczekuje się, że wniosek nie prowadzi do pojawienia się nowych rodzajów ryzyka, które nie byłyby już obecnie uwzględnione w istniejących ramach kontroli wewnętrznej EUNGiPW.

2.2.2. Przewidywane metody kontroli

Aby zapewnić przejrzyste i skuteczne wykorzystanie przewidzianych zasobów przez EUNGiPW Komisja przyjęła w dniu 7 lutego 2012 r. rozporządzenie delegowane (nr 272/2012) w odniesieniu do opłat pobieranych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych od agencji ratingowych[16].

2.3.        Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

Do celów zwalczania oszustw, korupcji oraz wszelkiej innej nielegalnej działalności, do EUNGiPW zastosowanie mają, bez żadnych ograniczeń, przepisy rozporządzenia nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

EUNGiPW przystępuje do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz niezwłocznie przyjmuje stosowne przepisy odnoszące się do całego personelu EUNGiPW.

Decyzje dotyczące finansowania oraz wynikające z nich umowy oraz instrumenty wykonawcze muszą wyraźnie stwierdzać, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie potrzeby, przeprowadzać kontrole na miejscu wobec beneficjentów środków finansowych wydatkowanych przez EUNGiPW oraz pracowników odpowiedzialnych za przydzielenie tych środków.

Art. 64 i 65 rozporządzenia w sprawie ustanowienia EUNGiPW zawierają przepisy dotyczące wykonania i kontroli budżetu EUNGiPW oraz mające zastosowanie zasady finansowe.

3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

3.1.        Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

· Istniejące pozycje w budżecie

Wzrost wydatków na nadzór nad agencjami ratingowymi z budżetu EUNGiPW będzie w pełni pokryty przez opłaty uiszczane przez agencje na rzecz urzędu[17].

Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład

Numer [Treść………………………...……….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane ([18]) || państw EFTA[19] || krajów kandydujących[20] || państw trzecich

|| 12.0404 EUNGiPW – Subwencja w ramach tytułów 1, 2 i 3 || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE

3.2.        Szacunkowy wpływ na wydatki

3.2.1.     Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| || || Rok 2013[21] || Rok 2014 || Rok 2015 || || || OGÓŁEM

OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || || || || || nie dotyczy

Środki na płatności || nie dotyczy || nie dotyczy || nie dotyczy || || || || || nie dotyczy

3.2.2.     Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

– ý    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

3.2.3.     Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

3.2.3.1.  Streszczenie

– ý    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

– ý    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

Uwagi:

W następstwie przyjęcia pakietu CRA3 w DG MARKT nie będą wymagane dodatkowe zasoby ludzkie ani administracyjne.

3.2.4.     Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

– ý    Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.

3.2.5.     Udział osób trzecich w finansowaniu

– ý    Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

3.3.        Szacunkowy wpływ na dochody

– ý    Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

Załącznik 1.

Potrzeby EUNGiPW w zakresie personelu zewnętrznego (pracownicy kontraktowi oraz oddelegowani eksperci krajowi) w latach 2014–2015 celem realizacji tymczasowych zadań wynikających z pakietu CRA3 nie oznaczają dalszego zwiększenia liczby personelu zewnętrznego EUNGiPW.

Tabela 1. Szacowane zasoby EUNGiPW wymagane na potrzeby wdrożenia pakietu CRA3.

Nowe zadania EUNGiPW || Wymagane zasoby kadrowe || || Dodatkowe zasoby informatyczne

|| Tymczasowo || Inne zasoby w latach 2014–2015 w postaci oddelegowanych ekspertów krajowych lub pracowników kontraktowych, w ekwiwalentach pełnego czasu pracy (fte) || Uwagi ||

1) Weryfikacja (i w stosownych przypadkach usunięcie) wszystkich odniesień do ratingów kredytowych znajdujących się w obowiązujących wytycznych, zaleceniach oraz regulacyjnych standardach technicznych || || - 0,5 fte || ||

2) Przyjęcie 5 nowych regulacyjnych standardów technicznych dotyczących: - ujawniania informacji w odniesieniu do strukturyzowanych produktów finansowych - rotacji agencji ratingowych (dokumentacja przekazania klienta) - zharmonizowanej standardowej skali ratingowej - europejskiego indeksu ratingowego (EURIX) - opłat pobieranych przez agencje ratingowe || || - 3,5 fte || Szacunki oparte na obciążeniu pracą w 2011 r. w związku z przygotowaniem projektów czterech regulacyjnych standardów technicznych oraz na wymaganych w tych obszarach zaawansowanych specjalnych metodykach. ||

3) Przyjęcie 2 nowych wytycznych i zaleceń dotyczących: - koordynacji ujawniania informacji na temat opłat pobieranych przez agencje ratingowe - gromadzenia danych dotyczących koncentracji na rynku || || - 1,5 fte || Szacunki oparte na charakterze procedury konsultacji i przyjęcia wymaganej w przypadku wytycznych i zaleceń oraz na wymaganych w tych obszarach zaawansowanych specjalnych metodykach. ||

4) Ponowna ocena możliwości zatwierdzenia ratingów wystawionych w państwach trzecich || || - 3,5 fte || Szacunki oparte na obciążeniu pracą w 2011 r. w związku z procedurą zatwierdzania. ||

5) Utworzenie centralnej strony internetowej zawierającej informacje na temat aktywów bazowych (i ich ratingów) leżących u podstaw strukturyzowanych produktów finansowych oraz zarządzanie tą stroną || -1,8 fte: Dział ds. agencji ratingowych 1,0 fte IT: 0,8 fte (analityk produkcji i działalności) || - 2,3 fte Dział ds. agencji ratingowych 1,0 fte IT: 1,3 fte (0,5 kierownik projektu + 0,5 twórca strony +0,3 ekspert ds. zamówień) || || Założenia (czas trwania projektu: 1,5 roku): 1) koszty oprogramowania: 300000 EUR netto 2) koszty sprzętu: 30000 EUR netto 3) usługi: Etap rozwoju: 1 ekspert fte (6 miesięcy*1200 EUR*22) =158000 Testowanie/uruchomienie: 1 młodszy specjalista fte (12 miesięcy*700*22) =185000 RAZEM: 673000

6) Wstępna ocena nowych metod stosowanych przez agencje ratingowe || 6 fte || - || Szacunki te stanowią średnią z wartości między 2 a 22 fte, w zależności od ostatecznej treści przepisu, który wymagać może od EUNGiPW przeprowadzania każdego roku od 50 do 500 ocen. ||

7) Monitorowanie zmian na rynku oraz wdrażania innych wymogów, które będą musiały spełniać agencje ratingowe: - monitorowanie wzajemnych powiązań właścicielskich między agencjami ratingowymi - monitorowanie obowiązkowej rotacji agencji ratingowych i głównych analityków - monitorowanie udziałów głównych udziałowców agencji ratingowych w podmiotach będących przedmiotem ratingu oraz świadczonych na ich rzecz usług doradztwa - monitorowanie przestrzegania wymogu dwóch ratingów dla strukturyzowanych produktów finansowych - monitorowanie publikowania ratingów państw (po zamknięciu obrotu i co najmniej na godzinę przed otwarciem platform obrotu w UE) - monitorowanie spełniania przez agencje ratingowe wymogu informowania ocenianych podmiotów na co najmniej jeden pełny dzień roboczy przed publikacją ratingów i tendencji ratingów - monitorowanie ujawniania przez agencje ratingowe wszystkich wstępnych ratingów - monitorowanie opłat nakładanych na agencje ratingowe - opracowywanie nowych metod oraz monitorowanie ryzyka związanego z koncentracją na rynku || 4,8 fte || - || ||

8) Ustanowienie europejskiego indeksu ratingowego (EURIX)/europejskiej platformy ratingowej oraz zarządzanie nimi, w tym ustanowienie bazy danych służącej gromadzeniu ujawnianych informacji na temat opłat pobieranych przez agencje ratingowe i zarządzanie tą bazą danych || - 2,4 fte: Dział ds. agencji ratingowych 1,4 fte; IT: 1 fte (analityk produkcji i działalności) || - || Szacunki oparte na wymaganych zaawansowanych specjalnych metodykach. || Założenia: czas trwania projektu: 1 rok; wdrożenie przy wykorzystaniu synergii z CEREP i SoCRAT; obliczanie EURIX-a przez agencje ratingowe: 1) koszty oprogramowania: 200000 EUR netto 2) koszty sprzętu: 15000 EUR netto 3) usługi: Etap rozwoju: 2,25 fte (kierownik projektu, twórca i pozostali eksperci; 6 miesięcy*1200 EUR*22)=356000 Testowanie/uruchomienie: 1 młodszy specjalista fte (6 miesięcy*700*22) =93000 RAZEM: 664000

Ogółem || 15 || 11,3 || ||

Zakłada się, że rozporządzenie wejdzie w życie przed początkiem 2013 r., w związku z czym EUNGiPW będzie potrzebować dodatkowych zasobów począwszy od 2013 r. Dodatkowy personel został przewidziany wyłącznie do opracowywania standardów technicznych, wytycznych i sprawozdań przedstawianych przez EUNGiPW. Wniosek Komisji obejmuje zadania EUNGiPW, których realizacja będzie wymagała stworzenia 15 tymczasowych stanowisk począwszy od 2013 r. Ponadto w latach 2014–2015 inne zadania zgodnie z opisem powyżej będą musiały być realizowane przez personel zewnętrzny (oddelegowanych ekspertów krajowych i pracowników kontraktowych): 5,8 (osoboroku) w 2014 r. oraz 5,5 (osoboroku) w 2015 r.

Inne założenia:

· średnie roczne koszty wynagrodzenia dla poszczególnych kategorii personelu są oparte na wytycznych DG BUDG;

· współczynnik ważenia wynagrodzeń obowiązujący dla Paryża i wynoszący 1,161;

· zakładane koszty szkoleń w wysokości 1 000 EUR na ekwiwalent pełnego czasu pracy na rok;

· koszty podróży służbowych w wysokości 10 000 EUR oszacowane w oparciu o projekt budżetu na 2012 r. na podróże służbowe w przeliczeniu na pracownika;

· koszty rekrutacji (podróż, zakwaterowanie, badania lekarskie, dodatek na zagospodarowanie i inne dodatki, koszty przeprowadzki itp.) w wysokości 12 700 EUR oszacowane w oparciu o projekt budżetu na 2012 r. na rekrutacje w przeliczeniu na nowego pracownika.

Metodę obliczania zwiększenia wymaganego budżetu w kolejnych trzech latach przedstawiono szczegółowo w poniższej tabeli. W obliczeniach uwzględniono fakt, iż wszystkie koszty związane z nadzorem nad agencjami ratingowymi będą pokrywane z opłat uiszczanych na rzecz EUNGiPW przez same agencje.

Tabela 2. Podział kosztów

Rodzaj kosztów || Obliczenia || Kwota w mln EUR

|| || 2013 || 2014 || 2015 || Ogółem

|| || || || ||

Tytuł 1: Wydatki na personel || || || || ||

|| || || || ||

11 Wynagrodzenia podstawowe i dodatki || || || || ||

- pracowników zatrudnionych na czas określony || =15*127*1,161 || 2,212 || 2,212 || 2,212 || 6,635

- oddelegowanych ekspertów krajowych || =(4,8 w 2014 r., 4,5 w 2015 r.)*73*1,161 || 0 || 407 || 381 || 788

- personelu kontraktowego || =1*64*1,161 || 0 || 74 || 74 || 148

|| || || || ||

12 Wydatki związane z rekrutacją || =(15 w 2013 r., 5 w 2014 r.)*12,7 || 191 || 64 || 0 ||     255

|| || || || ||

13 Wydatki na podróże służbowe || =(15 w 2013 r., 20,8 w 2014 r. i 20,5 w 2015 r.)*10 || 150 || 208 || 205 || 563

|| || || || ||

15 Szkolenia || =(15 w 2013 r., 20,8 w 2014 r. i 20,5 w 2015 r.)*1 || 15 || 21 || 21 || 56

|| || || || ||

Ogółem Tytuł 1: Wydatki na personel || || 2,568 || 2,986 || 2,893 || 8,445

|| || || || ||

|| || || || ||

Tytuł 2: Wydatki na infrastrukturę i wydatki administracyjne || =(15 w 2013 r., 20,8 w 2014 r. i 20,5 w 2015 r.)*30 || 450 || 624 || 615 || 1,689

|| || || || ||

Ogółem Tytuł 2: Wydatki na infrastrukturę i wydatki administracyjne || || 450 || 624 || 615 || 1,689

|| || || || ||

|| || || || ||

Tytuł 3: Wydatki operacyjne || || || || ||

|| || || || ||

EURIX || || 664 || 0 || 0 || 664

Centralna strona internetowa dotycząca jakości ratingów strukturyzowanych produktów finansowych || || 0 || 300 || 373 || 673

|| || || || ||

Ogółem Tytuł 3: Wydatki operacyjne || || 664 || 300 || 373 || 1337

|| || || || ||

Ogółem || || 3,682 || 3,910 || 3,881 || 11,471

Z tego przychody z opłat rejestracyjnych i opłat z tytułu nadzoru uiszczanych przez agencje ratingowe (100 %) || || 3,682 || 3,910 || 3,881 || 11,471

Tabela 3. Proponowany plan zatrudnienia dla piętnastu stanowisk dla pracowników zatrudnionych na czas określony.

Grupa funkcyjna i zaszeregowania || Etaty czasowe

||

AD 8 || 2

AD 7 || 3

AD 6 || 5

AD 5 || 5

||

AD ogółem || 15

Tabela 4. Przypisanie szacowanych kosztów do poszczególnych celów i realizacji wynikających z pakietu CRA3[22].

Cele i realizacje ò || || || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || Rok 2015 || OGÓŁEM ||

||

Rodzaj (-/+) || Średni koszt || Realizacja || Koszt całkowity || Realizacja || Koszt całkowity || Realizacja || Koszt całkowity || Realizacja || Koszt całkowity || || Koszt całkowity ||

Cel nr 1: ograniczenie polegania na zewnętrznych ratingach kredytowych || || || || || || || || || || ||

Odniesienia do ratingów zewnętrznych w dokumentach opublikowanych przez EUNGiPW zostały zweryfikowane i ich liczba została ograniczona || || || - || 0 || - || 0 || + || 67 || + || 0 || || 67 ||

Centralna strona internetowa zawierająca informacje na temat aktywów bazowych (i ich ratingów) leżących u podstaw strukturyzowanych produktów finansowych została stworzona i funkcjonuje || || || - || 0 || - || 362 || - || 814 || + || 836 || || 2012 ||

Opublikowano nowe regulacyjne standardy techniczne dotyczące ujawniania informacji w odniesieniu do strukturyzowanych produktów finansowych || || || - || 0 || - || 0 || + || 94 || - || 0 || || 94 ||

Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa || || 0 || || 362 || || 975 || || 836 || || 2173 ||

Cel nr 2: ograniczenie ryzyka wystąpienia efektu domina powiązanego z długiem państw || || || || || || || || || || ||

EUNGiPW corocznie przedkłada sprawozdania na temat spełniania przez agencje ratingowe wymogów dotyczących ratingów państw || || || - || 0 || - || 241 || + || 226 || + || 226 || || 693 ||

Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa || || 0 || || 241 || || 226 || || 226 || || 693 ||

Cel nr 3: poprawa warunków na rynku ratingów kredytowych || || || || || || || || || || ||

EURIX (europejski indeks ratingowy/europejska platforma ratingowa) został utworzony, funkcjonuje i zapewnione jest jego utrzymanie || || || - || 0 || - || 1147 || + || 452 || + || 452 || || 2051 ||

Opublikowano nowe regulacyjne standardy techniczne dotyczące EURIX-a, zharmonizowanej skali ratingowej oraz rotacji agencji ratingowych || || || - || 0 || - || 0 || + || 243 || + || 37 || || 280 ||

Nowe wytyczne i zalecenia dotyczące: - koordynacji ujawniania informacji na temat opłat pobieranych przez agencje ratingowe - gromadzenia danych dotyczących koncentracji na rynku || || || - || 0 || - || 0 || + || 202 || - || 0 || || 202 ||

EUNGiPW corocznie przedkłada sprawozdania na temat zmian na rynku ratingów kredytowych || || || - || 0 || - || 483 || + || 452 || + || 452 || || 1387 ||

Cel szczegółowy nr 3 - suma cząstkowa || || 0 || - || 1630 || + || 1349 || + || 941 || || 3920 ||

Cel nr 4: zapewnienie inwestorom prawa do dochodzenia roszczeń || || || || || || || || || || ||

Cel szczegółowy nr 4 - suma cząstkowa || || 0 || + || 0 || + || 0 || + || 0 || || 0 ||

Cel nr 5: wzmocnienie niezależności agencji ratingowych oraz ulepszenie metod i procedur związanych z wystawianiem ratingów || || || || || || || || || || ||

Wszystkie nowe metody wprowadzane przez agencje ratingowe są poddawane wstępnej ocenie przez EUNGiPW || || || - || 0 || - || 1207 || + || 1131 || + || 1131 || || 3469 ||

Opublikowano nowe regulacyjne standardy techniczne dotyczące opłat pobieranych przez agencje ratingowe || || || - || 0 || - || 0 || - || 0 || + || 87 || || 87 ||

EUNGiPW corocznie przedkłada sprawozdania na temat zagrożeń dla niezależności wynikających ze stosunków własnościowych i stosunków kontroli || || || - || 0 || - || 241 || + || 226 || + || 226 || || 693 ||

Cel szczegółowy nr 5 - suma cząstkowa || - || 0 || - || 1448 || + || 1357 || + || 1444 || || 4249 ||

Realizacja cząstkowa wynikająca z celów 2–5 – ponowna ocena możliwości zatwierdzenia ratingów wystawionych w państwach trzecich || || || || || || || + ||    433 || || 433 ||

KOSZT OGÓŁEM || || 0 || || 3681 || - || 3907 || - || 3880 || || 11468 ||

Załącznik 2. Przegląd wpływu wniosków ustawodawczych w okresie 2011–2013 na budżet EUNGiPW w roku 2013.

Od czasu ustanowienia EUNGiPW konieczne było – w ramach bieżącego reagowania przez UE na kryzys gospodarczo-finansowy – przyjęcie szeregu ważnych nowych wniosków ustawodawczych, z których niektóre wymagały znacznego rozszerzenia uprawnień EUNGiPW, a tym samym zwiększenia zasobów kadrowych tego urzędu zgodnie z poniższą tabelą.

Zmiana dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID) służy zapewnieniu bardziej solidnych i wydajnych struktur rynkowych, uwzględnieniu innowacji technicznych, zwiększeniu przejrzystości działalności handlowej, wzmocnieniu uprawnień w zakresie nadzoru, stworzeniu bardziej rygorystycznych warunków ramowych dla rynków towarowych instrumentów pochodnych, a także polepszeniu ochrony inwestorów. EUNGiPW otrzymał ważną rolę w opracowywaniu większości środków wykonawczych o charakterze technicznym, które są konieczne do zagwarantowania sprawnego funkcjonowania ram regulacyjnych, a także konkretne zadania nadzorcze, np. istotny udział w określaniu, czy w konkretnych przypadkach oferowana przez platformy obrotu rezygnacja z wymogów przejrzystości przedtransakcyjnej (np. w przypadku tzw. „dark pools”) jest zgodna z MiFID.

Zmiana dyrektywy w sprawie nadużyć na rynku ma na celu zintensyfikowanie walki z nadużyciami na rynkach towarowych i powiązanych z nimi rynkach instrumentów pochodnych, zwiększenie uprawnień organów regulacyjnych do nakładania sankcji oraz ograniczenie obciążeń administracyjnych dla mniejszych i średniej wielkości emitentów. EUNGiPW powierzono między innymi zadanie koordynacji przepisów dotyczących środków technicznych służących zapewnieniu właściwego ujawniania informacji wewnętrznych oraz dotyczących procedur wymiany informacji między właściwymi organami w obrębie UE i z organami państw trzecich, a także zadanie koordynacji – na żądanie – dochodzeń i inspekcji w transgranicznych przypadkach nadużyć.

Wniosek dotyczący centralnych depozytów papierów wartościowych służy harmonizacji zarówno terminów, jak i sposobu dokonywania rozrachunku papierów wartościowych w UE, a także przepisów regulujących działalność centralnych depozytów papierów wartościowych, które zarządzają infrastrukturą wymaganą na potrzeby rozrachunku. W odniesieniu do rozrachunku wniosek zawiera przepisy służące harmonizacji terminów i dyscypliny rozrachunku papierów wartościowych w UE. W odniesieniu do centralnych depozytów papierów wartościowych po raz pierwszy na szczeblu europejskim proponuje się wspólne przepisy w zakresie udzielania zezwoleń tym podmiotom oraz regulacji ich działalności, a także nadzoru nad nimi.

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych EUNGiPW przygotuje łącznie projekty 22 regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych umożliwiających stosowanie tego rozporządzenia, opracuje łącznie 3 wytyczne zawierające sprawdzone praktyki nadzorcze w zakresie dyscypliny rozrachunku oraz środków dotyczących centralnych depozytów papierów wartościowych, zapewni spójne stosowanie rozporządzenia oraz będzie zajmował się uznawaniem centralnych depozytów papierów wartościowych z państw trzecich i wypełnianiem obowiązków w zakresie sprawozdawczości (roczne sprawozdanie na temat zmian na rynku, w szczególności dotyczące wydajności rozrachunku, rozrachunku wewnętrznego oraz działalności transgranicznej).

Zadania EUNGiPW w kontekście zmienionego rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych przedstawiono w głównej części oceny skutków finansowych regulacji.

Tabela 1. Przegląd potrzeb kadrowych oraz wpływu finansowego

Przegląd potrzeb kadrowych

Wymagany szacunkowo personel statutowy || Wymagany szacunkowo personel zewnętrzny || OGÓŁEM wymagany szacunkowo personel ||

2013 || 2014 || 2015 || 2013 || 2014 || 2015 || 2013 || 2014 || 2015 ||

|| || || || || || || || ||

I. 8 || 8 || 8 || 3 || 3 || 3 || 11 || 11 || 11 ||

II. 3 || 3 || 3 || 3 || 3 || 3 || 6 || 6 || 6 ||

III. 4 || 4 || 4 || 2 || 2 || 2 || 6 || 6 || 6 ||

IV. 15 || 15 || 15 || 0 || 5,8 || 5,5 || 15 || 20,8 || 20,5 ||

||

gdzie:

I – wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych, COM(2011) 656 wersja ostateczna [2011/0298 (COD)]

II – wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie nadużyć na rynku, COM(2011) 651 wersja ostateczna [2011/0295 (COD)]

III – wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, COM(2012) 73 wersja ostateczna [2012/0029 (COD)]

IV – wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych (pakiet CRA3), COM(2011) 747 wersja ostateczna i 746 wersja ostateczna [0361 (COD) oraz 0360 (COD)]

[1]               Zob. s. 59 oceny skutków:  http://ec.europa.eu/internal_market/securities/docs/agencies/SEC_2011_1354_en.pdf .

[2]               http://eur-lex.europa.eu/budget/data/DB2013/PL/SEC03.pdf, s. 840.

[3]               ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.

[4]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych, Dz.U. L 302 z 17.11.2009.

[5]               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2011 z dnia 11 maja 2011 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych, Dz.U. L 145 z 31.5.2011.

[6]               COM(2010) 301 wersja ostateczna.

[7]               Dokument jest dostępny na stronie: http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/2010/cra_en.htm.

[8]               http://www.europarl.europa.eu/oeil/FindByProcnum.do?lang=en&procnum=INI/2010/2302.

[9]               http://www.financialstabilityboard.org/publications/r_101027.pdf .

[10]             Wniosek Komisji z dnia 20 lipca 2011 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi i zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego, COM(2011) 453 wersja ostateczna. Zob. art. 77 lit. b).

[11]             Wniosek Komisji z dnia 15 listopada 2011 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) i dyrektywę 2011/61/WE w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnym w odniesieniu do nadmiernego polegania na ratingach kredytowych, COM(2011) 746 wersja ostateczna.

[12]             Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32.

[13]             Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s.1.

[14]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html

[15]             O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.

[16]             Dz.U. L 90 z 28.3.2012, s. 6.

[17]             Więcej informacji w załączniku 1.

[18]             Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane.

[19]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.

[20]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.

[21]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.

[22]             Mogą występować nieścisłości w wyniku zaokrąglenia.