13.9.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 264/107

Środa, 23 maja 2012 r.
Wspólny system podatku od transakcji finansowych *

P7_TA(2012)0217

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 23 maja 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od transakcji finansowych i zmieniającej dyrektywę 2008/7/WE (COM(2011)0594 – C7-0355/2011 – 2011/0261(CNS))

2013/C 264 E/24

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2011)0594),

—

uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0355/2011),

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione przez parlamenty Cypru, Malty i Szwecji w ramach Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, zawierające stwierdzenie, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Budżetowej oraz Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0154/2012),

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie Parlamentu w przypadku uznania za stosowne odejścia od przyjętego przez niego tekstu;

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym.

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 1 preambuły

(1)

Ostatni kryzys finansowy spowodował debaty na wszystkich poziomach dotyczące ewentualnego dodatkowego opodatkowania sektora finansowego, a w szczególności podatku od transakcji finansowych (PTF). Debaty te wynikają z chęci zapewnienia udziału sektora finansowego w pokrywaniu kosztów kryzysu oraz jego przyszłego sprawiedliwego opodatkowania w porównaniu z innymi sektorami; zniechęcenia do podejmowania nadmiernie ryzykownych działań przez instytucje finansowe; uzupełnienia środków regulacyjnych mających na celu unikanie przyszłych kryzysów oraz wygenerowania dodatkowych dochodów dla budżetów ogólnych lub specjalnych celów politycznych.

(1)

Ostatni kryzys finansowy spowodował debaty na wszystkich poziomach dotyczące ewentualnego dodatkowego opodatkowania sektora finansowego, a w szczególności podatku od transakcji finansowych (PTF). Debaty te wynikają z chęci zapewnienia udziału sektora finansowego w pokrywaniu kosztów kryzysu oraz jego przyszłego sprawiedliwego opodatkowania w porównaniu z innymi sektorami; zniechęcenia do podejmowania nadmiernie ryzykownych działań przez instytucje finansowe; uzupełnienia środków regulacyjnych mających na celu unikanie przyszłych kryzysów oraz wygenerowania dodatkowych dochodów dla budżetów ogólnych, służących m.in. wsparciu konsolidacji finansowej w celu pobudzenia wzrostu i tworzenia miejsc pracy , lub dla specjalnych celów politycznych, takich jak pomoc rozwojowa i walka ze zmianą klimatu .

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 2 preambuły

(2)

Aby zapobiec zaburzeniom powodowanym przez środki przyjmowane jednostronnie przez państwa członkowskie, pamiętając o wyjątkowo wysokiej mobilności większości istotnych transakcji finansowych i tym samym, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, ważne jest zharmonizowanie podstawowych cech PTF w państwach członkowskich na poziomie Unii. W związku z tym należy unikać zachęt do arbitrażu podatkowego w Unii, zaburzeń alokacji pomiędzy rynkami finansowymi w Unii, a także możliwości podwójnego opodatkowania lub braku opodatkowania.

(2)

Aby zapobiec zaburzeniom powodowanym przez środki przyjmowane jednostronnie przez państwa członkowskie, pamiętając o wyjątkowo wysokiej mobilności większości istotnych transakcji finansowych i tym samym, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, ważne jest zharmonizowanie podstawowych cech PTF w państwach członkowskich i wdrożenie niniejszej dyrektywy na poziomie Unii. W związku z tym należy unikać zachęt do arbitrażu podatkowego w Unii, zaburzeń alokacji pomiędzy rynkami finansowymi w Unii, a także możliwości podwójnego opodatkowania lub braku opodatkowania. Mając na względzie ostateczny cel, jakim jest stosowanie PTF w całej Unii, w przypadku gdy grupa państw członkowskich, w skład której mogą wchodzić zarówno kraje ze strefy euro, jak i spoza niej, postanowi działać szybciej na zasadzie wzmocnionej współpracy zgodnie z art. 329 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, model przedstawiony w niniejszej dyrektywie mógłby stanowić odpowiednią podstawę do wdrożenia w ramach tej grupy państw członkowskich. Jednakże wprowadzenie PTF w bardzo ograniczonej liczbie państw członkowskich mogłoby doprowadzić do poważnego zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym; należy zatem podjąć kompleksowe działania w celu zadbania o to, aby takie posunięcie nie wpłynęło negatywnie na funkcjonowanie rynku wewnętrznego .

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 2 a preambuły (nowy)

 

(2a)

Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r. oraz z uwagi na fakt, że PTF rzeczywiście spełni swoje zadania, jeżeli zostanie wprowadzony na poziomie globalnym, Unia powinna odgrywać wiodącą rolę w działaniach na rzecz zawarcia umowy w sprawie PTF na szczeblu globalnym. Unia, dając przykład wprowadzenia PTF, musi z determinacją zabiegać o zawarcie globalnej umowy na odpowiednim forum międzynarodowym, zwłaszcza w ramach grupy G20, aby ustanowić wspólne podstawy do wprowadzenia globalnego PTF. Konkretne działania w tym kierunku powinny stanowić część sprawozdania Komisji Europejskiej w ramach pierwszego przeglądu niniejszej dyrektywy.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 3 preambuły

(3)

Jeśli rynek wewnętrzny ma funkcjonować właściwie , PTF powinien obowiązywać w odniesieniu do szerokiego spektrum instrumentów finansowych, w tym produktów strukturyzowanych, zarówno na rynkach zorganizowanych, jak i w obrocie pozagiełdowym, a także w odniesieniu do zawierania i zmiany wszystkich kontraktów na instrumenty pochodne. Z tej samej przyczyny powinien on być nałożony na szeroko określoną grupę instytucji finansowych.

(3)

Aby zmniejszyć zakres unikania opodatkowania i arbitrażu regulacyjnego oraz ryzyko delokalizacji , PTF powinien obowiązywać w odniesieniu do szerokiego spektrum instrumentów finansowych, w tym produktów strukturyzowanych, zarówno na rynkach zorganizowanych, jak i w obrocie pozagiełdowym, a także w odniesieniu do zawierania i zmiany wszystkich kontraktów na instrumenty pochodne. Z tej samej przyczyny powinien on być nałożony na szeroko określoną grupę instytucji finansowych. Objęcie podatkiem jak najszerszego zakresu podmiotów i instrumentów finansowych powinno również zagwarantować, że obciążenie podatkowe rozłoży się równomiernie na wszystkie podmioty, będzie jednak relatywnie większe w przypadku transakcji finansowych, które mają charakter bardziej spekulacyjny i które powodują większe zakłócenia na rynku. Takiego samego rezultatu nie można by osiągnąć, jeśli zakres PTF byłby bardziej ograniczony, np. jeżeli przyjąłby formę opłaty stemplowej, co nałożyłoby pełne obciążenie podatkowe na dużo bardziej ograniczoną grupę instrumentów podlegających obrotowi na rynkach regulowanych, nie przyczyniając się do osiągnięcia celu, jakim jest ograniczenie nadmiernej i szkodliwej spekulacji

Poprawka 5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 11 a preambuły (nowy)

 

(11a)

W celu wzmocnienia pozycji obrotu giełdowego, który jest ściśle regulowany, kontrolowany i przejrzysty w odróżnieniu od nieuregulowanego, niekontrolowanego i mniej przejrzystego obrotu pozagiełdowego, państwa członkowskie powinny zastosować niższe stawki podatku do transakcji finansowych na giełdach niż do transakcji pozagiełdowych. Umożliwi to doprowadzenie do przejścia z handlu na rynkach słabo regulowanych lub nieregulowanych na handel na giełdzie, podlegający ścisłej regulacji i kontroli.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 12 preambuły

(12)

Aby opodatkowanie skupiało się na sektorze finansowym, a nie na obywatelach, i ponieważ zdecydowaną większość transakcji na rynkach finansowych realizują instytucje finansowe, podatek powinien być nałożony na te instytucje, bez względu na to, czy zawierają one transakcje we własnym imieniu, w imieniu innych podmiotów, na własny rachunek, czy na rachunek innych podmiotów.

(12)

Aby opodatkowanie skupiało się na sektorze finansowym, a nie na obywatelach, i ponieważ zdecydowaną większość transakcji na rynkach finansowych realizują instytucje finansowe, podatek powinien być nałożony wyłącznie na te instytucje, bez względu na to, czy zawierają one transakcje we własnym imieniu, w imieniu innych podmiotów, na własny rachunek, czy na rachunek innych podmiotów.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 13 preambuły

(13)

Ze względu na wysoką mobilność transakcji finansowych i aby pomóc w ograniczeniu potencjalnego unikania opodatkowania, PTF powinien być nakładany w oparciu o zasadę siedziby.

(13)

Ze względu na wysoką mobilność transakcji finansowych i aby pomóc w ograniczeniu potencjalnego unikania opodatkowania oraz w celu zagwarantowania, by podatkiem objęta była jak największa liczba podmiotów i transakcji , PTF powinien być nakładany w oparciu o szeroko rozumianą zasadę siedziby, uzupełnioną elementami zasady miejsca emisji. Ponadto w celu lepszego egzekwowania PTF należy stosować zasadę własności .

Poprawka 8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 14 preambuły

(14)

Minimalne stawki opodatkowania powinny być ustalone na poziomie wystarczająco wysokim, aby osiągnąć cel harmonizacyjny niniejszej dyrektywy. Jednocześnie stawki te muszą być wystarczająco niskie, aby zminimalizować ryzyko delokalizacji.

(14)

Minimalne stawki opodatkowania powinny być ustalone na poziomie wystarczająco wysokim, aby osiągnąć cel harmonizacyjny niniejszej dyrektywy, tak aby sektor finansowy ponosił odpowiedni udziału w kosztach kryzysu gospodarczego, pobudzając tym samym realną gospodarkę. Jednocześnie, do czasu wdrożenia jednolitego globalnego systemu PTF , stawki te muszą być wystarczająco niskie, aby zminimalizować ryzyko delokalizacji.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 15 a preambuły (nowy)

 

(15a)

Ponieważ skala takich zjawisk jak unikanie opodatkowania, oszustwa i nadużycia podatkowe będzie częściowo zależeć od zdolności państw członkowskich do weryfikacji transakcji podlegających opodatkowaniu realizowanych w systemach obrotu w krajach trzecich, państwa członkowskie i, w stosownych wypadkach, Komisja powinny w pełni korzystać z instrumentów współpracy w kwestiach podatkowych, ustanowionych przez OECD, Radę Europy i inne organizacje międzynarodowe. W niezbędnych przypadkach należy podjąć nowe dwustronne i wielostronne inicjatywy w zakresie współpracy w tej dziedzinie.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 16 preambuły

(16)

Aby umożliwić przyjęcie bardziej szczegółowych przepisów dotyczących określania, czy dana działalność finansowa stanowi istotną część działalności przedsiębiorstwa, tak aby przedsiębiorstwo mogło być uznane za instytucję finansową dla celów niniejszej dyrektywy, a także bardziej szczegółowych przepisów dotyczących ochrony przed oszustwami podatkowymi, unikaniem opodatkowania i nadużyciami, należy przekazać Komisji uprawnienie do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do ustalenia środków niezbędnych w tym celu. Jest szczególnie istotne, aby Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje w czasie prac przygotowawczych, w tym na poziomie eksperckim . Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić terminowe i odpowiednie przekazanie właściwych dokumentów Radzie.

(16)

Aby umożliwić przyjęcie bardziej szczegółowych przepisów dotyczących określania, czy dana działalność finansowa stanowi istotną część działalności przedsiębiorstwa, tak aby przedsiębiorstwo mogło być uznane za instytucję finansową dla celów niniejszej dyrektywy, a także bardziej szczegółowych przepisów dotyczących ochrony przed oszustwami podatkowymi, unikaniem opodatkowania i nadużyciami, należy przekazać Komisji uprawnienie do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do ustalenia środków niezbędnych w tym celu. Jest szczególnie istotne, aby Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje w czasie prac przygotowawczych, w szczególności z ekspertami, organizacjami pozarządowymi i innymi zainteresowanymi stronami . Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić terminowe i odpowiednie przekazanie właściwych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 17 a preambuły (nowy)

 

(17a)

Niniejsza dyrektywa nie dotyczy zarządzania dochodami z PTF. Mając jednak na uwadze wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020, zwłaszcza w odniesieniu do przepisów dotyczących zasobów własnych Unii, częścią dochodów z PTF można by rozporządzać na szczeblu unijnym, traktując ją albo jako część zasobów własnych Unii, albo jako środki bezpośrednio powiązane z konkretnymi unijnymi strategiami politycznymi i dobrami publicznymi. Wykorzystanie części dochodów z PTF jako zasobów własnych Unii zredukowałoby krajowe wkłady do budżetu Unii, a tym samym uwolniłoby fundusze z budżetów krajowych do wykorzystania na inne cele.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 17 b preambuły (nowy)

 

(17b)

Pobór podatku leży w wyłącznej kompetencji państw członkowskich.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 2

2.   Niniejsza dyrektywa obowiązuje w odniesieniu do wszystkich transakcji finansowych, pod warunkiem że przynajmniej jedna strona transakcji posiada siedzibę w państwie członkowskim i że stroną transakcji jest instytucja finansowa posiadająca siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, działająca na własny rachunek lub na rachunek innego podmiotu, lub też działająca w imieniu strony transakcji.

2.   Niniejsza dyrektywa obowiązuje, zgodnie z art. 3 , w odniesieniu do wszystkich transakcji finansowych, pod jednym z następujących warunków:

a)

przynajmniej jedna strona transakcji posiada siedzibę w państwie członkowskim, a stroną transakcji jest instytucja finansowa posiadająca siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, działająca na własny rachunek lub na rachunek innego podmiotu, lub też działająca w imieniu strony transakcji; lub

b)

transakcja dotyczy instrumentu finansowego emitowanego przez podmioty prawne zarejestrowane w Unii.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera c a (nowa)

 

ca)

kasowe transakcje walutowe, z wyjątkiem sytuacji, kiedy są one bezpośrednio związane z działalnością komercyjną kontrahenta niefinansowego, który jest użytkownikiem końcowym.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – akapit siódmy – litera f)

f)

fundusz emerytalny lub instytucję pracowniczych programów emerytalnych zgodnie z definicją w art. 6 lit. a) dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, osoby zarządzające inwestycjami takiego funduszu lub instytucji;

f)

fundusz emerytalny lub instytucję pracowniczych programów emerytalnych zgodnie z definicją w art. 6 lit. a) dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami , osoby zarządzające inwestycjami takiego funduszu lub instytucji, a także podmioty utworzone w celu inwestowania środków takich funduszy lub instytucji działające tylko i wyłącznie w interesie takich funduszy lub instytucji, nie są uznawane za instytucje finansowe do celów niniejszej dyrektywy do momentu przeglądu niniejszej dyrektywy zgodnie z art. 16 ;

Poprawka 16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 1 – litera e a) (nowa)

 

ea)

instytucja finansowa jest stroną działającą na własny rachunek lub na rachunek innej osoby lub działającą w imieniu strony transakcji w odniesieniu do instrumentu finansowego emitowanego na terytorium państwa członkowskiego lub Unii.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2 a (nowy)

 

2a.     W celu spójnego stosowania ust. 1 właściwe organy państw członkowskich ściśle współpracują ze sobą oraz z ESMA w zakresie nadzoru nad rynkami finansowymi.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 a (nowy)

 

Artykuł 3a

Emisja

1.     Do celów niniejszej dyrektywy instrument finansowy uznaje się za emitowany na terytorium państwa członkowskiego lub Unii, jeżeli jest emitowany przez podmiot prawny zarejestrowany w państwie członkowskim.

2.     W przypadku umowy dotyczącej instrumentów pochodnych warunek emisji na terytorium państwa członkowskiego lub Unii jest spełniony, jeżeli instrument referencyjny lub bazowy emitowany jest przez podmiot prawny zarejestrowany w państwie członkowskim.

3.     W przypadku produktów strukturyzowanych warunek emisji na terytorium państwa członkowskiego lub Unii jest spełniony, jeżeli bazą lub zabezpieczeniem tego instrumentu są w znacznej części aktywa, instrumenty finansowe lub umowy dotyczące instrumentów pochodnych odnoszące się do instrumentów finansowych, które emitowane są przez podmiot prawny zarejestrowany w państwie członkowskim.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 b (nowy)

 

Artykuł 3b

Przeniesienie tytułu prawnego

1.     Transakcja finansowa, w odniesieniu do której nie pobrano PTF, uznawana jest za nieskuteczną prawnie i nie skutkuje przeniesieniem tytułu prawnego do instrumentu, którego dotyczy ta transakcja.

2.     Transakcja finansowa, o której mowa w ust. 1, nie kwalifikuje się do rozliczenia centralnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2012 z dnia … w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji [EMIR], ani też nie spełnia wymogów adekwatności kapitałowej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2012 z dnia … w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych [CRR IV].

3.     W przypadku automatycznych elektronicznych systemów płatności, niezależnie od tego, czy bierze w nich udział agent rozliczeniowy, czy też nie, organy podatkowe państwa członkowskiego mogą ustanowić system automatycznego elektronicznego poboru PTF oraz wydawania certyfikatów przeniesienia tytułów prawnych.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3

3.    Państwa członkowskie stosują tę samą stawkę dla wszystkich transakcji finansowych należących do tej samej kategorii zgodnie z ust. 2 lit. a) i b).

3.    Aby uniknąć arbitrażu podatkowego państwa członkowskie stosują tę samą stawkę dla wszystkich transakcji finansowych należących do tej samej kategorii zgodnie z ust. 2 lit. a) i b).

Poprawka 21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3 a (nowy)

 

3a.     Państwa członkowskie stosują niższą stawkę podatku od transakcji finansowych na giełdach w porównaniu ze stawkami w obrocie pozagiełdowym. Ma to zastosowanie do transakcji finansowych, o których mowa w art. 5 i 6.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – ustęp 2

2.   Jeśli instytucja finansowa działała w imieniu innej instytucji finansowej lub na jej rachunek, do zapłaty PTF zobowiązane jest tylko ta inna instytucja finansowa.

2.   Jeśli instytucja finansowa działała w imieniu innej instytucji finansowej, na jej rachunek lub z jej polecenia , do zapłaty PTF zobowiązane jest tylko ta inna instytucja finansowa. W przypadku gdy w procesie takim uczestniczy kilka instytucji finansowych, obowiązek uiszczenia PTF spoczywa jedynie na pierwotnej instytucji wymienionej jako strona dokonująca obrotu.

Poprawka 23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – ustęp 1

1.   Państwa członkowskie określają zobowiązania rejestracyjne , księgowe, sprawozdawcze i inne, mające na celu zapewnienie efektywnej zapłaty PTF należnego organom podatkowym.

1.   Państwa członkowskie określają zobowiązania księgowe oraz sprawozdawcze i inne, mające na celu zapewnienie efektywnej zapłaty PTF należnego organom podatkowym.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – ustęp 1 a (nowy)

 

1a.     W terminie sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy instytucja finansowa dokonuje rejestracji w instytucjach podatkowych państwa członkowskiego, w którym została ustanowiona zgodnie z art. 3 ust. 1.

Poprawka 25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – ustęp 1 b (nowy)

 

1b.     Państwo członkowskie udziela informacji innemu państwu członkowskiemu o zarejestrowanych na jego terytorium instytucjach finansowych.

Poprawka 26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – ustęp 5 a (nowy)

 

5 a.     Co roku państwa członkowskie przekazują Komisji i Eurostatowi informacje na temat wolumenu transakcji, w stosunku do których zebrano dochód.

Poprawka 27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – nagłówek

Postanowienia szczególne dotyczące zapobiegania oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania i nadużyciom

Postanowienia szczególne dotyczące przejrzystości i zapobiegania oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania i nadużyciom

Poprawka 28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1

1.    Państwa członkowskie przyjmują środki , aby zapobiegać oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania i nadużyciom.

1.    Należy przyjąć przepisy unijne , aby zapobiegać oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania i nadużyciom.

Poprawka 29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1 a (nowy)

 

1a.     Komisja powołuje ekspercką grupę roboczą (komisję ds. PTF), która składa się z przedstawicieli państw członkowskich i która sprawuje nadzór nad stosowaniem niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie powołują organy posiadające odpowiednie kompetencje, tak aby w przypadku naruszeń mogły one niezwłocznie interweniować.

Komisja ds. PTF sprawuje nadzór nad transakcjami finansowymi, tak aby wykrywać mechanizmy unikania opodatkowania, proponować środki zaradcze i, w stosownych przypadkach, koordynować wdrażanie tych środków na szczeblu krajowym.

Poprawka 30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 3 a (nowy)

 

3a.     Obciążenie administracyjne nałożone na organy podatkowe w wyniku wprowadzenia PTF powinno być ograniczone do minimum i w tym celu Komisja zachęca do współpracy między krajowymi organami podatkowymi.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 3 b (nowy)

 

3b.     Eurostat gromadzi i publikuje co roku informacje na temat przepływów finansowych podlegających PTF w Unii Europejskiej.

Poprawka 32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 3 c (nowy)

 

3c.     Aby weryfikować transakcje podlegające opodatkowaniu przeprowadzane w systemie obrotu w kraju trzecim, państwa członkowskie i, gdy to konieczne, Komisja w pełni korzystają z instrumentów współpracy w zakresie kwestii podatkowych, ustanowionych przez właściwe organizacje międzynarodowe.

Poprawka 33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 3 d (nowy)

 

3d.     Aby dostosować organy administracji podatkowej państw członkowskich do postanowień niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie zapewniają im niezbędne i odpowiednie zasoby ludzkie oraz wyposażenie techniczne, szczególnie w odniesieniu do współpracy administracyjnej, o której mowa w ust. 3. Należy zwrócić szczególną uwagę na zapewnienie szkoleń dla urzędników.

Poprawka 34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 –ustęp 3 e (nowy)

 

3e.     Komisja przeprowadza dokładną analizę ponoszonych przez organy regionalne i lokalne kosztów administracyjnych wynikających z wdrożenia niniejszej dyrektywy.

Poprawka 35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16

Co pięć lat i po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2016 r. Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie na temat zastosowania niniejszej dyrektywy i, w stosownym przypadku, wniosek dotyczący jej zmiany.

Co pięć lat i po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2016 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat zastosowania niniejszej dyrektywy i, w stosownym przypadku, wniosek dotyczący jej zmiany.

W swoim sprawozdaniu Komisja przeanalizuje przynajmniej wpływ PTF na odpowiednie funkcjonowanie rynku wewnętrznego, rynków finansowych i gospodarki realnej, a także uwzględni postęp w opodatkowaniu sektora finansowego w kontekście międzynarodowym .

W swoim sprawozdaniu Komisja przeanalizuje przynajmniej wpływ PTF na odpowiednie funkcjonowanie rynku wewnętrznego, rynków finansowych i gospodarki realnej. Komisja dokona również oceny skutków niektórych przepisów , np. przepisów dotyczących odpowiedniego zakresu PTF, możliwości rozróżnienia poszczególnych kategorii produktów finansowych i aktywów w celu pobierania wyższych stawek po osiągnięciu określonego odsetka anulowanych zleceń, stawki podatku oraz wyłączenia instytucji pracowniczych programów emerytalnych zgodnie z art . 2 ust. 1 pkt 7 lit. f). Jeżeli Komisja stwierdzi, że doszło do zakłóceń lub naruszeń, zaproponuje odpowiednie środki naprawcze.

 

Ponadto Komisja dokonuje analizy i sporządza sprawozdanie na temat krajowych dochodów z PTF w oparciu o siedzibę instytucji finansowych oraz tego, na ile dochody te odbiegają od modelu dystrybucji wpływów z podatku w oparciu o siedzibę klienta, tj. na ile konsolidacja finansowa prowadzi do koncentracji dochodów z podatków w centrach finansowych.

 

W swoich sprawozdaniach Komisja bierze pod uwagę różne formy opodatkowania sektora finansowego, te będące przedmiotem dyskusji lub te już stosowane, a także postępy dotyczące wprowadzenia PTF o szerszym zakresie. W stosownych przypadkach Komisja przedstawia propozycje lub podejmuje działania mające na celu ułatwienie konwergencji i promowanie wprowadzenia globalnego PTF.