UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU

Zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza[1], jak również z porozumieniem Narodów Zjednoczonych o zasobach rybnych[2], państwa nadbrzeżne oraz państwa, których floty poławiają takie stada na sąsiadujących morzach pełnych, mają obowiązek współpracy w odpowiedzialnym zarządzaniu międzystrefowymi i masowo migrującymi stadami ryb oraz stadami występującymi w sąsiadujących wyłącznych strefach ekonomicznych, aby zapewnić ich zrównoważony charakter w perspektywie długoterminowej, na drodze wzajemnych konsultacji bezpośrednich lub poprzez odpowiednie regionalne organizacje ds. rybołówstwa.

Porozumienie w sprawie zarządzania międzystrefowymi i daleko migrującymi stadami ryb często jest trudne do osiągnięcia i wymaga rzeczywistej woli współpracy ze strony wszystkich zainteresowanych państw. Podejmowanie jednostronnych działań przez niektóre państwa niewykazujące woli współpracy przy uzgodnionych działaniach może prowadzić do znacznego uszczuplenia danego stada ryb, nawet jeżeli inne państwa ograniczają swoją działalność połowową.

Unia Europejska, która jest zyskownym rynkiem zbytu dla produktów rybołówstwa, ponosi szczególną odpowiedzialność za wypełnianie wyżej wymienionych zobowiązań do współpracy zostanie wypełnione. Istnieje zatem konieczność wyposażenia UE w środki umożliwiające podjęcie skutecznych środków przeciwko państwom, które nie współpracują w dobrej wierze w sprawie przyjęcia uzgodnionych środków zarządzania, lub odpowiedzialnym za działania i praktyki prowadzące do nadmiernej eksploatacji stad, aby zniechęcić te państwa do kontynuowania niezrównoważonych połowów. Niniejszy wniosek ma na celu ustanowienie szybkiego i skutecznego mechanizmu wykorzystania handlu i środków innego rodzaju w sytuacjach takich, jak opisana powyżej. Celem tych środków byłoby wspieranie współpracy między zainteresowanymi państwami w kierunku przyjęcia odpowiednich oraz, o ile to możliwe, uzgodnionych środków ochrony danych stad, aby zapewnić ich optymalne wykorzystywanie.

2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Coroczne konsultacje z państwami nadbrzeżnymi nienależącymi do UE w sprawie zarządzania stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania dają okazję do konsultacji z zainteresowanymi stronami na temat sposobów reagowania w przypadkach braku współpracy z danym państwem trzecim. Ogólnie mówiąc, zainteresowane strony wnioskują do Komisji o przyjęcie ograniczeń w handlu i innego rodzaju środków jako metody nacisku na te państwa, aby skłonić je do podjęcia rzeczywistych negocjacji i znalezienia sprawiedliwego rozwiązania gwarantującego zrównoważenie stad będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Przed przygotowaniem oceny skutków niniejszego wniosku przeprowadzono ukierunkowane konsultacje dotyczące wykorzystania handlu i innego rodzaju środków jako środka mającego doprowadzić do zmniejszenia intensywności połowów w państwach trzecich pozwalających na niezrównoważone połowy. Większość zainteresowanych stron, z wyjątkiem być może przemysłu przetwórczego, była zdecydowanie za podjęciem środków związanych z handlem i środków innego rodzaju.

Do niniejszego wniosku dołącza się streszczenie oceny jego skutków. Zasadniczo ocena skutków zawiera analizę środowiskowych, gospodarczych i społecznych skutków środków, od „wariantu zerowego” do całkowitego zakazu przywozu danych ryb i produktów rybołówstwa, w tym zarówno środków, które mogą wychodzić poza kwestie handlowe, jak i rozwiązań nie mających charakteru prawodawczego. Z oceny skutków wynika wniosek, że słuszne jest wyposażenie UE w instrument umożliwiający szybkie podejmowanie środków, w szczególności związanych z handlem. Działania te byłyby podejmowane przeciwko państwom, które pozwalają na połowy prowadzone w sposób niezrównoważony, zagrażające ochronie stad ryb. W ocenie skutków zawarto również wskazówki co do możliwej formy i treści tego instrumentu. Przy planowaniu tego działania stało się jasne, że podstawą prawną powinien być art. 43 ust. 2 i art. 207 TFUE, ponieważ ostatecznym celem rozporządzenia jest propagowanie ochrony stad ryb, i zakres rozważanych środków nie ogranicza się do związanych z handlem.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

W art. 1 określono główny cel rozporządzenia: ustanowienie procedury umożliwiającej podejmowanie sprawiedliwych, opłacalnych środków propagujących zrównoważone rybołówstwo.

W art. 2-5 opisano państwa, które mają być celem tych środków (państwa pozwalające na niezrównoważone połowy), różne rodzaje środków, które można podjąć, oraz warunki określające miejsce i czas ich podejmowania. W art. 4 ustanowiono w szczególności, że środki mają być podejmowane jako akty wykonawcze Komisji (ogólnie będzie stosowana procedura sprawdzająca). Tam, gdzie wspomniano o zgodności środków z zobowiązaniami międzynarodowymi UE, mowa o wypełnianiu zobowiązań UE w ramach porozumienia Światowej Organizacji Handlu, w szczególności w kwestii ograniczeń w handlu.

W artykule 6 zdefiniowano niektóre kroki proceduralne, które należy przedsięwziąć przed podjęciem środków przeciwko państwom pozwalającym na niezrównoważone połowy. Te działania dyplomatyczne powinny umożliwić zainteresowanym państwom przedstawienie uwag oraz dać im czas na skorygowanie swojego postępowania. W art. 7 podano okres stosowania środków, zależny od podjęcia środków naprawczych przez zainteresowane państwa.

W art. 8 zdefiniowano komitet, którego zadaniem będzie wspomaganie Komisji we wdrażaniu rozporządzenia.

W art. 9 ustanowiono datę wejścia w życie rozporządzenia na 20 dni od daty jego opublikowania.

4.           WPŁYW NA BUDŻET

Niniejszy wniosek nie ma wpływu na budżet.

2011/0434 (COD)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie określonych środków podejmowanych w celu ochrony stad ryb względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz art. 207,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z przepisami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (zwanej dalej „UNCLOS”) oraz Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (zwanego dalej „porozumieniem Narodów Zjednoczonych o zasobach ryb”), zarządzanie niektórymi międzystrefowymi i daleko migrującymi stadami ryb wymaga współpracy wszystkich państw, których floty eksploatują te stada. Współpracę tę można nawiązać w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, czy też – w przypadkach, kiedy te organizacje nie mają kompetencji w sprawie danego stada – za pomocą ustaleń ad hoc pomiędzy państwami zainteresowanymi danymi połowami.

(2) W przypadkach, gdy państwa trzecie zainteresowane połowami obejmującymi stada w obszarze zainteresowania wspólnym dla tego państwa i dla Unii, nie uwzględniając należycie istniejących sposobów prowadzenia połowów i/lub praw, obowiązków i interesów innych państw oraz Unii, prowadzą działania połowowe zagrażające zrównoważeniu stada oraz nie współpracują z Unią w zarządzaniu nim, należy podjąć specjalne środki mające na celu zwiększenie udziału tych państw w ochronie stada.

(3) Uważa się, że stada ryb są zrównoważone, jeżeli ich liczebność utrzymuje się stale na poziomie zapewniającym maksymalny podtrzymywalny połów lub wyższym, jak określono w art. 61 ust. 3 i art. 119 ust. 1 UNCLOS oraz w art. 5 ust. b) porozumienia Narodów Zjednoczonych o zasobach ryb.

(4) Konieczne jest zdefiniowanie warunków, na których dane państwo może zostać uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, podlegające środkom w ramach niniejszego rozporządzenia, w tym procedury dającej zainteresowanym państwom prawo do przedstawienia uwag oraz czas na skorygowanie swojego postępowania.

(5) Ponadto konieczne jest zdefiniowanie rodzaju środków, które można podjąć w odniesieniu do państw pozwalających na niezrównoważone połowy, oraz ustanowienie warunków ogólnych podejmowania takich środków, tak, aby były one oparte na obiektywnych kryteriach, sprawiedliwe, opłacalne i zgodne z prawem międzynarodowym, w szczególności z porozumieniem ustanawiającym Światową Organizację Handlu.

(6) Środki takie powinny mieć na celu zniechęcenie flot państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy do poławiania stad będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Można to osiągnąć na przykład poprzez ograniczenie przywozu produktów z ryb złowionych przez statki prowadzące połowy stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania na odpowiedzialność państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy, ograniczenia w świadczeniu usług portowych dla tych statków lub zapobieganie sytuacji, w której unijne statki rybackie lub sprzęt rybacki mogą być użyte do połowów stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania na odpowiedzialność państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy.

(7) Aby zapewnić skuteczne i spójne działanie Unii na rzecz ochrony stad ryb, ważne jest, aby wziąć pod uwagę środki określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania[4].

(8) Podjęcie takich środków należy poprzedzić oceną przewidywanych skutków środowiskowych, handlowych, gospodarczych i społecznych.

(9) Należy wstrzymać stosowanie środków podjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w przypadku, gdy państwo pozwalające na niezrównoważone połowy podejmie działania na rzecz ochrony stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania.

(10) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane poprzez akty wykonawcze przewidujące procedurę sprawdzającą zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[5]. Jednakże ze względu na pilny charakter decyzje o zniesieniu środków powinny mieć formę aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z art. 8 wspomnianego rozporządzenia.

(11) Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli, w uzasadnionych przypadkach związanych ze zniesieniem środków podjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Przedmiot i zakres

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się ramy dla przyjmowania określonych środków dotyczących związanych z rybołówstwem działań i praktyk państw trzecich w celu zapewnienia długoterminowego zrównoważenia stad ryb będących przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii Europejskiej i tych państw trzecich.

2. Środki przyjęte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem mogą mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których wymagana jest współpraca z Unią przy wspólnym zarządzaniu stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym kiedy współpraca ma miejsce w ramach regionalnej organizacji ds. rybołówstwa lub podobnej instytucji.

Artykuł 2 Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)           „stado będące przedmiotem wspólnego zainteresowania” oznacza stado ryb, które przez swoje położenie geograficzne jest dostępne dla flot zarówno państw członkowskich, jak i państw trzecich, i zarządzanie którym wymaga współpracy między tymi państwami trzecimi a Unią;

b)           „gatunki powiązane” oznaczają wszelkie gatunki ryb, które występują w połowach wielogatunkowych razem ze stadem będącym przedmiotem wspólnego zainteresowania;

c)           „połowy wielogatunkowe” oznaczają połowy, w trakcie których na obszarze, gdzie dokonuje się połowów, obecny jest więcej niż jeden gatunek i gatunki te są narażone na złapanie w narzędzia połowowe;

d)           „regionalna organizacja ds. rybołówstwa” oznacza organizację subregionalną, regionalną lub podobną, właściwą w rozumieniu prawa międzynarodowego do ustanawiania środków ochrony i zarządzania w odniesieniu do żywych zasobów morskich, za które jest odpowiedzialna na mocy konwencji lub porozumienia, zgodnie z którym powstała;

e)           „przywóz” oznacza wprowadzanie ryb lub produktów rybołówstwa na terytorium Unii, w tym w celu przeładunku w portach znajdujących się na jej terytorium;

f)            „przeładunek” oznacza rozładowanie wszystkich lub pewnej części ryb bądź produktów rybołówstwa znajdujących się na statku rybackim na inny statek rybacki;

g)           „maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny połów, jaki można ustawicznie uzyskiwać ze stada.

Artykuł 3 Państwa pozwalające na niezrównoważone połowy

1. Państwo trzecie może być uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, jeżeli:

a)      nie współpracuje z Unią w zarządzaniu stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania przy zachowaniu pełnej zgodności z przepisami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza lub Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r., oraz

b)      państwo to

a)       nie wprowadziło żadnych środków zarządzania zasobami rybnymi, lub

b)      wprowadziło takie środki bez należytego uwzględnienia praw, interesów i obowiązków innych stron, w tym Unii Europejskiej, i te środki zarządzania zasobami rybnymi – brane pod uwagę w połączeniu ze środkami podejmowanymi przez Unię samodzielnie albo we współpracy z innymi państwami – prowadzą do takiej działalności połowowej, która spowodowałaby zmniejszenie liczebności stada poniżej poziomu umożliwiającego maksymalny podtrzymywalny połów.

2. Do celów ust. 1 lit. b) ppkt (ii) liczebność stada umożliwiającą maksymalny podtrzymywalny połów określa się na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych.

Artykuł 4 Środki, jakie można przyjąć względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy

1. Komisja może przyjąć – w drodze aktów wykonawczych – następujące środki względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy:

a)           uznanie za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy;

b)           określenie, w razie potrzeby, konkretnych statków lub flot, do których mają zastosowanie dane środki;

c)           nałożenie ilościowych ograniczeń na przywóz do Unii ryb i produktów rybołówstwa wytworzonych z ryb pochodzących ze stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, których złowienie podlegało kontroli państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy, lub zawierających takie ryby;

d)           nałożenie ilościowych ograniczeń na przywóz do Unii ryb należących do jakiegokolwiek gatunku powiązanego oraz produktów rybołówstwa wytworzonych z takich ryb lub zawierających je, jeżeli ryby te pochodzą z połowów stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, prowadzonych pod kontrolą państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy; w takim przypadku Komisja definiuje odpowiednie metody określania, które połowy są objęte zakresem tego środka;

e)           nałożenie ograniczeń na korzystanie z unijnych portów dla statków pływających pod banderą państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy i poławiających stado będące przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz dla statków przewożących ryby i produkty rybołówstwa pochodzące ze stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, złowione albo przez statki pływające pod banderą państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy albo przez statki upoważnione do połowów przez to państwo, a pływające pod inną banderą. Ograniczenia te nie mają zastosowania w przypadkach siły wyższej lub niebezpieczeństwa w znaczeniu art. 18 UNCLOS (siła wyższa lub niebezpieczeństwo) w zakresie usług niezbędnych w tych sytuacjach;

f)            zakaz kupowania przez unijne podmioty gospodarcze statków rybackich pływających pod banderą państw pozwalających na niezrównoważone połowy;

g)           zakaz zmiany bandery dla statków pływających pod banderą państwa członkowskiego na bandery państw pozwalających na niezrównoważone połowy;

h)           zakaz zezwalania przez państwa członkowskie na zawieranie umów czarterowych z podmiotami gospodarczymi z państw pozwalających na niezrównoważone połowy;

i)            zakaz wywozu do państw pozwalających na niezrównoważone połowy statków rybackich pływających pod banderą państwa członkowskiego lub narzędzi połowowych i materiałów potrzebnych do połowów stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania;

j)            zakaz zawierania prywatnych umów handlowych między obywatelami państwa członkowskiego a państwami pozwalającymi na niezrównoważone połowy, mających na celu wykorzystanie uprawnień do połowów w takich państwach przez statki rybackie pływające pod banderą danego państwa członkowskiego;

k)           zakaz wspólnych operacji połowowych obejmujących statki rybackie pływające pod banderą państwa członkowskiego i statki rybackie pływające pod banderą państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy.

2. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 2.

Artykuł 5 Wymogi ogólne dotyczące środków przyjmowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem

1. Środki przyjmowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem muszą być:

a)      związane z ochroną stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania;

b)      skuteczne w powiązaniu z ograniczeniami dla statków Unii dotyczącymi połowów gatunków, w zakresie których przyjęto środki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, lub ograniczeniami dotyczącymi unijnej produkcji lub konsumpcji ryb i produktów rybnych wytworzonych z takich ryb lub je zawierających. W przypadku gatunków powiązanych ograniczenia te mogą mieć zastosowanie tylko jeżeli dane ryby zostały złowione podczas poławiania stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania;

c)      zgodne z zobowiązaniami wynikającymi z porozumień międzynarodowych, których Unia jest stroną, oraz z innymi odpowiednimi normami prawa międzynarodowego.

2. Przyjmując środki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, należy wziąć pod uwagę środki podjęte już zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008.

3. Środki przyjmowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie mogą być stosowane w sposób, który prowadziłby do arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji państw, w których panują te same warunki, lub do ukrytych ograniczeń w handlu międzynarodowym.

4. Przyjmując środki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Komisja dokonuje oceny skutków tych środków dla środowiska, handlu, gospodarki i społeczeństwa w perspektywie krótkoterminowej i długoterminowej oraz obciążeń administracyjnych związanych z ich wdrażaniem.

5. W ramach środków przyjmowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem musi być przewidziany odpowiedni system ich egzekwowania przez właściwe organy.

Artykuł 6 Procedury poprzedzające przyjęcie środków względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy

1. Jeżeli Komisja uzna za konieczne przyjęcie środków zgodnie z art. 4, powiadamia zainteresowane państwo o zamiarze uznania go za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy.

2. Powiadomienie to zawiera informacje o przyczynach uznania tego państwa za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy oraz opis środków, które zgodnie z niniejszym rozporządzeniem można w związku z tym przyjąć.

3. Przed przyjęciem środków zgodnie z art. 4 Komisja zapewnia zainteresowanemu państwu trzeciemu stosowną możliwość udzielenia pisemnej odpowiedzi i naprawienia sytuacji.

Artykuł 7 Okres stosowania środków względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy

1. Środki przyjęte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przestają mieć zastosowanie po przyjęciu przez państwo pozwalające na niezrównoważone połowy odpowiednich środków naprawczych dotyczących zarządzania stadem będącym przedmiotem wspólnego zainteresowania, które to środki:

a)           zostały uzgodnione w toku konsultacji z Unią oraz – w stosownych przypadkach – z innymi zainteresowanymi państwami, lub

b)           nie osłabiają skutków środków ochrony danych stad ryb podjętych przez UE samodzielnie lub we współpracy z innymi państwami.

2. Komisja – w drodze aktów wykonawczych – ustala, czy warunki ustanowione w ust. 1 zostały spełnione, i decyduje, jeżeli jest taka potrzeba, o wstrzymaniu stosowania środków przyjętych zgodnie z art. 4. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 2.

              W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby związanej z nieprzewidzianymi zakłóceniami gospodarczymi lub społecznymi Komisja przyjmuje akty wykonawcze stosowane w trybie natychmiastowym, aby wstrzymać stosowanie środków przyjętych zgodnie z art. 4. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 3.

Artykuł 8 Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.     

W przypadku gdy opinia komitetu ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez osiągnięcia rezultatu gdy, przed upływem terminu na wydanie opinii, zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to większość zwykła członków komitetu.

3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

Artykuł 9 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady

Przewodniczący                                             Przewodniczący

[1]               Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r.

[2]               Porozumienie Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r.

[3]               Dz.U. C z , s. .

[4]               Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

[5]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.